<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های بهمن پرتو</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@bahmanparto</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-21 18:31:36</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/2324385/avatar/zu3iOq.jpg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>بهمن پرتو</title>
            <link>https://virgool.io/@bahmanparto</link>
        </image>

                    <item>
                <title>هدف اصلی از آفرینش</title>
                <link>https://virgool.io/@bahmanparto/%D9%87%D8%AF%D9%81-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4-czhq9owige9r</link>
                <description> اگر هدفمان در زندگی، فقط زندگی کردن باشد، تفاوتی با سایر حیوانات نخواهیم داشت چراکه تفاوت اصلی انسان با سایر حیوانات در میزان نزدیکی او به خداوند و مطیع بودن در برابر اوست (نه در هوش و استعداد یا کسب موفقیت‌های مادی و لذت بیشتر) چون رویه‌ی عادی سایر حیوانات نیز به‌صورت طبیعی، گرایش به زندگی کردن است؛ اما هدف اصلی آفرینش انسان توسط خداوند، به آزمون کشیدن میزان بندگی و مطیع بودن او در برابر خداست نه بهره‌مندی از لذت‌های بیشتر یا ثروت و زندگی بهتر.  خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «او کسی است که زندگی و مرگ را آفرید تا شما را بیازماید که کدام‌یک نیکوکردارتر و مطیع‌ترید.» (آیه 2 سوره ملک)  و در آیه‌ای دیگر می‌فرماید: «همانا محبوب‌ترین شما در نزد من باتقواترین و مطیع‌ترین شماست (نه دانشمندترین یا ثروتمندترین شما!) (آیه 13 سوره حجرات)  بنابراین هدف از آفرینش انسان و دمیده شدن روح انسانی در کالبد حیوانی، فقط به آزمون کشیدن میزان انسانیت، بندگی و مطیع بودن او در برابر خداوند بوده است.  و خداوند در آیه‌ای دیگر، کسانی که این مأموریت مهم را فراموش کرده و مثل سایر حیوانات فقط گرایش به لذت بردن از زندگی دارند و آن را به اطاعت از فرامین خداوند ترجیح می‌دهند را، هم‌راستا با حیوانات و بلکه پایین از آن قلمداد می‌کند و می‌فرماید: «أُولئِک کالأنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ...»  (آنان مانند حیوانات هستن و بلکه از آنها پایین تر ...) (آیه 179 سوره اعراف – آیه 44 سوره فرقان) زندگانیم و زمین زندان ماست/ زندگانی درد بی درمان ماست گندم آدم چه با ما کرده است؟/ کآسیای چرخ، سرگردان ماست در قمار عشق می‌بازیم ازآنک /کاسه کوزه دار ما، شیطان ماست گیرم از سرها گسست افسارها/ داغ مهر بندگی بر ران ماست وصف کَالأنعام یا بَل هُم اَضَل/ آیت شایسته‌ای در شأن ماست باز هم تکرار آن ظلم عظیم/ آنچه شرحش رفته در قرآن ماست   جهت کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید از طریق تارنمای زیر به کتاب «از وبال تا کمال» مراجعه نمایید:  https://bahmanparto.ir/</description>
                <category>بهمن پرتو</category>
                <author>بهمن پرتو</author>
                <pubDate>Thu, 23 Mar 2023 14:06:44 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>