https://virgool.io/feed/@be-rahe-badieh ایده هایی برای بهبود دانش، وضعیت و شخصیت خود با تلاش fa 2026-06-19 11:59:44 https://files.virgool.io/upload/users/24825/avatar/vc39NC.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@be-rahe-badieh https://virgool.io/@be-rahe-badieh/%D8%A2%D9%86%DA%86%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%BE%D8%A7%D8%A8%D9%84%D9%88-%D9%86%D8%B1%D9%88%D8%AF%D8%A7-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%AE%D8%AA%D9%85-wjq67r1id5bu سفر کنم.کتاب بخوانم.به اصوات زندگی گوش دهم.از خودم قدردانی کنم.خود باوری را در خود نکُشم.برده عادات خود نشوم.بگذارم دیگران به من کمک کنند.همیشه از یک راه تکراری نروم.روزمرگی را تغییر بدهم.از شور و حرارت، از احساسات سرکش، و از چیزهایی که چشمانم را به درخشش وامی‌دارند، و ضربان قلبم را تندتر می‌کنند، دوری نکنم.امروز زندگی را آغاز کنم! امروز کاری کنم! نگذارم که به آرامی بمیرم!شادی را فراموش نکنم. آغازگر آغازگر Thu, 10 Jan 2019 16:57:52 +0330 https://virgool.io/@be-rahe-badieh/%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4-nbonohh61ffw خزیدن را کنار بگذارپایت را از زمین بردار تا بتوانی جای پای بهتری بیابیو اگر توانستی پرواز کن؛پرنده باشیا آنچه هستی باش؛اگر می خواهی چون مار بخزی و چون زاغ بزیی پس حسرت پرواز عقاب را نخور عقاب باشپرواز کنپرنده باشبا الهام از خزیدن، راه رفتن و پریدن آغازگر آغازگر Wed, 09 Jan 2019 20:00:13 +0330 https://virgool.io/@be-rahe-badieh/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-uij8dlsshpbn ایده این است که در هر دوره - مثلا یک سال - برای خودت یک کارنامه بنویسی. خوبی نوشتن کارنامه این است که می فهمی چه کارها و امکان هایی را آغاز کرده ای و چه کارها و امکان هایی را آغاز نکرده ای، و باید آغاز کنی. کجاها موفق بوده ای و کجاها ناموفق. کجاها پیروز شده ای و کجاها زمین خورده ای. هرچند که خودِ حرکت و آغازگری فارغ از این که به شکست یا پیروزی منجر شود، موفقیت است.نوشتن کارنامه به تو دید می دهد نسبت به خودت. هر کارنامه می تواند مشوق تو باشد برای آغازگری بیشتر. و سکّوی پرتاب تو تا کارنامه بعدی. آغازگر آغازگر Wed, 09 Jan 2019 19:47:57 +0330 https://virgool.io/@be-rahe-badieh/%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C-bibb5s0i9vic خداییش تا کی می خواهی کسی را مسئول بدانی؟ مسئول موفقیت، خوشبختی و شاد زیستن خودت؟نه جدی؟!می خواهم اعتراف کنم.مسئول واقعی، خودم هستم.مسئول همه زمانهایی که تلف کرده ام. همه روابطی که خراب کرده ام. همه دوستانی که از دست داده ام. همه ساعات و لحظاتی که به باد داده ام. همه کارهایی که نیمه کاره رها کرده ام. همه فرصتهایی که سوزانده ام. همه انتخاب های نادرستی که داشته ام و انتخاب های درستی که نداشته ام. همه توهین هایی که شنیده ام. همه خطاها و اشتباهاتی که مرتکب شده ام. همه ناکامی ها و شکست هایی که داشته ام و زجرهایی که کشیده ام. همه آغازگری هایی که نداشته ام...و همه لحظات خوش و لبخندهایی که به خاطر سرزنش دیگران و مقصر دانستن آنها از دست داده ام.به قول ملک الشعرای بهار، از ماست که برماست."یک نفس عمیق بکش! حالا تو یک بچه سه ساله هستی. شاد و خوشحال. با توپی در دست که می زنی زمین هوا میره. تو این توپو نداشتی. شلوارتو خیس کردی. بعد گریه کردی. مادرت تمیزت کرد. بازم گریه کردی. مادرت این توپو بهت داد. تو توپو زدی زمین. توپ برگشت بالا. تو توپ رو گرفتی و دوباره زدی زمین. خوشحال شدی. خیلی خوشحال. اگه شانس بیاری یک بار دیگه تو عمرت بتونی همونقدر خوشحال بشی." علی سخاوتی آغازگر آغازگر Wed, 09 Jan 2019 19:22:27 +0330 https://virgool.io/@be-rahe-badieh/%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A2%D9%87%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C-w55pd868qu4w همه در دنیایی سریع و با عجله گیر افتاده ایم. وسواس سرعت برای انجام کارهای بیشتر در زمان کمتر. حتی همه می‌خواهند بدانند چطور سرعتشان را کم کنند اما می‌خواهند این کار را هم خیلی سریع انجام دهند. ما زندانی کارها و وظایفی شده ایم که گاهی نمی دانیم چرا باید انجامشان بدهیم ولی سعی می کنیم سریعتر انجامشان بدهیم. ما زندگی خوبی نداریم. زندگی سریعی داریم. فکر می کنیم اوضاع را بهتر کرده ایم. نه. ما فقط سریعترش کرده ایم. حتی چیزهایی که طبیعتشان آهسته است را هم می خواهیم سریعتر کنیم. اعتیاد به سرعت.در سرعت زندگی روزمره، ما خرابی‌هایی را که این مسابقه سرعت زندگی به وجود آورده نمی‌بینیم. اینقدر در فرهنگ سرعت غرق شده‌ایم که هزینه‌هایش در تمام جنبه‌های زندگیمان را نمی‌بینیم؛ سلامتمان، رژیم غذاییمان، کارمان، ارتباطاتمان، محیط زیست و اجتماعمان. ما عجله داریم! در حرف زدن، در غذاخوردن، در عبادات، در محبت کردن، در ...گاهی هم روابطمان از دست می‌روند چون وقت کافی، یا صبر کافی یا آرامش کافی برای بودن با / یا گوش کردن به یک نفر را نداشتیم.سرعت سیستم بیش از حد زیاد است. مشغله ها افراطی‌ست و وقت آن است که هنر گمشده تغییر سرعت را بیابیم. اگرچه متداول است که فکر کنیم با کندتر شدن ضرر خواهیم کرد اما درست برعکس، اگر در زمان های مناسب آهسته‌تر عمل کنیم، بهتر خواهد بود؛ در خوردن، در عشق ورزیدن، در ورزش و در کار. وقتی ما غذایمان را با سرعتی معقول آماده کرده، پخته و بخوریم، لذیذتر و سالم‌تر خواهد بود. خیلی وقت‌ها کمتر، موثرتر است و آهسته‌تر بهتر. البته هر نوع آهستگی هم خوب نیست. کندی بد هم داریم مثل کم کاری و معطل شدن های بی فایده و بیجا. و سرعت خوب هم داریم مثل نجات جان کسی که نیاز فوری به کمک ما دارد. آنچه که اهمیت دارد، تحقق کندی و آهستگیِ خوب است. کندیِ خوب، زمان گذاشتن برای خوردن غذا با خانواده بدون تلویزیون است، یا نگاه به مشکل از همه زاویه‌ها برای گرفتن بهترین تصمیم در محیط کار، یا حتی زمان گذاشتن برای آهسته‌تر شدن و چشیدن طعم زندگی.حالا یک نفس عمیق بکش. به صدای تیک تاک زمان گوش بده. لحظه ای درنگ کن. کمی آهسته تر قدم بردار. آن وقت است که احساس می‌کنی سالم‌تر، شادتر و کارآمدتر از همیشه‌ای. و روابطت عمیق‌تر، غنی‌تر و قوی‌تر شده‌اند. احساس می‌کنی واقعا داری زندگی می‌کنی نه اینکه فقط بدویی. باید به ریتم آرام‌تری از زندگی بازگشت. به بو کردن عطر گل رُز. با الهام از سخنرانی کارل هانر در تدCarl Honoré: In praise of slowness آغازگر آغازگر Sun, 06 Jan 2019 17:01:20 +0330