https://virgool.io/feed/@bimehsafarsearch من احسان هستم و در این وبلاگ در مورد مسائل مختلف تحلیل می کنم. اگر نظری در مورد مطالب من دارید خوشحال می شم که با من در میان بگذارید. متشکرم fa 2026-07-01 02:19:34 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@bimehsafarsearch https://virgool.io/@bimehsafarsearch/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D9%86%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%BE%D8%B3-nsuingapwijv یادم هست که یک سال پیش یکی از دوستانم رو دیدم که سالها بود ازش خبری نداشتم. این دوست من سال 84 باهام همکار بود و اتفاقاً رابطه خیلی خوب و صمیمی با هم داشتیم. با اینکه من ازش حسابی موفق تر بودم در همون زمان، اما متوجه شدم که خیلی توی شغلش پیشرفت کرده و واقعاً تحسینش می کنم.مسافرینی که امکان بازگشت ندارندوقتی با هم صحبت کردیم متوجه شدم که قصد داره از ایران مهاجرت کنه و بره جای دیگه ای کار کنه. به اتفاق هم رفتیم به یکی از دفاتر که کار مهاجرت به آلمان رو انجام میداد و بعد هم دفتری که اقامت از طریق تمکن مالی میشد باهاشون گرفت. من فقط جهت اطلاع رفتم اما دوستم میخواست که واقعاً مهاجرت کنه.در هر صورت مسئله مهم اینه که بالاخره بعد از چند ماه تمام اموالش رو فروخت و بعد از گرفتن ویزای کار برای آلمان، بهمن ماه رفت آلمان. یادم هست که موقع رفتن تلفنی باهاش صحبت کردم و براش آرزوی موفقیت کردم.درست بعد از اینکه پای دوستم به آلمان رسید، کرونا شروع شد و بعد از یکی دو ماه همه کشور رفتن توی قرنطینه. در طول مدت قرنطینه کرونا با دوستم صحبت می کردم که چطور شد و نتونستی برگردی حداقل پیش خانواده باشی. بنده خدا پول ریال رو تبدیل به یورو کرده بود که بره و سریع تر کار پیدا کنه، مواجه شد با موج بیکاری و فاصله گذاری اجتماعی به واسطه کرونا. البته این شرایط برای مسافرینی که امکان بازگشت ندارند، خیلی سخت هست.البته برای من که ایران موندم هم شرایط خیلی فرقی نداشته. ما مثلاً داریم کرونا رو مدیریت می کنیم. اما کسب و کارها همه تحت الشعاع قرار گرفتن. از همه مهمتر اینکه حداقل دوست من با دلار 12هزار تومن یورو خرید تا بره آلمان، اگر مونده بود ایران الان باید بیش از دوبرابر برای هر یورو هزینه می کرد. یعنی اگر به طور مثال 50000 یورو با خودش برد، الان میتونست حداکثر 22 هزار یورو با خودش ببره.حالا شرایط امروز اونها اینه که دسترسی سریعتری به واکسن کرونا خواهند داشت، اما با وضعیتی که از ایران سراغ داریم احتمالاً آخرین کشوری که به این واکسن دسترسی پیدا می کنه ایران خواهد بود. این مسئله رو میشه از رفتارها و مصاحبه های مسئولین متوجه شد. حتی به خودشون زحمت ندادن که به اندازه کافی واکسن آنفلوانزا وارد کنن. دعوا شده سر واکسن. بابا دیگه این واکسن که راحت می شد سفارش داد. جمعیت 80 میلیونی و فقط ده میلیون واکسن. معلومه دعوا میشه. اما دوست من می گفت که اینجا شما به هر میزان که بخواهی دسترسی خواهی داشت. حالا به نظرم بهتره شما قضاوت کنید که الان ما که در ایران داریم شرایط بهتری داریم یا دوستم در آلمان. دوست من فقط یک مشکل داره اونم اینه که هنوز بعد از مدت هشت ماه از رفتنش هنوز بیکاره. اما در طی این مدت فرصت پیدا کرده که بیشتر با شرایط زندگی در آلمان آشنا بشه. ضمن اینکه زبان آلمانی رو بخونه و بیشتر از پیش مسلط بشه که کمتر بهش به عنوان یک مهاجر نگاه کنن.به نظر من ما اینجا نه راه پیش داریم و نه راه پس. باید هر روز که میگذره بیشتر مراقب خودمان باشیم.چون اینجا کسی از دولت به فکر ما نیست، تازه باید مراقب باشیم بهمون آسیب نرسونه. نوشته های تحلیلی احسان نوشته های تحلیلی احسان Thu, 10 Sep 2020 02:01:13 +0430 https://virgool.io/@bimehsafarsearch/%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88-%D9%88-%D9%87%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%86-sforir0btc4c یک روز به بهانه گرانی دلار، روز دیگر به بهانه ممنوعیت واردات خودرو، یک روز به این دلیل که ایران خودرو و سایپا متقاضی زیاد دارند و عرضه کم است، یک روز دیگر هم به دلیل فعالیت دلال ها در بازار خودرو. هر چه هست هر روز به یک دلیل خودرو قیمتش را افزایش می دهد و ما پیاده ایم و او سواره. اما چه میشود کرد. اینجا ایران است و این شکلی اداره می شود. قصد دارم امروز به هزینه های یک ماشین از ابتدا که خریداری می شود تا زمانی که داریم ازش استفاده می کنیم بپردازم. و نکاتی را در این زمینه برای شما به اشتراک بگذارم.گرانی خودروهای وارداتی*اول اینکه به اعتقاد خیلی از کارشناسان، به هیچ عنوان خرید خودرو برای مصرف در شرایط کنونی صرفه اقتصادی ندارد. اگر خودرو وارداتی بخرید که هزینه بسیار زیادی بابتش می پردازید. و استهلاک قیمتی بسیار بالایی هم دارد. هر کیلومتری که از خودرو استفاده می کنید، خیلی از قیمتش را از دست می دهد. اگر هم خودرو بی کیفیت ایرانی را با این قیمت بخرید که عملاً با نداشتن خودرو فرقی نمی کند.*اگر برای سرمایه گذاری به فکر خرید خودرو هستید، گزینه های بهتری هم هستند مثل بورس که نقد شوندگی و دردسر سرمایه گذاری کمتری هم دارند. ضمن اینکه خرید سهام در بورس، هزینه نگهداری مثل ماشین ندارد.*باید برای خودرو خود یک پارکینگ مجزا داشته باشید. اگر پارکینگ ندارید که واویلا. یا باید اجاره کنید یا هر از چند گاهی سر خود را از پنجره خانه بیرون کرده و ماشین خود را مراقب باشید که نکند دزد بزند یا اینکه آسیبی از طرف خودروها یا عابران پیاده به آن وارد شود. اگر هم دارید که می توانید آن را به شخص دیگری اجاره دهید و از کنار آن سود ببرید.*هزینه های ثابتی را باید برای خودرو بپردازید. از عوارض شهرداری گرفته تا هزینه بیمه نامه های شخص ثالث و بدنه. تاز هر چقدر هم که تورم روی ماشین ها زیاد می شود باید سقف پوشش بیمه ها را افزایش هم بدهید. و این به معنی پرداخت هزینه های بیشتر است. *بنزین واقعاً گران شده است دوستان. برای لیتری سه هزار تومان بهتر است که کارها را به صورت اینترنتی انجام دهید. از فروشگاههای اینترنتی خرید کنید تا مجبور نباشید برای خرید بیرون بروید. تماس ها را به جای حضوری از طریق نرم افزار های ارتباطی مثل واتساپ انجام دهید. همینکارها باعث می شود که کمتر نیاز داشته باشید تا از ماشین استفاده کنید. *قطعات خودرو خیلی گران شده است و هزینه سرویس دوره ای هم سر به فلک می زند. حتی اگر از ماشین زیاد هم استفاده نمی کنید، هر از چند گاهی نیاز است که به تعمیرکار خودرو مراجعه کنید تا خودرو را برسی کند که مشکلی نداشته باشد. همین مراجعه کم هم شما را متحمل هزینه خواهد کرد.تنها نقطه امید شما این است که خودرو احتمالاً مثل دیگر دارآیی ها درحال افزایش قیمت است و ارزش مال خود را از دست نخواهید داد. اما پیشنهاد من این است که به جای سرمایه گذاری روی خودرو، گزینه های دیگری را پیدا کنید. چرا که خودرو یک وسیله آسیب پذیر و در حال حرکت است و امکان آسیب دیدن آن بسیار است. اما شما می توانید دارآیی های با ارزش و با ریسک کمتری پیدا کنید. پیشنهاد می کنم در این زمینه تحقیق کنید.نیازی نیست که خودرو خود را بفروشید. فقط قصد ما از نوشته تحلیلی امروز این بود که به هزینه های خرید و نگهداری خودرو توجه داشته باشید تا کمی تأثیر در الگوی مصرف شما داشته باشد. در شرایط تورمی هر چقدر بهینه از وسایل استفاده کنیم، پس انداز تورمی خوبی هم خواهیم داشت. نوشته های تحلیلی احسان نوشته های تحلیلی احسان Fri, 26 Jun 2020 00:06:24 +0430 https://virgool.io/@bimehsafarsearch/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%86%D8%B2%DB%8C%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%88%D9%86%D8%B2%D9%88%D8%A6%D9%84%D8%A7-gcrqcumsbbgm طی خبرهایی که در چند روز گذشه منتشر شده است، می دانیم که سه نفتکش ایران در حال انتقال بنزین با کیفیت به ونزوئلا هستند. اینکه هر دو کشور تحت تحریم های شدید آمریکا هستند و دولت های آن ها مورد غضب مقامات آمریکا واقع شده اند را همه می دانیم و بر کسی پوشیده نیست.اما میخواهم از چند منظر این موضوع رو بررسی کنم:1- تا اینجای کار آمریکا هیچ مشکلی برای نفتکش های ایجاد نکرده است و به راحتی توانسته اند به سواحل ونزوئلا برسند. اما نباید غافل شد که این مسئله برای آمریکا گران تمام شده و احتمالاً باید منتظر واکنش های آمریکا بود. یکی از واکنش های محتمل معمولاً تحریم است.2- ایران طی چند ماه آینده با شیوع کرونا و قرنطینه نصفه و نیمه ای که در کشور حاکم بود، با کاهش تقاضای مصرف بنزین مواجه شده و انبارهای پالایشگاهها پر از بنزین تولیدی است. بنابراین با ارسال این نفتکشها عملاً بخشی از تولید مازاد خود را هم فروخته است و یک بازاریابی خوب برای کشوری که صنعت نفتش تحریم است محسوب می شود.3- اینکه نحوه مبادلات تجاری ایران و ونزوئلا با چه چیزی صورت پذیرد، با طلا باشد یا با کالاهای مورد نیاز ایران که در ونزوئلا یافت می شود، اما مهم این است که به صورت علنی می توانند تحریم ها را دور بزنند. و نیازی به پنهان کاری ندارند. طبعاً نیازی هم به دلالها و واسطه ها هم نیست و هزینه تمام شده هم بالا نمی رود.4- احتمال زیاد نفتکش ها هم در مقابل خطرات مختلف تحت پوشش بیمه قرار گرفته اند. حتی اگر این بیمه به دلیل تحریم های بین المللی توسط بیمه گران ایرانی هم انجام شده است به احتمال زیاد با استفاده از بیمه اتکائی، ظرفیت بیمه خود را افزایش داده اند. پس در مورد خسارت های مالی تهدید های نفتکشها نگرانی زیادی وجود ندارد.5- یکی از مشکلات هر دو کشور ایران و ونزوئلا این است که برای مبادلات تجاری، نمی توانند با کشورهایی که با آمریکا مراوده تجاری دارند تجارت کنند، چرا که آن کشورها مورد جریمه قرار می گیرند. اما الان یکی از معدود دفعاتی است که کشورهایی دارند با هم تجارت می کنند که چنین دغدغه ای ندارند، چرا که با آمریکا رابطه ای ندارند که نگران جریمه شدن یا تهدید به تحریم باشند.6- ویروس کرونا، دغدغه بزرگی برای مقامات کشورهای مختلف شده است و در این برهه معمولاً کشورها سعی می کنند که از رویارویی های شدید پرهیز کنند. چرا که ظرفیت های مختلف کشورها در حال حاضر در جهت رفع نیازهای اقتصادی مردم و نجات جان انسان ها و اعمال یا برداشته شدن قرنطینه و از همه مهمتر یافتن دارو یا واکسنی برای بیماری کووید 19 است. بنابراین برخی از اقداماتی از این دست، کمتر مورد توجه مقامات آمریکا و دیگر ابرقدرت ها قرار می گیرند.7- هم ونزوئلا توانست با این مبادله کشور خود را هر چند برای حدود یک ماه سرپا نگه دارد و هم ایران توانست با این مبادله صنعت نفت خود را رونق بخشد. می دانیم که صنایع نباید از چرخه بایستند، چرا که هزینه های ثابتی دارند که باید همیشه در گردش باشند تا بتوانند بهره وری خود را افزایش دهند.8- به نظر می رسد ایران و سایر کشورها اگر از سمت آمریکا واکنش زیادی نبینند بتوانند از طریق همین موارد رابطه هایی برقرار کنند. کشورهای دیگری هم هستند که می توان با آن ها چنین مبادلاتی انجام داد. مثل کوبا، کره شمالی، سوریه، و ... که تحت تحریم های آمریکا هستند.9- به انتخابات آمریکا نزدیک می شویم و قاعدتاً تا بعد از انتخابات ترامپ سعی می کند که از کارهای هیجانی که روی روند انتخابات تأثیر بگذارد دوری کند. هر چند که تجربه این چند سال نشان داده است که کارهای عجیب و غریبی هم از او برمی آید. مثل دستور ترور سردار سلیمانی که اگر کمی مدیریت نمی شد امکان داشت به یک جنگ تمام عیار تبدیل شود. *این مطلب بیان تحلیل ها در مورد مبادله نفتی ایران و ونزوئلا بوده و حاوی منظور یا گرایش خاصی نیست. نوشته های تحلیلی احسان نوشته های تحلیلی احسان Fri, 29 May 2020 16:59:45 +0430 https://virgool.io/@bimehsafarsearch/%DA%A9%D8%A7%D9%87%D8%B4-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%85%D8%B2%D8%AF-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D9%87%D8%B4-%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%87%D8%A7-xtevjer8uf2i اسفند ماه 98 تا امروز یکی از غیرمنتظره ترین اتفاقات در زندگی همه ما افتاده. غیر قابل پیش بینی بوده و اصلاً همه شوک هستیم. روزهای اول که همه نگران بیمار شدن و سلامتی و اینها بودیم و در شوک اینکه آینده چه میشود.اما بعد از مدتی با گذشت زمان ابعاد اقتصادی این خانه نشینی و قرنطینه خودش را نشان داد. خیلی از کارگرها از کار بیکار شده اند و کارمندان درآمدشان محدود شده. کسب و کارها و بیزینس ها هم که عملاً بیش از نود درصد غیرفعال شده اند. اصلاً مردم نمی دانند باید چه کاری انجام بدن. در این بین، تورم هم داریم که باعث شده که اجناس طبق معمول با سال نو، قیمت های جدیدی را تجربه کنند.با این اوصاف، وزارت کار هم حداقل حقوق پایه کارگران رو بیش از سی درصد اضافه کرده. از یک طرف کارگران میگن که این اضافه شدن اصلاً کافی نیست و باید بیشتر اضافه کنید! از یک طرف هم کارفرماها میگن که اصلاً کاری وجود نداره که بخوان اینهمه هم هزینه بپردازن.امروز فقط میخوام با این نوشته به یه موضوع مهم اشاره کنم. مبنای اضافه شدن دستمزد کارگرها و کارمندان چرا ارتباطی به بهره وری و سودآوری هر نفر یا یک شرکت نداره؟اینکه تورم داشته و باید حقوق ها افزایش پیدا کنه اصلاً حرف درستی نیست. زمانی این موضوع توجیه داره که درآمد شرکت ها هم افزایش داشته باشه. نمیشه که فقط به هزینه ها اضافه کنیم. اینطوری هم کمر دولت و هم کمر کارفرماها شکسته میشه. عاقبت این موضوع میشه بیکار شدن تعداد زیادی کارگر.از طرف دیگه پایه حقوق تنها منبع درآمدی یک کارمند نیست. به طور مثال کارمندان کارانه می گیرند و کارگران اضافه کاری. حتی کارمندانی که به مأموریت خارج از کارگاه اعزام می شوند، حق مأموریت هم می گیرن. خوب اینها را هم باید اضافه کرد.به نظر من اول باید تعریف کنیم که آیا یک کارگر یا کارمند اصلاً برای اون شرکت یا سازمان عایدی و سودآوری و کارآیی داره یا نه. بعد به فکر اضافه شدن حقوق آن ها بود. این زاویه ای که در نگاه کارفرما ها و کارگرها وجود داره به نظر من خیلی خطرناکه و باید با یک تعریف درست تر، به همفکری و همدلی برسند. کارگرها در ایران یاد گرفتن که یک صاحب کسب و کار و صاحب کارخانه پولدار است و هرچقدر هم که هزینه کند هیچ مشکلی برایش به وجود نمی آید. از طرفی به ما هم یاد دادن که هر چقدر میتونی کار رو بپیچون و قهرمان ها در فضاهای کارمندی و کارگری کسانی هستند که کاری انجام نمی دهند و پول مفت می گیرند و آنهایی که باشرف کار می کنند و کارآیی و اثربخشی بالایی دارند به حماقت مشهور هستند. این را هم اضافه کنیم که تقصیر کارفرماها هم هست. اگر از روز اول بر اساس کار واقعی دستمزد پرداخت می کردند و نه فقط بر اساس حضور شخص در محیط کار، الان به این گرفتاری دچار نشده بودند.به طور مثال در شرکتی که ما هستیم، تقریباً نصف کارمندان عملاً بود و نبودشان فرقی به حال شرکت نمی کند. به نظر من اینها باید بیکار شوند و پول را عادلانه بین بقیه تقسیم کنند. اینطوری آنهایی که واقعاً کار می کنند افزای دستمزد خوبی می گیرند و آنهایی که بیکار می شوند، یاد می گیرند که در شرکت جدید که مشغول به کار شدند به جای از زیر کار در رفتن سعی کنند که کار واقعی انجام دهند و دستمزد خوبی هم دریافت کنند.حتی افرادی هم به این فکر می افتند که بروند و مهارت ها و قابلیت های خود را افزایش داده و بتوانند کارفرماهای جدید را راضی به پرداخت دستمزد بیشتری کنند.هر چند که متنی که خواندید خیلی ایده آل گرایانه بود، اما راه درست است. من و شما هستیم که باید به سمت این هدف ایده آل قدم برداریم. هر چقدر هم که جلو برویم، خودش پیشرفت خوبی است. نوشته های تحلیلی احسان نوشته های تحلیلی احسان Thu, 16 Apr 2020 14:26:27 +0430 https://virgool.io/@bimehsafarsearch/%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA-%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%D9%84-%D8%A8%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%AD%D9%87-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-lxvt8sbgc3si در این خانه نشینی ها، در این قرنطینه ها در حالی که خیلی دیگر از هموطنان همیشه در صحنه، صحنه را ترک نمی کنند، برایتان از دوستم می نویسم. دوستی که بعد از سالها در حال بچه دار شدن هست و دیروز که باهاش صحبت می کردم نگرانی های زیاد غیرمنتظره ای داشت.به خاطر همین به نظرم خوبه که در این زمینه بیشتر تحلیل کنم. دوست من صاحب یک رستوران کوچک در محله سعادت آباد تهران است. که اتفاقاً از سه سال پیش که این رستوران را راه اندازی کرده (البته با دست خالی) خیلی پیشرفت کرد. یادمه روزهای اول که باهاش صحبت می کردم و میگفت که چقدر چک تا چند سال بابت این رستوران داده خیلی نگرانم می کرد. اما کم کم که کارش گرفت و مشتریها زیاد شدند و توانست قسط ها را یکی یکی پاس کند خیالم راحت شد. چند باری هم به رستورانش رفتم و غذای لذیذی هم خوردم و به کسب و کار رفیقم آفرین گفتم. اما از اول اسفند ماه که به صورت رسمی اعلام شد که توی ایران هم کرونا اومده و به شدت آمار مبتلایان و شیوع ویروس زیاد شد، کسب و کار رستوران دوست من هم تعطیل شده. با این اوصافه مجبور شده که برای یازده نفر پرسنل هم عیدی واریز کنه و هم حقوق. سی میلیون تومان هم اجاره مغازه رو داده. از طرف دیگه کلی مواد اولیه هم خریده بوده که میگه در حال فاسد شدن بودن و مجبور شدم که بین اعضای خانواده و فامیل و پرسنل تقسیم کنم که حدود پنجاه میلیون تومان میشه.اینها رو گفتم که به یک نکته ظریف اشاره کنم. قراره که اوایل اردیبهشت ماه این دوست عزیز من بچه دار بشه. حالا نگرانی های جدیدی هم به نگرانی از محل کسب و کار بهش اضافه شده. میگه برای زایمان خانمم باید کجا رو انتخاب کنم که ریسک ابتلا به بیماری وجود نداشته باشه؟؟از طرف دیگه حسابی تحت فشار مالی قرار گرفته و برای مخارج زایمان و بچه برای چند ماه اول نمیدونه باید چیکار کنه. به فکر خودم رسید که بتونه از محل بیمه تکمیلی استفاده کنه و بعضی از هزینه هاش رو جبران کنه که با یه دوستم که نماینده بیمه بود تماس گرفتم و گفت که زایمان در بیمه تکمیلی شامل دوره انتظار میشه و بهش تعلق نمیگیره. هیچی دیگه، اینم شده مشکل مضاعف.واقعاً نمیدونیم که باید برای زایمان راحت چیکار کرد. تازه بعضی از وسایل بچه رو هم نخریده بودن که پاساژها تعطیل شده و دیگه نمیتونن خرید کنن. از یه طرف دیگه به دلیل ریسک بیماری، خودشون رو قرنطینه هم کردن و نمیذارن که بزرگترها بهشون سر بزنن که بیماری گسترش پیدا نکنه. این دوست من مانده خانه و داره به همسرش رسیدگی می کنه. خلاصه که نگم براتون از ویار کردن خانم. که باید براش خوراکی مناسب هم جور کنه و خرید اینها هم حسابی ریسک داره.اینها رو گفتم که فقط با بخشی از مشکلاتی که یه کارآفرین در کسب و کار و یک سرپرست خانواده که واقعی هم هست، آشنا بشید. میدانم که شما هم دوست دارید که از خانه خارج بشید و به دیدن پدر و مادر بروید. به خدا که ما هم دوست داریم و ما هم خانواده و پدر و مادر داریم. فقط فرق ما اینه که کمی صبر پیشه کردیم که شاید شما هم بفهمید و بتوانیم با هم زنجیره انتقال ویروس را قطع کنیم. اما تا جایی که یک سری از هموطنان همیشه در صحنه، باز هم در صحنه باشن، تمام تلاشهای آن ها بیهوده خواهند بود. به خدا که دوست دیروز کسانی که رعایت نمی کنن رو نفرین می کرد که خدا کنه شرایطی که داره تحمل می کنه، سرشون بیاد. از حرفش دلم لرزید. واقعاً چرا مردم ما نمی تونن کمی تحلیل شرایط و آینده نگری داشته باشن؟ چرا؟! نوشته های تحلیلی احسان نوشته های تحلیلی احسان Sun, 22 Mar 2020 14:15:56 +0430 https://virgool.io/@bimehsafarsearch/%D8%AA%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%81-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88-%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-qc4zqiox8nnt از وقتی که ترامپ از برجام خارج شد، فاتحه خودرو و خودروسازی در ایران خوانده شد.اول از همه شرکت های خودروسازی اروپایی مثل پژو و رنو از ایران خارج شدند. بعد هم نوبت به شرکت های چینی و درجه چندم خودروسازی رسید که یکی یکی از بازار ایران خارج شوند. اما مشکل به اینجا ختم نشد، برخی از قطعات شرکت های خودروسازی مثل سایپا و ایران خودرو هم که از کشورهایی نظیر هند تأمین می شدند، دچار مشکل شدند و دیگر وارد نشد. اینجا بود که فهمیدیم که این همه دم از خودرو ملی می زدند، خودروها حسابی بازارمشترک بودند و هر قطعه از یک کشور درجه چندم در این زمینه می آمد.در این بین برای جلوگیری از خروج ارز از کشور و به زعم مسئولان، جلوگیری از خرید کالاهای لوکس و غیرضروری، گمرک از ترخیص خودروهای وارداتی جلوگیری کرد. همین امر در کنار بالا رفتن قیمت دلار، باعث جهش یکباره قیمت خودرهای وارداتی شد. تا جایی که در این اتومبیل ها، رسماً هزینه های نگهداری دیگر مثل سابق زیاد به نظر نمی رسند. به طور مثال هزینه شهرداری و عوارض سالیانه، بیمه شخص ثالث، بیمه بدنه، و معاینه فنی در مقابل قیمت خودرو بسیار ناچیز هستند.با این اوصاف حسابی ایران خودرو و سایپا قیمت هایشان را هم بالا بردند تا بتوانند از زیان انباشته ای که سالها در شرکت خود داشتند رهایی یابند. از ثبت نام های بی ضابطه که اصلاً معلوم نبود چه خودرویی و با چه قیمتی قرار است تحویل شود گرفته تا خلف وعده در تحویل دادن خودروهایی که از قبل ثبت نام کرده بودند.الان در وضعیتی قرار گرفته ایم که اصلاً نمی دانیم ماشین داشته باشیم یا نه؟ اصلا با این درآمد هایی که داریم دیگر داشتن خودرو به صرفه هست یا نه.نکته مهم این است که حمل و نقل عمومی هم در سطح استاندارد بسیار پایینی هست که اگر بخواهید با خودرو مسافرت های درون شهری یا برون شهری نداشته باشید، باز هم بتوان به آن ها اعتماد کرد.از طرفی خودروهای وارداتی هم عملاً به درد قشر ثروتمند جامعه هستند. دیگر به درد طبقه متوسط هم نمی خورد.تنها امید الان ایرانیان این است که شاید ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا رای نیاورد. و شخص دیگری رئیس جمهور شود. حالا شاید، فقط شاید رئیس جمهور بعدی به برجام بازگردد و برخی تحریم ها برداشته شود. حالا اگر برای زنده نگه داشتن ایران خودرو و سایپا ، واردات دچار مشکل عدیده عوارض و تعرفه نشوند، شاید بتوان امیدوار بود که ایرانیان هم مثل خیلی از ملت های دیگر دنیا بتوانند اتومبیل خوب و با کیفیت سوار شند و از این خودروها لذت ببرند.آیا واقعاً روزی هست که بتوانیم از دست پراید و مشتقات آن با هر برندی که هست راحت شویم؟ نوشته های تحلیلی احسان نوشته های تحلیلی احسان Thu, 30 Jan 2020 01:10:53 +0330