https://virgool.io/feed/@chaharsooq (متولد مهرماه ۱۳۶۵ در اصفهان)، مترجم علاقمند به فلسفه و علوم اجتماعی fa 2026-04-15 09:07:27 https://files.virgool.io/upload/users/3984573/avatar/nA6LAm.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@chaharsooq https://virgool.io/@chaharsooq/%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%A8-%D9%86%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%84%D9%82%DB%8C-ir9sfahaufab احیای امر ذاتی زیر لوای خویشتن‌داری عقلانی معنا پیدا می‌کند.اما وقتی رنج، سابقه‌ای تاریخی در روان می‌یابد، عقل دیگر فقط حسابگر نیست، بلکه نگهبان زخمی است که گه‌گاه از خواب برمی‌خیزد. نوسان خلقی، تنها بی‌ثباتی نیست؛ بازتابی‌ست از نبرد درونی میان خاطراتی که آرام نگرفته‌اند و نیرویی درونی که می‌کوشد آدمی را سرپا نگه دارد. گذشته، به شکل تپشی خاموش در اعصاب باقی می‌ماند و هر محرکی، هر چقدر هم کوچک، می‌تواند پژواکی از آن درد نخستین باشددر چنین وضعی، خودداری عقلانی نه سرکوب احساس، بلکه مهارتی‌ست در تفسیر دوباره رنج !اینجا، احیای امر ذاتی یعنی آن هستی راستینی که از دل رنج قد کشیده نه از راه فرار، که از مسیر آشتی با خویشتن پدیدار می‌شود.نوسان خلق، آن‌گاه که فهمیده شود، زبان بدن در مواجهه با زخمی که نامرئی‌ست، اما زنده است. خشم بی‌علت، اندوه بی‌مقدمه، یا شادی‌های بی‌ثبات، همگی صداهایی هستند از عمق روان که معنای خود را گم کرده‌اند.با نگاه شفقت‌آمیز به این نوسانات، می‌توان رنج را از کابوسی مبهم، به حافظه‌ای انسانی تبدیل کرد حافظه‌ای که دیگر ویران نمی‌کند، بلکه شهادت می‌دهد: که ما زیسته‌ایم، تاب آورده‌ایم، و هنوز در حال ساختن خودیم.این است معنای خویشتن‌داری؛ نه چون انکار رنج، که چون آغوشی عقلانی برای زخم‌هایی که هنوز درمان نشده‌اند.و شاید همین‌جا، در میانه‌ی نوسان و تأمل، جایی‌ست که «احیای امر ذاتی» رخ می‌دهد نه به عنوان بازگشتی به خویشتن پیش از رنج، بلکه به خویشتنی تازه، که رنج را زیسته و با آن معنا یافته است.خویشتنی که می‌داند درد بخشی از مسیر است، اما تعریف‌کننده‌ی مقصد نیست . اردیبهشت ۱۴۰۴امین انصاری چهارسوقی امین انصاری چهارسوقی امین انصاری چهارسوقی Wed, 28 May 2025 15:16:16 +0330 https://virgool.io/@chaharsooq/%D8%A8%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-ciiudfchmq5j کجا بودیم وقتی صداها خاموش شدند و آتش همه‌چیز را بلعید؟چه شد که سوختن برایمان به تماشایی سرد و خاموش بدل شد؟در جهانی که درد پیش از لمس شدن به محتوایی زودگذر تبدیل می‌شود رنج دیگر نمی‌تواند در دل‌های ما خانه کند !حادثه‌ی بندرعباس نه تنها آتشی بر جان این شهر انداخت بلکه پرده از چهره‌ی خاموش یک بحران عمیق‌تر برداشت؛ بحرانی که سال‌هاست در دل جهان مدرن ریشه دوانده است.ما دیگر درد را زندگی نمی‌کنیم، ما آن را تماشا می‌کنیم. در جهانی که رسانه‌ها تصویر پشت تصویر، خبر پشت خبر هجم عظیمی از اطلاعات را بر روح و جان ما آوار می‌کنند، تجربه‌ زیسته‌ رنج جای خود را به مشاهده‌ای بی‌حس و زودگذر داده است.ما به جای آنکه در سوگ این فاجعه بنشینیم و عمق زخم آن را با جان لمس نماییم، تنها لحظه‌ای در امتداد تصاویر متحرک مکث می‌کنیم و سپس بی‌هیچ زخم و بی‌هیچ اندیشه به سوی حادثه‌ بعدی رهسپار می‌شویم.بی‌شک این شیوه‌ از مواجهه، ما را از درون تهی خواهد کرد ؛ همدلی را به واکنش‌های سطحی بدل می‌سازد و اندوه را به مصرفی لحظه‌ای فرو می‌کاهد.آنچه از میان رفته نه فقط تجربه‌ی مستقیم و بی‌واسطه درد، که توانایی ما برای فهم ژرف مصائب انسانی است.امروز در برابر شعله‌های بندرعباس، نه فقط سازه‌ها و تأسیسات که بخش‌هایی از انسانیت ما نیز سوخت؛ بی آنکه حتی گرمای آن را حس کنیم و این شاید بزرگ‌ترین مصیبت عصر ما باشد ! اکنون بیش از همیشه باید از خود بپرسیم که آیا در این آماج بی‌پایان تصاویر هنوز جایی برای تجربه‌ی حقیقی رنج و درک آن باقی مانده است؟ امین انصاری چهارسوقی امین انصاری چهارسوقی Wed, 30 Apr 2025 09:24:45 +0330 https://virgool.io/@chaharsooq/%D8%B3%D8%B1%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-a4hdb8w7avue هر آغازی، تردید و امید را در خود به دوش می‌کشد !آغاز تنها عبور از مرزهای عادت نیست؛ آغاز یک جنبش درونی است جرقه‌ای که در تاریکی تکرار نور تازه‌ای به جهان می‌تابدما در جهانی زندگی می‌کنیم که سرعت آن از همه‌چیز سبقت می‌گیرد، اما برای آنکه در این روزگار گم نشویم باید همیشه از نو شروع کنیم.فلسفه به ما می‌آموزد که هر لحظه حتی لحظات بی‌مقدمه می‌توانند دروازه‌های نوینی را به سوی معنا و شناخت بگشایند.جامعه‌شناسی هشدار می‌دهد هر که از آغاز بترسد در میان جمع‌های بی‌صدا و بی‌هویت ناپدید می‌شود.و من شما را به این سفر دعوت می‌کنم سفری برای پرسیدن، برای شک کردن، برای ساختن آغازی که در آن به زندگی نه به‌عنوان یک جریان ساکن بلکه به‌عنوان یک تجربه بی‌پایان و آموختنی نگاه می‌کنیم … امین انصاری چهارسوقی امین انصاری چهارسوقی Wed, 30 Apr 2025 07:13:46 +0330