https://virgool.io/feed/@conformist یک‌نفر سرگردان می‌نویسد fa 2026-06-07 11:29:27 https://files.virgool.io/upload/users/5167/avatar/zPhVe2.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@conformist https://virgool.io/@conformist/%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D9%82%D8%B1%D9%85%D8%B2-%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A8%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%B3%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DB%8C-fuqt4wdhxmd1 هر سال به وقت موعد تمدید اجاره‌خانه، وضعیت از سال قبل سخت‌تر می‌شود. از سال ۹۲ که بدون برگزاری مراسم‌های مرسوم، دست هم را گرفتیم و زیر یک سقف رفتیم تا به امروز، قطعا بزرگترین مشکل ما وضعیت مسکن بوده و هست.از رشد هر ساله‌ی قیمت مسکن و واسطه‌گری کاسبکارانه‌ی بنگاه‌ها برای بالابردن اجاره تا زحمت پیدا کردن خانه‌ی مناسب نزدیک محل‌کار هر دونفرمان و مشکلات جابجایی هم نگویم بهتر است. اما نگرانی اصلی من سال آینده است. هر سال به صورت میانگین در طی یک‌ماهی که فرصت هست برای جابجایی، عصرها بعد از کار حدود ۵۰ تا ۷۰ خانه را بازدید می‌کردیم و شب‌ها به پک‌کردن و بسته‌بندی وسایل خانه می‌گذشت.در سال‌های گذشته همیشه خانه‌ها دارای مستاجر بودند اما سال ۹۸ از این جهت عجیب بود که هر خانه‌ای که رفتیم بدون مستاجر بود. خانه‌ها اغلب رنگ شده و خالی ولی با قیمت‌های نجومی.سال قبل‌تر پس از افزایش دو برابری اجاره‌خانه‌ها اکثر افرادی که در محله‌های مرکزی تهران بودند به غرب و شرق رانده‌شدند و یا به محل‌های جنوبی‌تر تهران رفتند. همچنین برای قشر کارمند این افزایش ناگهانی گران تمام شد و اغلب عطای تهران را به لقایش بخشیدند و برای سکونت به کرج، هشتگرد در غرب یا پردیس در شرق رفتند.مشکلات رفت و آمد به از کرج به تهران برای من هضم نشدنی‌ست. ۷ سال تمام این راه را آمده‌ام و به جد می‌گویم همیشه مشکل ترافیک تهران-کرج وجود داشته، اما امسال وضعیت جور دیگریست. از ۵ صبح که سرویس‌های ایران‌خودرو، سایپا، پادگان‌ها و دیگر شرکت‌های مستقر در جاده مخصوص راهی اتوبان می‌شوند تا پاسی از شب، ترافیک از داخل شهر تهران تا کرج به صورت ایستا در هر دو باند رفت و برگشت وجود دارد.افزایش قیمت بنزین هم در سال ۹۸ عملا راه استفاده از خودروی شخصی را بست. همچنین مشکل جای پارک در تهران به بحرانی‌ترین وضعیت خود رسیده‌است. اگر ساعت ۶ در جردن دنبال جای پارک گشته‌باشید منظورم را می‌فهمید. اکثر راننده‌ها در ماشین‌هایشان خواب هستند و ساعتی به جاده زدند که قبل از شش صبح به محل کار خود برسند و باقی فرصت را استراحت کنند تا تازه به سر کار بروند.ما راهی به جز سکونت در تهران نداشتیم. در ادامه، وضعیت مسکن خودم را به تفکیک هر سال با امکانات هر خانه به صورت جدولی در آوردم تا وضعیت رشد اجاره‌بها به صورت ملموس‌تری دیده شود:افزایش اجاره‌بها در سال ۹۸ به کنار، سال ۹۹ قطعا سال تلخی برای مستاجرها خواهد بود. به شکلی که دیگر عملا اقامت در تهران ممکن نباشد. از این‌رو در صورتی که نیاز به نیروی کار متخصص داشته‌باشید، از بین آن‌هایی که هنوز مهاجرت نکرده باشند، باید به صورت جدی کارها را به شکل دورکاری درآورید تا بتوانید هزینه‌ی زندگی و وقت تلف‌شده‌ی تردد نیرو را کمتر کنید. با دورکاری نیرو می‌تواند مسکن ارزانتری تهیه و طبعا قیمت تمام‌شده‌ی نیروی متخصص برای شما کاهش می‌یابد و وضعیت روانی فرد متخصص به دلیل نماندن در ترافیک، بهبود می‌یابد.تغییر شغل باید با توجه به وضعیت پیش‌آمده تغییر کند و روال‌هایی که در گوشه و کنار دنیا برای دورکاری اجرایی می‌شود باید مد نظر قرار گیرد.شاید نیاز باشد برخی از موارد برون‌سپاری شود و هزینه‌ی سربار تیم برون‌سپاری شود.سال سخت ۹۹ در پیش است... Conformist Conformist Mon, 02 Mar 2020 03:48:18 +0330 https://virgool.io/@conformist/%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%D9%87-yfuqp7yomch2 عکس از تارا صفری - ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲سی و سه سالگی مثل شراب جا افتاده‌ست، مثل بوی نون تازه، سر ظهرهای ماه رمضون. مثل کرشمه‌های بیست‌سالگی، مثل حرارت اون سال‌ها نیست. اما چیزهای هست که دلت رو گرم نگه‌می‌داره، مثل یه شمع توی انعکاس تالار آیینه. هنوز از چیزهایی در این دنیا سر شوق میای ولی نه برای هر چیزی، که همین هم البته غنیمته. یه ریتم متقارن می‌شی از همه سازها. هارمونی توی این سال‌ها خودش رو نشون می‌ده. بر خلاف سال‌های قبلتر که همه سازها در بالاترین نقطه‌شون بودن حالا گاهی افسار می‌زنی به ذهن پریشون و درست می‌بینی گاهی. شاید سال‌های بعدتر رو بشه به یه تکنوازی بی‌نقص تشبیه کرد، امیدوارم باشه.فقط این وسط حفره‌ها بزرگترند. غم عمیق‌تر و شادی‌ها زودگذرترند. درد از غم ایام حال نیست، بلوغ فکری این روزها رو قابل هضم می‌کنه، غم آینده هم نیست، آینده‌ی نیامده هنوز گرگ و میش صبح‌های پاییزه. ولی هرچه هست از خلا روزهای قبله.سی و سه سالگی تجربه‌کردن همزمان امید و ناامیدیه، ولی هر کدوم در جای خود. برخلاف سال‌های پیش که همزمان همه‌ی حس‌ها در بالاترین درجه‌شون تجربه می‌شدن. این روزها که همه‌چیز در هم و برهم‌تر از قبل به نظر میاد، ذهن من سی‌وسه‌ساله مثل نوای کمانچه‌ای شده که داره جای درست نواخته می‌شه. می‌شه شهر خاموش، هم غم رو از ته دل روایت می‌کنه، هم امیدی که به شهر خاموش بر می‌گرده.و اما جاهای خالی اسم دارند، گنگ و نامفهوم نیستند. و اما زندگی... Conformist Conformist Wed, 29 Jan 2020 00:52:56 +0330 https://virgool.io/@conformist/%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D9%86%D9%84-%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%86%DA%AF-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-xt3y5mfgo3ar برای هر سیستم در حال سرویس‌دهی و حتا سرویس‌هایی که در مرحله‌ی راه‌اندازی هستند، مانیتورینگ از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.مانیتورینگ در چند لایه و توسط ابزارهای مختلف انجام می‌شود، اما در بخش NOC چه مواردی باید مانیتور شود؟ بزرگترین دغدغه‌ی مدیران در تیم‌های نگهداری ابتدا این است که سامانه‌های پایش توانایی شناخت درست مشکل را داشته باشند و نفرات تیم درک درستی از اتفاق‌ها و پیشامدها داشته باشند. در صورتی که پنل مانیتورینگ شلوغ و پر از موارد سطح یک باشد، عملا بعد از مدتی نیروهایی که باید اولین حرکت را پس از اتفاق انجام بدهند، نسبت به اتفاق‌ها بی‌حس و پس از مدتی دچار عادت به شرایط همیشه ویژه خواهند شد.در این مقاله قصد دارم با توجه به تجربیات نه‌چندان خوشایند خودم در مدیریت تیم‌های نگهداری، این موارد را تبین کنم.سطح‌بندی وقایعقطعا هر واقعه یا حادثه‌ی پیش‌آمده حیاتی نیست! پس از مدتی با ازدیاد موارد حیاتی سیستم مانیتورینگ از کار می‌افتد. عملا SLA و OLA نقض خواهد شد و کارها با پیچیده‌شدن در یکدیگر عملا غیر قابل حل خواهند شد. از طرفی اکثر وقایع توسط یک‌نفر یا یک تخصص مورد بررسی نیست و باید توسط چند تخصص مختلف بازبینی شود و این موارد را پیچیده‌تر می‌کند.شناخت مواردی که ممکن‌است پیش‌بیاید و سطح‌بندی آن‌ها این امکان را می‌دهد که ابتدا موارد را از نظر اهمیت دسته‌بندی و مدت زمان مورد نیاز برای حل آن‌ها را پیش‌بینی کنیم.در اکثر سیستم‌های سطح‌بندی در نظر گرفتن چهار یا پنج سطح توصیه می‌شود. جداسازی زیرساخت از سرویسباید بپذیریم که زیرساخت از سرویس جدا نیست، اما نحوه‌ی نگرش به آن‌ها مهم است. به عنوان نمونه اگر سوییچ هسته‌ی یک زیرساخت از مدار خارج یا دچار مشکل شود، عملا هیچ سرویسی در کار نخواهد بود. برای همین منظور ایجاد افزونگی یا همان Redundancy در لایه‌ی زیرساخت در همه‌ی سطوح توصیه می‌شود. عملا از هر المان در زیرساخت باید دو مورد داشته باشیم با درنظر گرفتن تمام موارد شامل برق، پوپی‌اس، تابلوی مجزا، رک مجزا، حتا دیتاسنترهای موازی برای پوشش سرویس. در این صورت با این جداسازی، نگرش تیم مانیتورینگ نسبت به وقایع پیشامده‌ی زیرساختی با سرویسی متفاوت خواهد بود. پنل‌های اختصاصی برای نیروی پایشصفحه‌های اختصاصی در نرم‌افزار‌های مانیتورینگ باید در نگاه اول باید به فرد پایشگر بگوید که در سیستم (اعم از زیرساخت و سرویس) مشکلی وجود دارد یا خیر. به همین سادگی! خیلی واضح وضعیت کلی سرویس را با علامت سبز و موراد مشکل را با رنگ قرمز نشان دهد. آلارم‌های صوتی در صورت رخداد حادثه نیز می‌تواند تکمیل کننده‌ی این نگاه اول باشد.اما چه چیزهای دیگری مورد نیاز است؟صفحه‌ای از تمام وقایع مهم، لیست اتفاق‌ها باید با ذکر ساعت وقوع در جلوی چشم نیروی مانیتورینگ باشد. همچنین در صورتی که نیروی مانیتورینگ واقعه را می‌بیند، باید در بخش Acknowledge هر واقعه موارد پیگیری شده را بنویسد تا موارد دیده نشده یا پیش‌آمده در زمان پیگیری موارد قبلی از قلم نیوفتند. همچنین یادداشت در این بخش می‌تواند برای بررسی موضوع راهگشا باشد.صفحه‌ای برای نمایش ابزارهایی که زیرساخت و سرویس را در زمان‌های منظم تست می‌کنند نیز باید وجود داشته باشد تا سیستم نقص‌های منطقی سرویس را نیز مشخص کند. تیکت‌شدن هر واقعهدرست است که هر موضوعی باید تیکت شود، اما با فرض اینکه در بالاترین لایه‌ی زیرساخت می‌تواند منجر به ایجاد هزاران تیکت شود. ارتباط دادن این حجم از تیکت با موضوع عملا غیر ممکن است. برای همین در این بخش زنجیره‌ی اهمیت و سطح‌بندی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.اما تیکت شدن دستی هر اتفاق با وجود اینکه خالی از عیب نیست، اما در شروع راه‌حل مناسب‌تری است.بررسی روزانه و هفتگی تیکت‌ها باعث فهمیدن نقص در طراحی و جلوگیری از پیشامدهای یکسان می‌شود.ایجاد پایگاه دانشپس از هر رخداد، باید در پی رفع آن ایراد بود. پس از آن باید در پی یافتن علت بود و سپس ایجاد راهکارهای موقت و قطعی برای جلوگیری از پیشامد یا حل کردن آن مساله بایستی انجام شود. در صورتی که سیستم اصلاح نشود، یک اتفاق بارها و بارها بلای جان سرویس می‌شود. با رفت و آمد نیروها هم معمولا دانش و تجربه به درستی منتقل نمی‌شود. ایجاد پایگاه دانش مبتنی بر تیکت‌ها و قراردادن علت و راهکاری حل مساله می‌تواند کمک شایانی به حل مسائل در موراد بعدی باشد. همچنین کار را برای فرآیند جانشینی و آموزش نیروهای جدید هموار می‌کند.آموزش، آموزش و آموزشتمامی ابزارها، تست‌ها و تجارب دنیا هیچ تاثیری در سرویس‌دهی بهتر ندارند اگر نیروی مانیتورینگ درک درستی از تصویر کلی زیرساخت و نحوه‌ی عملکرد سرویس نداشته باشد. تشخیص درست در زمان کم مهمترین دستاورد یک تیم نگهداری خوب است. این مهم بدون آموزش مداوم به دست نخواهد آمد. Conformist Conformist Sun, 26 Jan 2020 01:06:08 +0330 https://virgool.io/applymag/%DA%A9%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%B1%D8%B2%D9%88%D9%85%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-qrzovqo41sq8 از خلال رزومه‌های دریافتی سلام.در سال‌های اخیر خیلی درگیر استخدام نیرو بودم. چه در شغل قبلی که به عنوان مصاحبه‌کننده‌ی فنی نقش داشتم و چه در شغل اخیرم که به عنوان مدیر واحد نگهداری بیشتر در نقش بررسی کننده‌ی شخصیت فرد مصاحبه‌شونده ظاهر می‌شم و خیلی کوتاه آمادگی فرد برای قرار گرفتن در موقعیت‌های استرس‌زا و پر مسئولیت رو می‌سنجم. یک چیزی خیلی واضحه! تقریبا ۹۰ درصد رزومه‌های دریافتی پر از ایرادهای ریز و درشت هستند. انقدر زیاد که تصمیم گرفتم به جای غر زدن برای دوست‌هام، این مطلب کوتاه رو برای راهنمایی عزیزانی که دنبال شغل هستند، بنویسم.پیش‌فرضپیش از آغاز یک‌سری پیش‌فرض بهتون می‌دم. کسی که اقدام به درج آگهی می‌کنه معمولا توی شرایط زیر قرار داره:۱) قراره تیم جدید تاسیس کنه۲) قراره تیم فعلی رو با گرفتن نیروی جدید ترمیم یا تقویت کنه۳) نیروی خاطی، پر اشتباه یا کم‌دانشی رو تعدیل کرده و قصد داره تا نیروی جایگزین بگیرهموارد بیشتری هم هست که برای امروز مهم نیست. پس طرف وقتی آگهی می‌کنه معمولا حالش خوب نیست. تحت فشار کاری بیشتر در اثر کمبود نیرو هست. کم حوصله و عصبانی ممکنه باشه. وقتی آگهی انجام می‌شه حجم عجیبی از رزومه روی سر اون مدیر خراب می‌شه. تجربه‌ی شخص من برای آگهی موقعیت شغلی کارشناس حدود ۳۰۰ رزومه برای هر آگهی هست.خب با دونستن این پیش زمینه شروع کنیم به نوشتن رزومه.قانون اول - خوانا بودندر نگاه اول باید این موارد دیده بشه:نام و نام خانوادگیسنوضعیت نظام‌وظیفهوضعیت تاهلوضعیت تحصیلیمحدوده‌ی محل سکونتنوشتن مقدمه و حستون نسبت به کار و توانایی‌های فردی رو بذاریم بعد. در یک شکل خوانا و شکیل و ساده همین‌ها اول از همه‌چیز باید دیده‌بشه.در نگاه دوم باید به این موارد اشاره کنید:سوابق کاری قابل استناد از انتها به ابتدایعنی سر لیست همون شغلی باشه که درش مشغول هستید یا آخرین جایی که کار کردید.(خیلی مهمه که مشخص باشه هر جایی که کار کردید چند وقت، به سال و ماه اونجا بودید. مهمه که مسئولیتتون رو اونجا بنویسید. خیلی مهم‌تر اینه که اغراق نکنید. اگر کارشناس IT هستید ننویسید مدیر IT. حتا اگر تنها فرد اون تیم بوده باشید و همه تصمیم‌ها رو خودتون گرفته باشید. برای خیلی از مشاغل دنبال مدیر نمی‌گردن. در واقع انتخاب مدیر کمتر به واسطه‌ی آگهی‌های عمومی اتفاق میوفته. پس موقعیت رو نسوزونید. چون خیلی راحت روی اسمتون خط کشیده می‌شه و به اصلاح برای اون موقعیت شغلی overqualified هستید)سوابق تحصیلیکجاها درس خونید. تیتروار، اگر معدلتون رو هم گفتید به جایی بر نمی‌خوره، نگید بهتره. ولی اسم اساتیدتون و آدرس خونه دانشجویی‌تون برای کی جز خودتون مهمه؟ جوابش رو ندیم بهتره.توانایی‌ها و مهارت‌هاعزیزان! وقتی برای کارشناس شبکه رزومه می‌دید، تسلط بر روی فتوشاپ و موزیک‌مستر هیچ نکته‌ی مثبتی براتون به حساب نمیاد. مهارت‌های مرتبط با شغلی که براش رزومه می‌دید رو خیلی صادقانه بنویسید. جاهای درست و حسابی قطعا آزمون می‌گیرن ازتون. ضایع شدن اصلا حس خوبی نیست. جای غیر درست و حسابی هم که جای کار کردن نیست، سوزوندن عمره.سر یه نکته‌ی ریز بیشتر دقت کنید. در استفاده از لفظ مسلط خیلی احتیاط کنید. اگر در چیزی واقعا امام قضیه هستید، بنویسید مسلط! خیلی مواقع بنویسید آشنا به فلان چیز از اعتبارتون کم نمی‌کنه. اما اگر برید در مصاحبه‌ی فنی و فرد مسلطی رو جلوتون بگذارند برای تست، قطعا رد می‌شید.کلام آخراز عکس توی رزومه‌تون استفاده نکید. پیشداوری و قضاوت به وجود میاره. اگر استفاده کردید هر عکسی رو استفاده نکنید. مثلا عکس بریده‌شده‌ی شما توی عروسی پسرخاله‌تون عکس مناسبی برای رزومه نیست!تجربه‌ی من به جز این‌ها، در ادامه پروژه‌های مهمی که انجام دادید رو بنویسین. خیلی مهم‌هاش رو. اگر عضوی از تیم بودید حتما ذکر کنید چه وظیفه‌ای در تیم داشتید.صادقانه بگم، باقی موارد خونده نمی‌شه، ولی بنویسید. در نهایت توی جلسه‌ی مصاحبه می‌شه نقطه‌ی شروع صحبت.***‌ وصیت آخر - خیلی مهم ***فرمت رزومه بهتره که PDF باشه. اسم فایل رو ترکیب اسم و فامیلتون به انگلیسی بذارید.از یک فونت استاندارد خوانا استفاده کنید. جان عزیزتون ژانگولر هم نزنید.قواعد نوشتاری رو حتما رعایت کنید. نیم‌فاصله، چیدمان، تیترها و ...پس از نوشتن رزومه، حتما سه بار بخونیدش، روز بعدش هم حتما یکبار بخوندیش که سوتی یا غلط املایی نداشته. اگر به دوستتون یا آدم با دقت دیگه‌ای هم بدید یه بار بخونه ضرر نداره.اگر با ایمیل رزومه‌تون رو ارسال می‌کنید، حتما از ایمیل کاری یا رسمی‌تر استفاده کنید. مثلا اگر اسمتون علی طاهری هست، به جای ایمیل اصلی‌تون که khoshtip.dokhtarkosh@gmail.com هست، از ایمیل ali.taheri1986@gmail.com استفاده کنید.ایمیلتون هم حتما عنوان داشته باشه. خطاب ایملتون هم مشخص باشه برای کی ارسال می‌شه. مثلا: شرکت محترم کیش‌گستر غرب پارسیان...در قسمت بعدی هم کمی در مورد آداب مصاحبه رفتن با هم حرف می‌زنیم. تا بعد... Conformist Conformist Sun, 04 Nov 2018 16:14:24 +0330