<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های دادمهر جنابعالي مقدم</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@dadmhr8096</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-10 07:53:05</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/4031357/avatar/avatar.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>دادمهر جنابعالي مقدم</title>
            <link>https://virgool.io/@dadmhr8096</link>
        </image>

                    <item>
                <title>فنبویسم؛ وقتی هویت را اجاره می‌کنیم</title>
                <link>https://virgool.io/@dadmhr8096/%D9%81%D9%86%D8%A8%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-haoa8er7ewvf</link>
                <description>در فضای مجازی، گاهی کافی است نام کسی را نقد کنی تا سیلی از خشم به سمتت بیاید؛ نه از خودِ او، بلکه از «هوادارانش». گویی نقدِ یک فرد، به معنای حمله به جمعی است که هویتشان را در او گره زده‌اند. این‌جاست که با پدیده‌ای آشنا روبه‌رو می‌شویم: فنبویسم.فنبوی چیست؟فنبوی کسی نیست که دوست دارد؛ فنبوی کسی است که خودش را در دوست‌داشتن گم می‌کند. علاقه، انتخابی آگاهانه است؛ اما فنبویسم، پناه بردن به دیگری برای پر کردن خلأ هویت است. فنبوی از نقد می‌ترسد، چون نقد، بندِ وابستگی را سست می‌کند.ریشه‌های فنبویسمفنبویسم یک «عیب فردی» نیست؛ نشانه‌ای از شرایطی است که انسان را به چسبندگی سوق می‌دهد:1. بحران هویت: وقتی پاسخ روشنی به «من که هستم؟» نداریم، خود را به «او کیست» می‌دوزیم.2. نیاز به قهرمان: جامعه‌ای که افق مشترک ندارد، قهرمان می‌سازد؛ حتی اگر موقت و شکننده باشد.3. ترس از تنهایی فکری: فکر کردن هزینه دارد؛ فنبویسم، هزینه را با پیروی جمعی کم می‌کند.علاقه یا فنبویسم؟مرز این دو باریک است، اما روشن:علاقه امکان نقد را حفظ می‌کند؛ فنبویسم نقد را ممنوع می‌داند.علاقه فاصلهٔ عقلانی دارد؛ فنبویسم چسبندگی احساسی.علاقه انتخاب است؛ فنبویسم وابستگی.وقتی نقدِ محبوب، به توهین به خودِ ما تعبیر می‌شود، از علاقه عبور کرده‌ایم.فنبویسم فقط برای سلبریتی‌ها نیستفنبویسم در سیاست، دین، روشنفکری و حتی علم هم دیده می‌شود. گاهی به جای اندیشه‌ها، اشخاص را می‌پرستیم؛ و بدتر آن‌که از این پرستش، دفاع اخلاقی می‌سازیم. در این حالت، حقیقت قربانی می‌شود تا پیوند عاطفی حفظ گردد.نگاه عرشیا مقدم به‌عنوان یک نظریه ، مسئله را نه محکوم می‌کنم و نه تطهیر. فنبویسم نشانهٔ نیازی واقعی است: نیاز به تعلق، معنا و امنیت. اما پاسخِ نادرست به نیازِ درست، ما را از خودمان دور می‌کند. جامعه‌ای که پرسش را تمرین نکند، شیفتگی را جایگزین فهم می‌کند.پایانِ بازشاید مسئله این نباشد که چه کسی را دوست داریم؛ مسئله این است که اگر او فرو بریزد، از ما چه می‌ماند؟تصویر فنبویسم ایرانی در تهران #فنبوی_چیست، #فنبویسم، #تعصب_کور، #هواداری افراطی، روانشناسی فنبوی</description>
                <category>دادمهر جنابعالي مقدم</category>
                <author>دادمهر جنابعالي مقدم</author>
                <pubDate>Tue, 16 Dec 2025 21:57:11 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>شاعر فراری از معروفیت</title>
                <link>https://virgool.io/@dadmhr8096/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81%DB%8C%D8%AA-wirjria0mqbg</link>
                <description>عکس شاعر جوان گم نامتصویری که مشاهده میکنید تصویر یک پسر ۱۷ ساله مشهدی است که در حال حاضر در شاهرود استان سمنان در حال تحصیل است.مطالب زیادی درباره کائنات و جهان دیگر گفته و یک نوع متافیزیک را در هم شکسته البته تشبیهات جالبی از قطار احساسات و کارماگان=دادگاه کارما ارئه داده ولی به دلیل زیر سوال بردن مذهب های پنجگانه از جمله شیعه و سنی را کتاب و مطالب اش چاپ نشد!شعر های درباره زندگی تلخ مثل چای تیره و آدم هایی قند و نباتی هم جالب گفته مثال از شعر های او:       بشین کنارم بر این میز و بام      بشین کنارم که بگوییم از دل      بشین کنارم که بشنوم از دل      بشین که من چای تلخ و تو نبات منی!در دیداری که باهاش داشتیم جمله ای به ما گفت اون جمله این بود مردم فکر می‌کنند دارن بازی میکنند اما در واقع دارند نقشی را بازی میکند در زندگی خودشان و دیگران بعضی آدما دیدید که فقط گذری رد میشن از جلو چشم و کنار ما اینا سیاه لشکر هستند اما بعضی یک موضوع به ما یادآوری میکند یا می گویند این افراد تیتراژ زندگی ما هستند پس بهتر نیست داخل زندگی مردم از ما با هنرمندی یا باتشکر یاد شود تا قاتل سریالی؟بهش یکی از دوستان من گفت خوب خودت این موضوع از کجا فهمیدی و به این نتیجه رسیده ای؟ اون با دو جمله طلایی تمام کرد حرف و حاضر شد بره اون دو جمله طلایی این بود: تا زمانی چشم باز داشتیم همه جای تاریکی بود   حالا چشم بستیم اما از نور زیاد کور شدیم!                                        (عرشیا مرادقلی مقدم)</description>
                <category>دادمهر جنابعالي مقدم</category>
                <author>دادمهر جنابعالي مقدم</author>
                <pubDate>Sun, 25 May 2025 14:35:22 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>