https://virgool.io/feed/@daneshgahbade fa 2026-06-12 06:18:55 https://files.virgool.io/upload/users/1829602/avatar/hHkhrv.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@daneshgahbade https://virgool.io/@daneshgahbade/%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D8%B2%D9%87%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%84%D8%B7%D8%A7%D9%86%DB%8C-3-iknw3ukpp30w تصویری از مدرسه شهید سلطانیسلام، من یکی از دانش آموزای مدرسه ی شهید سلطانی هستم و میخوام امروز راجب اینکه دقیقا باید چه انتظاری از این مدرسه داشته باشید صحبت کنم و در کل اینکه کیفیت این مدرسه چطوره.یه موضوعی که توی ایران هست اینه که خیلیا دوست دارن یه سری چیز ها رو خیلی بزرگ تر از چیزی که هستن نشون بدن (حالا برای منافع یا هر چیزه دیگه ای). سعی می کنم که با یه برسی صادقانه و درست از یه نگاه بیرونی و داخلی به این مدرسه یه تصور درست از اینکه قرار کجا بیایید براتون درست کنم. مباحثی که میخوام تو این مقاله راجب مدرسه صحبت کنم شامل این مواردِ:امکانات و ویژگی هاجشنواره ها و مسابقات اساتید و کیفیت تدریس دانش آموز ها و کار گروهیدروس و مباحث تدریس شدهتبعیض بین رشته فنی و نظرینحوه برخورد معاونین و مسئولین مدرسهامکانات و ویژگی هابه عنوان مدرسه ای که ادعا می کنه اولین فعالیت رو در حوزه کامپیوتر و رشته شبکه و نرم افزار داره باید بگم که امکانات مدرسه در حد قابل قبوله و هر سال در حال توسعه و ارتقاست. سال اولی که من اومدم این مدرسه (سال 99) کامپیوتر ها سرعت خیلی خوبی نداشتن اما برای مدرسه قابل قبول بودن. سال 1400 ما (بچه های شبکه 11) تصمیم گرفتیم که یه پیشنهاد به مدیر برای ارتقای کامپیوتر ها بدیم و یک سری به روز رسانی ها توی قطعات کامپیوتر و نرم افزار هاش بدیم که خوشبختانه (یا شاید متاسفانه) از 20 کامپیوتر 7 تارو تا سطح خیلی خوبی ارتقا دادن و به نظرم در سالهای آینده 13 تای باقی مونده رو هم ارتقا بدن.کامپیوتر ها توی یک کارگاه قرار دارن که توی زیر زمینن. در رابطه با کارگاه باید بگم که محیط خیلی کثیفی داره و همه جا تقریبا خاک جمع شده. از اونجایی که مدرسه مسئول نظافت نداره، آشغالایی که دو سال پیش توی کارگاه افتاده هنوز جمع نشده و انگار قرار نیست که جمع شه. کلاسا هم همینطور، خیلی تمیز نیستن و شکل خیلی قدیمی و کهنه ای دارن. رنگ دیوارا، دقیقا رنگیِ که برای دیوارای تیمارستان استفاده میشه و تخته ها قدیمی و زشتن. هر چند که توی ایران بیشتر از این هم نمیشه انتظار داشت. در طول هفته در هر سه سال آموزش (دهم، یازدهم، دوازدهم) حداقل دو روز توی کارگاه آموزش هست. اینقدر کلاسای درس و مطالبی غیر تخصصی بده که همه آرزوشون اینه که کلاس توی کارگاه باشه (با اینکه گفتم کارگاه خودش خیلی خوب نیست).در کل اگه بخوام نتیجه گیری کنم، به عنوان مدرسه ای که تازه توی این رشته شروع به فعالیت کرده (4 سال) و در حال توسعه است باید بگم که کیفیت قابل قبولی داره. قطعا از هر مدرسه دیگه ای توی این رشته بهتره و به خاطر برچست "تیزهوشان" ی که روی بچه ها میزنن میشه خیلی توی رزومه استفاده کرد. توقع و انتظار خودتونو تا جای ممکن پایین بیارین تا از این مسائل نا امید نشین. عکس از کارگاه مدرسه شهید سلطانی سال 1401انتظار خودتون رو تا جای ممکن بیارید پایین. اگه دنبال یه جای مدرن و قشنگ برای یادگیری هستید هدفتونو بزارید دانشگاه های هاروارد و ام آی تیِ آمریکا. نمای بیرون دانشگاه هارواردنمای داخلی هارواردجشنواره ها و مسابقاتیکی از مواردی که خیلی توی مدرسه بهش توجه میشه شرکت دانش آموز ها توی جشنواره های مختلفه. دلیلش هم واضحه اس، رتبه ها و مقام های دانش آموزا توی این رویداد ها اعتبار و شهرت مدرسه رو بالا میبره، در نتیجه دانش آموز بیشتری جذب میکنه. خوارزمی، هوگر، مسابقات برنامه نویسی و این قبیل رویداد ها رو مدام توی مدرسه به بچه ها اعلام می کنن تا اینکه بلاخره یکی از بچه هایی که توی این حوزه ها تجربه شخصی خودش بالاتره (چون اصلا خود مدرسه چیز بدردبخوری یاد نمیده، اگر کسی تو چیزی هم خوب باشه بخاطر تلاش های خودشه) بتونه مقام بیاره و اسم مدرسه رو بالا ببره.این هم باید در نظر گرفت که شرکت و مقام آوری توی بعضی از این جشنواره ها واقعا برای رزومه شخصی خوبه، ولی در کل اگر علاقه ای نباشه چیزی جز تلف کردن وقت برای بالا بردن اسم مدرسه نیست. توصیه می کنم قبل از شرکت کردن قشنگ فکر کنید و زمانی که در اختیار دارید و حتما در نظر بگیرید.اساتید و کیفیت تدریس قطعا برای هر دانش آموزی که وارد مدرسه، دانشگاه یا هر مرکز آموزشی دیگه ای میشه مهم ترین چیز کیفیت آموزش و جذاب بودن معلم ها و اساتید حاضر در اون آموزشگاس. در این مورد باید بگم که توی این سه سال، من حتی از یه معلم هم راضی نبودم و تقریبا حس بدی نسبت به همه توم ایجاد شد. بعضی ها که کاملا بی سوادن و درس تخصصی خودشون رو تدریس نمیکنن. یه سری مباحث چرت و پرت عمومی وجود داره که اصلا هیچ کسی حاضر به تدریس نیست، واسه همین یکی رو همینجوری پیدا میکنن میارن که تدریس کنن که خود استاد هم روز اول و دوم فقط باید بیاد ببینه داره چی درس میده. مشخصه که مدرسه هیچگونه تدبیری برای تربیت معلم ها نداره و روش های تدریس واقعا بده. بعضی معلما که کلا طلب کارن، هر چقدر هم که پروژه ات خوب باشه بهت یه گیری میدن که یه کرمی بریزن و گند بزنن به هرچی تلاش و زحمتی بوده که کشیدی. یه معلمی هست به خصوص که مدام توی تدریس اشتباه می کنه و به هر طریقی سعی می کنه همه رو قانع کنه که اون درست میگه و ما یا مثلا اشتباه شنیدیم یا یه چیز پیش و پا افتاده واضح رو نمی فهمیم. به هر حال هیچ کس واقعا از اساتید راضی نیست و همه یه جورایی دارن تحمل می کنن.کیفیت تدریسم که باید بگم مهم نیست چقدر خوب باشه چون مطالب اینقدر قدیمی و بدرد نخورن که بیل گیتسم اگه بود واقعا جذاب نبود. به جز HTML و CSS و شبکه که توی یازدهم و دوازدهم تدریس می کنن بقیه درس ها مسخره و حوصله سر بره. چیزایی که یاد میدن تو بازار کار اصلا هیچ استفاده ای نداره و بیشتر یه چیزی برای پر کردن ذهن بدبخت بچه هاست. اگر واقعا به حوزه ی IT و کامپیوتر علاقه دارید حتما خودتون شروع کنید به صورت خودآموزی (Self-learning) به یادگیری مباحثی که در حال حاضر توی دنیا داره استفاده میشه و کاربرد عملی داره. توی دنیایی که یوتیوب و گوگل هست بهترین استاد های دنیا در دسترستونه و نیازی به یه سری افراد کم سواد و اعصاب خوردکن نیست. امیدوارم به اندازه کافی متوجه اوضاع شده باشید. بخوام رک و رو راست بگم، استاد خوب توی دنیا کمه. کسایی که خیلی توی علم و کارشون تاپ و قوی ان الان دارن توی بازار کار پول پارو می کنن و تاثیر واقعی توی تغییر دنیا دارن. هر کسی که میاد استاد دبستان، راهنمایی، دبیرستان یا دانشگاه میشه، هوش کاری و به احتمال زیاد مهارت و علم کافی رو نداشته و برای همین به تدریس مطالب بی کیفیت و به دردنخور مدرسه می پردازه. در مورد این مطلب آخر مقاله بیشتر توضیح میدم که اصلا چرا سیستم آموزشی دنیا مشکل داره و کلا نباید توی یه سری حوزه ها به فکر تحصیل آکادمیک بود.دانش آموز ها و کار گروهیشاید تنها دلیلی که من از این سه سال راضی بودم پیدا کردن یه سری همکلاسی باحال و خوب بود که توی این مسیر خیلی کمک کرد که دیوونه نشم و به تحمل این مدرسه ادامه بدم. کار گروهی توی بعضی کلاس ها انجام میشه که همیشه هم خیلی نتیجه اش خوب نیست ولی در کل از هیچی بهتره. بعضی از دانش آموزا کلا راجب درس بیخیالن و فقط برای اینکه رشته فنی از نظری آسون تره این رشته رو انتخاب کردن و هیچ تلاشی برای پیشرفت تو حوزه کامپیوتر نمیکنن. اما در هر صورت داشتن این ارتباطات توی مدرسه تنها دلیلیِ که شاید بخواید از خواب خوش صبح و آرامشِ بودن توی خونه بزنید تا به دیوونه خونه ای به اسم مدرسه برید. بخوام نتیجه گیری کنم، شاید بقیه بچه ها تنها دلیلی باشه که شما بخواید به این مدرسه بیایید. پیدا کردن دوستای دیگه (و نه همیشه با سواد) می تونه خیلی توی تحمل این چند سال کمک کنه و حتی به جذاب شدن کلاس هم کمک کنه.دروس و مباحث تدریس شده درباره مسائلی که تدریس میشه باید بگم که در کل مسیر تحصیل شاید فقط دو سه تا از درسا واقعا ارزش یادگیری رو داشته باشن. بقیه درس های عمومی که توی کنکورم نیستن زجر واقعین که باید با تمرین زیاد و تقویت قدرت ذهنی تحمل بشن. درس های تخصصی دیگه هم اینقدر قدیمی و دور از بازار کار واقعی و عملی ان که چیزی جز یادگرفتن تاریخ به نظر نمیان. وقتی برای طراحی سایت یه راست بهت PHP یاد میدن (که البته به خاطر زیر ساخته های کلا قدیمی ایران هنوز هم قابل استفاده است و اصلا هم زبون بدی نیست) باید گفتش که قرار نیست حالا حالا ها پیشرفتی تو کشور ایران دید (با وجود زبون هایی مثل جاوا اسکریپت، پایتون و غیره). درسته که شاید بحث بشه که PHP و Microsoft access قابل استفاده اس و کاملا بیهوده نیست، ولی تو دنیایی که هزاران فریم وورک جدید و باحال با قابلیت به روز هست، استفاده از اینا مثل استفاده کالسکه به جای ماشینه. اگر بخوام به صورت خلاصه یه پیشنهاد کنم حتما برای کاری مثل حوزه طراحی وبسایت برید سراغ استکای بروز دنیا مثل: MERN (MongoDB, ExpressJS, ReactJS, NodeJS) در غیر این صورت وقت خودتون رو تو مدرسه هدر میکنید هیچ، مهارتی هم ندارید که چند سال دیگه آب و غذا برای خوردن داشته باشید. تنها دروسی که توی سه سال تحصیل توی این مدرسه به دردبخور بودن دروس تولید محتوای الکترونیک و برنامه سازی، دانش فنی پایه - شبکه و نرم افزار رایانه، پیاده سازی سیستم های اطلاعاتی و طراحی وب، نصب و نگهداری تجهیزات شبکه و سخت افزار، تجارت الکترونیک و امنیت شبکه، دانش فنی تخصصی - شبکه و نرم افزار رایانه. از اونجایی که مشخصه همه این مباحث دروس تخصصی هستن که به نظرم اگر شما هیچ تجربه ای از کار با کامپیوتر به صورت حرفه ای نداشته باشی این دروس می تونن اطلاعات خوبی رو به سطح دانشتون اضافه کنن. بقیه درس ها فقط ساخته شدن برای اینکه سال پر بشه و مطلبی وجود داشته باشه که زمانی که می تونید بشینید و یه مهارت واقعی یاد بگیرید و به درسی هدر بدید که هیچ تاثیری در زندگیتون نداره.راز یادگیری و موفقیت توی حوزه کامپیوتر، یادگیری از طریق اینترنت به صورت خودآموزیه.تبعیض بین رشته فنی و نظریبدترین موضوعی که توی مدرسه شهید سلطانی وجود داره تبعیضیه که بین بچه های شبکه و بچه های ریاضی و تجربی وجود داره، به شکلی که قشنگ احساس می کنید که دارن میگن شما هیچ اهمیتی برای ما ندارید. کلاسای بزرگ برای رشته های نظریه. اولویت انجام کارا مثل پخش برگه ها همیشه با نظریه. کلا انگار ما فقط داریم یه فضاییو توی این مدرسه اشغال میکنیم و در اصل مدرسه برای دانش آموزای ریاضی و تجربیه. هر چند که این مسئله داره هر سال بهتر میشه و با یکی از ناظمای خوبی که الان هست توجه به رشته شبکه بهتر از قبل شده. این رو هم باید اضافه کنم که مدرسه هر چی وعده میده دروغه. سال دهم به همه گفتن که به سه نفر برتر کارنامه ها 50 هزار تومن میدن که بعد از چند ساعت اصلا یادشون رفت همچین چیزی گفتن. از شکل صف و کلاسای فنی مشخصه که توجه کمتری نسبت به رشته های دیگه بهشون میشه ولی اگر یه روزی تصمیم گرفتید بیایید این مدرسه تلاش کنید حتما با جمعی از بچه ها جمع بشید و مدام اعتراض کنید که شاید یه روزی تلاشتون جواب داد.نحوه برخورد معاونین و مسئولین مدرسهاز نظر نحوه برخورد باید بگم که خیلی وابسته به فردیِ که مسئوله. در حال حاضر از بین 4 ناظم و معاونی که توی مدرسه وجود دارن فقط 1 نفر برخورد خوبی داره که بازم اونم با هزار تا چشم پوشی میشه حساب کرد. از نظر پیگیری خیلی ضعیفن، در حدی که باید حداقل 50 بار یه مشکل گفته بشه تا در صورت اهمیت دادن اون معاون تغییری صورت بگیره.از اون طرف وقتی به نظم و رفتار دانش آموز میرسه خیلی فعال و با دقت میشن. اینقدر معاونین باهوشن که به خاطر 10 دقیقه تاخیر کل زنگ اولو ازت میگیرن :) روی اینکه موهات چقدر بلنده سریع عمل می کنن. کتاب نداشته باشی سریع عمل می کنن. روپوش نداشته باشی سریع عمل می کنن. ولی مثلا برو بگو کلاس سطل آشغال نداره، حداقل تا دو هفته بعد سطل آشغالی تو کلاس نخواهی دید.مشکل بزرگ سیستم آموزشی جهان و تحصیل آکادمیکباید این مسئله رو روشن کرد که این موارد و مشکلاتی که من اینجا مطرح کردم فقط و فقط مختص به ایران نیست. ما الان تو نسلی هستیم که در حال تغییر زندگی از شکل سنتی به دیجیتال هستیم. این مسئله حتی توی کشور های جهان اولی هم به طور کامل انجام نشده، چه برسه به کشوری مثل ما که حداقل تاخیر ورود یک سیستم مدرن 10 ساله. تحصیل آکادمیک و سنتی ویژگی های مثبت و منفی خودشو داره که حتما موقع انتخاب مسیر کاری و زندگی باید بهشون دقت کافی رو داشت. برای مثال اگر هدفتون از رفتن به دانشگاه دکتر، مهندس، وکیل شدن باشه، قطعا راه بهترِ شناخته شده ای از دانشگاه وجود نداره. ولی اگر برای مثال میخواید سمت علوم مدرن تری برید که مدام در حال تغییر و به روز رسانیِ، قطعا اینترنت و شبکه های اجتماعی ای مثل یوتیوب بهترین دانشگاه ها برای شما خواهد بود. این موضوع هر چند که مهمِ و قابل بحثه، به دلیل وجود سربازی اجباری غیر قابل انجامِ، به طوری که اگر تصمیم بگیرید به صورت خودآموزی جلو برید و فقط مهارت های مهم و کاربردی رو یاد بگیرید به هر حال باید به عنوان سرباز صفر، که بد ترین شکل رفتن به سربازیِ و نتیجه اش چیزی جز دو سال زجر کامل نیست، به سربازی برید و این دو سال از مهم ترین سالهای زندگیتونو هدر بدید. برای همین رفتن به دانشگاه در ایران کاملا اجباری و غیر قابل دور زدنه.بزرگ ترین خدمتی که توی این دوره از دنیا می تونید به خودتون بکنید، یادگیری زبون انگلیسیه. تمامی منابع و آموزش های با کیفیت و مدرن دنیا به زبون انگلیسی هستن و تسلط به این زبون شما رو تا حد خیلی زیادی از بقیه جلو میندازه. اگر به جای مجبور کردن کسایی که استعداد هایی جدا از حل مسائل ریاضی و تجربی دارن توی مدرسه افراد آزاد بودن تا در حوزه هایی مثل ورزش، موسیقی، طراحی و به کل هنر، بازرگانی و کارآفرینی فعالیت داشته باشن، الان وضعیت اقتصادی کشور اینقدر بد نبود و این همه دانشجوی فارغ تحصیل بیکار وجود نداشت. ما رو از بچگی مجبور میکنن که باور کنیم با درس خوندن و گرفتن نمره های خوب آینده موفقی خواهیم داشت، در صورتی که این چیزی جزء یه دروغ برای نگه داشتن عموم در سطح فکری پایین نیست. شما جزء این عموم نباشید و به اون تعداد افراد خاص تبدیل شید. مهارت های کاربردی یادبگیرید، دنبال علاقتون برید و هوش مالی و اقتصادی، اجتماعی و سلامتی خودتون رو بالا ببرید تا توی این وضعیت سخت موجود ایران یه زندگی خوب داشته باشید.به هر حال با اینکه تو کشور های دیگه این موضوع کم کم داره کمرنگ میشه و دانشگاه ها سعی بر آموزش مهارت ها و دانش های کاربردی دارن، اما این موضوع همیشه و تا ابد وجود خواهد داشت که دانشگاه شکل سنتی آموزش خواهد بود و نسل جدید، نسل یادگیری دیجتالیه.خودآموزی و یادگیری به سبک جدید از طریق اینترنتبا به وجود اومدن سایت های متعدد آموزشی و اضافه شدن افراد زیادی به تولید محتوا در فضاهای مجازی ای مثل اینستاگرام، یوتیوب، فیس بوک و غیره منابع آموزشی آنلاین به شکل مداوم در حال گسترده شدن و به روز رسانیِ و هر کسی که توی این قرن، یادگیری از این طریق رو بلد نباشه محکوم به موندن در سطح علمی پایین و در نتیجه سطح زندگی پایین هست.خوندن کتاب های جدید توی حوزه ارتقای شخصی (Self-development) خیلی توی شخصیت و شکل تصمیم گیری در زندگی کمک می کنه. این مسائل توی مدرسه تدریس نمیشه چرا که افرادِ خاص هستن که به دنبال ارتقای خودشون از طریق کتاب های جدید و اینترنت میرن و افراد عادی به دنبال تحصیل به صورت سنتی و رفتن 12 سال رفتن به مدرسه و به احتمال زیاد یه 12 سال دیگه تا دکترا تا بالاخره تو سن 30 سالگی به بازار کار ورود کنن و یه زندگی کارمندی تا آخر سال تجربه کنن و هیچ وقت حس واقعی استقلال مالی و داشتن هدف واقعی برای زندگی رو نچشن.برعکس مهارت هایی مثل یادگیری ساز و یا یادگیری مطالبی آکادمیک مثل پزشکی و مهندسی که نیاز به بودن یک استاد خوب هست، خیلی از حوزه های دیگه مثل یادگیری زبان های خارجی، ورزش های مختلف، برنامه نویسی و غیره رو میشه به شکل آنلاین از منبع های انگلیسی به راحتی یادگرفت.اما فرض کنید به جای این مسیر از نوجوانی شروع به کار کردن کنید، مدام کتاب های مربوط به هوش مالی و مدیریت مالی بخونید، توی 18 سالگی اولین بیزینس خودتونو شروع کنید و بعد از تجربه 5 ساله توی 23 سالگی به استقلال مالی برسید. تازه توی این مرحله حداقل 7 سال از اون فردی که دنبال وورد به بازار کارین جلو ترید.کارمندی و اجرای ایده های استارتاپی موضوع بزرگیه که نیاز به یه مقاله جدا داره که در آینده دربارش خواهم نوشت.دلایل انتخاب دانشگاه و آموزشگاه به جای خودآموزی توسط اینترنتدریافت مدرک معتبرمختلط بودن دانشگاهامریه تحصیلی سربازی یادگیری تئوریک مطالبامکان دریافت بورسیه تحصیلیشبکه سازی و ایجاد ارتباطات موثر در همایش ها و جشنواره ها استفاده از امکاناتی مثل کتابخانه، آزمایشگاه، کارگاه، سایت و غیرهیادگیری مطالبی که نیاز به نقشه راه دارن (یادگیری ساز، پزشکی، مهندسی، وکالت و ...)پیدا کردن افراد جدی و با سواد تو حوزه ی مورد نظر و تیم سازی برای اجرای ایده های نو و پروژه های استارت آپیتنیجه گیریتا الان باید متوجه شده باشید که مدرسه و دانشگاه فقط برای یک سری از افراد مناسبه و اجباری بودن اون توی ایران مشکلات زیادی رو تحمیل کرده. اگر واقعا به فکر موفق شدن و لذت بردن از زندگی خودتون هستید به فکر یادگیری مهارت ها به شکل خودآموزی باشید و تا جای ممکن توی چیزی که بهش علاقه دارید پیشرفت کنید تا جایگاهی بین بهترین های اون حوزه داشته باشید.این مقاله از مقاله دیگه ای الهام گرفته شده که باعث شد نظرم راجب دانشگاه عوض بشه و مسیری که انتخاب کرده بودم رو عوض کنه. لینک مقاله: https://vrgl.ir/WAl74 امیدوارم این مقاله هم دید درستی که باید از این دبیرستان داشته باشید رو بهتون داده باشه و موجب انجام تصمیم گیری های درست تر و واقع بینانه تر توی برنامه ریزی زندگیتون شده باشه.این مقاله به صورت مداوم با کمک همکلاسی های دیگه آپدیت و مطالبی جدید تر بهش اضافه خواهد شد.اگر نظر یا سوالی در رابطه با مدرسه شهید سلطانی و یا رشته شبکه و نرم افزار دارید حتما بپرسید و منتظر جواب باشید. ناشناس ناشناس Mon, 10 Oct 2022 11:22:58 +0330