https://virgool.io/feed/@dashtabi Finance Student | Beheshti Uni fa 2026-06-17 18:13:46 https://files.virgool.io/upload/users/13816/avatar/40MY7G.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@dashtabi https://virgool.io/@dashtabi/%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%BA%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-dxdj7xmxtz1l بر اساس آخرین آمار، نرخ مشارکت زنان تنها ۱۷.۵% هست. نرخ مشارکت، جمعیت فعال (مجموع زنان بیکار و شاغل) به جمعیت در سن کاره. در واقع میشه این برداشت رو کرد که تنها ۱۷.۵% زنانی که توانایی کار دارند، مایل به کار کردنند. این رقم چنان پایینه که جای شگفتی داره؛ به نظر این میل پایین به کار کردن در زنان تا حدود زیادی ناشی از اینه‌که جامعه، اشتغال و تامین معاش رو وظیفه‌ی مردان میدونه. البته لازم میدونم اشاره کنم نرخ بیکاری زنان ۱۷.۳% ولی واسه مردان ۱۰.۶% هست؛ این دیده که زنان با بیکاری بیشتری روبرو هستند درسته. تغییرات جمعیت فعال زنان (بیکار و شاغل جدید) طی یکسال گذشته منفی بوده! در واقع جمعیت غیرفعال جدید (بی‌میل به کار) از جمعیت اضافه شده به "در سن کار" پیشی گرفته. اینکه دقیقا چرا چنین اتفاقی رخ داده رو نمیشه به صورت دقیق از روی آمار متوجه شد. یکی از مسائلی که خیلی میتونه توی بهبود شرایط زنان و برابری موثر باشه حضور پررنگ زنان توی جامعه هست. به نظر جامعه ایرانی با لفظ برابری بیشتر موافقه تا خود برابری؛ از بدیهی‌ترین تعاریف برابری جنسیتی حقوق و وظایف برابره و از مسائلی که باعث آسیب بهش میشه نقش جنسیتیه؛ تا زمانی که خانه‌داری کاری زنونه، اشتغال و سربازی کاری مردونه هست و دارای مسائلی از این دستیم، رسیدن به برابری سخته. ابتدا باید بتونیم چارچوب‌های ذهنی موجود رو کنار بذاریم تا سپس در مسیر برابری حرکت کنیم.نمودار پایین بر اساس آمار بانک جهانی رسم شده. در حالی که زنان کشورهای اروپایی پا به پای مردان کار میکنن و در جامعه حضور دارن در ایران تنها ۲۰% شاغلین رو زنان تشکیل میدن. بیان میشه یکی از دلایلی که باعث حرکت جامعه غربی به سمت برابری شد جنگ جهانی بود! حضور مردان توی جنگ باعث شد زنان بیشتری شاغل شن و تابو بسیاری از کارهایی که مردونه تلقی میشد شکسته بشه؛ از اون طرف بعد جنگ مردان، فداکاری و همراهی زنان رو دیدند و به مرور حق رای و سایر حقوق رو واسه زنان قائل شدن. واقعیت حتی توی قشر دانشگاهی بسیاری چارچوب جنسیتی واسه کار و وظایف قائلن. ساده بگم اشتعال زنان و شکسته شدن چنین چارپوب‌هایی کمک بزرگی به رفاه جامعه میکنه؛ اول اینکه سطح درآمدی افزایش پیدا میکنه و فشار روی مردان کمتر میشه. از طرف دیگه زنان به سمت استقلال مالی و برابری حرکت میکنن.اگه به کشورهای اسکاندیناوی که بالاترین نرخ برابری رو دارند نگاه کنیم می‌بینیم طی ۳۰ سال گذشته، حداقل ۵۵% شاغلینشون رو زنان تشکیل می‌دادند (به طور مثال ایسلند ۷۰% شاغلین رو زنان تشکیل میدند؛ چیزی که تصورش واسه ما به شدت سخته!) تحقیقات نشون داده حرکت به سمت برابری جنسیتی یه حرکت برد برد برای زنان و مردانه؛ کشورهای موفق تو این زمینه، مردان به مراتب از آرامش، رفاه و امید به زندگی بالاتری برخوردارند. • ALIREZA DASHTABI • • ALIREZA DASHTABI • Fri, 24 Apr 2020 02:44:49 +0430 https://virgool.io/@dashtabi/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%B4%D8%AA%DB%8C-ihsoiw5huirz دانشگاه بهشتی در شرایط عادی نیز، دانشجوی مجازی دارد؛ به همین خاطر از اولین دانشگاه‌هایی بود که کلاس‌های خود را مجازی کرد اما این موضوع نارضایتی بخش بزرگی از دانشجوها رو به همراه داشته. طی نظرسنجی‌ای که از ۱۴۳۹ نفر از دانشجوهای بهشتی انجام دادیم، فقط ۲۳% آنها از کیفیت کلاس‌های مجازی راضی بودند. بهتر است دانشگاه بهشتی را به دو بخش کلی تقسیم کنیم؛ بخش اول رشته‌های فنی مهندسی و علوم پایه و بخش دوم رشته‌های علوم انسانی. دانشجوهایی که دارای درس‌های محاسباتی و ارتباط‌محور هستند، کیفیت کلاسها رو پایین‌تر ارزیابی کردند؛ در واقع اکثریت دانشجوهای فنی مهندسی شیوه‌ی مجازی رو کارا نمی‌دیدند. اما رشته‌های علوم انسانی مثل ادبیات، روانشناسی و... با توجه به محاسباتی نبودن درس‌ها درصد رضایت بالاتر است.دانشجوهای پردیس، ناراضی از شرایط و شهریهاین دانشجویان هفته گذشته نیز، نامه‌ای به رئیس دانشگاه دادند و خواستار حذف ترم بدون هزینه و در نظر گرفته شهریه این ترم، برای ترم آتی شدند. موضوع دیگری که دانشجوهای پردیس به آن اشاره میکنند این است که شهریه‌ی دانشجویان پردیس از دانشجویان مجازی به مراتب بالاتر است اما با توجه به شرایط موجود، کیفیت و کارایی کلاس‌های آنها مشابه دانشجویان مجازی شده و باید در شهریه این ترمشان تجدید نظر صورت گیرد.طولانی شدن ترم، به کلاس مجازی ترجیح داده می‌شود.طبق نظرسنجی دیگری که از ۳۰۹۹ نفر دانشجو صورت گرفت، ۴۵% طولانی شدن ترم، ۳۸% کلاسهای مجازی و ۱۶% پس از عادی شدن شرایط، به صورت جلسات فوق العاده را در این شرایط ترجیح میدادند.حذف ترم، درخواست بخش قابل توجهی از دانشجویاندر آخرین نظرسنجی، که از ۶۵۲۴ نفر صورت گرفت، ۶۰% دانشجوها اعلام کرده بودند که اگر امکان حذف ترم بدون هزینه و محاسبه سنوات ایجاد شود، حذف ترم خواهند کرد. لازم به ذکر است که دانشگاه بهشتی نزدیک به ۱۸۰۰۰ دانشجو دارد که تعدادی از این دانشجویان با توجه به محل زندگی، دسترسی به اینترنت مناسب، جهت حضور در کلاس‌های مجازی را نداشته؛ با توجه به اینکه قرار است امتحانات میان‌ترم و حتی شاید امتحانات پایان‌ترم به صورت مجازی برگزار شود، این موضوعات سبب نگرانی بیشتر بخشی از دانشجویان شده. در واقع خواسته بخش بزرگی از دانشجویان این است که امکان حذف ترم ایجاد شود. البته حذف ترم نباید به صورت اجباری باشد زیرا بخش دیگری از دانشجویان که ترم‌های پایانی دانشگاهند، با توجه به برنامه‌های تحصیلی و کنکورشان ترجیح می‌دهند حتی با کیفیت پایین‌تر، زودتر فارغ التحصیل شوند. • ALIREZA DASHTABI • • ALIREZA DASHTABI • Sat, 11 Apr 2020 01:36:57 +0430 https://virgool.io/@dashtabi/%D8%B3%DA%A9%D9%88%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-cpi5wnw4glen سکو (The Platform 2019) فیلم عجیبیه؛ از همون اول ذهن رو درگیر میکنه. انگار میخواد تلنگری به انسان‌ها بزنه. اینجا خلاصه‌ای و نکاتی از فیلم که واسم جالب بود رو نوشتم؛ بهتره قبل از دیدن فیلم، این نوشته رو نخونید. (:فیلم روایت زندانی عمودیه که توی هر طبقه ۲ نفر زندانین. وسط سلولها حفره‌ای قرار داره که از طریق سکویی که از بالا به پایین منتقل میشه و توی طبقات توقف میکنه به زندانی‌ها غذا می‌رسونه. غذا توی طبقه صفر گذاشته میشه و میاد پایین. طبقه ۱ بهترین طبقه زندانه؛ به تمام غذاها دسترسی داره. طبقات بعدی باید پسماند غذاهای طبقه قبلی رو بخورن. تعداد طبقات اونقدر زیاده که غذا به طبقات پایینی نمی‌رسه و معمولا واسه زنده موندن شروع میکنن به خوردن هم دیگه.اول فیلم، آدم‌ها رو به سه دسته تقسیم میکنه: ۱- اونایی که بالا هستن ۲- اونایی که پایین هستن ۳- و اونایی که سقوط می‌کنن.و یکی از این سه اتفاق واسه زندانی‌ها میفته. کسی نمیتونه به طبقات بالاتر بره چون ساکنین طبقات بالاتر حاضر به همراهی با آدمای پایین‌تر نیستن. هر زندانی به صورت اتفاقی توی طبقات بیدار میشه؛ هر از یک‌ماه دوباره بی‌هوش میشن و وقتی بیدار میشن توی طبقه جدیدن. شخصیت اصلی فیلم، فردی به اسم گورنیگه که برای ترک سیگار تصمیم گرفته به این حفره بیاد اما از شرایطش خبر نداشته؛ این فرد که با کتاب دون کیشوت به اینجا اومده سعی داره تغییراتی رو ایجاد کنه تا افراد از اینجا نجات پیدا کنن."سکو" شباهت جالبی به جامعه داره؛ توی شروع ماه دوم وقتی گورنیگ بیدار میشه می‌بینه توسط هم‌سلولیش که یه پیرمرده به تخت بسته شده. اونها توی سکوی ۱۷۱ بیدار شدن؛ پیرمرد واسه زنده موندن گورنیگ رو بسته تا به مرور شروع کنه به خوردنش تا زنده بمونه. گورنیگ البته با خوش‌شانسی زنده میمونه؛ اینجا قسمت جالبیه. گورنیگ خودش رو قاتل نمیدونه و معتقده شرایط باعث شده اینکار رو کنه اما گورنیگ فقط پیرمرد رو مسئول میدونه. فیلم با سکانسی از یه آشپزخونه خیلی تمیز که غذاهای خوشمزه و متنوعی دارن آماده میکنن شروع میشه. اواسط فیلم سکانسی از قبل پذیرش گورنیگ نشون میده که مسئول پذیرش، غذای مورد علاقشو میپرسه و بهش میگه میخوایم توی منو بذاریم. بعدتر نشون میده که غذای مورد علاقش روی سکو وجود داره. فیلم این قسمت رو مبهم باقی میذاره اما این حس رو القا میکنه که منابع و غذاهای مورد علاقه تمامی افراد زندان، هر روز روی سکو قرار داده میشه اما این طمع و زیاده‌خواهی افراد طبقات بالاییه که باعث میشه منابع به طبقات پایین نرسه.گورنیگ از متقاعد کردن زندانیا، یا حتی فشار برای رعایت مصرف عادلانه به طبقات پایین‌تر ناامید شده. واسه همین تصمیم میگیره به همراه هم‌سلولیش روی سکو باشن و خودشون غذا و منابع رو عادلانه تقسیم کنن؛ اونها به طبقات بالایی چون هر روز غذا میخورن، غذایی نمیدن و سعی میکنن به طبقات پایینی غذا برسه. اول تصور میکردن که ۲۵۰ طبقه وجود داره اما متوجه میشن ۳۳۳ طبقه وجود داره. هرچی پایین‌تر میرن وضع بدتر و غیرقابل تصور میشه.یه دختر، از ابتدای فیلم دنبال پسربچش میگرده و هیچوقت پیداش نمیکنه و اخر کشته میشه. گورنیگ وقتی به طبقه ۳۳۳ میرسن با دختربچه‌ای برخورد میکنه. برخورد با اون دختربچه باعث میشه که حواسشون از هدفشون دور بشه و از سکو جا بمونن. گورنیگ وقتی بیدار میشه می‌بینه هم‌‎سلولیش مرده. اونها کیکی رو به عنوان پیام اعتراضی پیش خودشون نگه داشته بودن تا بدون استفاده به طبقات بالایی و مدیران زندان برسه اما وقتی با دختربچه روبرو میشن مجبور میشن کیک رو به دختربچه بدن تا از گشنگی نجات پیدا کنه. روز بعد وقتی سکو از بالا می‌رسه، گورنیگ با دختربچه سوارش میشن و به پایین میرن.از اینجا فیلم به شدت سوررئال میشه و گورنیگ به پیرمرد می‌رسه و پیرمرد بهش میگه سفرش تموم شده. اما گورنیگ میخواد همراه دختر به بالا برگرده و دختر رو پیام و خودش رو حامل پیام میدونه. اما پیرمرد متقاعدش میکنه که وجود پیام به تنهایی کافیه. گورنیگ همراه پیرمرد میشه و سکو با دختربچه که به روش نشسته به سمت بالا حرکت میکنه و فیلم تموم میشه. پایان مبهمی داره ولی فیلم جذابیت و حرفای زیادی واسه گفتن داره.سکو یک قانون هم داره؛ اینکه هیچ‌یک از زندانیها حق ندارن غذایی رو انباشته و ذخیره کنن! اگر اینکار رو کنن اونقدر سلول سرد یا گرم میشه که بمیرن. شب آخر، گورنیگ قسمتی از کتاب دون کیشوت رو میخونه: "یک فرد خوب که به گناه آلوده است، فقط میتواند گناهکار خوبی باشد؛ یک فرد ثروتمند که بخشنده نیست، یک گدای خسیس خواهد شد. ‫صاحب ثروت با داشتن ثروت خوشحال نخواهد شد؛ بلکه با خرج‌کردنش خوشحال‫خواهد شد! نه با خرج‌کردنش از روی هوس؛ بلکه با دانستن اینکه چطور به‌خوبی خرجش کند..." فرصت کردید حتما "سکو" رو ببینید. • ALIREZA DASHTABI • • ALIREZA DASHTABI • Mon, 30 Mar 2020 23:13:47 +0430 https://virgool.io/@dashtabi/%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%86%D9%88-qcolvi9y4zsx پیام تبریک سال‌های گذشته رو می‌دیدم. اون سالها، امیدوارتر آرزو میکردم؛ آرزوهایی که این روزا تحققشون، سخت‌تر شده. عید ۹۸ امیدوار بودم فارغ‌ از شرایط مملکت روزای خوب کم نداشته باشیم؛ که اینطور نشد. کاش امسال اینطوری بشه. فارغ از تمام مسائل، امیدوارم لحظات بهتری رو کنار اطرافیانمون داشته باشیم و بهونه‌های شاد بودنمون روز به روز بیشتر بشه‌. امیدوارم تو این سال نو، زمستون از دلمون رخت ببنده، بهار واقعی سراغمون بیاد و بهترین‌ها واسمون رقم بخوره! • ALIREZA DASHTABI • • ALIREZA DASHTABI • Fri, 20 Mar 2020 02:15:03 +0330 https://virgool.io/@dashtabi/%DB%B3-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D9%84%D8%A7%D8%B4-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D9%84-%D8%B5%D9%86%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%B4%D8%AA%DB%8C-jeaao74wrgkq تا قبل از بهمن‌ ۹۵ (ترم ۵ کارشناسیم) فعالیت صنفی محدودی داشتم؛ بهمن ۹۵ دقیقا بلافاصله پس از معارفه صدوق به عنوان سرپرست دانشگاه، به عنوان نماینده دانشجویان کارشناسی توی جلسه با فرزند ایشون (به عنوان نماینده پدر) و سایر معاونین دانشگاه، در کنار دو دانشجوی ارشد حضور داشتم و خواسته دانشجویان رو مطرح و پیگیر شدیم. توی جلسه موضوع صنفی رو مطرح کردم و گفتم اگر شورای صنفی داشتیم کار به تجمع نمیکشید که پسر صدوق قول تشکیل صنفی بهشتی رو داد و بهم گفت هر وقت مشکلی بود بیا دفترم توی دانشکده برق و بهم بگو. یکبار رفتم بهش مشکل دانشجویی رو بگم حتی حاضر نشد منو بپذیره و بهم گفت تو از دانشجوهای متعرض اون روز بودی! وقت ندارم و برو همون ریاست مطرح کن. شهریور ۹۶ که جشن فارغ التحصیلی برگزار شد خیلیها بابت ظرفیت محدود موفق نشدن توی جشن شرکت کنن از طرفی خوابگاه هم به دانشجوها نمیدادن واسه جشن و عملا خوابگاهی‌ها نمیتونستن تو جشن شرکت کنن. پیگیر این موضوع شدیم و بهش نقد وارد کردیم. از اون تابستون به بعد، جشن رو توی دو نوبت در سال برگزار کردن و زمانی که خوابگاه‌ها فعال بود. اواخر شهریور ۹۶ وقتی پسر صدوق به سمت مشاور رئیس دانشگاه و مدیر حوزه ریاست رسید این موضوع رو تحت عنوان ژن خوب بهشتی اطلاع‌‌رسانی کردم. از شهریور ۹۶ شروع کردم به جمع کردن امضا برای تشکیل شورای صنفی بهشتی که ۸۱۵ نفر از دانشجویان امضاش کردن. ۱۹ مهر رفتم و تحویل حوزه ریاست دادم. یادمه همین دوستانی که امروز به فعالیت رسانه بهشتی ایراد میگیرن تو رسانشون حتی اسمی از جمع‌آوری امضا نبردند. یکبار که مهندس بیات مدیر دانشجویی وقت رو دیدم بهم گفت تعدادی از دانشجوهای بهشتی بابت اینکه پول غذا ندارن، غذا رو به صورت کامل رزرو نمیکنن. با اینکه درگیر کنکور ارشد بودم به کمک دوستان سعی کردیم بستری رو برای جمع‌آوری کمک‌های دانشجویی فراهم کنیم؛ این شد که خیریه بهشتی شکل گرفت. نزدیک ۲ ۳ میلیون جمع شد و رفتم تحویل خانم دکتر مفید مدیر مددکاری دانشگاه بدم. بهم گفتن جناب حاج‌جباری معاون دانشجویی گفته از دشتابی پولی نگیرید. رفتم پیش دکتر جباری و بهش گفتم برفرض من یزید و نادرست شما این پول رو بگیر و به دست دانشجوی نیازمند بده؛ نپذیرفت. چون با رسانه بهشتی و نقدهایی که توسط رسانه از رئیس وقت شده بود مشکل داشت. گفت اول باید وضعیت رسانه مشخص شه. دوستی بهم گفت که نهاد رهبری به دانشجوهای نیازمند کمک میکنه؛ پول رو به اونها دادیم که به دست دانشجوهای نیازمند برسونن. مدتی به این شکل فعالیت کردیم. اما کم‌کم دانشجویانی که با ما اختلاف‌نظر داشتن سعی کردن کارشکنی کنن. نمونش قرار بود توی روز مهندس خیریه بهشتی معرفی بشه که یکی از نزدیکان انجمن برق رفت پیش دکتر واعظی و گفت اینها مجوز ندارن و زیراب ما رو زد و صحبت ما لغو شد. در صورتی که گزارش مالی دقیقش رو همیشه منتشر میکردیم. دلیل این اختلاف هم به اتفاقات ماه گذشته برمیگشت که رسانه بهشتی متنی رو به نقد از انجمن آزادی‌خواه منتشر کرد که "چرا نقش موثرتری توی فعالیت‌های صنفی ندارن و بیانیه‌ای برای مسائل صنفی نمیدن ولی وقتی یکی از ادوارشون رو به دانشگاه راه نمیدن بیانیه صادر میکنن و اونجا پرسیدم که مگر خواسته دانشجو از ورود یک دانشجوی ادواری کم اهمیت‌تره" بعدش البته سعی شد تنش رو کم کنیم که تا حدودی موفق بودیم ولی برخی از اعضاشون از هیچ فرصتی برای تخریب ما صرف نظر نکردن که این خودش باعث مشکلاتی و کدر شدن روابط ما در آینده شد. بهار ۹۷ درگیر کنکور ارشد بودم و فعالیت خاصی نداشتم. اما بعد کنکور از قضیه خوابگاه که درب چندین بلوک رو بسته بودن و دانشجوها رو آواره کرده بودن شروع و نقد کردم. تابستونش هم المپیادی توی بهشتی برگزار شد که نحوه برخورد با اونها بسیار متفاوت از برخورد با خود دانشجوهای بهشتی بود که به این موضوع هم نقد وارد کردیم. شهریور ۹۷ نتیجه کنکور اومد و دوباره دانشجوی بهشتی شدم. شهریور درگیر ثبت‌نام و تسویه کارشناسیم بودم. تسویه کارشناسیم به تاخیر افتاده بود تا اینکه بعد از یک‌ماه رفتم و پیگیر شدم که چرا تسویه قسمت دانشجوییم زده نمیشه. فک میکردم سهل‌انگاریه که بهم گفتن دکتر جباری گفته باید بیاد پیش من. اونجا بابت نقدهایی که شده بود از من شاکی بود که البته من هم تا جایی که تونستم جوابش رو دادم. پاییز ۹۷ موضوع کنگره زیبایی دانشگاه بهشتی پیش اومد که اون رو اطلاع‌رسانی کردیم. اذر ۹۷ هم به پیشنهاد دبیر وقت انجمن آزادی‌خواه قرار شد که توی روز دانشجو صحبتی داشته باشم. صبح مراسم دبیرشون باهام تماس گرفت که گفتن دشتابی صحبت نکنه. پیگیر شدم و اخر صحبت کردم و مشکلات دانشجویی رو مطرح کنم. اونجا صراحتا رئیس و پسرش رو هدف قرار دادم و از عدم تشکیل شورای صنفی صحبت کردم. بعدا هم مشخص شد که حوزه ریاست مخالف صحبت من بوده. زمستون ۹۷ پسر صدوق به عنوان استاد نمونه انتخاب شد که باز این موضوع رو رسانه‌ای کردیم. اردیبهشت ۹۸ قرار شد شورای صنفی تشکیل شه؛ که پس از ثبت‌نام کاندیدا زدن زیرش. اونجا هم در حد توانم سعی کردم موضوع رو به گوش بیرون از دانشگاه برسونم. تقریبا ناامید شده بودم که تو زمان ریاست صدوق، به شورا برسیم. اوایل تابستون ۹۸ خبر رسید که قراره صدوق تغییر کنه. خبر خوبی بود؛ تا اینکه بالاخره اواخر تابستون تغییر کرد. امید بهم برگشت. در اولین فرصت با دبیر ازادی‌خواه صحبت کردم و گفتم باید پیگیر شورا شیم. قرار شد یه متن مشترک بنویسیم و تمامی تشکلها امضا کنن و بعد هم دانشجوها اینکار رو کنن تا بالاخره شورا تشکیل بشه. با تک تک دبیران تشکلها صحبت کردم. همه راضی شدن و همراهی کردن؛ به جز بسیج که نگران سیاسی شدن شورا بود. همون زمان بهش گفتم دغدغه منم سیاسی شدن شوراست. ازم یک هفته فرصت خواست که خبر بده و بعدش گفت نه و حمایت نمیکنیم. همون حوالی بود که دکتر واعظی رو بابت مراسم استعداد بهشتی دیدم که گفت دکتر نصیری پیگیر شوراست. خبر خوبی بود؛ ازش درخواست جلسه با رئیس با حضور فعالین دانشجویی رو کردم؛ پذیرفت. شبش با تمامی تشکها صحبت کردم و بهشون گفتم. دو سه روز بعد هم لیستی از نمایندگان دانشجویان رو تحویل دادم. جلسه با رئیس با تمامی اون اشخاص برگزار شد و صرفا من رو حذف کرده بودن؛ بابت دیدگاه مسئولین نسبت به رسانه بهشتی که نقد میکنه. اما اتفاق خوبی توی جلسه رخ داده بود و مسئله صنفی به وضعیت بهتری رسید و قرار شد تشکیل شه. نزدیک یک ماه درگیر رویداد استعداد بهشتی بودم که بعدش هم بلافاصله خورد به بحث شورای صنفی. تو ذهنم بود که بعد از استعداد کلا دور شم از فعالیت دانشجویی که دیدم بهتره پایان فعالیت دانشجوییم با شورای صنفی باشه. اسامی کاندیداها که مشخص شد سعی کردیم لیستی از بچه ها رو معرفی کنیم که بتونن نماینده کل دانشگاه باشن نه صرفا بخشی از دانشگاه. از این بابت که قرار نیست برای تک تک بخشها نماینده انتخاب بشه و امکان این هم هست که بخشی نماینده نداشته باشه. سر تهیه لیست حقیقتا وقت و انرژی گذاشتیم و سعی این بود سیاسی نباشه. اکثریت کسانی که توی لیستن رو جدیدا پیداشون کردیم. بابت همین واقعا فرقی نداشت که کی انتخاب شه و مهم موثر بودنشون بود. وقتی داشتیم راجع به کاندیداها تحقیق میکردیم به سابقه سیاسی برخیشون رسیدم. نگران شدم و مجدد به دبیر دو تشکل پیام دادم که قصد ندارین که سیاسی کنین و سر هدفمون هستین. هر دوشون گفت اره. چند روز بعد دبیر یکی از تشکلها از من خواست که دو نفر از اعضاشون رو توی لیست بذاریم و صراحتا بهش گفتم که خط قرمز ماست. لیست تا شنبه ساعت ۱۱ قطعی نشده بود. اگر اسامی انتهای پست توییتری من رو که جمعه گذاشته شده با ویدیویی که یکشنبه گذاشتیم بررسی کنین میبینین دو نفر از اعضای لیست تغییر کرده. یکیش بابت اینکه شاغل بود و نگران بودیم نتونه به اندازه کافی وقت بذاره یکی هم بابت اینکه گفت میخواد با یکی از بچه هاشون لیست بده و اون شخص نزدیک به یکی از تشکلهای سیاسی بود. به خودش موضوع رو گفتم و پیشنهاد کرد که شخص دیگه ای از دانشکدشون که میتونه قویتر هم باشه جایگیزن شه. صحبت کردم با اون شخص و پذیرفت. لیست نهایی شد! اگر هدفم این بود که بخوام شورا رو دست بگیرم راه های ساده تری هم وجود داشت. اینکه به جای تقابل با برخی از اشخاص و گروه‌ها؛ از اونها نمایندگانی رو توی لیست میذاشتیم. اینطور به مشکل خاصی هم برنمیخوردیم و توهین کمتری میشنیدیم. اما اونوقت شورا سیاسی میشد و بهانه‌ای برای انحلال مجددش. از طرفی واقعیت اینه باید لیستی رو معرفی کنیم که بتونم اگر انتخاب شد پاسخگوی عملکردش باشیم. انتخاب شدن لیست بهشتی پایان کار نیست؛ بلکه شروع بخش دیگه‌ایه که باید کاملا شفاف پاسخگوی عملکرد و تصمیماتش باشه. اون زمان رسانه بهشتی صرفا کمک کننده خواهد بود و شورا باید بتونه به کمک تمامی بخشهای دانشجویی به چنان ثباتی برسه که با تغییر اشخاص و مسئولین از پا در نیاد. • ALIREZA DASHTABI • • ALIREZA DASHTABI • Wed, 18 Dec 2019 21:47:03 +0330