https://virgool.io/feed/@decentralized_gov حکمرانی در عصر بلاکچین hosen_fe@yahoo.com fa 2026-06-07 08:34:36 https://files.virgool.io/upload/users/607658/avatar/bhtv33.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@decentralized_gov https://virgool.io/@decentralized_gov/%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%A9-%DA%86%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C-7-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C-baiyp1bedtjw در حالی که بلاکچین هرگز نباید به عنوان یک درمان همه جانبه مطرح شود، این اعتقاد وجود دارد که زنجیره‌های تأمین ارتش، امنیت سایبری و ارتباطات میدانی می‌توانند از جنبه‌های فناوری بلاک‌چین سود ببرند. در شرایطی که جهان به نظر می‌رسد رو به زوال است و نیروی انسانی ارتش آمریکا در حال افول است، بررسی چگونگی استفاده از بلاک‌چین برای اهداف دفاعی یک تلاش ارزشمند است. https://www.disruptordaily.com/blockchain-use-cases-military-defense/ حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Thu, 02 Sep 2021 15:53:55 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D9%85%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%A9%DA%86%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-abatu9fikca1 یک دولت دیجیتال مبتنی بر بلاکچین می‌تواند از داده‌ها محافظت کند، فرایندها را ساده کند و درعین‌حال اعتماد و مسئولیت‌پذیری را افزایش دهد، از کلاه‌برداری، اتلاف و سوءاستفاده جلوگیری کند. بر اساس یک مدل مبتنی بر بلاکچین، افراد، مشاغل و دولت‌ها منابع خود را در یک دفتر توزیع‌شده با استفاده از رمزنگاری به اشتراک می‌گذارند. این ساختار یک نقطه شکست را از بین می‌برد و ذاتاً از اطلاعات حساس شهروندان و دولت محافظت می‌کند. یک دولت مبتنی بر بلاکچین این توانایی را دارد که نقاط چالشی را حل کند و مزایای زیر را فعال کند:· ذخیره امن داده‌های دولت، شهروندان و تجارت· کاهش فرآیندهای کاری· کاهش هزینه‌های بیش‌ازحد· کاهش پتانسیل فساد و سو استفاده· افزایش اعتماد به دولت و سیستم‌های مدنیقالب دفتر توزیع‌شده می‌تواند بهبوددهنده‌ی مجموعه‌ای از برنامه‌های دولتی و بخش عمومی، ازجمله پرداخت دیجیتال، ثبت زمین، مدیریت هویت، ردیابی زنجیره تأمین، مراقبت‌های بهداشتی، ثبت شرکت‌ها، مالیات، رأی دادن (انتخابات) و ... باشد همچنین در حال حاضر بسیار از دولت‌ها در حال کار بر روی موارد استفاده این فناوری هستند که عمده موضوع این فعالیت‌ها در موارد زیر قابل دسته‌بندی می‌باشد:· شهرهای هوشمند· بانکداری مرکزی· اعتبار سنجی آموزش و صلاحیت‌های حرفه‌ای· پیگیری واکسن‌ها· رهگیری وام‌ها و کمک‌های مالی دانشجویان· مجموعه مالیات بر حقوق و دستمزد· رهگیری پول عمومی· و... حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Thu, 02 Sep 2021 15:48:11 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D8%A8%D8%A7%D9%86%DA%A9-%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%A7-project-jasper-d03xu7pk3ael بانک کانادا از جمله بانک‌های مرکزی است که از سال 2016 به طور فعال در مورد CBDC‌ها تحقیق کرده است. این بانک مرکزی تعدادی پروژه علمی در دست بررسی دارد و هم‌زمان در حال اجرای آزمایشی CBDC از طریق یک پروژه به نام پروژه جاسپر می‌باشد (Project Jasper).پروژه جاسپر در مارس 2016 به‌عنوان ابتکاری مشترک بین بانک کانادا، کنسرسیوم R3 و چندین مؤسسه‌ مالی داخلی آغازشده است[1]. هدف از این طرح، درک این موضوع است که چگونه استفاده از DLT می‌تواند مزایای بیش‌تری را به پرداخت‌های بین‌بانکی داشته باشد. بانک کانادا در نقش اصلی خود تضمین می‌کند که سیستم‌ها با استانداردهای مدیریت ریسک کار می‌کنند و ثبات در سیستم مالی ملی آن‌ها پایدار می‌باشد.از زمان آغاز پروژه، چهار مرحله آزمایش و توسعه مفهومی استفاده از W-CBDC و DLT اجرا شده که درک بهتری از چگونگی استفاده از چنین سیستم‌هایی برای تسویه‌حساب‌های بین‌بانکی فراهم کرده است.در فاز اول این پروژه، نمونه اولیه انتقال بین‌بانکی مبتنی بر Ethereum ساخته شد و بر کشف پتانسیل و پیامدهای DLT و W-CBDC برای پرداخت‌های بین‌بانکی متمرکز بود. هدف فاز اول، آزمایش پشتیبانی از تسویه‌حساب در یک پلت‌فرم DLT بود. فاز اول از یک پروتکل اجماع «اثبات کار» استفاده کرد. این راه‌حل عملکرد را با موفقیت در یک محیط آزمایشی نشان داد. با این‌حال، نگرانی‌هایی از نظر کارآیی وجود داشت. به‌عنوان‌مثال، به دلیل استفاده از اثبات کار، در مورد نهایی بودن معامله ابهاماتی وجود داشت. همچنین برخی از ریسک‌های عملیاتی مشترک نیز مشاهده شد و در مواردی از حریم خصوصی داده‌های شرکت‌کننده پشتیبانی نگردید؛ زیرا شرکت‌کنندگان دارای دید کامل در دفتر بانک مرکزی هستند.فاز دوم، معایب فاز اول را رفع کرد. مرحله دوم پروژه جاسپر، که در دسامبر 2016 آغاز شد، همچنان بر حل‌وفصل معاملات، نهایی بودن تسویه‌حساب، توان معاملات حریم خصوصی و هزینه نقدینگی تمرکز داشت. این موارد شامل توسعه سیستم تسویه بین‌بانکی مبتنی بر Corda با سیستم مکانیزم پس‌انداز نقدینگی (LSM[2]) می‌شود.(Payments Canada et al., 2017) فاز 2 در ویژگی‌های مورد نظر مانند حریم خصوصی کاربر، پردازش معاملات با حجم زیاد به نتایج قابل‌قبول دست‌ یافت.هدف اصلی پروژه جاسپر، ارزیابی نقش بالقوه فناوری دفاتر توزیع‌شده (DLT) در زیرساخت‌های بازار مالی کانادا و هرگونه سود مادی است که می‌تواند از تصویب آن حاصل شود. فاز سوم جاسپر، در ادامه مراحل قبلی گسترش یافت و اکوسیستم DLT را فراتر از پرداخت عمده گسترش داد تا شامل تسویه‌حساب‌های سهام شود. فاز 3 ادامه اثبات مفهوم فاز 2 را شامل بود، جایی که مفهوم یک فرآیند تسویه‌حساب برای پرداخت اوراق بهادار کاوش شد. طی این مرحله، اثبات مفهومی اجازه تسویه فوری و تسویه‌حساب‌های تحویل در مقابل پرداخت(DvP) انجام شد. طی این مرحله مشخص شد، این فناوری توانایی تسویه معاملات بلافاصله ریسک طرف مقابل را به میزان قابل‌توجهی کاهش داده و وثیقه را آزاد می‌کند. در مرحله آزمایش چندین ویژگی کلیدی پلت فرم Corda، نتایج نویدبخشی حاصل شد.فاز چهارم، پروژه [3]مشترکی میان اداره پولی سنگاپور و بانک انگلیس بود. هدف این مرحله آزمایش روی سیستم تسویه‌حساب بین مرزی و ارزی بود. طی این همکاری Project Jasper و Singapore’s Project Ubin، خود را با هدف استفاده از DLT برای پرداخت سریع‌تر و ارزان‌تر پرداخت‌های فرامرزی با یکدیگر ترکیب کردند که پیش‌تر در بخش UBIN به طور مفصل به آن پرداخته شد. https://www.bankofcanada.ca/research/digital-currencies-and-fintech/projects/ [1] https://www.payments.ca/sites/default/files/project_jasper_primer.pdf[2] Liquidity-Saving Mechanism:[3] https://www.bankofcanada.ca/research/digital-currencies-and-fintech/projects/#project-jasper حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Wed, 01 Sep 2021 13:02:53 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-ubin-%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%D8%B3%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%BE%D9%88%D8%B1-eipztqcq16jl کشور سنگاپور با جمعیت 5 میلیون نفری یکی از موفق‌ترین اقتصادهای بازار را در اختیار دارد. اقتصاد این کشور در اصل بر پایه بازرگانی دریایی شکل‌گرفته است. سنگاپور در کنار کره جنوبی، هنگ‌کنگ و تایوان یکی از چهار ببر آسیا به شمار می‌رود. این کشور موفق‌ شده است تا سه رقیب خود را از لحاظ درآمد سرانه پشت سر گذارد. رشد اقتصادی سنگاپور از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۵ به طور میانگین سالانه ۶ درصد بود و باعث شد تا شیوه زندگی سنگاپوری‌ها به‌شدت بهبود یابد.اقتصاد سنگاپور یکی از آزادترین، مبدع‌ترین، رقابتی‌ترین اقتصادهای جهان است. شاخص آزادی اقتصادی، در سال ۲۰۱۵ این کشور را در رده دوم جهانی قرار داده و در طول یک دهه گذشته، سنگاپور رده نخست شاخص سهولت انجام کسب‌وکار را داشته است. چندین سال متوالی است که 3 مؤسسه بزرگ رتبه‌بندی اعتباری دنیا (مشهور به Big three) سنگاپور را در میان اندک کشورهایی قرار داده‌اند که رتبه اعتباری آن‌ها AAA است. همچنین سنگاپور تنها کشور آسیایی است که توانسته به چنین رتبه‌ای دست یابد.سنگاپور به دلیل موقعیت جغرافیایی، نیروی کار ماهر، مالیات پایین، زیربنای پیشرفته و برخورد قاطع با فساد توانسته مقدار بسیار زیادی سرمایه خارجی جذب کند. سنگاپور در میان کشورهای دنیا یازدهمین ذخیره ارزی خارجی را دارد و توانسته یکی از بالاترین جایگاه‌ها بر پایه شاخص سرانه سرمایه‌گذاری خالص بین‌المللی را به دست آورد. بیش از ۷۰۰۰ ابر شرکت چندملیتی از ایالات ‌متحده، ژاپن و اروپا در سنگاپور فعال هستند. همچنین ۱۵۰۰ شرکت چینی و تقریباً همین تعداد شرکت هندی در سنگاپور مشغول فعالیت هستند. تقریباً ۴۴ درصد از نیروی کار سنگاپور از افراد غیر سنگاپوری تشکیل‌شده است. این کشور توانسته بیش از ۱۰ قرارداد تجارت آزاد با کشورها و مناطق مختلف به امضا برساند.در سال 2016 این کشور در طرحی ابتکاری، پروژه اوبین (Ubin) را به‌عنوان یک پروژه پولی ملی شروع کرد. متولی این پروژه مقام پولی سنگاپور (MAS[1]) است که با همکاری انجمن بانک‌ها در سنگاپور (ABS[2]) و چندین مؤسسه مالی بین‌المللی در تلاش است تا استفاده‌های تجاری از فناوری دفتر توزیع شده برای توسعه زیرساخت‌های پولی را کشف‌ کند. پروژه اوبین یک پروژه چندساله و در پنج فاز بود. در حال حاضر، هر پنج مرحله با موفقیت به پایان رسیده است. MAS به‌عنوان عامل تسویه‌حساب، مجری و ناظر بر سیستم‌های پرداخت، تسویه‌حساب در سنگاپور عمل می‌کند که بر ایمنی و کارایی تمرکز دارند. مرجع تنظیم مقررات مالی است.دو مرحله اول پروژه Ubin بر ایجاد قابلیت‌های فن‌آوری در زمینه شبکه‌های پرداخت داخلی تمرکز داشت. مرحله سوم و چهارم به قابلیت همکاری شبکه‌های مبتنی بر بلاکچین برای «تحویل در مقابل پرداخت» (DvP[3]) و «پرداخت فرا‌مرزی در مقابل پرداخت» (PvP[4]) متمرکز شد. این چهار مرحله قابلیت فنی پروژه را اثبات کرد. مرحله نهایی که در ژوئیه سال 2020 تکمیل شد، بر روی مدل عملیاتی تمرکز داشت و قابلیت اجرای زنده تجاری شبکه‌های پرداخت مبتنی بر بلاکچین را آزمایش کرد. درمجموع، دستاورد این پروژه شکل‌گیری راه‌حل‌های تجاری قابل‌اجرا شامل ارز دیجیتال صادرشده توسط بانک مرکزی، DLT [5]و پول خصوصی بود.فاز اول: دلار توكن‌سازي‌شده (Tokenized SGD[6])در سال 2020، دلار سنگاپور سیزدهمین ارز معامله‌شده در جهان از نظر ارزش و یکی از قوی‌ترین ارزهای باارزش در آسیا و اقیانوسیه است. یکی از ایده‌های اصلی برای آزمایش در پروژه Ubin، ارزیابی ارز دیجیتال بانک مرکزی(CBDC) روی یک دفتر توزیع‌شده بود. مرحله اول پروژه Ubin به‌عنوان مبنایی برای ارزیابی امکان‌سنجی و تأثیر DLT و تعیین عناصر موردنیاز برای پیشرفت‌های آینده، از نوامبر 2016 به مدت 6 هفته ادامه داشت. این پروژه فرصتی بی‌نظیر برای اکوسیستم مالی سنگاپور بود تا زمینه ایجاد رهبری در زمینه تحقیق و توسعه DLT را بوجود آورد و استراتژی گسترده‌تر سنگاپور در جهت تبدیل‌شدن به یک مرکز مالی هوشمند را محقق کند.سنگاپور ممکن است اولین مرکز مالی بزرگ در آسیا باشد که به طور کامل مزایای DLT را در مجموعه گسترده‌ای از برنامه‌های تحول‌آفرین بررسی می‌کند. این پروژه با همکاری بانک‌ها و نهادهای مالی خصوصی به شرح زیر اجرا شده است (Dalal et al., 2017):· BCS Information Systems· Credit Suisse· DBS Bank Ltd· The Hongkong and Shanghai Banking Corporation Limited· J.P. Morgan· Mitsubishi UFJ Financial Group· OCBC Bank· R3· Bank of America Merrill Lynch· Singapore Exchange· United Overseas Bank مقام پولی سنگاپور در این فاز اول این پروژه نقش یک شخص ثالث مورد اعتماد را بر عهده می‌گیرد و به طور فعال با بانک‌های بازار سنگاپور و همچنین با ارگان‌های بخش دولتی و خصوصی در همکاری بود. اهداف مرحله اول پروژه به نمونه اولیه انتقال بین‌بانکی فعال در یک شبکه خصوصی بلاکچینی (Ethereum) منجر شد. همچنین مدل پولی پروژه، ارز دیجیتال کانادا(پروژه جاسپر) را کامل کرد و بر سیستم‌های پرداخت داخلی سنگاپور نیز منطبق شد. در جریان کار تحقیق، سؤالات بنیادی و دیدگاه‌های اولیه‌ای در موضوعات مختلف از سیاست پولی گرفته تا نگرانی‌های قانونی و عملیاتی برای این نمونه اولیه ایجاد شد. فاز دوم: ساختن مجدد سیستم پرداخت RTGSسنگاپورفاز دوم این پروژه در اکتبر 2017 اعلام شد. این فاز توسط Accenture[7] مدیریت و تحویل داده شد. در این مرحله 13 هفته‌ای مقام پولی سنگاپور (MAS) و انجمن بانکی سنگاپور (ABS) با مشارکت 11 مؤسسه مالی استفاده از فناوری دفاتر توزیع‌شده (DLT) را برای انجام تسویه‌حساب ناخالص واقعی (RTGS[8]) بررسی کردند.ضمن حفظ حریم خصوصی معاملات بانکی با یک کنسرسیوم از مؤسسات مالی با موفقیت سه مدل مختلف از نمونه اولیه نرم‌افزاری را برای ذخیره، پرداخت و تسویه بین‌بانکی غیرمتمرکز توسعه دادند. هر نمونه اولیه در یک پلتفرم DLT متفاوت ساخته شد: کردا(Corda[9])، هایپرلجر فابریک(Hyperledger Fabric[10]) و کورم (Quorum[11]) که همگی از طریق ماکروسافت آزور (Microsoft Azure[12]) میزبانی می‌شدند، پلت‌فرم‌های آزمایش‌شده در این مرحله بودند.سایر مشاهدات و یافته‌های این مرحله، شامل مقیاس‌پذیری و انعطاف‌پذیری سه پلتفرم است. به طور قابل‌توجهی، این پروژه نتیجه می‌گیرد که هر سه پلتفرم با موفقیت امکان حذف یک اپراتور زیرساخت مرکزی را در یک سیستم DLTbased RTGS را دارند. بنابراین، با امکان DLT در یک سیستم RTGS، نقش MAS به‌عنوان یک اپراتور زیرساخت مرکزی در تسهیل پرداخت‌های بین‌بانکی نیاز به ارزیابی مجدد دارد.(MAS, 2017)فاز سوم: تحویل در مقابل پرداخت (DvP[17])مقام پولی سنگاپور و صرافی سنگاپور (SGX[18]) در آگوست 2018 اعلام کردند که در حال همکاری برای توسعه قابلیت تحویل در مقابل پرداخت (DvP) دارایی‌های مشخص‌شده در پلتفرم‌های مختلف بلاکچین هستند. این امر به مؤسسات مالی و سرمایه‌گذاران شرکتی امکان می‌دهد تا هم‌زمان مبادله و تسویه نهایی ارزهای دیجیتال توکن و دارایی‌های اوراق بهادار را انجام دهند، بهره‌وری عملیاتی را بهبود بخشند و خطرات تسویه را کاهش دهند.سه شرکت Anquan، Deloitte و Nasdaq به‌عنوان شرکای فناوری این پروژه انتخاب شدند. آن‌ها از نرم‌افزار منبع باز[19] در پروژه Ubin2 استفاده کردند. نتیجه‌گیری موفقیت‌آمیز پروژه DvP در 11 نوامبر 2018 اعلام شد. این پروژه نشان داد که قابلیت همکاری بین واسطه‌ها و حمایت از سرمایه‌گذاران را می‌توان از طریق راه‌حل‌های خاص طراحی و ساخته‌شده بر روی فناوری بلاکچین به دست‌آورد.در این فاز، انعطاف‌پذیری و فشرده‌سازی چرخه‌های تسویه‌حساب و ساده‌سازی فرآیندهای تسویه‌حساب پس از تجارت فراهم شده‌است. کاهش چرخه تسویه‌حساب باعث کاهش ریسک تجارت و هزینه‌های مرتبط به آن می‌شود. علاوه بر این قراردادهای هوشمند، DvP می‌تواند اجرای مداوم و منسجم حقوق و تعهدات را افزایش دهد که باعث افزایش اعتماد سرمایه‌گذاران و کاهش هزینه‌های انطباق را در بازار می‌شود.(Pang et al., 2018) فاز چهارم: پرداخت در مقابل پرداخت (PvP[20])- کانادا و انگلستاندر این مرحله، اداره پول سنگاپور(MAS)، بانک کانادا (BoC[21]) و بانک انگلیس (BoE[22]) به مطالعه‌ی «پرداخت و تسویه بین‌بانکی فرامرزی[23]» روی آوردند و برای ارزیابی مدل‌های جایگزین که می‌توانند باعث افزایش سرعت، بهبود شفافیت و هزینه‌های كمتر در معاملات فرامرزی شود، همکاری کردند. گزارش منتشرشده از این فاز تحت عنوان «پرداخت و تسویه بین‌بانکی بین مرزی[24]» به بررسی چالش‌ها و اصطکاک‌های موجود، هنگام انجام پرداخت‌های خارج از مرز، تمرکز دارد. این گزارش پیشنهادها مدل‌های جدید و کارآمدتر را برای پردازش معاملات فرامرزی بررسی می‌کند.این گزارش سه مدل احتمالی برای آینده پرداخت‌های فرامرزی را مورد بحث قرار می‌دهد که می‌تواند کارایی و توانایی‌های پرداخت فرامرزی را افزایش دهد. این مدل‌ها به‌ صورت جامع و کامل ارائه نشده‌اند و صرفاً پیشنهاداتی فرضی هستند که امکان تحلیل شایستگی‌ها و چالش‌های نسبی را فراهم می‌کنند. دو مدل اول، مبتنی بر بهبود سیستم‌های پرداخت بین‌بانکی داخلی با فناوری فعلی یا سنتی است.پروژه‌های تحقیقاتی BOC و MAS (به ترتیب جاسپر و اوبین) در کاوش CBDC برای استفاده داخلی، سه حالت مبتنی بر صدور ارز دیجیتال کلان بانک مرکزی (W-CBDC[25]) را بررسی می‌کند. یک موضوع مشترک در بین این مدل‌ها این است که موفقیت آن‌ها وابسته به پذیرش است، هم در حوزه‌های قضایی داخلی و هم در گستره شرکت‌های مختلف در هر حوزه قضایی (Bank of Canada et al., 2018).پرداخت‌های فرامرزی به طورکلی شامل مجموعه‌ای از فعالیت‌ها (به‌روزرسانی چندین سیستم جداگانه) است که کاملاً هماهنگ نیستند. ناهماهنگی یادشده، این احتمال را ایجاد می‌کند که یکی از عملیات‌ها موفقیت‌آمیز باشد و عملیات متقابل با اختلال مواجه شود. یکی از چالش‌های پرداخت‌های فرامرزی، همین مسئله است. این چالش خاص ممکن است با اطمینان از موفقیت‌آمیز بودن همه عملیات‌ها و یا لغو معامله به طور کامل از بین رود. یکی از راه‌های تحقق این امر، به‌کارگیری طرف ثالثی است که به‌عنوان جانشین طرف‌های معامله‌گر عمل کند. این طرف ثالث تعهد کل معامله را تضمین می‌کند. راهکار دیگر، تهیه ابزاری مبتنی بر فناوری برای اطمینان از این تعهد پرداخت کم ریسک و بدون حضور طرف ثالث است.به طور خاص، دو مدل پیشنهادی در گزارش «پرداخت و تسویه بین‌بانکی فرامرزی[26]» فرم توكن شده‌ای از ارز دیجیتال پرداخت کلان بانك مركزی (W-CBDC) را كه برای استفاده توسط بانك‌های تجاری در زنجیره‌بلوك توسط بانك مركزی صادر شده است، توصیف می‌كنند. در این مرحله، اداره پول سنگاپور (MAS) و بانک کانادا (BOC) به همراه JP Morgan و Accenture پروژه اتصال Jasper-Ubin را آغاز کردند و یک آزمایش موفقیت‌آمیز پرداخت فرامرزی را با استفاده از CBDC انجام دادند.در این مرحله از پروژه (Ubin-Jasper) دو کشور مختلف (کانادا و سنگاپور)، با دو ارز فیات مختلف (CAD دلار کانادا و SGD دلار سنگاپور) و دوپلت‌فرم‌ مختلف (پروژه Jasper از Corda و پروژه Ubin از Quorum استفاده کردند) پرداخت و تسویه را با موفقیت انجام دادند. در این فرآیند، نیازی به شخص ثالث برای تسهیل معامله نبود. در این فرایند معاملات اتمی [27]با استفاده از HTLC [28]صورت گرفته است.(Bank of Canada & Monetary Authority of Singapore, 2019)این پروژه توانایی انجام معاملات اتمی(Atomic Transaction) بین یک شبکه QuorumBased در سنگاپور و Corda در کانادا را با استفاده از HTLC با موفقیت اجرا و نشان داد. این امر با انتقال موفقیت‌آمیز 105 دلار SGD بین بانک محلی A در سنگاپور و بانک محلی B در کانادا (با نرخ 1 SGD = 0.95 CAD) ثابت شد. در پایان معامله، بانک محلیB، 100 دلار کانادا دریافت کرد. سناریوهای مختلف شکست نیز با موفقیت آزمایش شد. به‌عنوان‌مثال، بانک محلی A در سنگاپور توانست 105 دلار SGD را پس بگیرد اما بانک کانادایی 100 دلار مربوطه را قبل از مهلت تعیین‌شده توسط مهلت زمانی HTLC مطالبه نکرد. همچنین طراحی‌ها برای حالت‌های مختلف اختلال و تأثیر خرابی گره‌های مختلف در نقاط خاص در اجرای معامله مورد تجزیه‌ و تحلیل قرار گرفت. جمع‌بندی این پروژه بر این است که HTLC در مدیریت این سناریوها قوی است.فاز پنجم: امکان همکاری گسترده اکوسیستمفاز پنجم ادامه کار فاز 4 پروژه Ubin بود. جایی که بانک کانادا و سنگاپور به طور مشترک مدل‌های جایگزین پرداخت‌های فرامرزی را با استفاده از بلاک چین و ارزهای دیجیتال بانک مرکزی و توسعه مدل پرداخت‌های چند ارزی را بررسی کردند. فاز 5 واسط‌های اتصال را برای سایر شبکه‌های بلاکچین فراهم می‌کند تا به‌ صورت یکپارچه به یکدیگر متصل شده و ادغام شوند و ویژگی‌هایی نظیر تحویل در مقابل پرداخت، پرداخت مشروط، سپرده‌گذاری برای تجارت و تعهدات پرداخت برای تجارت مالی را پشتیبانی کند.تحقیقات فاز 5 نشان داد که این مدل می‌تواند برای تسویه‌حساب بین‌المللی با توانایی ارائه پرداخت‌های فرامرزی ارزان‌تر، سریع‌تر و قوی‌تر مورد استفاده قرار گیرد. این امر همچنین زمینه را برای آزمایش‌های بیش‌تر برای این صنعت فراهم کرده است. شبکه پرداخت Ubin V امکان دسترسی به ناشران ارز، بازیگر شخص ثالث و کاربران نهایی را از طریق کیف پول فراهم می‌کند. مقام پولی سنگاپور و Temasek[29] به طور مشترک گزارشی را در تاریخ 13 ژوئیه 2020 منتشر کردند تا نتیجه‌گیری موفقیت‌آمیز مرحله پنجم و نهایی پروژه Ubin را نشان دهند. این گزارش، بینش فنی در مورد نمونه اولیه شبکه پرداخت چند ارز مبتنی بر بلاکچین را ایجاد کرده و نشان می‌دهد که چگونه این شبکه می‌تواند به صنعت مالی و اکوسیستم بلاکچین سود برساند. توسعه موفقیت‌آمیز نمونه اولیه شبکه اولین بار در 11 نوامبر 2019 اعلام شد.فراتر از آزمایش‌های فنی، این مرحله با هدف کشف و اثبات ارزش تجاری یک شبکه پرداخت مبتنی بر بلاکچین از جمله امکان‌پذیر کردن فرصت‌های شغلی سامان یافته است. راهکارهایی که از کارآیی بیش‌تر در مقایسه با سیستم‌های موجود بهره‌مند هستند یا دوام بیش‌تری دارند. MAS همراه با شرکای خود برای ارزیابی مزایای بالقوه، کارگاه‌ها و گفتگوهایی را با بیش از 40 شرکت مالی و غیرمالی انجام داد. مانند سایر موارد نوآوری، زمان آزمایش و نمونه‌سازی و زمان تجاری شدن نیز در نظر گرفته‌شده است. فاز پنجم پایان آزمایشات بلاکچین، گامی برای مرحله بعدی تصویب تجاری و اجرا است.چالش اصلی در دستیابی به یک بستر مشترک بین‌المللی برای پرداخت‌های برون‌مرزی، مربوط به مسائل حاکمیت و مالکیت است. در یک سناریوی داخلی، نهاد مرکزی قابل‌اعتمادی وجود دارد که به‌عنوان طرف مسئول صدور ارز داخلی به آن اعتماد ‌شود و وظایف نگهداری و به‌روزرسانی دفتری را که دارایی‌های نگهداری می‌شوند را بر عهده گیرد.در مقابل، در یک شبکه بین‌المللی فرضی متشکل از بانک‌های مرکزی و بانک‌های کشورهای مختلف که با چندین ارز مختلف در یک بستر مشترک معامله می‌کنند، چالش عدم اعتماد شدیدی وجود دارد. اساساً بانک‌های مرکزی علاقه ندارند ارزهایشان( که تحت مسئولیت آن‌هاست) توسط شخص ثالث خارج از کنترل آن‌ها، صادر و ثبت شود. همچنین نهاد واحدی وجود ندارد که همه بانک‌های مرکزی برای نگهداری و به‌روزرسانی دفترها به آن اعتماد کنند. در این موقعیت، راه‌حل مطلوب، انتقال چندین دفتر به یک بستر مشترک و اجازه دادن به طرفین برای انجام معاملات مستقیم با یکدیگر در آن بستر است. این امر بالطبع تعداد واسطه‌های موردنیاز برای پردازش یک معامله را کاهش می‌دهد.فناوری Blockchain به طور خاص با این هدف طراحی‌شده است تا به‌ صورت غیرمتمرکز کار کنند و در غیاب یک‌نهاد مرکزی قابل‌اعتماد، اعتماد کافی بین شرکت‌کنندگان برای معامله در یک بستر مشترک را فراهم کند. فاز پنجم این پروژه یک مسیر احتمالی روبه‌جلو برای اجرای یک پلت فرم مشترک بین‌المللی تسویه‌حساب است که در آن بانک‌های مرکزی و بانک‌ها می‌توانند مشارکت کنند و مستقیماً معامله کنند.فاز پنجم با دو جریان کاری هم‌زمان آغاز شد. جی‌پی مورگان جریان اصلی توسعه فنی را هدایت کرد و Accenture جریان کاربرد تجاری را هدایت کرد. متعاقباً این دو جریان کاری برای تست اتصال و یکپارچه‌سازی، ادغام شدند. به عنوان بخشی از جریان کاری توسعه فنی، جی‌پی‌مورگان از پلت فرم Quorum و شبکه اطلاعات بین‌بانکی‌(IIN[30]) استفاده کرد. همچنین محصول JPM Coin، برای توسعه یک شبکه پرداخت، آماده استفاده شد. این مرحله شرایط شبیه‌سازی مطلوبی به نیازهای دنیای واقعی و محیط مناسبی برای آزمایش در سطح صنعت را فراهم کرد.نتیجه جریان کاری توسعه فنی‌، توسعه موفق شبکه پرداخت "Ubin V" بود که امکان پرداخت با ارزهای مختلف در یک شبکه را فراهم می‌کرد. برای جریان کاری موارد استفاده تجاری، Accenture تحقیقات ثانویه‌ای را برای شناسایی برنامه‌های کاربردی بلاکچین و 124 پروژه درباره موارد استفاده تجاری آن انجام داد که این تلاش توسط MAS، Temasek و جامعه فین‌تک پروژه Ubin پشتیبانی شد. نهایتاً این مطالعه به شناسایی و دسترسی به شرکت‌های دارای موارد استفاده مرتبط کمک کرد.شبکه پرداخت Ubin V برای سهولت دسترسی آسان و آزاد برای شرکت‌کنندگان در شبکه از جمله صادرکنندگان ارز، پلتفرم‌های مشابه و کاربران، طراحی‌شده است. Ubin V اتصال به «صادرکنندگان ارز» را برای صدور یا توزیع ارزهای دیجیتال در شبکه فراهم می‌کند. این عملکرد را می‌توان توسط تعدادی از طرف‌های معتمد مانند بانک‌های مرکزی و بانک‌های تجاری انجام داد.درصورتی‌که ناشر، یک بانک مرکزی باشد، ارز دیجیتالی مربوط در شبکه، یک ارز دیجیتال بانک مرکزی خواهد بود. درصورتی‌که ناشر یک بانک تجاری باشد، ارز دیجیتال مربوطه پول بانک تجاری است و به روشی مشابه تسویه ارزی خارجی کار می‌کند. با چندین ارز صادرشده در شبکه، شرکت‌کنندگان می‌توانند با استفاده از ارزهای مختلف مستقیماً با یکدیگر معامله کنند. این شبکه امکان حل‌وفصل PvP در یک شبکه مشترک را فراهم می‌کند که مخاطرات و ریسک‌های تسویه ارزهای خارجی در شبکه را کاهش می‌دهد.دنیای آینده، احتمالاً شامل چندین شبکه بلاکچین است که اکوسیستم‌های مختلف را به هم متصل می‎کنند، خدمات مختلفی ارائه می‌دهند و در پلتفرم و زیرساخت‌های فنی مختلفی کار می‌کنند. با در نظر داشتن این چشم‌انداز، شبکه UbinV با اصول معماری باز، اتصال باز و قابلیت همکاری طراحی‌شده است تا امکان یکپارچه‌سازی در این شبکه‌ها برای پردازش تراکنش‌های یکپارچه و همتا به همتا را فراهم کند. UbinV امکان اتصال با پلتفرم‌های مختلف را پشتیبانی می‌کند و برای دسترسی به کیف پول‌های مختلف طراحی‌شده است.هدف Ubin V این است که کیف پول‌های قابل اتصال و همچنین پلتفرم‌های دیگر را در حالت رقابتی و فعال نگه دارد. به‌عنوان‌مثال، یک شرکت چندملیتی احتمالاً به چندین پلت‌فرم و شبکه مختلف مانند Ubin V برای پرداخت در سنگاپور، شبکه‌های پرداخت جداگانه برای پرداخت در کشورهای دیگر و سایر برنامه‌های بلاکچین برای موارد مختلف استفاده متصل خواهد شد.برای تسهیل انواع پرداخت‌های موردنیاز در شبکه‌های مختلف بلاکچین، شبکه Ubin V از پرداخت بین‌بانکی و شرکتی عمده پشتیبانی می‌کند. این شبکه با دو ارز دلار سنگاپور (SGD) و دلار ایالات ‌متحده (USD) ساخته و آزمایش‌شده است؛ با این هدف که با سایر بانک‌های مرکزی و بانک‌های تجاری همکاری کند تا ارزهای دیگر را نیز شامل شود. این IIN یک شبکه بانکی، مقیاس‌پذیر، (P2P) است که توسط Quorum پشتیبانی می‌شود. این شبکه از سال 2017 به‌ صورت آزمایش شروع شد و از سال 2019 به‌عنوان یک شبکه مستقر مورد استفاده قرارگرفت. JPMCoin یک برنامه بلاکچین است که از طریق مجموعه‌ای از قراردادهای هوشمند قابلیت صدور رمز و حرکت پول را فراهم می‌کند. شبکه Ubin V از قابلیت‌های پایه توسعه‌یافته از JPMCoin استفاده می‌کند و ویژگی‌های اضافی موردنیاز برای پرداخت‌های چند ارز و ادغام با برنامه‌های بلاکچین را فراهم می‌کند.پنج ویژگی اصلی در شبکه پرداخت Ubin وجود دارد: صدور، انتقال، بازخرید، پرداختهای ‌مشروط و مصالحه. این ویژگی‌ها دارای قابلیت‌های زیر هستند:· صدور[31]: تعهد ثبت سپرده‌ها در یک حساب تعیین‌شده در ازای ارزش معادل توکن‌های دیجیتال مانند JPMCoinUSD و SGD دیجیتال در شبکه؛· انتقال[32]: معامله نشانه‌های دیجیتال از طریق شبکه پرداخت Ubin با سایر شرکت‌کنندگان در شبکه؛· بازخرید[33]: بازگشت توکن‌های دیجیتال به ارز فیات در حساب سپرده؛· پرداخت‌های مشروط[34]: قراردادهای هوشمندی که وجوه را در خود نگه می‌دارند و در صورت تحقق شرایط از پیش تعیین‌شده، پرداخت را آزاد می‌کنند.· مصالحه[35]: مطابقت کل مانده و مانده توکن با سپرده واقعی توسط بانک‌های صادرکننده و پیگیری سوابق معاملات توسط بانک‌های غیر صادر‌کننده.(Accenture & J.M.Morgan, 2020)اتمام فاز پنجم، پایان پروژه آزمایش Ubin و زمان ورود به اجرای پایلوت بود. طی این پروژه، یک تجربه پنج‌ساله آزمایشی با همکاری بخش خصوصی در مورد فناوری بلاکچین و ارتباط آن در صنعت و درک نحوه استفاده از آن در پرداخت‌ و تسویه‌ها صورت گرفته است. نمونه اولیه این شبکه پرداخت که با همکاری J.P. Morgan و Temasek ساخته ‌شده، به‌عنوان شبکه آزمایشی برای تسهیل همکاری با سایر بانک‌های مرکزی و صنعت مالی برای توسعه زیرساخت‌های پرداخت مرزی نسل بعدی ادامه خواهد داشت.مشخصات فنی عملکردها و رابط‌های اتصال شبکه به‌منظور توسعه بیش‌تر صنعت در دسترس عموم قرارگرفته است. پروژه Ubin، مشابه ابتکارات Project Jasper و Project Stella، بوده است و بیش‌تر پیشرفت آزمایش‌های MAS در مورد تبدیل سیستم مالی از طریق بلاکچین و فناوری دفتر توزیع‌شده بود. اهمیت پروژه Ubin به سنگاپور محدود نمی‌شود؛ بلکه همکاری بین MAS و سایر بانک‌های مرکزی و مؤسسات مالی بین‌المللی پیرامون آزمایش‌های پرداخت کلان داخلی و خارجی، می‌تواند منجر به تجاری‌سازی فیات کوین‌ها در آینده برای استفاده از پرداخت‌های فرامرزی با ارزش بزرگ و چند ارزی شود.[1] Monetary Authority of Singapore[2] the Association of Banks in Singapore[3] Delivery-versus-Payment[4] Crossborder Payment-versus-Payment[5] Distributed Ledger Technologie[6] The Singapore dollar (symbol: S$; code: SGD)[7] یک شرکت خدمات حرفه‌ای چند ملیتی است که درآمد 43.2 میلیارد دلاری را در سال 2019 گزارش کرده، که طیف گسترده‌ای از خدمات و راه‌حل‌ها را در زمینه استراتژی، مشاوره، دیجیتال، فناوری و عملیات ارائه می‌دهد.[8] Real-time gross settlementسیستم‎های تسویه ناخالص در زمان واقعی (RTGS) سیستم‌های انتقال وجوه ویژه‌ای هستند که انتقال پول یا اوراق‌بهادار از یک بانک به هر بانک دیگر به صورت "در زمان واقعی" و "ناخالص" انجام می‌دهد. تسویه در "زمان واقعی" به این معنی است که معامله پرداخت تحت هیچ دوره انتظار قرار نمی گیرد.[9] Corda : یک پلت فرم DLT از شرکت R3 است که برای استفاده در موسسات مالی طراحی شده است. از سیستم‌های بلاکچین الهام گرفته شده و برای ضبط، مدیریت و همگام‌سازی توافق‌نامه‌های تجاری بین طرفین شناخته شده است.[10] Hyperledger Fabric :بستری برای راه حل های توزیع شده است. Hyperledger یک پروژه زنجیره‌بلوکی منبع باز با ابزارهای مرتبط است که در دسامبر 2015 توسط بنیاد لینوکس آغاز به کار کرد و از IBM ، Intel و SAP Ariba مشارکت‌هایی را برای توسعه دفترهای توزیع شده مبتنی بر بلاکچین دریافت کرده است. پلت‌فرم هایپرلجر از معماری مدولار برای ارائه درجه بالایی از رازداری، انعطاف‌پذیری و مقیاس‌پذیری پشتیبانی می‌کند. این هدف برای اجرای پیچیدگی‌های چند وجهی موجود در اکوسیستم اقتصادی در نظر گرفته شده است.[11] Quorum: یک بستر بلاکچین است که توسط JP Morgan توسعه یافته است. که یک فورک از اتریوم است، و به صراحت برای استفاده در بخش خدمات مالی استفاده شده است. کورم اطلاعات خصوصی را به صورت نقطه به نقطه بر اساس نیاز به دانش به اشتراک می‌گذارد. علاوه بر حفظ حریم خصوصی ، Quorum ویژگی‌های سازمانی بیشتری را نسبت به اتریوم دارد مانند نهایی بودن معامله، مزایای عملکردی و مجوزدار بودن شبکه. از آنجا که این سیستم برای کار در شبکه‌ های مجاز طراحی شده است ، Quorum مکانیسم‌های اجماع اثبات کار Ethereum را حذف می‌کند ، مکانیزم‌های اجماع مبتنی بر رأی‌گیری که کاربران می‌توانند انتخاب کنند جایگزین آن می‌کند.[12] Microsoft Azure یک سرویس محاسبات ابری است که توسط مایکروسافت ارائه شده است و بیش از 600 ماژول در آن وجود دارد.[13] Liquidity Saving Mechanismمکانیسم‌های پس‌انداز نقدینگی (LSM) در کنار سیستم‌های تسویه ناخالص واقعی در زمان واقعی (RTGS) کار می‌کنند. در این مکانیسم بانکها تمایل کمتری برای انجام تأخیر در پرداخت دارند. تجزیه و تحلیل LSMs نشان می‌دهد که این مکانیزم‌ها به طور معمول عملکرد بهتری نسبت به سیستم‌های RTGS خالص دارند. منبع:Federal Reserve Bank of New York “An Economic Analysis of Liquidity Saving Mechanismshttps://www.newyorkfed.org/medialibrary/media/research/epr/08v14n2/0809mcan.pdf[14] Unspent Transaction Output[15] Constellation Network[16] zero knowledge proofs[17] Delivery versus Payment :یک روش تسویه حساب صنعت اوراق بهادار است که انتقال اوراق بهادار را فقط پس از پرداخت قطعی پول انجام می‌دهد. DVP شرط می‌کند که پرداخت نقدی خریدار برای اوراق بهادار باید قبل یا همزمان با تحویل اوراق بهادار انجام شود.[18] Singapore Exchange[19] Open-Source Software[20] Payment Versus Payment:مکانیزم تسویه حسابی است که تضمین می‌کند انتقال نهایی پرداخت به یک ارز فقط در صورت انتقال نهایی پرداخت ارز دیگر انجام می‌گیرد[21] Bank of Canada[22] Bank of England[23] Cross-Border Interbank Payment & Settlement[24] https://www.mas.gov.sg/-/media/MAS/ProjectUbin/Cross-Border-Interbank-Payments-and-Settlements.pdf?la=en&hash=5472F1876CFA9439591F06CE3C7E522F01F47EB6[25] Wholesale or Commercial CBDC[26] https://www.mas.gov.sg/-/media/MAS/ProjectUbin/Cross-Border-Interbank-Payments-and-Settlements.pdf?la=en&hash=5472F1876CFA9439591F06CE3C7E522F01F47EB6[27] Atomic Transactionمعامله اتمی یک سری فعالیت‌های پایگاه داده غیر‌قابل تقسیم و غیرقابل تقلیل است به گونه‌ای که یا همه اتفاق می‌افتد، یا هیچ اتفاقی نمی‌افتد. یک معامله کوتاه مدت با دارایی "همه یا هیچ چیز"، یک معامله اتمی معامله توزیع‌شده‌ای گفته می‌شود که به صورت اتمی اجرا شود.[28] Hashed TimeLock Contract (HTLC)این اصطلاح برای ایجاد قراردادهای هوشمند که قادر به اصلاح کانال‌های پرداخت هستند، استفاده می شود. از نظر فنی، ویژگی HTLC امکان انجام معاملات محدود به زمان بین دو کاربر را فراهم می کند. تا انتقال امن وجوه از طریق کانال های مختلف ، بدون نیاز به اعتماد به هیچ یک از واسطه‌ها ، امکان‌پذیر باشد. پروتکل HTLC برای اطمینان از اتمی بودن معاملات در دو پلت‌فرم DLT از قفل‌های هش (hash lock) و قفل‌های زمانی (time locks) استفاده می‌کند. گیرنده پرداخت یا با اثبات رمزنگاری پرداخت (قفل هش) دریافت پرداخت را قبل از مهلت (مهلت زمانی) تأیید می‌کند یا دریافت، پرداخت را از دست می‌دهد، که نتیجه آن بازگشت، پرداخت به پرداخت کننده است. هیچ استانداردی برای کنترل نحوه اجرای HTLC در هر یک از پلت‌فرم‌ها وجود ندارد. بنابراین، اجرای HTLC ممکن است از یک پلت‌فرم به دیگری متفاوت باشد.[29] هلدینگ Temasek یک شرکت هلدینگ سنگاپوری ، متعلق به دولت سنگاپور است. در 25 ژوئن 1974 به عنوان یک شرکت سرمایه گذاری تجاری ثبت شده است ، دارای 306 میلیارد دلار استرالیا (تا 31 مارس 2020) است. نمونه کارهای آن طیف گسترده ای از بخشها را شامل خدمات مالی ، ارتباطات از راه دور ، رسانه و فناوری ، حمل و نقل و صنایع ، علوم زندگی و تجارت کشاورزی ، مصرف کنندگان و املاک و مستغلات ، انرژی و منابع و همچنین وجوه چند بخشی را شامل می شود.[30] یکی از ابتکارات بانکی جی‌پی‌مورگان است در حوزه پرداخت‌های فرامرزی است که در آینده بیشتر به آن خواهیم پرداخت.[31] Issuance[32] Transfer[33] Redemption[34] Conditional Payments[35] Reconciliation حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Wed, 01 Sep 2021 12:48:29 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%98%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D8%B1-aber-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C-kirqh9xltfcx مقام پولی عربستان (SAMA[1]) و بانک مرکزی امارات متحده عربی (UAECB[2]) در بیانیه مشترکی[3] در ابتدای سال 2019، از راه‌اندازی پروژه ارز دیجیتال مشترک «ابر» (Aber) خبر دادند. این پروژه با استفاده از فناوری‌های Blockchains و DLT تلاش می‌کند تا حوزه‌های مالی بین پادشاهی عربستان و امارات را متصل کند. این‌ امر یک مسیر ابتکاری برای سیستم‌های انتقال مالی مرکزی بین دو کشور ایجاد می‌کند و بانک‌ها را قادر می‌سازد تا در انجام حواله‌های مالی، مستقیماً با یکدیگر معامله کنند.در بیانیه راه‌اندازی این پروژه مشترک توسط دو کشور، اشاره ‌شده است که بانک‌های مرکزی برخی از کشورها در حال حاضر، پروژه‌های آزمایشی را برای بررسی ابعاد فناوری‌های Blockchains و DLT برای ارزهای دیجیتال آغاز کرده‌‌اند. اداره پول عربستان و بانک مرکزی امارات متحده عربی، اشتیاق بسیاری برای راه‌اندازی پروژه‌های آزمایشی در استفاده از این فناوری‌ها دارند تا آن‌ها را شناسایی کرده و یاد بگیرند که چگونه از آن‌ها بهره‌مند شوند.بر اساس این بیانیه، SAMA و UARCB امیدوارند که پروژه‌های آزمایشی آن‌ها در سطح محلی و بین‌المللی به نفع همه باشد. بر اساس این خواسته، دو کشور نه‌تنها تمایل دارند که در استفاده از فن‌آوری‌های مدرن پیشگام باشند بلکه در زمینه سازگاری، توسعه و انتشار آن در جهان نیز پیش‌قدم باشند. از این‌رو، دو کشور شروع به آزمایش صدور ارز دیجیتال مشترک برای استفاده در مرزها کردند.در مورد سازوکار توافق شده توسط SAMA و UAECB برای اجرای پروژه «ابر»، در بیانیه تأکید شده است که تمرکز در مراحل اولیه مربوط به جنبه‌های فنی خواهد بود. استفاده از ارز به تعداد محدودی از بانک‌ها در هر بخش محدود خواهد شد. در صورت عدم برخورد با موانع فنی، الزامات اقتصادی و حقوقی برای استفاده‌های بعدی در نظر گرفته خواهد شد. در ابتدای سال 2019، کمیته اجرایی شورای هماهنگی عربستان سعودی و امارات اولین جلسه خود را در شهر ابوظبی، پایتخت امارات متحده عربی، برگزار کرد. این پروژه در سه مرحله مشخص، سامان یافته بود:· کاوش در تسویه‌ فرامرزی بین دو بانک مرکزی· بررسی تسویه‌حساب داخلی بین سه بانک تجاری· شرح انجام معاملات فرامرزی بین بانک‌های تجاری با استفاده از ارز دیجیتالاین طرح با هدف اثبات مفهوم، مطالعه، درک و ارزیابی امکان صدور ارز دیجیتال برای بانک‌های مرکزی (کلان-WCBDC) در زمینه توسعه سیستم‌های پرداخت فرامرزی و کاهش زمان انتقال و هزینه‌ها بین‌بانکی شروع شد. در این طرح، CBDC توسط SAMA و CBUAE صادرشده و تنها توسط آن‌ها و بانک‌های شرکت‌کننده، به‌عنوان یک واحد تسویه‌حساب برای معاملات بانکی تجاری داخلی و همچنین به طور فرامرزی بین عربستان سعودی و امارات متحده عربی استفاده می‌شود.در طول یک سال کامل، راه‌حل‌های مرتبط طراحی، اجرا و مدیریت شد. سرانجام در انتهای دسامبر [4]2020، SAMA و CBUAE رضایت خود را از نتایج به‌دست‌آمده از این پروژه یک‌ساله ابراز کردند. نتایج نهایی ابر با نتایج مشابه انجام‌شده توسط تعدادی از بانک‌های مرکزی مطابقت داشت. این نتایج نشان داد که فناوری دفتر توزیع‌شده، بانک‌های مرکزی را قادر می‌سازد تا سیستم‌های پرداخت را در سطح محلی و فرامرزی توسعه دهند.این پروژه برای دستیابی به اهداف اصلی خود كه شامل استفاده از یک‌راه حل مبتنی بر DLT برای پرداخت بین‌بانکی فرامرزی در زمان واقعی بین بانك‌های تجاری بدون نیاز به نگهداری حساب‌های نسترو [5]و وسترو با یكدیگر موفق بود. این رویکرد مبتنی بر پول دیجیتال بانک مرکزی بود. علاوه بر این، راه‌حل یادشده پس از تجزیه‌ و تحلیل دقیق پروژه‌های قبلی CBDC بانک‎‌های مرکزی دیگر طراحی‌شده است. اصول طراحی به‌گونه‌ای بود که بتوان مزایای DLT را برجسته کرد.مهم‌ترین نکته در این زمینه، نیاز به تمرکززدایی تا حد ممکن بود. عملاً این امر بدان معنا بود که پرداخت‌های همکار بین بانک‌های تجاری، بدون مشارکت فعال بانک‌های مرکزی قابل‌اجرا است. چنین سطحی از تمرکززدایی، امنیت، نهایی بودن و حریم خصوصی در هیچ یک از ‌شیوه‌های پرداخت پیشین به دست نیامده بود. این موفقیت، منجر به طراحی پروتکل ابر شد. بخش قابل‌توجهی از پروژه Aber در حال پیش‌بینی آینده‌ای جدید برای پرداخت‌های بین‌بانکی مبتنی بر DLT بود.در مرحله اول، با ایجاد CBDC مشترک برای استفاده بین حوزه‌های قضایی، نیاز بانک‌های تجاری برای نگهداری حساب‌های نوسترو با طرفین مختلف فرامرزی برطرف شد. در مرحله‌ بعدی، درحالی‌که بانک‌های مرکزی مجبور به صدور CBDC بودند، برای استفاده از آن‌ها، نیازی به اجرای سیستم‌های بانک‌های مرکزی برای ادامه پرداخت‌های مرزی نبود؛ زیرا این عملکرد در تمام بانک‌های تجاری شرکت‌کننده، توزیع ‌شده بود. (درحالی‌که اطمینان حاصل شد که نهایی بودن تسویه‌حساب، حریم خصوصی و سایر ملاحظات رعایت می‌شود). https://www.sama.gov.sa/en-US/News/Documents/Project_Aber_report-EN.pdf [1] Saudi Arabian Monetary Authority[2] Central Bank of the United Arab Emirates[3] http://www.sama.gov.sa/en-US/News/Pages/news29012019.aspx[4] https://www.sama.gov.sa/en-us/news/pages/news-630.aspx[5] Nostro Accounts حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Wed, 01 Sep 2021 12:35:18 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D8%A7%D9%86%DA%A9-%D8%AE%D9%84%D9%82-%DA%86%DB%8C%D9%86-yuan-digital-ipjghqvmhdrj دولت چین از پیشگامان حوزه ارزهای دیجیتال می‌باشد. بانک مرکزی چین از سال 2014، مطالعات بر روی پول دیجیتال بانک مرکزی خود را آغاز کرده است. در سال 2017، مؤسسه تحقیقاتی پول دیجیتال ذیل بانک مرکزی چین شکل‌گرفته است. آن‌ها همچنین طی 5 سال گذشته با سازمان‌های بین‌المللی مانند BIS و IMF در این زمینه همکاری داشته‌اند.از زمان تأسیس این مؤسسه تحقیقاتی، پروژه یوآن دیجیتال آغاز شده بود. البته تا ژوئن 2019، به طور رسمی سخنی از آن در میان نبود. زمانی‌که فیس‌بوک از ابتکار عمل خود در زمینه ایجاد Libra stablecoin رونمایی کرد، چین تا حدی حاکمیت پولی خود را در معرض خطر می‌دید. پس از اعلامیه Libra، چندین مقام عالی‌رتبه دولتی بحث عمومی در مورد لزوم انتشار یوآن دیجتال را آغاز کردند[1]. ارز دیجیتال مدنظر دولت چین «ارز دیجیتال پرداخت الکترونیک» (DCEP[2]) نام دارد.در آگوست 2019، معاون رئیس بخش پرداخت و تسویه‌حساب در اجلاسی اظهار داشت که نمونه اولیه‌ پول دیجیتال ایجاد شده و پس از پنج سال توسعه، آماده انتشار است. در ماه دسامبر، PBOC با هفت شرکت دولتی از جمله بانک‌ها و شرکت‌های مخابراتی برای ورود به مرحله آزمایشی، همکاری کرد. در آوریل 2020، PBOC تأیید کرد که در 4 شهر از جمله شنژن و سوژو آزمایش DC/EP را مورد آزمایش قرارداده است. همچنین بانک کشاورزی چین یک برنامه تست تلفن همراه را برای پشتیبانی از این پروژه منتشر کرد. یی گانگ، رئیس‌کل PBOC اظهار داشت بانک مرکزی برنامه‌ای برای راه‌اندازی رسمی یوان دیجیتال در سال 2020 نداشته است. همچنین تأیید کرد که DC/EP ممکن است به طور آزمایشی در بازی‌های المپیک زمستانی پکن 2022 مورد استفاده قرار گیرد[3][4].این کیف پول همچنین می‌تواند به کارت‌بانکی متصل گردد تا امکان کار با دستگاه‌های خودپرداز را نیز داشته باشد. در این صورت، اعتبار حساب بانکی تبدیل به ارز دیجیتال می‌شود. برخلاف سایر رمزارزهای دیجیتال، «یوان دیجیتال» وابسته به اینترنت نیست و حتی می‌توان با اتصال فیزیکی دو تلفن همراه نیز، انتقال ارز را انجام داد. انتشار یک ارز دیجیتال، انقلابی در توانایی دولت چین در کنترل تراکنش‌های مالی در این کشور ایجاد می‌کند. وقتی تراکنش‌ها به‌جای فیزیکی، دیجیتال شوند، آن‌گاه ردیابی آن‌ها ساده‌تر می‌شود. شفاف‌سازی تراکنش‌های مالی، منجر به جلوگیری از پول‌شویی، فرار مالیاتی و سایر جرائم مالی می‌شود و می‌تواند تقویت یوان برای استفاده به‌عنوان ارز بین‌المللی را نیز تسریع کند.به‌ احتمال‌ بسیار، علی‌بابا، تنسنت و سایر شرکت‌های فین‌تک به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی DC/EP به روشی مشابه بانک‌های تجاری عمل خواهند کرد. مطابق با اختراعات ثبت‌شده توسط Alipay، شرکت‌های فین‌تک احتمالاً تقاضای تبدیل‌شدن به توزیع‌کنندگان DC/EP را داشته باشند. این شرکت‌ها از این طریق می‌توانند خدمات مالی مبتنی بر DC/EP را به کاربران ارائه دهند.اگرچه DC/EP مکمل روش پرداخت (جایگزین پول نقد) است، اما می‌تواند باعث شود کاربران بین مؤسسات پرداخت شخص ثالث و کیف پول‌های DC/EP یکی را انتخاب کنند. در حال حاضر بخش زیادی از پرداخت‌های چین در اپلیکشن‌های متعلق به علی‌پی و تنسنت انجام می‌شوند. همچنین در این کشور و به‌ویژه در خصوص کاربران تلفن همراه، موجودی اسکناس زیادی در گردش نیست. از این منظر، DC/EP یک مطالعه موردی جالب در مورد اقتصاد با بازارهای پرداخت خصوصی متمرکز و چگونگی رویکرد بانک‌های مرکزی برای ایجاد رقابت بیش‌تر در پرداخت با استفاده از CBDC ارائه می‌دهد.برخی از کارشناسان معتقدند که DC/EP می‌تواند شرایط لازم را برای گسترش تأثیر جهانی یوآن فراهم کند. چین ممکن است به سایر کشورها انگیزه دهد تا ارزهای محلی خود را به‌جای دلار با DC/EP مبادله کنند. چنین معاملاتی می‌تواند جایگزین سیستم بین‌المللی موجود، SWIFT باشد.[5]پیش‌ از این، PBOC سیستم پرداخت بین‌بانکی CIPS را راه‌اندازی کرد که پیام‌های چینی و انگلیسی را برای پردازش معاملات بین‌المللی پشتیبانی می‌کرد و اتکا به SWIFT را کاهش می‌داد. اگر مؤسسات خارجی یا کاربران خرده‌فروشی بخواهند از یوآن برای پرداخت فرامرزی استفاده کنند، این کاربران باید یک حساب بانکی یوآن داشته باشند که در شبکه بانکی حوزه یوآن فعال باشد. DC/EP بهبود قابل‌توجهی برای این کاربران ایجاد می‌کند، زیرا هر شخص در سطح جهان با کیف پول دیجیتال DC/EP می‌تواند به ارز رایج چین دسترسی پیدا کند. با توجه به پیامدهای دستیابی جهانی به دارایی تسویه‌حساب دیجیتال که تحت حمایت PBOC است، برخی معتقدند که این امر می‌تواند به طور مؤثری حاکمیت پولی چین را ارتقا دهد[6]. متأسفانه گزارش رسمی درباره‌ این سیستم وجود ندارد؛ البته ویژگی‌های زیر در برخی از منابع غیررسمی درباره این سیستم ذکر شده‌است:1. از نظر حقوقی، DC/EP تعهد مستقیم PBOC در برابر مردم، بدون درگیر کردن هیچ بانک تجاری یا مؤسسه مالی است.2. یوآن دیجیتال به طور متمرکز مدیریت می‌شود. مرکز ثبت مربوطه، کلیه معاملات از جمله صدور، حجم و بازخرید را ثبت می‌کند.3. معاملات DC/EP به حساب‌های سپرده در بانک‌های تجاری متکی نیست. ویژگی یادشده این امکان را برای DC/EP فراهم می‌کند تا مانند پول نقد آزادانه گردش باشد.4- کاربران برای استفاده از DC/EP به کیف پول DC/EP نیاز دارند. بانک‌های تجاری و مؤسسات پرداخت به‌عنوان تأمین‌کننده کیف پول‌های DC/EP عمل خواهند کرد.5- در هر معامله، جریان عملیات مالی تنها میان فرستنده و گیرنده اتفاق می‌افتد؛ نه از طریق ترازنامه اپراتور کیف پول.یوآن دیجیتال یک سیستم عملیاتی دولایه است. لایه اول آن، بانک مرکزی (بانک خلق چین (PBoC)) است و لایه دوم شامل بانک‌های تجاری، اپراتورهای مخابراتی و تأمین‌کنندگان پرداخت‌های آنلاین هستند. در حال حاضر، چهار بانک مهم چین، یعنی بانک صنعتی و بازرگانی چین، بانک کشاورزی چین، بانک چین و بانک ساخت چین و شرکت‌های China Mobile، China Telecom، China Unicom، Ant Ant Group و Tencent در لایه دوم قرار دارند و عملیات آزمایشی را شروع کرده‌اند.نهادهای لایه دوم باید مسئولیت‌هایی را بر عهده گیرند. ابتدا، آن‌ها باید سرمایه کافی برای مقابله با ریسک‌ها را داشته باشند. دوم، آن‌ها باید مراحل لازم «احراز هویت مشتری» را دنبال کنند و علاوه بر این مسئولیت‌های ضد پول‌شویی و محافظت از حریم خصوصی داده‌ها را نیز بر عهده‌دارند. سوم، آن‌ها باید در زمینه فن‌آوری و تجهیزات سرمایه‌گذاری کنند و عملکرد مستمر تجهیزات را تضمین کنند.از منظر طراحی، این سیستم پولی را می‌توان به سه جزء اصلی تقسیم کرد:1. توکن دیجیتال (ارز دیجیتال صادر شده توسط PBOC)2. پایگاه داده (مراکز ‌داده تحت مدیریت PBOC و بانک‌های تجاری)3. مرکز مدیریت (برای مدیریت KYC/AML ) توکن یوآن دیجیتالدر حال حاضر این توکن به‌ صورت ارز دیجیتال شبیه M0 طراحی‌شده است که هیچ بهره‌ای ندارد. گزارش‌های مقامات ارشد نشان می‌دهد که این سیستم از یک طراحی دولایه استفاده می‌کند که در آن توکن متناظر با قیمت یوآن است و توسط ذخایر PBOC پشتیبانی می‌شود. بانک‌های تجاری می‌توانند DC/EP را از بانک مرکزی خریداری کنند و سپس آن را از طریق رابط‌های کیف پول در بین مردم توزیع کنند.مؤسسه تحقیقاتی ارز دیجیتال PBOC، در بین حق‌اختراع‌های 2017 تا 2019، در حدود 65 حق اختراع (پتنت) ثبت کرده است که در مورد چگونگی نگرش این بانک در زمینه مکانیزم‌های طراحی بالقوه، اطلاعات بیش‌تری را در اختیار می‌گذارد. PBOC پیشنهاد کرده است که طراحی فنی یوآن دیجیتال از پیش تعیین نشده باشد، بلکه از طریق انتخاب بازار تکامل ‌یابد.پایگاه دادههمان‌طور که DC/EP برای مدیریت معاملات با فرکانس گردش بالا، در نظر گرفته‌شده است. با استفاده از مقرارت‌گذاری رفتار پرداخت و شاخص‌های نظارتی، گردش ارز تحت نظارت دقیق قرار می‌گیرد و اطمینان از معاملات امن و جلوگیری از فعالیت غیرقانونی حاصل می‌شود.بانک خل چین ظاهراً پایگاه داده متمرکزی که کلیه معاملات DC/EP در آن مشخص است را کنترل می‌کند. بانک‌های تجاری نیز به‌عنوان ارائه‌دهنده کیف پول دیجیتال، عمل کرده و ارتباطات کاربر با بانک مرکزی را برای معاملات مدیریت می‌کنند. مقامات PBOC در موارد مختلف گفته‌اند که کاربران DC/EP قادر خواهند بود ناشناس بودن را مانند پول نقد، حفظ کنند. دو گزارش‌های حق اختراع ثبت‌شده توسط PBOC در سال 2017، اشاره شده‌ است مفهوم «بی‌هویتی کنترل‌شده» مهم‌ترین ویژگی ارز دیجیتال چین خواهد بود. با این‌حال، میزان «ناشناس بودن هویتی» در این پروژه، هنوز در هاله‌ای از ابهام است و می‌تواند بیان‌گر سطوح مختلفی از حریم خصوصی در سراسر زنجیره معاملات باشد. مشخص نیست که در زمان معامله، بانک مرکزی برای تأمین اهداف ضد‌پول‌شویی و ضد‌تروریسم، به اطلاعات معاملات دسترسی خواهد داشت یا خیر. همچنین امکان دسترسی بانک‌های تجاری یا سایر توزیع‌کنندگان تعیین‌شده DC/EP به این اطلاعات، کماکان مبهم است.از نظر PBOC، ویژگی دیگری که DC/EP را به پول نقد شباهت می‌دهد، قابلیتی است که امکان انجام معاملات آفلاین را فراهم می‌کند. این امتیاز در مقایسه با سیستم‌های پرداخت دیجیتال فعلی چین مانند Alipay و WeChat Pay که فقط از پرداخت آنلاین پشتیبانی می‌کنند یا حتی رمز‌ارزها، یک گام روبه‌جلو است. البته بانک مرکزی نحوه کارکرد کامل سیستم آفلاین را روشن نکرده است.4-2-3- کیف پول‌های برنامه DC/EPهنوز اطلاعاتی درباره طراحی یکسان کیف پول‌های دیجیتال سازگار با DC/EP وجود ندارد. بانک‌ها ممکن است خدمات مختلف را بر روی کیف پول ارائه دهند. پس از نصب در تلفن همراه، این کیف پول یک جفت کلید خصوصی و عمومی ایجاد کرده و کلید عمومی را به سیستم مدیریت کیف پول بانک ارسال می‌کند. سپس بانک یک کد منحصربه‌فرد برای کیف پول ایجاد کرده و کلید عمومی را به همراه برچسب به بانک مرکزی ارسال می‌کند. ابتدا اطلاعات احراز هویت توسط بانک‌های تجاری اخذ شده و سپس به بانک مرکزی ارسال می‌گردد.بانک کشاورزی چین یکی از شرکت‌هایی بود که سال گذشته توسط PBOC برای اجرای برنامه آزمایشی مأموریت یافت و یک برنامه تست تلفن همراه برای کسانی که در لیست سفید آزمایشی بودند، منتشر و پشتیبانی کرد. این برنامه چندین ویژگی مربوط به ارز دیجیتال جدید، از جمله تبادل ارز دیجیتال، مدیریت کیف پول، ردیابی تراکنش و اتصال به کیف پول‌های دیگر را در خود داشت. این برنامه از طریق شعبه‌های محلی چهار بانک در دسترس است. و سایر مؤسسات مالی هنوز هیچ‌گونه اسناد، اطلاعیه‌ها، مشخصات عملیاتی یا قوانین و مقررات مربوط به DC/EP را به‌ صورت عمومی افشا نکرده‌اند. با این‌حال، مقامات ارشد بانک مرکزی، دولت و سایر نهادهای نظارتی در مصاحبه‌های خود برخی از جزئیات این پروژه را اعلام کرده‌اند. مو چانگ‌چون[7] (Mu Changchun)، رئیس مؤسسه تحقیقاتی ارز دیجیتال بانک مرکزی چین، در اظهارنظری عنوان کرده است که یوان دیجیتال با کیف پول‌های پرداخت موبایلی اصلی این کشور نظیر وی‌چت‌پی و علی‌پی، سازگار خواهد بود.رئیس بانک مرکزی چین اعلام کرده است که گسترش استفاده از یوآن با آزادسازی بیش‌تر بازارهای این کشور ادامه خواهد داشت. به گفته او، مهم‌ترین وظیفه سیاست‌گذار، کاهش محدودیت‌ها بر استفاده فرامرزی از یوآن و اجازه آزادی بیش‌تر به آن است. این سخنان از سوی «ژو جون» مدیرکل بخش بین‌الملل بانک مرکزی چین نیز عنوان شده است. او اظهار داشته است که سیاست‌گذاران پولی چین در حال رفع موانع پیش روی استفاده گسترده‌تر از یوآن با آزادسازی مداوم حساب سرمایه، افزایش انعطاف نرخ یوآن و بهبود نقدینگی در بازار اوراق هستند.اظهارات دو مقام ارشد بانک مرکزی چین بیان‌گر برنامه جدی این کشور برای پیگیری هر چه سریع‌تر جهان‌روا شدن یوآن است. تبدیل یوآن به ارزی جهانی و به چالش کشیدن سلطه دلار آمریکا در تجارت و بازارهای مالی جهان، از مدت‌ها قبل رویای سیاست‌گذاران چینی بوده است. تحلیلگران بسیاری معتقدند که چین از برنامه خود برای جهانی کردن یوآن عقب‌نشینی نخواهد کرد و به همین دلیل، سیاست آزادسازی بازارهای مالی را نیز با قوت ادامه خواهد داد. این سیاست با افزایش تنش سیاسی میان آمریکا و چین، تقویت شده است. هم‌اکنون سهم یوآن از تراکنش‌های جهانی و ذخایر ارزی بانک‌های مرکزی جهان حدود ۲ درصد است. چین به دنبال افزایش این سهم از طرق مختلف است[8].در اوایل اکتبر 2020، چین یک آزمایش بزرگ از سیستم پرداخت یوان دیجیتال در شنژن شروع کرد، جایی که نزدیک به 47500 نفر از ساکنان ادعا کردند 200 یوان (30 دلار) به ارز دیجیتال بصورت هدیه دریافت کردند تا آن‌ها را در 3،389 فروشگاه منتخب سطح شهر در مدت معینی خرج كنند.کارمندان دولت شهرداری سوژو 50 درصد یارانه حمل‌ونقل خود را در ماه می، در قالب DC/EP به‌عنوان بخشی از آزمایش دریافت کردند. غول اشتراک‌گذاری سواری چین (دیدی چاکسینگ) قرار است به‌زودی ارز دیجیتال بانک مرکزی این کشور را برای 550 میلیون کاربر خود، آزمایش کند.همچنین بر اساس پستی[9] که حساب‌ رسمی شرکت هواوی در تاریخ ۳۰ اکتبر (۹ آبان) در وب‌سایت ویبو (یک پلتفرم چینی شبیه به توییتر و فیس‌بوک) منتشر کرده است، هواوی‌میت ۴۰، اولین گوشی هوشمندی است که کیف پول سخت‌افزاری متناسب ارائه می‌دهد. این موضوع همچنین این نوید را می‌دهد که کاربران بتوانند ناشناس بودن خود را کنترل کنند و همچنین تراکنش‌های آفلاین دوطرفه انجام دهند. این ویژگی‌ها کاربران موبایل را قادر می‌سازد که به‌سهولت و تنها با لمس دستگاه‌های خود و حتی درصورتی‌که هر دو طرف آفلاین باشند، انتقال وجه انجام دهند. هواوی میت ۴۰ اولین گوشی هوشمندی است که از کیف پول سخت‌افزاری یوان دیجیتال پشتیبانی می‌کند.رئیس سابق بانک مرکزی چین می‌گوید ارز دیجیتال چین در درجه اول برای رشد پرداخت‌های خرده‌فروشی در داخل و جلوگیری از تسلط دلار آمریکا طراحی‌شده است. ژو شیائوچوان، که تا سال 2018 رهبری بانک خلق چین را بر عهده داشت، بیان داشته که چین سخت تلاش می‌کند تا ارز دیجیتال و سیستم پرداخت الکترونیکی (DCEP) خود را ایجاد کند، اما هدف آن با سایر اعضای گروه اصلی 7 (G7) متفاوت است. ژو در یک کنفرانس ویدیویی در مجمع اوراسیا، رویدادی که به میزبانی بانک مرکزی مجارستان برگزار شد، گفت: «آنچه آن‌ها نگران آن هستند، عمدتاً مقابله با چالش‌های مطرح‌شده توسط Libra، بیت کوین و ارزهای رمزنگاری‌شده دیجیتالی مشابه است»[10]. همچنین اشاره می‌کند «برخی از کشورهانگران روند «دلاری‌سازی» یا «یوانی‌سازی» هستند. برای رفع این نگرانی، بانک مرکزی باید بر روی استفاده از ارز دیجیتال در تصفیه‌حساب‌فرامرزی[11]تمرکز کند.[12]». تأکید ژو بر این نکته که استفاده مرزی از یوان دیجیتال فقط باید برای خرده فروشی برای سفر باشد، اهمیت حاکمیت پولی برای سایر کشورها را برجسته می‌کند. او استفاده از Libra را برای حواله های مرزی «مسئله‌دار» می‌داند.پیامد جهانی دیگر این است که CBDC می‌تواند نیاز چین به استفاده از سیستم SWIFT (جامعه ارتباطات مالی بین‌بانکی بین‌المللی جهانی) را در معاملات داخل کشور و سایر کاربران این CBDC در کشورهای دیگر را از بین ببرد. پرداخت دیجیتال چین می‌تواند باعث استقلال بیش‌تر کشور از سیستم ها و کنترل‌های بین‌المللی مبادله پول شود (Deutsche Bank, 2020).یی گانگ، رئیس بانک مردم چین در روز دوشنبه 2 نوامبر (11آبان) در اجلاس[13] هفته فین تک هنگ‌کنگ اظهار داشت بیش از 4 میلیون تراکنش از طریق یوان دیجیتال انجام‌شده است که در مجموع بیش از 2 میلیارد یوان (299 میلیون دلار) ارز دیجیتال گردش کرده است. همچنین آزمایش‌های بیش‌تری برای بازی‌های المپیک زمستانی در نظر گرفته‌شده است که در فوریه 2022 به میزبانی چین برگزار می‌شود.11 دسامبر2020، وب‌سایت JD.com دومین خرده‌فروش آنلاین بزرگ چین، اعلام کرده است که به اولین مرکز خرید مجازی در این کشور تبدیل خواهد شد. بر اساس این برنامه، در 11 دسامبر حدود 100.000 بن نقدی دیجیتال، در مجموع به ارزش 20 میلیون یوآن، برای ساکنان شهر سوژو صادر می‌شود. جی‌دی در آمارهای خود اعلام کرده است که آزمایش یوان دیجیتال همزمان با روز خرید آخر سال که روز ۱۲ دسامبر (ماه دوازدهم میلادی) در قالب یک جشنواره انجام می‌گیرد، آغازشده است. در طول این جشنواره، حدود ۱۰,۰۰۰ فروشگاه فیزیکی در برنامه آزمایش یوان دیجیتال شرکت کردند و طبق گزارشات اولیه 20.000 تراکنش در این آزمایش انجام ‌شده است.[14]در تاریخ 14 دسامبر 2020 رئیس سابق بانک مرکزی چین گفت: «چین امیدوار است که مصرف‌کنندگان و بازرگانان خارج از کشور را ترغیب کند تا در نهایت پرداخت‌هایی را که با یوان دیجیتال انجام می‌گیرد را بپذیرند. چین از واکنش منفی شدید قانون‌گذاران و دولت‌ها نسبت به لیبرا از زمانی که برای اولین بار در سال ۲۰۱۹ پیشنهاد شد، درس گرفته است.[15]».[1] https://www.theblockcrypto.com/linked/38748/chinas-digital-currency-will-be-like-facebooks-libra-says-central-bank-official[2] Digital Currency Electronic Payment[3] https://www.theblockcrypto.com/post/66374/chinas-central-bank-governor-says-there-is-no-timetable-for-digital-currency-launch[4] https://www.theblockcrypto.com/post/61819/chinese-state-owned-bank-releases-test-app-for-central-banks-digital-currency[5] https://www.barrons.com/articles/why-the-u-s-will-continue-to-rule-the-international-payments-system-1535383142[6] https://www.linkedin.com/pulse/impacts-dcep-rmb-internationalization-chuanwei-david-zou/[7] https://cointelegraph.com/news/digital-yuan-will-work-with-wechat-and-alipay-says-bank-exec[8] https://www.scmp.com/business/companies/article/3108703/chinas-central-banker-remind-global-markets-yuans-challenge-us[9] https://weibo.com/1839167003/JrAwS567s?type=comment#_rnd1604048515871[10] https://www.scmp.com/economy/china-economy/article/3083952/what-chinas-cryptocurrency-sovereign-digital-currency-and-why[11] Settlements In Cross-Border Payment[12] http://www.cf40.com/en/news_detail/11481.html[13]https://www.bloomberg.com/news/articles/2020-11-02/pboc-governor-says-4-million-transactions-so-far-in-digital-yuan[14] https://www.globaltimes.cn/content/1209824.shtml[15] https://www.scmp.com/economy/china-economy/article/3113786/chinas-digital-currency-no-threat-global-monetary-systems حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Wed, 01 Sep 2021 12:26:16 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D8%A7%D9%86%DA%A9-%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87-digital-ruble-fo0szodpkqt9 الویرا نابیولینا (Elvira Nabiullina)، رئیس بانک مرکزی روسیه، در آبان ماه 99 طی یک کنفرانس خبری آنلاین اعلام کرد که این بانک، آزمایش ارز دیجیتال ملی روسیه را در پایان سال ۲۰۲۱ آغاز خواهد کرد.[1]از دیدگاه بانک مرکزی روسیه، روبل دیجیتال دارای ویژگی‌های ترکیبی روبل نقدی و غیر نقدی خواهد بود. بدین معنی که همانند پول نقد، امکان استفاده از روبل دیجیتال به‌ صورت آفلاین میسر است. از سوی دیگر روبل دیجیتال، دقیقاً مانند روش پرداخت غیرنقدی، امکان استفاده برای پرداخت‌های آنلاین را فراهم می‌کند. بانک روسیه در اکتبر 2020 گزارش[2] مشورتی «روبل دیجیتال» به شرح روش‌های بالقوه اجرای این تصمیم و الزامات عملکردی مربوطه پرداخته است. بانک روسیه معتقد است با توجه به این واقعیت که معرفی روبل دیجیتال به یک رویداد مهم برای اقتصاد و جامعه تبدیل خواهد شد، بحث در مورد جنبه‌های کلیدی، مزایا، خطرات احتمالی، با حضور فعالان بازار مالی، کارشناسان و عموم مردم برای اجرای آن بسیار مهم است.در این گزارش همچنین به حریم خصوصی و محافظت از داده‌ها توجه ویژه‌ای شده است. اگرچه از نگاه بانک مرکزی روسیه، استفاده از ارز دیجیتال به‌ صورت کاملاً ناشناس امکان‌پذیر نخواهد بود اما روبل دیجیتال باید ناشناس‌بودن را در سطح مناسبی تضمین کند. روبل دیجیتال باید در دسترس شهروندان، شرکت‌ها و همچنین دولت و فعالان بازار مالی باشد و به‌عنوان وسیله مبادله، واحد سنجش و ذخیره ارزش عمل کند. هنوز مشخص نشده است که آیا این ارز از یک سیستم مرکزی، یک دفتر توزیع‌شده یا یک ترکیبی از آن‌ها استفاده می‌کند اما جالب است که در این گزارش به اهمیت قراردادهای هوشمند در بلاکچین اتریوم (Ethereum[3]) اشاره ‌شده است. چندی پیش بانک مرکزی روسیه از فعالین این حوزه دعوت کرد تا به نسبت به انتشار CBDC اظهارنظر کنند. این بانک تا تاریخ ۳۱ دسامبر (۱۱ دی)، بازخوردهای عمومی پیرامون پروژه روبل دیجیتال را گردآوری خواهد کرد. سپس به ارزیابی این پروژه ادامه خواهد داد و تصمیم نهایی برای انتشار، تنها پس از اجرای پروژه آزمایشی اتخاذ خواهد شد.[4][1] https://www.coindesk.com/bank-of-russia-chief-talks-digital-ruble-sees-pilot-in-2021[2] https://www.cbr.ru/StaticHtml/File/113008/Consultation_Paper_201013_eng.pdf[3] اتریوم یک پلتفرم آزاد مبتنی بر فن‌آوری بلاک‌چین است که توسعه‌دهندگان را قادر می‌سازد تا برنامه‌های غیر متمرکز خود را بر روی آن پیاده‌سازی کنند. اتریوم در تاریخ ۳۰ جولای ۲۰۱۵ و به سرپرستی جوان ۲۳ ساله روسی، «ویتالیک بوترین» پا به عرصه ارزهای دیجیتال گذاشت.[4] https://www.cbr.ru/eng/press/event/?id=8324 حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Wed, 01 Sep 2021 11:42:37 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D9%81%D9%86%D9%91%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D9%84-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D8%AD%D9%88%D8%B2%D9%87-cbdc-ckddzgfhdliu از ابتدای سال 2014 که بانک‌های مرکزی شروع به کار بر روی CBDC کردند، طراحی‌ها و مدل‌های مختلفی برای این موضوع اتخاذ شد. بنابراین اساساً رویکرد ثابت و یکپارچه‌ای در این زمنیه نمی‌توان شناسایی کرد؛ چراکه بانک‌های مرکزی در ابتدای مسیر طراحی این سیستم قرار دارند. به طور کلی شیوه طراحی CBDC و سیستم زیربنایی آن، با محدوده‌ای که در اکوسیستم پرداخت ملی درگیر می‌شود، ارتباط دارد. این محدوده در کشورهای مختلف، متفاوت است. همچنین این انتخاب‌ها نیاز به درک فن‌آوری‌های موجود دارد. طراحی این سیستم، کاری بسیار پیچیده می‌باشد؛ چرا که حل معادله‌ی متعادل‌سازی ایمنی و کارایی اکوسیستم پولی، درحالی‌که رقابت کافی، همکاری، نوآوری و انعطاف‌پذیری در بین شرکت‌کنندگان تأثیرگذار آن حفظ شود، کاری بس دشوار می‌باشد که نیازمند آزمایش و خطاهای بسیاری است.در حال حاضر، انتخاب‌های مختلفی برای ابزار و سیستم زیرساختی CBDC وجود دارد. همچنین ملزومات، فناوری‌ها و طیف ویژگی‌های مرتبط با CBDC، گسسته نیست و تمام پروژه‌های موجود بانک‌های مرکزی تا حدودی با یکدیگر ارتباط دارند. انتخاب یک مجموعه منسجم برای عملکرد روان یک سیستم ضروری است. همچنین درک تأثیر هر یک از گزینه‌های طراحی در اکوسیستم پولی، یک چالش برای نهادهای حاکمیت پولی است. این حوزه از منظر پژوهشی در ابتدای مسیر می‌باشد و تحقیقات فعلی CBDC با نمونه‌های آزمایشی محدود و یا آزمایش در مقیاس کوچک انجام‌شده است. در نتیجه، بررسی چگونگی کارکرد یک سیستم، از جمله تعیین نقش‌های مربوط به بخش خصوصی و دولتی، نیازمند پژوهش‌ها و آزمایش‌های گسترده می‌باشد. این آزمایشات قریب به 5 سال است که در بانک‌های مرکزی کشورهای توسعه‌یافته در حال انجام است و لازم است که ایران نیز هر چه سریع‌تر به آن ورود کند.تعلق نرخ بهره به CBDC از سویی، جذابیت‌های آن را نسبت به پول نقد افزایش می‌دهد و از سوی دیگر تصمیمات نرخ بهره بانک مرکزی را با سرعت بیش‌تری انتقال می‌دهد. همچنین CBDC می‌تواند رقیبی برای سپرده‌های بانکی باشد. محدودیت‌هایی که می‌توان درباره‌ CBDC اعمال کرد، می‌توانند شکاف نرخ بهره را کاهش دهند. یک گزینه احتمالی برای محدودیت‌ها می‌تواند طبقه‌بندی نرخ بهره براساس حجم نگهداری شده از CBDC باشد(Bindseil, 2020).هر فاکتور طراحی در چگونگی مطابقت سیستم CBDC با ویژگی‌های اصلی که قبلاً ذکر شده است، تأثیر خواهد داشت. در طراحی دفاتر کلی که حساب‌های CBDC در آن منتشر و مبادله می‌شود، پنج عامل اساسی وجود دارد:· ساختار· احراز هویت پرداخت· عملکرد· دسترسی· حاکمیتساختار دفتر می‌تواند با استفاده از فناوری دفاتر کل توزیع‌شده متمرکز[1]، غیرمتمرکز یا ترکیبی از آن دو باشد. به‌عنوان‌مثال یک دفتر مرکزی می‌تواند تنها مجموع CBDC صادرشده را ثبت و ضبط کند‌ و موجودی‌های شخصی در یک تلفن همراه هوشمند به‌ صورت محلی ذخیره شوند. دفاتر متمرکز برای مدیریت و انتقال بدهی‌ها به یک واسطه نیاز دارند که ویژگی‌های ضد تقلب و امنیت را تسهیل می‎کند‌. درحالی‌که یک دفتر غیرمتمرکز می‌تواند امکان سهولت پرداخت‌های همتابه‌همتا و آفلاین را به همراه داشته باشد. در حالت ترکیبی نیز می‌توان به همه‌ این ویژگی‌ها دسترسی داشت اما پیچیدگی ناشی از آن می‌تواند بار قابل‌توجهی در عملکرد سیستم ایجاد کند.در طراحی احراز هویت پرداخت، علاوه بر توجه به سطح حریم خصوصی ارائه‌شده به کاربران سیستم، پرداخت‌های مختلف نیز می‌توانند تحت روش‌های مختلف احراز هویت قرار گیرند. (به‌عنوان‌مثال پرداخت‌های با ارزش کمتر می‌توانند نیازهای ساده‌تری داشته باشند). ساختار داده یک سیستم CBDC و نحوه ادغام آن با دیگر پایگاه‌های داده حاکمیتی، می‌تواند ابزار محکمی برای تأیید هویت دیجیتال به‌عنوان بخشی از شناخت مشتری ([2]KYC) یا الزامات نظارت بر معاملات باشد.الزامات دسترسی بدین معنی است که کدام‌یک از بازیگران این سیستم می‌توانند دفاترکل را مشاهده کنند (به‌عنوان‌مثال خدمات پشتیبانی ارائه دهند) و در آن، داده ثبت کنند (به‌عنوان‌مثال تسویه‌حساب). همچنین توجه به این مسئله که نقش بازیگران خصوصی (بانک‌های خصوصی، PSPها) در کارایی کل اکوسیستم چیست؟ لازم است تعادل بین تشویق تنوع و رقابت در اکوسیستم برقرار شود، درحالی‌که استانداردهای نظارتی کافی برای ارائه‌دهندگان خدمات خصوصی نیز حفظ می‌شود. استقرار یک سیستم CBDC نیازمند یک دفترچه قانونی است که نقش‌ها و مسئولیت‌های اپراتور‌(ها)، شرکت‌کنندگان و سایر ارائه‌دهندگان خدمات و ذی‌نفعان را به طور بالقوه، رسمی ‌کند. فراتر از قانون، سایر تنظیمات حکومتی نیز باید موردتوجه قرار گیرد. به‌عنوان‌مثال، یک بانک مرکزی برای تغییر عناصر سیستم، چه اختیاری دارد؟ به اشتراک‌گذاری داده‌ها و حریم خصوصی چگونه ساختار می‌یابد و هرگونه همکاری میان آن‌ها چگونه سامان می‌یابد؟ https://aws.amazon.com/blogs/publicsector/future-money-digital-how-cloud-deliver-solutions-central-bank-digital-currencies/ مدل‌های تجاری ارائه‌دهندگان خدمات خصوصی بر اساس قوانین سیستم متفاوت خواهد بود. مدل‌های مختلفی با توانایی ایجاد درآمد مؤثر بر رقابت، نوآوری و حریم خصوصی در سیستم امکان‌پذیر است. تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا همه هزینه‌های مربوط به سیستم از طریق پرداخت خصوصی (بازرگانان، کاربران و...) انجام می‌گیرد و یا اینکه برخی از هزینه‌ها توسط بودجه عمومی تأمین می‌گردد، نیاز به بررسی بیش‌تر دارد.· سهولت: یک نکته‌ مهم در پیاده‌سازی این سیستم، لحاظ کردن مؤلفه‌ سهولت در طراحی همه مراحل آن است. دارندگان گوشی‌های هوشمند باید بتوانند به‌سهولت از طریق فنّاوری‌های مختلف (NFC, WIFI, QRcode و...) پرداخت آنلاین و آفلاین را به‌ صورت همتا به همتا و در لحظه تجربه کنند (رجوع شود به تجربه هوآوی در چین). برای کاربران فاقد تلفن‌های هوشمند‌ نیز، بانک‌های مرکزی (یا نهادهای حامی کاربر) می‌توانند دستگاه‌هایی (به‌عنوان‌مثال کارت‌های هوشمند و یا دستگاه‌های تعاملی) طراحی کنند که به‌عنوان کیف پول عمل کند (رجوع شود به تجربه بانک مرکزی ژاپن). برای حمایت از کاربران دارای اختلالات شناختی، حرکتی یا حسی، نیز می‌توان با استفاده از فناوری، راه‌حل‌هایی را توسعه داد.· امنیت و مقاومت: برای محافظت از داده‌های کاربران، انواع فناوری‌های انعطاف‌پذیر رمزنگاری وجود دارد که می‌توانند در دفترهای متمرکز یا توزیع‌شده استفاده شوند. به طورمعمول، در یک پلت‌فرم متمرکز، این مدیر سیستم است که سیاست‌های حفظ امنیت را اعمال می‌کند؛ درحالی‌که سیستم‌های توزیع‌شده امنیت، مبتنی بر پروتکل تنظیم می‌گردند.· سرعت و مقیاس‌پذیری: سیستم CBDC باید بتواند حجم و تعداد لازم معاملات (معاملات در ثانیه) را با هزینه قابل‌قبول تأمین کند. سرعت ثبت در دفاترکل و نیز اجماع بر آن از فاکتورهای مهم به ‌حساب می‌آید. همچنین مقیاس‌پذیری معاملات در کوتاه‌مدت، مورد توجه است.· قابلیت همکاری: فن‌آوری‌های مورد استفاده در این سیستم باید دارای قابلیت پشتیبانی از مدل‌های تجاری پلت‌فرمی باشند تا به نهادهای ثالث، امکان ارائه و توسعه خدمات متنوع را دهند. (به‌عنوان‌مثال استفاده از رابط‌های برنامه‌نویسی (API[3])). چالش دیگر در اتصال و هماهنگی با دیگر سیستم‌های پرداخت موجود (نظیر شاپرک و...) می‌باشد که به طراحی آن‌ها بستگی دارد. سازوکارهای استانداردی برای انجام معاملات بین حساب‌ها وجود دارد، استانداردهای متداول داده‌ (به ویژه ISO 20022) احتمالاً نقش مهمی در امکان همکاری با سایر سیستم‌های پرداخت ایفا خواهند کرد.· انعطاف‌پذیری و سازگاری: انعطاف‌پذیری زیرساخت‌های سیستم CBDC به نحوه طراحی دفتر بستگی دارد. یک دفتر مرکزی غیرمتمرکز می‌تواند برخی از مزایای انعطاف‌پذیری را به همراه داشته باشد؛ اگرچه یک دفتر مرکزی با مراکز داده متعدد نیز می‌تواند این کارایی را داشته باشد اما عاملی که تأثیر بیش‌تری بر انعطاف‌پذیری دارد، وابستگی متقابل و یا ادغام با دستگاه‌های سنتی است. البته سیستم‌های مبتنی بر فناوری دفتر کل (DLT) ممکن است مزایای انعطاف‌پذیری دیگری نیز داشته باشند.در طراحی هر سیستم و مکانیزمی با هزینه و فرصت‌های مشخص، محدودیت منابع است که عامل تعیین‌کننده خواهد بود. به‌عنوان ‌مثال در طراحی یک خودرو، برای تحقق هدف افزایش سرعت، نیاز به کم کردن وزن وسیله وجود دارد. در مقابل، کاهش وزن مستلزم کاهش ایمنی خودرو است و طراحی بهینه‌ یک خودرو حاصل برهم‌کنش محدودیت‌ها و منابع است. طراحی سیستم‌های‌ CBDC و زیرساخت‌های مرتبط با آن نیز از این قاعده مستثنا نیست. به‌عنوان ‌مثال پردازش سریع‌تر تراکنش در مقابل امنیت قوی‌تر قرار می‌گیرد. استفاده از تنها یک دفتر مرکزی، به طور بالقوه سهولت پرداخت‌های CBDC را کاهش می‌دهد (به‌عنوان مثال دشوارتر شدن پرداخت‌های همتا به همتا و آفلاین). در مقابل استفاده از ترکیب دفترهای متمرکز و غیرمتمرکز‌، پیچیدگی سیستم را اضافه می‌کند. بهبود سهولت کاربری با امکان پرداخت‌های آفلاین و همتا به همتا‌، تلاش محافظت بیش‌تر در مقابله با خطر تقلب ضروری می‌کند‌؛ زیرا ویژگی‌های امنیتی و کنترل‌های متمرکز (به‌عنوان‌مثال «قفل کردن» وجوه سرقت شده یا پرس‌و‌جو برای معاملات مشکوک) دشوارتر می‌گردد. یک محدودیت آفلاین می‌تواند عملکرد را در صورت بروز مشکل طولانی‌مدت عملیاتی (به‌عنوان‌ مثال یک فاجعه طبیعی) محدود کند و در نتیجه از انعطاف‌پذیری سیستم بکاهد. پیچیدگی‌های اضافی می‌تواند تقاضای پردازش در سیستم را افزایش دهد. این‌ موارد هزینه‌فرصت‌های طراحی سیستم می‌باشد که باید به آن‌ها توجه شود.پیچیدگی‌های بالقوه هر اکوسیستم CBDC و ارتباطات متقابل بین گزینه‌های طراحی، باعث ایجاد معادلات چند وجهی می‌شود. اگرچه برخی از معادلات را می‌توان از طریق نوآوری و فناوری حل کرد اما هنوز عدم‌قطعیت‌های جدی در این حوزه وجود دارد. به طور قابل‌توجهی کار بیش‌تری لازم است تا درک واقعی مسئله حاصل شود. تعامل دقیق با کاربران نهایی‌، مشاغل و شرکای اکوسیستم می‌تواند به یک بانک مرکزی کمک کند تا این موارد را برای خود مشخص‌تر کند.[1] centralised, decentralised[2] know-your-customer[3] Application Programming Interfaces حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Wed, 01 Sep 2021 11:37:40 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D8%A7%D8%AB%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D8%A7%D9%86%DA%A9-%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%DB%8C-cbdc-xwzooui5rei2 تا به امروز فقط از پروژه ارز دیجیتال بانک مرکزی چین که از ابتدای سال 2020 به صورت آزمایشی شروع به توسعه پیدا کرده است. تراکنش مالی ثبت و منتشر شده است. و این رقم طبق اخبار بیش از 2 میلیون یوآن در گزارشات و اخبار غیر رسمی عنوان شده است. بعلت اینکه این حوزه و فناوری‌های درگیر در آن بسیار جدید می‌باشد اکثر اطلاعات پروژه‌های بانکهای مرکزی دارای مقررات محرمانگی و پتنت می‌باشد و هنوز اطلاعات جامعی در این باره از هیچ نهادی منتشر نشده است.راه‌اندازی یک سیستم کاملاً جدید ارز دیجیتال، علاوه بر زیرساخت‌های پرداخت برای مشتریان، سیاست‌های پولی و سیستم مالی سنتی را تغییر خواهد داد . بانک‌های مرکزی همواره به دنبال راهکار‌هایی برای بهبود اثربخشی کانال‌های اعمال سیاست پولی خود هستند. با توجه به جدید و به‌روز بودن این موضوع و اینکه تجربه‌ گسترده‌ای از اجرای آن در جهان وجود ندارد، متأسفانه تا به امروز تجزیه ‌و تحلیل کمّی، قابل‌اعتماد و کاملی در مورد اثرات CBDC آن انجام‌نشده است.در مواردی محدود، اقتصاددانان از الگوهای موجود استفاده کرده‌اند تا این موضوع را بررسی کنند که CBDC چگونه می‌تواند بر تولید ناخالص داخلی یا رفاه یک کشور تأثیرگذار باشد. درعین‌حال اقتصاددانان استدلال کرده‌اند که ارزهای دیجیتال بانک مرکزی می‌تواند عملکرد بازار را بهبود بخشد. BIS اظهار داشته است كه CBDC با اجازه‌دادن به‌سرعت بيشتر گردش معاملات، می‌تواند قابلیت استفاده از نقدينگي را بهبود بخشد. در بسیاری از اقتصادهای نوظهور، ارزهای دیجیتال ملی در درجه اول به‌عنوان ابزاری برای افزایش شمولت مالی در نظر گرفته می‌شوند زیرا دولت‌ها می‌توانند دسترسی جمعیت‌های بدون حساب بانکی را به خدمات مالی تسهیل کنند.یکی از مشکلات موجود در مسیر بانک‌های مرکزی، عدم برخورداری از یک کانال مستقیم برای اعمال سیاست‌های مطلوب‌شان است. بدین معنی که وقتی بانک‌های مرکزی، سیاست‌های پولی خود را تغییر می‌دهند، باید منتظر واسطه‌ها (به‌عنوان‌مثال بانک‌های تجاری) باشند تا نتایج مربوط به سیاست را به افراد و شرکت‌ها منتقل کنند. این کار اغلب با تأخیر یا به‌ صورت تعدیل‌شده، انجام می‌پذیرد. CBDC ممکن است نقش واسطه‌ها را در اعمال سیاست‌های پولی کاهش دهد و درنتیجه سیاست را بدون واسطه به نتیجه برساند. همچنین CBDC می‌تواند یک تغییر عمده برای بانک‌های تجاری باشد؛ زیرا نقش آن‌ها به‌عنوان یک واسطه مالی در حال تغییر است. در مواردی که افراد بتوانند حساب‌های CBDC خود را داشته باشند، نقش بانک‌ها به‌عنوان جمع‌کننده پس‌اندازهای خصوصی می‌تواند به میزان قابل‌توجهی تغییر کند. در این صورت آن‌ها برای جذب پس‌اندازها، نیاز به ارائه نرخ بهره بالاتری نسبت به بانک مرکزی دارند.بانک‌های مرکزی همچنین می‌توانند از CBDC برای بهبود مشکلات خاص در مورد نرخ بهره پایین یا منفی استفاده کنند. نرخ‌های سیاستی بانک‌های مرکزی، به دلیل بحران مالی جهانی کاهش‌یافته است و اخیراً کاهش تقاضای ناشی از شیوع ویروس کرونا باعث شده است تا بانک‌های مرکزی علاقه بیش‌تری به نرخ‌های منفی با هدف تحریک اقتصاد داشته باشند. نرخ بهره بسیاری از اقتصادها، در حال حاضر بسیار کم یا حتی منفی است. نرخ بهره عمیقاً منفی باعث تحریک مصرف‌کنندگان و مشاغل برای وام‌گیری با هدف مصرف کنونی می‌شود. همچنین نرخ بهره بسیار منفی حساب‌های بانکی و عدم توانایی نگه‌داشتن پول نقد برای خریدهای آینده، سرمایه‌گذاران را ترغیب می‌کند تا هزینه بیش‌تر برای تحریک فعالیت اقتصادی یا سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مالی (بدون سپرده) را مطلوب‌تر بدانند. در نتیجه، این فرآیند به ایجاد ثروت می‌انجامد.گذشته از بحث نرخ بهره، CBDC از طریق اعمال محدودیت‌های فردی، گزینه‌هایی بیش‌تری برای مقابله با نرخ پس‌انداز بالا و نامطلوب پیش روی سیاست‌گذاران قرار می‌دهد. پول در قالب CBDC همچنین می‌تواند ماندگاری مشخصی داشته باشد و ایده واقعی «استهلاک پول[1]» را که برای اولین بار توسط سیلویو گسل (1930-1962، اقتصاددان آلمانی) در حدود 100 سال پیش بیان شد، تحقق بخشد. نرخ بهره منفی که مستقیماً به CBDC تحمیل می‌شود، تأثیر مشابهی خواهد داشت زیرا ارزش پول را در طول زمان کاهش می‌دهد.در ادامه سایر گزینه‌های غیرمتعارف‌تر نیز قابل بحث خواهند بود. بانک‌های مرکزی می‌توانند برای تحریک تقاضا و مبارزه با تمایلات تورم‌زا از طریق انتقال مستقیم پول به افراد، از مفهوم «پول هلی‌کوپتری[2]» بیش‌تر استفاده کنند. این ابزار می‌تواند در مقاطع کاهش اعتماد مصرف‌کننده به دلیل وخیم‌ شدن شرایط اقتصادی، بسیار مفید باشد. همچنین می‌توان شروط زمانی و مکانی نیز در این مسئله تعیین کرد.دسترسی محدود زمانی و مکانی، کمک‌هزینه مصرف برای برخی از کالاهای اساسی، پرداخت‌های مربوط به UBI[3]، ایده‌های هدایت اعتبار به بخش‌های سیاستی نظیر مسکن در قالب کیف پول‌های اختصاصی و یا CBDC اختصاصی، CBDC معتبر در بخشهای خاص نظیر نفت و یا با پشتوانه کالا نظیر پترو، گزینه‌های قابل‌تصوری هستند. البته باید توجه داشت این امکان‌ها هنوز در مرحله ایده قرار دارند و فاصله‌ زیادی با واقعیت‌‌های موجود دارد.با این آزادی خلاقانه جدید (و شاید نگران‌کننده)، سرعت گردش پول نیز به‌عنوان یکی کانال‌های انتقال سیاست پولی برجسته می‌گردد و موارد استفاده از آن می‌تواند به طور قابل توجهی افزایش یابد؛ زیرا هزینه‌ فرصت نگه‌داری نقدینگی می‌تواند افزایش یابد. سایر کانال‌های انتقال پولی سنتی می‌توانند تحت تأثیر CBDC قرار گیرند. به‌عنوان‌مثال، اختلاف نرخ بهره میان حساب‌های جدید بانک مرکزی و آن‌هایی که در سایر حوزه‌‌های قضایی (سایر کشورها) یا حساب‌های بانکی دیگر ارائه می‌شود، می‌تواند منجر به جابجایی عمده وجوه و نوسانات مرتبط شود (Deutsche Bank, 2020).مقاله‌ای که توسط فدرال‌رزرو سنت‌لوئیس در سال 2018 با عنوان «ارزیابی تأثیر ارز دیجیتال بانک مرکزی بر بانک‌های خصوصی» منتشر شده، نشان می‌دهد که CBDC دارای بهره، شمول مالی را افزایش داده و ضمن کاهش سود بانکی، تقاضا برای پول نقد را نیز کاهش می‌دهد. نویسنده مقاله همچنین به این نتیجه رسیده که CBDC لزوماً سپرده‌گذاران را از بانک‌های تجاری دور نمی‌کند تا این بانک‌ها با پرداخت نرخ بهره بالاتر به رقابت با بانک مرکزی بپردازند. سرانجام این مطالعه بر اساس شواهد نتیجه گرفته که یک CBDC مطلوب و با طراحی‌ مناسب، احتمالاً تهدیدکننده ثبات مالی نیست.(Andolfatto, 2020)در مطالعه‌ای[4]که توسط بانک انگلستان در سال 2016 با عنوان «اقتصاد کلان ارزهای دیجیتال صادرشده از سوی بانک مرکزی» منتشرشده، بیان می‌شود CBDC خرد با پرداخت بهره بانک‌های مرکزی و فناوری دفترکل ‌توزیع‌شده و از طریق کاهش در نرخ بهره واقعی و هزینه‌های معاملات پولی می‌تواند توانایی بانک مرکزی را در ایجاد ثبات در چرخه تجارت بهبود بخشد و به طور پیوسته تولید ناخالص داخلی را تا 3 درصد افزایش دهد. این مقاله همچنین ریسک‌های برجسته‌ای که اجرای CBDC برای ثبات مالی و پولی به همراه دارد را نیز بیان می‌کند.(Barrdear & Kumhof, 2017)مقاله‌[5]سال 2018 بانک کانادا با عنوان «ارز دیجیتال بانک مرکزی و سیاست‌های پولی»، ارزیابی می‌کند که صدور یک CBDC توسط بانک مرکزی چگونه می‌تواند در محیط‌هایی که پول نقد همچنان کاربرد دارد و در محیط‌هایی که پول نقد رواج ندارد، بر رفاه و سیاست‌های پولی تأثیر داشته باشد. تحلیل این گزارش دستاوردهای رفاهی حاصل از انتشار CBDC که ناشی از ویژگی ارزش‌آفرین آن است را کمّی می‌کند و تخمین می‌زند که عایدی حاصل از معرفی CBDC در اثر افزایش مصرف کل تا حدود 1.6 درصد در بعضی از اقتصاد‌ها می‌تواند باشد. این مطالعه بیان می‌دارد در شرایطی که انگیزه سیاست‌گذار برای معرفی CBDC، بهبود اثربخشی سیاست‌های پولی باشد، حذف وجه نقد از چرخه گردش مالی، ممکن است یک سیاست افزایش رفاه باشد.(Davoodalhosseini, 2018)ویلیامسون (2019) نقش CBDC را نه‌تنها به‌عنوان یک دارایی با بهره، بلکه به‌عنوان وسیله‌ای برای پرداخت جایگزین پول نقد، که در معرض سرقت است و سپرده‌های بانکی، که منوط به تعهد محدود بانک هستند، مطالعه می‌کند و بیان می‌دارد که معرفی CBDC سه اثر مفید عمده دارد: 1. جرایم مرتبط با ارز فیزیکی را کاهش می دهد،2. اجازه پرداخت سود یک بدهی اصلی بانک مرکزی را می دهد،3. در زمینه وثیقه ایمن، کار را آسان‌تر می‌کند 4. CBDC ابزار دیگری از سیاست های پولی را در اختیار سیاست‌گذار قرار می‌دهد.(Carapella & Flemming, 2020; Williamson, 2019)[1] Money Depreciation[2] اصطلاح “پول هلیکوپتری” (helicopter money) در مقاله‌ای با عنوان “مقدار بهینه پول” توسط اقتصاددان معروف میلتون فریدمن برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۱۹۶۹ مطرح شد. به عنوان جایگزینی برای سیاست‌های تسهیل مقداری پولی (QE) بکار گرفته ‌می‌شود در این روش بانک‌های مرکزی برای جلوگیری از کاهش تقاضا و رونق اقتصادی، پول رایگان به جامعه تخصیص می‌دهند. این طرح از روش‌های غیر متداول بانکهای مرکزی است. ایده "پول هلیکوپتری" به عنوان مثال و تشبیه مثل این است که اسکناس‌ها از یک هلیکوپتر پخش شوند و کسانی که آنها را پیدا می‌کنند به خرید بروند. این به شما امکان می دهد تقاضا را در راستای اهداف خود افزایش داده و به اقتصاد رونق ببخشید.[3] Universal basic income[4] https://www.bankofengland.co.uk/working-paper/2016/the-macroeconomics-of-central-bank-issued-digital-currencies[5] https://www.bankofcanada.ca/2018/07/staff-working-paper-2018-36/ حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Mon, 30 Aug 2021 17:59:19 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D9%BE%D9%88%D9%84-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%85-nwtywwanmi31 پول دیجیتال می‌تواند پرداخت‌ها را سریع‌تر، آسان‌تر و ایمن‌تر انجام دهد. توسعه پرداخت‌های دیجیتال و امکان دسترسی برابر به یک پول دیجیتال برای همه کارگزاران اقتصادی، هزینه خدمات پرداخت و حواله‌ها را کاهش داده و باعث رقابت بیش‌تر بین مؤسسات مالی می‌شود. این امر، حرکت به سمت نوآوری‌ها و ابتکارت بیش‌تر را در میان تأمین‌کنندگان پرداخت و فعالان دیگر، تحریک و از توسعه اقتصاد دیجیتال پشتیبانی می‌کند. درعین‌حال، کاهش وابستگی کاربران به ارائه‌دهندگان منفرد، به افزایش ثبات سیستم مالی کمک می‌نماید.1. ویژگی‌ها و الزامات CBDCدر ادبیات پولی بانکی، CBDC را با پول نقد و سپرده‌های بانکی مقایسه می‌کنند البته در ابعادی نظیر پشتوانهو سازوکار انتشار بیشتر به پول نقد شباهت دارد لکند دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است که این شکل از پول را در مقایسه با دیگر اشکال پول، ممتاز می‌کند. در جدول زیر به بخشی از این ویژگی‌ها اشاره‌ شده است:بر اساس مطالعات انجام‌شده در این حوزه، چهارچوبی از ویژگی‌ها توسط BIS و با همکاری بانک‌های مرکزی کانادا، اروپا، ژاپن، سوئیس، سوئد، انگلستان و فدرال رزرو در اکتبر 2020 منتشرشده که نظرگاه این نهادهای مالی به ویژگی‌های CBDC را در سه سطح ابزار، زیرساخت و چارچوب نهادی روشن می‌سازد (BIS, 2020):· قابلیت تبدیل: برای حفظ واحد پولی، CBDC باید قابل‌تبدیل به پول نقد و سپرده بانکی باشد.· سهولت : استفاده از CBDC باید به‌سهولت و سهولت استفاده از پول نقد، پرداخت با کارت بانکی و یا اسکن تلفن همراه باشد.· پذیرفته‌شده و در دسترس بودن: این پول باید در معاملات روزمره، مشابه پول نقد عمل کند؛ از جمله در محل‌های فروش کالا و خدمات، مانند پول نقد، به‌ صورت فردبه‌فرد و همراه با حفظ حریم خصوصی، قابل‌استفاده باشد. این امر شامل توانایی انجام معاملات آفلاین (احتمالاً برای دوره‌های زمانی محدود و تا آستانه‌های از پیش تعیین‌شده) می‌شود.· کم‌هزینه بودن: باید هزینه‌ پرداخت‌ کردن از طریق CBDC و هزینه‌ الزامات فناورانه آن (نظیر داشتن تلفن‌های همراه و یا ولت‌های سخت‌افزاری) برای کاربر نهایی بسیار کم و یا هیچ باشد.اما ویژگی‌هایی نیز در سطح سیستم لازم است که به آن‌ها توجه شود :· امنیت: زیرساخت‌ها و بازیگران در یک سیستم CBDC، باید در برابر حملات سایبری و سایر تهدیدات بسیار مقاوم باشند؛ اطمینان مذکور باید شامل محافظت در برابر جعل و تقلب نيز باشد.· سرعت: امکان تصفیه فوری باید برای کاربران نهایی سیستم در دسترس باشد.· مقاومت: این سیستم باید در برابر خرابی، اختلال در عملکرد، بلایای طبیعی، قطعی برق و سایر موارد مقاوم باشد. در صورت قطع ارتباطات شبکه، باید توانایی پرداخت‌های آفلاین توسط کاربران نهایی وجود داشته باشد.· دسترسی: کاربر نهایی سیستم باید قادر به پرداخت در همه اوقات زمانی باشد.· توان عملیاتی: سیستم باید بتواند تعداد بسیار بالایی از معاملات را پردازش کند.· مقیاس‌پذیری: یک سیستم CBDC به طور بالقوه باید توانایی گسترش را داشته باشد تا ظرفیت‌های بزرگ در آینده را پشتیبانی کند.· قابلیت اتصال: این سیستم باید مکانیسم‌های تعامل کافی با سیستم‌های پرداخت دیجیتال بخش‌های دیگر را فراهم کند تا جریان آسان وجوه بین سیستم‌ها فراهم شود.· انعطاف‌پذیری و سازگاری: یک سیستم CBDC باید انعطاف‌پذیر و سازگار با شرایط متغیر و الزامات سیاستی باشد.در نهايت لازم است ملاحظاتی در سطح نهادی توسعه این نوع پول لحاظ گردد كه عبارت‌اند از:· چارچوب قانونی منسجم: بانک مرکزی باید با قدرت و به صورت شفاف، نقش اساسی در صدور CBDC داشته باشد.· استاندارد بودن: یک سیستم CBDC (اعم از زیرساخت‌ها و نهادهای مشارکت‌کننده) باید مطابق با استانداردهای نظارتی مناسب فعالیت کند (به عنوان مثال، نهادهای ارائه دهنده انتقال، ذخیره‌سازی یا نگهداری CBDC باید با استانداردهای نظارتی و احتیاطی فعالیت کنند. همانند شرکت‌هایی که خدمات مشابهی را با پول نقد یا پول دیجیتال موجود ارائه می دهند).2. انواعتقسیم‌بندی‌های مختلفی برای CBDC ها صورت گرفته است؛ به طور کلی دو نوع عمده از CBDC ها قابل شناسایی است که در سراسر جهان مورد بررسی قرار می‌گیرد:· نوع خرد[1]: این نوع ارز برای عموم شهروندان و در جهت تسهیل پرداخت‌های خرد، انتقال پول برای دوستان و خانواده و برای دریافت کمک‌ها و کارانه‌های دولت استفاده می‌شود.· نوع کلان[2]: این نوع ارز توسط مؤسسات مالی برای خرید و فروش دارایی‌های مالی و انجام پرداخت‌های بین‌بانکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.بانک‌های مرکزی مختلف بر روی توسعه نوعی از CBDC ها تمرکز دارند. به‌عنوان نمونه مشاهده می‌شود که بانک‌های مرکزی کانادا، سنگاپور، آفریقا، تایلند، هنگ‌کنگ، ژاپن، اتحادیه اروپا، امارات و عربستان بر روی CBDC های کلان تمرکز دارند و در مقابل بانک‌های مرکزی چین، سوئد، باهاما، انگلستان، اوکراین، سوئیس بر روی توسعه CBDC های خرد فعالیت می‌کنند.در یک تقسیم‌بندی کلی دیگر، به دو نوع از CBDC ها می‌توان اشاره داشت:· الف. حساب پایه[3]: در این نوع، حساب‌ها و دفاترکل در بانک مرکزی نگه‎داری و انتقال پول مستقیماً از طریق بانک مرکزی انجام می‌شود. هنگامی‌که اجماع از طریق دفتر مرکزی تأیید شد، معامله بین این حساب‌ها قابل انجام خواهد بود.ب. توکن پایه[4]: در این نوع ازCBDC ها، بانک مرکزی برای عموم شهروندان توکن دیجیتالی صادر می‌کند. انتقال پول دیجیتال در این شیوه، مانند معاملات نقد عمل می‌کند. این نوع CBDC می‌تواند تسویه حساب فوری و ناشناس (بنابر یک سیستم غیرمتمرکز) را فراهم کند. 3. فرصت‌ها و مزیت‌هاعلاوه بر سرعت بالا، هزینه‌های پایین، شفافیت و امنیت در پرداخت، در ادبیات پولی بانکی امروز، دلایل دیگری نیز برای لزوم حرکت به سمت CBDC ها مورد توجه است که در ادامه به برخی از این دلایل اشاره می‌شود: امکان دسترسی گسترده به پول بانک مرکزیدر برخی از مناطق دسترسی به پول نقد دشوار است. برخی از بانک‌های مرکزی، ایجاد دسترسی عمومی به پول را یک تعهد می‌دانند و این دسترسی برای اعتمادزایی نسبت به یک ارز حائز اهمیت است. CBDC می‌تواند مانند یک اسکناس دیجیتال عمل کند و در این مناطق این تعهد را انجام دهد. محافظت از حاکمیت پولیاستفاده روزافزون از واحد‌های پولی خصوصی، نظیر بیت‌کوین‌ و اتر ... و یا گسترده شدن دسترسی به یک واحد پولی دیجیتال خارجی، نظیر یوآن دیجیتال و دلار دیجیتال می‌تواند زمینه‌ساز جایگزینی پول‌های ملی را رقم زده و اقتصاد ملی کشورها را یوآنیزه و دلاریزه کند. در نتیجه، ممکن است بانک‌های مرکزی به‌تدریج کنترل امور پولی را از دست دهند. بانک‌های مرکزی می‌توانند با انتشار CBDC های کارآمد و آسان، خطر تسلط واحدهای پولی دیگر را کاهش دهند. بانک‌های مرکزی در حال تلاش‌ برای نوسازی زیرساخت‌های پرداخت عمده‌فروشی و خرده‌فروشی موجود هستند تا خدمات بهتری را به مردم ارائه دهند و آن‌ها را از استفاده از روش‌های پرداخت جایگزین (نظیر تتر و لیبرا) منصرف کنند (BIS, 2020). تاب‌آوریدر صورت توقف عملکرد شبکه‌های پرداخت الکترونیک سنتی، وجه نقد به‌عنوان روش پرداخت پشتیبان به سیستم‌های الکترونیکی عمل می‌کند؛ با این ‌وجود و با توجه به کاهش استفاده از پول نقد در اکثر کشورها، استفاده از این امکان برای اکثر کشورها با چالش جدی روبرو است. همچنین سیستم‌های پرداخت متمرکز به طور بالقوه با خطر نقطه واحد شکست (Single point of failure) مواجه هستند.یک سیستم CBDC می‌تواند به‌عنوان یک روش پرداخت اضافی عمل کند و انعطاف‌پذیری عملیاتی را بهبود بخشد. همچنین این ابزار می‌تواند مقاومت و تاب‌آوری سیستم پرداخت را در برابر حملات سایبری، شکست‌های عملیاتی و خطاهای سخت‌افزاری افزایش دهد (در مقایسه با پردازش و ذخیره‌سازی داده‌ها به طور متمرکز که مقاومت کمتری در برابر حملات از خود نشان می‌دهند). همچنین در مقایسه با پول نقد، یک سیستم CBDC ممکن است وسیله بهتری برای توزیع و استفاده از پول در مکان‌های دور (از نظر جغرافیایی) یا در هنگام بلایای طبیعی فراهم کند. با این‌ حال، باید قابلیت‌های آفلاین قابل‌توجهی نیز برای سیستم CBDC و الزامات آن (به‌عنوان‌مثال در دسترس بودن برق برای دستگاه‌های تلفن همراه) ایجاد شود.شمولیت مالیتعمیق دیجیتالی شدن می‌تواند بخش‌هایی از جامعه که از خدمات بانکی محروم هستند را زير چتر خدمات مالي قرار دهد و عامل ایجاد انگیزه برای مشارکت افراد محروم در استفاده از خدمات مالی در بخش بانکداری باشد. موانع بالقوه نظیر اعتماد، سواد دیجیتال، دسترسی به فناوری اطلاعات و نگرانی‌هایی مربوط به حریم خصوصی داده‌ها، باعث ایجاد شکاف دیجیتالی در برخی از جوامع شده‌ است. برای بانک‌های مرکزی در بسیاری از اقتصادهای نوظهور نظیر آفریقا، انگیزه اصلی تحقیق در مورد CBDC ها، تلقی از آن به‌عنوان فرصتی برای بهبود شمول مالی است (Boar et al., 2020).دیگر مزایای CBDC را می‌توان به شرح زیر عنوان کرد:· ظرفیت فراهم‌سازی محیطی امن برای پس‌انداز سپرده‌گذاران خرد (برای مثال داشتن حساب در بانک مرکزی) با ریسک کمتر یا خطر از دست دادن سرمایه در مقایسه با سپرده‌گذاری در بانک‌های تجاری؛· ظرفیت بهبود فرآیندهای احراز هویت - ضدپولشویی و کاهش فرار مالیاتی، فساد و فعالیت‌های غیرقانونی؛· ظرفیت کاهش اصطکاک و هزینه‌های مرتبط با ذخیره‌سازی، انتقال و مدیریت پول نقد در سیستم بانکداری؛· ظرفیت به چالش کشیدن قدرت انحصاری بانک‌های تجاری در زمینه سپرده‌های خرد که می‌تواند به عنوان اهرم فشاری برای این بانک‌ها تلقی شود که از این طریق بانک‌ها نرخ بهره سپرده‌گذاران را افزایش و خدمات مالی بیش‌تری به آن‌ها ارائه کنند. همچنین این موضوع می‌تواند یک ریسک برای ثبات سیستم مالی محسوب شود .سهولت استفاده،کم‌هزینه بودن، قابلیت تبدیل، تسویه فوری، در دسترس بودن مداوم، امنیت بالا و انعطاف‌پذیری به‌عنوان مزایای انتشارCBDC در گزارش‌های بانک‌های مرکزی و ادبیات علمی ذکر شده ‌است. همچنین در عین بررسی مزایای انتشارCBDC ، باید ریسک‌هایی را که به طور بالقوه می‌توانند با صدور آن ایجاد شود، بررسی گردد. به طورکلی همکاری مشترک بانک‌های مرکزی با نهادهای مالی بین‌المللی می‌تواند پاسخ به این چالش‌ها را با سرعت بیش‌تری به نتیجه برساند؛ بدیهی است این مهم برای کشور ما از طریق همکاری با نهاد‌های پولی و مالی دوست و مشترک‌المنافع قابل‌دستیابی است.4. چالش‌ها و ریسک‌هاتغییرات گسترده در حوزه پولی، پرداخت‌ها و تحولات فناوری در حال به چالش کشیدن توانایی بانک‌های مرکزی برای انجام مسئولیت‌های خود در حفظ حاکمیت پولی، ثبات فضای مالی و تنظیم سیاست‌های عمومی هستند. درعین‌حال پیشرفت‎‌های یادشده، فرصت‌های جدیدی برای پیشرفت و توسعه ابزارهای پولی و زیرساختی ایجاد کرده است. لذا شناخت چالش‌ها و ریسک‌های فناوری‌های نوظهور باعث می‌شود تصمیم‌های درست در زمان مقتضی اتخاذ گردد.برای پاسخ به هر یک از چالش‌ها باید بسیار اندیشید و در طراحی جزئیات، دقت کافی به کار بست. به‌عنوان‌مثال برای پاسخ به تغییر نسبت‌ کل‌های پولی، یکی از گزینه‌های قابل بررسی این است که آستانه‌ای برای نگه‌داری پول دیجیتال تعریف شود. تصمیم بانک مرکزی برای شروع انتشار CBDC مستلزم ارزیابی دقیق از فرصت‌ها و چالش‌های این حوزه است. بهترین طراحی در وضعیتی خواهد بود که CBDC بتواند از اهداف سیاست‌های عمومی بانک مرکزی پشتیبانی کرده و در کنار آن فرصت‌هایی نظیر کاهش فعالیت‌های غیرقانونی، تسهیل نقل و انتقالات مالی یا امکان تحقق «پول قابل برنامه‌ریزی» را فراهم کند. ریسک ثبات مالینوع و مدل طراحی و تصویب CBDC، ممکن است اثرات گسترده‌ای در ساختار بازار به وجود آورد. در صورت بی‌توجهی به نقش بانک‌های تجاری، امکان ایجاد بی‌ثباتی مالی وجود دارد. به طورکلی، اگر بانک‌های تجاری به مرور زمان دچار از دست دادن سپرده‌های خود و تبدیل آن به CBDC شوند، با مشکلات ترازنامه‌ای مواجه خواهند شد. به‌عنوان‌ مثال، سپرده‌گذاران ممکن است سپرده‌های خود در بانک‌های تجاری را به بدهی‌های بانک مرکزی که ریسک کمتری دارند، تبدیل کنند. این امر ممکن است منجر به اختلال در بخش بانکی شود و در نتیجه، می‌تواند سهم تأمین اعتبار بانکی را در اقتصاد کاهش دهد. حال اگر در مقطع بروز بحران‌های مالی، سپرده‌های بانکی به‌سرعت برداشت و به پول دیجیتال تبدیل شود، چه باید کرد؟ این سؤالی است که در طراحی پول CBDC باید به آن توجه کرد. تهدیدات حملات سایبریتقلب و خطر سایبری یک چالش جدی برای CBDC است. پول نقد دارای ویژگی‌های پیشرفته ضد جعل و تقلب است و در این نوع پول به‌ندرت جعل گسترده رخ می‌دهد اما CBDC در مقایسه با پول نقد، دچار آسیب‌پذیری بیش‌تری در برابر ریسک‌های امنیت سایبری است. یک حمله سایبری موفق به یک سیستم CBDC، می‌تواند به‌سرعت منافع تعداد قابل‌توجهی از کاربران و اعتماد آن‌ها به سیستم را تهدید کند.[1] Retail CBDC or R-CBDC[2] Wholesale CBDC or W-CBDC[3] Account-based CBDC[4] Token-based CBDC حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Mon, 30 Aug 2021 17:50:23 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%D8%A7%D8%B1%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AC%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D8%A7%D9%86%DA%A9-%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%DB%8C-central-bank-digital-currency-oltjxnonsdks دیجیتالی شدن اقتصاد و توسعه فن‌آوری‌های مالی، تقاضای عمومی برای روش‌های جدید پرداخت ایجاد کرده است. همچنین روندهای جاری رمزارزها، بر این تقاضا افزوده است و پروژه‌های نظیر لیبرا و تون، بحران حاکمیت پولی را برای دولت‌ها و به‌خصوص بانک‌های مرکزی ایجاد کرده‌اند.در پاسخ به تحولات مذکور در فضای پولی، نهادهای حاکمیت پولی در تلاش برای انتشار پول دیجیتال بانک مرکزی، یا ارز دیجیتال ملی هستند. در یک تقسیم‌بندی‌ کلی، ارز دیجیتال به دو گونه ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC)[1]نظیر یوآن دیجیتال و ارز دیجیتال بخش خصوصی (PSDC)[2] نظیر بیت کوین، تار، اتر و... تقسیم می‌شود. CBDC نوعی پول دیجیتال است که توسط مقامات رسمی (دولت‌ها، بانک‌های مرکزی) منتشر می‌گردد؛ این ویژگی، آن‌ها را از ارزهای به‌اصطلاح رمزنگاری‌شده و خصوصی که تحت چنین کنترل رسمی نیستند، متمایز می‌کند. به‌ بیان ساده‌تر، CBDC همان پول نقد صادرشده توسط بانک مرکزی با تمام خصوصیات آن است كه در قالب پول دیجیتال که در داخل یک کیف پول دیجیتال صادر و پشتیبانی می‌شود. از این ‌رو، این ارزها کاملاً تحت نظارت دولت هستند.امروزه، بانک‌های مرکزی دو نوع پول منتشر می‌کنند. پول در شکل امروزین آن، دو مصداق بارز دارد: 1. اسکناس و مسکوک فیزیکی و 2. سپرده‌های الکترونیکی بانک‌های تجاری. پول نقد فیزیکی به طور گسترده در دسترس است و قابلیت‌هایی نظیر پرداخت همتا‌به‌همتا، ناشناس بودن و... دارد. در مقابل، سپرده‌های الکترونیکی معمولاً تنها برای مؤسسات مالی واجد شرایط، قابل‌دسترسی است. CBDC نوع جدیدی از پول بانک مرکزی است.بانک مرکزی‌ منتشر کننده یک CBDC، نهاد ناظر آن پول نیز خواهد بود و هر واحد ارز دیجیتال بانک مرکزی، معادل دیجیتالی برای یک اسکناس نقد است. CBDCs می‌تواند به یک کل پولی ((M0+ جدید در ادبیات اقتصادی تبدیل شود، و در کنار اسکناس و مسکوک فیزیکی (قابل‌دسترسی برای عموم) و ذخایر بانک مرکزی (قابل‌دسترسی برای مؤسسات مالی) پول بانک مرکزی (عموم و موسسات مالی) باشد.اما سؤال مهم این است که با وجود اینکه در اقتصادی مانند اقتصاد ایران، سهم پول نقد، سال‌ها کمتر از 5 درصد است و مردم عمدتاً از حساب‌های بانکی استفاده می‌کنند، آیا این پول را نمی‌توان «دیجیتال» نامید؟ با اینکه سپرده‌هایی بانک‌های تجاری به شکل دیجیتال هستند و می‌توانند با استفاده از کارت‌های اعتباری و برنامه‌های پرداخت تلفن همراه به‌ صورت الکترونیکی جابجا شوند اما نمی‌توان آن‌ها را پول دیجیتال نامید. این شکل از پول، تحت مسئولیت بانک‌های خصوصی است و به یک حساب بانکی متصل می‌باشد و در هر تراکنش آن حداقل یک واسطه بانکی در آن نقش دارد؛ حال‌آنکه CBDC زیر نظر دولت و حاکمیت پولی می‌باشد (مانند پول نقد)، به این معنی که بانک مرکزی باید از آن‌ پشتیبانی کند و مزایای پول نقد نظیر پرداخت همتا‌به‌همتا و بدون واسط و یا ناشناس بودن و حریم خصوصی را هم دربر گیرد. پول دیجیتال بانک مرکزی نه‌تنها زیرساخت‌های پرداخت مطمئن و کارآمد را فراهم می‌آورد، بلکه نوآوری دیجیتالی را نیز تقویت می‌کند.برای فهم بهتر از این مفهوم و شناخت تفاوت‌های آن با دیگر انواع پول، مدلی در ادبیات بانکی تحت عنوان مدل «گل‌پول»[3] در حال توسعه است که در ادامه برای شفاف‌تر شدن مسئله، به شرح آن می‌پردازیم.رویکرد گل پول، سعی در تقسیم‌بندی شفاف حوزه پولی و ارزی با چهار شاخص به شرح زیر را دارد:· همتا‌به‌همتا بودن[4]: این مفهوم اشاره به این موضوع دارد که مالک دارایی، به‌ صورت فردبه‌فرد و بدون حضور واسط می‎‌تواند از دارایی خود در پرداخت و سرمایه‌گذاری استفاده کند. بدین‌صورت که کاربران به طور مستقیم بدون اینکه شخص ثالثی را واسطه قرار دهند، با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. درنتیجه، خریداران و فروشندگان می‌توانند به طور مستقیم به‌وسیله این ویژگی به یکدیگر متصل شوند؛ نظیر پول نقد، بیت‌کوین و... .· دسترسی گسترده[5]: این مفهوم به میزان و دامنه دسترسی اشاره دارد و در دسترس عموم بودن و یا به‌ صورت محدود در دسترس جامعه‌ای مشخص بودن پول را بررسی می‌کند. به‌عنوان‌مثال، پول نقد از دسترسی گسترده‌ای برخوردار است؛ در مقابل ذخایر بانک مرکزی که فقط در اختیار بانک‌ها و مؤسسات تجاری می‌باشد.· دیجیتالی بودن: سپرده‌های بانکی برخلاف پول‌های سنتی متعارف مانند طلا و نقره، ماهیت فیزیکی ندارند و تنها در بستر و محیط مجازی و دیجیتالی معنا پیدا می‌یابند. این معیار به شکل پول اشاره دارد؛ به عبارت بهتر، اینکه شکل پول در قالب الکترونیکی باشد و یا اینکه به‌ صورت فیزیکی منتشر شود. در خصوص رمزارزها واضح است که این پول به شکل دیجیتال می‌باشد.· صادرشده توسط بانک مرکزی: به طورمعمول در نظام‌های اقتصادی، بانک مرکزی به عنوان عامل منتشرکننده پول شناخته می‌شود. با ظهور رمز‌ارزها این مسئله از انحصار بانک‌های مرکزی خارج شده است. چگونگی انتشار پول یکی از معیارهای بانک تسویۀ بین‌المللی است. ‌به‌عنوان‌مثال، می‌توان به یوآن دیجیتال که توسط بانک مرکزی چین ایجاد شده‌است، اشاره کرد. از سوی دیگر، رمزارزی مانند بیت‌کوین به‌عنوان اولین رمزارز متن باز و همتا‌به‌همتا توسط اشخاص یا گروهی از برنامه‌نویسان ناشناس مستقل با عنوان ساتوشی ناکاموتو در سال ۲۰۰9 میلادی ایجاد و منتشر شد و هیچ نهاد رسمی در انتشار آن نقش نداشت. بنابراین در این معیار، ماهیت انتشاردهنده پول مورد بررسی قرار می‌گیرد.ارزهای دیجیتال بانک مرکزی، واکنشی در برابر محبوبیت روزافزون ارزهای دیجیتالی هستند که در محدوده‌ نظارت نهادهای ناظر قرار نمی‌گیرند. در نتیجه CBDCها تلاش دارند در زمینه سهولت و امنیت، از رمزارزها پیشی بگیرند و از مزایای آن‌ها، از جمله کاهش هزینه‌های تراکنش‌های داخلی و بین‌المللی، شفافیت و… بهره‌مند شوند.[4] Peer-to-Peer[5] Widely Accessible[3] The money flower[1] Central Bank Digital Currency[2] Private Sector Digital Currency حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Mon, 30 Aug 2021 17:43:15 +0430 https://virgool.io/@decentralized_gov/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DA%A9-%DA%86%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-khdjy2py2xpt فناوری‌های دیجیتالی جنگ‌های عصر جدید را متحول کرده است. با ظهور عملیات شبکه محور در دهه 1990، فناوری‌های دیجیتال بسیار اهمیت پیداکرده‌اند. امروزه دستگاه‌های متصل برای هماهنگی حملات هوایی در میدان نبرد استفاده می‌شود، هواپیماهای بدون سرنشین از هزاران مایل دورتر کنترل می‌شوند، فرماندهان فیلم‌های ویدئویی در حال پخش از فضای نبرد را در زمان واقعی مشاهده می‌کنند و تدارکات و زنجیره تامین گسترده توسط مجموعه پیچیده فناوری‌های دیجیتالی تنظیم و مدیریت می‌شوند. نسل بعدی فناوری‌های نوظهور مانند هوش مصنوعی، هواپیماهای بدون سرنشین هوشمند و روبات‌ها، ارتش آمریکا را بیشتر وابسته به فناوری دیجیتال کرده‌است.در این شرایط، ارتش ایالات متحده به شدت به داده‌های مطمئن، به موقع و دقیق وابسته شده است.امروزه از سیستم‌های ارتباطی گرفته تا زنجیره‌های تأمین، داده‌ها دارایی‌های کلیدی دفاعی ایالات متحده هستند که می‌تواند با تلاش‌های دشمنان برای تضعیف قابلیت‌های ایالات‌متحده مختل شوند.با توجه به این تهدیدها ، باید یک رویکرد کاملاً جدید برای رسیدگی به آسیب پذیری‌های سیستم‌های دفاعی حیاتی ایالات متحده اتخاذ شود. که بلاک چین می‌تواند نقش مهمی در رفع این ضعف‌ها داشته باشد. به طور خاص، بلاک‌چین می‌تواند از طریق ارائه محیط امن، غیر متمرکز داده و قراردادهای هوشمند خودکار، الگوی جدیدی برای مدیریت سیستم های تسلیحاتی دفاعی ایالات متحده ارائه دهد.در بخش زیر نحوه عملکرد این سیستم و مزایای کلیدی که بلاک چین می تواند ارائه دهد را مورد بحث قرار می دهیم…بلاک چین به عنوان دفاع سایبریبلاک چین یکی از انواع دفتر کل توزیع‌شده است که با استفاده از علم رمزنگاری، اطلاعات را در زنجیره‌ای از بلوک ذخیره می‌کند. نکته مهم این است که برای تبادل اطلاعات در یک سیستم بلاک چین، همه گره ها (یا بیشتر گره‌ها ، بسته به ساختار) باید اجماع کنند که این کار را از طریق روش های مختلف انجام می‌دهند. پس از پذیرش اطلاعات، آن اطلاعات در یک نسخه مشترک از دفتر کل دیجیتالی نوشته می‌شود که با تمام سوابق اطلاعات تغییر‌ناپذیر باقی خواهد ماند.بنابراین، یک نسخه از کلیه اطلاعات در اختیار اشخاص تأیید شده در شبکه قرار دارد. هرگونه تلاش برای هک دفتر کل یا ارسال دستور مخرب مستلزم حمله به همه گره‌ها به طور همزمان است. که قدرت محاسباتی برای دستیابی به این سطح از نفوذ در حال حاضر حتی از بازیگران دولتی نیز فراتر است. علاوه بر این، قراردادهای هوشمند یا قوانین تصمیم‌گیری را می‌توان در یک بلاک‌چین رمزگذاری کرد که باعث افزایش عملکردهای کلیدی به صورت خودکار می‌شود. https://malta.bc.events/news/blockchain-in-military-how-can-the-technology-make-armed-forces-stronger-92215 مزایای بلاک چین به عنوان تکنولوژی پیشگیری در برابر حملات سایبری مورد بحث می‌باشد. در زیر به چهار مورد آن اشاره می‌گردد:دفاع از سیستم‌های مهم تسلیحاتیمدیریت سیستم‌های خودکار در شرایط ترافیک اطلاعاتاعتبار بخشیدن به دستورات و اطلاعات میدان جنگمدیریت لجستیک و زنجیره تامینکنترل غیر‌متمرکز سیستم مهم تسلیحاتی مبتنی بر بلاک‌چینفعالیت‌های خارجی و پاسخ متقابل ایالات متحدهدر نتیجه بلاکچین می تواند نقش مهمی در عملیات نظامی و صنایع دفاعی ایفا کند. در حالی که پنتاگون شروع به فکر کردن کاربردهای عملیاتی بلاکچین در صنایع نظامی و دفاعی را شروع کرده‌است، با این حال تلاش جامعی برای کشف مزایای بالقوه بلاک چین انجام نشده است. این امر بدین جهت که دشمنان آمریکا منابع قابل توجهی را برای کشف پتانسیل نظامی بلاک‌چین هزینه می‌کنند، نگران کننده است.به عنوان مثال، مقاله‌ای که در 2 فوریه 2018 در مجله ارتش آزادی‌بخش خلق (PLA) در شبکه دفاعی نظامی چین منتشر شده است استدلال کرده که سازمان‌های دفاعی و امنیتی چین باید برای مدیریت توزیع منابع مالی، عملیات اطلاعاتی، محافظت از پرسنل و سلاح‌ها، چرخه زندگی داده‌های ناشی از حملات سایبری، و عملیات لجستیک از بلاک‌چین استفاده کند. همچنین، این مقاله تأکید می‌کند که بلاک‌چین سه معضل موجود دولت چین با اسناد کاغذی و الکترونیکی دارد را، برطرف می کند: (1) پرونده‌های که در مرکز واحد هستند و معمولاً فاقد مکانیزم‌های پشتیبان هستند. (2)انتقال ایمن و آسان پرونده‌های بایگانی ؛ و (3) عدم نظارت در بایگانی. در نهایت، با افزایش تدارکات نظامی ، بلاک چین می تواند با ایجاد شبک‌‌های کوچک و به هم پیوسته، کل لجستیک را قوی‌تر ، پویاتر و مقاوم‌تر کند.به همین ترتیب، در سال 2018 وزارت دفاع روسیه اعلام کرد که یک آزمایشگاه تحقیقاتی برای تجزیه و تحلیل چگونگی استفاده از فناوری بلاک چین برای کاهش حملات امنیت سایبری و پشتیبانی از عملیات نظامی راه اندازی کرده است. به گزارش ایزوستیا ، یکی از اولویت های آزمایشگاه توسعه یک سیستم هوشمند برای تشخیص و جلوگیری از حملات سایبری به پایگاه های داده مهم و سیستم‌های تسلیحاتی است. وزارت دفاع روسیه با استفاده از این آزمایشگاه اظهار امیدواری کرده که با ایجاد بسترهای امن مبتنی بر بلاک چین بتواند پنهان کردن آثار حملات سایبری را دشوارتر کند.بر اساس این شاخص‎‌ها واضح است که نظامیان دیگر کشورها بلاک‌چین را جدی می‌گیرند. ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی نیز باید به طور جدی کاوش بلاک‌چینی را به ویژه به عنوان یک ابزار دفاع سایبری آغاز کنند. اگر ایالات متحده نتواند عناصر کلیدی امنیت ملی را در زمان مناسب کسب کند، ممکن است به شدت آسیب ببیند. ترجمه آزاد از گزارش : Why Military Blockchain is Critical in the Age of Cyber Warfare https://media.consensys.net/why-military-blockchain-is-critical-in-the-age-of-cyber-warfare-93bea0be7619 حکمرانی غیرمتمرکز حکمرانی غیرمتمرکز Mon, 09 Aug 2021 14:55:09 +0430