<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های امیرحسین رضواندوست</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@djarzonex</link>
        <description>۲۳ ساله - همچنان دانشجوی مهندسی مکانیک - طراح گرافیک و تدوینگر محتوا</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-21 11:43:11</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/467526/avatar/iGqqe8.jpg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>امیرحسین رضواندوست</title>
            <link>https://virgool.io/@djarzonex</link>
        </image>

                    <item>
                <title>درباره مسیر موفقیت</title>
                <link>https://virgool.io/@djarzonex/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-yyajl5cvwkr5</link>
                <description>سلام. اسم من امیرحسینه، تدوینگر ویدیو هستم طراحی گرافیک انجام میدم و میخوام درباره مسیری که تا اینجا اومدم و اینکه اصلا از کجا شروع شده باهاتون صحبت کنم. چرا؟ شاید یه جوونی مثل منِ ۴ سال پیش، مسیر خودش رو پیدا نکرده باشه و بین چندتا مسیری که پیشِ روشه، ندونه که کدوم رو باید انتخاب کنه. علاقه خودش رو دنبال کنه یا آینده‌ای که همه ازش حرف می‌زنن؟ کدومش درسته؟ کدومش موفق‌تره؟۴ سال پیش، رویای یوتیوبر شدن رو در سر داشتم. می‌خواستم از گیمی که خیلی دوست داشتم اون موقع، یه پیج یوتیوب بزنم که به درآمد برسه و بتونه مسیر خوشبختی منو آسفالت کنه. پیج رو ساختم. حالا نیاز داشتم که بتونم محتواش رو تامین کنم. از هر مسیری که می‌خواستم برم (چه استفاده از کلیپ‌های دیگران و ساخت ویدیوهای طنز و چه ساخت ویدیوهای اورجینال توسط خودم)، باید ادیت ویدیو یاد میگرفتم.طبیعتا مثل هر کسی که واسه اولین بار می‌خواد سمت چیزی بره، رفتم به سمت گوگل و سرچ کردم «نرم افزار ادیت ویدیو»! اونجا با پریمیر و داوینچی آشنا شدم. شروع کردم به ضبط ویدیو و ادیت کردنشون که آپلود کنم و به سمت خوشبختی حرکت کنم!یه مدت گذشت و دیدم ویدیوهام اصلا ویو نمی‌خورن! درباره ادیت ویدیو و اینکه چجوری باید بازدید کارم رو ببرم بالا، یکم تحقیق کردم و تکنیک‌های جذب مخاطب رو یاد گرفتم و تعداد مخاطبام رو بردم بالا.بعد از یادگیری ادیت ویدیو، نوبت یاد گرفتن ساخت تامبنیل برای افزایش کلیک ویدیوهام بود. به خاطرش باید نرم افزار فتوشاپ رو یاد میگرفتم و از اونجایی که برای این نرم افزار باید از منابع موجود استفاده می‌کردم و بعضی از تصاویری که میخواستم و توی ذهنم بودن، داخل اینترنت پیدا نمی‌شدن، تصمیم گرفتم که ایلوستریتور هم یاد بگیرم و منابعم رو خودم بسازم.دو سال به این شکل گذشت و با تمام تکنیک‌هایی که یاد گرفتم و اعمال کردم، بازم نتونستم پیجم رو به جای خوب برسونم. تا اینکه یه فرصت کاری برام پیش اومد که نیاز به طراح پوستر و ادیت ویدیو داشتن و من به خاطر دنبال کردن علاقم و یاد گرفتن نرم‌افزارهای مورد نیاز این کار، حتی با اینکه نشد، تونستم وارد بازار کار طراحی گرافیک و تدوین ویدیو بشم.الان هم بعد از اینهمه وقت حتی با اینکه اون چیزی که میخواستم نشد، طراحی برای انجمن رسانه دانشگاهمون دست منه و کاراش رو خودم انجام می‌دم، یه فریلنسرم و رزومه نسبتا خوبی دارم. با اینکه حتی به رشته درسیم که همه گفتن برو و تهش موفقیته هیچ ربطی نداره.انتهای حرفم چیه؟ اینکه آهای جوونی که دودلی که علاقه خودت رو دنبال کنی یا حرف بقیه رو، علاقه خودت رو دنبال کن. به اندازه کافی، داخل جامعه مهندس و دکتر داریم و ممکنه توی این مسیرهایی که رسما ترافیک شده، رسیدن به جاهای بلند کار سختی باشه. ترجیحت به این باشه که علاقه خودت رو دنبال کنی. موفقیت و سرمایه، همیشه به دنبال کاری که عاشقشی، بهت می‌رسه!</description>
                <category>امیرحسین رضواندوست</category>
                <author>امیرحسین رضواندوست</author>
                <pubDate>Sat, 01 Nov 2025 12:05:39 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کوتاه ترین مسیر برای فاصله ها</title>
                <link>https://virgool.io/@djarzonex/%DA%A9%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8%B5%D9%84%D9%87-%D9%87%D8%A7-heeigqjlj7gq</link>
                <description>به نام خداوند متعال. این یک دلنوشته است. دلنوشته ای درباره یک دشمن که بیرون از خانه هایمان کمین کرده و در ادامه، درباره همدمی که یار ماست در شکست دادن این دشمن! همدمی برای ما، در این روز های کمتر معمولی!کرونا، دشمن کمین کرده‌ی پشت در خانه‌هایمان. ویروسی که زندگی همه انسان ها را تغییر داد. خوب و بد، دارا و ندار، پیر و جوان. دانش‌آموز و کارمند و معلم و مهندس. آمد که سبک زندگیمان را عوض کند. آمد که به خیلی از انسان ها یادآوری کند که زندگی می‌تواند تکراری نباشد. آمد که اعضای یک خانواده را دوباره در یک خانه کوچک جمع کند، تا دوباره به یاد دوران های خوش خانه نشینی باشند. شاید واقعا هم چیز بدی نبود این ویروس! اما خارج از همه‌ی این حرف ها، یک خوبی هم داشت. باعث شد بسیاری به فکر کشف استعداد های خود در خانه بیافتند. یکی موسیقی، یکی نقاشی، یکی نویسندگی. اگر اینترنت نبود، این کار ها هم امکان پذیر نبودند. فکرش را بکنید، برای کشف استعداد هایمان باید به کتاب‌خانه می‌رفتیم. خب، کرونا هم که همه جا را تعطیل کرد! چه می‌کردیم؟ باید با سختی های بسیار در پی یک انسان با تجربه می‌افتادیم بلکه کسی بتواند به ما کمک کند تا استعدادمان را کشف کنیم، که قطعا کار راحتی نبود.اینترنت این امکان را برای ما فراهم کرد که بتوانیم تنها با کمی جستجو، بازی، فیلم یا موسیقی مورد علاقه‌مان را پیدا کنیم. بازی هایی مثل Fortnite و Asphalt و FIFA، یا فیلم هایی مثل جنگ ستارگان و انتقام جویان، گاهی هم آهنگ هایی با صدای دلنشین محسن چاووشی را با چند لمس کوتاه، همیشه و همه جا داخل یک شیء کوچک، همراه خود داشته باشیم. فکر میکنم منظور بنده را از &quot;شیء کوچک&quot; متوجه شده باشید! بله. تلفن همراه را می‌گویم. تلفن همراه، همدمی که یار ماست در شکست دادن دشمن کمین کرده‌ی پشت در خانه‌هایمان! اگر نبود، استفاده از اینترنت در هر زمان و هر مکان نیز ممکن نبود. یک شیء کوچک در جیبمان که دسترسی ما به اینترنت را همیشه ممکن می‌کند.تلفن همراه در کنار ما هست و خواهد بود تا همیشه به شبکه جهانی اینترنت دسترسی داشته باشیم.در کنار ما هست و خواهد بود که زندگی خود را به سبکی دیگر، از نو بسازیم، با این خانه‌نشینی کنار بیاییم و #در_خانه_بمانیم و فرصت ها را دریابیم. در کنار ما هست و خواهد بود تا در زمانی که در خانه و در کنار خانواده‌مان هستیم، هیچ خاطره‌ای را از دست ندهیم و همه خاطره ها را تنها با یک دوربین کوچک ثبت کنیم تا در خاطرمان بماند چه روزهایی داشتیم.  در کنار ما هست و خواهد بود تا به کلمات درون ذهنمان آرامش ببخشیم و آنها را بدون نیاز به کاغذ و قلم، بنویسیم و برای دیگران بخوانیم و بفرستیم. در کنار ما خواهد بود که طولانی ترین مسیر ها را تنها با چند لمس طی کنیم و به کسانی که دوستشان داریم برسیم، تا زمانی که بتوانیم آنها را از نزدیک ببینیم و آنها را در آغوش بکشیم. تلفن همراه پُلی است میان ما و دنیای مجازی. راحت ترین راه برای تغییر سبک زندگی در این خانه‌نشینی های طولانی مدت. راحت ترین راه برای یادگیری چیز های جدید تر. تلفن همراه، همدم تنهایی ها، همراه ما در سختی و فراغت، شادی و غم، خواب و بیداری و نیز کوتاه ترین مسیر برای فاصله ها!به امید آینده‌ای بهتر، با سبک زندگی جدید، همراه با همراه همیشگی، تلفن همراه!</description>
                <category>امیرحسین رضواندوست</category>
                <author>امیرحسین رضواندوست</author>
                <pubDate>Wed, 16 Dec 2020 12:55:27 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>