https://virgool.io/feed/@doctor.h.hajitaghi جراح ارتوپدی در عمل تعویض مفصل زانو و شانه در تهران، متخصص و فوق تخصص ارتوپدی و آسیب های شانه، زانو و مفاصل لگن و همچنین عضو انجمن جراحان اروپا و آمریکا می باشد. fa 2026-06-17 03:34:51 https://files.virgool.io/upload/users/2930233/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%A8%D9%88%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AA-%D9%84%DA%AF%D9%86-lkpuqnuyqbtf بورسیت لگن وضعیتی است که در آن کیسه های پر از مایع در لگن متورم و دردناک می شوند. نشستن طولانی مدت روی سطوح سخت یکی از علل شایع بورسیت لگن است. بورسیت لگن می تواند مشکلاتی را در راه رفتن، دویدن یا نشستن ایجاد کند.بورسیت لگنی چیست؟هر فرد در اطراف لگن خود هجده کیسه کوچک پر از مایع به نام بورسا دارد. نقش آنها در درجه اول این است که به عنوان بالشتک عمل کنند و اصطکاک بین سطوح استخوانی و تاندون ها و رباط هایی را که از روی آنها عبور می کنند را، کاهش دهند. سه بورس اصلی در لگن وجود دارد که بیشترین خطر آسیب را دارند. آنها بورسای تروکانتریک، بورسای ایسکیو-گلوتئال و بورسای iliopsoas نامیده می شوند.چه چیزی باعث بورسیت می شود؟دلایل مختلفی برای بورسیت لگن وجود دارد و اغلب در نتیجه فعالیت‌های مکرر یا طولانی‌ مدتی که بر بورس‌های لگنی تاثیر میگذارد، رخ می‌دهد.برخی از دلایل عبارتند از: فشار طولانی مدت به بورس در اثر قرار دادن لگن بر روی یک سطح سخت، افتادن های مکرر، حرکت مکرر لگن. همچنین اگر نیروی مستقیمی به لگن وارد شود، مانند افتادن روی سطح سخت، می‌تواند منجر به بورسیت شود.علل دیگر عبارتند از آرتریت روماتوئید، انواع خاصی از نقرس و عفونت ناشی از زخم های مجاور.همه این محرک‌ها منجر به آسیب به بورس یا بافت‌های اطراف آن می‌شود که به نوبه خود باعث ایجاد یک واکنش التهابی در بورس می‌گردد. این امر باعث می شود بورسا در صورت فشرده شدن دردناک شود، همانطور که اغلب هنگام حرکت مفصل اتفاق می افتد.انواع بورسیت لگنیبورسای تروکانتریکبورس تروکانتریک یکی از دو بورس اصلی است که مفصل ران را احاطه کرده است و یکی از شایع ترین انواع بورسیت لگن است.در قسمت بالای ران، قسمت بیرونی ران، روی تروکانتر بزرگ قرار دارد.هنگامی که شما درد ناشی از بورسیت تروکانتریک را تجربه می کنید، ایستادن روی لگن آسیب دیده دشوار است.علائم بورسیت تروکانتریک هنگام راه رفتن، ایستادن و دراز کشیدن روی سمت آسیب دیده بروز می کند.ایلیوپسواس بورسابورسای iliopsoas درست در جلوی مفصل ران قرار دارد که اغلب کشاله ران نامیده می شود.به دلیل قرار گرفتن آن در بالای توبروزیته ایسکیال به بورسیت ایسکیال نیز معروف است.این نوع کمتر رایج بورسیت است و می تواند آرتریت را تقلید کند.هنگامی که پای آسیب دیده هنگام راه رفتن بر روی زمین فشار داده می شود، علائم شایع تر است.اگر در حالی که از حالت نشسته برمیخیزید و می‌ایستید علائمی را در ناحیه کشاله ران تجربه می کنید، ممکن است به این نوع بورسیت مبتلا باشید.گلوتئوس مدیوس بورسااگر در قسمت بالایی، جلوی ران (که در قسمت بیرونی کشاله ران قرار دارد) درد دارید، ممکن است به بورسیت گلوتئوس مدیوس مبتلا شده باشید.بافت‌های نرم اطراف این بورس، احساس سوزش عمیقی ایجاد می‌کنند که ممکن است در حین راه رفتن ایجاد شود.ایسکیوگلوتئال بورسابورسیت ایسکیوگلوتئال، به معنای واقعی کلمه دردناک است.در باسن احساس درد می کنید، بنابراین نشستن به دلیل دردی که دقیقاً روی برجستگی استخوانی که روی آن نشسته اید به نام ایسکیال است، بسیار ناراحت کننده می شود.این یکی از دو بورس اصلی اطراف لگن نیست.با این حال، هنگامی درد شما از این نوع باشد،  نشستن، چالشی است که می خواهید از آن اجتناب کنید.به این بیماری بورسیت ایسکیال نیز گفته می شود زیرا توبروزیته ایسکیال در بالای کیسه پر از مایع قرار دارد.علائم بورسیت چیست؟درد و ناراحتی مرتبط با بورسیت بسته به علت زمینه‌ای، می‌تواند به تدریج ایجاد شود یا به‌طور ناگهانی ایجاد شود. اگر بورسیت دارید ممکن است علائم زیر را تجربه کنید:درد در لگندردی که با وارد شدن فشار به لگن در صورت خم شدن و صاف کردن پاها و کمر افزایش می یابدتورم در داخل و اطراف لگنسفتی در مفصل رانضعف در حرکت باسن، به ویژه هنگام صاف کردن آنیک توده یا برآمدگی قابل مشاهده روی سطح لگنحساسیت روی سطح لگنعلائم شما احتمالاً با فعالیت افزایش می یابدبورسیت چگونه تشخیص داده می شود؟یک ارزیابی کامل توسط یک پزشک ارتوپد  می‌تواند مشخص کند که آیا بورسیت لگنی دارید یا خیر.برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چگونه پزشک ارتوپد می‌تواند به درمان بورسیت کمک کند، یا برای رزرو وقت قبلی، می‌توانید با ما تماس بگیرید.درمان فیزیوتراپی بورسیت شامل چه مواردی است؟ما معتقدیم که تمام جلسات درمانی بیماران باید با علایق و اهداف شخصی آنها تنظیم و پیگیری شود. برخی از درمان هایی که ممکن است به عنوان بخشی از درمان خود دریافت کنید در زیر ذکر شده است:یخ درمانیحرارت درمانیماساژ سبکبانداژ فشاریتمریناتی برای قدرت و انعطاف عضلاتمشاوره در مورد اصلاح فعالیتالکتروتراپیسخن آخربورسیت عارضه ای است که ممکن است باعث تغییر شکل قابل مشاهده در ناحیه لگن شما شود و در هنگام حرکت لگن باعث درد و سفتی گردد. این می تواند فعالیت طبیعی و انجام ورزش را مهار کند یا ممکن است آنقدر شدید باشد که تمام تحرک را محدود کند.ما در کلینیک دکتر حسین حاجی تقی می‌خواهیم مطمئن شویم که بهترین درمان را برای آسیب خود دریافت می‌کنید و از تکنیک‌های تسکین درد، برای کمک به شما برای دستیابی به بهترین بهبودی ممکن استفاده خواهیم کرد. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Wed, 07 Feb 2024 11:44:20 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85-%D8%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%B3%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%84-pkzuafrpcx0o این اطلاعات برای کسانی که سندرم درد ساب آکرومیال در آنها تشخیص داده شده مفید است. افرادی که علائم جدید یا مداوم را تجربه می کنند باید با متخصص ارتوپدی تماس بگیرند.سندرم درد ساب آکرومیال چیست؟سندرم درد ساباکرومیال یک اصطلاح عمومی برای توصیف دردی است که از شانه نشات می گیرد و می تواند به سمت گردن یا پایین بازو گسترش یابد. این شایع ترین دلیل شانه درد است.مفصل شانه متحرک ترین مفصل بدن است. این یک مفصل گوی و سوکت است که دامنه بسیار وسیعی از حرکت را با پشتیبانی عضلات روتاتور کاف و تاندون‌ها ممکن می‌سازد. این وضعیت، سبب می شود تاندون ها به مرور ضعیف شوند.سندرم درد ساباکرومیال ممکن است به دلایل زیر ایجاد شود:تغییرات مربوط به سنفشار تکراریجراحت یا ترومابا این حال، این وضعیت گاهی اوقات می تواند بدون هیچ دلیل ظاهری، ظاهر شود.عوامل دیگری که می توانند بر سلامت تاندون تأثیر بگذارند عبارتند از:سیگار کشیدنچاقیرژیم غذایی پرچربسطح کلسترول بالادیابت (نوع ۱ و ۲)علائم سندرم درد ساب آکرومیال چیست؟علامت اصلی درد در قسمت بالای بازو است که در اثر حرکات یا فعالیت های خاص ایجاد می شود. این فعالیت ها شامل بلند کردن بازو از سطح شانه و رسیدن به پشت می باشد، به عنوان مثال هنگام پوشیدن کت. همچنین ممکن است دراز کشیدن روی شانه آسیب دیده دشوار باشد و خواب شما را مختل کند.چگونگی تشخیص سندرم درد ساب آکرومیالبرای اینکه سندرم درد ساب آکرومیال تشخیص داده شود، نیاز به مراجعه به یک پزشک متخصص ارتوپد می باشد تا علائم ها بررسی شود. پزشک ابتدا از شما سوالاتی در مورد مشکل شانه تان می پرسد و سپس یک معاینه فیزیکی انجام می دهد. این معاینه ممکن است شامل بررسی دامنه حرکت و قدرت شانه شما باشد.گاهی اوقات ممکن است نیاز به معاینه بیشتر برای رد سایر بیماری های احتمالی داشته باشید.روش های درمان سندرم درد ساب آکرومیالگزینه های درمانی به شدت علائم شما بستگی دارد. اگرچه اکثر موارد به خودی خود بهبود می یابند، برخی از موارد ممکن است زمان بر باشد تا حل شوند.ممکن است بازوی شما واقعاً درد داشته باشد، اما مهم است که به حرکت شانه خود ادامه دهید. برای کمک به مدیریت درد، فعالیت‌هایی را که معمولاً در طول روز انجام می‌دهید به مدت زمان کمتری و در دفعات بیشتر تقسیم کنید.این اقدامات به طور موقت به بهبود درد شما کمک می کند و با تمرین می توانید به فعالیت های عادی خود بازگردید. این بهترین راه برای کمک به بهبودی درد است.اگر به تاندونوپاتی روتاتور کاف مبتلا هستید یا مشکوک به این درد می باشید، نباید مشکل را نادیده بگیرید. درد شما ممکن است با ورزش بهتر شود، اما تمریناتی که انجام می دهید ممکن است در روند بهبودی اختلال ایجاد کند و باعث آسیب بیشتر شود، طوری که درد شما پس از “گرم کردن” کم نمی شود و شما آن را در طول انجام فعالیت ها احساس می کنید. اگر این اتفاق بیفتد، بهبودی شما ممکن است طولانی تر شود و حتی چند هفته یا چند ماه طول بکشد تا شما بتوانید بهبودی کامل بیابید.یخ درمانییخ ممکن است شامل یخ خرد شده باشد که در یک حوله مرطوب پیچیده شده است و به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه روی ناحیه درد قرار می گیرد.ورزشتمرینات هدفمند شانه برای تشویق حرکت، تمرینات کششی و تقویتی می تواند به بهبود حرکت بازو و درد کمک کند.شاک ویوتراپیشاک ویو تراپی را می توان برای بهبود درد، در نظر گرفت. همچنین در تاندونوپاتی کلسیفیک که در آن خار استخوانی وجود دارد، فواید زیادی دارد.مصرف داروهای مسکنداروهای ضد درد و مسکن مانند ایبوپروفن می تواند به شما کمک کند تا راحت تر حرکت کنید و کمتر احساس درد کنید.تزریق کورتیکواستروئیدکورتیکواستروئیدها داروهایی هستند که به کاهش درد و التهاب کمک می کنند. آنها همچنین ممکن است با بی حسی موضعی تزریق شوند.این تزریق ها وضعیت شما را درمان نمی کنند یا سفتی شانه را کاهش نمی دهند، بلکه برای کمک به درد استفاده می شوند.عمل جراحیسندرم درد ساب آکرومیال تا زمانی که به درستی تشخیص داده شده و به طور مناسب درمان شود، هیچ اثر طولانی مدتی ایجاد نمی کند. در غیر این صورت، می‌تواند منجر به درد طولانی‌مدت در بازو شود و شما را از انجام فعالیت ها بازدارد. گاهی اوقات علائم آنقدر بد هستند که نیاز به جراحی دارند.اگر روش های گفته در بهبودی درد ساب آکرومیال موثر نبود، جراحی گزینه مناسبی برای شماست. لازم به ذکر است که جراحی ساب آکرومیال مانند سایر عمل های جراحی مزایا و معایب خاص خودش را دارد اما قطعا مزایای آن خیلی بیشتر از عوارض آن می باشد.سخن آخربا پیروی از این توصیه ها، باید در طول زمان شاهد پیشرفت های تدریجی باشید.اگر علائم شما بهبود نیافت یا بدتر شد، در عرض ۶ هفته پس از پیروی از این توصیه ها، با یک متخصص مراقبت های بهداشتی در مورد علائم خود صحبت کنید.هنگام مواجهه با هر گونه بیماری مهم است که مراقب سلامت روانی خود نیز باشید زیرا این امر می تواند بر بهبودی شما تأثیر بگذارد. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Wed, 13 Dec 2023 11:36:57 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D9%81%D8%B5%D9%84-%D8%A2%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%88%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%88%DB%8C%DA%A9%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%B1-viqbe8uj3c2v مفصل AC چیست؟مفصل آکرومیوکلاویکولار یا AC مفصلی در شانه است که در آن دو استخوان به هم می رسند. یکی از این استخوان ها استخوان ترقوه است. استخوان دوم در واقع بخشی از تیغه شانه (کتف) است که استخوان بزرگ پشت شانه است که بخشی از مفصل شانه را نیز تشکیل می دهد. بخشی از تیغه شانه که به ترقوه می رسد، آکرومیون نامیده می شود. در نتیجه، جایی که ترقوه با آکرومیون برخورد می کند، مفصل AC نامیده می شود. مانند بسیاری از مفاصل بدن که استخوان ها به هم می رسند، غضروفی بین دو استخوان وجود دارد که بافت سفید بین استخوان ها است که به آنها اجازه می دهد روی یکدیگر حرکت کنند.انواع مشکلات مفصل ACمشکلات زیادی در مفصل آکرومیوکلاویکولار بوجود می آید، اما شایع ترین آن آرتریت، شکستگی و جدایی است. آرتریت وضعیتی است که با از بین رفتن غضروف در مفصل بوجود می آید، که در اصل ساییدگی و پارگی غضروف صاف است که به استخوان ها اجازه می دهد به آرامی روی هم حرکت کنند. این بیماری مانند آرتریت در سایر مفاصل بدن، با درد و تورم همراه است و با فعالیت کردن به مرور شدیدتر می شود. با گذشت زمان، مفصل ممکن است فرسوده شود و در اطراف آن خارهایی ایجاد شود. این خارها نشانه آرتریت هستند نه دلیل درد. بی توجهی و عدم درمانف باعث می شود درد به سمت بازوی دیگر هم منتقل شود. ساییدگی و پارگی مفصل AC در وزنه برداران، به ویژه در بین کسانی که پرس سینه و تا حدی پرس نظامی انجام می دهند، رایج است.جدایی مفصل AC چیست؟هنگامی که مفصل AC جدا می شود، به این معنی است که رباط ها پاره شده اند و استخوان ترقوه دیگر با آکرومیون هماهنگ نیست. رباط ها بافت های سخت و سیخ دار هستند که مانند اتصال دهنده ها برای نگه داشتن استخوان ها در کنار هم عمل می کنند. هنگامی که این رباط ها کشیده یا پاره می شوند، می توانند بسیار دردناک باشند.آسیب به رباط ها در جداسازی AC می تواند خفیف تا شدید باشد. آسیب ها بسته به اینکه کدام رباط ها پاره شده اند و شدت پارگی چقدر است، درجه بندی می شوند. آسیب درجه 1 جایی است که کمترین آسیب وارد می شود و فقط خود مفصل آسیب می بیند. آسیب درجه 2 شامل آسیب به رباط های مفصل AC و همچنین سایر رباط هایی است که مفصل را تثبیت می کنند. این مجموعه از رباط ها، استخوان ترقوه را به بخشی از تیغه شانه به نام کوراکوئید متصل می کند. به این رباط ها، رباط های کوراکوکلاویکولار می گویند. در آسیب درجه 2، این رباط ها فقط کشیده می شوند اما به طور کامل پاره نمی شوند. اگر این استخوان ها کشیده شوند و منجر به ایجاد توده در مفصل AC شوند، ممکن است استخوان ترقوه با آکرومیون هماهنگ نباشد. در آسیب درجه 3، رباط های کوراکوکلوکولار به طور کامل پاره شده و استخوان ترقوه دیگر به تیغه شانه متصل نمی شود. در نتیجه استخوان ترقوه دیگر با آکرومیون هماهنگ نمی شود و تغییر شکل در مفصل وجود دارد.درمان جدایی مفصل AC چیست؟این آسیب ها می توانند بسیار دردناک باشند و درمان اولیه کاهش درد است. این کار با بی حرکت نگه داشتن بازو در بند، قرار دادن کیسه یخ روی شانه به مدت ۲۰ تا ۳۰ دقیقه هر دو ساعت یکبار و استفاده از داروهای مسکن به بهترین وجه انجام می شود. درد معمولاً متناسب با شدت جدایی است.همزمان با کاهش درد، حرکت دادن انگشتان، مچ دست و آرنج برای جلوگیری از سفتی مهم است. در مرحله بعد، شروع حرکت شانه برای جلوگیری از سفت شدن یا یخ زدگی شانه است. زمان و میزان حرکت شانه باید به دستور پزشک، فیزیوتراپ یا مربی شما انجام شود. معمولاً با کاهش درد، متوجه می‌شوید که می‌توانید آن را بیشتر حرکت دهید و این به روند بهبودی آسیب نمی‌رساند. مدت زمان لازم برای بازیابی کامل حرکت و عملکرد بستگی به شدت یا درجه آسیب دارد. درجه ۱، ۱۰ تا ۱۴ روز طول می کشد، در حالی که درجه ۳ شش تا هشت هفته زمان می برد. آسیب درجه ۲ مابین این دو قرار می گیرد.جدایی مفصل AC در اکثر افراد با رعایت کردن نکات بالا درمان می شود و نیازی به جراحی ندارد.آرتریت مفصل AC چگونه درمان می شود؟وقتی غضروف از مفصل خارج شد، راهی برای جایگزینی آن وجود ندارد. در نتیجه، یکی از راه‌های درمان آرتروز این است که فعالیت‌های خود را اصلاح کنید تا شرایط را تشدید نکنید. این به معنای کنار گذاشتن کامل فعالیت‌ها نیست، بلکه ممکن است به این معنا باشد که برخی از آنها را کمتر یا با شدت کمتر انجام دهید. به عنوان مثال، وزنه برداران ممکن است به جای انجام یک پرس نیمکتی کامل، تنها سه چهارم پایین پرس را انجام دهند و یا برای تمرین حرکاتی که عضلات سینه را قوی تر می کنند لیفتی به نام پروانه انجام دهند.یکی دیگر از روش های درمان آرتروز مفصل AC شامل استفاده از یخ و دارو است. استفاده از یخ روی مفصل باعث کاهش درد و التهاب مفصل می شود. توصیه می شود که هر چه مفصل بیشتر آسیب دیده است، از یخ بیشتری استفاده شود، به ویژه بعد از فعالیت های ورزشی. اگر مفصل بسیار دردناک است، یخ باید روزانه یا هر دو ساعت یکبار استفاده شود. یخ را باید به مدت 20 تا 30 دقیقه مستقیماً یا با استفاده از کیسه یخ همراه با ماساژ دادن روی مفصل قرار دهید. از آنجایی که مفصل نسبتاً کوچک است، ماساژ یخ می‌تواند بسیار مؤثر باشد. همچنین می توانید لیوان‌های کاغذی را پر از آب کنید و در فریزر قرار دهید. مخروط‌های یخ بوجود آمده برای ماساژ مفصل بسیار عالی هستند.یکی دیگر از روش ها استفاده از داروهای ضد التهابی و غیر استروئیدی است که باعث کاهش التهاب می شوند. این داروها شامل آسپرین، ایبوپروفن، کلینوریل، ایندوسین، ناپروسین می باشد.اگر روش های درمانی گفته شده موثر نبود چکار کنیم؟اگر استراحت، یخ، دارو و اصلاح فعالیت ها کارساز نبود، مرحله بعدی تزریق کورتیزون است. یک تزریق به مفصل گاهی اوقات درد و تورم را به طور دائمی درمان می کند و ممکن است اثر آن برای همیشه باقی بماند. معمولاً قبل از در نظر گرفتن جراحی یک یا دو واکسن کورتیزون توصیه می شود.جراحی و مراقبت های بعد از آناگر این درمان ها موثر واقع نشد، می توان جراحی را در نظر گرفت. از آنجایی که درد به دلیل تماس انتهای استخوان ها با یکدیگر است، درمان در واقع برداشتن بخشی از انتهای استخوان ترقوه است. مفصل AC یکی از معدود مفاصل بدن است که می توانید بدون بخشی از استخوان که مفصل را تشکیل می دهد زندگی کنید. جراحی را می توان از طریق یک برش کوچک به طول حدود 1 اینچ انجام داد یا می توان آن را با چندین برش کوچک با استفاده از روش آرتروسکوپی انجام داد. صرف نظر از تکنیک، بهبودی و نتایج تقریباً یکسان است. در بیشتر موارد بیمار می تواند در همان روز عمل جراحی با پوشیدن بند بازو به خانه برود. بخیه ها حدود یک هفته بعد کشیده می شوند و حرکت شانه بلافاصله آغاز می شود. حدود چهار تا شش هفته زمان می برد تا بتوانید شانه را به طور کامل حرکت دهید و قدرت شانه ی خود را بازیابید. بهبودی کامل به عوامل مختلفی بستگی دارد، اما اکثر بیماران تا سه ماه بعد به فعالیت کامل باز می گردند.نتایج جراحی مفصل AC چیست؟اکثر بیماران بعد از عمل جراحی به طور قابل ملاحظه ای دردشان تسکین می یابد و تقریباً ۹۵ درصد به سطح فعالیت و ورزش قبل از آسیب برمی گردند. در هر جراحی احتمال عفونت وجود دارد اما نادر است. عوارض این جراحی بسیار کم است و اکثر بیماران از نتیجه عمل بسیار راضی هستند.گاهی اوقات، بعد از دوره نقاهت، بیمار ممکن است با بلند کردن شانه یا تمرینات ورزشی احساس خستگی یا درد کند. با این حال، اکثر بیماران از جراحی بسیار راضی هستند و می توانند فعالیت بیشتری نسبت به قبل از جراحی داشته باشند. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Wed, 06 Dec 2023 11:11:35 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%B6%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-jwpkzz7ey3gr تورم، آسیب یا تغییرات استخوانی در اطراف روتاتور کاف در شانه شما می‌تواند باعث دردی شود که در فعالیت‌های زندگی شما اختلال ایجاد می‌کند. در ادامه در مورد درد شانه بیشتر صحبت می کنیم.شانه چیست؟شانه های ما بازوهای ما را به بالاتنه متصل می کند. مفصل شانه انعطاف پذیرترین مفصل بدن و همچنین پیچیده ترین آن است. سه استخوان، حدود دوازده ماهیچه مختلف و بسیاری از رباط ها و تاندون ها در شانه به هم می رسند که مجموع آن ها روتاتور کاف نامیده می‌شود و دامنه حرکتی وسیعی را به شانه می‌دهد.چه عواملی باعث شانه درد می شود؟شایع‌ترین علت درد شانه زمانی است که تاندون‌های روتاتور کاف در زیر ناحیه استخوانی شانه گیر می‌افتند. در این حالت تاندون ها ملتهب یا آسیب دیده می شوند. به این وضعیت تاندونیت روتاتور کاف یا بورسیت می گویند.درد شانه همچنین ممکن است ناشی از موارد زیر باشد:آرتریت در مفصل شانهخارهای استخوانی در ناحیه شانهبورسیت، که التهاب کیسه پر از مایع (بورسا) است، که به طور معمول از مفصل محافظت می کند و به حرکت نرم آن کمک می کند.شکستگی استخوان شانهدررفتگی شانهجداسازی شانهشانه یخ زده، زمانی رخ می دهد که عضلات، تاندون ها و رباط های داخل شانه سفت می شوند و حرکت را دشوار و دردناک می کنند.استفاده بیش از حد یا آسیب به تاندون های مجاور، مانند عضلات دوسر بازوآسیب عصبی که منجر به حرکت غیر طبیعی شانه می شود.پارگی تاندون های روتاتور کافضعیف شدن شانهگاهی اوقات، درد شانه ممکن است به دلیل وجود مشکل در ناحیه دیگری از بدن، مانند گردن یا ریه ها باشد. به این درد ارجاعی می گویند. در این حالت هنگام حرکت و استفاده از شانه دردی احساس نمی شود، اما به هنگام استراحت متوجه درد می شوید.روتاتور کاف چیست؟روتاتور کاف گروهی از ماهیچه ها و تاندون ها است که به استخوان های مفصل شانه شما متصل می شوند. این گروه به شانه شما اجازه حرکت می دهد و آن را ثابت نگه می دارد.علائم مشکلات روتاتور کافاحساس درد در شانه زمانی که دست خود را بالای سر خود می برید ممکن است به این معنی باشد که شما مشکلی در روتاتور کاف خود دارید. درد در ناحیه روتاتور کاف معمولاً به این معنی است که شما دچار تاندونیت روتاتور کاف یعنی التهاب تاندون‌ ها یا پارگی روتاتور کاف یعنی زمانی که یکی از تاندون ها در اثر استفاده بیش از حد یا آسیب پاره شده است، شده اید. تاندونیت روتاتور کاف ممکن است به دلیل نگه داشتن بازوی شما در همان وضعیت برای مدت طولانی، مانند انجام کارهای کامپیوتری یا آرایش مو باشد. خوابیدن هر شب روی یک بازو نیز می تواند باعث این مشکل شود. همچنین می‌توانید با انجام ورزش‌هایی که نیاز به حرکت مکرر بازو دارند، مانند تنیس، بیسبال، شنا و وزنه‌برداری، به تاندونیت مبتلا شوید. پارگی روتاتور کاف ممکن است در حالی که بازویتان به طور ناگهانی کشیده می شود یا بعد از تلاش برای بلند کردن جسمی سنگین اتفاق بیفتد. پارگی مزمن به مرور زمان و به آرامی رخ می دهد، به ویژه در افرادی که تاندونیت مزمن دارند. در برخی موارد، تاندون فرسوده شده و شروع به پارگی می کند. اگر تاندونیت دارید، زمانی که بازوی خود را بالای سر خود می برید، درد خواهید داشت، مانند زمانی که موهای خود را برس می زنید یا از قفسه چیزی برمی دارید. درد ممکن است در ابتدا خفیف باشد، اما با گذشت زمان ممکن است در هنگام استراحت یا در شب احساس درد کنید، به خصوص زمانی که روی شانه خود دراز می کشید. درد ناشی از پارگی ناگهانی روتاتور کاف شدید است. همچنین شانه شما ممکن است ضعیف باشد و هنگام حرکت دادن شانه صدای کوبیدن بشنوید. علائم مزمن شامل بدتر شدن تدریجی درد، ضعف، سفتی یا از دست دادن حرکت است. بیشتر افرادی که دچار پارگی روتاتور کاف هستند، در شب و هنگام بیدار شدن از خواب درد شدیدی دارند.روش های تشخیص و درمان درد شانهبرای درمان مشکل روتاتور کاف و درد شانه، پزشک شانه شما را از نظر حساسیت بررسی می‌کند و بازوی شما را بلند می‌کند تا ببیند در کدام وضعیت درد دارید. اشعه ایکس ممکن است یک خار استخوانی (یک برآمدگی استخوانی) را نشان دهد. اگر پزشک فکر می کند که دچار پارگی روتاتور کاف هستید، ممکن است برای شما سونوگرافی یا ام آر آی تجویز کند. درمان تاندونیت روتاتور کاف شامل استراحت دادن به شانه و اجتناب از فعالیت هایی است که باعث درد شما می شود. همچنین می‌توانید هر بار ۲۰ دقیقه، ۳ یا ۴ بار در روز از کمپرس یخ استفاده کنید. داروهایی مانند ایبوپروفن ممکن است به کاهش تورم و التهاب کمک کند. در نهایت باید فیزیوتراپی را برای تقویت عضلات شانه شروع کنید. در مواردی شدیدتر، جراحی می‌تواند بافت ملتهب و بخشی از استخوان را که روی روتاتور کاف قرار دارد برداشته، و به کاهش فشار روی تاندون‌ها کمک کند. فردی که دچار پارگی جزئی روتاتور کاف است، می‌تواند استراحت و ورزش های مخصوص را امتحان کند، در صورتی که از شانه ی خود زیاد کار نکشد. اما اگر پارگی کامل وجود داشته باشد و علائم درد با درمان های پیشنهادی بهبود نیابد، ممکن است برای ترمیم تاندون به جراحی نیاز باشد.نتیجه گیریاغلب اکثر علائم شانه درد با استراحت یا ورزش، بهبود می یابند یا از بین می روند، اگرچه ممکن است ماه ها طول بکشد. مراجعه به متخصص ارتوپد در روزهای اول درد می تواند مانع از شدید شدن درد و عمل جراحی شود. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Sat, 02 Dec 2023 12:03:23 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D9%84%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D9%88%D9%85-%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-gwrhyqvxy1fi لابروم محل اتصال رباط های شانه است و از مفصل گوی و سوکت و همچنین تاندون ها و عضلات روتاتور کاف پشتیبانی می کند. به ثبات شانه کمک می کند و در صورت پاره شدن، می تواند منجر به دررفتگی جزئی یا کامل شانه شود.لابروم چیست؟لابروم نوعی غضروف است که در مفصل شانه یافت می شود و از جنس فیبروکارتیلاژ است. مفصل شانه یک مفصل گوی و حفره بزرگ است که در آن سر گرد استخوان بازو در گلنوئید، یک حفره کم عمق در تیغه شانه قرار می گیرد. نوار ضخیم غضروفی که به نام لابروم شناخته می شود، گلنوئید را احاطه کرده و آن را عمیق می کند تا سر بزرگتر استخوان بازو را در خود جای دهد. لابروم که محکم به سوکت و همچنین چندین تاندون و رباط شانه متصل است، به حفظ ثبات شانه کمک می کند.دو نوع غضروف در مفصل وجود دارد. نوع اول غضروف سفید در انتهای استخوان ها (غضروف مفصلی) است که به استخوان ها اجازه می دهد روی یکدیگر سر بخورند و حرکت کنند. هنگامی که این نوع غضروف شروع به ساییدگی می کند (فرآیندی به نام آرتریت)، مفصل دردناک و سفت می شود. لابروم نوع دوم غضروف در شانه است که به طور مشخص با غضروف مفصلی متفاوت است. این غضروف فیبری یا سفت تر از غضروف انتهای استخوان است. همچنین، این غضروف، تنها در اطراف سوکتی که در آن متصل است، یافت می شود.چه عواملی باعث پارگی لابروم شانه می شود؟پارگی لابرال شانه به شرایطی اشاره دارد که در آن حلقه فیبرو غضروف اطراف گلنوئید (حفره شانه) در کتف (تیغه شانه) پاره شده است. این پارگی ممکن است در اثر ضربه مستقیم یا در شرایط زیر رخ دهد:افتادن روی بازوی دراز شدهافتادن روی شانهبلند کردن یک جسم سنگینفشار دادن شدید بازو در حالت کشیده یا بالای سرفعالیت های تکراری بالای سرشانه مانند پرتاب توپ بیسبال یا بلند کردن وزنهعلائم پارگی لابروم شانهعلائم پارگی لابرال ممکن است از خفیف تا شدید متغیر باشد. شایع‌ترین علائم پارگی لابروم شانه عبارتند از: درد شانه، بی‌ثباتی و در برخی موارد، احساس ساییدگی، قفل شدن یا گرفتگی هنگام حرکت دادن شانه. این علائم ممکن است بسته به نوع پارگی در هر فرد متفاوت باشد. بسیاری از افراد مبتلا به پارگی لابرال صدمات دیگری نیز در شانه خود دارند. علاوه بر این، لابروم آسیب دیده می تواند ثبات مفصل را به خطر بیندازد و منجر به آسیب اضافی شانه شود.انواع پارگی لابروم شانهرایج ترین نوع پارگی لابروم پارگی SLAP و پارگی بانکارت می باشد. هر دو نوع پارگی لابرال معمولاً با درد شدید و دشواری در انجام حرکات طبیعی شانه همراه است.پارگی لابروم می تواند اشکال مختلفی داشته باشد و اشتباه گرفتن این انواع بسیار آسان است. در نتیجه، مهم است که با پزشک خود در مورد نوع پارگی لابروم شانه صحبت کنید. اولین نوع پارگی، پارگی است که در آن لابروم به طور کامل از استخوان جدا می شود. این معمولاً با آسیب به شانه همراه است که در آن شانه سابلوکس شده یا دررفته شده است. گاهی اوقات این نوع پارگی رخ می دهد و فرد متوجه نمی شود که شانه از حفره خارج شده است.نوع دوم پارگی لابروم، پارگی درون خود لابروم است. لبه لابروم به مرور زمان ممکن است فرسوده شود به طوری که لبه صاف نباشد. این نوع پارگی بسیار رایج است و به ندرت علائمی ایجاد می کند. با بالا رفتن سن افراد (بالای ۴۰ سال) اغلب در شانه دیده می شود. گاهی اوقات لابروم ممکن است پارگی بزرگی داشته باشد که در آن قسمتی از لابروم وارد مفصل می‌شود و در حین حرکت توپ در حفره باعث گرفتگی می‌شود. این نوع پارگی بسیار نادر است و بیشتر پارگی های لابروم این علائم را ایجاد نمی کنند.نوع سوم پارگی لابروم در ناحیه ای است که تاندون دوسر بازو به انتهای بالایی حفره می چسبد. سوکت را می توان به چهار ناحیه تقسیم کرد: قدامی (جلو)، خلفی (پشت)، فوقانی (انتهای بالایی نزدیک سر) یا تحتانی (انتهای پایین که به سمت آرنج است).تاندون دوسر بازو در انتهای فوقانی متصل می شود، جایی که با لابروم ترکیب می شود. لابروم از آنجا به اطراف مفصل می رود، هم در جهت قدامی و هم در جهت خلفی. به دلیل آسیب در این ناحیه که تاندون دوسر می چسبد، لابروم نیز می تواند آسیب ببیند. آسیب در این ناحیه می تواند خفیف یا شدید باشد.نحوه تشخیص و درمان پارگی لابروم شانهاز آنجایی که این غضروف در عمق شانه قرار دارد، تشخیص پارگی لابروم در معاینه فیزیکی بسیار دشوار است. چندین آزمایش وجود دارد که پزشک می تواند انجام دهد که ممکن است نشان دهنده پارگی لابروم باشد، اما این آزمایش ها همیشه دقیق نیستند. مشکل دیگر این است که پارگی‌های لابروم شکل‌های مختلفی دارند که در بالا توضیح داده شد، و آزمایش‌های خاص یک نوع پارگی را تشخیص می‌دهند اما نوع دیگری را تشخیص نمی‌دهند. برخی از پزشکان بسیار مطمئن هستند که می توانند پارگی لابرال را پس از معاینه فیزیکی تشخیص دهند، اما این موضوع بحث برانگیز است.از آنجایی که دلایل زیادی برای درد شانه وجود دارد، تشخیص پارگی لابرال بسیار دشوار است. پزشک ارزیابی شانه را با گرفتن تاریخچه کامل آسیب و انجام معاینه فیزیکی آغاز می کند. همچنین ضمن ارزیابی دامنه حرکتی و هرگونه ضعف عضلانی، بررسی می کند که کدام حرکات شانه باعث درد می شود. بهترین آزمایش‌های موجود برای تشخیص پارگی لابروم، اسکن‌های تصویربرداری مغناطیسی (MRI) یا آزمایشی به نام سی‌تی آرتروگرام است. هر دوی این تست ها در تعیین پارگی لابروم به دلیل سابلوکساسیون یا دررفتگی نسبتا خوب هستند، اما دقت آنها فقط حدود 80 تا 85 درصد است. به همین دلیل، برخی از پزشکان معتقدند که اگر تشخیص سابلوکساسیون یا دررفتگی با شرح حال و معاینه فیزیکی انجام شود، همیشه نیازی به انجام آزمایش نیست.درمان بستگی به نیازهای فرد، شدت آسیب و نوع پارگی در لابروم دارد. اغلب رویکرد اولیه این است که ببینیم آیا درمان محافظه کارانه می تواند درد و التهاب را برطرف کرده و عملکرد را بازیابی کند یا خیر. پارگی های ناشی از ناپایداری شانه، اعم از سابلوکساسیون یا دررفتگی، مستلزم این است که لابروم دوباره به لبه سوکت متصل شود. این کار را می توان با یک برش در جلوی شانه انجام داد، یا می توان آن را با تکنیک های آرتروسکوپی از طریق برش های کوچکتر انجام داد. هر رویکرد مزایا و معایبی دارد.اگر لابروم فرسوده باشد، معمولاً هیچ درمانی لازم نیست زیرا معمولاً علائمی ایجاد نمی کند. اما در صورت پارگی زیاد لابروم، قسمت پاره شده یا باید بریده و کوتاه شود و یا باید ترمیم شود. اینکه کدام درمان مورد استفاده قرار می گیرد بستگی به محل پارگی و بزرگی آن دارد. این نوع پارگی که بدون ناپایداری شانه نیاز به ترمیم دارد نادر است.پارگی لابروم در نزدیکی اتصال تاندون دوسر بازو (ضایعات SLAP) ممکن است فقط کوتاه شود یا ممکن است نیاز باشد که دوباره به بالای حفره متصل شود. بهترین راه برای انجام این کار جراحی آرتروسکوپی است زیرا دسترسی به این ناحیه با عمل باز از طریق یک برش بزرگ دشوار است. با استفاده از آرتروسکوپ و برش‌های کوچک برای ابزارهای دیگر، لابروم را می‌توان با استفاده از بخیه یا چسب به لبه سوکت دوباره متصل کرد. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Wed, 29 Nov 2023 14:12:06 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B7-%D8%B5%D9%84%DB%8C%D8%A8%DB%8C-kzdoktiq3y13 در محل مفصل زانو یک طناب بافتی مقاوم وجود داشته که از جنس فیبر کلاژن متراکم است. این طناب بافتی در برابر کشش‌ها از مقاومت بالایی برخوردار است و علاوه بر آن در قسمت مفصل، دو استخوان را نیز به یکدیگر متصل می‌کند. یکی از مهم‌ترین رباط‌هایی که در مفصل زانو وجود دارد رباط صلیبی بوده که نقش مهم و حیاتی در سلامت و ثبات این قسمت از بدن دارد.امروزه به ویژه در میان ورزشکاران در اکثر مواقع با انجام فعالیت‌های شدید این رباط دچار آسیب و التهاب شدیدی می‌شود که در این شرایط باید اقداماتی صورت گیرد. در صورت آسیب دیدگی فعالیت زانو با اختلال شدیدی مواجه می‌شود و حتی ممکن است به دنبال آن آسیب‌های دیگری نیز به سراغ شما بیاید. در اینجا اطلاعات تکمیلی درباره رباط صلیبی و اقدامات لازم هنگام پارگی را برایتان بازگو می‌کنیم.رباط صلیبی زانوجالب است بدانید که زانو متشکل از چهار رباط مهم اعم از، رباط‌های طرفی داخلی، خارجی و رباط‌های صلیبی قدامی و خلفی است. این رباط‌ها به گونه‌ای مایل در داخل مفصل زانو قرار دارند که هر کدام از آن‌ها نقش مهمی در این مفصل دارند. لیگامان صلیبی قدامی با لیگامان مایل داخلی هم جهت بوده و وظیفه اصلی آن‌ها کنترل کردن حرکات ساق پا به جهت جلو و حرکت زانو به سمت داخل را دارند.این لیگامان در ۲۰ درجه انتهایی زمانی که زانو صاف می‌شود و همچنین ۷۰ تا ۹۰ درجه هنگام خم شدن زانو، سفت و کشیده شده که یک عضو حساس و مهم است. لیگامان موجود رباط صلیبی خلفی نیز با لیگامان داخلی و خارجی در یک جهت بوده که حرکات ساق به سمت عقب را محدود می‌کند و در اغلب حرکات زانو این لیگامان در حالت سفت و کشیده قرار دارد.انواع رباط صلیبیهمان‌طور که اشاره کردیم این رباط‌ها در واقع برخی بافت‌های همبند و به شکل طناب هستند که در اطراف مفاصل زانو قرار دارند. از مهم‌ترین وظایف آن‌ها کنترل کردن و محدود کردن حرکات بیش از حد و سنگین بوده تا آسیب خاصی به این ناحیه وارد نشود. رباط صلیبی دارای انواع مختلفی بوده که هر کدام از آن‌ها دارای وظایف خاصی هستند که در اینجا می‌خواهیم به معرفی آن‌ها بپردازیم.رباط صلیبی قدامی ACLرباط ACL در اصلی‌ترین و مرکزی‌ترین نقطه زانو قرار دارد. وظیفه اصلی این رباط کنترل و هدایت چرخش‌های استخوان ساق پا و درشت نی به جهت جلو می‌باشد.رباط صلیبی خلفی PCLرباط PCL یا همان رباط صلیبی پشتی از استحکام و مقاومت بالایی در برابر برخوردها و کشش‌ها برخوردار است. این رباط نسبت به نوع ACL از مقاومت بیشتری برخوردار است و یکی از وظایف اصلی آن جلوگیری از حرکت درشت نی به سمت عقب می‌باشد. استحکام آن به قدری است که تقریباً دو برابر نوع قدامی قدرت دارد.پارگی رباط‌های صلیبی زانواین لیگامان‌ها به دلیل داشتن فیبرهای کلاژن در برابر نیروهای کششی از تحمل و مقاومت بالایی برخوردار هستند. اگر به رباط صلیبی زانو فشار بسیار زیادی وارد شود و بیش از حد تحمل، کش پیدا کند ما شاهد پارگی آن خواهیم بود. این پارگی‌ها در سه سطح مختلف رخ می‌دهند که سطح اول آن پارگی خفیف بوده که هیچ‌گونه بی ثباتی در مفصل وجود ندارد. در سطح دوم پارگی فیبرها خفیف نبوده و در حالت استاندارد است که یک ثبات نسبی درون مفصل وجود دارد.اما در پارگی رباط صلیبی سطح سوم این بافت‌ها کاملاً از هم جدا می‌شوند و ثبات خود را به‌صورت کامل از دست می‌دهند. این پارگی‌ها باعث می‌شود تا ثبات رباط صلیبی کاهش پیدا کند و یا کاملاً از بین برود. به دنبال آن تعادل شخص کاهش پیدا می‌کند و دردهای زیادی در سطح زانو احساس می‌کند. همچنین در این شرایط حجم عضلات زانو تا حد زیادی کاهش پیدا می‌کند و بسیار آسیب‌پذیر می‌شود.دلایل پارگی رباط صلیبی زانورباط‌هایی که درون زانو وجود دارند ممکن است در اثر فعالیت‌های مختلفی دچار آسیب و پارگی شوند. در اینجا می‌خواهیم برخی از مهم‌ترین دلایلی که باعث کشیدگی و یا پارگی رباط صلیبی زانو می‌شود را برای شما بازگو نماییم.چرخش ناگهانی زانواگر زانو به‌صورت ناگهانی و یکباره چرخشی را تجربه کند که بیش از حد تحمل رباط‌ها باشد، منجر به دررفتگی و یا پارگی رباط صلیبی می‌شود.ضربه شدیددر انجام فعالیت‌ها و ورزش‌های مختلف اگر یک ضربه شدید به زانو و رباط‌ها وارد شود ممکن است آسیب‌های جدی به این مفصل وارد شود. هر چقدر که ضربه وارد شده شدیدتر باشد احتمال پارگی و کشیدگی رباط نیز بیشتر است.حرکت ناگهانییکی دیگر از دلایلی که به مفصل زانو و رباط‌ها آسیب جدی وارد می‌کند حرکت دادن زانو به‌صورت ناگهانی است. حرکاتی نظیر خم و راست کردن زانو با فشار بسیار زیاد می‌تواند خطراتی برای رباط صلیبی به وجود بیاورد.حرکات ورزشی سنگینامروزه افراد ورزشکار بیشتر از سایر افراد دیگر، خطر پارگی رباط صلیبی آن‌ها را تهدید می‌کند. حرکاتی نظیر انتقال وزن بسیار بالا به یک سمت از زانو و یا حرکات ناگهانی در رشته‌های مختلف ورزشی می‌تواند خطراتی برای این مفصل به وجود بیاورد.پرش از ارتفاعپریدن از ارتفاعات بر روی سطح زمین می‌تواند یکی از مهم‌ترین دلایل اصلی پارگی رباط صلیبی باشد.در شرایط پارگی رباط صلیبی باید اقداماتی صورت بگیرد تا به دنبال آن آسیب دیدگی‌های بیشتری شما را تهدید نکند. در این شرایط مراجعه به یک پزشک متخصص و حتی انجام عمل جراحی رباط صلیبی می‌تواند اقدامات موثری جهت رفع این معضل باشد.تفاوت کشیدگی و پارگی رباط صلیبی زانوامروزه اکثر افراد پارگی رباط با کشیدگی را اشتباه می‌گیرند و در این شرایط اقدامات نامناسبی را انجام می‌دهند. در این باره باید به شما بگوییم که ضربه وارد شده به این مفصل تعیین کننده پارگی و یا کشیدگی رباط است. اگر ضربه وارد شده از شدت زیادی برخوردار نباشد و فقط به بافت رباط آسیبی وارد شده باشد در این شرایط کشیدگی خفیف رخ داده است.اما برخلاف آن اگر ضربه وارد شده از شدت بالایی برخوردار باشد، بافت رباط توانایی مقاومت در برابر این ضربه را نداشته و ضربه از این بافت عبور خواهد کرد. در این شرایط رباط صلیبی ساختار خود را به‌صورت کامل از دست می‌دهد و این رباط‌ها از یکدیگر جدا می‌شوند که به اصطلاح پارگی رباط صلیبی به وجود آمده است.پارگی رباط چگونه مشخص می‌شود؟تشخیص پارگی رباط صلیبی تنها توسط پزشک متخصص قابل انجام بوده و افراد عادی که از این مبحث سررشته ندارند به‌هیچ عنوان نمی‌توانند این پارگی را تشخیص دهند. پزشک مورد نظر با انجام معاینات مختلف مفصل زانو را بررسی می‌کند با تشخیص می‌دهد که رباط کشیده شده و یا پارگی به وجود آمده است.در اغلب موارد نیاز به عکسبرداری از مفصل زانو نظیر سونوگرافی و یا ام‌آر‌آی بوده تا بتوان به‌صورت دقیق‌تر آن را تشخیص داد. افراد متخصصی نظیر دکتر حسین حاجی تقی در این حوزه تبحر بسیار بالایی دارند که شما می‌توانید با مراجعه به آن‌ها از شرایط رباط زانو خود کامل مطلع شوید.زمان مناسب جهت مراجعه به پزشکهنگامی که به زانوی شما یک آسیب شدیدی وارد می‌شود اگر علائم شدیدی نظیر درد، وجود تورم، اختلال در راه رفتن، عدم حرکت زانو همانند قبل و همچنین احساس درد هنگام لمس کردن زانو را احساس کردید باید حتماً به پزشک مراجعه کنید. مفصل زانو یک عضو پیچیده در بدن بوده که در صورت آسیب دیدن می‌تواند به ساختارهای مختلفی از بدن آسیب برساند. بنابراین با وجود این علائم بهتر است در سریع‌ترین زمان ممکن به پزشک مراجعه کرده تا اقدامات لازم انجام شود.راه‌های درمان پارگی و آسیب دیدگی رباط صلیبیپس از این‌که پارگی رباط تشخیص داده شد با توجه به نوع پارگی رباط به کمک برخی روش‌ها می‌توانید اقدام به درمان آن کنید.درمان‌های اولیهپس از مراجعه به پزشک اگر متوجه شدید که درد وارد شده جزئی بوده شما می‌توانید با استراحت و انجام برخی کارها در خانه نظیر یخ گذاشتن بر روی زانو درد آن را بهبود ببخشید. همچنین می‌توانید با استفاده از یک عصا هنگام راه رفتن فشار زیادی به زانو خود وارد نکنید.دارو ضد التهابیبه کمک داروهای ضد التهابی شما می‌توانید درد و تورم موجود در مفصل زانو را کاهش دهید. در این شرایط حتماً باید با توصیه‌های پزشک این داروها را مصرف کنید و مواردی که پزشک شما معرفی می‌کند را حتماً تهیه کرده و در دوره‌های مختلف آن‌ها را استفاده کنیدبستن زانوبرخی افرادی که هنگام انجام فعالیت‌های ورزشی مختلف رباط ACL آن‌ها آسیب می‌بیند، می‌توانند به کمک بریس بستن آن بر روی زانوی خود به فعالیت‌های خود ادامه بدهند.فیزیوتراپیاگر پزشک شما تشخیص داد که به فیزیوتراپی احتیاج دارید باید تمرینات آن را چند بار در هفته انجام دهید تا زانو شما به حالت عادی بازگردد. این حرکات باعث می‌شود تا دامنه کامل حرکات زانو شما بازیابی شود و به تقویت عضلات زانو منجر می‌گردد. در اغلب موارد پزشک ممکن است به شما توصیه کند تا جهت درمان پارگی رباط صلیبی تمریناتی را انجام دهید.جراحی رباط صلیبیاگر شما دچار پارگی نوع خفیف شده باشید و هنگام حرکت دچار مشکلات زیادی هستید ممکن است پزشک عمل جراحی را برای شما مد نظر بگیرد. در این مواقع رباط ACL دچار آسیب شدیدی شده است و به غیر از عمل جراحی راه دیگری وجود ندارد که بتوانید به حالت عادی بازگردید.در عمل جراحی بافت آسیب دیده رباط صلیبی را برمی‌دارند و یک بافت سالم در آنجا جایگذاری می‌کنند تا بتواند به رشد رباط جدید در آن قسمت کمک کند. پس از عمل جراحی افراد با کمک فیزیوتراپی و رعایت تمامی نکات اولیه پس از جراحی می‌توانند با گذشت ۱۲ ماه از عمل جراحی مجدد ورزش و فعالیت خود را از سر بگیرند.اقدامات مهم پس از جراحی رباط صلیبیلازم به ذکر است اهمیت اقدامات پس از جراحی اگر از خود جراحی بیشتر نباشد قطعاً کمتر نخواهد بود. برای این‌که شما بتوانید به حالت طبیعی خود بازگردید انجام این اقدامات جهت توانبخشی و فیزیوتراپی یک امر حیاتی به‌شمار می‌آید. فیزیوتراپی پس از جراحی به شما این امکان را می‌دهد تا بتوانید قدرت و دامنه حرکات مفصل زانوی خود را بازیابی کنید.در ابتدا توانبخشی جهت حرکات عضلات زانو و همچنین ساق پا متمرکز خواهد شد که پس از این مرحله با افزایش فشار عضلات بافت رباط نیز تقویت خواهد شد‌. بهبود رباط نیاز به به زمان دارد بنابراین شما نباید توقعات بسیار زیادی از آن داشته باشید و بتوانید در مدت زمان کمی فعالیت‌های عادی را انجام دهید. این پروسه برای بیماران مختلف ممکن است ۶ الی ۱۲ ماه مطابق با نوع پارگی شما زمان ببرد تا بتوانید فعالیت و یا ورزش خود را از سر بگیرید.عمل جراحی پارگی رباط صلیبی در تهراناگر شما دچار پارگی رباط صلیبی شده‌اید و می‌خواهید روند بهبود خود را به بهترین حالت ممکن سپری کنید، انتخاب پزشک از اهمیت بسیار بالایی برخورد است. اگر جراحی پارگی رباط به خوبی انجام نشود قطعاً شما قادر به انجام فعالیت‌های خود نخواهید بود و پس از گذشت زمانی باید دوباره اقدام به جراحی کنید.دکتر حسین حاجی تقی بهترین جراح برای رباط صلیبی در تهران بوده که در این حوزه سابقه درخشانی دارد. دکتر حاجی تقی دارای مدارکی نظیر دوره تکمیلی فوق تخصصی زانو از اتریش، ترمیم آرتروسکوپی رباط و مینیسک زانو از اسپانیا، مدرک تروما از سویس و… بوده که این‌ها برخی از دستاوردهای این پزشک متخصص است. بنابراین جهت ارتوپدی رباط صلیبی و طی کردن پروسه درمان دکتر حسین حاجی تقی در تمامی مراحل همراه شما بوده و پس از گذشت زمان و رعایت اقدامات اولیه می‌توانید فعالیت‌های خود را از سر بگیرید.جمع‌بندیامروزه پارگی رباط صلیبی یکی از مهم‌ترین معضل‌های افراد ورزشکار بوده که این خطر همواره آنان را تهدید می‌کند. همان‌طور که اشاره کردیم این ربات‌ها از نوع ACL و  PCL دارای اهمیت بسیار زیادی در ناحیه زانو هستند که وجود اختلال در آن‌ها می‌تواند کاملاً در حرکات و انجام فعالیت‌های شما مشکلات زیادی به وجود بیاورد.در دنیای امروز با پیشرفت علم و تکنولوژی راه‌های زیادی برای درمان پارگی رباط صلیبی وجود داشته که به دنبال آن بیماران نیز باید اقداماتی را انجام دهند. در صورت وجود پارگی خفیف و احتیاج به جراحی حتماً سراغ پزشکان مطرحی همچون دکتر حسین حاجی تقی بروید تا یک بار برای همیشه این پروسه را طی کنید و پس از گذشت چندین ماه فعالیت‌های خود را از سر بگیرید. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Wed, 22 Nov 2023 11:10:59 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D9%88%D9%85%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%85%D9%81%D8%B5%D9%84%DB%8C-chsbhs7fdoak یکی از مهم‌ترین و شایع‌ترین بیماری‌های مربوط به مفاصل، روماتیسم مفصلی است که موجب تورم و التهاب در ناحیه مفاصل شده و درد، تورم و حرکت سخت مبتلایان به این بیماری را در پی خواهد داشت. روماتیسم مفصلی یا به‌ عبارتی آرتریت روماتوئید یک اختلال خودایمنی محسوب می‌شود که طی آن سیستم ایمنی بدن انسان به لایه پوششی سطح مفاصل حمله کرده و باعث تورم و دردناک شدن این قسمت می‌شود.در نهایت این تورم و التهاب منجر به فرسایش استخوان و تغییر شکل مفصل خواهد شد. ما در این مقاله از وبلاگ دکتر حسین حاجی تقی، ( متخصص و فوق تخصص ارتوپدی و آسیب‌های شانه و زانو) قصد داریم به بررسی علل و علائم روماتیسم مفصلی بپردازیم و انواع مختلف این بیماری و روش‌های درمان آن را مورد بحث قرار دهیم. اگر شما هم با مشکل درد زانو روبرو هستید حتما برای مطالعه این مطلب مشتاق خواهید بود. پس تا پایان مقاله همراهمان باشید.علائم روماتیسم مفصلیباتوجه به تحقیقات انجام شده روماتیسم مفصلی در تمام مفاصل بدن ممکن است ایجاد شود و معمولا از مفاصل کوچک مانند مفاصل انگشت دست و پا شروع و به مرور با پیشرفت بیماری، مچ دست و پا، زانو، آرنج، شانه و باسن را درگیر خواهد کرد. علائم مربوط به این بیماری در اکثر موارد در دو طرف بدن مشاهده شده و گاهی هم این علائم به‌صورت دوره‌ای نمایان می‌شوند.علائم آرتریت روماتوئید مشابه علائم سایر آرتریت‌ها بوده و برای تشخیص دقیق آن باید آزمایش‌های مختلفی انجام بپذیرد. در ادامه به چند مورد از علائم روماتیسم مفصلی اشاره کرده و توضیح مختصری در مورد هر کدام از آن‌ها ذکر کرده‌ایم.درد مفاصل: درد مفاصل در بیماران مبتلا به روماتیسم مفصلی یک درد ضربان‌دار و دردناک است که معمولا صبح‌ها شدیدتر بوده که دلیل آن عدم تحرک در شب و ساکن ماندن مفاصل است. این درد در طول روز امکان دارد که بیشتر شود و با استراحت روزانه کاهش یابد. دردی تیز و خنثی که ممکن است به سایر قسمت‌های بدن نیز منتقل شود و بیمار را بسیار آزار دهد. اگر این مشکل را دارید باید به دکتر ارتوپد برای روماتیسم مفاصل خود مراجعه کنید. دکتر حسین حاجی تقی یکی از متخصصین باتجربه در زمینه بیماری‌های مفاصل نظیر روماتیسم مفصلی بوده که بهترین راه و روش درمان را به شما معرفی خواهد کرد.تورم و التهاب: یکی از شایع‌ترین علائم روماتیسم مفصلی، تورم و التهاب است که باعث می‌شود فرد مبتلا در قسمت مفاصل احساس سفتی و گرفتگی کند.سفتی و سختی مفاصل: همان‌طور که ذکر شد تورم و التهاب در قسمت مفاصل باعث می‌شود که این بخش مهم از بدن با سفتی و سختی مواجه شده و محدودیت‌های زیادی را برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید به‌وجود آورد. به‌عنوان مثال درصورتی‌که انگشتان دست با این مشکل روبرو شود امکان دارد که فرد نتواند به‌صورت کامل انگشت خود را خم و یا مشت کند.محدودیت حرکت: اکثر افرادی که به روماتیسم مفصلی مبتلا هستند از سختی و محدود شدن حرکت مفاصل در صبح شکایت دارند. این سفتی صبحگاهی معمولا بیش از نیم ساعت زمان می‌برد تا از بین برود.خستگی و ضعف عمومی: روماتیسم مفصلی موجب احساس خستگی و همچنین ضعف عمومی بدن شده و امکان دارد که در طول روز میزان این درد شدت بیشتری پیدا کند، با این حال اگر استراحت کنید درد مفاصل‌تان کاهش خواهد یافت.سایر علائم آرتریت روماتوئیدعلائمی که در بخش قبل ذکر شد مشکلاتی هستند که مفاصل را درگیر کرده و باعث آزردگی مبتلایان می‌شوند، در ادامه علائم مربوط به برخی مفاصل را ذکر می‌کنیم.علائم روماتیسم مفصلی پا: همان‌طور که ذکر کردیم شایع‌ترین نشانه‌های این بیماری، درد، تورم و سفتی در مفاصل هردو پا به‌صورت یکسان است.علائم آرتریت روماتوئید دست: در روماتیسم مفصلی دست تورم، قرمزی و گرمی از مشخصات بارز این مشکل هستند. در برخی افراد زیر پوست اطراف مفصل دست تورم‌های سفت و سخت ایجاد می‌شود که ندول روماتوئید نامیده می‌شوند.علائم روماتیسم مفصلی زانو: در این مفصل هم سفت و سخت شدن از علائم متداول و رایج به‌شمار می‌آید به‌صورتی که افراد مبتلا به روماتیسم مفصل زانو قادر نخواهند بود به راحتی زانوی خود را خم و راست کنند.برخی از کسانی که با بیماری آرتریت روماتوئید درگیر هستند دارای علائم عمومی‌تری بوده که در ادامه به چند مورد از آن‌ها نیز اشاره شده است.۱_ تب و دمای غیر طبیعی بدن۲_ خستگی و کاهش انرژی۳_ کاهش اشتها۴_ تعریق بالا۵_ کاهش وزنتشخیص و درمان روماتیسم مفصلیاگر به افراد اطراف خود و خانواده‌تان توجه کرده باشید، زانو درد و درد مفاصل مشکل اکثر آن‌ها بوده و از شرایط نامساعد به‌وجود آمده در رنج و عذاب هستند. یکی از شایع ترین بیماری‌های روماتیسمی مربوط به روماتیسم مفاصل است که مشکلات عدیده‌ای را برای مبتلایان به این بیماری بوجود می‌آورد.درمان آرتریت روماتوئید توسط روش‌هایی ترکیبی انجام شده و شامل تجویز دارو، فیزیوتراپی و تغییر در سبک و نوع زندگی خواهد بود. داروهای ضد التهاب بخش مهمی از داروهای تجویزی را تشکیل می‌دهند و آنتی بیوتیک‌ها نیز در درمان روماتیسم مفاصل نقش مهمی دارند. فیزیوتراپی باعث بهبود شرایط عضلات و ماهیچه‌ها شده و حرکت مفاصل را بهتر می‌کند.تشخیص این بیماری توسط آزمایشات مخصوص و با توجه به تاریخچه بیماری و بررسی‌های جسمی فرد مبتلا انجام می‌گیرد. آزمایش خون، آزمایش تشخیصی مفصل و همچنین آزمایش تصویربرداری از مفاصل از اقداماتی هستند که برای تشخیص و درمان  روماتیسم مفصلی مورد نیاز هستند. پزشک برای تشخیص این بیماری آزمایشات و بررسی‌های مختلفی را انجام می‌دهد که می‌توان به مواردی که در ادامه آمده است اشاره کرد.معاینه بالینیسی تی اسکنام آر آیتصویر برداری اشعه ایکسبررسی سیستم ایمنی بدنمیزان رسوب گلبول قرمز که از تست‌های تشخیص آرتریت محسوب می‌شود.آزمایش سنجش پروتئین فعال سیپیشگیری از ابتلا به روماتیسم مفصلیبرای بیماری روماتیسم که منجر به درگیر شدن مفاصل و درد و التهاب در آن‌ها می‌شود متاسفانه نمی‌توان یک راهکار پیشنهاد کرد تا به‌طور قطع از ابتلا به آن جلوگیری شود ولی برخی اقدامات وجود دارند که از بروز این درد طاقت‌فرسا و بیماری مفاصل جلوگیری کند. این اقدامات مهم عبارتند از:۱_ عدم استعمال دخانیات۲_ دوری از استرس و برخورداری از سبک زندگی سالم۳_ تغذیه مناسب۴_ ورزش‌های مفید طبق دستور پزشک معالجگاهی درد مفاصل به یکباره شعله‌ور می‌شوند که اگر دلیل آن را بدانید حتما در کاهش درد و همچنین حذف زمینه‌های ایجاد آن مفید خواهد بود. باید تلاش کنید به بیماری‌هایی که موجب عفونت می‌شوند مبتلا نشوید. داروهای خود را سر وقت و منظم مصرف کنید تا علائم روماتیسم مفصلی تشدید نشده و باعث درد و رنج شما نشود.بهترین زمان برای مراجعه به پزشکبه دلیل این‌که درمان به‌موقع روماتیسم مفصلی نقش مهمی را در بهبود شرایط بیمار داشته و آسیب‌های ناشی از این روماتیسم را کاهش می‌دهد، لازم است که به محض مشخص شدن علائم آرتریت روماتوئید و احتمال اینکه به آن مبتلا شده‌اید در اسرع وقت به پزشک متخصص مراجعه کرده و از آسیب دائمی و تغییر شکل مفاصل خود جلوگیری کنید.قطعا هر بیماری اگر در اوایل ابتلا، برای درمان آن اقدام شود نتیجه درمان‌ها رضایت‌بخش خواهد بود و از پیشرفت بیماری جلوگیری می‌شود. دکتر حسین حاجی تقی فوق تخصص ارتوپدی و مشکلات مرتبط با شانه و زانو، یکی از متخصصین باتجربه و نام‌آشنا در زمینه درمان روماتیسم مفاصل هستند که در درمان این مشکل و مشاوره برای بهبود شرایط کنونی شما بهتر انتخاب خواهند بود.روش‌های درمان روماتیسم مفاصلهرچند هنوز درمان قطعی برای روماتیسم مفصلی وجود ندارد ولی مدیریت صحیح و به‌موقع این بیماری می‌تواند در کاهش مشکلات مربوط به آن نقش مهمی داشته باشد. تشخیص و کنترل سریع با دارو، تغییر روش زندگی، درمان‌های حمایتی نظیر فیزیوتراپی و گاهی جراحی می‌تواند به ما در بهبود این بیماری کمک بسزایی داشته باشد.روش‌هایی مختلفی برای درمان آرتریت روماتوئید وجود دارد که مهمترین آن‌ها عبارتند از: تجویز دارو، کاردرمانی یا فیزیوتراپی و در برخی مواقع که دارو و حرکات حمایتی کمکی به بهبود درد مفاصل و برطرف شدن بیماری نکرد و مفاصل در معرض فرسودگی قرار گرفتند، بیمار نیازمند جراحی و ترمیم بخش‌های آسیب‌دیده می‌شود. از اقدامات انجام شده در عمل جراحی می‌توان به آرتروسکوپی، جراحی روی دست و انگشت و مچ آن و همچنین جراحی تعویض مفصل اشاره کرد.انواع مختلف بیماری روماتیسمدر ادامه مطلب سعی داریم یک لیست کامل از انواع بیماری‌های روماتیسمی را به شما ارائه دهیم تا اطلاعات لازم را در این زمینه دریافت کرده و نسبت به درمان مشکلات روماتیسمی خود بی‌تفاوت نباشید.اسپوندیلیت آنکیلوزان: در این نوع روماتیسم مفاصل و رباط‌های مسئول حرکت دادن کمر ملتهب شده و منجر به خشک شدن کمر می‌شوند در این بیماری ممکن است مفاصل و استخوان‌ها نیز با هم فیوز شده و مشکلات طاقت‌فرسایی برای مبتلایان بوجود آورد.نقرس: نقرس نیز نوعی آرتروز است که مفاصل را درگیر کرده و موجب التهاب، درد و تورم در این قسمت‌ها می‌شود.آرتریت عفونی: این نوع روماتیسم در اثر ابتلا به عفونت برخی ویروس‌ها ایجاد شده و در صورت تشخیص زود هنگام، آسیب کمتری به مفاصل وارد می‌شود.استئوآرتریت: استئوآرتریت یا آرتروز از شایع ترین بیماری های روماتیسمی محسوب می‌شود که در اثر آن غضروف مفصلی شکسته شده و مفاصل روی هم ساییده می‌شوند، این مشکل با خشکی، درد و از دست دادن توانایی حرکت مفصل همراه خواهد بود.پلی میالژیا روماتیکا: PMR موجب درد، سفتی بیش از حد عضلات و درد در عضلات، تاندون‌ها، رباط‌ها و بافت‌های اطراف مفاصل شانه، گردن، کمر و لگن می‌شود.بیماری‌های روماتیسمی مخصوصا نوع مفصلی دارای انواع مختلفی و متعددی هستند که ما در این بخش به تعدادی از آن‌ها اشاره کردیم. اکثر این بیماری‌ها همان‌طور که اشاره شد در اثر آسیب رباط‌ها ایجاد می‌شود که به همین منظور در ادامه مطلب چند رباط مفصلی مهم را معرفی کرده و محل قرار گرفتن آن‌ها را مشخص کرده‌ایم.انواع رباط در مفاصلرباط‌ها بافت‌های فیبر مانندی هستند که اطراف مفاصل قرار گرفته و موجب اتصال استخوان‌ها به هم می‌شوند.۱_ از رباط‌های زانو می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.رباط طرف داخلی یا collateral ligament medial، یک رباط محکم در مفصل زانو محسوب می‌شود که آسیب‌دیدگی آن منجر به آسیب دیدن مفصل زانو شده و در شرایط حاد نیاز به تعویض مفصل خواهد بود.رباط خارجی یا lateral collateral ligament، به لقمه خارجی استخوان ران و سر استخوان فیبولا یا همان نازک نی وصل شده و در نگهداری کپسول مفصلی زانو نقش مهمی دارد.رباط متقاطع پشتی یا posterior cruciate ligament که با نام رباط صلیبی خلفی نیز شناخته می‌شود و از رباط‌های قوی مفصل زانو به‌شمار می‌آید.۲_ مفصل ران نیز دارای رباط‌های مختلف با کارآیی و توانمندی مختلف هستند که این رباط‌ها عبارتند از:رباط خاصره‌ای (iliofemoral ligament)رباط عنانه‌ای (pubofemoral ligament)رباط ورکی (ischiofemoral ligament)۳_ مفصل شانه نیز از تعداد مشخصی رباط یا لیگامان تشکیل شده که نقش مهمی در حرکت صحیح مفصل و سلامت آن ایفا می‌کنند. این رباط‌ها عبارتند از:رباط آکرومیوکلاویکولار که رباط اخرمی _ ترقوه‌ای محسوب می‌شود.رباط کوراکوکلاویکولار یک رباط غرابی _ ترقوه‌ای است.رباط کوستوکلاویکولار نیز یک رباط دنده‌ای _ ترقوه‌ای به‌شمار می‌آید.تمام رباط‌های ذکر شده در سلامت مفاصل مرتبط با خود نقش به‌سزایی داشته و آسیب رسیدن به هرکدام از آن‌ها در اثر عوامل مختلف، موجب آسیب دیدن مفاصل و ابتلا به بیماری روماتیسم مفصلی خواهد شد.اگر به دنبال دکتر ارتوپد برای رماتیسم هستید می‌توانید به  مطب دکتر حسین حاجی تقی مراجعه کنید.برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید وارد سایت شوید و با شماره‌های مندرج در سایت تماس بگیرید.جمع‌بندیبیماری روماتیسم مفصلی یکی از خطرناکترین نوع روماتیسم به‌شمار می‌آید که یک بیماری خود ایمنی بوده و سیستم ایمنی بدن در حرکتی غیر عادی به مفاصل حمله و موجب آسیب دیدن آن‌ها و ایجاد درد و التهاب در این قسمت از بدن می‌شود. درمان قطعی روماتیسم مفصلی وجود ندارد و تمام توصیه‌ها و تجویزهای انجام شده توسط پزشک متخصص تنها در جهت کاهش عوارض این بیماری و درد آن است.با این وجود عدم توجه به آرتریت روماتوئید نیز باعث از دست دادن توانایی حرکت اندام درگیر و همچنین پوکی استخوان خواهد شد. به همین دلیل مراجعه زودهنگام به دکتر ارتوپد برای روماتیسم یک اقدام واجب در جهت درمان بهتر این بیماری خواهد بود. دکتر حسین حاجی تقی متخصص و فوق تخصص ارتوپدی و مشکلات زانو و شانه بوده که با ارائه بهترین مشاوره‌های درمانی و تشخیص صحیح روش درمان، یکی از جراحان و متخصصان مطرح کشور به‌شمار می‌آید. شما می‌توانید با مراجعه به دکتر حسین حاجی تقی برای درمان به موقع بیماری خود اقدام کنید. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Sun, 19 Nov 2023 10:48:05 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%BE%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B2%DB%8C-xvqbwmidpg9f پای پرانتزی (به انگلیسی: Genu Varum ) به پاهایی گفته می شود که در آن زانوها به شکل کمان به سمت بیرون انحراف دارند و قوزک پا به هم نزدیک تر می شود. پای پرانتزی در کودکان و بزرگسالان به دلایل مختلفی دیده می‌شود اما شایع ترین دلیل ایجاد آن چرخش در استخوان زیر ساق است. در ادامه مطالب سعی داریم دلایل ایجاد پای پرانتزی و راه های پیشگیری از آن را به شما ارائه دهیم.پای پرانتزی چیست؟پای پرانتزی یا کمانی یک بیماری ارتوپدی است و به پاهایی گفته می شود که حالت طبیعی خود را از دست داده و از ناحیه زانو ب سمت بیرون منحنی شده اند. این وضعیت ممکن است از دوران نوزادی تا بزرگسالی بروز کند و دلایل مختلفی دارد و هرچه پرانتزی پاها بیشتر شود فرد در راه رفتنش بیشتر دچار اختلال می شود طوری که اثرات منفی روی مفصل ران و مچ پا می گذارد.البته پاهای نوزادان تا سن ۲ سالگی به دلیل نوپا بودن دارای خمیدگی فیزیولوژیک می باشد و کاملا طبیعی است و با بزرگتر شدن و راه افتادن آن ها این مشکل کاملا رفع می گردد و نیازی به درمان ندارد، اما اگر بعد از ۲ سال همچنان پاهای خمیده داشتند باید والدین پیگیری کنند تا شدیدتر نشود. در مرحله ی اول احتمالا پزشک به شما می گوید که کفش های فرزندتان را جا به جا بپوشانید. این روش کمک بزرگی به بهبود پاها می کند.علائم و نشانه های پای پرانتزیاز آشکارترین علائم پای پرانتزی که از ظاهر فرد هم مشخص است، حالت کمانی پاهاست که وقتی فرد پاهای خود را جفت می کند زانوها از هم فاصله دارند. از دیگر علائم آن می توان به موارد زیر اشاره کرد:درد در ناحیه لگنزانو دردساییده شدن و از بین رفتن کناره ی خارجی کفشدر هنگام راه رفتن یا دویدن احساس ناتوانی یا درد کنیدکاهش دامنه حرکتیراه رفتن به شکل غیر طبیعی یا اردک وارعلت پرانتزی شدن پاهاپرانتزی شدن پاها به عوامل مختلفی بستگی دارد که در ادامه به بررسی مهمترین آن ها می پردازیم:نحوه ی قرار گیری نوزاد در رحم مادر: نبود فضای کافی در رحم مادر برای چرخش صحیح زانوها یکی از اصلی ترین دلایل ایجاد زانوی پرانتزی است.بیماری راشیتیسم: نرمی استخوان یا راشیتیسم در اثر کمبود زولانی مدت ویتامین D ایجاد می شود که سبب ضعیف شدن استخوان و در نتیجه شکل گیری آن می شود.بیماری بلانت: این بیماری در اثر رشد غیر طبیعی استخوان ساق بوجود می آید که نتیجه آن خم شدن زیر زانوست و معمولا در سال های اولیه زندگی اتفاق می افتد.استئوآرتریت: آرتروز یا همان استئوآرتریت در اثر بالا رفتن سن، اضافه وزن، فرسودگی غضروف زانو یا بلند کردن اجسام سنگین بوجود می آید که به مرور باعث منحنی شدن زانو می شود.آکندروپلازی: این بیماری به کوتولگی معروف است و یک بیماری مادرزادیست که به مرور زمان پاها شکل پرانتزی به خود می گیرد.روماتیسم: احتمال ابتلا به روماتیسم در بیماران روماتیسمی بالاست، زیرا این افراد کورتون مصرف می کنند که سبب پوکی استخوان می شود.شکستگی هایی در زانو و ساق که بدرستی جوش نخورده انداستفاده از پوشک سایز بزرگ برای نوزادعدم هماهنگی در صفحه رشد کودکانزودتر از موعد راه افتادن نوزادضعیف شدن عضلات پشت راننوع راه رفتن اشتباه از کودکیانواع درجات پای پرانتزی و راه های درمان آنمیزان پرانتزی بودن درجات مختلفی دارد و آن را به سه دسته خفیف، متوسط و شدید تقسیم می کنند.پای پرانتزی نوع خفیفدر این نوع پای پرانتزی فاصله ی دو کندیل داخلی ران از هم کمتر از ۲/۵ سانتی متر است. این ناهنجاری توسط افراد غیر متخصص قابل تشخیص نیست و فقط متخصص ارتوپدی با معاینه آن را تشخیص می دهد.پای پرانتزی نوع متوسطدر این نوع پای پرانتزی فاصله ی دو کندیل داخلی ران از هم ۲/۵ تا ۵ سانتی متر می باشد که بندرت بدون مراجعه به متخصص ارتوپدی قابل تشخیص است.پای پرانتزی نوع شدیددر این نوع پای پرانتزی فاصله ی دو کندیل داخلی ران از هم ۵ تا ۷/۵ سانتی متر یا حتی بیشتر است که براحتی قابل تشخیص است  و با جراحی درمان می شود.راه های درمان انواع پای پرانتزیدر نوع پای پرانتزی خفیف و متوسط پزشک به شما رژیم غذایی مناسب می دهد تا کمبود ویتامین هایی که باعث این اختلال شده اند را جبران کنید. مواد غذایی که سرشار از ویتامین به خصوص ویتامین D هستند شامل: ماهی، میگو، شیر سویا،شیر گاو، آب پرتقال، غلات،زرده تخم مرغ و انواع مکمل های غذایی. ناگفته نماند که نور خورشید سرشار از ویتامین D می باشد.همچنین در کنار رژیم غذایی حرکات ورزشی مناسب نیز به شما داده می شود که انجام آن ها کمک زیادی به صاف شدن استخوان منحرف شده می کند.استفاده از بریس زیر نظر پزشک یا آتل یک روش درمانی اولیه محسوب می شود. در این روش به مدت مشخصی هنگام راه رفتن پای خود را داخل بریس می گذارید. ممکن است ابتدا مجبور شوید درد زیادی را تحمل کنید اما به مرور درد کمتر می شود تا زمانی پاها به حالت طبیعی خود باز گردند.فیزیوتراپی یکی دیگر از روش های درمان پای پرانتزی و از مهم ترین روش هاست، زیرا فیزیوتراپی با تقویت عضله های نگه دارنده مفصل زانو، آموزش الگوی صحیح راه رفتن، استفاده از وسایل کمکی برای راه رفتن درست و تمرینات ورزشی نقش مهمی در بهبود پای پرانتزی دارد.در پاهای پرانتزی نوع شدید، پزشک ارتوپد پس از معاینه و تشخیص دقیق، اقدام به جراحی و استخوان های خمیده را صاف می کند. در این روش پس از دوره نقاهت باید چندین جلسات فیزیوتراپی انجام گیرد تا الگوی درست راه رفتن را آموزش ببینید، همچنین ممکن است پزشک برای شما دستگاه بریس هم تجویز کند.چه ورزش هایی برای درمان پای پرانتزی مفید است؟لمس انگشتان پا در حالت ایستادهدر این روش پاها را چند سانتی متر از هم باز کنید، بدون اینکه زانوهایتان خم شود با اگشتان دست انگشتان پا را لمس کنید. هدف از این روش تقویت عضلات پشت ران می باشد.اسکاتدر این روش پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید، برای تعادل بدن دست ها را به سمت جلو بیاورید و تا نیمه بنشینید، طوری که کمر خم نشود ولی زانوها خم شود. سعی کنید باسن را عقب بدهید. این حرکت عضلات داخلی ران را تحت تاثیر قرار می دهد.چرخش داخلی خوابیده به پهلوبه یک سمت دراز بکشید طوری که بدن در یک راستا باشد. زانو ها را به اندازه ۹۰ درجه خم کنید و بهم بچسبانید، سپس پای بالایی را از سمت قوزک بلند کرده و به سمت بالاتنه بیاورید طوری که پاها از زانو بهم بچسبد و مجدد برگردانید.اسکات کنار دیوار همراه توپدر حالت ایستاده به دیوار بچسبید و یک توپ بین زانوهای خود قرار دهید. حالا مانند حرکت اسکات به آرامی روی زانوها بنشینید طوری که ران پا با زمین موازی باشد. چند ثانیه نگه دارید و بلند شوید.یوگاانجام حرکات یوگا به اصلاح فرم بدن و انعطاف پذیری آن کمک زیادی می کند.نیاز است که حرکات بالا را دو یا سه ست در روز و در هر ست ۱۰ الی ۱۵ بار تکرار کنید تا به نتیجه ی مطلوب برسید.پیشگیری از مبتلا شدن به پای پرانتزیهیچ راه حل قطعی برای جلوگیری از مشکلات پا نیست اما می توانید با ورزش کردن، مصرف اندازه ویتامین D، رژیم غذایی مناسب، درست راه رفتن و مراجعه به موقع به پزشک در صورت مشاهده علائم پرانتزی بودن پا و اقدام هر چه سریعتر به روند درمانی کمک زیادی به بهبود و رفع اختلالات پای پرانتزی کنید.دکتر حسین حاجی تقی از مجرب ترین جراحان و متخصصان ایران است که جراحی های بسیار موفقی در زمینه درمان پاهای پرانتزی در کارنامه کاری خود دارند. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Sat, 18 Nov 2023 23:16:14 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%A2%D9%86%D8%A7%D8%AA%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-qs5bkvmtpefi شانه یکی از پیچیده ترین و متحرک ترین مفاصل بدن است که امکان حرکات وسیعی را برای بازو فراهم می کند. شانه شامل استخوان ترقوه، استخوان بازو و استخوان کتف است که توسط عضلات و رباط های متعددی به هم متصل شده اند. شانه انسان متحرک‌ترین مفصل بدن است. این تحرک دامنه حرکتی فوق‌العاده‌ای مانند ابداکشن، خم شدن، اکستنشن، چرخش داخلی، چرخش خارجی، و دور ۳۶۰ درجه در صفحه ساژیتال را برای اندام فوقانی فراهم می‌کند.علاوه بر این، شانه امکان انقباض کتف، عقب نشینی، بالا بردن و فرورفتگی را ایجاد می‌کند. این دامنه حرکتی وسیع باعث ناپایداری مفصل شانه نیز می‌شود. این بی‌ثباتی در آناتومی شانه توسط عضلات روتاتور کاف، تاندون‌ها، رباط‌ها و لابروم گلنوئید جبران می‌شود.مفصل شانه شامل ۴ مفصل اصلی است:مفصل آکرومیوکلاویکولار (به انگلیسی AC Acromioclavicular joint):این مفصل محلی است که استخوان ترقوه در کنار زائده آکرومیون که خود جزئی از استخوان کتف است قرار میگیرد.مفصل استرنوکلاویکولار (به انگلیسی Sternoclavicular joint SC): بین استخوان کتف و قفسه سینه. این محل جایی است که استخوان ترقوه در کنار استخوان جناغ سینه Sternum قرار میگیرد.مفصل اسکاپولوتوراسیک (به انگلیسی scapulothoracic joint): بین استخوان ترقوه و کتف.این مفصل در واقع بین صفحه استخوان کتف و سطح پشتی قفسه سینه قرار داشته و یک مفصل کاذب است.در واقع بین صفحه استخوان کتف و سطح پشتی قفسه سینه عضلاتی قرار دارند و استخوان کتف میتواند روی این عضلات بلغزد و در پشت قفسه سینه بالا و پایین برود.وقتی دست خود را کاملا به بالای سر میبریم بازو ۱۸۰ درجه حرکت میکند. از این مقدار، ۱۲۰ درجه آن یعنی دو سوم آن مربوط به حرکت مفصل گلنوهومرال بوده و ۶۰ درجه یعنی یک سوم آن مربوط به حرکت مفصل اسکاپولوتوراسیک است.مفصل گلنوهومرال (به انگلیسی Glenohumeral joint): این مفصل جایی است که سر استخوان بازو در کنار حفره کم عمق گلنویید قرار میگیرد. این یک مفصل گوی و کاسه ای مثل مفصل ران است ولی بر عکس مفصل ران که سر استخوان ران در یک کاسه عمیق به نام استابولوم قرار گرفته است در شانه سر بزرگ استخوان بازو در مقابل یک حفره کم عمق به نام حفره گلنوئید قرار گرفته که بیشتر شبیه یک بشقاب یا حتی یک زیر استکان است.حفره گلنویید فقط میتواند حدود یک سوم سر استخوان بازو را بپوشاند. یک لبه غضروفی– لیفی به نام لابروم Labrum در دور تا دور لبه حفره گلنوئید چسبیده است و آنرا کمی وسیعتر میکند تا بهتر بتواند سر استخوان بازو را پوشش بدهد.با این حال پوشش سر بازو همچنان کم است. به همین دلیل مفصل گلنوهومرال مانند مفصل ران پایداری مکانیکی ذاتی ندارد و پایداری آن بیشتر به خاطر رباط ها و عضلات اطراف آن تامین میشود.عضلات دور شانه مانند عضله دلتوئید و عضلات چرخشی شانه، حرکات گسترده ای را امکان می دهند.شایع ترین آسیب ها و بیماری های شانهدررفتگی شانه: جابجا شدن سر استخوان بازو از حفره مفصلی شانه که می تواند به دلیل آسیب یا ضعف رباط ها ایجاد شود.شکستگی: شکستگی استخوان های تشکیل دهنده مفصل شانه مثل ترقوه، کتف و بازو.تاندونیت شانه: التهاب و آسیب تاندون های دور مفصل شانهبورسیت شانه: التهاب بورس های شانه به دلیل فشار مکرر یا آسیبآرتریت شانه: التهاب مفصل شانه که باعث درد و محدودیت حرکت می شود.کپسولیت مفصل شانه: التهاب کپسول مفصلی شانهناپایداری شانه: عدم ثبات شانه در اثر آسیب رباط هاسندرم برخورد شانه: فشردگی فضای زیرآکرومیون شانهمهمترین علائم و نشانه های مشکلات و بیماری های شانهدرد شانه: درد در ناحیه شانه که می تواند حاد یا مزمن باشد و در حین حرکت بدتر می شود.محدودیت دامنه حرکتی و تحرک شانه: کاهش توانایی بالا بردن، چرخش و حرکت دادن شانهضعف عضلانی در شانهتورم و التهاب در ناحیه شانهصداهای غیرطبیعی مفصل شانه مانند صدای خش خشاحساس ناپایداری، جا به جایی یا دررفتگی مجدد شانهبی حسی یا مورمور شدن در شانه و بازومشکل در بالا بردن و پایین آوردن بازوتغییر شکل ظاهری شانه مانند فرو رفتگیسفتی و محدودیت حرکت شانه صبح هادر صورت مشاهده علائم بیماری های شانه، شما می توانید دکتر حسین حاجی تقی را به عنوان پزشک معالج خود برگزینید و به ایشان مراجعه کنید.مهمترین انواع جراحی های شانهآرتروسکوپی شانه: جراحی کم‌تهاجمی با استفاده از آرتروسکوپ برای تشخیص و درمان آسیب های شانه مثل پارگی رباط و آسیب غضروف.جااندازی مفصل مصنوعی شانه: جایگزینی مفصل طبیعی شانه با مفصل مصنوعی برای درمان آرتریت شدید.رفع شکستگی شانه: جراحی برای ترمیم و جاانداختن قطعات استخوان شکسته شانهبازسازی رباط شانه: ترمیم یا جایگزینی رباط های پاره شده شانهجراحی بانکارت: برداشتن التهاب و آسیب استخوانی زیر آکرومیون شانهثابت سازی شانه: تثبیت مفصل شانه بی ثبات با استفاده از پیچ و پلاکجراحی آرتروپلاستی شانه: بازسازی سطوح مفصلی شانه با پیوند استخوان و غضروفجراحی روتاتورکاف شانه: ترمیم پارگی تاندون های شانهانتخاب نوع جراحی بستگی به علت ایجاد مشکل و وضعیت بیمار دارد و لازم به ذکر است که تشخیص روش مناسب درمان شانه درد توسط پزشک فوق تخصص ارتوپد شانه انجام می‌شود. شما عزیزان می‌توانید از طریق مشاوره آنلاین با بهترین متخصصان ارتوپدی سوالات خود را بپرسید.ممکن است برای شرایط زیر نیاز به جراحی شانه باشد:دررفتگی‌پارگی حاد روتاتور کافپارگی های مزمن روتاتور کافآسیب شدید مفصل در نتیجه استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید.جراحی شانه منجمد نیاز به بررسی دقیق دارد، زیرا این وضعیتی است که معمولاً به‌طور طبیعی در طول زمان برطرف می‌شود و می‌توان آن را بدون جراحی مدیریت کرد. تداوم درد و سفتی پس از جراحی برای این وضعیت غیر معمول نیست.پس از جراحی شانه رعایت نکات زیر حائز اهمیت است:انجام مرتب فیزیوتراپی و توانبخشی برای بازگرداندن دامنه حرکتی و قدرت عضلانی شانه.پوشیدن بانداژ یا آتل به منظور ثابت نگه داشتن شانه در محل و جلوگیری از حرکات ناگهانیمصرف داروهای تجویز شده توسط پزشک مانند مسکن و آنتی بیوتیکاجتناب از فعالیت‌های سنگین و ورزش‌های پرتحرک حداقل به مدت چند ماهانجام مرتب ورزش‌های توصیه شده توسط فیزیوتراپ برای تقویت عضلاتحفظ بهداشت و پاکیزگی محل زخم جراحیمراجعه به پزشک در صورت بروز علائمی مانند درد شدید، تورم یا ترشحاستراحت کافی و خواب مناسب برای تسریع فرایند بهبودیبا رعایت این نکات می‌توان به بازگشت سریع تر عملکرد شانه پس از جراحی کمک کرد.مهمترین عوارض احتمالی جراحی شانهخونریزی: خونریزی در ناحیه جراحی می تواند ایجاد شود.عفونت: احتمال عفونت زخم جراحی وجود دارد.آسیب به اعصاب و رگ ها: در حین جراحی ممکن است اعصاب و رگ ها آسیب ببینند.مشکلات بیهوشی: واکنش به بیهوشی عمومی مانند تهوع و استفراغ.محدودیت حرکتی شانه: توانایی حرکت شانه ممکن است به طور موقت محدود شود.درد پس از عمل: احساس درد در ناحیه جراحی شده.بروز مجدد آسیب یا بیماری: در برخی موارد آسیب یا بیماری عود می کند.عدم التیام مناسب زخم: در برخی افراد التیام زخم کندتر اتفاق می‌افتد.با انتخاب دکترحسین حاجی تقی به عنوان جراح و رعایت نکات پس از عمل، می توان از بروز این عوارض جلوگیری کرد.مهمترین نکات مراقبتی پس از عمل جراحی شانه عبارتند از:استراحت کافی و خودداری از فعالیت‌های سنگینقرار دادن بالش کوچک زیر بازو برای کاهش درد و ورمتوجه به نحوه قرارگیری باند و آتل و عدم حرکت دادن آن‌هامصرف به موقع داروهای مسکن و آنتی‌بیوتیکانجام مرتب ورزش‌های تجویز شده توسط فیزیوتراپحفظ پاکیزگی و خشک نگه داشتن ناحیه زخم جراحیاجتناب از حمام آب گرم و جکوزی تا برطرف شدن ورمکنترل علائمی مثل تب، درد شدید، قرمزی و ترشح زخممراجعه به پزشک در صورت بروز عوارض غیرمنتظرهحفظ آرامش و استرس نداشتن در روزهای اول پس از عملرعایت این نکات به بازگشت سریعتر به وضعیت عادی کمک شایانی می‌کند.دکتر حسین حاجی تقی، بهترین ارتوپد و فوق تخصص شانه و جراح شانه در تهراندکتر حسین حاجی تقی، ارتوپد و فوق تخصص برجسته در زمینه جراحی شانه و آسیب‌های ورزشی در تهران است. وی دارای مدرک دوره تکمیلی فوق تخصصی زانو از اتریش، مدرک فوق تخصصی ترمیم آرتروسکوپی رباط و مینیسک زانو از اسپانیا و گواهینامه‌های متعدد دوره‌های تکمیلی آرتروسکوپی و جراحی شانه از کشورهای اروپایی و آمریکا است.دکتر حاجی تقی با بیش از ۱۵ سال سابقه فعالیت تخصصی، تجربه فراوانی در زمینه درمان آسیب‌ها و بیماری‌های شانه و زانو به ویژه در ورزشکاران حرفه‌ای دارد. وی عمل‌های تخصصی متعددی چون آرتروسکوپی شانه، تعویض مفصل شانه، جراحی رباط‌های شانه و ترمیم آسیب‌دیدگی‌های ورزشی را با موفقیت انجام داده است.دکتر حاجی تقی با تسلط کامل بر آخرین روش‌های تشخیصی و درمانی، مهارت بالای جراحی و تجربه فراوان، بهترین گزینه برای درمان آسیب‌ها و بیماری‌های شانه و زانو در تهران به شمار می‌رود. بیماران ایشان پس از عمل‌های تخصصی، بازگشت سریعی به فعالیت‌های روزمره و ورزشی خود داشته‌اند.دکتر حسین حاجی تقی عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و متخصص طراز اول در زمینه جراحی مفاصل و آرتروسکوپی است. ایشان علاوه بر تسلط کامل بر آخرین دستاوردهای علمی، دارای مهارت و تجربه بسیار زیادی در انجام عمل های تخصصی پیچیده مفصل شانه و زانو است.دکتر حاجی تقی با بکارگیری روش های نوین تشخیصی و درمانی و بهره گیری از آخرین تکنیک های جراحی مفصل، توانسته است آمار موفقیت و رضایتمندی بیماران خود را به طور چشمگیری افزایش دهد.ایشان با دقت عمل بالا و روش منحصر به فرد خود در جراحی، سرعت بهبودی و بازگشت بیماران به فعالیت های روزمره را به طور قابل توجهی کاهش داده است. بنابراین به عنوان متخصص شماره یک در زمینه جراحی مفاصل و آسیب های ورزشی در تهران شناخته می شود. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Tue, 14 Nov 2023 16:29:01 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D9%87%D9%85%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%B3%DA%A9-%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%88-hmh4zehb718z منیسک‌های زانو بافت‌های فیبرکارتیلاژینی ضخیمی هستند که در بین استخوان‌های زانو قرار گرفته و نقش مهمی در عملکرد صحیح این مفصل دارند. منیسک‌ها از جنس بافت همبند هستند و حاوی آب، کلاژن و سایر پروتئین‌ها می‌باشند.انواع منیسک زانومنیسک زانو دو نوع اصلی دارد:منیسک داخلی (Medial meniscus):این منیسک در قسمت داخلی زانو واقع شده است. اندازه کوچکتری نسبت به منیسک خارجی دارد و شکل نیم دایره‌ای دارد.منیسک خارجی (Lateral meniscus):این منیسک در قسمت خارجی زانو قرار گرفته و اندازه بزرگ‌تری نسبت به منیسک داخلی دارد. شکل آن همانند حرف C است.علاوه بر این دو منیسک اصلی، گاهی اوقات منیسک سوم یا منیسک ضمیمه‌ای در زانو وجود دارد که به آن منیسک ضمیمه Patella گفته می‌شود. این منیسک کوچکتر بوده و زیر غضروف کشکک قرار دارد.هر یک از منیسک‌های زانو ویژگی‌های منحصر به فرد خود را دارند اما کارکرد مشترک آن‌ها جذب شوک، توزیع نیرو و افزایش ثبات مفصل زانو است. آسیب به هر کدام می‌تواند منجر به مشکلات و درد زانو شود.عملکرد منیسک‌های زانوجذب شوک و کاهش فشار بر روی سطوح مفصلی استخوان‌هاامکان حرکت روان و مناسب مفصل زانوافزایش ثبات و تحمل بار در مفصل زانوجلوگیری از سایش مستقیم استخوان به استخوانعلل آسیب به منیسک زانوافزایش سن و فرسودگی منیسک‌هاآسیب‌ها و شکستگی‌های قبلی مفصل زانوورزش‌های پرتماس و فشارهای زیاد بر زانو مانند فوتبال، بسکتبال، والیبالاختلالات مادرزادی در ساختار منیسک‌هاابتلا به بیماری‌هایی مانند آرتریت که باعث التهاب مزمن مفصل می‌شوندعلائم آسیب به منیسک زانواحساس درد در زانو در حین حرکت یا استراحتورم، قرمزی و گرمی مفصلاحساس قفل شدگی و محدودیت حرکتی زانوشنیدن صداهایی مانند خشخش یا کلیک در هنگام حرکت دادن زانوناتوانی در تحمل وزن بر روی پا به دلیل دردعدم ثبات و لقی در مفصل زانوتشخیص آسیب منیسک زانو:معاینه فیزیکی توسط متخصص ارتوپدیانجام تست‌های تصویربرداری مانند MRI برای بررسی وضعیت منیسک‌هاآرتروسکوپی زانو برای مشاهده مستقیم وضعیت منیسک‌هادرمان آسیب‌های منیسک زانو:استراحت و کاهش فعالیت‌های فشارآور بر زانومصرف داروهای ضدالتهاب و ضددرد برای کاهش علائمشروع تدریجی تمرینات و فیزیوتراپی برای تقویت عضلات اطراف زانوتزریق داروهایی مثل کورتن و پلاسمای غنی از پلاکت به داخل مفصلجراحی‌های ترمیم یا برش منیسک آسیب‌دیدهجایگزینی منیسک با پیوند یا منیسک مصنوعیپیشگیری از آسیب منیسک زانوانجام مرتب ورزش‌های هوازی و تقویت عضلاتاجتناب از فشارهای شدید و مکرر بر زانو مثل جهش‌های متوالیاستفاده از تجهیزات محافظتی مناسب در هنگام ورزشحفظ وزن مطلوب بدندرمان به موقع آسیب‌های جزئی مفصل زانوگرم کردن و سرد کردن مناسب قبل و بعد از فعالیت‌های ورزشیانواع جراحی‌های ترمیم و تعویض منیسک زانوجراحی‌های ترمیمی منیسک زانو شامل روش‌های مختلفی مانند بخیه زدن پارگی منیسک، برش و برداشتن قسمت‌های آسیب‌دیده و پیوند منیسک است.در موارد پیشرفته‌تر، جراحی تعویض منیسک زانو انجام می‌شود. در این روش کل منیسک آسیب‌دیده برداشته شده و با منیسک مصنوعی یا پیوند بافتی جایگزین می‌شود.توانبخشی پس از جراحی منیسک زانوپس از جراحی ترمیم یا تعویض منیسک، رعایت دوره استراحت و محدودیت‌های حرکتی توصیه‌شده توسط پزشک الزامی است. همچنین انجام مرتب تمرینات توانبخشی و فیزیوتراپی برای بازگرداندن قدرت و دامنه حرکتی زانو، استفاده از وسایل کمکی مانند عصا، بریس یا واکر و کنترل دقیق وضعیت ریکاوری بعد از عمل جراحی اهمیت زیادی دارد.عوارض احتمالی آسیب‌های دیرهنگام منیسک زانودر صورت عدم درمان به موقع آسیب‌های منیسک زانو، بیمار ممکن است دچار مشکلاتی مانند درد مزمن، التهاب‌های مکرر، پارگی کامل منیسک، آسیب به غضروف‌ها و استخوان‌های زانو و در نهایت نیاز به جراحی‌های پیچیده‌تر مانند تعویض مفصل زانو شود.نقش تغذیه در سلامت منیسک‌های زانورژیم غذایی مناسب با مواد مغذی کافی برای سلامت منیسک‌های زانو حائز اهمیت است. مصرف موادی مانند اسیدهای چرب امگا 3، ویتامین C و D، کلسیم و پروتئین به ترمیم بافت همبند و کارتیلاژ منیسک‌ها کمک می‌کند.تاثیر سن بر آسیب‌پذیری منیسک‌های زانوبا افزایش سن، منیسک‌ها دچار فرسودگی و از دست دادن کیفیت می‌شوند و آسیب‌پذیرتر می‌گردند. لذا افراد مسن‌تر بیشتر در معرض آسیب‌های منیسکی قرار دارند.نقش ورزش و تمرینات تقویتی در پیشگیری از آسیب منیسک زانوانجام مرتب تمرینات هوازی و تقویت عضلات اطراف زانو، به ویژه عضلات چهارسر و همسترینگ، از اهمیت زیادی برخوردار است. این کار باعث تقویت منیسک‌ها و استحکام بیشتر مفصل زانو می‌شود.روش های توانبخشی ورزشی پس از آسیب منیسک زانوپس از آسیب به منیسک، شروع تدریجی تمرینات ورزشی تحت نظر فیزیوتراپ برای بازگرداندن قدرت و عملکرد زانو ضروری است. از جمله این تمرینات می توان به حرکات کششی و مقاومتی عضلات چهارسر و همسترینگ، تمرینات تعادلی، حرکات دوچرخه سواری بی تحمل وزن و تمرینات پلیومتریک اشاره کرد.رعایت اصول بیومکانیک صحیح حرکت در پیشگیری از آسیب منیسکرعایت زاویه صحیح زانو در هنگام فعالیت، جلوگیری از قفل شدن مفصل، عدم اعمال فشار یکطرفه بر زانو و الگوی صحیح راه رفتن و دویدن برای کاهش استرس بر منیسک‌ها بسیار مهم است.نقش داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) در درمان آسیب منیسکاین داروها مانند ایبوپروفن و دیکلوفناک با کاهش التهاب و درد در اثر آسیب به منیسک، بهبودی سریعتر بیمار را تسهیل می‌کنند. البته مصرف طولانی مدت آنها می‌تواند عوارضی داشته باشد.نتیجه‌گیریمنیسک‌های زانو بافت‌های فیبری هستند که نقش مهمی در کارکرد صحیح مفصل زانو ایفا می‌کنند. آسیب به این بافت‌ها می‌تواند منجر به درد، التهاب، ناپایداری مفصل و محدودیت حرکت شود. عواملی مانند سن بالا، آسیب‌های قبلی، اختلالات مادرزادی و ورزش‌های پرتماس خطر آسیب منیسکی را افزایش می‌دهند.تشخیص با معاینات و تصویربرداری انجام می‌شود. درمان بسته به شدت آسیب متفاوت است و شامل اقدامات دارویی، فیزیوتراپی، تزریقات داخل مفصلی و جراحی می‌باشد.رپیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان صحیح آسیب‌های منیسک زانو از اهمیت بالایی برخوردار است تا از عواقب طولانی مدت جلوگیری شود.برای ترمیم مینیسک زانوی خود می توانید به مطب دکتر حسین حاجی تقی مراجعه کنید. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Sun, 12 Nov 2023 12:18:38 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C%D8%AE-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-sqath3ngr2rv شانه یخ زده زمانی اتفاق می افتد که بافت همبند محصور مفصل، ضخیم و سفت شود. شانه یخ زده که کپسولیت چسبنده نیز نامیده می شود، شامل سفتی و درد در مفصل شانه است. علائم و نشانه ها معمولاً به آرامی شروع می شوند و به مرور بدتر می شوند. این عارضه بدون درمان پس از ۱ الی ۳ سال بهبود می یابد.شانه یخ زده چیست؟شانه یخ زده عارضه ای است که مفصل شانه شما را تحت تاثیر قرار می دهد. التهاب و گرفتگی در ناحیه شانه باعث درد و کاهش دامنه حرکت شانه می شود و بر توانایی شما برای انجام فعالیت های روزمره تأثیر می گذارد. بی حرکت نگه داشتن شانه برای مدت طولانی خطر ابتلا به شانه یخ زده را افزایش می دهد. این ممکن است پس از جراحی یا شکستن بازو اتفاق بیفتد.با یخ زدن شانه، کپسول آنقدر ضخیم و سفت می شود که به سختی حرکت می کند. نوارهایی از بافت اسکار در اطراف مفصل تشکیل می شود و باعث کم شدن مایع سینوویال که برای روان نگه داشتن مفصل است می شود و در نتیجه حرکت شانه را محدود می کند.آناتومی شانهشانه شما از سه استخوان تشکیل شده است که یک مفصل توپ و سوکت را تشکیل می دهند. این استخوان ها شامل قسمت بالایی بازو (بازو)، تیغه شانه (کتف) و استخوان ترقوه (ترقوه) شما هستند. همچنین بافتی در اطراف مفصل شانه شما وجود دارد که همه چیز را کنار هم نگه می دارد و به آن کپسول شانه می گویند.دامنه ی حرکت شانه بسیار وسیع است اما وقتی شانه دچار یخ زدگی می شود حرکت شانه و دامنه ی حرکتی آن محدود می شود.علائم شانه یخ زدهاز آنجایی که شانه یخ زده یک بیماری مزمن است، افراد معمولاً بسته به مرحله آسیب علائم متفاوتی دارند:مرحله یخ زدهاین مرحله بین شش هفته تا نه ماه طول می کشد. این مرحله دردناک ترین مرحله است و با علائم شروع تدریجی درد و کاهش دامنه حرکتی همراه است. توجه داشته باشید که درد معمولاً در شب شدید و بدتر می شود.مرحله انجمادبا پیشرفت فرد به مرحله انجماد، درد شروع به کاهش می‌کند، اما محدودیت‌های بیشتری در دامنه حرکت ایجاد می‌شود و حرکت دست تقریبا غیر ممکن است. این مرحله می تواند تا یک سال طول بکشد.مرحله ذوبدر این مرحله کاهش علائم می تواند بسیار خود به خود باشد و افراد معمولاً بهبود تدریجی در دامنه حرکت خود احساس می کنند و عملکرد و حرکت طبیعی تری را گزارش می دهند. ممکن است شش ماه تا دو سال طول بکشد تا افراد به عملکرد قبل از انجماد خود برگردند اما برای برخی، بهبودی کامل ممکن است تا سه سال طول بکشد.علت یخ زدگی شانه چیست؟علت اولیه شانه یخ زده تا حد زیادی نامشخص است، با این حال چندین عامل مستعد کننده وجود دارد که می تواند منجر به خطر التهاب مفصل شود.هنگامی که آسیب یا جراحی، مفصل شانه را تحت تاثیر قرار می دهد، درمان اغلب شامل بی حرکتی شانه است. این بی تحرکی عامل خطرناک  برای ایجاد شانه یخ زده است.سایر عوامل یخ زدگی شانه شامل:تغییرات هورمونی در بدن زنان ۴۰ تا ۶۵ سالهافراد مبتلا به دیابتضعف سیستم ایمنی بدنبورسیتتاندونیتالتهاب بافت نرمبیماری پارکینسونو بیماری های قلبی عروقیمی باشد.با توجه به این عوامل خطرناک، افرادی که شانه یخ زده را تجربه کرده اند، احتمال زیادی دارد که این عارضه را در شانه دیگر خود تجربه کنند.راه های تشخیص شانه یخ زدهدر ابتدا پزشک شانه شما را معاینه و محل درد را به طور دقیق بررسی می کند، سپس از شما سوالاتی راجع به سابقه ی پزشکی و علائم درد می پرسد. همچنین برای بررسی دقیق تر از شما می خواهد دست خود را در جهات مختلف حرکت دهید تا دامنه ی حرکتی شانه شما را بررسی کند.عموما شانه یخ زده با معاینه فیزیکی قابل تشخیص است اما گاهی پزشکان روش های دیگری مانند رادیولوژی یا ام آر آی را تجویز میکنند.رادیولوژی عکس برداری با استفاده از اشعه x است که برای بررسی مشکلات دقیق تر استخوان شانه و آرتریت استفاده می شود.ام آر آی برای بررسی بافت نرم شانه و مشکلاتی مانند پارگی روتاتورکاف استفاده می شود.شانه یخ زده چگونه درمان می شود؟اگرچه هیچ درمان جادویی  برای شانه یخ زده وجود ندارد، اما انجام یک برنامه ورزشی مناسب برای بهبود درد ضروری است.در مرحله اول آسیب، تمرکز اصلی بر روی تسکین درد است. از هر فعالیتی که باعث تحریک علائم می شود باید اجتناب کرد و نشان داده شده است که ورزش هایی که بدون درد انجام می شوند مفیدترین روش ها برای کاهش درد هستند.در مرحله دوم آسیب، باید روی درمان عملی و تلاش برای حفظ دامنه حرکت متمرکز شد و می‌توان دامنه بیشتری از تمرینات کششی بدون درد را معرفی کرد.در مرحله نهایی درمان، ورزش های پیشرفته تر و تمرینات تقویتی در راستای ترمیم مفصل شانه ارائه می شود.رایج ترین روش های درمانی شانه یخ زدهدرمان خانگیاستفاده از کمپرس سرد و گرم روزی چند بار در کنار تمرینات ورزشی مربوطه که فیزیوتراپ تجویز کرده به افزایش گردش خون و بهبودی شانه یخ زده کمک زیادی می کند.استفاده از داروهای مسکنداروهای ضد التهاب و مسکن ها مانند: ایبوپروفن، استامینوفن و دیکنوفناک تا حدودی باعث کاهش درد می شود.فیزوتراپیاستفاده از  روش های مختلف فیزیوتراپی مانند: تحریک الکتریکی عضله از طریق پوست، منوال تراپی و اولتراسوند کمک زیادی به رفع خشکی و گرفتگی شانه می کند.طب سوزنیطب سوزنی یکی از روش های سنتی درمان گرفتگی شانه می باشد. در این روش از سوزن های بسیار نازک استفاده می شود و درمانگر با وارد کردن این سوزن ها در محل آسیب، سبب افزایش گردش خون و کاهش درد می شود.تزریق استروئیددر مواردی که درد شدیدتر است از یک کورتیکواستروئید مانند کورتیزون استفاده می شود. تزریق استروئید به طور قابل توجهی درد را کاهش می دهد و سبب افزایش دامنه حرکتی می شود.تزریق PRPدر این روش از فرد آسیب دیده خون گرفته می شود. سپس خون را تصفیه می کنند و پلاسمای غنی از پلاکت را در محدده مفصل آسیب دیده تزریق می کنند. این پلاکت ها پس از وارد شدن در بدن و آزاد کردن فاکتور رشد، منجر به کاهش درد و بهبودی شانه می شوند.جراحیدر صورتی که سایر روش های درمانی که در بالا گفته شد کارساز نباشد، پزشک جراحی را توصیه می کند که معمولا به صورت آرتروسکوپی انجام می شود.هنگام مواجه با درد شانه چه کارهایی انجام دهیم؟ایجاد یک درک جامع از شانه یخ زده به شما کمک می کند تا بفهمید چه علائمی را می توانید در مراحل مختلف آسیب انتظار داشته باشید.استفاده از گرما برای تشویق آرامش و انبساط عضلانی به ویژه در مرحله اولیه آسیب توصیه می شود.اجتناب از هر گونه فعالیت یا حرکتی که درد را زیاد می کند به شما در مدیریت علائم روزانه کمک می کند.رعایت نکاتی مانند داشتن خواب کافی و رژیم غذایی سالم کمک زیادی به کاهش خطر ابتلا به شانه یخ زده می کند. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Sat, 11 Nov 2023 12:25:58 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%B1%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D9%84%DA%AF%D9%86-zipxpx77jm8q آرتریت لگن یکی از علل شایع درد، سفتی و محدودیت حرکت در مفصل ران است.باسن وزن بالاتنه شما را تحمل می کند و به شما امکان حرکت می دهد. آرتریت لگن دردناک است و می تواند تحرک و توانایی شما را برای داشتن یک زندگی کامل و فعال محدود کند. کلینیک تخصصی دکتر حسین حاجی تقی، طیف وسیعی از درمان ها را برای کاهش درد، بهبود حرکت مفصل ران و بازگرداندن کیفیت زندگی شما ارائه می دهد.هیچ درمانی برای آرتریت وجود ندارد، اما فیزیوتراپی تخصصی، داروهای ضد التهاب و تزریق استروئید می تواند برای بسیاری از افراد تسکین دهنده باشد. اگر این درمان ها کمک نکردند، جراحان متخصص ارتوپدی می توانند برای تعویض مفصل ران شما با یک پروتز پیشرفته اقدام کنند و به شما کمک کنند تا تناسب اندام، تحرک و اعتماد به نفس خود را به دست آورید.آرتریت مفصل ران چیست؟افزایش سن، ضربه و شرایط التهابی همگی می توانند باعث آرتریت شوند. بیشترین علت آرتروز مفصل ران در اثر استئوآرتریت ایجاد می شود که نتیجه ساییدگی و پارگی پیشرونده است. با این حال، شرایط التهابی مانند آرتریت پسوریاتیک، اسپوندیلیت آنکیلوزان و آرتریت روماتوئید نیز می تواند باعث درد و سفتی در مفصل ران شود.در یک لگن سالم، غضروف سطوح توپ و کاسه را می پوشاند. به عنوان یک ضربه گیر عمل می کند و به استخوان ها اجازه می دهد به نرمی روی یکدیگر حرکت کنند. در مفصلی که دچار آرتروز، غضروف به تدریج تحلیل می‌رود، نازک و ناهموار می‌شود. فضای مفصل پر از مایع به مرور باریک می شود، به طوری که استخوان ران شروع به ساییدن در برابر لگن می کند. حرکت فرد ناخوشایند می شود، توده های استخوانی یا خار تشکیل می شوند و مفصل می تواند برای همیشه آسیب ببیند.انواع آرتریت مفصل راناستئوآرتریت لگناستئوآرتریت یک بیماری دژنراتیو مفصل است، به این معنی که باعث آسیب تدریجی مفصل می شود. این شایع ترین شکل آرتریت مفصل ران است و می تواند مفاصل دیگر را تحت تاثیر قرار دهد. استئوآرتریت لگن معمولاً در اثر ساییدگی ناشی از افزایش سن ایجاد می شود و با گذشت زمان بدتر می شود. تجزیه غضروف منجر به درد و التهاب می شود. استئوآرتریت لگن ممکن است در برخی افراد به دلیل شکل نامنظم استخوان های تشکیل دهنده مفصل ران سریعتر ایجاد شود. به عنوان مثال، اگر قسمت‌های توپ و حفره مفصل ران کاملاً داخل هم قرار نگیرند، ممکن است به یکدیگر ساییده شوند و در نهایت منجر به آرتروز شود. این اتفاق معمولا در افراد مبتلا به دیسپلازی مفصل ران شایع تر است، زیرا حفره مفصل ران برای حمایت از توپ استخوان ران بسیار کم عمق است. در نتیجه فشار غیرطبیعی بر غضروف وارد می شود و باعث از بین رفتن زودرس غضروف می گردد.آرتریت روماتوئید لگنآرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری ناشی از حمله سیستم ایمنی به بافت های سالم در مفاصل، از جمله لگن است. این باعث التهاب غشای سینوویال، کپسول اطراف مفصل ران می شود. سلول های التهابی موادی را آزاد می کنند که به مرور زمان غضروف ران را تجزیه می کند. RA معمولاً ابتدا مفاصل کوچکتر مانند مچ دست و انگشتان را تحت تأثیر قرار می دهد و ممکن است تا زمانی که علائم ایجاد نکند در لگن قابل توجه نباشد.آرتریت پسوریاتیک لگنآرتریت پسوریاتیک نوعی آرتریت است که می تواند در افراد مبتلا به پسوریازیس ایجاد شود، یک بیماری پوستی خود ایمنی که همچنین می تواند باعث التهاب در مفاصل، از جمله لگن شود. با گذشت زمان، التهاب درمان نشده می تواند منجر به آسیب مفصل شود. آرتریت پسوریاتیک لگن، یک بیماری مزمن است و ممکن است قبل یا بعد از بروز علائم پوستی آشکار، پسوریازیس ایجاد شود.آرتریت لگن پس از ضربهآسیب یا ضربه به لگن، مانند شکستگی لگن، ممکن است منجر به ایجاد آرتریت در مراحل بعدی زندگی شود. ضربه هایی مانند زمین خوردن، آسیب های ورزشی و تصادفات رانندگی می تواند به غضروف آسیب برساند. در حالی که خود آسیب ممکن است بهبود یابد، آسیب غضروف و هر گونه تغییر در تراز یا آناتومی مفصل ران می تواند سال ها بعد به آرتروز منجر شود.آرتریت هیپ به دلیل نکروز آواسکولارنکروز آواسکولار زمانی اتفاق می افتد که استخوان منبع خون خود را از دست می دهد و شروع به فروپاشی می کند. در لگن، نکروز آواسکولار ممکن است در سر استخوان ران (قسمت توپی مفصل ران) ایجاد شود. با از بین رفتن بافت استخوان، استخوان ران فرو می ریزد و شکل خود را از دست می دهد که در نهایت منجر به آرتریت شدید لگن می شود.علائم آرتریت لگنشایع ترین علامت آرتریت مفصل ران درد است. ناراحتی را می توان در کشاله ران، قسمت بیرونی ران یا داخل باسن احساس کرد. این درد اغلب در صبح شدیدتر است و ممکن است با حرکت فرد کاهش یابد، هر چند دوره‌های ورزشی شدید یا طولانی معمولاً اوضاع را بدتر می‌کند.همانطور که آرتریت لگن ایجاد می شود، سفتی مفصل ران بیشتر می شود و دامنه حرکتی کاهش می یابد. ممکن است راه رفتن دشوارتر شود و فرد دچار لنگی شود. درد اغلب در طول زمان پیشرفت می کند، تا جایی که لگن در هنگام استراحت هم درد دارد و فعالیت های اجتماعی، کار و خواب را مختل می کند.علت التهاب مفصل راناز مهمترین عوامل ایجاد التهاب مفصل ران و لگن می توان به موارد زیر اشاره کرد:سن: با افزایش سن احتمال  پوکی استخوان در افراد زیاد است و در نتیجه احتمال بروز آرتریت لگن را بالا می برد.چاقی: افزایش وزن و چاقی یک عامل مهم در ایجاد بروز آرتریت است زیرا فشار بیش از حد به مفاصل وارد می کند.بیماری: بیماری های مادرزادی یا مشکل و نقص در غضروفی که وظیفه اصلی آن کاهش اصطکاک در مفاصل ران است و به عنوان ضربه گیر عمل می کند یکی دیگر از عوامل التهاب این مفصل است.درمان آرتریت لگناقدامات خود کمکی: اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن می تواند فشار روی لگن شما را کاهش دهد و حرکت را آسان تر کند. اصلاح فعالیت ها، استفاده از وسایل کمکی راه رفتن و مصرف منظم داروهای ضد التهابی نیز می تواند درد را کاهش داده و تحرک را بهبود بخشد.فیزیوتراپی: فیزیوتراپیست های متخصص می توانند برنامه ای از تمرینات را برای بهبود حرکت و عملکرد لگن تنظیم کنند.تزریق استروئید: متخصص شما می تواند برای کاهش التهاب و کاهش درد، استروئیدها را به لگن تزریق کند. اثرات موقتی هستند و برای جلوگیری از آسیب احتمالی مفصل، نمی توان بیش از سه تزریق در هر لگن استفاده کرد.اگر درمان‌های محافظه‌کارانه منجر به تسکین درد نشود، جراحان ارتوپد برای تسکین درد، کاهش سفتی و بازگرداندن حرکت مفصل ران جراحی تعویض مفصل ران را تجویز می کنند.تعویض مفصل رانتعویض مفصل ران شامل برداشتن سطوح مفصلی آرتریت و جایگزینی آن با یکی از جدیدترین دستگاه های مصنوعی است. تعویض مفصل ران باعث تسکین فوری درد می شود. بعد از عمل اکثریت بیماران، حرکتی عالی دارند و از نتایج بسیار راضی هستند. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Wed, 08 Nov 2023 21:01:18 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%A8%DB%8C-%D8%AB%D8%A8%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-sdeio7diobvn شانه متحرک ترین مفصل بدن است، اما این دامنه حرکتی فوق العاده می تواند آن را ناپایدار کند. آسیب، استفاده بیش از حد و عوامل ژنتیکی می تواند باعث پارگی یا شل شدن ساختارهایی شود که توپ را در حفره نگه می دارد. توپ می تواند از موقعیت خود خارج شود و باعث درد و ناراحتی زیاد شود.بی ثباتی شانه در بسیاری از افراد با فیزیوتراپی و ورزش کردن برطرف می شود اما اگر اقدامات محافظه کارانه جواب نداد، افراد می توانند برای تثبیت مفصل اقدام به جراحی کنند. دکتر حسین حاجی تقی در درمان بی ثباتی شانه متخصص هستند و عمل جراحی های موفقی در این زمینه داشته اند.بی ثباتی شانه چیست؟ناپایداری شانه معمولاً زمانی رخ می دهد که ساختارهایی که توپ و سوکت را در موقعیت خود نگه می دارند شل یا آسیب دیده باشند. شبکه‌ای از استخوان‌ها، رباط‌ها، کپسول مفصلی و غضروف‌ها برای حرکت دادن شانه و حفظ ثبات با هم کار می‌کنند، اگرچه استفاده بیش از حد، ضربه یا عوامل مادرزادی می‌تواند باعث کشیدگی، پارگی یا حتی جدا شدن شانه شود. دررفتگی شانه ممکن است جزئی باشد، یعنی توپ کمی از سوکت خارج شده است اما در برخی موارد دررفتگی کلی رخ می دهد، این به این معناست که توپ به طور کامل از سوکت خارج شده است.علائم بی ثباتی شانهافرادی که دچار بی ثباتی مفصل شانه هستند، گاهی اوقات می توانند احساس کنند که توپ شانه از حفره خود خارج شده است و احساس درد و ناراحتی شدید می کنند. از دیگر علائم بی ثباتی شانه می توان به موارد زیر اشاره کرد:تورم و کبودی در شانهدررفتگی مکرر مفصل شانهکاهش دامنه حرکتی بازوانواع بی ثباتی شانهبر اساس تحقیقات بالینی، سه نوع بی ثباتی شانه وجود دارد. ناپایداری قدامی، ناپایداری خلفی و ناپایداری چند جهتی، که در ادامه به بررسی کامل آن ها می پردازیم:بی ثباتی قدامی: در این نوع از بی ثباتی، شانه یا سر استخوان بازو به سمت جلو جا به جا می شود. روش درمان در این نوع ناپایداری انجام تمرینات درمانی مناسب و فیزیوتراپی با هدف تقویت عضلات کتف و روتاتور کاف می باشد. اما در برخی موارد پزشک ارتوپد جراحی سرپایی را پیشنهاد می دهد. این نوع بی ثباتی شایع ترین نوع می باشد.بی ثباتی خلفی: در این نوع از بی ثباتی استخوان کتف به سمت عقب تغییر مکان می دهد و معمولا در ورزشکاران دیده می شود. روش درمان آن انجام تمرینات تقویتی عضلات پشت کتف است.بی ثباتی چند جهته: در این نوع بی ثباتی ناپایداری در چند جهت رخ می دهد. دلیل آن می تواند ناشی از ضربات مکرر باشد که با تقویت عضلات تثبیت کننده بازو برطرف می شود.بی ثباتی شانه چگونه تشخیص داده می شود؟بررسی شرح حال، سابقه پزشکی بیمار و معاینه فیزیکی باید توسط پزشک ارتوپد انجام شود. معاینه فیزیکی شامل لمس کتف برای بررسی نقاط حساس و همچنین تعیین دامنه حرکتی شانه است. میزان شل بودن مفصل شانه را نیز می‌توان با آزمایش‌های خاصی در طول معاینه ارزیابی کرد. تصویر برداری با اشعه ایکس معمولاً برای به دست آوردن اطلاعات در مورد علل احتمالی بی ثباتی شانه و رد سایر علل درد شانه مانند شکستگی انجام می شود.آزمایش‌های اضافی، مانند اسکن رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی کامپیوتری (CT) گاهی برای ارزیابی بیشتر استخوان‌ها و بافت‌های مفصل شانه انجام می‌شود. با این حال، این اسکن ها در همه بیماران مبتلا به بی ثباتی شانه لازم نیست.روش های درمان بی ثباتی شانهروش های غیر جراحیپس از دررفتگی یا سابلوکس شدن شانه، استراحت کردن، مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند اسپرین و ایبوپروفن و اجتناب از فعالیت های تشدید کننده درد برای چند روز مهم است. قرار دادن کیسه های یخ روی شانه قبل و بعد از ورزش می تواند به کاهش درد و تورم کمک کند. اگر درد قابل توجه باشد، یعنی دررفتگی تروماتیک باشد، اغلب از آتل یا بریس شانه برای ایجاد بی حرکتی موقتی استفاده می شود. پس از کاهش درد و تورم، تمرینات تقویت دامنه حرکتی شروع می شود. به طور معمول، برنامه تمرینی همراه با یک فیزیوتراپیست آموزش دیده انجام می شود.روش های جراحیزمانی که روش های غیر جراحی باعث بهبود عملکرد شانه نشود پزشک برای ترمیم شکستگی های استخوان شانه یا پارگی های حاد روتاتور کاف روش های جراحی را توصیه می کند. جراحی به دو صورت آرتروسکوپی و جراحی باز انجام می شود.آرتروسکوپی یک روش جراحی کم تهاجمی است که با استفاده از دوربین و ابزارهای کوچک، با ایجاد برش کوچک در شانه انجام می شود. آرتروسکوپی امکان ارزیابی مستقیم وضعیت تاندون های لابروم و روتاتور کاف را فراهم می کند.جراحی باز نیز برای درمان بی ثباتی های شدیدتر شانه انجام می شود. در این روش یک برش بزرگ روی شانه ایجاد می‌شود و ماهیچه‌ها برای دسترسی به کپسول مفصلی، رباط‌ها و لابروم حرکت داده می شوند.پس از جراحی، انجام تمرینات تقویتی و فیزیوتراپی برای بازیابی دامنه حرکتی، ضروری است.هدف از درمان بی ثباتی شانه چیست؟هدف از درمان بازگرداندن حرکت شانه و افزایش قدرت عضلات اطراف شانه است. عضلات قوی، به ویژه عضلات روتاتور کاف، برای محافظت و جلوگیری از دررفتگی مجدد یا سابلوکس شدن شانه مورد نیاز است. پس از بازگشت عملکرد کامل شانه، بیمار می تواند به تدریج به فعالیت های خود بازگردد.دوره نقاهت پس از جراحی چه مدت است؟دوره بهبودی پس از جراحی تا حدودی به نوع عمل جراحی که جراح انجام می دهد بستگی دارد. معمولا دامنه حرکتی دست، مچ دست و آرنج از روز بعد از جراحی شروع می شود. اکثر بیماران می توانند ظرف سه تا هفت روز پس از جراحی بنویسند و از بازوی خود برای غذا خوردن استفاده کنند. یک تا چهار هفته پس از عمل یک برنامه فیزیوتراپی زیر نظر متخصص شروع می شود. دامنه کامل حرکت معمولاً پس از شش تا هشت هفته برمی گردد. قدرت کامل شانه معمولاً در عرض سه ماه باز می گردد. پس از چند هفته می توان رانندگی را شروع کرد. بازگشت به کار یا فعالیت های ورزشی به ماهیت و نیازهای خاص آن فعالیت بستگی دارد، اما ممکن است برای کارگران یا ورزشکاران سطح بالا تا یک سال یا بیشتر طول بکشد. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Mon, 06 Nov 2023 16:53:34 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D9%86%D8%A7%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%DA%A9%DA%A9-%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%88-es2xvt4qeghu بی ثباتی کشکک یک اختلال زانو است که در آن کاسه زانو به طور مکرر از موقعیت خود خارج می شود.بی ثباتی کشکک معمولاً در سال های نوجوانی و اغلب با رقصیدن یا ورزش کردن ایجاد می شود. هنگام حرکت یا چرخاندن پا، زانو احساس می‌کند که در حال خم شدن، تسلیم شدن یا لغزیدن از این طرف به سمت دیگر است. بی ثباتی کشکک می تواند زانو را دردناک، متورم و سفت کند. همچنین می تواند عملکرد را در افراد جوان و فعال محدود کند. زانو همچنین می تواند به دنبال آسیب، پارگی رباط یا در نتیجه ساییدگی مزمن زانو ناپایدار شود. دکتر حسین حاجی تقی، فوق تخصص ارتوپدی، در ارزیابی، تشخیص و درمان مشکلات زانو تخصص و سرعت عمل بالایی دارد.ناپایداری کشکک چیست؟ناپایداری کشکک زانو وضعیتی است که در آن کاسه زانو از موقعیت صحیح خود خارج می شود. سه استخوان در کنار هم قرار می گیرند و مفصل زانو را تشکیل می دهند: استخوان ران، استخوان ساق پا یا درشت نی، و کشکک یا کاسه زانو. با خم شدن زانو، کشکک در امتداد شیاری که به سمت انتهای استخوان ران قرار دارد حرکت می کند.در ناپایداری کشکک، کاسه زانو از شیار خود خارج می شود. اگر تا حدی بیرون بیفتد، به عنوان سابلوکساسیون شناخته می شود. اگر کشکک به طور کامل از شیار خارج شود، دررفتگی نامیده می شود. دررفتگی اغلب در اثر تروما رخ می دهد.سابلاکساسیون کشکک بیشتر نوجوانان را تحت تأثیر قرار می دهد، اگرچه کودکان هم تحت تاثیر هستند و دلیل آن انعطاف پذیری زیاد استخوان هاست.علائم بی ثباتی کشکک چیست؟درد هنگام نشستندرد در جلوی زانو که با فعالیت بیشتر می شوداحساس خالی کردن و قفل کردن زانوسفت و سختی مفصل زانوتورمایجاد صدا در هنگام حرکتلغزیده شدن کشکک به پهلوزانو خم می شود و نمی تواند وزن افراد را تحمل کندزانو احساس می کند که در حال حرکت استعلت بی ثباتی کشکک زانو چیست؟عوامل متعددی باعث بی ثباتی کشکک می شود که از جمله آن ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:ترومای شدیدشلی رباط زانوناهماهنگی استخواناختلال بافت همبندبا گذشت زمان، بیماران مبتلا به ناپایداری کشکک دچار درد غیر قابل تحمل، محدودیت در عملکرد صحیح زانو و آرتریت طولانی مدت می شوند.چگونه بی ثباتی کشکک را تشخیص می دهند؟پزشک شما یک معاینه فیزیکی برای ارزیابی علائم، همچنین بررسی دامنه حرکتی شما انجام می دهد و از شما می خواهد که کمی راه بروید یا زانویتان را خم و راست کنید. همچنین ممکن است برای شما عکسبرداری را تجویز می کند. عکسبرداری با اشعه ایکس برای بررسی این است که آیا کاسه زانو از جای خود خارج شده است یا استخوانی شکسته است یا نه. MRI برای بررسی آسیب هایی مانند پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) و پارگی منیسک زانو است.درمان های غیرجراحی برای ناپایداری کشکک چیست؟اگر کاسه زانو به خودی خود سرجایش برنگردد، به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. یک پزشک ارتوپد به آرامی کاسه زانو را به جای خود باز می گرداند. این فرآیند می تواند ناراحت کننده و دردناک باشد. ممکن است داروی ضد درد دریافت کنید، اما نیازی به بیهوشی ندارید.برای دررفتگی جزئی زانو و بی ثباتی کشکک، پزشک ممکن است توصیه کند از زانوبند برای بی حرکت کردن زانو و نگه داشتن کاسه زانو در جای خود استفاده کنید. ممکن است لازم باشد چند هفته از بریس کمک بگیرید و در این مدت با عصا راه بروید.داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، استراحت و کمپرس یخ برای کاهش درد و تورم بسیار تاثیر گذار است.فیزیوتراپی برای تقویت عضلات نگهدارنده کاسه زانو و بهبود دامنه حرکتی نیز مفید است.درمان های جراحی برای ناپایداری کشکک چیست؟اگر ناپایداری مزمن کشکک یا دررفتگی کامل کاسه زانو دارید، ممکن است پزشک شما جراحی را توصیه کند. اکثر جراحی های زانو به روش آرتروسکوپی انجام می شود. در این روش از برش های کوچک و یک دوربین کوچک (آرتروسکوپ) استفاده می شود.اگر در اثر سانحه یا ضربه باعث بی ثباتی کشکک شده اید، ممکن است غضروف یا قطعات استخوانی شل شده در زانو داشته باشید. پزشک شما آنها را با جراحی برطرف می کند.گزینه های جراحی عبارتند از:ترمیم رباط پاتلوفمورال داخلی (MPFL) برای تقویت و ترمیم رباط هایی که کاسه زانو را در جای خود نگه می دارند.بازسازی MPFL برای جایگزینی رباط آسیب دیده با تاندون همسترینگ که از یک اهدا کننده یا جای دیگری در بدن شما گرفته شده است.استئوتومی زانو برای تنظیم مجدد استخوان ساق پا، استخوان ران، کاسه زانو و بافت همبند. این روش جراحی باز نیاز به برش بزرگتر و بهبودی طولانی تری نسبت به جراحی آرتروسکوپی دارد.تعویض زانو برای درمان آرتریت شدید یا دررفتگی های مکرر.چگونه می توان از بی ثباتی کشکک جلوگیری کرد؟کاسه زانو ناپایدار می تواند به بافت همبند آسیب برساند. این آسیب خطر دررفتگی مکرر کاسه زانو را افزایش می دهد.تمرینات فیزیوتراپی می تواند عضلات و بافت همبند را که کاسه زانو را در شیار فمور نگه می دارد، تقویت کند. دوچرخه سواری با دوچرخه ورزشی یا بیرون از خانه با دوچرخه واقعی نیز تقویت کننده خوبی برای زانو است. پزشک شما همچنین ممکن است استفاده از زانوبند را در طول فعالیت های خاص توصیه کند. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Sun, 05 Nov 2023 11:00:41 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%88-qneutymv35m0 پارگی تاندون زانو یکی از شایع‌ترین آسیب‌های ورزشی است که می‌تواند باعث درد و التهاب زانو شود. تاندون‌ها باندهای ضخیم و محکمی هستند که مفاصل را در جای خود نگه می‌دارند.پارگی تاندون زانو چیست؟وقتی تاندون زانو پاره می‌شود، ثبات مفصل زانو از بین می‌رود و فرد دچار درد، ورم و ناتوانی در حرکت می‌شود. علت اصلی پارگی تاندون زانو، آسیب‌دیدگی ناگهانی و شدید تاندون است. این آسیب معمولاً در فعالیت‌های ورزشی مانند فوتبال، بسکتبال، والیبال و… اتفاق می‌افتد.انواع پارگی تاندون زانوپارگی تاندون پاتلا (Patellar tendon)این تاندون، استخوان کشکک زانو را به استخوان درشت‌نی پا متصل می‌کند. پارگی آن معمولاً در فعالیت‌هایی مثل دویدن، پرش و فرود اتفاق می‌افتد.پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL)شایع‌ترین نوع پارگی تاندون زانو است که با ضربه یا چرخش ناگهانی مفصل ایجاد می‌شود.پارگی رباط صلیبی خلفی (PCL)معمولاً در اثر ضربه مستقیم به قسمت جلوی ساق پا هنگام خم شدن زانو رخ می‌دهد.پارگی رباط جانبی داخلی (MCL)بر اثر ضربه از سمت خارج به زانو اتفاق می‌افتد و باعث التهاب داخل زانو می‌شود.پارگی رباط جانبی خارجی (LCL)در اثر ضربه از سمت داخل به زانو رخ می‌دهد و التهاب خارج زانو را سبب می‌شود.پارگی تاندون چهارسر (Quadriceps tendon)معمولا در افراد مسن‌تر اتفاق می‌افتد و باعث می‌شود عضله چهارسر از استخوان ران جدا شود.پارگی تاندون ران (Hamstring tendon)می‌تواند تاندون‌های عضلات همسترینگ را در ناحیه زانو درگیر کند.سایر انواع نادرتر پارگی تاندون زانو نیز وجود دارد که تشخیص و درمان تخصصی می‌طلبند.علائم پارگی تاندون زانو عبارتند از:درد و التهاب شدید زانوورم و خون‌مردگی در ناحیه آسیب‌دیدهصدای پارگی تاندوناتوانی در حرکت دادن زانو و راه رفتنعدم ثبات در مفصل زانولنگیدن هنگام راه رفتنتشخیص پارگی تاندون زانو با معاینه فیزیکی توسط پزشک متخصص ارتوپدی و انجام تست‌های تصویربرداری مانند MRI امکان‌پذیر است.درمان پارگی تاندون زانودرمان پارگی تاندون زانو بسته به وسعت آسیب، سن و وضعیت سلامتی فرد متفاوت است. روش‌های درمانی شامل:استراحت، یخ‌گذاری، بالا بردن پا و مصرف داروهای ضدالتهاب برای کاهش درد و ورمفیزیوتراپی و توان‌بخشی برای تقویت عضلات زانو و بازگرداندن دامنه حرکتیاستفاده از بانداژ، بریس، کش یا عصا برای حمایت از زانوتزریق پلاسمای غنی از پلاکت و کورتن برای تسریع در بهبودیجراحی بازسازی تاندون برای ترمیم پارگی و بازگرداندن عملکرد طبیعی زانوجراحی آرتروسکوپی کم‌تهاجمی برای ترمیم تاندون‌های پاره شدهروش های پیش‌گیری از پارگی تاندون زانوانجام گرم کردن و سرد کردن مناسب قبل و بعد از ورزشتقویت عضلات اطراف زانو با تمرینات منظماستفاده از وسایل کمکی مانند زانوبند در هنگام ورزش‌های پرخطراجتناب از زمین‌های نامناسب برای ورزشدرمان به موقع آسیب‌های جزئی زانورعایت اصول صحیح در هنگام دویدن، پرش و فرودبا پیگیری درمان‌های توصیه شده توسط پزشک و انجام مرتب تمرینات توان‌بخشی، می‌توان از پارگی مجدد تاندون زانو جلوگیری کرد. رعایت نکات پیشگیرانه نیز بسیار حائز اهمیت است. در صورت بروز هر گونه درد و مشکل در زانو، باید سریعاً به پزشک مراجعه کرد تا از وخیم شدن آسیب جلوگیری شود.عوارض ناشی از پارگی تاندون زانوعدم التیام کامل تاندون و ضعف مداوم در عملکرد زانوایجاد آرتریت و التهاب مزمن در مفصل زانوپارگی مجدد تاندون در اثر بازگشت زودهنگام به فعالیتاختلال در راه رفتن و زانو زدن به دلیل عدم تعادل عضلانیایجاد آسیب به منیسک‌ها و غضروف‌های زانو در اثر ناپایداری مفصلبروز درد مزمن زانو در اثر التهاب یا آسیب‌های ثانویهپیشرفت آرتروز زانو به دلیل تحمل وزن نامناسب توسط مفصلنیاز به جراحی‌های بعدی برای ترمیم یا تعویض مفصل زانوروش های پیشگیری از پارگی مجدد تاندون زانورعایت دوره‌های استراحت و بازتوانی پس از جراحی یا آسیب زانوتقویت عضلات اطراف زانو به ویژه عضلات چهارسر و همسترینگاستفاده از وسایل کمکی مناسب هنگام فعالیت‌های ورزشی و روزمرهاجتناب از حرکات ناگهانی و پرفشار بر روی زانوحفظ وزن مطلوب بدن برای کاهش فشار بر زانوهاانجام مرتب تمرینات کششی و تقویت عضلات پادرمان به موقع هر گونه درد و التهاب زانو جهت پیشگیری از آسیب بیشترمراقبت‌ها پس از عمل جراحی ترمیم تاندون زانورعایت دستورات پزشک در مورد محدودیت‌های حرکتیانجام مرتب تمرینات توانبخشی تجویز شده توسط فیزیوتراپاستفاده از عصا، واکر یا سایر وسایل کمکی برای بارگیری مناسبقرار دادن یخ بر روی زانو به مدت ۲۰ دقیقه چند بار در روزبالا نگه داشتن پا هنگام استراحت برای کاهش ورمجلوگیری از خیس شدن زخم عمل جراحیمراجعه به پزشک در صورت بروز عفونت، درد شدید یا تورمبا رعایت نکات فوق پس از عمل جراحی می‌توان از بهبودی کامل و پیشگیری از عوارض احتمالی اطمینان حاصل کرد.نتیجه‌گیریبا توجه به مطالب ارائه شده، می‌توان نتیجه گرفت که پارگی تاندون زانو یکی از شایع‌ترین آسیب‌های ورزشی است که در اثر ضربات و آسیب‌های ناگهانی به زانو به وجود می‌آید. این آسیب باعث ایجاد درد، التهاب، ناتوانی در حرکت و از دست رفتن ثبات مفصل زانو می‌شود.انواع مختلف پارگی تاندون زانو شامل پارگی تاندون پاتلا، تاندون MCL و LCL، تاندون چهارسر و ران وجود دارد که تشخیص آنها نیازمند معاینات دقیق پزشکی و آزمایش‌های تصویربرداری است.درمان‌های اولیه شامل استراحت، مصرف داروهای ضدالتهاب، فیزیوتراپی، استفاده از وسایل حمایتی و در موارد شدیدتر، اقدامات جراحی می‌باشد. پیشگیری از این آسیب با توجه به اصول صحیح حرکتی و آماده‌سازی مناسب بدن قبل از فعالیت‌های ورزشی امکان‌پذیر است. درمان به موقع و مراقبت‌های پس از جراحی نیز حائز اهمیت فراوانی است. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Tue, 31 Oct 2023 11:20:43 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%A2%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-p09onqk6aptn آرتروز یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مفصلی و غضروفی در زنان است که می‌تواند منجر به درد مزمن، تورم و محدودیت حرکتی در مفاصل شود.شیوع آرتروز در زنان با افزایش سن رو به فزونی می‌گذارد. به طوری که در زنان بالای ۶۵ سال شیوع آن به بیش از ۵۰ درصد می‌رسد. زانو، ران، دست و مچ دست از مفاصلی هستند که در زنان مسن‌تر بیشتر درگیر می‌شوند.عواملی مانند افزایش سن، چاقی و اضافه وزن، آسیب‌های مکرر مفصلی، ضعف عضلانی، یائسگی و عوامل ژنتیکی در ابتلای زنان به آرتروز نقش دارند.در ادامه به بررسی جزئیات بیشتر در مورد علل، علائم، تشخیص و درمان آرتروز در زنان خواهیم پرداخت.آرتروز چیست؟آرتروز یک بیماری التهابی مفاصل است که باعث تخریب غضروف مفصلی و در نهایت تخریب سطوح مفصلی می‌شود. در آرتروز، غضروف که وظیفه حفاظت از استخوان‌های مفصل را برعهده دارد، از بین می‌رود و باعث اصطکاک استخوان‌ها به یکدیگر شده و درد و التهاب ایجاد می‌کند.آرتروز یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مفصلی در زنان است که با افزایش سن احتمال بروز آن بیشتر می شود، همچنین پس از یائسگی نیز خطر ابتلا به آرتروز در زنان افزایش می‌یابد.عوامل بروز آرتروز در زنان و راه های پیشگیری از آنسن بالاسن بالا یکی از مهمترین عوامل خطر ابتلا به آرتروز در زنان است. با افزایش سن، غضروف مفصلی کمتر قادر به بازسازی و ترمیم خود می‌باشد.در زنان بالای ۴۵ سال، خطر ابتلا به آرتروز زانو و ران افزایش پیدا می‌کند. در سنین یائسگی نیز احتمال ابتلا بیشتر است.اگرچه سن یک عامل خطر غیر قابل اجتناب است، اما زنان می‌توانند با پیشگیری، تشخیص زودهنگام و درمان مناسب، از پیشرفت بیماری جلوگیری کنند.مراقبت از وزن، فعالیت بدنی منظم، پرهیز از آسیب‌های مکرر مفصلی و مصرف مکمل‌هایی مانند ویتامین D و کلسیم، از راه‌های پیشگیری در سنین بالاتر است.چاقی و اضافه وزناضافه وزن و چاقی یکی دیگر از عوامل خطر مهم آرتروز در زنان به شمار می‌رود.اضافه وزن باعث اعمال فشار مکانیکی بیشتر به مفاصل و استخوان‌ها می‌شود و خطر آسیب و التهاب مفصل را افزایش می‌دهد.زنانی که دارای شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر از 30 هستند، خطر ابتلا به آرتروز زانو در آن‌ها 4 برابر بیشتر است.کاهش وزن در زنان چاق می‌تواند علائم آرتروز را بهبود بخشد و از پیشرفت آن جلوگیری کند.توصیه می‌شود زنان اضافه وزن خود را کاهش دهند تا از بروز و تشدید آرتروز پیشگیری شود. رژیم غذایی مناسب و فعالیت بدنی کمک‌کننده است.آسیب‌ها و ضربه‌های مکرر مفصلیآسیب‌ها و ضربه‌های مکرر به مفاصل می‌تواند خطر ابتلا به آرتروز را در زنان افزایش دهد.شکستگی‌ها، دررفتگی‌ها، پیچ خوردگی‌ها و آسیب‌های ورزشی زانو و ران منجر به التهاب و آسیب غضروف مفصلی شده و خطر آرتروز را بالا می‌برد.زنانی که مشاغل یا ورزش‌های پرفشاری برای مفاصل دارند نیز در معرض خطر بیشتری هستند.استفاده از تجهیزات مناسب و رعایت اصول ایمنی در ورزش و کار به پیشگیری از آسیب‌های مفصلی کمک می‌کند.در صورت بروز آسیب، درمان سریع و مناسب ضروری است تا از عواقب بعدی جلوگیری شود.پیشگیری از طریق ورزش و تغذیه مناسبراه های پیشگیری از آرتروز در زنان عبارتند از:ورزش منظم: فعالیت‌های هوازی مانند پیاده‌روی، دوچرخه سواری، شنا و آب‌درمانی به حفظ سلامت مفاصل کمک می‌کند.تقویت عضلات: تمرینات قدرتی برای عضلات اطراف مفاصل مهم است.کنترل وزن: پرهیز از اضافه وزن با رژیم غذایی متعادل و کم کالری.مصرف کلسیم و ویتامین D برای سلامت استخوان‌ها.پرهیز از آسیب‌دیدگی‌های مکرر مفصلی.استفاده از تجهیزات مناسب و رعایت اصول ایمنی در فعالیت‌ها.مراجعه منظم به پزشک برای غربالگری و تشخیص زودهنگام.با این اقدامات پیشگیرانه می‌توان از بروز و پیشرفت آرتروز در زنان جلوگیری کرد.علائم آرتروز در زنان و راه های درمان آندرد مفصلدرد مفصل یکی از مهم‌ترین و شایع‌ترین علائم آرتروز در زنان است. این درد معمولاً در ابتدا با فعالیت بیشتر شروع شده و با استراحت برطرف می‌شود. اما با پیشرفت بیماری ممکن است حتی در حالت استراحت نیز وجود داشته باشد.مفاصلی که در زنان بیشتر درگیر می‌شوند عبارتند از زانوها، ران‌ها، مچ دست و انگشتان. درد می‌تواند در یک یا چند ناحیه از مفصل احساس شود و ممکن است به صورت سوزش، خارش یا ناراحتی عمقی باشد. گاهی درد با فعالیت‌هایی مثل بلند شدن از صندلی، راه رفتن، بالا و پایین رفتن از پله و … تشدید می‌شود.درمان درد شامل استراحت، کاهش فعالیت، فیزیوتراپی، داروهای ضدالتهابی و مسکن می‌باشد.تورم و التهاب مفصلتورم و التهاب مفصل از دیگر نشانه‌های شایع آرتروز در زنان است. التهاب بافت‌های نرم اطراف مفصل موجب تورم، قرمزی، گرمی و حساسیت در ناحیه مفصل می‌شود. تورم معمولاً در مفاصل درگیر مثل زانو، ران، مچ دست یا انگشتان دیده می‌شود. التهاب مزمن باعث تحلیل رفتن غضروف و در نهایت تخریب مفصل می‌گردد.استراحت مفصل، کمپرس سرد، استفاده از داروهای ضدالتهابی مانند ناپروکسن برای کاهش تورم و التهاب توصیه می‌شود. تزریق کورتیکواستروئیدها به داخل مفصل نیز در موارد شدید موثر است. کنترل التهاب نقش مهمی در کاهش درد، بهبود عملکرد مفصل و پیشگیری از تخریب بیشتر دارد.محدودیت حرکتی و سفتی مفاصلبا پیشرفت آرتروز، حرکت مفاصل درگیر، محدود می‌شود و سفتی در آنها ایجاد می‌گردد. کاهش دامنه حرکتی مفاصلی مثل زانو، ران، مچ دست و انگشتان از علائم رایج آرتروز است. سفتی مفصل صبح‌ها که مفصل خشک است، بیشتر احساس می‌شود ولی با حرکت دادن مفصل کمتر می‌گردد. محدودیت حرکتی می‌تواند باعث مشکل در انجام فعالیت‌های روزمره مانند پوشیدن لباس، بستن کفش، شستن موها و … شود.فیزیوتراپی، ورزش‌درمانی، استفاده از داروهای ضدالتهابی، و گرم کردن مفصل می‌تواند به بهبود دامنه حرکتی کمک کند اما در موارد پیشرفته ممکن است نیاز به جراحی باشد.در مراحل پیشرفته که درمان‌های قبلی موثر نیست، از جراحی‌هایی مانند آرتروسکوپی، تعویض مفصل و اصلاح محور مفصل استفاده می‌شود.در کنار این‌ها اقداماتی مثل کاهش وزن، استراحت مفصل، استفاده از عصا و بریس نیز توصیه می‌شود. درمان باید تحت نظر پزشک و به صورت ترکیبی انجام شود.راه های تشخیص آرتروزتشخیص آرتروز در زنان معمولاً با روش‌های زیر انجام می‌شود.آزمایش خون: بررسی مارکرهای التهابی مانند CRP و ESR برای تایید التهاب مفاصل.ام آر آی: بهترین روش برای مشاهده مستقیم غضروف‌ها و ارزیابی آسیب‌دیدگی آنهاست.اکس ری: برای بررسی فضای مفصلی و تغییر شکل‌های استخوانی ناشی از آرتروز مفید است.معاینه فیزیکی: پزشک با معاینه درد، تورم، محدودیت حرکتی و تغییر شکل مفصل به تشخیص کمک می‌کند.آرتروسکوپی: مشاهده مستقیم مفصل با لوله مجهز به دوربین.تشخیص به موقع و درست برای شروع به موقع درمان و کنترل آرتروز حائز اهمیت است. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Sun, 29 Oct 2023 17:04:21 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B9-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B4%D8%AA%DB%8C-pai1p7ujlkry یکی از نگرانی هایی که برای کشتی گیران وجود دارد مربوط به آسیب هایی است که در حین این ورزش رخ می دهد. با توجه به ماهیت این ورزش امکان بروز آسیب و صدمه در هر یک از بخش های بدن ممکن است، اما رایج ترین آن ها آسیب های دست و پا می باشد. آشنایی با آسیب ها در کشتی به شما کمک می کند تا با اطلاعات بیشتری این فعالیت را انجام دهید و نسبت به روش های محافظه کارانه اقدام کنید.در کلینیک دکتر حسین حاجی تقی، ما به طور تخصصی با ورزشکارانی که در ورزش از جمله ورزش های تماسی مانند کشتی، آسیب دیده اند کار می کنیم و تمرکز ما بر این است که به آنها کمک کنیم تا از ورزش‌هایی که دوست دارند، لذت ببرد و آسیب دیدگی های آن ها برطرف شود.ورزش کشتیکشتی یک ورزش بسیار سخت از نظر بدنی است که نیاز به استقامت، سرعت و قدرت بالا، بدون توجه به سن ورزشکار دارد. ورزشکاران اغلب در طول یک تورنمنت در چندین مسابقه کشتی می گیرند، گاهی اوقات روزها با مسابقات پشت سر هم، به شدت بدن را خسته می کنند و خطر آسیب را افزایش می دهند.از آنجایی که کشتی از نظر بدنی، ورزشی سنگین است، ورزشکاران زیادی را می بینیم که در اثر پرتاب های شدید، پیچ و تاب و دررفتگی های خاص دچار آسیب شده اند. این منجر به بروز بالای رگ به رگ شدن، کوفتگی، کبودی، دررفتگی، شکستگی، ضربه مغزی و حتی آسیب جدی می شوند.آسیب های رایج کشتی چیست؟شایع ترین آسیب ها معمولاً از تماس مستقیم بین ورزشکاران یا به دلیل نیروهای پیچ خوردگی رخ می دهد. اگر یک ورزشکار یک بار آسیب دیده باشد، خطر ابتلا به همان آسیب مجدد وجود دارد. این می تواند اتفاق بیفتد زیرا ورزشکار خیلی زود به تمرین باز می گردد.در طول جلسات تمرینی و مسابقات، شرایطی ممکن است ایجاد شود که می تواند منجر به ضربه مغزی یا آسیب شدیدتر به سر شود. این آسیب ها باید بسیار جدی گرفته شوند و هر مربی باید بداند که چگونه از بروز این آسیب ها جلوگیری کند.آسیب حاد گردن می تواند در اثر تماس مستقیم بین ورزشکاران رخ دهد. خوشبختانه، همه آسیب های حاد گردن شدید نیستند.از شایع ترین آسیب های کشتی، آسیب های زانو، رگ به رگ شدن شانه و آرنج و برخی آسیب های سر مانند:آسیب های لیگامانی زانو مانند پارگی منیسک و MCLگوش گل کلم یک تغییر شکل گوش ناشی از ضربه یا آسیب بدون ایجاد بریدگی است. گوش گل کلمی زمانی اتفاق می‌افتد که خون پس از ضربه، در لاله گوش شما جمع شوددررفتگی و رگ به رگ شدن آرنج یا کتفشکستگی انگشتانضربه مغزی که معمولاً در اثر افتادن روی تشک یا برخورد با سایر ورزشکاران ایجاد می شودپیچ خوردگی مچ پاکشیدگی عضلات اندام تحتانی یا پشتالتهاب تاندون آشیلپارگی تاندون آشیلآسیب روتاتور کافکشیدگی یا پارگی همسترینگچگونه می توان از آسیب های کشتی جلوگیری کرد؟یک آسیب، مهم نیست که چقدر بی اهمیت باشد، باید در اسرع وقت درمان شود. یک بریدگی یا خراش کوچک ممکن است در ورزشکاران هاکی، فوتبال یا پیست عواقب چندانی نداشته باشد، اما برای یک کشتی گیر، حتی عفونت جزئی می تواند او را از مسابقه باز دارد. هر گونه آسیب باید در اسرع وقت به مربی، مربی یا پزشک شخصی گزارش شود تا مراقبت مناسب آغاز شود. توانبخشی پس از آسیب، بخش مهمی از پیشگیری از آسیب بیشتر است، زیرا تعداد زیادی از آسیب‌ها ناشی از تشدید یک آسیب قدیمی است. پیشگیری از آسیب باید هدف اصلی همه کشتی گیران و مربیان باشد. این امر مستلزم استفاده از تجهیزات باکیفیت از جمله تشک، لباس و ضربه گیر های مناسب کشتی است. کشتی گیر باید همیشه تحت نظر مربی باشد و مربی باید بر تکنیک و نظم کشتی گیر برای جلوگیری از آسیب تاکید کند. همچنین داوری صحیح و برنامه تقویتی با ساختار مناسب که تحت نظارت مربی انجام می شود می تواند به جلوگیری از آسیب و افزایش عملکرد ورزشکار کمک کند.درمان آسیب دیدگی در کشتیبرای آسیب دیدگی های سطحی تر، روش هایی مانند استراحت کردن و استفاده از کمپرس یخ توصیه می شود اما در شرایط جدی تر مثل بورسیت باید با داروهای ضد التهابی مانند ایبوپروفن یا آسپرین درد، درمان شود. دیگر آسیب ها مانند رگ به رگ شدن، پارگی و شکستگی باید توسط یک پزشک، ترجیحاً متخصص ارتوپدی، درمان شود.پس از درمان اولیه پزشک برای بهبودی هر چه سریع تر چندین جلسه فیزیوتراپی یا استفاده از بریس را تجویز می کند. همچنین در مواردی حاد مثل دررفتگی های مکرر شانه یا شکستگی استخوان، جراحی ترمیم لابروم که بی ثباتی شانه را از بین می برد، انجام می شود.کلام آخردر این مقاله تلاش کردیم تا شما را با انواع آسیب ها در کشتی آشنا کنیم. همچنین توجه داشته باشید که در هنگام بروز هر نوع آسیب در کشتی یا سایر ورزش ها، سریعا به متخصص ارتوپد مراجعه کنید و از خود درمانی بپرهیزید. زیرا اقدامات پزشکی در ساعات اولیه بروز آسیب از بسیاری عوارض و خطرات جدی تر جلوگیری می کند. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Sat, 28 Oct 2023 23:15:16 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88-%DA%A9%D8%AA%D9%81-k4rxhuc1whip درد بین شانه‌ها، یک درد شایع است که به دلیل کشیدگی عضلانی در اثر کار و فعالیت زیاد، آسیب یا وضعیت بدنی نامناسب هنگام خواب ایجاد می شود، درد ناشی از آن می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد، که اغلب با ورزش های کششی، استراحت و مصرف داروهای مسکن قابل درمان است.در این مقاله به بررسی برخی از دلایلی که ممکن است در بین تیغه های شانه خود احساس درد کنید و زمانی که باید به پزشک مراجعه کنید، می پردازیم.در این مقاله به بررسی برخی از علل شایع درد بین شانه ها و همچنین نحوه شناسایی علائم هشدار دهنده که نشان می‌دهد باید به پزشک مراجعه کنید، می پردازیم.آناتومی بین دو کتفدرد در قسمت فوقانی پشت و شانه ها معمولاً می تواند به عضلات و اعصاب متصل به ستون فقرات قفسه سینه یا گردنی نسبت داده شود. ستون فقرات گردنی شامل هفت مهره در گردن است که به ۱۲ مهره ستون فقرات قفسه سینه که بزرگترین بخش ستون فقرات است متصل می شود. ستون فقرات قفسه سینه از نخاع شما محافظت می کند و به ۱۲ دنده متصل می شود.بسیاری از عضلات در ناحیه قفسه سینه قرار دارند، از جمله عضلات ذوزنقه، رومبوئید، سراتوس قدامی، بالابر کتف و لتیسیموس دورسی، که همگی در امتداد ستون فقرات قفسه سینه به شانه یا تیغه شانه متصل هستند.بسیاری از پزشکان از یک تشبیه بزرگراه برای توصیف ساختارهای مختلف پشت استفاده می کنند. بزرگراه اصلی مغز و نخاع شماست، جاده های تقسیم کننده کوچکتر اعصابی هستند که در سراسر بدن شما حرکت می کنند و چشم انداز اطراف این جاده ها عضلات و تاندون های شما را تشکیل می دهند.علل درد اسکلتی عضلانی بین شانه هاشایع‌ترین علل کمردرد بین شانه‌ها، درد اسکلتی عضلانی یا درد مربوط به نحوه کار ماهیچه‌ها و اسکلت است. برخی از آسیب‌های اسکلتی عضلانی به دلیل تصادف یا آسیب های حاد هستند، در حالی که برخی دیگر به مرور زمان به دلیل حرکت نامناسب یا پیشرفت یک بیماری‌ خاص ایجاد می‌شوند.وضعیت بدنی ضعیفدر دنیایی که بسیاری از ما بیشتر روز خود را با نشستن پشت کامپیوتر می‌گذرانیم، وضعیت بدنی نامناسب در صدر فهرست علل بالقوه درد بین شانه‌ها قرار دارد. نمونه‌هایی از وضعیت بد بدن عبارتند از: خم شدن و «حالت سر به جلو»، که در آن سر فرد در هنگام راه رفتن یا ایستادن به جای هم تراز شدن با ستون فقرات، به سمت جلو متمایل می‌شود.کشیدگی عضلاتکشیدگی عضله زمانی اتفاق می‌افتد که عضله به دلیل استفاده بیش از حد یا آسیب حاد منجر به کشیده شدن، پیچش یا حتی پارگی شود. آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد در قسمت فوقانی کمر می‌تواند ناشی از حرکات تکراری در برخی مشاغل مانند دندانپزشکی باشد. کشش‌های حاد عضلانی بین تیغه‌های شانه اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که چیزی خیلی سنگین را بلند می‌کنید یا چیزی را به صورت غیر اصولی جا به جا می‌کنید.برآمدگی یا فتق دیسکبین هر مهره در ستون فقرات شما یک ضربه گیر پر از ژل به نام دیسک وجود دارد که حرکت در ستون فقرات شما را تسهیل می کند. برآمدگی دیسک زمانی رخ می دهد که دیسک آسیب دیده و باعث بیرون زدگی آن به داخل کانال نخاعی می شود. این آسیب ممکن است باعث درد شدید، بی حسی یا ضعف شود یا ممکن است چیزی احساس نکنید. از طرف دیگر فتق دیسک، دیسکی است که به طور کامل پاره شده است. این آسیب بیشتر در ستون فقرات کمری یا گردنی رخ می دهد، اما می تواند در قفسه سینه نیز رخ دهد.شکستگی های فشاری مهره هاشکستگی‌های فشاری مهره‌ها می‌توانند باعث درد بین شانه‌ها شوند و اغلب بدلیل تراکم استخوان ضعیف هستند، اگرچه ممکن است ناشی از ضربه‌هایی مانند زمین خوردن یا تصادفات رانندگی نیز باشند. افراد مسن‌تر با مشکلات تراکم استخوان و کیفوز قفسه سینه مبتلا هستند و مهره‌های آن‌ها ممکن است گاهی اوقات با خم شدن به جلو شکسته شوند.اسکولیوزاسکولیوز که تقریباً ۲ تا ۳ درصد از جمعیت جهان را تحت تأثیر قرار می دهد، یک بیماری پیشرونده است که باعث انحنا و چرخش در ستون فقرات می شود. اسپاسم عضلانی، التهاب موضعی یا دژنراسیون دیسک‌های بین مهره‌ای یا مفاصل به دلیل اسکولیوز همگی می‌توانند باعث درد مزمن یا حاد بین تیغه‌های شانه شوند. درد همراه با اسکولیوز در بزرگسالان مبتلا به این بیماری شایع تر است.آرتروزاستئوآرتریت (OA) شانه به اندازه مفصل ران یا زانو شایع نیست، اما طبق گزارش بنیاد آرتریت، تقریباً یک سوم افراد بالای 60 سال درجاتی از OA شانه دارند. استئوآرتریت همچنین می‌تواند هر بخشی از ستون فقرات را تحت تأثیر قرار دهد، اما معمولاً در ناحیه کمر یا گردن بیشتر از ستون فقرات قفسه سینه دیده می‌شود.صدماتانواع دیگر آسیب‌ها، مانند مشکلات اعصاب، برآمدگی دیسک‌ها یا شکستگی‌های فشاری مهره‌ها نیز می‌توانند باعث درد بین شانه‌ها شوند. این نوع آسیب ها نیاز به ارزیابی پزشکی دارند و درمان آنها متفاوت است.سایر علل شایع درد بین شانه هاعدم تعادل اسکلتی عضلانی یا صدمات تنها دلایل بالقوه کمردرد نیستند، بنابراین اگر حالت کششی، تقویت و بهبود وضعیت بدن خود را انجام داده اید، اما هیچ تسکینی را تجربه نمی کنید، یکی از مسائل زیر می تواند در درد شما نقش داشته باشد:رفلاکس اسیدبه طور معمول، رفلاکس اسید… با مصرف برخی مواد غذایی ارتباطی دارد. غذاهای محرک رایج شامل غذاهای سرخ شده، تند و چرب، و همچنین کافئین و الکل است، بنابراین اگر بعد از غذا خوردن بین تیغه‌های شانه‌تان درد داشت، توجه به آنچه اخیراً خورده‌اید، ممکن است مفید باشد. افرادی که رفلاکس اسید معده را تجربه می کنند احتمالاً علائم گوارشی مانند حالت تهوع یا درد شکم را نیز تجربه می کنند.مشکلات کیسه صفرامانند رفلاکس اسید، شرایط مرتبط با کیسه صفرا، مانند عفونت کیسه صفرا یا سنگ کیسه صفرا، تمایل به ارتباط با غذا دارند و اغلب با حالت تهوع و درد شکمی همراه هستند. پیروی از یک رژیم غذایی سالم و حفظ وزن مناسب ممکن است به شما در جلوگیری از این مشکلات کمک کند. غذاهای سرخ شده، چرب و چاقی می توانند بیماری کیسه صفرا را تشدید کنند، معمولاً به شکل سنگ هایی که می توانند منجر به اختلال عملکرد کیسه صفرا شوند. این شرایط از طریق یک شرح حال خوب و معاینه فیزیکی، آزمایش خون و تصویربرداری قابل تشخیص است.زونازونا، که فعال شدن مجدد ویروس واریسلا زوستر (همچنین به عنوان آبله مرغان شناخته می شود)، می تواند باعث درد قسمت بالایی کمر شود. زونا معمولاً در اواخر زندگی اتفاق می‌افتد و می‌تواند با استرس تسریع شود. همچنین می تواند به صورت زخم دردناک در پشت شما ظاهر شود که نیاز به تشخیص بالینی دارد.سرطانسرطان ریه، به ویژه تومورهای Pancoast (نوعی نادر از سرطان ریه)، ممکن است باعث درد ارجاعی شود. تومورها به اعصاب نزدیک بالای ریه فشار می آورند که می تواند درد را به ناحیه بین شانه ها منتقل کند.تشخیص و درمان درد بین شانه هااگر بین تیغه های شانه خود درد دارید، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی از شما در مورد سابقه پزشکی و علائم شما می پرسد. همچنین ممکن است قبل از تایید تشخیص نیاز به آزمایش های تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا ام آر آی داشته باشید.درمان به علت اصلی درد شما بستگی دارد. اگر درد شما به فشار عضلانی مربوط می شود، این ممکن است شامل مسکن های بدون نسخه مانند ادویل (ایبوپروفن) باشد. ورزش‌های کششی، یخ، و اجتناب از فعالیت‌هایی که به آن ناحیه فشار وارد می‌کنند می‌توانند درد را تسکین دهند و به بهبودی شما کمک کنند.شرایط جدی تر مانند آسیب روتاتور کاف ممکن است نیاز به جراحی یا آرتروسکوپی داشته باشد. اگر درد شما ناشی از چیزی غیر مرتبط با ساختارهای شانه یا پشت است، مانند بیماری قلبی، ممکن است به مداخلاتی مانند دارو یا تغییر سبک زندگی نیاز داشته باشید.نتیجه گیریدرد بین شانه ها بسیار شایع است. گاهی اوقات به دلیل کشیده شدن عضله یا آسیبی مانند جدا شدن شانه ایجاد می شود. اما همچنین می‌تواند نشانه‌ای از چیزهای جدی‌تری مانند بیماری قلبی یا سرطان باشد.اگر این نوع درد را احساس می کنید، به ویژه اگر بدتر یا مداوم است، به پزشک خود یا بهتر است به یک متخصص ارتوپد مراجعه کنید، زیرا این متخصص بر روی سیستم اسکلتی عضلانی (یعنی استخوان‌ها، مفاصل، ماهیچه‌ها و غیره) تمرکز می‌کند. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Wed, 25 Oct 2023 10:01:05 +0330 https://virgool.io/@doctor.h.hajitaghi/%D8%B9%D9%84%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%88-tbth0wtdy0sl تورم زانو ناشی از تجمع مایع در مفصل زانو است. این می تواند ناشی از آسیب هایی مانند آسیب های ورزشی، تروما، صدمات ناشی از فشار آوردن زیادی به زانو یا یک بیماری یا شرایط زمینه ای باشد. برای یافتن علل تورم، ممکن است پزشک شما نیاز به نمونه برداری از مایع زانو داشته باشد.مفصل زانوزانو مفصلی است که استخوان ران را به استخوان ساق پا و کشکک زانو متصل می کند. مفصل زانو بزرگترین مفصل بدن است و همچنین حاوی غضروف، ماهیچه ها، رباط ها و اعصاب می باشد.اگر زانوی شما یا بافت اطراف آن آسیب دیده باشد، می تواند شما را به ورم زانو دچار کند.علائم و نشانه های آب آوردن زانوتورمپوست اطراف کاسه زانو شما می تواند به طور قابل توجهی پف کند، به خصوص زمانی که زانوی آسیب دیده را با زانوی دیگر خود مقایسه کنید.سفتی و سختیهنگامی که مفصل زانو حاوی مایع اضافی است، ممکن است نتوانید پای خود را به طور کامل خم یا صاف کنید.دردبسته به علت تجمع مایع، زانوی شما ممکن است بسیار دردناک باشد، تا حدی که تحمل وزن بر روی آن غیرممکن باشد.دلایل آب آوردن زانوبسیاری از مشکلات، از آسیب های تروماتیک گرفته تا بیماری ها و سایر شرایط، می توانند باعث تورم زانو شوند.آسیب به هر قسمت از زانوی شما می تواند باعث تجمع مایع اضافی مفصل شود. آسیب هایی که می توانند باعث تجمع مایع در داخل و اطراف مفصل زانو شوند عبارتند از:پارگی رباط، به ویژه رباط صلیبی قدامی (ACL)رباط صلیبی قدامی (ACL) یکی از رباط های کلیدی است که به تثبیت مفصل زانو کمک می کند و استخوان ران را به استخوان ساق پا متصل می کند. معمولاً در طول ورزش هایی که شامل توقف های ناگهانی و تغییر جهت می شود اتفاق می افتد، مانند: بسکتبال، فوتبال، تنیس و والیبال.پارگی منیسکمنیسک یک تکه C شکل از غضروف لاستیکی محکم است که به عنوان ضربه گیر بین استخوان ساق پا و ران عمل می کند. اگر در حالت ایستاده که وزن شما روی زانویتان است، زانوی خود را به طور ناگهانی بچرخانید ممکن است باعث پارگی منیسک شود.بورسیتبورسیت زمانی اتفاق می‌افتد که کیسه‌های پر از مایع در زانو که بورس نامیده می‌شوند، تحریک شوند. سپس یک پاسخ التهابی در زانو باعث تورم می شود. تورم به سایر قسمت های زانو فشار وارد می کند و می تواند باعث درد شود.تحریک ناشی از استفاده بیش از حداستخوان های شکستهآرتروزروماتیسم مفصلیعفونتنقرس کاذبکیست هاتومورهاتورم غیر ضربه ای زانوتورم غیر ضربه ای زانو معمولاً ناشی از آرتریت است. استئوآرتریتو آرتریت التهابی (از جمله آرتریت روماتوئید و آرتریت پسوریاتیک) می توانند باعث تورم شوند. سایر شرایط سلامتی که می توانند باعث تورم غیر ضربه ای زانو شوند عبارتند از: اختلالات خود ایمنی.عوامل خطرعواملی که ممکن است خطر آب آوردن زانو را افزایش دهند عبارتند از:سناحتمال ایجاد زانو متورم مرتبط با آرتریت با افزایش سن افزایش می یابد.ورزش هاافرادی که در ورزش هایی که شامل چرخاندن زانو هستند، مانند بسکتبال، شرکت می کنند، احتمال بیشتری دارد که انواع آسیب های زانو را تجربه کنند که باعث تورم می شود.چاقیاضافه وزن به مفصل زانو فشار مضاعفی وارد می کند و به اضافه بار بافت و مفصل و تحلیل رفتن زانو کمک می کند که می تواند منجر به آب آوردن زانو شود.عوارض ناشی از آب آوردن زانوعوارض زانوی آب آورده می تواند شامل موارد زیر باشد:از دست دادن عضلاتمایع موجود در زانو می تواند به عملکرد عضلات شما آسیب برساند و باعث ضعیف شدن و آتروفی عضلات ران شود.کیست بیکرتجمع مایع در زانوی شما می تواند منجر به تشکیل کیست بیکر در پشت زانوی شما شود. کیست بیکر متورم می تواند دردناک باشد، اما معمولا با یخ و فشرده سازی بهبود می یابد. اگر تورم شدید باشد، ممکن است لازم باشد مایع را با سوزن خارج کنید.درمانهای خانگیبرای کاهش تورم زانو در خانه، یک فرد می تواند این موارد را امتحان کند:بالا بردن پای آسیب دیدهماساژ دادن پا و زانوحداقل یک بار در روز به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، یک کیسه یخ پیچیده شده در پارچه را روی زانو بگذاریدانجام تمریناتی که قدرت عضلات پشتیبان زانو را افزایش می دهدانجام ورزش های کم تاثیر. برخی از فعالیت‌ها، مانند ایروبیک در آب و شنا، فشار مداوم بر روی مفاصل زانو وارد نمی‌کندمصرف داروهای ضد التهابی بدون نسخهکاهش وزن مانع از ساییدگی مفاصل بهم می شودچه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟اگر اقدامات خودمراقبتی، مانند یخ، استراحت و داروهای ضد التهابی علائم را بهبود نمی بخشد، به پزشک مراجعه کنید. اگر یکی از زانوها قرمز شد و در مقایسه با زانوی دیگر شما در لمس دارای ورم بود، فوراً به دنبال مراقبت پزشکی باشید. این می تواند نشانه عفونت در داخل مفصل باشد.نتیجه گیریتورم زانو ممکن است ناشی از یک مشکل اساسی سلامتی، مانند آرتریت، عفونت یا یک آسیب دیدگیی باشد. چندین استراتژی مراقبت در منزل می تواند تورم را کاهش دهد، مانند مصرف NSAID و استفاده از کیسه یخ.با این حال، اگر فردی مشکوک باشد که تورم ناشی از یک بیماری زمینه ای است، دریافت مراقبت های حرفه ای مهم است. پزشک می تواند آسیب را با تصویربرداری ارزیابی کند و درمان هایی مانند آنتی بیوتیک ها را ارائه دهد. dr Hossein Hajitaghi dr Hossein Hajitaghi Tue, 24 Oct 2023 13:59:27 +0330