https://virgool.io/feed/@drabdinejad fa 2026-06-17 13:14:26 https://files.virgool.io/upload/users/2170746/avatar/c0yqmS.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@drabdinejad https://virgool.io/@drabdinejad/%D9%86%DA%AF%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%B1-vwao1crxlsha همسترها حیوانات خانگی کوچک و بامزه‌ای هستند که نیاز به مراقبت و توجه دارند. برای نگهداری از همستر باید به موارد زیر توجه کنید:- لانه: همستر باید در یک قفس با کف جامد، تهویه مناسب و ابعاد حداقل 65 الی 80 لیتر نگهداری شود. قفس باید از مواد مقاوم و امن ساخته شده باشد تا همستر نتواند از آن فرار کند. قفس را باید 1-2 بار در هفته تمیز کرده و با بستر مناسب مثل یونجه ، پوشال ، دستمال توالت سفید یا دستمال کاغذی پر کنید. از تراشه‌های سرو یا کاج و مواد لانه سازی تجاری استفاده نکنید. قفس را در جای خلوت و آرام قرار دهید و یک مخفیگاه برای خواب همستر در آن فراهم کنید.جهت خرید پوشال با ما در ارتباط باشید- غذا: همسترها جونده و همه چیزخوار هستند و نیاز به تغذیه متنوع و متعادل دارند. بهترین رژیم غذایی برای همستر ترکیبی از پلت مخصوص همستر، دانه‌ها، غلات و سبزیجات خشک است¹. روزانه 75 درصد حجم وعده غذایی را پلت شده و 15 درصد را سبزی با برگ تیره تشکیل دهید. سبزیجات را یک روز در میان به همستر بدهید. از خوردن غذاهای چرب، شیرین، نمکین، تند، پخته شده، فاسد شده یا آلوده به باکتری به همستر خودداری کنید. همچنین به همستر آب تازه و پاک بدهید و ظرف آب را روزانه تعویض کنید.جهت خرید خوراک پلیت کلیک کنید- ورزش: همسترها حیوانات فعال و بازیگوش هستند و نیاز به حرکت دارند. برای این منظور می‌توانید اسباب بازی‌های مناسب مثل چرخ دوچرخه، توپ پلاستیکی، لوله‌های پلاستیکی، جعبه‌های مقوایی و رول‌های دستمال کاغذی را در قفس همستر قرار دهید. این اسباب بازی‌ها به همستر کمک می‌کنند تا جویدن، بالا پایین رفتن، کاوش کردن، حفاری و تونل زدن و پنهان شدن را انجام دهد. همچنین می‌توانید همستر را در زمان‌های مشخص از قفس خارج کرده و در یک فضای امن و محصور با آن بازی کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا با همستر خود ارتباط برقرار کنید و اعتماد آن را جلب کنید.- بهداشت: همسترها حیوانات تمیزی هستند و خودشان از پوست و موهای خود مراقبت می‌کنند. نیازی نیست به همستر حمام داد یا پوست و موهای آن را شانه زد. فقط باید دقت کنید که همستر خود را در معرض نور مستقیم خورشید، گرما یا سرما قرار ندهید. همچنین باید به سلامت دهان، دندان، چشم، گوش، ناخن و کیسه‌های گونه‌ای همستر توجه کنید و در صورت مشاهده هرگونه علامت بیماری یا آسیب به دامپزشک مراجعه کنید.خرید شامپوی جوندگانآیا می توان به همستر آموزش داد؟بله، به همستر می‌شود آموزش داد. همسترها حیوانات باهوش و کنجکاوی هستند که می‌توانند چندین دستور ساده را یاد بگیرند. برای آموزش همستر باید به موارد زیر توجه کنید:- ارتباط: قبل از شروع آموزش باید با همستر خود ارتباط برقرار کنید و اعتماد آن را جلب کنید. برای این منظور می‌توانید با صدای آرام و ملایم با همستر صحبت کنید، دست خود را در قفس قرار دهید تا به آن عادت کند، غذای خوشمزه مثل تخمه یا مغز گردو را در دست خود نگه دارید تا همستر بیاید و از شما بگیرد و سپس همستر را به آرامی در دست خود بالا بکشید و نوازش کنید. این کار را به صورت روزانه و مداوم انجام دهید تا همستر با شما راحت شود.- تشویق: برای آموزش همستر باید از تشویق و پاداش استفاده کنید. هر وقت همستر چیزی را درست انجام داد، به آن تعریف و تمجید کنید و یک قطعه کوچک از غذای خوشمزه به عنوان پاداش به آن بدهید. این کار باعث می‌شود همستر متوجه شود که چه کاری از آن انتظار می‌رود و چگونه می‌تواند شما را خوشحال کند.- تکرار: برای آموزش همستر باید از تکرار استفاده کنید. همسترها حافظه کوتاه مدت خوبی دارند اما حافظه بلند مدت نسبتا ضعیف. بنابراین باید یک دستور را چندین بار و در چندین جلسه به همستر تکرار کنید تا آن را یاد بگیرد. به عنوان مثال، اگر می‌خواهید همستر را آموزش دهید که به نام خود پاسخ دهد، می‌توانید نام همستر را صدا کنید و سپس یک پاداش به آن بدهید. این کار را در جلسات 10 الی 15 دقیقه‌ای و در فواصل منظم انجام دهید تا همستر نام خود را حفظ کند.- صبر: برای آموزش همستر باید صبر و حوصله داشته باشید. همسترها ممکن است نیاز به زمان و تلاش زیادی برای یادگیری داشته باشند و نباید از آنها انتظارات بالایی داشته باشید. همچنین نباید به همستر فشار وارد کنید یا آن را تنبیه کنید. این کار باعث می‌شود همستر ناراحت و ترسیده شود و از شما دوری کند. به جای آن، باید با مهربانی و محبت با همستر رفتار کنید و از پیشرفت‌های کوچک آن قدردانی کنید.جفت گیری در همستر جفت گیری همستر فعالیتی است که برای تولید مثل و ادامه نسل این حیوانات انجام می‌شود. جفت گیری همستر بستگی به نژاد، سن، سیکل جنسی و شرایط محیطی آنها دارد. برای جفت گیری همستر باید به موارد زیر توجه کنید:- تشخیص جنسیت: شما باید قبل از جفت گیری همستر، جنسیت آنها را تشخیص دهید. شما می‌توانید با نگاه کردن از دور نیز نر یا ماده بودنشان را براحتی تشخیص دهید. همستر نر معمولاً کشیده‌تر از همستر ماده بوده، در قسمت عقبی بدن در طرفین دم، بیضه‌ها بصورت کاملاً برجسته و بیرون‌زده مشاهده می‌شوند.- زمان جفت گیری: شما باید زمان مناسب برای جفت گیری همستر را انتخاب کنید. سیکل جنسی در همسترهای ماده هر ۴ روز یکبار تکرار می‌شود و مدت زمان مرحله استروس (جفت‌پذیری) نیز ۲۰ ساعت است. در همستر ماده در سیکل استروس ترشحات شیری رنگ با بوی خاصی از ناحیه واژن خارج می‌شود. این ترشحات در روزهای اول و دوم سیکل استروس، شفاف، غلیظ و سفید رنگ بوده و بتدریج در روز سوم به حالت لزج و کدر در می‌آید. در همین زمان است که حیوان ماده به نر اجازه جفتگیری می‌دهد. جفتگیری معمولاً هنگام عصر (موقع غروب آفتاب) صورت می‌گیرد.- قفس مناسب: شما باید قفس مناسب برای جفت گیری همستر فراهم کنید. بهتر است قفس جفت گیری همستر را با خوراک، آب، پناهگاه و اسباب بازی‌های مناسب تجهیز کنید. قفس جفت گیری همستر باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا حيوانات فضای کافي را داشته باشند. قفس جفت گیري همستر نباید قبلاً توسط يكي از حيوانات استفاده شده باشد.- نظارت بر جفت گیری: شما باید در طول جفت گیری همستر، نظارت بر رفتار آنها داشته باشید. اگر جفت گیری صورت نگیرد، همستر ماده در جفت گیری قبلی آبستن شده است ولی چنانچه پس از جفت گیری اول، خروج ترشحات شیری رنگ از واژن مشاهده شود و جفت گیری دوم صورت گیرد در این حالت در جفت گیری اول آبستنی صورت نگرفته است. اگر همسترها با هم دعوا کنند، باید آنها را از هم جدا کنید. اگر همستر ماده به نر حمله کند، باید آنها را به قفس‌های مجزا منتقل کنید.نگهداری از همستر نر و ماده با هم نگهداری از همستر نر و ماده با هم ممکن است چالش‌برانگیز باشد. بسته به نژاد همستر، شما باید مراقب باشید که آنها را در قفس‌های مناسب و جداگانه نگهداری کنید. برخی از نکات مهم در این زمینه عبارتند از:- انتخاب نژاد مناسب: برخی از نژادهای همستر مثل سوری حیواناتی منزوی هستند و باید تنها نگهداری شوند. اگر دو تا همستر سوری را با هم در یک قفس قرار دهید، ممکن است با هم دعوا کنند و آسیب ببینند. برخی از نژادهای همستر کوتوله مثل روسی و روبوروفسکی حیواناتی اجتماعی هستند و دوست دارند با هم زندگی کنند. اما باید مراقب باشید که همستر نر و ماده را با هم تو یک قفس نگذارید؛ چون به سرعت با هم جفت‌گیری می‌کنند و تعداد زیادی بچه به دنیا می‌آورند. همستر چینی نژاد دیگری است که به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شود. این همسترها خیلی به همستر کوتوله شباهت دارند ولی رایج‌تر نیستند.- تامین قفس مناسب: قفس همستر باید فضای کافی برای حرکت، بازی و خواب داشته باشد. جنس قفس ترجیحا پلاستیک یا فلز باشد و منافذ آن به اندازه‌ای باشد که همستر نتواند از آن خارج شود¹². قفس را در محل خشک، تمیز، خنک و دور از نور مستقیم آفتاب قرار دهید. قفس را حداقل هفته‌ای یک بار تمیز کنید و آب تازه و غذای مناسب را در دسترس همستر قرار دهید.مراقبت از نوزاد همسترمراقبت از نوزاد همستر نیاز به دقت و صبر دارد. شما باید به این نکات توجه کنید:- اجازه دادن به همستر مادر برای استراحت: همستر مادر پس از زایمان نیاز به آرامش و استراحت دارد. شما باید از تکان دادن، جابه‌جایی یا باز کردن قفس خودداری کنید و اجازه دهید همستر مادر با نوزادان خود رابطه برقرار کند¹. شما همچنین باید از دخالت در فرآیند تغذیه، تمیز کردن یا گرم نگه داشتن نوزادان خودداری کنید و اعتماد به نفس همستر مادر را بالا ببرید.- تامین غذای کافی و مغذی: همستر مادر پس از زایمان نیاز به غذای بیشتر و مغذی‌تری دارد. شما باید به همستر مادر غذای مخصوص همستر که شامل دانه‌ها، سبوس، پروتئین و ویتامین است بدهید. شما همچنین می‌توانید به همستر مادر مقدار کمی از میوه‌ها و سبزیجات تازه مانند سیب، گل‌کلم، هویج و خیار بدهید. این مواد غذایی به همستر کمک می‌کنند تا فیبر، آب و ویتامین بگیرد. شما باید همیشه آب تازه و غذای مناسب را در دسترس همستر قرار دهید.- حفظ دمای مناسب: نوزادان همستر در ابتدای زندگی خود خیلی حساس و ضعیف هستند و نیاز به گرمای بالاتر از حالت عادی دارند. شما باید قفس را در محل خشک، تمیز، خنک و دور از نور مستقیم آفتاب قرار دهید¹. شما همچنین باید از پارچه‌های نرم، کاغذ خرد شده یا خاک اره استفاده کنید تا لانه‌ای گرم و راحت برای همستر مادر و نوزادانش فراهم کنیدبه کانال تلگرام ما بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Mon, 26 Jun 2023 09:55:37 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D8%AA%D8%BA%D8%B0%DB%8C%D9%87-%D8%B4%D8%AA%D8%B1%D9%85%D8%B1%D8%BA-tgyvgvofykcd شترمرغ یکی از پرندگان بزرگ و بی‌پرواز آفریقا است که به دلیل داشتن گوشت، پر، پوست و تخم با ارزش، در سراسر جهان پرورش داده می‌شود. این پرنده دارای سرعت بالایی در دویدن است و می‌تواند تا ۷۰ کیلومتر در ساعت رانندگی کند.از گیاهان، علوفه، حشرات، خزندگان کوچک و گیاهان آبدار تغذبه می‌کنند. اما تغذبه شترمرغ بستگی به سن و هدف پروش آن دارد و باید با دقت و توجه انجام شود. انواع سیستم پرورش :برای پرورش شترمرغ، باید یک زمین مناسب با وسعت کافی انتخاب کنید. این زمین باید به شکل مستطیل باشد تا شترمرغ‌ها بتوانند در طول آن بدوند. همچنین باید جهت حصارکشی و نصب دوربین‌های مداربسته برای حفاظت از شترمرغ‌ها اقدام کنید. مساحت زمین مورد نیاز بستگی به تعداد و سن شترمرغ‌ها دارد. به طور کلی، می‌توان به این صورت محاسبه کرد:- برای هر جفت شترمرغ بالغ: حداقل ۱۵۰۰ متر مربع- برای هر جفت شترمرغ نوجوان: حداقل ۱۰۰۰ متر مربع- برای هر جفت شترمرغ جوجه: حداقل ۵۰۰ متر مربعالبته این فقط حداقل فضای لازم است و هر چقدر فضای بیشتری در اختیار داشته باشید، بهتر است. همچنین بستگی به روش پروش شترمرغ هم دارد. روش‌های پروش شترمرغ عبارتند از:- روش سیستم باز: در این روش، شترمرغ‌ها در محلات باز و پوشیده از گیاه نگه دارید. این روش مناسب مناطق خشک و بیابانی است و هزینه‌های کمتری دارد. اما نیاز به نظارت و کنترل بیشتری دارد و ممکن است باعث کاهش تولید تخم شود.- روش سیستم نیمه باز: در این روش، شترمرغ‌ها در فضاهایی با وسعت ۸ تا ۲۰ هکتار نگه دارید. این روش مناسب مناطق معتدل و سرد است و هزینه‌های متوسطی دارد. اما نیاز به تجهیزات و تاسیسات بیشتری دارد و ممکن است باعث کاهش راندمان شود.- روش سیستم متمرکز: در این روش، شترمرغ‌ها در قفس‌هایی با وسعت ۱۵۰۰ متر مربع نگه دارید. این روش مناسب مناطق شهری و حومه است و هزینه‌های بالایی دارد. اما نظارت و کنترل آسان‌تری دارد و ممکن است باعث افزایش تولید تخم شود.تغذیه شترمرغ:برای شترمرغ‌های بالغ، جیره غذایی باید شامل مواد مغذی باشد که رشد، تولید مثل و سلامت آنها را تضمین کند. علوفه، غلات، سویا و ویتامین‌ها از جمله مواد اصلی در تغذبه شترمرغ هستند. در این قسمت به تفصیل به هر یک از این مواد می‌پردازیم.علوفهعلوفه هر گیاه خوش خوراکی که ارزش غذایی بالایی داشته باشد مانند یونجه، در رژیم غذایی شتر مرغ ها بسیار مهم است. این علوفه تامین کننده فیبر مورد نیاز جانور بوده و در ماهیچه سازی آن نیز نقش مهمی دارند. علوفه را می توان به صورت خام یا خشک به شترمرغ داد.غلاتغلات مانند ذرت، پس از یونجه بخش اصلی جیره را تشکیل می دهند. این غلات هستند که میزان زیادی پروتئین ها و برخی ویتامین های حیاتی رشد را تامین می کنند. غلات را می توان به صورت دانه یا پودر شده به شترمرغ داد.کنجاله سویااین محصول که محصول جانبی خود سویا می باشد، سرشار از پروتئین بوده و منبع مهم انرژی است. در ضمن دارای میزان نسبتا بالایی فیبر قابل هضم است. سویا را می توان به صورت پودر شده یا پلت به شترمرغ داد ویتامین‌هاشترمرغ‌ها نیاز به ویتامین‌های مختلف دارند که باید از طریق غذا یا مکمل‌های غذایی تامین شوند. بعضی از ویتامین‌های مورد نیاز شترمرغ عبارتند از:- ویتامین A: برای تخمگذاری، رشد و سلامت چشم‌ها.- ویتامین D: برای جذب کلسیم، محکم شدن استخوان‌ها و پوسته تخم.- ویتامین E: برای جلوگیری از تحلیل رفتن ماهیچه و تعادل هورمونی.- ویتامین K: برای جلوگیری از کم خونی و خون رسانی به بافت‌ها.- ویتامین B1: برای افزایش اشتها.- ویتامین B2: برای رشد و تولید تخم.- کولین: برای افزایش تخم و رشد.- ویتامین B12: برای جلوگیری از مردن جنین و خون رسانی به بافت‌ها. تغذیه شترمرغ جوجه:برای شترمرغ‌های جوجه، جیره غذایی باید شامل مواد مغذی باشد که رشد سالم و سریع آنها را فراهم کند. در دوره جوجه کشی، تغذبه شترمرغ بسیار مهم است چون پوسته تخم از کلسیم ساخته شده است و این ماده باید از طریق مادر به تخم منتقل شود. جیره غذای جوجه‌ها باید حاوی پروتئین، کلسیم، فسفر، سولفات مس، سولفات روی، سولفات منگنز، سولفات آهن، سولفات نقره، سولفات کبالت، سولفات سدیم، سولفات پتاسیم، سولفات منیزیم، سولفات آمونیوم، سولفات کلرید و ویتامین‌های A, D, E, K, B1, B2, B6, B12, C و کولین باشد. در تغذیه جوجه‌های یک هفته ای شترمرغ می توان از یونجه، شبدر و سبزیجات خرد شده همچون کلم و کاهو و تیکه‌های هویچ، سیب زمینی آب پز له شده، تخم مرغ آب پز و ... استفاده کرد. جوجه‌های شترمرغ نیاز به غذای مرطوب دارند و نباید غذای خشک به آنها داده شود. جوجه‌های شترمرغ را باید در محیط سربسته با دمای گرم نگه دارید و دارای تجهیزات لازم مانند چراغ گرمایش، آبخوری، خوراک‌خوری و پارچه‌های رنگی باشید. پارچه‌های رنگی را می‌توانید به عنوان اسباب بازی برای جوجه‌ها استفاده کنید تا از خستگی و کسالت آنها جلوگیری کنید.به کانال ما در تلگرام بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Sun, 18 Jun 2023 09:40:31 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%B4-%D8%B7%DB%8C%D9%88%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-qwwb2rlhzatl پرورش طیور محلی یکی از فعالیت های مهم و پرسود در روستاهای ایران است که علاوه بر تأمین گوشت و تخم مرغ برای خانوارهای روستایی، نقش مهمی در اشتغالزایی و توسعه روستایی دارد. اما این فعالیت نیز مانند سایر فعالیت های دامپروری، با چالش ها و مشکلاتی روبرو است که اگر به آنها توجه نشود، ممکن است باعث کاهش بهره وری، افزایش هزینه ها، انتقال بیماری ها و آلودگی محیط زیست شود. یکی از این چالش ها، عدم رعایت اصول امنیت زیستی در واحدهای پرورش طیور محلی است.امنیت زیستی به مجموعه ای از اقدامات و روش هایی گفته می شود که هدف آن جلوگیری از ورود و انتشار عوامل بیماری زا در واحدهای پرورش طیور است. با رعایت این اصول، می توان سطح سلامت و بهره وری گله ها را بالا برد، هزینه های درمان را کاهش داد، بیماری های مشترک بین انسان و دام را کنترل کرد و سلامت عمومی را حفظ کرد.برخي از عوامل مؤثر در امنيت زيستي عبارتند از:- کنترل ورود و خروج افراد، حشرات، جوندگان و پرندگان به مزارع پرورش طيور: این عامل بسيار حياتي است زيرا بسياري از عوامل بيماري‌زا توسط اين ناقل‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌ها به داخل سالن يا خارج سالن منتقل مي شوند. برخي از روش هاي كنترل ناقل ها عبارتند از: استفاده از توري در پنجره ها، درب ها و سقف سالن، استفاده از حصار يا ديوار در دور سالن، استفاده از حشره كش ها يا تله ها براي كشتن يا دفع حشرات و جوندگان، جلوگيري از نگهداري سبزيجات يا غذاهاي ديگر در نزديكي سالن، جلوگيري از ورود افراد غير مجاز يا غير ضروري به سالن، استفاده از لباس و چكمه مناسب توسط كارگران و بازديد كنندگان.- ضدعفونی کردن وسایط نقلیه، تجهیزات و سالن های پرورش: این عامل نیز مهم است زیرا می تواند از انتقال عوامل بیماری زا از یک مکان به مکان دیگر جلوگیری کند. برخی از روش های ضدعفونی عبارتند از: استفاده از حوضچه ضدعفونی در درب ورودی سالن، شست و شوی کامل سالن و تجهیزات پس از خروج گله، استفاده از محلول های ضدعفونی کننده مناسب برای سطوح و اشیاء، استفاده از دستگاه های شعله افکن یا بخار برای ضدعفونی سالن، استفاده از دستکش یکبار مصرف برای کار با جوجه ها یا تلفات.- تقويت سلامت دستگاه گوارش و سيستم ايمني طيور با استفاده از خوراك مناسب، پروبيوتيك‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ها و واكسيناسيون: این عامل نیز بسیار تأثیرگذار است زیرا می تواند قدرت مقاومت طیور در برابر عوامل بیماری زا را افزایش دهد. برخی از روش های تقویت سلامت عبارتند از: استفاده از خوراک با کیفیت و مناسب با نژاد، سن و شرایط محیطی طیور، استفاده از پروبیوتیک ها به عنوان مکمل خوراک برای بهبود تعادل فلور معده و روده، استفاده از واکسیناسیون منظم و به موقع برای پیشگیری از بروز بیماری های شایع و خطرناک.- نگهداري يك سن طيور و خروج همزمان آن ها: این عامل نیز حائز اهمیت است زیرا می تواند از تداخل بین گله های مختلف جلوگیری کند. در صورت نگهداري چندين سن طيور در يك سالن يا يك محوطه، خطر آلودگي گله ها به يكديگر بسيار بالاست. به علاوه، در صورت خروج همزمان گله ها، فرصت بيشتري براي شست و شو و ضد عفوني كامل سالن فراهم مي شود. عبدی نژاد عبدی نژاد Thu, 15 Jun 2023 11:30:20 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DA%A9%DA%A9-%D9%88-%DA%A9%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7-nvc8fpru4qud آلودگی به کک و کنه دو مورد از مشکلات رایجی است که حیوانات خانگی و صاحبان حیوانات خانگی با آن مواجه هستند.به همین دلیل است که پیشگیری از کک و کنه بخشی ضروری از مراقبت از گربه شما است. استفاده از یک پیشگیری ماهانه از کک و کنه می تواند تضمین کند که گربه شما بدون توجه به ماجراجویی هایی که انجام می دهد سالم و بدون آفت می ماند.چرا پیشگیری از کک و کنه برای گربه ها مهم است؟کک ها و کنه ها به عنوان انگل های خارجی یا انگل هایی شناخته می شوند که در قسمت بیرونی حیوان میزبان زندگی می کنند.هم کک و هم کنه با خوردن یک وعده خون زنده می مانند، به این معنی که باید میزبان خود را گاز بگیرند تا برای غذا خون بگیرند. در حالی که نیش خود کوچک است، بزاق کک می تواند باعث آلرژی شدید، درماتیت ، کم خونی، خارش و عفونت شود.نیش کنه همچنین می تواند باعث عفونت، آبسه، فلج و حتی مرگ شود.علاوه بر واکنش‌های آلرژیک، کک‌ها و کنه‌ها نیز می‌توانند بیماری‌های مختلفی را به گربه‌ها منتقل کنندگربه ها به اندازه سگ ها مستعد ابتلا به بیماری های منتقله از طریق کنه نیستند، اما همچنان خطر بیماری وجود دارد. در برخی موارد، کنه‌ها همچنین می‌توانند بیماری‌هایی را به گربه‌ها منتقل کنند که می‌توانند انسان را آلوده کنندبهترین راه برای جلوگیری از آلرژی به کک و کنه یا کاهش خطر شیوع بیماری ها، در وهله اول جلوگیری از آلودگی است.داروهای پیشگیری از کک و کنه برای گربه ها چیست؟محصولات پیشگیری از انگل به اشکال مختلفی از جمله آفت‌کش‌ها، دافع‌کننده‌ها و مهارکننده‌های رشد در دسترس هستند. هر یک از این اشکال در مراحل مختلف زندگی با آفات مبارزه می کنند.هنگام انتخاب یک داروی پیشگیری کننده از کک و کنه، مهم است که بدانید چه انگل هایی را هدف قرار می دهید.برخی از محصولات فقط در برابر یک گونه، معمولاً کک، مؤثر هستند. اینها عبارتند از حمام، و پودر. از آنجا که آنها فقط در برابر یک گونه انگل موثر هستند، برای محافظت در برابر طیف وسیع تری از انگل ها به داروهای اضافی نیاز خواهید داشت.با این حال، محصولات ترکیبی، چندین ماده را برای کشتن مراحل مختلف انگل ها ترکیب می کنند. اینها معمولاً هم کک و هم کنه را پوشش می دهند، اما همچنین ممکن است محافظت بیشتری در برابر کرم قلب ، کنه ها یا انگل های روده ای ایجاد کنند . طیف کنترل انگل به محصول خاص و مواد فعال بستگی دارد.قبل از شروع هر گونه پیشگیری از گربه، همیشه توصیه می شود در مورد همه داروها، مکمل ها و اقدامات پیشگیرانه با دامپزشک خود صحبت کنید، به خصوص اگر حیوان خانگی شما دارای هر گونه مشکل بهداشتی باشد.خواندن برچسب و بسته بندی هر محصولی که روی حیوان خانگی خود استفاده می کنید بسیار مهم است تا اطمینان حاصل شود:محصول برای حیوان خانگی شما مناسب است (سگ در مقابل گربه)این محصول برای مرحله زندگی حیوان خانگی شما (بچ گربه، بالغ یا سنیور) در نظر گرفته شده است.این محصول در محدوده وزنی مناسب برای حیوان خانگی شما قرار دارداین محصول به درستی تجویز می شود (یعنی جویدنی است یا موضعی)این محصول در برابر انگل های مناسب محافظت می کندبه اندازه کافی سریع شروع به کار می کندشما شماره تلفن های صحیحی برای تماس در صورت بروز واکنش نامطلوب داریدحتی اگر قبلاً از دارو استفاده کرده اید، بهتر است برگه بسته را دوباره بخوانید، زیرا ممکن است هشدارها و دستورالعمل ها تغییر کرده باشد. تمام دستورالعمل ها را دقیقا دنبال کنید و در صورت داشتن هر گونه سوال با دامپزشک مشورت کنیدچه زمانی باید از پیشگیری از کک و کنه برای گربه ها استفاده کرد؟کک ها و کنه ها در آب و هوای گرم و مرطوب زنده می مانند و رشد می کنند، بنابراین محافظت از حیوانات خانگی در ماه های گرم بسیار مهم است.در دمای محیط منزل، کک ها می توانند به تولید مثل ادامه دهند و در کف، فرش ها و هر جایی که حیوان خانگی شما زندگی می کند زندگی کنند. اگر حیوان خانگی شما از ضد کک و کنه استفاده نمی‌کند، کنه‌ها حتی ممکن است از حیوان خانگی شما و روی انسان‌های خانه بخزند..روش کاربردرایج ترین داروهای پیشگیری از کک و کنه برای گربه ها به صورت خوراکی، به شکل قرص جویدنی یا به صورت مایع موضعی پخش شده بین تیغه های شانه یا پایین کمر تجویز می شود.محصولات موضعی کک و کنه برای گربه هامحصولات موضعی ممکن است برای برخی از خانواده هایی که کودکان کوچک یا حیوانات دیگری دارند که ممکن است محصول را قبل از خشک شدن لمس کرده یا لیس بزنند، مناسب نباشد.درمان های موضعی اغلب می توانند بوی دارویی داشته باشند یا باعث خارش/تحریک گذرا یا حتی ریزش مو شوند. بسته به دفعات حمام کردن و پوشش پوست و موی گربه، درمان های موضعی نیز به طور بالقوه کمتر مؤثر هستند.محصولات خوراکی کک و کنه برای گربه هادر درمان های خوراکی نیاز است که گربه شما تمام قرص را بخورد . این بدان معنی است که شما باید با دقت بیشتری گربه خود را تماشا کنید تا او را مجبور کنید که کل دوز را بخورد. مراقب باشید به خصوص اگر گربه شما طعم قرص را دوست ندارد.اگر گربه شما پس از خوردن کک و کنه خوراکی استفراغ کرد ، با دامپزشک تماس بگیریدتغذیه رژیمی خوراکی همراه با یک وعده غذایی ممکن است به کاهش ناراحتی معده کمک کند و به جذب آسان دارو کمک کند.مکان‌های جغرافیایی مختلف دارای جمعیت‌های انگل محلی متفاوتی از جمله کک و کنه و همچنین سایر انگل‌ها مانند کرم قلب و کرم روده هستند.دسترسی به فضای بازگربه های خارج از خانه در معرض خطر بیشتری برای مواجهه با کک و کنه هستند، به خصوص در محوطه های جنگلیاستفاده از داروی پیشگیری از کک و کنه در این گربه ها برای کاهش خطر آلودگی بسیار مهم است.با این حال، حتی اگر گربه شما یک گربه داخلی باشد، باز هم خطر وجود دارد - به خصوص برای نیش کک. کک ها می توانند به راحتی از طریق صفحه های پنجره، حیوانات خانگی دیگر که بیرون می روند یا حتی روی شلوار و کفش های انسان وارد خانه شما شوند.به همین دلیل است که دامپزشکان توصیه می کنند که برای همه حیوانات، صرف نظر از دسترسی به فضای باز، در تمام طول سال مراقبت های پیشگیرانه از کک و کنه برایشان اجرا شود.به کانال ما در تلگرام بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Wed, 14 Jun 2023 17:54:17 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D9%87%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D9%88-%D8%AD%D9%85%D8%A7-gcgggmu8ag36 چگونه همستر خود را حمام کنیدهمسترها به تمیزی و مراقبت آسان در بین حیوانات خانگی شهرت دارند آنها معمولاً وقتی بیدار هستند، خصوصا در شب، خود را تمیز و مرتب می کنند و در صورت بودن از حمام شنی برای تمیز نگه داشتن خود لذت می برند.با این حال، این بدان معنا نیست که نگه داران حیوان خانگی باید تمیزی همستر خود را نادیده بگیرند. برخی از گونه‌ها، مانند انواع مو بلند مانند همستر مو بلند ، ممکن است به کمک بیشتری برای نظافت نیاز داشته باشند، به خصوص با افزایش سن و تحرک کمتر.موارد مهم در حمام کردن همسترآیا می توانید همسترها را حمام کنید؟معمولا همسترها نیاز به حمام با آب و صابون ندارند مگر دامپزشک شما نظر دیگری داشته باشدبا این حال، همستر شما ممکن است برای تمیز کردن قسمت پشتی خود نیاز به کمک گهگاهی داشته باشد تا از ماندن تکه های مدفوع و یا لکه دار شدن بوسیله ی ادرار جلوگیری شود. رها کردن یک همستر با پشت کثیف می تواند منجر به مشکلات ادراری یا تولید مثلی شود.می‌توانید انتهای عقب همستر خود را با دستمال‌های مخصوص حیوانات خانگی یا یک پارچه شستشوی گرم و مرطوب تمیز کنید.ما در اینجا محصول شامپوی جوندگان رو پیشنهاد می کنیمنحوه حمام کردن همستراگر دامپزشک به شما دستور داد که همستر خود را با آب و صابون حمام کنید، نکات زیر را در نظر داشته باشید:اطمینان حاصل کنید که دمای آب به اندازه کافی گرم است که باعث هیپوترمی نشود، اما نباید هم بسیار داغ باشد . آب را روی مچ دست یا آرنج داخلی خود آزمایش کنید.از شامپوی مناسب برای حیوانات خانگی استفاده کنید و با آب گرم بشویید، اما مراقب باشید که صابون وارد دهان یا چشم نشود.همستر خود را در یک اتاق گرم، مانند حمام، بدون دوش حمام کنید.برای جلوگیری از فرار از ظرفی استفاده کنید که لبه بلندی دارد و همچنین به راحتی تمیز می شود.آب را تا شانه های همستر خود پر کنید تا آنها بتوانند بدون نیاز به شنا یا ترس بایستند.پس از حمام، همستر خود را به سرعت با حوله خشک کنید.همستر را فقط زمانی در محفظه خود قرار دهید که گرم و کاملا خشک باشد.پس از استحمام، ظرف را با محصولات معمولی خانگی کاملاً بشویید و اجازه دهید خوب خشک شود. حتما دست های خود را بشویید.حمام شنی همستردر حالی که همسترها معمولاً از حمام سنتی لذت نمی برند یا نیازی به آن ندارند، بسیاری از آنها (مخصوصاً نژادهای کوتوله) حمام شنی معمولی را دوست دارند. همسترها در طبیعت از ماسه به جای آب برای تمیز نگه داشتن استفاده می کنند و فواید طبیعی زیادی دارد. آنها عاشق غلت زدن، حفاری و حتی بازی در شن و ماسه صاف و تمیز هستند.حمام شن به کاهش روغن های طبیعی و کثیفی که ممکن است در پوشش همستر شما انباشته شده باشد کمک می کند. آنها همچنین ممکن است از انگل ها جلوگیری کنند.با این حال، اگر نگران هستید که همستر شما انگل داشته باشد، بهتر است فوراً با دامپزشک خود صحبت کنید.حمام شن همچنین یک راه فوق العاده برای مشغول نگه داشتن همراه با بازی های جدید و سرگرم کننده است.برای اینکه همستر خود را با حمام شنی تهیه کنید، ظرف کوچکی را با ماسه مناسب پر کنید و آن را در داخل محفظه قرار دهید. ظرف باید به اندازه‌ای کوچک باشد که همستر شما بتواند در آن بالا برود، اما به اندازه‌ای بزرگ باشد که بغلتد و حمام کند.پس از حمام کردن همستر، ماسه را از قفس خارج کنید. یک حمام شنی معمولی حدود 15 تا 20 دقیقه طول می کشد، اما اگر همستر شما واقعاً از آن لذت می برد، ممکن است بیشتر طول بکشد. پس از آن، ماسه را بردارید، تا محرک تنفسی یا چشمی نشود.بسته به علاقه و نیاز همستر شما، می توان چند بار در هفته حمام شنی رو در اختیارش قرار دادنیازهای نظافت همسترنژادهای مو بلند باید مرتباً شانه شوند. هنگام شانه زدن، به موهای مات شده یا مرده توجه ویژه ای داشته باشید.همسترها همچنین به کوتاه کردن دوره‌ای ناخن نیاز دارند، مخصوصاً با افزایش سن اگر ناخن های همستر شما بیش از حد رشد کرده یا غیر طبیعی به نظر می رسند، با دامپزشک خود تماس بگیرید.حداقل هر چند هفته یکبار، همستر خود را از نظر وجود هرگونه مشکل پوستی بررسی کنید و انتهای عقب آن را از نظر تجمع مدفوع یا لکه شدن ادرار بررسی کنید.در نهایت، دندان هایشان نیاز به مراقبت ویژه دارند و باید به طور مرتب توسط والدین حیوان خانگی چک شوند. از آنجایی که دندان های آنها به طور مداوم رشد می کند، همسترها به چیزهایی برای جویدن نیاز دارند تا مطمئن شوند که دندان هایشان به درستی فرسوده می شود. زمانی که همسترها نمی توانند جویدن را انجام دهند، ممکن است دندان هایشان نامرتب شوند. این می تواند منجر به آبسه شود و حتی خوردن و ذخیره غذا را برای همسترها غیرممکن کند.با تغذیه خوب، تمیز کردن مناسب و اسباب‌بازی‌های کافی برای جویدن و بازی کردن، معمولا نیاز به مراقبت دامپزشکی بیشتر از یکسال ندارندبه کانال ما در تلگرام بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Thu, 08 Jun 2023 12:09:04 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D9%86%DA%AF%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%B1%DA%AF%D9%88%D8%B4-vscuyhkzsyru داشتن خرگوش از نظر مالی و مسئولیتی یک تعهد بلند مدت است.یک خرگوش باید در برابر موارد زیر محافظت و تامین شوددر برابر تغییرات آب و هواییرژیم غذایی مناسب و آباز درد و رنجآزادی حرکت.نظارت بر تغییرات رفتاری که ممکن است به این معنی باشد که خرگوش شما مضطرب است، بیمار است یا با محیط خود کنار نمی آید (نیازهایش به اندازه کافی برآورده نمی شود) مهم است.لازم به ذکر است که خرگوش ها حیوانات خانگی مناسبی برای کودکان زیر 8 سال نیستند. برای کودکان 8 سال و بزرگتر هم یک بزرگسال باید مراقب اصلی خرگوش ها باشد.محیطی برای خرگوش شمامحیط خرگوش به هر منطقه ای اطلاق می شود که خرگوش به آن دسترسی داشته باشد. این شامل مکان هایی است که خرگوش می خورد، می خوابد، ورزش می کند و دفع می کند.محیط باید به اندازه ای باشد تا خرگوش بتواند تمام کارهای زیر را انجام دهد:استراحت و خوابخوردن و آشامیدنورزش و کشف کردنتعامل با همراهانبازیجویدنعلامت گذاریمحیط نگهداری همیشه باید برای خرگوش ها محافظت و سرپناهی در برابر موارد زیر باشد:شکارچیانی مانند گربه، سگ، روباه، پرندگان شکاریدمای شدید چه در داخل و چه در خارج از منزلباران، باد و خورشیدخرگوش ها باید همیشه به مخفیگاه ها دسترسی داشته باشند. باید به اندازه کافی مکان های مخفی در محوطه وجود داشته باشد تا همه خرگوش ها در هر زمان مخفی شوند.یک مخفیگاه خوب شرایط زیر را دارد:اندازه مناسب برای خرگوشبیش از یک ورودیاز مواد غیر سمی ساخته شدهفاقد لبه های تیز استمخفیگاه های مناسب عبارتند از:جعبه های چوبیکیسه های کاغذیلوله های تخلیهقفسه هاهمچنین مخفیگاه ها باید دارای بسترهای مناسبی از قبیل:یونجهپوشالتراشه های چوبکاغذ خرد شدهباشندمناطق زندگی و مسکن برای خرگوش شمامناطق نشیمن داخلی باید در یک اتاق خنک و دور از نور مستقیم خورشید باشد.این منطقه باید آنها را از صداهای بلند محافطت کند. همچنین این منطقه باید از دو محفظه تشکیل شده باشد - یک منطقه تاریک برای خواب و یک بخش دیگر برای خوردن، نوشیدن، دفع و کاوش کردن .مناطق زندگی باید یک منطقه امن باشد . فضای نشیمن را می توان یک اتاق خواب در نظر گرفت که در یک محوطه بزرگتر قرار داردمناطق زندگی باید حداقل به اندازه ای بزرگ باشد تا خرگوش بتواند:در همه جهات دراز بکشدعمودی بایستید (بدون تماس گوش های ایستاده)، ارتفاع قفس برای خرگوش های بالای 12 هفته نباید کمتر از 45 سانتی متر باشد.حرکت کند، غذا بخورد و بنوشدحداقل 3 پرش در هر جهت از یک طرف به طرف دیگر انجام دهد.فضای مجاز به اندازه خرگوش بستگی دارد - خرگوش های بزرگتر به فضای بیشتری نسبت به خرگوش های کوچکتر نیاز دارند.کفپوش برای اتاق نشیمنکفپوش این فضا باید جوری باشد تا آسیب یا ناراحتی خرگوش به حداقل برسد.باید یک ماده جامد غیر جاذب باشد و ⅓ از کل سطح کف در هر قفس را پوشش دهد.از یک پایه پلاستیکی یا چیزی استفاده کنید که به راحتی تمیز و ضدعفونی شود.سطوح چوبی یا جاذب توصیه نمی شود.کف را به طور مرتب تمیز و ضد عفونی کنید.کف مش سیمی توصیه نمی شود.مواد بستربستر باید تمیز و خشک باشد.مواد بستر توصیه شده شامل روزنامه پوشال یا حوله است.سینی یونجه با یونجه مرغوب باید تهیه شود و روزانه تعویض گردد.کلید برق باید از طرح ایمنی بدون جرقه باشد یا خارج از محوطه نگهداری حیوانات باشد.خانه در فضای باز برای خرگوشخرگوش ها همیشه نیاز به محافظت در برابر شکارچیان دارند.هنگامی که در خارج از خانه قرار می گیرند، به یک کلبه بزرگ نیاز دارند که در برابر شکارچیان (گربه، سگ، روباه) در امان باشند. این کلبه باید ضد حشرات (پشه) باشد و از خرگوش ها در برابر آب و هوای شدید محافظت کند.کلبه را طوری قرار دهید که از آب و هوا نیز محافظت شود . کلبه باید ضد آب، محکم، به راحتی تمیز شود و از روی زمین بلند شود.از کلبه یا سوله فلزی استفاده نکنید زیرا ممکن است بیش از حد گرم شود. خرگوش ها مستعد استرس گرمایی هستند. در ماه های زمستان در آب و هوای سرد کلبه را باید در سوله قرار داد.ورزش کردن خرگوش هاخرگوش ها به حداقل 4 ساعت ورزش روزانه در روز نیاز دارند. تمرین برای خرگوش ها شامل پریدن، دویدن، پریدن و پایین آمدن روی نواحی بلند و انجام "binkies" (پریدن به هوا و چرخاندن سر و بدن در جهت مخالف) است.محل دویدن های خرگوش باید تا حد امکان بزرگ باشد تا خرگوش ها را تشویق کند تا طیف کاملی از رفتارهای ورزشی را انجام دهند.خرگوش ها باید همیشه هنگام ورزش یا کاوش در فضای باز در خارج از محوطه تحت نظارت باشند. مناطق ورزش در فضای باز باید به گونه ای باشد تا از فرار جلوگیری شود.بهداشت خرگوشاطمینان از تمیزی و بهداشتی بودن محیط خرگوش بر عهده مالک است. فقط باید از ضدعفونی‌کننده‌های با کیفیت خوب و دوستدار حیوانات خانگی برای تمیز کردن استفاده شود. قبل از بازگشت خرگوش، کلبه را کاملاً بشویید و خشک کنید.محل زندگی باید هر روز یا هر چند وقت یکبار که لازم است تمیز شود تا خرگوش شما یک محیط سالم داشته باشد.تمیز کردن باید شامل موارد زیر باشد:حذف و جایگزینی بستر مرطوب و کثیفحذف غذاهای تازه نخوردهتمیز کردن ظروف آب و غذاروزانه محل توالت را تمیز کنید. از بستر مرغوب در قسمت توالت استفاده کنید.محافظت از خرگوش خود در برابر خطراتمحافظت در برابر شکارچیان و آزار و اذیت سایر حیوانات مهم است. مناطق زندگی و مسیرها را محفوظ کنید تا از خرگوش‌های وحشی و جوندگانی که می‌توانند ناقل بیماری باشند، دور شوند.هنگام استفاده از علف کش ها، آفت کش ها و محصولات پاک کننده مراقب باشید. همیشه قبل از استفاده در محیط خرگوش ، بسته بندی را مطالعه کنید. مواد شوینده خانگی، داروها و سایر محصولاتی که برای استفاده در خرگوش‌ها توصیه نشده دور از دسترس نگهداری کنید.کابل های برق را دور از دسترس نگه دارید یا آن را با پوشش ضد خرگوش محافظت کنید تا از جویدن خرگوش جلوگیری شود.اجازه ندهید خرگوش ها به باغ گل یا سایر مناطقی که ممکن است گیاهان سمی وجود داشته باشد دسترسی داشته باشند. اگر فکر می‌کنید خرگوش شما با هر چیزی که می‌تواند به آن آسیب برساند مواجه شده فوراً با دامپزشک مشورت کنید.حمل و نقل خرگوش شماهنگام جابجایی خرگوش ها با وسیله نقلیه، در یک حامل حیوان خانگی یا ظرف حمل و نقل ایمن نگه داشته شوند.در طول حمل و نقل، خرگوش ها را از باد، باران و دمای شدید محافظت کنید. کریر را در زیر نور مستقیم خورشید، در کنار بخاری خودرو یا در صندوق عقب خودرو قرار ندهید.خرگوش ها را نباید بیش از 24 ساعت بدون تهیه غذا و آب حمل کرد. در طول سفرهای طولانی، پس از توقف کامل وسیله نقلیه، مرتباً به خرگوش داخل کریر آب و غذا بدهید.خرگوش ها را در هنگام سرمای شدید یا در هوای گرم که ممکن است از استرس گرمایی رنج ببرند، بدون مراقبت در ماشین یا وسیله نقلیه دیگر رها نکنید. این به طور بالقوه تهدید کننده زندگی استغذا دادن به خرگوشخرگوش ها باید حداقل یک بار در روز از یک رژیم غذایی سالم و متعادل تغذیه شوند. مواد غذایی مانند یونجه تازه با کیفیت خوب باید همیشه در روز و شب در دسترس خرگوش باشد. قبل از دادن غذای بیشتر باید به غذای نخورده از وعده قبلی توجه کرد. مواد غذایی کپک زده یا آلوده باید فورا حذف شوند.خرگوش ها گیاهخوار هستند. این مسئولیت مالک است که اطمینان حاصل کند که خرگوش با رژیم غذایی پر فیبر تغذیه می شود. این فیبر به ساییدن دندان ها کمک می کند و عملکرد سالم روده را تقویت می کند. رژیم غذایی با فیبر بالا برای خرگوش شامل موارد زیر است:90٪ یونجه با کیفیت خوب یا علف خشک یا تازه کنده شده از زمین (از بریده های چمن، شبدر و علف های کثیف که ممکن است با آفت کش ها درمان شده باشند یا با مدفوع آلوده شده باشند خودداری کنید).10% گیاهان برگ سبز (کلم بروکلی، کلم، جعفری، برگ کرفس و کلم پیچ) شاخه هایی از درختان ایمن (سیب، گلابی) که با آفت کش ها درمان نشده اند را می توان به خرگوش داد تا بجود.مقدار کمی غذای تخصصی خرگوش (پلت ) باید به 1 قاشق غذاخوری برای هر خرگوش در روز محدود شود. مصرف بیش از حد این غذاها ممکن است باعث چاقی شود.از میوه هم می توان استفاده کرد اما فقط گاهی به دلیل محتوای قند بالا.تمام غذاهای سبز باید قبل از تغذیه شسته و خشک شوند. بسیاری از گیاهان برای خرگوش سمی هستند. فقط گیاهان با هویت شناخته شده که غیر سمی بودن آنها برای خرگوش تایید شده است باید تغذیه شوند.تغییرات در رژیم غذایی باید به تدریج در طی 2 تا 4 هفته اعمال شود، به ویژه هنگام از شیر گرفتن یا معرفی گیاهان سبز.رژیم غذایی نامناسب می تواند باعث چاقی، مشکلات دندانی و روده ای در خرگوش ها شود. از خوراکی های شیرین خودداری کنید زیرا برای دندان خرگوش مضر هستند. تغییرات در عادات غذایی خرگوش باید به دقت کنترل شود . خرگوش ها ممکن است در زمان بارداری یا دوران نقاهت پس از یک بیماری نیازهای غذایی دیگری داشته باشند. از دامپزشک یا متخصص مراقبت از حیوانات خانگی خود مشاوره بگیرید.ظروف غذا باید از نظر اندازه یا تعداد به اندازه کافی بزرگ باشد که همه خرگوش های شما بتوانند به راحتی به طور همزمان غذا بخورند.وزنوزن خرگوش زمانی ایده آل است که دنده ها را به راحتی حس کنید. دنده ها باید گرد، نه تیز، با یک لایه نازک از بافت نرم احساس شوند. مهره های کمر و استخوان های لگن باید به راحتی احساس شوند اما برجسته نباشند. غذای خرگوش خود را طوری تنظیم کنید که زیاد یا کم وزن نشود.آب برای خرگوش شماخرگوش ها باید همیشه آب آشامیدنی تازه و تمیز داشته باشند. بطری های نوشیدنی با نوک فلزی یا نیپل مانند باید تقریباً 10 سانتی متر از زمین قرار گیرند (نه آنقدر بالا که خرگوش به راحتی به آن نرسد و نه آنقدر پایین که ممکن است با ادرار، مدفوع یا خز آلوده شود). آبخوری نباید بیش از 2.5 سانتی متر به داخل کلبه یا قفس خرگوش وارد شود. آبخوری های خودکار با یک سیستم پشتیبان در محل توصیه می‌شود تا در صورت خرابی سیستم خودکار، خرگوش‌ها همچنان به آب دسترسی داشته باشند.بطری های نوشیدنی یا آبخوری ها باید به طور منظم تمیز شوند و از نظر نشتی یا بلوک های هوا بررسی شوند. آب را می توان در یک کاسه آب نیز تهیه کرد، اگرچه این به اندازه یک بطری بهداشتی مناسب نیست.کاسه آب را مرتب تمیز کنید.مهم است که در هوای سرد مطمئن شوید که آب یخ نزده باشد.رفتار خرگوشخرگوش ها حیوانات شکاری هستند و به راحتی می ترسند. ترس یک مکانیسم بقا است که توسط یک تهدید القا می شود و حیوان را قادر می سازد از موقعیت های خطرناک اجتناب کند. با این حال، اگر خرگوش را در موقعیت هایی قرار دهید که دائماً می ترسد، دچار استرس می شوند که به نوبه خود بر سلامت او تأثیر می گذارد.اجتماعی شدن و تجربیات اولیهتجربیات اولیه می تواند تأثیر زیادی بر رفتار خرگوش داشته باشد. در حالی که برخی از خرگوش ها به طور طبیعی اعتماد به نفس بیشتری نسبت به بقیه دارند، تمایل با افراد و خرگوش ها (اجتماعی شدن) در هفته های اول زندگی ضروری است.خرگوش هایی که تجربه ای با مردم نداشته اند ممکن است در بزرگسالی برای مقابله و سازگاری با محیط خود مشکل داشته باشند. این می تواند منجر به پرخاشگری ناشی از ترس نسبت به افراد (از جمله صاحب آنها) شود که رسیدگی به خرگوش و ارائه مراقبت را دشوار می کند.این وظیفه پرورش دهنده است که مطمئن شود خرگوش در سنین پایین اجتماعی شده است و می تواند با اکثر موقعیت ها و افراد جدید با اطمینان در بزرگسالی کنار بیاید.خرگوش را نباید مجبور به تعامل کرد و همیشه باید یک مخفیگاه امن برای فرار داشته باشد.خرگوش ها به طور غریزی از حیوانات دیگر مانند سگ، گربه و پرندگان می ترسند. خرگوش ها را باید به تدریج به سایر حیوانات خانگی معرفی کرد و همیشه به آنها فرصت داد تا از آنها دوری کنند. هرگز خرگوش را با گربه یا سگ تنها نگذارید، حتی اگر با آنها آشنا هستید.هنگامی که خرگوش را به خانه می آورید، باید به تدریج با محیط جدید و نگهداری آن آشنا شوید.استرس در خرگوش شمامهم است که هر گونه تغییر در رفتار خرگوش یا علائم استرس را تشخیص دهید. خرگوش های آرام و راضی:اشتهای طبیعی دارنددراز می نشیند یا دراز می کشداز نزدیک شدن یا تعامل با افراد و اشیاء آشنا و سایر حیوانات راضی باشید.در موقعیت های ترسناک، خرگوش به دنبال مکان های ساکت و مخفی می گردد. این یک رفتار طبیعی است، اما اگر مکررا اتفاق بیفتد ممکن است باعث نگرانی شود.شرایطی که ممکن است باعث استرس خرگوش شود عبارتند از:محیط های جدید، حمل و نقل، غریبه هاصداهای ناگهانی یا بلندعدم توانایی در بیان رفتارهای طبیعی مانند ورزش کافیدرد، ناراحتی یا بیماریبی حوصلگیفضای ناکافیعدم دسترسی به غذا یا آباسترس اجتماعی از طریق فقدان یا از دست دادن همراهی یا افراد زیاد در یک فضای محدودعدم کنترل دما یا تهویه ناکافیعلائم استرس در خرگوش عبارتند از:رفتار عصبی (گوش های صاف، حالت قوز کرده، آشفته و پرش)پرخاشگری نسبت به افراد یا حیوانات دیگرپرخاشگری هنگام رسیدگی به خرگوشبی حوصلگی، بی حالی و عدم علاقه به محیط اطراف، غذا و غیره.فرار کردن و پنهان کاری (بیش از حد)تنفس سریع یا تنفس سنگینتغییرات در تغذیه یا توالت رفتنرفتار کلیشه ای (حرکات بی هدف تکراری مانند گاز گرفتن یراق آلات قلم، گاز گرفتن بطری آب، چرخیدن یا تکان دادن سر).در صورت مشاهده هر یک از این علائم، باید فوراً به دامپزشک مراجعه کنید.همراهی و معاشرت برای خرگوش شمااز آنجایی که خرگوش ها حیوانات اجتماعی هستند، توصیه می شود آنها را با یک همراه مناسب (خرگوشی عقیم شده با اندازه مشابه) نگهداری کنید. خرگوش هایی که از نظر اجتماعی منزوی هستند ممکن است افسرده شوند و رفتارهای استرس زا نشان دهند.هنگام نگهداری خرگوش ها در کنار هم توصیه می شود:همراهان عقیم شده با اندازه مشابه را انتخاب کنیددر صورت نگهداری خرگوش‌هایی با اندازه‌های مختلف، مکان‌هایی برای مخفی‌سازی فراهم کنید که در آن خرگوش کوچک‌تر بتواند از خرگوش بزرگ‌تر دوری کند.اطمینان حاصل کنید که اندازه محل اقامت به اندازه کافی برای تعداد خرگوش ها بزرگ استجنسیت خرگوش ها را با دقت در نظر بگیرید، همجنس ها ممکن است با هم دعوا کننداز مخلوط کردن گروه های خرگوش های ناآشنا خودداری کنیدهمراهان خرگوش را با دقت در یک محیط بی‌طرف امن معرفی کنید و بر آنها نظارت کنید تا درگیری را به حداقل برسانیداگر خرگوش‌ها برای مدتی از هم جدا شده‌اند، با دقت دوباره معرفی کنیداگرچه خرگوش ها خوکچه هندی را به عنوان همراه می پذیرند، اما توصیه نمی شود. نیازهای غذایی مختلف نیز باعث می شود که خوکچه هندی به یک همدم نه چندان ایده آل تبدیل شود.دست زدن به خرگوشخرگوش ها به طور غریزی دوست ندارند که بلند شوند، به خصوص اگر به طور مناسب اجتماعی نباشند. مهم است که از سنین جوانی با خرگوش ها به آرامی رفتار کنید تا اعتماد و پیوند ایجاد شود. در صورت نیاز به برداشتن خرگوش، همیشه از هر دو دست استفاده کنید. از یک دست خود برای تحمل وزن خرگوش در زیر کف آن استفاده کنید و دست دیگر را دور سینه قرار دهید. هرگز خرگوش را از گوش یا با یک دست نگیرید.سلامتی خرگوش شماخرگوش ها مستعد ابتلا به تعدادی از مشکلات سلامتی هستند و از نظر فیزیولوژیکی بسیار شکننده هستند. آنها به سرعت در برابر بیماری تسلیم می شوند. معاینات منظم دامپزشکی برای تشخیص زودهنگام مشکلات سلامتی و پیشگیری از بیماری از طریق واکسیناسیون و کنترل داخلی و خارجی انگل ضروری است.ملاحظات مهم برای سلامت و رفاه خرگوش:فقط از داروهایی استفاده کنید که توسط دامپزشک تجویز یا توصیه شده است.خرگوش ها نباید با خرگوش های وحشی یا مناطقی که خرگوش های وحشی در آنجا بوده اند تماس داشته باشند.خرگوش ها باید دارای یک رژیم غذایی متعادل سالم باشند.برای خرگوش ها باید محیطی فراهم شود که خطر آسیب و بیماری را به حداقل برساند.خرگوش ها باید روزانه بررسی شوند و در صورت بیمار بودن خرگوش یا مشاهده هرگونه تغییر در رفتار باید سریعاً اقدام شود.اگر خرگوش علائم بیماری یا تغییر در رفتار خود را نشان داد، باید با دامپزشک مشورت شود. علائم بیماری عبارتند از:تغییرات در رفتار - حالت خمیده، غیر فعال بودن ، بی حالیتغییر در عادات خوردن یا نوشیدن (بی اشتهایی، نوشیدن بیش از حد)آسیب (متورم شدن اندام، لنگش یا راه رفتن غیر طبیعی، زخم باز)ترشح از چشم، گوش یا بینیمشکل در دفع (مدفوع و ادرار) یا اسهالمشکل نفس کشیدن (نفس نفس زدن)دندان قروچهقرمزی پوست (به ویژه در اطراف شکم، پایین یا زیر پا)علائم درد ( عدم تمایل به لمس).بررسی های هفتگی معمول باید در موارد زیر انجام شود:ناخن ها را از نظر طول بیش از حد یا آسیب دیدگی بررسی کنیددندان ها را از نظر طول/شکل مناسب بررسی کنیددهان را از نظر آبریزش بررسی کنیدوزن را بررسی کنید - کاهش وزن ممکن است نشان دهنده مشکلات دندانی یا سایر مشکلات سلامتی باشد، چاقی همچنین می تواند باعث مشکلات سلامتی شود.خرگوش ها باید دو بار در روز در طول هوای گرم از نظر مدفوع در زیر و اطراف انتهای عقب آنها بررسی شود تا از برخورد مگس جلوگیری گردد. حمله مگس زمانی اتفاق می افتد که لارو مگس به بافت حمله کنند. مگس‌ها تخم‌های خود را در خز کثیف خرگوش می‌گذارند و حشره‌های بیرون‌آمده زیر پوست خز و داخل پوست فرو می‌روند. این وضعیت در صورت عدم درمان ممکن است باعث شوک، بیماری شدید و مرگ شود. در صورت مشاهده حشره در خرگوش باید فوراً به دامپزشک مراجعه کرد.نظافت خرگوش خودبسیاری از خرگوش ها دائماً خز می ریزند و باید مرتباً شانه شوند. خرگوش های مو کوتاه باید هر هفته شانه شوند تا از بلع مو جلوگیری شود. در صورت لزوم، یک خرگوش مو بلند نیز ممکن است توسط دامپزشک یا متخصص مراقبت از حیوانات خانگی موهایش کوتاه شود.ناخن های خرگوش به طور مداوم رشد می کنند و به طور طبیعی با ورزش و حفاری فرسوده می شوند. ناخن های خرگوش باید به طور منظم بررسی شود و به طول مناسب کوتاه شود. مراقب باشید به بافت حساس اطراف ناخن آسیب نرسانید. اینکه هر چند وقت یک بار ناخن ها باید کوتاه شوند به محیطی که خرگوش در آن نگهداری می شود بستگی دارد.مراقبت از دندان خرگوشدندان های خرگوش در طول زندگی خود به طور مداوم رشد می کنند و معمولاً با رژیم غذایی سرشار از علوفه (یونجه و علف) فرسوده می شوند. دسترسی به اقلام سخت و جویدنی نیز ممکن است به فرسودگی دندان ها و جلوگیری از رشد بیش از حد دندان ها کمک کند.دندان های خرگوش باید به طور مرتب چک شود. مشکلات دندانی ناشی از رشد بیش از حد یا نامرتبی دندان ها می تواند بر توانایی خرگوش برای غذا خوردن تأثیر بگذارد و همچنین می تواند دردناک باشد. کم اشتهایی و ترشح آب دهان اغلب نشانه مشکلات دندانی است و باید به سرعت از دامپزشکی مشورت گرفت. رشد بیش از حد یا نامرتب بودن دندان ها باید توسط دامپزشک اصلاح شود.پرورش و تکثیر خرگوشخرگوش های ماده در 4 ماهگی به بلوغ جنسی می رسند. آنها می توانند 4 تا 12 بچه خرگوش در هر بار به دنیا بیاورند اگر قرار نیست خرگوش های خود را پرورش دهید، باید توسط دامپزشک عقیم شوند. خرگوش‌های ماده را می‌توان از ۴ ماهگی و خرگوش‌های نر از ۳ ماهگی عقیم کرد.عقیم کردن خرگوش ها علاوه بر جلوگیری از تولید مثل، فواید سلامتی و رفاهی مثبتی نیز دارد.مزایای عقیم کردن عبارتند از:کاهش رفتارهای مشکل ساز مانند پرخاشگریپیشگیری از عفونت رحم یا سرطاناجازه همراهی بدون بارداری ناخواستهاتانازی خرگوشخرگوش ها باید توسط یک دامپزشک یا فردی که آموزش اتانازی را دیده است کشته شوند. روش توصیه شده تزریق کشنده توسط دامپزشک استخرگوش ها را نباید مسموم یا غرق کردبه کانال ما در تلگرام بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Thu, 08 Jun 2023 12:06:28 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DA%AF-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-fxnhuresetmf بیشتر سگ ها، صرف نظر از نژاد، سن و رفتار خوبشان، در صورت وجود غذای گربه ، بو می کشند و میان وعده می خورند.اما آیا خوردن غذای گربه برای سگ مضر است ؟ و اینکه آیا خوردن غذای گربه برای سگ ها بی خطر است؟تفاوت بین غذای سگ و غذای گربه چیست؟سگ ها همه چیزخوار هستند و بنابراین می توانند رژیم غذایی متنوع تری داشته باشند که شامل مواد گیاهی و حیوانی باشد.از سوی دیگر، گربه ها گوشتخواران واقعی هستند، به این معنی که آنها فقط پروتئین حیوانی می خورند و نیاز به پروتئین و چربی بیشتری نسبت به سگ دارند.علاوه بر این، گربه ها به 11 اسید آمینه ضروری نیاز دارند تا از طریق رژیم غذایی آنها تامین شود، در حالی که سگ ها به 10 اسید آمینه نیاز دارند. اسید آمینه اضافی مورد نیاز گربه ها تورین است .برای برآورده ساختن این نیازهای بیشتر مواد مغذی، غذاهای تجاری گربه باید غلظت پروتئین، چربی و تورین بیشتری نسبت به غذاهای تجاری سگ داشته باشند. این بدان معناست که تمام غذای تجاری سگ از نظر تغذیه ای برای گربه ها کمبود دارد.با این حال، برای سگ‌ها، محتوای پروتئین و چربی بیشتر غذای گربه، آن را خوشمزه‌تر، خوش‌بوتر و در نتیجه فریبنده‌تر می‌کند و به آن اجازه می‌دهد تا نیازهای غذایی سگ را برآورده کند یا حتی از آن فراتر رودآیا خوردن غذای گربه برای سگ بی خطر است؟غذای گربه چه به عنوان یک غذای گاه به گاه یا حتی به جای غذای خود لزوما برای یک سگ بالغ متوسط ​​"بد" نیست.وقتی غذای گربه برای سگ ها بی خطر استدر واقع، برای برخی از سگ‌ها، مانند سگ‌هایی که با سرطان مبارزه می‌کنند و کاهش وزن، تحلیل عضلات و اشتهای ضعیف را تجربه می‌کنند، غذای گربه می‌تواند جایگزین ایده‌آلی باشد.غذای گربه در مقایسه با بسیاری از رژیم های غذایی خانگی در این موارد، خوش طعم تر است، کالری بیشتری در هر وعده ارائه می دهد، و گزینه متعادل تری از نظر مواد مغذی ارائه می دهد.به همین ترتیب، غذای خشک گربه می‌تواند در مقایسه با برخی از غذاهای انسانی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند، مانند پنیر، مرغ یا کره بادام‌زمینی که مقدار متمرکزی از یک ماده مغذی را فراهم می‌کنند، غذاهای سالم‌تر و متعادل‌تر یا پاداش‌های آموزشی ایجاد کند.وقتی غذای گربه برای سگ مضر استبرای سگ هایی با وضعیت بدنی غیرنرمال ، مصرف غذای گربه، حتی به عنوان گاه به گاه، می تواند مشکل ساز شود.مثال ها:سگی که دستگاه گوارش حساسی دارد ممکن است بعد از خوردن غذای گربه استفراغ کند یا اسهال داشته باشد زیرا غذا بسیار غنی است.سگ مبتلا به بیماری کلیوی یا کبدی نیاز به مصرف مقادیر متوسط ​​پروتئین، نه بیش از حد، دارد.سگ چاق یا سگی که مستعد ابتلا به پانکراتیت است باید رژیم غذایی کم‌چربی را برای کاهش وزن یا محدود کردن التهاب پانکراس مصرف کند.برای همه این سگ ها، تغذیه هر مقدار از غذای تجاری گربه، می تواند مشکلات سلامتی را تشدید کند.به کانال ما در تلگرام بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Thu, 08 Jun 2023 11:43:12 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D8%B7%D9%88%D8%B7%DB%8C-%D8%B3%D8%AE%D9%86%DA%AF%D9%88-uxs3rdwoxn0p طوطی ها با تغییر دادن هوایی که روی syrinx جریان می یابد صدا ایجاد می کنند و صحبت می کنند. syrinx در جایی قرار دارد که نای به ریه ها تقسیم می شود.طوطی ها، به ویژه کاسکو و اعضای خانواده آمازون در تقلید کلمات و صداهای انسان خوب هستند.چرا طوطی ها حرف می زنند؟Pssitacines (خانواده طوطی‌ها) و Passerines (خانواده‌های پرندگان آوازخوان) از صدای خود برای هشدار دادن، رای دادن، برقراری ارتباط با بچه هایشان و مبارزه برای دفاع قلمرویشان استفاده می‌کنند.اکثر طوطی های اهلی تنها چند نسل از پسرعموهای وحشی خود جدا شده اند.صداهایی که تولید می کنند تنوع بسیار زیادی دارد. برخی از آنها آنقدر برای ما خوشایند است که موتزارت صدای سار ، پرنده خانگی خود را به موسیقی تبدیل کرد.برخی صدای طوطی ها مانند جیغ های ماکائو یا خانواده کاکادو یا برخی از طوطی های کوچک مانند گرینچیک می توانند بسیار ناخوشایند باشند.طوطی های وحشی برای برقراری ارتباط از صدا، سوت و جیغ استفاده می کنند. چگونه نوادگان همین پرندگان می توانند صداها را به صداهای قابل تشخیص انسانی تغییر دهند؟ تحقیقات مداوم در مورد توانایی های صوتی پرندگان و همچنین حس ریتم آنها در حال کشف بیشتر و بیشتر در مورد این موضوع جذاب است.بهترین طوطی سخنگو کدام است؟بهترین طوطی ها برای حرف زدن عبارتند از:کاسکوطوطی تیمنهYellow Naped Amazonsکاسکوها به ویژه برای صحبت کردن خوب هستند.کاسکوها و طوطی های آمازون از بزرگترین واژگان کلمات انسانی استفاده می کنند و آمازون ها بهترین خوانندگان موسیقی ما هستند. اگرچه کاسکوها سخنرانان مسلطی هستندماکائوهای باشکوه و کاکادوهای زیبا در صحبت کردن بهترین نیستند.حداکثر آنها چند کلمه می گویند اما فوق العاده باهوش اندآنها مناسب نگهداری در خانه نیستند مگر وقت کافی و فضای زیادی برای آنها داشته باشیدبهترین طوطی سخنگو با جثه کوچک تا متوسطکاسکو بهترین طوطی سایز متوسط ​​برای حرف زدن است.برخی از طوطی های کوچک خوب صحبت می کنند. گفته می‌شود که یکی از قهرمانان مرغ عشق دارای واژگانی 1700 کلمه‌ای بود. اما صدای طوطی بلند است و به راحتی قابل درک نیست.عروس هلندی نیز می تواند صحبت کرد. اما باز هم دایره لغات محدودی خواهند داشت.شاه طوطیطوطی راهبطوطی کوتولههمه ی اینها می توانند یک سری کلمات را بگویندچگونه طوطی را برای صحبت کردن تربیت کنیم؟طوطی ها نیز مانند انسان ها زبان آموز هستند، به این معنی که صداها را با شنیدن و سپس تقلید آنها درک می کنند.بنابراین شما باید به طوطی خود مانند یک کودک آموزش دهید.صداها را تکرار کنید و وقتی چیزی را درست متوجه شدند آنها را تحسین کنید. طوطی شما تشخیص می دهد که چه زمانی شما از او راضی هستید و می خواهد آن را تکرار کند.استیو هارتمن، متخصص طوطی‌ می‌گوید: «شما باید مرتباً با طوطی خود صحبت کنید. ارتباط کلامی مداوم به پرنده شما کمک می کند تا به فردی باهوش، مستقل و با اعتماد به نفس تبدیل شود.توضیح دهید که چه کاری انجام می دهید زمانی که قفس را تمیز می کنید، شام می پزید یا تلویزیون تماشا می کنید.متوجه خواهید شد که طوطی مانند یک نوزاد غرغر می کند. وقتی کودک می گوید دا دا یا ما ما ، والدین خوشحال می شوند و کودک یاد می گیرد. بنابراین باید برای طوطی هم همین روند را انتخاب کنیدآنها کی شروع به صحبت می کند؟طوطی ها از سه ماهگی تا یک سالگی شروع به استفاده از زبان می کنند.طوطی‌هایی که از قبل صحبت می‌کنند، با داشتن فرصت‌های مناسب، دایره لغات خود را در طول زندگی افزایش می‌دهند.اگر بچه طوطی بخرید، پدر و مادرش با طوطی که در لانه از تخم بیرون آمده است صحبت می کنند. طوطی که می تواند به خوبی به زبان خود ارتباط برقرار کند، شانس بهتری برای به دست آوردن زبان انسانی دارد.ادعا می شود، اگرچه ثابت نشده است، که فرزندان طوطی های سخنگو ممکن است این توانایی را به ارث ببرند.یک هشدار : برخی از طوطی ها - حتی کاسکو و آمازون ها - صحبت کردن به زبان انسان را یاد نمی گیرند و شما باید آماده باشید که حیوان آکروباتیک بامزه و دوست داشتنی شما هرگز صحبت نکند. اگر به یک طوطی سخنگو اصرار دارید، شاید بهتر باشد طوطی را خریداری کنید که از قبل صحبت می کند.آیا آنها می فهمند که شما چه می گویید؟به اعتقاد کارشناسان آنها بیشتر از اینکه بفهمند انجام می دهند. برای طوطی ها، کلمات ممکن است بیشتر از معانی پیچیده تداعی کننده چیزی باشند.بنابراین وقتی طوطی شما می گوید:  "حالت چطور است؟"  او در مورد سلامتی شما نمی پرسد. او کسی را که وارد اتاق می شود با این عبارت مرتبط می کند.  به همین ترتیب، وقتی ببیند شما کت پوشیده اید، می گوید:  «خداحافظ» .تا جایی که می توانید با طوطی خود صحبت کنید تا او بیشتر بفهمد و از کلمات به درستی استفاده کند.طوطی ها از طریق زبان بدن ارتباط برقرار می کنندطوطی ها قادر به نشان دادن احساسات شدید هستند. اما برخلاف انسان ها، طوطی ها احساسات خود را بیشتر از طریق زبان بدن منتقل می کنند.اگر می خواهید با طوطی به خوبی ارتباط برقرار کنید، یاد بگیرید که سیگنال های زبان بدن او به چه معناست.انسان ها همچنین از زبان بدن برای برقراری ارتباط استفاده می کنند. از آنجایی که واژگان ما بیش از هزاران کلمه است، زبان بدن اغلب نادیده گرفته می شود.برای سایر پستانداران و پرندگان، زبان بدن تا نود درصد از کل ارتباطات را تشکیل می دهد.طوطی ها می توانند در زمینه های مختلف صحبت کنندطوطی ها به هر زبانی که به آنها مربوط باشد صحبت می کنند، چه فارسی ، انگلیسی، ژاپنی، عربی یا هر زبان دیگری که شنیده باشند. آیا طوطی ها می دانند چه می گویند؟شاید شما گهگاهی ببینید طوطی شما یک دفعه کلمه ای را به زبان بیاورد که تابحال نگفته و شما باهاش در این مورد صحبت نکردید تعجب نکنید طوطی ها می توانند واژگانی را فرا گرفته باشند و آن را در موقعیت های خاص به کار ببرندو در نهایت….طوطی خود را برای خودش دوست داشته باشید، نه برای اینکه آیا او می تواند صحبت کندصاحبان پرنده اغلب اظهار می کنند که یکی از دلایل اصلی آنها برای خرید طوطی امکان برقراری ارتباط با پرنده به زبان خود او بود. به یاد داشته باشید که صحبت کردن تنها بخش کوچکی از لذت این موجودات باهوش شگفت انگیز است.به کانال ما در تلگرام بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Thu, 08 Jun 2023 11:37:26 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D8%B7%D8%A7%D8%B9%D9%88%D9%86-%D9%86%D8%B4%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%DA%86%DA%A9-szi5ezplhick طاعون نشخوار کنندگان کوچک { Peste des petits ruminants (PPR) } یک بیماری ویروسی حاد یا تحت حاد بز و گوسفند است که با تب، استوماتیت نکروزه ، التهاب شدید معده و روده ، ذات الریه و گاهی اوقات مرگ مشخص می شود. اولین بار در ساحل عاج در سال 1942 و متعاقباً در سایر مناطق غرب آفریقا گزارش شد .به نظر می رسد بز و گوسفند به یک اندازه در برابر این ویروس حساس هستند، اما بزها علائم بالینی شدیدتری را نشان می دهند. این ویروس همچنین چندین گونه نشخوارکننده کوچک وحشی را تحت تأثیر قرار می دهد . گاو، گاومیش و خوک فقط تحت بالینی آلوده می شوند .بیماری به انسانها منتقل نمی شوداتیولوژی و اپیدمیولوژی:ویروس عامل ، عضوی از جنس Morbillivirus در خانواده Paramyxoviridae ، ترجیحاً در بافت‌های لنفاوی و بافت اپیتلیال دستگاه گوارش و مجاری تنفسی تکثیر می‌شود ، جایی که ضایعات مشخصی ایجاد می‌کند.PPR تقریباً در تمام نقاط قاره آفریقا ، خاورمیانه و کل شبه قاره هندگزارش شده است، به جز نوک جنوبی قاره آفریقادر 15 سال گذشته، PPR به سرعت در آفریقا و بخش های بزرگی از آسیای مرکزی، آسیای جنوبی و آسیای شرقی (از جمله ایران گسترش یافته است.در سطح محلی، چنین اپیدمی هایی ممکن است کل جمعیت بز یا گوسفند یک روستای آسیب دیده را از بین ببرد. میزان مرگ و میر در کشور آلوده متفاوت است، که احتمالاً به دو عامل بستگی دارد : وضعیت ایمنی متفاوت جمعیت‌های آسیب‌دیده و سطوح مختلف بیماری‌زایی ویروسی.انتقال:انتقال از طریق تماس نزدیک صورت می‌گیرد و به نظر می‌رسد حبس به شیوع خیلی کمک می کند. ترشحات و دفع حیوانات بیمار منبع عفونت است. انتقال می تواند در طول دوره نهفتگی بیماری رخ دهد.سیستم رایج پرورش که به موجب آن بزها آزادانه در مناطق شهری پرسه می زنند به گسترش و حفظ ویروس کمک می کند. همچنین موارد متعددی وجود دارد که دلالان دام در گسترش عفونت دخیل هستند، به ویژه در طول اعیاد مذهبی که تقاضای زیاد برای حیوانات باعث افزایش تجارت در حیوانات آلوده می شود.چندین گونه از غزال ، تیزشاخ ، و گوزن دم سفید کاملاً به این بیماری حساس هستند. این ها به همراه سایر نشخوارکنندگان کوچک وحشی ممکن است در اپیدمیولوژی این بیماری نقش داشته باشند، اما اطلاعات اپیدمیولوژیک کمی برای PPR در نشخوارکنندگان کوچک وحشی در دسترس است. گاو، گاومیش و خوک می‌توانند به طور طبیعی یا تجربی با ویروس PPR آلوده شوند، اما این گونه‌ها میزبان‌های بن‌بست هستند، زیرا هیچ بیماری بالینی نشان نمی‌دهند و ویروس را از طریق تماس به سایر حیوانات منتقل نمی‌کنند.یافته های بالینی:شکل حاد طاعون نشخوار کنندگان کوچک با افزایش ناگهانی دمای بدن به 41.3 - 40 درجه سانتی گراد همراه است. حیوانات مبتلا بیمار و بی قرار به نظر می رسند و دارای موهای سیخ و بیمار گونه ، همچنین دچار پوزه خشک ، غشاهای مخاطی پرخون و کاهش اشتها هستند.در اوایل، ترشحات بینی سروزی است. بعداً مخاط چرکی می شود و بوی گندیده ای به نفس می دهد. دوره کمون معمولا 5 - 4 روز است. مناطق کوچکی از نکروز ممکن است روی غشای مخاطی کف حفره بینی مشاهده شود. ملتحمه غالباً چرکی بوده و برخی از حیوانات مبتلا به ورم ملتحمه همراه به مات شدن پلک ها دچار می شوند.استوماتیت نکروزه لب پایین ، لثه و دندان های پیشین را تحت تاثیر قرار می دهد. در موارد شدیدتر، ممکن است کام ، گونه ها و زبان آنها را درگیر کند. اسهال زیاد همراه با کم آبی و لاغری از دیگر علائم این بیماری می تواند باشد . کاهش دمای بدن و مرگ معمولاً بعد از 5 تا 10 روز رخ می دهد. برونکوپنومونی که با سرفه مشخص می شود، ممکن است در مراحل پایانی بیماری ایجاد شود. حیوانات باردار ممکن است سقط کنند. میزان عوارض و مرگ و میر در حیوانات جوان بیشتر از بزرگسالان است.ضایعات:لاغری، ورم ملتحمه چشم و استوماتیت دیده می شود. ضایعات نکروز در داخل لب پایین و روی لثه مجاور، گونه ها و در سطح شکمی زبان مشاهده می شود. در موارد شدید، ضایعات ممکن است تا کام سخت و حلق گسترش یابد. فرسایش ها کم عمق، با پایه قرمز و خام هستند و بعداً سفید مایل به صورتی می شوند. . شکمبه، رتیکولوم و omasum به ندرت درگیر می شوند. شیردان دارای فرسایش هایی است و دارای کف قرمز ، خون است.ضایعات شدید در روده کوچک کمتر از دهان، شیردان یا روده بزرگ است. رگه هایی از خونریزی و کمتر فرسایش ممکن است در قسمت اول دوازدهه و ایلئوم انتهایی وجود داشته باشد . روده بزرگ معمولاً شدیدتر تحت تأثیر قرار می گیرد .پتشی ( خونریزی نقطه نقطه ) ممکن است در شاخک ها، حنجره و نای ظاهر شود. ممکن است برونکوپنومونی وجود داشته باشد.تشخیص:تشخیص احتمالی بر اساس یافته های بالینی، پاتولوژیک و اپیدمیولوژیک است و ممکن است با جداسازی و شناسایی ویروس تایید شود.جداسازی ویروس یک آزمایش قطعی است اما کار فشرده و دست و پا گیر است و تکمیل آن به زمان زیادی نیاز دارد. در حال حاضر، ELISA و PCR تست های آزمایشگاهی ارجح برای تایید ویروس هستند. برای تشخیص آنتی‌بادی (مانند مواردی که ممکن است برای نظارت اپیدمیولوژیک، تأیید کارایی واکسن یا تأیید عدم وجود بیماری در جمعیت مورد نیاز باشد)، ELISA رقابتی و خنثی‌سازی ویروس، آزمایش‌ هایی هستند که مورد تایید OIE هستند. نمونه های غدد لنفاوی ، لوزه ها ، طحال و کل ریه برای تشخیص آنتی ژن و سرم برای تشخیص آنتی بادی نیاز است .کنترل:در صورت مشکوک شدن به PPR باید به اداره دامپزشکی اطلاع داده شود. PPR همچنین یک بیماری قابل گزارش توسط OIE در سراسر جهان است. در این بیماری درمان خاصی وجود ندارد، اما درمان عوارض باکتریایی و انگلی باعث کاهش مرگ و میر در گله ها یا گله های مبتلا می شود.بهترین راه کنترل واکسیناسیون گله می باشد که سالانه توسط اداره دامپزشکی انجام می شودبه کانال ما در تلگرام بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Thu, 08 Jun 2023 11:29:11 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D8%AA%D8%BA%D8%B0%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%B2-%D9%88-%DA%AF%D9%88%D8%B3%D9%81%D9%86%D8%AF-%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%86%DA%A9%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D9%87%D9%85-zggarplhjn41 بز و گوسفند از دام‌های سبک هستند که در ایران پرورش داده می‌شوند. این دام‌ها علاوه بر تولید گوشت، شیر، پشم و پوست، نقش مهمی در حفظ تعادل زیست‌ بوم و ارزش‌افزوده کشاورزی دارند. برای رسیدن به بهترین عملکرد از این دام‌ها، باید به تغذیه آن‌ها توجه ویژه‌ای داشت. در این مقاله قصد داریم به تفاوت‌ها و نکات مهم در تغذیه بز و گوسفند بپردازیم.تفاوت‌های تغذیه‌ای بین بز و گوسفندبز و گوسفند هر دو نشخوارکننده هستند، اما این دو دام در رفتار خوردن و نیاز غذایی خود تفاوت‌های قابل توجهی دارند.برخی از این تفاوت‌ها عبارتند از:- بزها جوینده هستند، یعنی دوست دارند گیاهان چوبی با کمترین الیاف را بخورند و تمایل برای خوردن سرشاخه ها دارند و برای این کار روی دو پای عقب خود می ایستند. گوسفندها چرنده هستند، یعنی دوست دارند علف‌های سبز با الیاف بالاتر را بخورند.- بزها انتخابی غذا می خورند ، یعنی قادر به اجتناب از خوردن گل‌های سمی هستند. گوسفندها مصرف کننده‌های غیر انتخابی هستند، یعنی نمی‌توانند از خوردن گل‌های سمی جلوگیری کنند.- بزها رفتار غذای خود را با شرایط خوراک تطبیق می‌دهند. گوسفندها رفتار غذا را با شرایط فصل تطبیق می‌دهند.- بزها نسبت به کمبود پروتئین حساس هستند. گوسفندها نسبت به کمبود انرژی حساس هستند.- بزها نسبت به اضافه مصرف مس حساس هستند. گوسفندها نسبت به کمبود مس حساس هستند.نکات مهم در تغذیه بز و گوسفندبرای تغذیه مناسب بز و گوسفند، باید به عوامل مختلفی مانند نژاد، سن، جنس، فصل، شرایط محیطی و هدف تولید توجه کرد. بز و گوسفند نیاز به مواد غذایی مختلفی دارند که شامل انرژی، پروتئین، ویتامین، مواد معدنی و آب است. این مواد غذایی را می‌توان از منابع مختلفی تأمین کرد، اما عمدتاً از علوفه‌های خشک یا تازه، کنسانتره‌های پروتئینی یا انرژی‌زا و مکمل‌های معدنی و ویتامینی استفاده می‌شود. برخی از نکات مهم در تغذیه بز و گوسفند عبارتند از:- علوفه‌های خشک یا تازه را با توجه به کیفیت و شرایط نگهداری انتخاب کنید.- کنسانتره‌های پروتئینی یا انرژی‌زا را با دقت و تعادل در جیره قرار دهید.- مکمل‌های معدنی و ویتامینی را با توجه به نیاز غذایی و شرایط منطقه استفاده کنید.- آب را به صورت آزاد و تمیز در دسترس بز و گوسفند قرار دهید.به کانال تلگرام ما بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Wed, 07 Jun 2023 18:46:43 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%D8%AA%D8%BA%D8%B0%DB%8C%D9%87-%DB%8C-%D8%B7%D9%88%D8%B7%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-xqsrnyu1ylyc ?طوطی ها چه می خورند؟⭕ طوطی ها به رژیم غذایی متنوعی نیاز دارند. بهترین غذا برای طوطی حیوان خانگی شما سبزیجات تازه و میوه ( حدود 40 درصد) و یا پلت یا مخلوط دانه است .⭕ بحث در مورد اینکه آیا سبزیجات برای طوطی ها بهتر از میوه هستند به دلیل محتوای قند میوه وجود دارد.⭕میوه ها و سبزیجات مجموعه وسیعی از ویتامین ها و مواد معدنی را فراهم می کنند. علاوه بر این، آنها چربی کمی دارند.⭕در طبیعت، رژیم غذایی طوطی ها می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد و آنها دوست دارند میوه و دانه میوه، آجیل، گل و ذرت را در جایی که می توانند پیدا کنند بخورند?طوطی های چه میوه ای می توانند بخورند؟✅ سیب✅ موز✅ میوه های خانواده مرکبات✅ انگور✅ انبه✅ پاپایا✅ پشن فروت✅ انار✅ هلو?سبزیجاتی که طوطی ها می توانند بخورند❇️مارچوبه❇️چغندر❇️فلفل دلمه ای❇️کلم بروکلی❇️کدو حلوایی❇️هویج❇️کلم سبز❇️کنسرو ذرت❇️کدو سبز❇️فلفل تند❇️سبزی خردل❇️اسفناج❇️تره فرنگی❇️سبزی قاصدک❇️کلم پیچ❇️بامیه❇️سیب زمینی های شیرین❇️جعفری❇️کدو تنبل?طوطی ها چه چیزهایی را نمی توانند بخورند؟❗آووکادو❗بادمجان❗دانه ها و هسته های میوه❗سیر❗قارچ❗پیاز❗لوبیا خام❗ریواس خام❗گوجه فرنگیها. (گوجه فرنگی غذایی است که توسط بسیاری از متخصصان طوطی مورد بحث قرار گرفته است. برخی استدلال می کنند که آنها غذای ایمن برای طوطی ها هستند، در حالی که برخی دیگر پیشنهاد می کنند که اینطور نیست)اگر غذای گوجه فرنگی را انتخاب می کنید، فقط در مقادیر بسیار کم این کار را انجام دهید❗چوب کرفس کامل?طوطی و پروتئین✅دادن مقدار کمی پروتئین حیوانی به طوطی ها به طور کلی پذیرفته شده است.?پلیت یا دانه؟❗در کنار میوه و سبزیجات، طوطی شما به پلیت یا دانه نیز نیاز دارد⭕اینکه کدام غذا بهتر است بین متخصصان طوطی و دامپزشکان مورد بحث قرار گرفته است نظر برخی از دامپزشکان این است که مراقبان غیرحرفه ای نمی توانند به راحتی با هر ویتامین و مواد معدنی اضافه شده یک رژیم غذایی مناسب ایجاد کنند⭕مخلوط دانه ها یک رژیم غذایی کامل برای طوطی ها نیست،  به خاطر داشته باشید که مخلوط‌ های ارزان‌تر دارای مقدار زیادی گرد و غبار هستند و با دانه‌های آفتابگردان بیش از حد حجیم می‌شوند⭕تخمه آفتابگردان دارای محتوای چربی بالایی است. آنها برای طوطی ها فاجعه آمیز نیستند مگر اینکه به طور انحصاری تغذیه شوند⭕بخشی از مشکل تخمه های آفتابگردان این است که محتوای چربی آنها زیاد است، به همین دلیل است که باید در حد اعتدال – تغذیه شوند?پلیت و طوطی شما⭕پلیت ها چندین سال است که وجود دارند و نمونه های فعلی نسبت به نمونه های قبلی بسیار بهبود یافته اند⭕بسیاری از پلتها توسط متخصصان طیور ایجاد شده اند⭕مارک‌های ارزان‌تر حاوی پرکننده‌ها، رنگ‌ها و مواد شیمیایی زیادی هستند که بهترین نیستند❗اگر به دنبال افزودن غذاهای جدید مانند موارد زیر به رژیم غذایی طوطی‌ها هستید، این انتقال را به آرامی انجام دهید و به تدریج غذاهای جدید را به رژیم غذایی آنها اضافه کنید.❗ایجاد یک تغییر ناگهانی می تواند شکم پرنده شما را ناراحت کند?تغذیه با آجیل طوطی⭕طوطی ها اغلب آجیل را دوست دارند، و به همین دلیل آنها یک غذای عالی برای آموزش هستند.⭕مانند حبوبات، آجیل سرشار از پروتئین است، اما چربی بالایی نیز دارد به پرنده خود انواع آجیل های بدون نمک را تغذیه کنید،?آنچه طوطی ها نمی توانند بخورند❌ما فهرست کرده‌ایم که طوطی شما چه میوه‌ها و سبزیجاتی را نمی‌تواند بخورد، اما از نظر سایر غذاهایی که نمی‌تواند بخورد، باید از غذاهای شور، چرب، شیرین، سرخ‌شده انسان، چای، قهوه و الکل اجتناب کنید?مکمل ها و طوطی شما⭕مکمل ها، ویتامین ها، پروبیوتیک ها، کلسیم و سایر مواد معدنی بسیار مفید هستند  با این حال، اگر نسبت خوبی از پلیت ها را انتخاب کنید، به آنها نیاز ندارید.?نشانه هایی که طوطی شما رژیم غذایی مناسبی دارد⭕مشاهده ساده روزانه: پرنده ای که خوب غذا خورده است، چشمانی درخشان، پرهای براق و حالتی فعال دارد از نظر تغذیه و سلامتی خوب است و موردی ندارد.به کانال تلگرام ما بپیوندید عبدی نژاد عبدی نژاد Wed, 07 Jun 2023 18:36:24 +0330 https://virgool.io/@drabdinejad/%DA%AF%D9%88%D8%B4%D8%AA-%D9%85%D8%B5%D9%86%D9%88%D8%B9%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%DA%86%D9%87-%D9%85%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D8%A7%DB%8C%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D9%88-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%A2%D9%86-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-jjsbl7zkpy63 گوشت مصنوعی یا گوشت آزمایشگاهی، گوشتی است که با کشت سلول‌های حیوانی در محیط کنترل شده و آزمایشگاهی تولید می‌شود. این روش تولید گوشت، نوعی کشاورزی سلولی است که از بسیاری از تکنیک‌های پزشکی برای بازسازی بافت‌ها بهره می‌برد. نخستین همبرگر تولید شده با این روش، در سال ۲۰۱۳ در هلند خورده شد. اما چرا باید از گوشت مصنوعی استفاده کرد؟مزایای گوشت مصنوعی- کاهش آسیب به حقوق حیوانات: با استفاده از گوشت مصنوعی، نیازی به کشتار دام نخواهد بود و حق زندگی حیوانات رعایت خواهد شد.- کاهش آلودگی زیست‌محیطی: تولید گوشت مصنوعی، نسبت به پرورش دام، اثرات منفی کمتری بر روی منابع طبیعی مانند آب، خاک، هوا و تنوع زیستی خواهد داشت. برخی از پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این روش، مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه‌ای را به طور قابل توجه‌ای کاهش می‌دهد.- کاهش خطر بروز بیماری‌های منتقل شده از حیوانات: گوشت مصنوعی، در شرایط بهداشتی و کنترل شده تولید می‌شود و احتمال آلودگی آن با عامل‌های بیماری‌زای خطرناک بسیار پایین است. این روش، مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها را نیز در پرورش دام کاهش خواهد داد.- کاهش هزینه و فضای مورد نیاز برای پرورش دام: گوشت مصنوعی، با استفاده از سلول‌های حداقل و در فضای کمتر تولید می‌شود. این روش، هزینه‌های نگهداری، تغذیه و حمل و نقل دام را نیز برطرف می‌کند.- افزایش تامین نیاز جمعیت رو به رشد به گوشت: گوشت مصنوعی، قابل تولید در هر شرایط جغرافیایی و اقلیمی است و می‌تواند نیاز روزافزون جمعیت جهان به گوشت را برآورده کند.معایب گوشت مصنوعی- هزینه تولید بالا: فرآیند کشت سلول‌های حیوانی در آزمایشگاه، نسبت به پرورش دام، هزینه بسیار بالاتر دارد. این هزینه، ممکن است باعث شود که قیمت گوشت مصنوعی برای مصرف‌کنندگان نامناسب باشد.- علاقه‌مندی کم مصرف‌کنندگان: بسیاری از مصرف‌کنندگان، شک و تردید در خوردن گوشت مصنوعی دارند و آن را با گوشت طبیعی قابل قبول نمی‌دانند. این عامل، ممکن است باعث شود که تقاضا برای گوشت مصنوعی کم باشد.- قانون‌گذاری نامشخص: هنوز قانون‌ها و مقررات رسمی برای تولید، عرضه و مصرف گوشت مصنوعی در بسیاری از کشور‌ها وجود ندارد. این عامل، ممکن است باعث شود که فعالان این حوزه با چالش‌های حقوقی و اجتماعی روبرو شوند.کشورهای تولیدکننده گوشت مصنوعیبرخی از کشورهایی که در حال تولید گوشت مصنوعی هستند عبارتند از:- هلند: این کشور محل تولید نخستین همبرگر آزمایشگاهی در سال ۲۰۱۳ بود و همچنین دارای چندین شرکت فعال در این زمینه است.- آمریکا: این کشور دارای بیشترین تعداد شرکت‌های تولیدکننده گوشت مصنوعی است و همچنین در سال ۲۰۲۰، نخستین مجوز رسمی برای عرضه گوشت مصنوعی را صادر کرد.- چین: این کشور با توجه به جمعیت بالا و نیاز به تامین غذای پروتئینی، به تولید گوشت مصنوعی علاقه‌مند است و در سال ۲۰۲۰، نخستین شرکت داخلی خود را در این حوزه راه‌اندازی کرد.- سنگاپور: این کشور نخستین کشور دنیا بود که در سال ۲۰۲۰، مجوز عرضه گوشت مصنوعی را صادر کردما را در تلگرام دنبال کنید عبدی نژاد عبدی نژاد Wed, 07 Jun 2023 17:11:06 +0330