https://virgool.io/feed/@draparnia من فارغ‌التحصیل پزشکی و مشاور استارتاپ‌ها، کسب‌وکارها و سرمایه‌گذارهای حوزه سلامت‌ بخصوص سلامت دیجیتال‌ام و مدیر عامل شرکت اوسن و مسئول برگزاری برتامه تامزآپ هم هستم. fa 2026-06-17 09:16:26 https://files.virgool.io/upload/users/40353/avatar/mYqisD.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@draparnia https://virgool.io/MedLeanMag/health-startups-survival-guide-zfmf1mnb2hxr وقتی در مورد استارتاپ‌ها صحبت می‌شود بعید است از اکوسیستم آن حرفی به میان نیاید. اصطلاح اکوسیستم نوآوری بیشتر از طرف دولتی‌ها بکار گرفته می‌شود و اکوسیستم استارتاپی را خصوصی‌ها بکار می‌برند که به نظر من هر دو یکی است. تعاریف و برداشت‌های مختلفی هم در مورد اکوسیستم می‌شود ولی آنچه شکی در آن نیست این است که اکوسیستم، به استارتاپ‌ها کمک می‌کند که بتوانند بهتر، سریع‌تر و مؤثرتر رشد و توسعه پیدا کنند.راهنمای نجات استارتاپ های سلامت در اکوسیستم نوآوریاکوسیستم نوآوری یا استارتاپی هم مانند بسیاری از ساختارهای وارداتی که با زیرساخت‌های فرهنگی، اجتماعی، علمی و اقتصادی ما هماهنگ نیستند در قالبی کادوپیچ شده پیاده شده است و به نظر می‌رسد بیشتر از آنکه منافع بلندمدت جمعی بزرگ را تأمین کند برای دستیابی گروهی کوچک به منافع کوتاه‌مدت کاربرد دارد. کم‌کم زمان آن رسیده که صادقانه و موشکافانه به تحلیل موانع و مشکلات واقعی این اکوسیستم پرداخته شود تا به خصوص بنیان‌گذاران و کارآفرینانی که وارد عرصه استارتاپی می‌شوند زمان با ارزش خود را در فضایی ناکارآمد هدر ندهند. من دوستان بسیاری در جمع فعالان اکوسیستم استارتاپی و نوآوری دارم که احتمال دارد با خواندن این مطالب دلخور شوند. با روی گشاده آماده شنیدن سخنان این عزیزان هستیم ولی لازم به ذکر است که این مقاله و نقدها به هیچ عنوان در مورد فرد خاصی نیست بلکه اجزای سیستم، ساختار و رفتارهای متداول شده را مورد نقد قرار می‌دهد. از سوی دیگر مخاطب این مقاله افرادی هستند که به تازگی وارد فضای استارتاپی شده‌اند و هدف این است که راهنمایی برای جلوگیری از سردرگمی و اشتباه و ضرر ایشان باشد.این مطالب به طور اختصاصی برای استارتاپ‌های سلامت نوشته شده‌اند و نمی‌توان آن را به سایر حوزه‌ها تعمیم داد. من به دلیل فعالیت تخصصی در حوزه استارتاپ‌های سلامت تنها می‌توانم در مورد این حوزه نظر بدهم و اطلاع کافی در مورد سایر حوزه‌ها برای اظهار نظر ندارم.فریب رویدادهای نمایشی را نخوریدفریب رویدادهای نمایشی را نخورید.تعداد رویدادهایی که در اکوسیستم استارتاپی و نوآوری برگزار می‌شوند بسیار زیاد است. آنقدر که به نظر می‌رسد هدف اصلی، برگزاری رویداد است تا کمک به استارتاپ‌ها. هرچند انتقاد به تعداد زیاد رویدادها نیست بلکه نقد اصلی به کیفیت آن‌ها است. من هم مانند خیلی افراد دیگر برای آشنایی با مباحث جدید و یادگیری، چندین سال پیش یکی از کارهایی که انجام دادم شرکت در رویدادهای مختلف بود ولی بعد از شرکت در چند رویداد در طرح‌ها و رنگ‌های مختلف از جمله کارگاه‌ها، دورهمی‌ها، سمینارها و صد البته سامیت‌ها فارغ از هزینه‌های مالی صرف شده، حسرت زمان‌های تلف شده بیشتر برایم آزاردهنده بود.توصیه این است که در انتخاب رویدادها بسیار با حساسیت و دقت عمل کنید. اکثر رویدادها ارزش زمان شما را ندارند و شما می‌توانید به راحتی حتی با هزینه‌های مالی بسیار اندک به منابع معتبر خارجی دست پیدا کنید. توجه به موارد زیر می‌تواند در انتخاب رویداد مناسب کمی به شما کمک کند. ولی در کل تشخیص رویدادهای خوب و عالی کار آسانی نیست.در مورد مدرس تحقیق کنیدفردی که سوابق ایشان محدود به تدریس چند کارگاه و سخنرانی است و سوابق عملیاتی و اجرایی حداقلی ندارد به احتمال زیاد نمی‌تواند آموزشی فراتر از آنچه خودتان می‌توانید از منابع بیاموزید به شما منتقل کند. اگر اطلاعات کافی از مدرس در دسترس نیست و یا آنکه اطلاعات بسیار دهن‌پرکن و باورنکردنی از مدرس عنوان می‌شود در هر دو صورت به صلاحیت ایشان شک کنید.قیمت بالا را برابر با کیفیت خوب ندانیداصولا وقتی آموزشی در دفعات اول برگزار می‌شود یا کیفیت خیلی بالایی ندارد باید هزینه ثبت‌نام آن کمتر باشد. ولی ترفند برخی از برگزارکنندگان این است که قیمت رویداد را بالا در نظر می‌گیرند و شما را گمراه می‌کنند. در این موارد تعداد کمی از افراد هستند که حاضر به پرداخت هزینه می‌شوند و بعد از یک بار شرکت کردن هم دیگر حاضر نیستند حضور پیدا کنند ولی همان یک‌بار حضور ایشان برای برگزارکننده به اندازه کافی سودآور است. بنابراین کیفیت برنامه را با قیمت آن نسنجید.به اطلاعات خیلی کم و خیلی زیاد شک کنیداگر برگزارکننده اطلاعات کافی در مورد سرفصل‌ها، مدرس و توضیحات در مورد رویداد را ذکر نکرده و یا حاضر به پاسخگویی نیست احتمال خوب بودن این رویداد کم است. رویدادهای خوب برای مخاطب خود احترام قائل هستند و اطلاعات کافی در اختیار ایشان می‌گذارند. از سوی دیگر اگر برگزارکننده در مورد رویداد و مزایای آن اطلاعات بیش از اندازه می‌دهد حتما به آن شک کنید. این قبیل رویدادها که در میان رویدادهایی با موضوع «موفقیت» می‌توانید بسیاری از آن‌ها را بیابید با روش‌های تبلیغاتی خاصی شما را جذب می‌کنند ولی کمتر محتوای مفید و کاربردی عاید شما خواهد شد. در مورد هر دو مورد این رویدادها احتیاط کنید.اگر چیزی در مورد موضوعات رویداد نمی‌دانید جستجو کنیدپیش از آنکه برای رویدادی ثبت‌نام کنید، اگر با موضوعی که مطرح می‌شود بیگانه هستید ابتدا در مورد آن موضوع جستجو کنید و اطمینان حاصل کنید که این موضوع اکنون برای شما مفید است. دانستن بسیار خوب است ولی دانستن سطحی همه‌چیز نمی‌تواند شما را به اندازه کافی موفق کند.انواع رویدادها و کاربرد آن‌ها را بشناسیداگر تفاوت رویدادها را بدانید وقتی در یک دورهمی یا رویداد شبکه‌سازی شرکت می‌کنید انتظار آموزش ندارید. یا حداقل وقتی در رویداد شرکت می‌کنید و می‌بینید فقط تعدادی ایستاده‌اند و هر چند نفر گوشه‌ای با هم صحبت می‌کند تعجب نمی‌کنید. هر رویدادی با هدفی برگزار می‌شود و اینکه چقدر می‌تواند به آن هدف دست پیدا کند یک بحث است و اینکه شما هدف آن رویداد را بدانید بحث دیگری.مواظب طبل‌های (منتورها و مشاوران) توخالی باشید. مواظب طبل‌های (منتورها و مشاوران) توخالی باشید.چندی پیش یک اصطلاحی به عنوان «خود منتورپندار» باب شد که مضمون پشت آن این بود که بسیاری از افرادی که خود را منتور می‌نامند واقعا صلاحیت‌ منتور بودن را ندارند. در مورد اینکه منتور کیست و چگونه باید باشد حرف‌ها بسیار است ولی در کل منتور باید کسی باشد که بتواند شما را در میان سختی‌ها راهنمایی کند. از طرف دیگر مشاور نیز باید بتواند به شما راهکارها و راهنمایی‌های عملیاتی و کاربردی ارائه دهد.در مورد انتخاب منتور و مشاور متاسفانه این درد بیش از آنچه به نظر می‌رسد عمیق است. تشخیص فردی که بتواند به شما راهنمایی مناسب ارائه دهد به اندازه‌ای سخت است که نمی‌توانید تصور کنید. بسیاری از افراد هستند که آنچه ادعا می‌کنند می‌توانند برای شما انجام دهند، فراتر از توانمندی و تجربیاتشان است.دقت داشته باشید که شما باید از تعداد زیادی افراد مشاوره بگیرید ولی به هیچ‌کدام از مشورت‌ها بدون تحقیق عمیق و راستی‌آزمایی کافی عمل نکنید. فراموش نکنید که یک راهنمایی اشتباه به راحتی می‌تواند ایده، کسب‌وکار، تیم و سرمایه شما را نابود کند و بدون شک یک راهنمایی درست می‌تواند منجر به نجات شما از یک پرتگاه‌ گردد.من براساس تجربه خودم این نکات را برای انتخاب منتور و مشاور حتی برای خودم رعایت می‌کنم. هرچند شاید از دید دیگران این ملاک‌ها درست نباشد.در یک حوزه مشخص تخصص داشته باشدفردی که ادعا می‌کند می‌تواند در همه حوزه‌ها مشاوره بدهد و حوزه تخصصی ندارد بدون شک نمی‌تواند مشاوره مناسبی بدهد. مثلا من در حوزه سلامت دیجیتال مشاوره می‌دهم و نمی‌توانم ادعایی برای مشاوره در حتی حوزه‌های دیگر سلامت مانند دارو یا تجهیزات پزشکی داشته باشم. من شخصا با مشاوره‌های کسب‌وکار نیز خیلی راحت نیستم. به نظر من فردی می‌تواند در مورد کسب‌وکار به شما مشاوره بدهد که در آن حوزه تخصصی، اطلاعات داشته باشد. افرادی که در اکوسیستم استارتاپی عنوان منتور یا مشاور کسب‌وکار دارند اغلب مشاورهای حوزه تجارت الکترونیک هستند و کسب‌وکارهای آن حوزه را می‌شناسند و به نظر نمی‌رسد مشاوره گرفتن از ایشان در حوزه‌های دیگر خیلی کاربردی باشد.سوابق و تجربیات واقعی داشته باشدارزیابی سوابق افراد کار بسیار سختی است. هرکسی به راحتی می‌تواند با ثبت یک شرکت مدیرعامل شود و در سوابق خود این عناوین را بیاورد. ولی به طور کلی حتما در مورد سوابق افراد تحقیق کنید و در مورد ادعاهای ایشان حساس باشید. هر چند سوابق مشاوره‌های دیگر فرد نیز می‌تواند ملاک خوبی برای ارزیابی ایشان باشد. می‌توانید از افراد دیگری که ایشان را می‌شناسند و از تجربیات وی اطلاع دارند سوال کنید. مواظب باشید که در برخی موارد افراد نمی‌توانند مستقیم همکاران یا دوستان خود را نقد کنند.در حدود 30 سال سن داشته باشدشاید این ملاک عجیب به نظر برسد ولی تجربه من نشان می‌دهد سن می‌تواند ملاک خوبی برای اعتماد به نظرات افراد باشد. به طور کلی کسی که حداقل 10 سال (با احتساب سال‌های آموزش‌های عالی) در فضای کاری نبوده و فعالیت نکرده است بعید است تجربه کافی برای راهنمایی دیگران را داشته باشد. برای همین من صحبت‌های دوستان جوان‌تر را به عنوان نظر و پیشنهاد می‌توانم بپذیرم ولی نه به عنوان مشاوره‌ای قابل اتکا. البته این قانون نیست و باید تجربه، تخصص و مهارت‌های هرکس را جداگانه بسنجیم ولی می‌توان به این ملاک به عنوان روشی برای غربالگری اولیه نگاه کرد.از شوآف‌کنندگان نباشدافرادی که سواد، تجربه و سوابق خوبی دارند کمتر نیاز به خودنمایی پیدا می‌کنند. بنابراین شوآف کردن را به عنوان یک زنگ خطر در نظر بگیرید. افرادی که شغل واقعی دارند و رشد اجتماعی کافی کرده‌اند می‌دانند که نتایج کاری ایشان بهترین تبلیغ است و نیازی ندارند در شبکه‌های اجتماعی مدام در مورد کارهای کوچک و بزرگ خود فریاد بزنند. این مورد هم قانون نیست ولی به طور کلی طبل‌های تو خالی صدای بلندتری دارند.از شتاب‌دهنده‌های بی‌شتاب فاصله بگیرید. از شتاب‌دهنده‌های بی‌شتاب فاصله بگیرید.شتاب‌دهنده‌ها مراکزی هستند که باید به تیم‌ها کمک کنند تا بتوانند ایده‌های نوآورانه خود را با ریسک کمتر به کسب‌وکار تبدیل کنند. شاید هم من برداشت اشتباهی دارم چون اغلب شتاب‌دهنده‌هایی که تاکنون حداقل در حوزه سلامت فعالیت می‌کردند واقعا چنین کاری نمی‌کرده‌اند.شتاب‌دهنده‌ها برای آنکه بتوانند به تیم‌ها کمک کنند باید منتورشیپ، آموزش، شبکه مشاوران، سرمایه‌گذاران همکار، سرمایه مرحله بذری (Seed Money) و امکاناتی از قبیل محل استقرار داشته باشند. به نظر می‌رسد بیشتر شتاب‌دهنده‌ها مورد آخر یعنی محل استقرار را دارند ولی در موارد دیگر کمتر از حد مورد نیاز را تامین کرده‌اند. تعجبی هم ندارد که خروجی شتاب‌دهنده‌ها بیشتر به صورت سرمایه‌گذاری شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیری بوده که همان شتاب‌دهنده را راه‌اندازی کرده است. اینکه آمار دقیقی از خروجی شتاب‌دهنده‌ها در دست نیست خود اثبات‌کننده این موضوع است که مدل‌های شتاب‌دهی که تا امروز پیش گرفته شده نتوانسته است موفقیت لازم را به دست آورد. به نظر نمی‌رسد که شتاب‌دهنده‌های ما آنقدر خاکی باشند که خروج از استارتاپ‌های خود را تبلیغ نکنند و تبلیغ نکردن را می‌توان به معنی شکست آن‌ها دانست.من قصد ندارم آسیب‌شناسی شتاب‌دهنده‌ها را در این مقاله انجام دهم و امیدوار هستم در سال‌های آینده شتاب‌دهنده‌هایی با مدل‌هایی کارآمدتر را در کشورمان ببینیم. در اینجا ملاک‌هایی را که می‌تواند در انتخاب شتاب‌دهنده مناسب کاربردی باشد به اختصار ذکر می‌کنم.شتاب‌دهنده سلامت باید تخصصی باشدحوزه سلامت بسیار تخصصی است و توصیه می‌کنم اصلا به دنبال شتاب‌دهنده‌های عمومی برای ایده‌های حوزه سلامت نباشید. شاید برخی از ایده‌های عمومی‌تر حوزه سلامت را بتوان در شتاب‌دهنده‌های غیرتخصصی پیش‌برد ولی بدون شک شتاب‌دهنده کارآمد تخصصی می‌تواند ارزش بیشتری برای این قبیل ایده‌ها ایجاد کند. حتی زیرحوزه تخصصی مثلا دارو، بیوتکنولوژی، تجهیزات پزشکی و سلامت دیجیتال نیز تا حدود زیادی با هم تفاوت دارند و بهتر است به شتاب‌دهنده‌های تخصصی هرکدام مراجعه شود. در مجموع نبودن در شتاب‌دهنده بهتر از بودن در شتاب‌دهنده‌ای است که تخصصی در حوزه کاری شما ندارد.پورتفولیوی مرتبط و مناسب داشته باشدشتابدهنده‌ای که حدود 6 ماه تا یک سال از زمان تاسیس آن می‌گذرد باید پورتفولیو نسبتا مناسبی برای معرفی داشته باشد. استارتاپ‌هایی که با شتاب‌دهنده کار کرده‌اند مهم‌ترین ملاک برای ارزیابی شتاب‌دهنده هستند. اگر در پورتفولیوی شتاب‌دهنده استارتاپ‌هایی در مرحله شتاب‌دهی می‌بینید که نمی‌توانید نامشان را در هیچ‌جایی پیدا کنید و حتی سایت مناسبی ندارند، اصلا نشانه خوبی نیست. برای ارزیابی بهتر شتاب‌دهنده می‌توانید با بنیان‌گذاران استارتاپ‌هایی که قبلا در آنجا بوده‌اند صحبت کنید.شتاب‌دهنده باید چابک باشداستارتاپی که می‌خواهد وارد مرحله شتاب‌دهی شود ریسک بالایی دارد و این ریسک با جلسات متعدد و ارزیابی عمیق تیم و ایده رفع نمی‌شود. اگر شتاب‌دهنده در مرحله جذب کُند و بسیار محتاط عمل می‌کند، احتمال زیادی دارد که در مراحل بعدی هم مشکل برایتان ایجاد کند. فرآیند جذب شتاب‌دهنده باید شفاف و بسیار سریع باشد و اگر نیست احتمالا بهتر است در همکاری با آن شتاب‌دهنده تجدید نظر کنید.برنامه و فرآیند‌های مشخص داشته باشدبسیاری از شتاب‌دهنده‌ها چرخه یا Cycle دارند که در هر چرخه تعدادی تیم را پذیرش می‌کنند و در زمان معینی خدمات خود را به آن‌ها ارائه می‌دهند. نداشتن چرخه به تنهایی ملاک بدی نیست ولی نداشتن برنامه مشخص زنگ خطر بسیار مهمی است. درست است که نمی‌توان برای همه استارتاپ‌ها یک نسخه را تجویز کرد ولی حداقل، برنامه پایه آموزشی و منتورشیپ لازم و ضروری است. بنیان‌گذاران با تجربه کمتر نیاز به شتاب‌دهنده‌ها دارند و مخاطب شتاب‌دهنده اغلب بنیان‌گذارانی هستند که به تازگی وارد سرزمین عجیب استارتاپی شده‌اند و نداشتن برنامه، بیشتر ایشان را سردرگم می‌کند.منتورها و مشاوران متخصص داشته باشدمطمئن شوید که شتاب‌دهنده منتورها و مشاوران تخصصی که ادعا می‌کند را در اختیار دارد. یعنی اگر منتورها و مشاوران شتاب‌دهنده مشخص نیستند که کلا به آن شتاب‌دهنده فکر هم نکنید. ولی اگر لیستی از منتورها و مشاوران وجود داشت سعی کنید به نحوی مطمئن شوید که ایشان واقعا حاضر به همکاری با شتاب‌دهنده هستند و فقط نامشان در لیست نیامده است. به طور کلی شتاب‌دهنده باید حداقل یک منتور کاملا تخصصی با موضوع فعالیت خود داشته باشد که به صورت مداوم با تیم‌ها در ارتباط است و در کنار آن بتواند از شبکه مشاوران و منتورهای دیگری که در اختیار دارد در مواقع ضروری بهره ببرد. به جمع مرده‌های متحرک نپیوندید.به جمع مرده‌های متحرک نپیوندید.نمی‌دانم دلیل این موضوع چیست ولی مانند بسیاری از آمارهای دیگر، ما در این مورد نیز با سایر نقاط دنیا متفاوت هستیم. همه می‌دانیم که از هر 10 استارتاپ حداقل 9 مورد شکست می‌خورند ولی وقتی در میان استارتاپ‌های ایران نگاه می‌کنید به سختی می‌توانید استارتاپ‌هایی بیابید که گفته شده باشد شکست خورده‌اند. اما مشکل اصلی، اعلام شکست استارتاپ نیست، مشکل این است که تعداد زیادی استارتاپ وجود دارند که رشدی ندارند و حتی فعالیت خاصی هم نمی‌کنند ولی همچنان به حیات خود ادامه می‌دهند.پیام این مورد بسیار مستقیم است. لطفا اگر استارتاپ شما رشد ندارد، درآمد کافی به دست نیاورده، نتوانسته سرمایه لازم را جذب کند و یا هم‌بنیان‌گذاران از تیم جدا شده‌اند، حداقل با خودتان صادق باشید و قبول کنید که تا آن لحظه شکست خورده‌اید. این بزرگ‌ترین لطف شما به خودتان است.بعد از این بپذیرید که مشکلی وجود دارد و باید آن را کشف و رفع کنید. اگر می‌توانید، چرخش کنید ولی اگر نمی‌توانید عمر و سرمایه خودتان یا دیگران را به خاطر غرورتان تلف نکنید، شکست استارتاپ خود را اعلام کنید و به دنبال ماجراجویی بعدی خود بروید. استارتاپی که رشد ندارد بدون شک یک بیماری دارد که اگر به موقع درمان نشود استارتاپ را خواهد کشت. اگر استارتاپتان مُرد بهتر است طی مراسمی آن را به خاک بسپارید تا بتوانید با خیالی آسوده در جستجوی رویاهایتان پرواز کنید.من از مشکلات با سرمایه‌گذاران در این زمینه اطلاع دارم ولی این مشکلات اصل موضوع را تغییر نمی‌دهد.در صحنه تئاتر استارتاپی گرفتار نشوید. در صحنه تئاتر استارتاپی گرفتار نشوید. متاسفانه در اکوسیستم استارتاپی و نوآوری ایران، صحنه تئاتری وجود دارد که آنان که کمتر از 20 درصد کار را انجام می‌دهند 80 درصد توجهات را به خود جلب می‌کنند. به جرأت می‌توان گفت که کسانی که کارهای واقعی و حسابی را انجام می‌دهند وقت تبلیغات و سروصدای بی‌مورد و توخالی را ندارند. چند مورد هست که باید احتیاط کنید که گرفتار آن‌ها نشوید تا هم تمرکز خود را از دست ندهید و هم اینکه بازیچه منافع دیگران نشوید.بزرگ‌نمایی کارهای کوچک ارزش نیستچون این مورد یک روند رایج در اکوسیستم به حساب می‌آید لازم است بدانید که افراد عاقل هستند و می‌توانند تفاوت بین کار بزرگ، اصولی و کاربردی را با کار کوچک متوجه شوند. اینکه یک کار کوچک را بزرگ‌نمایی کنید برخلاف باور عموم بیشتر نشان‌دهنده کوچک بودن شما است که آن کار به نظرتان بزرگ بوده.بنیان‌گذار بودن افتخار ندارداینکه ایده‌ای داشته‌اید و چند ماه یا حتی چند سال روی آن کار کرده‌اید، می‌تواند خوب باشد ولی افتخار واقعی زمانی ایجاد می‌شود که در کسب‌وکارتان به ارزش‌های واقعی دست پیدا کنید. مثلا زمانی که رشد قابل توجهی به دست می‌آورید، جذب سرمایه می‌کنید، به اهداف درآمدی می‌رسید و یا به هر کدام از اهداف اساسی کسب‌وکارتان دست می‌یابید. پس تمرکزتان را بر دستیابی به افتخارات واقعی کسب‌وکارتان بگذارید و از سمت‌ها و عناوین پوشالی اجتناب کنید.در مورد وعده‌های دولتی احتیاط لازم استدولت برنامه‌های مختلفی را برای اکوسیستم استارتاپی و نوآوری اجرا کرده و خواهد کرد. فارغ از اینکه کیفیت و تأثیرگذاری این برنامه‌ها چگونه است، به طور کلی در مورد برنامه‌های دولتی محتاط باشید. شما باید تمرکزتان روی کسب‌وکارتان و اهداف آن باشد و برنامه‌های دولتی تمرکزشان بر اهداف دولت و حاکمیت است و در بسیاری از موارد این دو با هم در یک راستا نیستند. بنابراین اگر می‌خواهید در برنامه‌های دولتی درگیر شوید، اطمینان حاصل کنید که وعده‌ها و برنامه‌ها مستقیما به نفع کسب‌و‌کار شما خواهد بود.مراقب خروج‌های سرمایه‌گذاری به ته دره باشید.مراقب خروج‌های سرمایه‌گذاری به ته دره باشید.شاید این مهم‌ترین نقد من به اکوسیستم استارتاپی و تذکر به بنیان‌گذاران باشد. چندی پیش فکر می‌کردم که بزرگ‌ترین ضعف این اکوسیستم عدم حضور صنعت و کسب‌وکارهای سنتی در آن است، در حالی که اکنون متوجه شده‌ام که بزرگ‌ترین ظلم، طرد کردن مدیران صنایع، تجار، فعالان اقتصادی بزرگ و موثر کشور بوده است. در واقع ایشان تمایل به حضور و فعال شدن در فضای نوآوری و استارتاپی داشته‌اند ولی شواهد نشان می‌دهد که از طرف اکوسیستم تمایل واقعی برای این حضور وجود نداشته است.فارغ از اینکه دلایل این اتفاق چه بوده و راهکار آن چیست، در حال حاضر فضای اکوسیستم استارتاپی و نوآوری محدود به تعداد اندکی شرکت سرمایه‌گذاری است. این تعداد اندک شرکت‌های سرمایه‌گذاری به خصوص در حوزه سلامت فعالیت ندارند و در نتیجه به جز سرمایه‌گذاری مالی نمی‌توانند کمکی به استارتاپ‌ها برای ورود به بازار کنند.البته این بدترین سناریوی داستان نیست. متاسفانه سرمایه‌گذارانی که خود فعالیت صنعتی و کسب‌وکاری در حوزه تخصصی ندارند وقتی وارد استارتاپ می‌شوند و جایگاه هیئت مدیره را به دست می‌آورند، نه تنها به رشد استارتاپ کمک نمی‌کنند بلکه در حساس‌ترین مرحله آن را به سمت دره هدایت می‌کنند.در حقیقت اکوسیستم استارتاپی و نوآوری توانایی لازم برای جذب سرمایه هوشمند یا همان اسمارت را حداقل در حوزه سلامت ندارد و بازی سرمایه‌گذاری امروز برای استارتاپ‌ها یک بازی دو سر باخت شده است.از اکوسیستم خارج شوید از اکوسیستم خارج شویدمهم‌ترین توصیه به بنیان‌گذاران استارتاپ‌های سلامت این است که منابع مورد نیاز شما، اکنون در اکوسیستم استارتاپی و نوآوری وجود ندارد یا بسیار کمیاب است. بنابراین بهترین راهکار این است که برای دستیابی به منابع گمشده خود از اکوسیستم خارج شوید. همان راهکاری که در کتاب چه کسی پنیر من را جابه‌جا کرد معرفی شده، احتمالا در اینجا هم جواب می‌دهد.نوشته دکتر آیدین پرنیا؛ مشاور استارتاپ‌ها و سرمایه‌گذاران سلامت دیجیتال آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 08 Mar 2020 20:50:54 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/healthcare-ai-startups-osihlbij6lj9 یکی از روندهای مطرح امروز در دنیای تکنولوژی، هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) است. هوش مصنوعی را به زبان ساده می‌توان توانایی سیستم‌های کامپیوتری برای انجام کارهایی دانست که به طور معمول نیاز به هوش انسان دارند. توضیحات بیشتر در مورد تعریف هوش مصنوعی را در مقاله «آیا هوش مصنوعی جایگزین پزشکان خواهد شد؟» مطالعه نمائید.هوش مصنوعی در حوزه سلامت طی یک دهه گذشته به آهستگی ولی در بخش‌های مختلف جایگاه خود را یافته است. تعداد استارتاپ‌هایی که محصول و ارزشی که ایجاد می‌کنند به‌طور مستقیم با هوش مصنوعی مرتبط است نسبت به دیگر تکنولوژی‌های نوظهور مانند اینترنت اشیا، واقعیت مجازی یا واقعیت افزوده به مقدار قابل ملاحظه‌ای بیشتر است. از سوی دیگر بسیاری از استارتاپ‌هایی که هسته اصلی محصول آنها را تکنولوژی‌های دیگر تشکیل می‌دهد نیز از تکنولوژی هوش مصنوعی بهره می‌برند.به منظور شناخت و دسته‌بندی استارتاپ‌های هوش مصنوعی در حوزه سلامت و مراقبت‌های بهداشتی درمانی، ما بیش از 115 استارتاپ را بررسی و آن‌ها را در هشت دسته‌بندی اصلی قرار دادیم. علاوه بر این‌ها، سه دسته دیگر نیز وجود داشت که تعداد استارتاپ‌های آن‌ها کمتر از دسته‌های اصلی بود. هر چند ممکن است همچنان استارتاپ‌هایی وجود داشته باشند که در این دسته‌بندی‌ها نگنجند ولی این دسته‌بندی نمایی خوب از آنچه تاکنون توسط هوش مصنوعی در سلامت ایجاد شده و یا در حال توسعه است به ما می‌دهد. مهم‌ترین کاربرد این دسته‌بندی، الگوبرداری و شناخت بهتر فرصت‌های ارزش‌آفرینی با استفاده از تکنولوژی‌های هوش مصنوعی در حوزه سلامت است.دسته‌بندی‌های استارتاپ‌های هوش مصنوعی در سلامت شامل موارد زیر است:1. دستیار مجازی2. تحقیقات بالینی3. کشف دارو4. کمک‌تشخیصی5. کمک‌تصمیم‌گیری بیمارستان6. مدیریت خدمات سلامت7. مراقبت از راه دور8. مراقبت شخصی‌سازی‌شده9. تندرستی10. حفظ امنیت11. تحلیل اطلاعات ژنتیکنقشه استارتاپ های هوش مصنوعی سلامت و پزشکی1. دستیار مجازیاستارتاپ‌های این دسته با استفاده از تکنولوژی هوش مصنوعی به بیماران کمک می‌کنند تا مشکل خود را بهتر بفهمند، تشخیص‌های احتمالی را بدانند و یا پزشک و مرکز درمانی مناسب خود را بیابند. برخی از استارتاپ‌های این دسته نیز به پزشکان در انجام امور حرفه‌ای خود کمک می‌کنند تا بتوانند بازده بیشتری داشته باشند.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:بابیلون هلث (Babylon Health): با ترکیب فناوری هوش مصنوعی و تخصص پزشکی انسان‌ها یک سیستم خدمات بهداشتی دیجیتال ایجاد کرده است که افراد می‌توانند با مراجعه به آن، مراقبت‌های کامل بهداشتی از جمله ارزیابی بهداشتی شخصی، مشاوره درمانی و ملاقات چهره به چهره با پزشک را در هر زمان از شبانه روز دریافت نمایند. کِی هلث (K Health): این استارتاپ تجربه‌های سلامت افراد را که از طریق تعامل با آن‌ها به دست آمده در یک پایگاه داده واحد ذخیره می‌کند و با استفاده از الگوریتم‌های یادگیری هوش مصنوعی مبتنی بر همین داده‌های جمع آوری شده به ارائه مشاوره‌های سلامتی به سایر افراد می‌پردازد تا مردم بتوانند از طریق آن کنترل سلامتی خود را به دست گیرند. کورآی (curai): این استارتاپ با استفاده از فناوری یادگیری ماشین به بیماران کمک می‌کند اطلاعات صحیح را به پزشکان ارائه دهند تا متخصصان بتوانند بر مبنای آن بهترین تشخیص را داشته باشند. سوکی (suki): یک دستیار پزشک دیجیتال است که قادر به شخصی‌سازی برای هر پزشک بوده و در اتاق معاینه به او کمک می‌کند سریع‌تر و هوشمندانه‌تر عمل کند.2. تحقیقات بالینیهوش مصنوعی در حوزه تحقیقات بالینی دو مدل خدمت ارائه می‌دهد. یک مدل انجام کارآزمایی‌ها بالینی (Clinical Trial) مجازی است. در تولید دارو به خصوص پیش از آزمون‌های حیوانی یا انسانی، هوش مصنوعی با استفاده از داده‌های کلان یک کارآزمایی بالینی مجازی را اجرا می‌کند. نتیجه این تحقیقات سرعت ارزیابی داروها را افزایش می‌دهد و منجر به جلوگیری از هزینه‌های بیهوده برای داروهای بی‌اثر می‌شود. مدل دیگری که هوش مصنوعی به کمک تحقیقات می‌آید تطبیق افراد مناسب برای انجام کارآزمایی‌های بالینی است. یکی از چالش‌های تحقیقات یافتن افراد مناسب برای ورود به مطالعات است که استارتاپ‌های این حوزه با استفاده از هوش مصنوعی این مشکل را حل می‌کنند.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:تکرو (Teckro): یک شرکت علوم فناوری است که به آزمایشگاه‌های بالینی و کادر تیم تحقیقات بالینی امکان تحقیق، پرسش و پاسخ و آنالیز آزمایش‌های بالینی را می‌دهد. امکان ثبت بازخورد سریع و مستمر بر اطلاعات نیز وجود دارد. سرعت و وسعت این تحقیقات موجب رشد سریع داروها و درمان پیچیده‌ترین بیماری‌ها در جهان می شود.ساما (saama): یک شرکت ارائه‌دهنده پلتفرم اطلاعات بالینی در فضای ابری است که با یکپارچه کردن داده‌های بالینی، امکان دسترسی راحت به این داده‌ها را فراهم می‌کند. این استارتاپ با ایجاد بسترهای نرم‌افزاری در جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها‌، مبتنی بر هوش مصنوعی به شرکت‌های دارویی برای ایجاد برنامه‌های جدید تولید دارو کمک شایانی می‌کند.ان‌فِرِنس (nference): این استارتاپ با استفاده از الگوریتم‌های شبکه عصبی پیشرفته (یادگیری عمیق و کم‌عمق) متون مختلف حوزه‌های علمی و تجاری را به صورت لحظه‌ای پردازش کرده و دانش استخراج شده را به صورت APIهایی در اختیار مشتریان خود که بیوانفورماتیک‌ها، زیست‌شناسان، تحلیل‌گران تجارت، داروسازان و غیره هستند قرار می‌دهد.فلت آیرون (Flatiron Health): با جمع‌­آوری تجربه­‌های بیماران مبتلا به سرطان و با کمک الگوریتم‌­های یادگیری ماشین محققان را در پیشبرد سریع تحقیقات خود و مراقبت بهتر از بیماران یاری می‌دهد.3. کشف دارواستارتاپ‌هایی که در زمینه کشف دارو فعالیت می‌کنند سعی دارند ساختارهای جدید مولکولی و فرمول‌های جدید دارویی را با بهره‌گیری از تکنولوژی‌های هوش مصنوعی کشف کنند. این استارتاپ‌ها از داده‌های متنوع و مختلف، از اطلاعات ژنتیکی تا داده‌های بیولوژیک و محیطی استفاده می‌کنند تا بتوانند ترکیبات جدید را پیدا کنند. تعداد استارتاپ‌های موجود در این دسته و سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در آن‌ها نیز به نسبت سایر دسته‌ها قابل توجه است.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:ری‌کیورژن (Recursion Pharmaceuticals): این استارتاپ بیوتکنولوژی با ترکیب بیولوژی تجربی، اتوماسیون و هوش مصنوعی به صورت موازی در یک سیستم می‌تواند با سرعت و بازده بهتری درمان‌های جدیدی برای بیماری‌ها کشف کند.بلک‌تورن تراپیوتیکس (BlackThorn Therapeutics): این استارتاپ در حوزه بالینی اعصاب و روان فعالیت می‌کند و به دنبال کشف درمان‌های هدفمند برای اختلالات مغزی است.نوریتاس (nuritas): با ترکیب هوش مصنوعی و ژنومیک به کشف پپتیدهای فعال زیستی طبیعی می‌پردازد. هدف این استارتاپ مدیریت سلامت انسان و بهبود بخشیدن آن است.لب‌جینیوس (LabGenius): از یادگیری ماشین برای تولید پروتئین درمانی بهتر کمک می‌گیرد. ترکیب زیست‌شناسی سنتی و فناوری پیشرفته راهکار این استارتاپ برای متحول کردن روند کشف مسکن‌ها و ساخت داروهای ایمن‌تر و موثرتر در سراسر جهان است.4. کمک‌تشخیصیراهکارهای کمک‌تشخیصی زیر مجموعه‌ای از سیستم‌های کمک‌تصمیم‌گیری (Decision Support Systems) هستند. استارتاپ‌های این دسته در انواع روش‌های تشخیصی به خصوص روش‌های پاراکلینیک وارد می‌شوند و سرعت تشخیص را افزایش، خطاها را کاهش و فرآیند را بهبود می‌دهند. برخی دیگر از استارتاپ‌های این دسته نیز هستند که با بهره‌گیری از هوش مصنوعی دسترسی به روش‌های تشخیصی را بیشتر می‌کنند. برخی دیگر از استارتاپ‌های هوش مصنوعی سلامت نیز هستند که با استفاده از این تکنولوژی‌ها راهکارهای کاملا جدید تشخیصی ابداع می‌کنند.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:فرینوم (Freenome): یک شرکت فناوری بهداشت است که در زمینه کنترل سرطان و سایر بیماری‌ها در راستای کنترل مراحل بیماری، محصولات دقیق غربالگری را در دسترس قرار داده و به‌صورت غیر تهاجمی توسعه می‌دهد. (با تولید محصولات غربالگری دقیق و در دسترس به تشخیص به موقع و درمان فعالانه سرطان و سایر بیماری‌ها در مرحله قابل کنترل از بیماری کمک می‌کند.)پروشیا (Proscia): استارتاپی برای داده‌کاوی توسط هوش‌مصنوعی در جهت کشف ارزشمند فاکتور‌های پنهان سرطان به طور دقیق‌تر و سریع‌تر است. این استارتاپ یک پلتفرم آسیب‌شناسی دیجیتال است که با استفاده از هوش مصنوعی داده‌های پنهانی را که با چشم انسان قابل مشاهده نیست کشف و آن‌ها را به بینش‌های ارزشمندی برای بهبود کارایی، سرعت و کیفیت تشخیص سرطان تبدیل می‌کند.مکس‌کیو اِی‌آی (MaxQ AI): در موارد حاد پزشکی با تجزیه و تحلیل‌های پیشرفته و هوش مصنوعی ابزارهای پشتیبان تصمیم‌گیری در لحظه را برای بهبود نتایج بالینی فراهم می‌کند.آرتی‌کیو (ArtiQ): این نرم‌افزار پزشکی مبتنی بر هوش مصنوعی یک شریک قابل اعتماد برای پزشکان در تشخیص، درمان و پیگیری مشکلات تنفسی است. آرتی‌کیو در حال حاضر به تفسیر و تست عملکرد ریوی و بهبود محیط تشخیص بیمار کمک می‌کند.آیلیس (aillis): آیلیس روش‌های جدید آزمایش و تشخیص آنفولانزا با استفاده از هوش مصنوعی را ارائه می‌دهد. (این شرکت به طور عمده روی روش‌های جدید تشخیص آنفولانزا تمرکز دارد.)باترفلای نتورک (butterfly network): یک دستگاه تصویربرداری پزشکی طراحی کرده‌است که باعث کاهش هزینه تصویربرداری سه‌بعدی و آنی می‌شود.هلثی آی‌او (healthy.io): این استارتاپ دوربین‌های گوشی را تبدیل به یک وسیله پزشکی می کند. اولین محصول آن ها کیت ادرار خانگی است که امکان تفسیر آزمایش ادرار با کمک تلفن همراه را به وسیله اسکن هوشمند فراهم می‌کند. به این ترتیب، افراد مبتلا به دیابت یا فشار خون بالا می‌توانند آزمایش‌های ادرار برای تشخیص مشکلات کلیوی را در خانه انجام دهند. این محصول برای غربالگری جمعیتی در اروپا ساخته شده‌است. محصول دوم آنها برای ارزیابی و نظارت بر زخم‌های مزمن و مراقبت‌های بهتر از آن‌ها است.سیگ توپل (sigTuple): ­با جمع­‌آوری و تحلیل داده­‌های پزشکی با استفاده از هوش­‌مصنوعی و استخراج دانش نهفته در آن­ها اطلاعات مفیدی به منظور تشخیص­ سریع­تر ودقیق­‌تر در اختیار پزشکان قرار می­‌دهد.سایت (sight): یک شرکت تجهیزات پزشکی است که تشخیص مقرون به صرفه و دقیقی را برای خود‌مراقبتی به ارمغان می‌آورد. این شرکت با استفاده از تکنولوژی یادگیری ماشین و تجزیه و تحلیل­ نمونه خون با کمک هوش­‌مصنوعی بیماری­‌های عفونی را تشخیص می­‌دهد.ویز (viz): ویز به پزشکان کمک می کند تا از طریق یادگیری ماشین ناهنجاری‌های اسکن مغز را تشخیص دهند. این نرم‌افزار با استفاده از یادگیری عمیق و تحلیل روی اسکن­‌های مغزی، انسداد عروق بزرگ را که منجر به نوعی سکته مغزی غیرفعال می­‌شود تشخیص می­‌دهد و از این طریق به پیشگیری و درمان سریع‌­تر بیماران کمک می­‌کند.مدیال اِرلی‌ساین (medial earlysign): مدیال اِرلی‌ساین یک بستر هوش­‌مصنوعی مستقر بر روی داده­‌های جمع­‌آوری شده از میلیون­‌ها بیمار ایجاد کرده است که قادر به پیش­‌بینی انواع بیماری­‌های متابولیک، ایمنی و عفونی از روی نتایج آزمایش خون افراد می‌باشد.کورتی (Corti): این استارتاپ با استفاده از تکنولوژی یادگیری ماشین کمک می‌کند تصمیمات زودتر و دقیق‌تر در بخش اورژانس گرفته شود. به عنوان مثال به تشخیص زودتر سکته قلبی کمک می‌کند.5. کمک‌تصمیم‌گیری بیمارستانسیستم‌های کمک‌تصمیم‌گیری در سطح مدیریتی برای بیمارستان‌ها و مراکز درمانی نیز می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند. یکی از راهکارهایی که توسط این دسته از استارتاپ‌ها ارائه می‌شود مدیریت و توزیع مناسب منابع به منظور کاهش هزینه‌ها و افزایش بازدهی است. استارتاپ‌های دیگری نیز هستند که برخی از کارهای پرسنل مراکز درمانی را با استفاده از هوش مصنوعی اتوماسیون می‌کنند و به این طریق از نیروی انسانی مورد نیاز و یا حجم کاری آن‌ها می‌کاهند.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:اولیو (Olive): اولیو، قصد دارد ربات‌­ها را در مواردی که می­‌توانند بهتر از انسان عمل کنند جایگزین نیروی انسانی کند و تنها مواردی همچون خلاقیت و همدلی که انسان در آن از ربات پیشتاز است بر عهده بشر باشد.کیوونتوس (Qventus): با استفاده از الگوریتم­‌های یادگیری و بهینه­‌سازی، تصمیمات عملیاتی بهینه و در لحظه را برای مراقبت‌های بهداشتی به بیمارستان‌­ها و مراکز خدمات درمانی پیشنهاد می­‌دهد.لین تاس (leanTaas): این استارتاپ با استفاده از تحلیل داده‌های پرونده‌های الکترونیک و برنامه‌های کاری کلینیک‌ها و بیمارستان‌ها بازده عملیاتی آن‌ها را به شکل محسوسی افزایش می‌دهد. این راهکار منجر به کاهش زمان انتظار بیماران و هزینه‌های مراکز می‌گردد در حالی که رضایت بیماران افزایش پیدا می‌کند.6. مدیریت خدمات سلامتیکی دیگر از راهکارهایی که هوش مصنوعی ارائه می‌دهد ارزیابی ریسک است. برای شرکت‌های بیمه یا کارفرما‌هایی که کارکنان خود را بیمه می‌کنند ارزیابی ریسک و مدیریت آن خدمتی ارزشمند است. به طور کلی استارتاپ‌هایی که در این دسته قرار دارند مشتریانشان بیمه‌ها یا سازمان‌ها (برای خدمات بیمه که به کارکنانشان می‌دهند) هستند. این استارتاپ‌ها با مدیریت خدمات سلامت در وهله اول سعی در کاهش هزینه‌های کلان بهداشتی درمانی دارند.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:لومیاتا (Lumiata): این استارتاپ با استفاده از هوش مصنوعی پیش‌بینی‌هایی برای مدیریت هزینه‌ها و ریسک به شرکت‌های بیمه و کارفرمایان ارائه می‌دهد.اِی‌آی کیور (AiCure): یک شرکت تجزیه و تحلیل داده پیشرفته است که از هوش‌مصنوعی برای درک چگونگی پاسخ بیماران به درمان استفاده می‌کند. این استارتاپ با استفاده از هوش­‌مصنوعی داده­‌های ویدئویی، صوتی و رفتاری را که از بیمار دریافت می­‌کند تحلیل کرده و چگونگی پاسخ بیمار به درمان را گزارش می­‌دهد و از این طریق باعث تصمیم‌گیری­‌های هوشمندانه و بهبود روند درمان بیماران می­‌شود.یوکِیر اِی‌آی (Ucare.ai): با استفاده از یوکِیر بیماران می­‌توانند به درک شخصی از شرایط سلامت خود و خطرات احتمالی آینده دست پیدا کنند و بتوانند اقدامات پیشگیرانه را زودتر انجام دهند. از همین رو ارائه‌‌دهندگان خدمات سلامت نیز می­‌توانند روی افرادی که نیاز به درمان فوری دارند تمرکز کنند.هلث اَت اِسکیل (health at scale): این استارتاپ با استفاده از هوش مصنوعی و تکنولوژی یادگیری ماشین بیمار را با مناسب‌ترین پزشک و مرکز درمانی در مناسب‌ترین زمان انطباق می‌دهد. در نتیجه راهکار این استارتاپ نتایج درمان بهبود و هزینه‌ها کاهش می‌یابد.لوسینا هلث (Lucina Health): این استارتاپ با اتکا به یک پایگاه داده غنی و تحلیل وضعیت جسمانی زنان باردار، افرادی را که در معرض خطر زایمان زودرس هستند (معمولا در سه ماه اول بارداری) شناسایی می­‌کند تا با پیشگیری و درمان زودهنگام از وقوع اتفاقات ناگوار جلوگیری شود.7. مراقبت از راه دوراستارتاپ‌های این دسته با استفاده از هوش مصنوعی بخشی از نقش پرسنل بهداشتی درمانی را به عهده می‌گیرند. راهکارهای مراقبت از راه دوری که از هوش مصنوعی بهره می‌برند مانیتورینگ اولیه بیمار را انجام می‌دهند و در صورتی که مشکلی وجود داشته باشد پرسنل بهداشتی درمانی یا فرد مسئول را مطلع می‌کند. این استارتاپ‌ها ضمن کاهش هزینه‌های سیستم، راهکاری برای مشکل کمبود نیروی متخصص نیز هستند.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:مایند استرانگ (Mindstrong): مایند استرانگ برای اولین بار راهی برای اندازه­‌گیری عینی و مداوم عملکرد مغز به صورت روزانه ارائه کرده­‌است. این استارتاپ دیدگاه جدیدی از عملکرد مغز به ­انسان می­‌دهد که تاکنون از روش­‌های تصویربرداری سنتی امکان­‌پذیر نبوده است.بایوفرمیس (Biofourmis): بایوفورمیس، با استفاده از موتور تحلیلی مبتنی­ بر هوش­‌مصنوعی و تجزیه و تحلیل داده­‌های بالینی موجود در منابع خود، وقوع یا تشدید یک بیماری را از قبل پیش‌­بینی کرده و به پزشکان و شرکت­‌های تولید دارو و خدمات سلامت کمک می­‌کند تا خدمات بهتر و موثر­تری ارائه دهند.کانتینیوس بایومتریکس (ContinUse Biometrics): فناوری معاینه از راه دور را به طور کارآمدی پیاده­‌سازی می‌کند. به این صورت که از طریق سنسورهایی که به گوشی همراه فرد متصل است در هر زمان و هر مکان که فرد بخواهد اطلاعات بالینی همچون ضربان قلب، فشار خون، میوگرافی و غیره را بدون تماس جسمی و از راه دور برای پزشک ارسال می­‌کند تا از طریق آن درمان و تشخیص مناسب را انجام دهد. این استارتاپ برای مراقبت از بیماران قلبی و عروقی، عضلانی و دیابت بسیار موثر است.وینترلایت لبز (Winterlight Labs): وینترلایت، فناوری‌ای ایجاد می‌کند که می‌تواند به سرعت و به طور دقیق علائم اختلال شناختی را از نمونه گفتار تشخیص دهد. در واقع وینترلایت با به‌کارگیری هوش­‌مصنوعی و پردازش و تحلیل صدای افراد و الگوهای گفتار زبان آن­ها، بیماری‌­های شناختی و روانی از جمله زوال عقل را تشخیص می‌­دهد.دنتال مانیتورینگ (dental monitoring): راهکار این استارتاپ برای پایش سلامت دندان‌ها استفاده از یک گجت برای عکس‌برداری با گوشی موبایل از دندان‌ها و تحلیل آن‌ها با هوش مصنوعی است.ام فاین (mfine): این استارتاپ از طریق گوشی همراه و یا دستگاه­‌های پوشیدنی دیجیتال اطلاعات سلامت افراد را بررسی و تحلیل کرده و پیش­‌بینی دقیقی از وضعیت سلامت بیمار را در اختیار مراکز درمانی و پزشکان قرار می­‌دهد تا از طریق ارزیابی‌­های اولیه تشخیص و درمان بهتر و سریع­‌تری برای بیمار فراهم کنند.8. مراقبت شخصی‌سازی‌شدهاستارتاپ‌های این دسته نیز زیرمجموعه سیستم‌های کمک‌تصمیم‌گیری قرار می‌گیرند ولی در زمینه مراقبت‌های درمانی به متخصصان کمک می‌کنند بهترین درمان متناسب با نیاز و شرایط فرد را تجویز نمایند. برخی از این استارتاپ‌ها نیز هستند که خود می‌توانند در مواقع بحرانی شرایط بیمار را تشخیص دهند و درخواست کمک نمایند و یا حتی مداخله‌ای برای نجات جان بیمار انجام دهند.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:هول بیوم (Whole Biome): یک شرکت میکروبیوم است که با ایجاد تعادل هدفمند در میکروبیوم‌های انسانی در زمینه ایجاد مراقبت بهتر از بیماران متمرکز شده است. این استارتاپ با جمع­‌آوری و تحلیل میکروبیوم­‌های انسانی به پزشکان و محققان کمک می­‌کند تا به سرعت بیومارکرهای جدید را برای اهداف مورد نظر خود از جمله تشخیص و درمان بیماری­‌ها کشف کنند.اسپرینگ هلث (Spring Health): هدف این استارتاپ کمک به افراد مبتلا به اختلالات روان است تا هر چه زودتر بهبود پیدا کنند. بدین منظور با استفاده از هوش مصنوعی بهترین راهکارهای درمانی و بهبودی را در زمان مناسب پیشنهاد می‌دهد.لیریو (Lirio): این استارتاپ پلتفرم ارتباطی شخصی‌سازی شده برای تغییر رفتار است که این رویکرد فردمحور را با استفاده از هوش مصنوعی فراهم می‌کند.آبلاکون (ablacon): این استارتاپ سیستم هوش مصنوعی ابداع کرده است که می‌تواند فیبریلاسیون دهلیزی را دقیق و قابل اعتماد تشخیص دهد و درمان کند.9. تندرستیهوش مصنوعی در دسته استارتاپ‌های تندرستی راهکارهایی از توصیه رفتار سلامت مناسب فرد تا ترغیب شخصی‌سازی شده را ارائه می‌کند. هر چند در بسیاری از استارتاپ‌های بازار تندرستی ممکن است از هوش مصنوعی استفاده شود ولی کمتر این تکنولوژی، هسته اصلی این کسب‌وکارها را شکل می‌دهد.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:ول توک (Welltok): این استارتاپ، پلتفرم مبتنی بر داده برای ترغیب افراد به مشارکت در سلامت و مراقبت از خود است که خدمات خود را به شرکت‌های بیمه و کارفرمایان ارائه می‌دهد.وی (Vi): این استارتاپ ارائه دهنده تمرین‌های ورزشی شخصی‌سازی‌شده توسط هوش‌مصنوعی در قالب فایل‌های صوتی است. با توجه به هدف هر فرد از ورزش و پایش لحظه‌ای وضعیت او با استفاده از هوش مصنوعی تمرین‌های صوتی ورزشی مناسب را به صورت روزانه ارائه می کند. این اپلیکیشن ورزش کردن را برای کاربران خود بسیار مفرح کرده است.10. حفظ امنیتحفظ امنیت و حریم شخصی افراد در حوزه سلامت از حساسیت زیادی برخوردار است. از سوی دیگر ما نیاز به دسترسی به داده‌های سلامت برای کشف ناشناخته‌ها داریم. استارتاپ‌هایی هستند که با بهره‌گیری از تکنولوژی هوش مصنوعی توانسته‌اند راهکارهایی برای دسترسی به داده‌ها و در عین حال حفظ امنیت و حریم شخصی ارائه دهند.یکی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر است:دیتاوَنت (Datavant): این استارتاپ داده‌های بهداشتی جهان را سازمان‌دهی می‌کند و به صاحبان داده کمک می‌کند تا حریم شخصی و امنیت داده‌های خود را در زمان اشتراک مدیریت کنند.11. تحلیل اطلاعات ژنتیککشف رازهای پنهان در اطلاعات ژنتیکی انسان بدون بهره‌گیری از تکنولوژی هوش مصنوعی امکان‌پذیر نیست. بنابراین استارتاپ‌هایی هستند که به طور اختصاصی روی توسعه راهکارهای تحلیل اطلاعات ژنتیکی با استفاده از هوش مصنوعی کار می‌کنند.برخی از استارتاپ‌های این دسته از قرار زیر هستند:وکسی نکست‌کُد (WuXi NextCODE): این استارتاپ با استفاده از ژنوم انسان، انواع بیماری‌ها و عوامل بیماری‌زا در هر شخص را مشخص می‌کند. محصول آن یک پلتفرم استاندارد جهانی برای داده‌های ژنومی ایجاد کرده است که قابلیت‌هایی همچون طراحی، ذخیره‌سازی، تفسیر و تجزیه و تحلیل داده‌های ژنومی را فراهم می‌کند‌.آی‌کربن‌ایکس (iCarbonX): پلتفرم هوش­ مصنوعی که داد­ه‌های بیولوژیکی را از افراد مختلف در چین چمع­‌آوری و داده‌کاوی می­‌کند تا از طریق یادگیری ماشین به استخراج الگوهای مفید دست پیدا کنند. شعار این استارتاپ زندگی سالم از طریق اکوسیستم زندگی دیجیتال است.نتیجه‌گیریاستارتاپ‌هایی که از تکنولوژی هوش مصنوعی در حوزه سلامت بهره می‌گیرند تعداد قابل توجهی دارند و سهم آن‌ها از بازار سرمایه‌گذار نیز نسبت به تکنولوژی‌های دیگر بیشتر است. به همین دلیل به نظر می‌رسد که فرصت مناسبی برای علاقه‌مندان به این تکنولوژی است که وارد حوزه سلامت شوند. از سوی دیگر برای فعالان حوزه سلامت نیز هوش مصنوعی بازاری رو به رشد و جذاب به نظر می‌رسد.علاوه بر مواردی که در این مقاله به آن‌ها اشاره شد ده‌ها استارتاپ دیگر هوش مصنوعی سلامت هستند که می‌توان از آن‌ها الگو گرفت. ولی در همین دسته‌بندی‌هایی که ذکر شد فرصت‌های بسیاری وجود دارد که نه فقط در بازار ایران نوظهور و بکر هستند، بلکه بسیاری از آن‌ها هنوز در دنیا به اندازه کافی توسعه نیافته‌اند یا سهم بازار قابل توجهی به‌دست نیاورده‌اند.تحصیل، مطالعه و کسب دانش و تجربه در زمینه هوش مصنوعی سلامت به خصوص با رویکرد بین‌رشته‌ای در آینده‌ای نه چندان دور -حتی اکنون در کشورهای پیشرفته- فرصت‌های شغلی و تحصیلی بسیار منحصر به فردی دارد. نویسندگان: دکتر آیدین پرنیا و مهندس نجمه یوسفیویرایش محتوایی و نگارشی: دکتر فرشته کاظمی‌پور و امین الهامی آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 02 Feb 2020 20:49:59 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/ai-and-coronavirus-qavv69w7mzjb هوش مصنوعی توانست اپیدمی ویروس کرونا را پیش‌بینی کند.آغاز یک پاندمیدر آخرین روزهای سال 2019 میلادی یک اپیدمی ویروسی جدید از شهر ووهان شروع شد که اکنون آن را با نام «2019-nCoV» یا ویروس کرونا جدید سال 2019 می‌شناسیم. طبق اطلاعیه سازمان بهداشت جهانی، گزارش‌هایی از موارد ابتلا به پنومونی در تاریخ 31 دسامبر 2019 منتشر شده بود که عامل آن با هیچ کدام از ویروس‌های شناخته شده مطابقت نداشت. ویروس جدید در 7 ژانویه شناسایی شد و مشخص گردید که از همان خانواده ویروس سرماخوردگی و ویروس‌های دیگری مانند سارس (SARS) و مرس (MERS) است.با آنکه دنیا تجربه مبارزه با اپیدمی‌هایی از این دسته ویروس‌ها را در یک دهه پیش داشت ولی بار دیگر این ویروس بود که ما را غافلگیر کرد. ویروس کرونای جدید در حدود یک ماه بیش از 6 هزار نفر را مبتلا کرده و باعث مرگ 132 نفر شده است. اکنون در 29 ژانویه (9 بهمن) موارد ابتلا در 19 کشور گزارش شده است. در شهر ووهان و هانگانگ اکنون حدود 18 میلیون نفر در قرنطینه هستند.ویروس کرونای جدید در حدود یک ماه بیش از 6 هزار نفر را مبتلا کرده و باعث مرگ 132 نفر شده است.خطای انسانی یا عدم کفایتمرگ و میر ویروس کرونا حدود 3 درصد می‌باشد و نسبت به سارس با 10 درصد و مرس با 34 درصد بسیار کمتر است ولی میزان انتقال آن به میزان چشمگیری از این ویروس‌ها بیشتر است. با این حال هنوز وضعیت اضطراری جهانی برای ویروس کرونای جدید اعلام نشده است ولی گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد که سازمان‌های بین‌المللی مسئول، بار دیگر نتوانستند به موقع برای جلوگیری از گسترش جهانی یک بیماری عفونی اقدام کنند. به نظر می‌رسد که عوامل مخدوش‌کننده مختلفی مانند مسائل سیاسی و اقتصادی وجود دارد که تصمیم‌گیری در این موارد را دشوار و دچار تأخیر می‌کند.تئودور آدهانوم، دبیر کل جدید سازمان جهانی بهداشت، امروز 29 ژانویه در حساب توئیتر خود از اینکه در گزارش این هفته خود میزان خطر جهانی ویروس کرونا را متوسط اعلام کرده عذرخواهی کرده و اعلام کرده است که این مورد خطای انسانی در ثبت گزارش بوده است. حتی اگر این مورد را نیز در نظر نگیریم همچنان سرعت عمل و کفایت عملکرد ساختارهایی مانند سازمان جهانی بهداشت برای حفاظت از جان انسان‌ها در مقابل پاتوژن‌های مدرن بسیار ناکارآمد است.عذرخواهی دبیر کل سازمان بهداشت جهانی در مورد اشتباه رخداده در گزارش مربوط به کرونا ویروستشخیص اپیدمی با کمک هوش مصنوعیدر تاریخ 25 ژانویه، رسانه وایرد (Wired) خبری مبنی بر اینکه استارتاپ بلودات (BlueDot) اولین هشدار را در مورد اپیدمی ووهان اعلام نموده است منتشر کرد. در این خبر عنوان شده که این استارتاپ کانادایی که با استفاده از الگوریتم هوش مصنوعی وقوع اپیدمی در مناطق مختلف جهان را پیش‌بینی می‌کند در 31 دسامبر وقوع یک اپیدمی ویروسی در ووهان را به مشتریان خود هشدار داده است. این در حالی است که سازمان کنترل بیماری‌های آمریکا تقریبا یک هفته پس از آن در این مورد هشدار داد.استارتاپ بلودات توسط دکتر کامران خان بنیان‌گذاری شده است که خود تجربه کار در زمان طغیان سارس در سال 2003 را داشته و پس از آن تصمیم گرفته است راهکاری برای پیش‌بینی اپیدمی‌ها ابداع کند. راهکار بلودات با استفاده از تکنولوژی‌های یادگیری ماشینی (machine learning) و تحلیل زبان طبیعی (natural-language processing) از طریق تحلیل داده‌های موجود در اخبارهای محلی به 65 زبان، اطلاعات پرواز هواپیما و بلیط‌های آن‌ها و همچنین گزارش‌های انتشار بیماری‌های حیوانات و گیاهان می‌تواند احتمال وقوع یک اپیدمی را پیش‌بینی و پیش از گسترش آن هشدار دهد.این استارتاپ پیش از این توانسته وقوع اپیدمی‌های دیگری از جمله زیکا در جنوب فلوریدا را پیش‌بینی کند که این موضوع در مقاله‌ای در مجله لنست (Lancet) نیز به چاپ رسیده است.در مورد وقوع اپیدمی ویروس کرونای ووهان علاوه بر اینکه بلودات توانست زودتر از سازمان‌های مسئول هشدار دهد، انتشار بعدی در شهرهای بانکوک، سئول، تایپه و توکیو را نیز به درستی پیش‌بینی کرد.لازم به ذکر است که استارتاپ بلودات از سال 2008 فعالیت خود را آغاز نموده و اکنون حدود 40 نفر در آن مشغول به کار هستند. این استارتاپ توانسته در سه دور حدود 9/4 میلیون دلار سرمایه جذب نماید.استارتاپ بلودات اولین هشدار در مورد وقوع یک اپیدمی در ووهان را در 31 دسامبر، پیش از سایرین اعلام کرد.زمان استفاده از تکنولوژی دیجیتال در سلامت فرارسیدهشاید اگر امروز به شکل مؤثری از تکنولوژی‌های روز کمک گرفته می‌شد می‌توانستیم به شکلی کارآمدتر از انتشار و مرگ‌ومیر بیماری‌هایی مانند ویروس کرونا جلوگیری کنیم. نمونه‌هایی مانند استارتاپ بلودات بسیار است که با ارائه راهکارهای کارآمد می‌توانند به بهبود ارائه خدمات سلامت کمک کنند ولی به نظر می‌رسد همچنان مقاومت سیستم سلامت در مقابل استفاده از تکنولوژی‌های دیجیتال بسیار زیاد است. برخی از حساسیت‌ها در این زمینه قابل درک است ولی از سوی دیگر ممکن است بهره نبردن از آن‌ها صدمات جبران‌ناپذیری داشته باشد. به نظر می‌رسد که زمان استفاده از تکنولوژی‌های دیجیتال در سطوح مختلف سیستم سلامت فرا رسیده و تعلل بیش از این و مانع‌تراشی در مسیر پیشرفت و توسعه آن‌ها جایز نیست.منابعWHO Novel Coronavirus (2019-nCoV)Wuhan Coronavirus StatisticsAn AI Epidemiologist Sent the First Warnings of the Wuhan VirusAnticipating the international spread of Zika virus from BrazilThis tech firm used AI & machine learning to predict Coronavirus outbreak; warned people about danger zones آیدین پرنیا آیدین پرنیا Thu, 30 Jan 2020 10:40:56 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/can-ai-replace-doctors-g5abmukqntuo با آنکه شکی نیست که هوش مصنوعی بخشی مهم از آینده پزشکی خواهد بود ولی چهار دلیل اصلی وجود دارد که هوش مصنوعی نمی‌تواند جایگزین پزشکان شود. آیا هوش مصنوعی مشاغل پزشکی را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟هوش مصنوعی چیست؟تعریف هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) به ساده‌ترین شکل ممکن توانایی سیستم‌های کامپیوتری برای انجام کارهایی است که به طور معمول نیاز به هوش انسان دارند. کارهایی مانند درک تصویر، فهم زبان و تصمیم‌گیری از جمله مواردی هستند که تکنولوژی هوش مصنوعی می‌تواند انجام دهد.اکثر ما زمانی که نام هوش مصنوعی را می‌شنویم ربات‌های انسان‌نمایی را تصور می‌کنیم که مانند ما رفتار می‌کنند. این تصویری است که از فیلم‌های علمی‌تخیلی مانند ترمیناتور گرفته‌ایم. این تصور هرچند می‌تواند واقعیت داشته باشد ولی نگاه ما را از نقش واقعی و کارکرد اساسی هوش مصنوعی منحرف می‌کند. هوش مصنوعی در حقیقت برای شبیه‌سازی و تقلید عملکردهای مغزی انسان توسعه داده شده است.هدف هوش مصنوعی را می‌توان در سه حوزه یاد گرفتن، استدلال کردن و درک کردن دانست. برای دستیابی به این اهداف هوش مصنوعی از تکنولوژی‌های مختلفی از جمله یادگیری ماشینی (Machine learning)، شبکه عصبی (neural network) یا تحلیل زبان طبیعی (Natural language processing) بهره می‌گیرد. البته تعداد این تکنولوژی‌ها زیاد است و توضیح و تفسیر آن‌ها در حوصله این مقاله نیست ولی لازم است که بدانیم هوش مصنوعی خود مجموعه‌ای از تکنولوژی‌های مختلف است و امروزه علمی پیچیده و بسیار پیشرفته شده است.هوش مصنوعی همین امروز در زندگی ما بدون آنکه ما بدانیم، حضور دارد و در حال تاثیرگذاری است. به عنوان مثال نتایج جستجوی گوگل بر اساس علایق و رفتارهای پیشین شما توسط الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای شما شخصی‌سازی می‌شود. یا صفحات شبکه‌های اجتماعی با همین تکنولوژی محتوایی اختصاصی به شما نمایش می‌دهند. نرم‌افزارهای مسیریابی پیشرفته نیز از این تکنولوژی‌ها بهره می‌برند تا بتوانند بهترین مسیر را به شما پیشنهاد دهند.جایگاه امروزی هوش مصنوعی در سلامتتقریبا همه صنایع و حوزه‌ها از پیشرفت تکنولوژی و دست‌آوردهای هوش مصنوعی متأثر شده‌اند یا در حال تأثیرپذیری هستند. حوزه سلامت نیز از این قاعده مستثنی نبوده و هوش مصنوعی به آرامی در حال ورود به قسمت‌های مختلف آن است. هر چند زمانی که سخن از هوش مصنوعی در پزشکی و سلامت به میان می‌آید اغلب تصور ما سیستم‌های کمک تصمیم‌گیری (Decision Support Systems) و بیشتر کمک‌تشخیصی بالینی (Clinical Diagnosis Support Systems) است و البته هوش مصنوعی در این قسمت واقعا پیشرفت‌های قابل توجهی داشته است ولی دست‌آوردهای این تکنولوژی محدود به این موارد نیست.تعدادی از قسمت‌های حوزه سلامت و پزشکی که تکنولوژی هوش مصنوعی می‌تواند آن‌ها را متأثر نماید در ادامه ذکر شده است:1. کارآزمایی‌های بالینی (Clinical Trials): کمک به جذب و یافتن بیماران مناسب و همچنین طراحی و مدیریت بهتر و بهینه مطالعات. 2. کشف دارو (Drug Discovery): کشف ساختارهای جدید دارویی و ارزیابی آن‌ها در شبیه‌سازهای مجازی.3. تندرستی (Wellness): ارائه راهکارهای شخصی‌سازی شده متناسب با شرایط هر فرد.4. ژنتیک (Genetics): تحلیل و تفسیر توالی‌های ژنتیکی و ارائه توصیه‌های شخصی‌سازی شده.5. تصمیم‌گیری بیمارستانی (Hospital Decision Support): بهبود تصمیم‌گیری برای مدیریت منابع و امکانات بیمارستانی و ارتقای کیفیت و کمیت خدمات6. سلامت روان (Mental Health): تشخیص و پایش مشکلات سلامت روان و ارائه راهکارهای جدید ارزیابی و تشخیصی.7. کمک تصمیم‌گیری پاراکلینیک (Paraclinic Decision Support): تسهیل تشخیص و کاهش زمان و خطای تست‌های پاراکلینیک از جمله تصویربرداری، پاتولوژی و آزمایشگاهی.8. تغذیه (Nutrition): ساخت مواد غذایی که ترکیبات آن‌ها براساس نیازهای هر فرد شخصی‌سازی شده است.9. پیش‌آگهی (Prognosis): تخمین دقیق‌تر پیش‌آگهی بیماری‌ها یا ریسک ابتلا براساس داده‌های مختلف.10. مانیتورینگ (Monitoring): جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها از ابزارهای پوشیدنی، سنسورها و دستگاه‌های پایش خانگی.11. دستیار مجازی (Virtual Assistant): دستیار هوش مصنوعی متنی یا صوتی که به بیماران یا ارائه‌دهندگان خدمت کمک می‌کند.کاربردهای هوش مصنوعی در سلامت محدود به این موارد نیست و مثال‌های بسیاری از این موارد می‌توان ذکر کرد. هدف از معرفی این دسته‌ها در اینجا تنها جهت آشنایی با برخی از حوزه‌هایی که کمتر به آن‌ها توجه شده است بود.با این که هوش مصنوعی توانسته در قسمت‌های مختلف حوزه سلامت وارد شود ولی هنوز نتوانسته است جایگاهی تثبیت شده برای خود بیابد. حتی با وجود اینکه برخی از راهکارها، موفق به دریافت مجوز سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) شده‌اند ولی در مجموع تکنولوژی هوش مصنوعی برای حوزه پزشکی و سلامت هنوز به مرحله بهره‌برداری اساسی و پذیرش عمومی نرسیده است.مزیت های استفاده از هوش مصنوعی در سلامت و پزشکیآینده هوش مصنوعی در سلامتشاید هنوز هوش مصنوعی نتوانسته باشد جایگاه مستحکمی در حوزه سلامت بیابد ولی تقریبا همه صاحب‌نظران معتقد هستند که هوش مصنوعی در آینده حوزه سلامت را متحول خواهد کرد. این تکنولوژی‌ها مزایای بسیاری را ایجاد می‌کنند که برخی از مهم‌ترین آن‌ها از قرار زیر است:افزایش دقت: هوش مصنوعی در فرآیند‌های تشخیص، درمان و بازتوانی می‌تواند موجب افزایش دقت و کاهش خطاها گردد. در ابزارهای کمک تصمیم‌گیری که تاکنون نیز بیش از سایر موارد توسعه پیدا کرده‌اند این افزایش دقت و کاهش خطا مورد مطالعه قرار گرفته و به اثبات رسیده است.کاهش هزینه‌ها: هرچند توسعه تکنولوژی‌های هوش مصنوعی هزینه‌بر و زمان‌بر است و نیاز به سرمایه‌گذاری قابل توجهی دارد ولی برآوردهای انجام شده نشان می‌دهد که استفاده از این تکنولوژی‌ها می‌تواند صرفه‌جویی‌های بسیار زیادی برای سیستم سلامت و کشورها داشته باشد.کاهش نیاز به متخصصان: در بسیاری از نقاط جهان کمبود متخصص وجود دارد و با وجود تمام تلاش‌ها در چند دهه اخیر این مشکل رفع نشده است. به نظر می‌رسد هوش مصنوعی بتواند راهکارهای نوآورانه‌ای برای آن ارائه نماید.کاهش کارهای تکراری: هوش مصنوعی این قابلیت را دارد که وظایف تکراری پرسنل بهداشتی درمانی را انجام دهد و زمان بیشتری را برای انجام امور دیگر در اختیار ایشان قرار دهد. مزایای هوش مصنوعی در پزشکی و سلامت محدود به این موارد نیست ولی همین‌ها به تنهایی نیز دلیلی کافی بر این است که نمی‌توان از حضور این تکنولوژی‌ها در حوزه سلامت چشم‌پوشی کرد. همان‌طور که گفته شد ورود و تأثیرگذاری هوش مصنوعی بر حوزه سلامت اجتناب‌ناپذیر است و عمده اختلاف نظرها در این مقوله بر روی زمان و کم و کیف تحولاتی است که ایجاد خواهد کرد.پزشکان مصنوعی؟می‌دانیم که این تکنولوژی‌ها زمانی که وارد حوزه‌ها و صنایع دیگر شده‌اند نقش، جایگاه و کارکرد نیروی انسانی متخصص را متأثر کرده‌اند. به عنوان مثال در حوزه بانکداری نقش افرادی که تسهیلات و وام‌ها را ارزیابی، تعیین و اعطا می‌کردند کاملا تغییر پیدا کرده. پیشتر ایشان باید اطلاعات زیادی در مورد صنایع و کسب‌وکارهای مختلف می‌داشتند و طرح‌های توجیهی را بررسی می‌کردند ولی اکنون فقط اطلاعاتی را که هوش مصنوعی تحلیل کرده و نتیجه نهایی را تعیین نموده است به مشتری اعلام می‌کنند. در حقیقت نقش ایشان دیگر تحلیلگری نیست و بیشتر اطلاع‌رسانی را انجام می‌دهند.حال این سوال مطرح می‌شود که با توجه به اینکه بدون شک شاهد تحولات هوش مصنوعی در سلامت و پزشکی خواهیم بود، آیا نقش نیروی انسانی حوزه سلامت نیز متحول خواهد شد؟ در این مورد، بحث‌های زیادی به خصوص در مورد نقش پزشکان و تأثیراتی که هوش مصنوعی در جایگاه و شغل آینده آن‌ها می‌گذارد مطرح شده است که در این مقاله سعی در تحلیل آن‌ها داریم. اگر در میان مقالات، مستندات و صحبت‌های صاحب‌نظران این حوزه جستجو کنید دو گفتمان غالب را مشاهده می‌کنید. برخلاف تصور اولیه هیچ‌کس در مورد اینکه هوش مصنوعی تأثیری در جایگاه و نقش پزشکان نخواهد داشت صحبت نمی‌کند. به نظر می‌رسد که همانطور که همه در مورد اینکه هوش مصنوعی تحولی در حوزه سلامت و پزشکی ایجاد می‌کند اتفاق نظر دارند، در مورد اینکه این تحول نقش و جایگاه پزشکان را نیز متأثر خواهد کرد توافق دارند. تفاوت دیدگاه‌ها بیشتر در مورد میزان و نحوه این تأثیرات است. یک دیدگاه رادیکال که البته طرفداران زیادی نیز ندارد این است که نقش پزشک به کلی حذف خواهد شد. مطرح‌کنندگان این دیدگاه معتقد هستند که هوش مصنوعی در آینده نه چندان دور به اندازه‌ای پیشرفت می‌کند که عملکردهای یک پزشک از تصمیم‌گیری تا مداخلات درمانی را می‌تواند به انجام برساند.اما دیدگاه اکثریت در این زمینه این است که پزشکانی که می‌توانند با هوش مصنوعی کار کنند جایگزین پزشکانی می‌شوند که نمی‌توانند از آن بهره ببرند. در واقع طرفداران این دیدگاه معتقد هستند که دلایل بسیاری وجود دارد که پزشک هرگز به طور کامل از مراقبت‌های سلامت حذف نمی‌گردد ولی نوع ارائه خدمت و فعالیت‌هایی که انجام می‌دهد در آینده نه چندان دور تغییرات بسیاری خواهد کرد. هر چند میزان این تغییرات در بین رشته‌های مختلف تفاوت خواهد کرد. بسیاری از متخصصین معتقد هستند که رشته‌هایی مانند رادیولوژی یا پاتولوژی بسیار تحت تاثیر این تحولات قرار خواهد گرفت ولی رشته‌هایی مانند جراحی حداقل در آینده نزدیک تحولات چشمگیری نخواهند کرد.چرا هوش مصنوعی نمی تواند جایگزین پزشکان شود؟پزشکان آیندهاینکه چرا نقش پزشک از مراقبت‌های سلامت حذف نمی‌شود یک استنباط احساسی نیست و دلایل مستحکمی برای آن وجود دارد. هرچند این دلایل بر اساس درک امروزی ما از تکنولوژی شکل گرفته است و ممکن است شرایط اجتماعی در دهه‌های آینده سمت و سوی متفاوتی پیدا کند. با این حال چهار مورد از مهم‌ترین دلایلی که هوش مصنوعی نمی‌تواند جایگزین پزشکان شود از این قرار است:ارتباط انسانی: هوش مصنوعی شاید بتواند حتی احساسات انسانی را شبیه‌سازی کند ولی به نظر نمی‌رسد که این شبیه‌سازی بتواند جایگزین همدلی و همدردی انسانی شود. در موضوعاتی مانند دادن اخبار بد، امید و دلگرمی دادن و حمایت‌های روحی و روانی نقش پزشکان و پرسنل بهداشتی درمانی انکارناپذیر است.اعتماد بیماران: شاید تصور کنیم که اگر هوش مصنوعی عملکردی بهتر از پزشکان داشته باشند مردم آن‌ها را ترجیح می‌دهند. ولی در مطالعه‌ی بازاری که به تازگی در Harvard Business Review منتشر شده است، تحقیقات برخلاف این را نشان می‌دهند. مردم هنوز به طبابت هوش مصنوعی به صورت مستقل اعتماد ندارند.پیچیدگی زیاد: با وجود اینکه می‌دانیم هوش مصنوعی توانمندی‌های بسیاری برای درک مسائل پیچیده دارد ولی به نظر می‌رسد حوزه سلامت و تصمیمات و مداخلات پزشکی -حداقل در آینده نزدیک- پیچیدگی فراتر از حد این تکنولوژی‌ها دارند. ناتوانی در انجام برخی کارها: با آنکه هوش مصنوعی می‌تواند بسیاری از کارهای انسانی را انجام دهد ولی تصور بر این است که هر چقدر هم این تکنولوژی‌ها پیشرفت کنند برخی از کارها را انسان سریع‌تر، مطمئن‌تر و مقرون به صرفه‌تر می‌تواند انجام دهد. هنوز با اینکه هوش مصنوعی بتواند تمام کارهای انسانی را انجام دهد فاصله بسیار زیادی داریم.لذا برای پزشکان آینده، نقش انسانی آن‌ها بسیار مهم‌تر از نقش دانشی و حتی مهارتی است. پزشکان علاوه بر اینکه باید بتوانند از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده کنند، مهارت‌های ارتباطی و توانمندی‌های اجتماعی آن‌ها اهمیت بسزایی پیدا می‌کند. از سوی دیگر نقش پزشکان و متخصصان حوزه سلامت در توسعه راهکارهای هوش مصنوعی نیز در آینده پررنگ خواهد بود و جایگاه‌های شغلی نوظهور بسیار به خصوص برای پزشکان با دانش و مهارت‌های بین‌رشته‌ای در حوزه تکنولوژی‌های روزآمد به وجود خواهد آمد.پزشکانی که نتوانند با هوش مصنوعی کار کنند از رده خارج می شوند.نتیجه‌گیریما می‌دانیم که تکنولوژی‌های روز که اکنون به نام سلامت دیجیتال در حوزه سلامت وارد شده‌اند و هوش مصنوعی نیز بخشی از آن‌ها است، تحولاتی عظیم را در پزشکی و طبابت رقم خواهند زد. پیش‌بینی آنکه دقیقا چگونه و چه زمانی این تحولات رخ خواهد داد دشوار است ولی شکی نیست که باید آمادگی لازم برای آن را به‌دست آورد. گمانه‌زنی‌ها نشان می‌دهد طی 5 تا 10 سال آینده موج این تحولات رشته‌ها و تخصص‌های پزشکی را فراخواهد گرفت. بنابراین پزشکانی که بیش از یک دهه از زندگی حرفه‌ای آن‌ها باقی مانده به احتمال بسیار زیاد تحت تاثیر این تحولات قرار خواهند گرفت. شاید در حال حاضر لازم نباشد که اقدام خاصی انجام دهید ولی برای پزشکانی که می‌خواهند در آینده، پیشرو و تاثیرگذار باشند، لازم است که پیشرفت‌های سلامت دیجیتال را دنبال کنند و با آن همراه شوند تا در زمان تحولات آمادگی همگام شدن و حتی پیشگام شدن را داشته باشند.منابعWill artificial intelligence replace doctors?AI Can Outperform Doctors. So Why Don’t Patients Trust It?5 Reasons Why Artificial Intelligence Won’t Replace PhysiciansCan A.I. ever replace human doctors? Health tech experts weigh in Overview of artificial intelligence in medicineTommie Experts: Can Doctors Be Replaced by AI?Is AI paving the way to doctorless diagnosis?AI Will Not Replace Doctors, But It May Drastically Change Their Jobs آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 19 Jan 2020 17:59:38 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/tech-for-clinical-diagnosis-devices-zz8nkx30c96y تکنولوژی‌های دیجیتال در عرصه‌های مختلف علوم پزشکی و طبابت وارد شده‌اند و کم یا زیاد هر عرصه را متأثر نموده‌اند. یکی از عرصه‌های خودنمایی تکنولوژی در تشخیص‌های بالینی بوده است. به طور کلاسیک تشخیص بیماری‌ها توسط پزشک با گرفتن شرح حال و انجام معاینه و در صورت نیاز انجام آزمایش‌های پاراکلینیکی انجام می‌شود. پزشک با اطلاعاتی که از این منابع به‌دست می‌آورد لیستی از تشخیص‌های افتراقی در ذهن خود تهیه می‌کند و آن‌ها را براساس ملاک‌های مختلف اولویت‌بندی می‌نماید تا در نهایت به محتمل‌ترین تشخیص برسد.در این بین از قرن‌ها پیش پزشکان برای بهبود دریافت اطلاعات از معاینه بالینی، ابزارهایی را تولید کرده‌اند که از اولین این ابزارها می‌شود به گوشی‌های طبی باستانی اشاره کرد که به شکل لوله‌ای بودند که برای بهبود شنیدن صدای قلب استفاده می‌شدند. ساخت و توسعه ابزارها تشخیصی تا به امروز ادامه داشته و در سال‌های اخیر با ظهور تکنولوژی‌های دیجیتال شاهد ابزارهایی جدید و گاه باور نکردنی هستیم.تکنولوژی‌های دیجیتال در ابزارهای تشخیص پزشکیبرای درک بهتر از اینکه تکنولوژی‌های دیجیتال چگونه ابزارهای تشخیص بالینی را تحت تاثیر قرار داده‌اند آن‌ها را به 4 دسته اصلی تقسیم کرده‌ایم. این 4 دسته شامل 1) بهبود روش‌های قبلی؛ 2) تسهیل استفاده از ابزار؛ 3) ابزارهای جدید برای فرضیات قبلی و 4) روش‌ها و ابزارهای کاملا جدید؛ می‌باشند. در ادامه به معرفی هر دسته می‌پردازیم و در نهایت به این سوال که آیا ابزارهای تشخیص بالینی در آینده نزدیک متحول خواهند شد پاسخ می‌دهیم.1. بهبود روش‌های قبلیبا استفاده از تکنولوژی‌های دیجیتال به خصوص تکنولوژی هوش مصنوعی می‌توان روش‌های تشخیصی که از پیش وجود داشته و مدام مورد استفاده قرار می‌گیرند را بهبود بخشید. به عنوان مثال ابزارهای کمک‌تشخیصی در رادیولوژی یا پاتولوژی با کمک پردازش تصویر کمک می‌کنند که پزشک بتواند با اطمینان بیشتر تشخیص دهد و احتمال دیده نشدن نشانه‌ای در تصویر یا لام کاهش پیدا کند. ابزارهای کمک‌تشخیصی فقط در پردازش تصاویر ثابت کاربرد ندارند و حتی در تصاویر متحرک مانند سونوگرافی، کولونوسکوپی، آندوسکوپی یا اکوکاردیوگرافی نیز مورد استفاده قرار گرفته‌اند.یکی از استارتاپ‌هایی که در این زمینه فعالیت می‌کند وکسل‌کلاد (VoxelCloud) نام دارد. این استارتاپ که سال 2016 راه‌اندازی شده است موفق شده برای غربالگری سرطان ریه، غربالگری بیماری‌های شبکیه و آنالیز پلاک‌های عروق قلبی ابزارهای آنالیز تصاویر را تهیه نماید.استارتاپ وکسل کلاد ابزار کمک تشخیصی تصاویر رادیولوژی2. تسهیل استفاده از ابزارهاتکنولوژی دیجیتال این امکان را فراهم نموده که استفاده از برخی از ابزارها و روش‌های تشخیصی به اندازه‌ای آسان شود که توسط عموم مردم مورد استفاده قرار گیرند و یا آنکه امکان استفاده از آن‌ها در هر محلی به خصوص مناطق دور افتاده فراهم گردد. از این موارد می‌توان به اتوسکوپ یا افتالموسکوپ‌هایی که بر روی گوشی موبایل سوار می‌شوند و با اپلیکیشن خود می‌توانند تصاویر گوش یا شبکیه را تهیه و تحلیل کنند، اشاره کرد. همچنین می‌توان دستگاه‌های سونوگرافی را نام برد که به اندازه یک تلفن همراه کوچک شده‌اند یا ابزارهای ارزان و ساده‌ای که گوشی موبایل را تبدیل به میکروسکوپی با توانایی تشخیص مالاریا در لام خون محیطی می‌کند.یکی از استارتاپ‌های این دسته سل‌اسکوپ (Cellscope) نام دارد که اتوسکوپی برای انجام معاینات گوش در منزل توسط والدین کودک تهیه کرده است. این ابزار که بر روی گوشی موبایل سوار می‌شود می‌تواند تصویر مناسب از پرده گوش تهیه و آن را تحلیل و برای پزشک ارسال نماید. این استارتاپ سال 2011 فعالیت خود را آغاز نموده است.استارتاپ سل‌اسکوپ ابزار کمک تشخیصی عفونت های گوش کودکان3. ابزارهای جدید برای روش‌های شناخته شدهبهتر است این دسته را با معرفی یک مثال استارتاپی آغاز کنیم.استارتاپ نیرامای (Niramai) یک استارتاپ هندی است که از سال 2016 آغاز به فعالیت کرده است. محصول این استارتاپ یک دستگاه ترموگرافی برای گرفتن تصاویر حرارتی و نرم‌افزار تحلیل این تصاویر برای غربالگری سرطان پستان است. پیش از این نیز دانشمندان می‌دانستند که تومورها را می‌توان در تصاویر حرارتی تشخیص داد ولی چشم انسان قدرت تحلیل و تفاوت گذاشتن میان رنگ‌ها در تصویر حرارتی را ندارد و به راحتی دچار اشتباه می‌شود. در حالی که کامپیوتر از طریق هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی می‌تواند به راحتی و دقت بالا این تصاویر را تحلیل و بسیار زودتر از آنکه تومور در تصاویر ماموگرافی دیده شود آن‌ها را تشخیص دهد.در این دسته دقیقا به نمونه‌هایی مانند نیرامای اشاره داریم که ابزارهایی برای استفاده از روش‌های قدیمی ارائه‌داده‌اند که تا قبل از این به دلیل نبودن ابزارهای تشخیصی مناسب و به صرفه امکان استفاده از آن روش‌ها وجود نداشت. با استفاده از تکنولوژی می‌توان برخی از این روش‌ها را واقعا مورد استفاده قرار داد. حوزه دیگری که می‌توان تا حدود زیادی در این دسته تصور کرد تحلیل توالی ژنتیکی و شناسایی برخی ژن‌های خاص است.4. روش‌ها و ابزارهای کاملا جدیدشاید بتوان گفت که تحول اصلی دیجیتال برای ابزارهای تشخیصی در این دسته اتفاق می‌افتد. تکنولوژی‌های دیجیتال امکان فکر کردن به روش‌هایی را به ما داده است که پیشتر در فیلم‌های علمی تخیلی دیده بودیم. تصور کنید که دستگاه دستیار صوتی شما بتواند صدای نفس‌های شما در هنگام خواب را تحلیل کند و اگر اختلالی در نفس‌های شما به وجود آمد که احتمال مشکلی خطرناک مانند سکته قلبی یا آپنه تنفسی را بدهد به اورژانس یا اطرافیان شما اطلاع دهد. این تصور امروزه خیلی دور از واقعیت نیست. چند مثال دیگر از این دسته در ادامه آورده شده است.استارتاپ آکیلی (Akili) بازی تشخیصی درمانی برای اختلالات شناختی است. این استارتاپ که از سال 2011 شروع به فعالیت نموده است اکنون برای بیش‌فعالی کودکان یک بازی طراحی کرده و ساخته است که امکان تشخیص و تنظیم دوز درمان با بازی را دارد. این بازی در انتظار گرفتن تأیید FDA است و در صورت موفقیت می‌تواند به عنوان تشخیص و درمان تجویز شود.استارتاپ آکیلی بازی تشخیصی درمانی برای بیش فعالیاستارتاپ گرایل (Grail) با استفاده از آزمایش خون غربالگری سرطان انجام می‌دهد. به تازگی کشف شده است که قطعه‌هایی از DNA تومورهای سرطانی در گردش خون رها می‌شوند و معتقد هستند که با استفاده از هوش مصنوعی می‌توان فهمید که این قطعه DNA مربوط به چه توموری است. تعدادی استارتاپ در این حوزه در حال فعالیت هستند و گرایل یکی از آن‌ها است که توانسته رشد خوب و جذب سرمایه بسیار عالی داشته باشد. گرایل در حال حاضر مشغول انجام کارآزمایی‌های بالینی چند مرکزی بسیار بزرگ برای تکمیل دیتابیس خود است.استارتاپ گرایل غربالگری سرطان با آزمایش خوناستارتاپ ماینداسترانگ (Mindstrong) یک راهکار نوآورانه در زمینه تشخیص زودهنگام اختلالات روانی است. این استارتاپ توانسته با تحلیل نحوه استفاده فرد از گوشی موبایل خود و به خصوص الگوی لمس گوشی نشانه‌های اختلال را حتی پیش از آنکه خود فرد متوجه چیزی شود شناسایی نماید. این استارتاپ در سال 2014 توسط سه پزشک کارآفرین بنیان‌گذاری شده است.استارتاپ ماینداسترانگ تشخیص زودهنگام اختلالات روانآیا ابزارهای تشخیصی متحول خواهند شد؟با مروری بر مثال‌های گفته شده می‌توان دریافت که تکنولوژی‌های دیجیتال به آرامی در حال نفوذ در ابزارهای تشخیصی موجود هستند و جای خود را به عنوان ابزارهای کمک تشخیصی و یا ارتقا دهنده آن‌ها پیدا کرده‌اند، ولی به‌نظر می‌رسد که در آینده‌ای نزدیک باید شاهد روش‌ها و ابزارهای بسیار جدید، نوآورانه و حتی غیرقابل تصوری باشیم که به واسطه وجود تکنولوژی معرفی می‌گردند. هرچند همیشه ایجاد ابزارهای تشخیصی جدید همراه با افزایش هزینه‌های سیستم سلامت و بیماران بوده است ولی با توجه به ماهیت تکنولوژی‌های دیجیتال و رسالت آن‌ها به‌نظر می‌رسد که بسیاری از راهکارهای تشخیصی دیجیتالی صرفه اقتصادی مناسبی را بتوانند ایجاد کنند. در نهایت می‌توان انتظار تحولاتی شگرف در حوزه ابزارهای تشخیصی در چند سال آینده را داشت، هرچند این موضوع کاملا بستگی به آمادگی سیستم‌های سلامت و جامعه پزشکی برای پذیرش آن‌ها دارد. آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 05 Jan 2020 19:40:18 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/digital-technology-for-health-service-ry6uhsh9i5li با رشد تکنولوژی‌های دیجیتال و شناخته‌تر شدن کاربردهای آن‌ها فرصت‌های استفاده از این تکنولوژی‌ها نیز بیش از پیش مشخص گردیده است. این فرصت‌ها به اندازه‌ای بوده است که در چند سال اخیر حوزه‌ای تخصصی به نام سلامت دیجیتال (Digital Health) شکل گرفته است تا استفاده از تکنولوژی‌های دیجیتال در سلامت را مدیریت، تسهیل و جهت‌دهی کند. هرچند بیش از 20 سال پیش زمانی که سلامت الکترونیک شکل گرفت ما استفاده از این تکنولوژی‌ها در حوزه سلامت را آغاز کرده‌ایم ولی به نظر می‌رسد تحولاتی که در چند سال اخیر رخ داده است می‌تواند مسیری جدید برای آینده سلامت ترسیم کند.فرصت‌های استارتاپ‌ها در مدیریت کلان خدمات سلامتیکی از زمینه‌های سلامت که در تمام دنیا سیستم‌های سلامت را به چالش کشیده است موضوع هزینه‌های رو به افزایش مراقبت‌های سلامت است. در حالی که به نظر می‌رسد که دیگر راهکارهای مدیریت هزینه‌های سلامت و سرمایه‌گذاری در پیشگیری از بیماری‌ها، نمی‌تواند راهکاری بلندمدت برای کاهش هزینه‌ها باشد، تکنولوژی‌های دیجیتال با راهکارهای ساختارشکن و نوآورانه خود پاسخ‌های جدیدی را ارائه نموده‌اند. با استفاده از قابلیت‌هایی که این تکنولوژی‌ها در اختیار ما قرار می‌دهند می‌توان راهکارهایی را طراحی و پیاده‌سازی نمود که پیش از این بیشتر به یک رویا شبیه بود.راهکارهای سلامت دیجیتال که می‌توانند مستقیم یا غیر مستقیم در کاهش هزینه‌های مراقبت‌های سلامت تاثیرگذار باشند را می‌توان در راستای یکی از 4 چشم‌انداز زیر دانست.توانمندسازی مردم و بیماران: به منظور افزایش و تسهیل دسترسی مردم به خدمات سلامت و افزایش مسئولیت‌پذیری ایشان در مقابل سلامت خودهماهنگی اجزای سیستم سلامت: به منظور برقراری ارتباط و تسهیل تبادل اطلاعات میان اجزای مختلف حوزه سلامتتغییر نظام پرداخت: به منظور پیاده‌سازی نظام پرداخت مبتنی بر خروجی و حفظ سلامت مردمپزشکی شخصی: به منظور شخصی‌سازی نمودن هرچه بیشتر تشخیص و درمان برای افراددر راستای این چشم‌اندازها، صدها راهکار و مداخله سلامت در سطوح مختلف و برای ذی‌نفعان متفاوت تعریف شده و همچنان نیز نوآوری‌ها در آن‌ها در جریان است. این ساختار و اطلاع از چشم‌اندازها کمک می‌کند بتوان جهت‌دهی بهتری به نوآوری‌های سلامت دیجیتال داد.با این حال برای دستیابی به هدف کاهش هزینه‌ها در سطح مدیریت کلان خدمات سلامت نیاز است که ترکیبی از راهکارهای مختلف به صورتی در یک بسته خدمتی ارائه گردد که بتواند برخی از هزینه‌برترین خدمات را پوشش دهد. این بسته‌های خدمتی می‌تواند در قالب‌هایی از جمله خدمات پایه‌ای بیمه‌ها یا خدمات تندرستی و سلامت سازمانی ارائه گردد. زیربنای همه این قالب‌ها، کاهش هزینه‌های کلان و عمده سیستم می‌باشد.یک نمونه از این بسته‌های خدماتی می‌تواند ترکیبی از خدماتی مانند مشاوره و پزشکی از راه دور (Telemedicine)، خدمات در منزل (Homecare)، ارسال خدمات سلامت (Care Delivery)، مدیریت مراقبت‌های تشخیصی درمانی (Care Management) به همراه خدمات آموزشی و پیشگیری مناسب باشد. حال این بسته می‌تواند در قالب خدمات پایه‌ای بیمه تعریف شود و یا اینکه به عنوان خدمات تندرستی و سلامت سازمانی ارائه گردد. در هر دو قالب این خدمات با جای‌گذاری مناسب می‌تواند ارائه و تعریف شود. در ادامه توضیحی مختصر از اهداف هر کدام از خدمات بالا و چشم‌انداز آن‌ها آورده شده است.مشاوره و پزشکی از راه دور: این خدمات باید به صورت 24 ساعته در تمام روزهای هفته در قالب مشاوره با پزشک ارائه گردد. در صورتی که این خدمات به شکل موثر و در قالب بخشی از خدمات اجباری یا تشویقی ارائه گردد می‌تواند مراجعاتی را که نیازمند ارزیابی حضوری نیستند رفع کنند. هرچند به منظور اثربخشی کامل این راهکار باید سازوکار تجویز که البته به زیرساخت نسخه الکترونیک نیاز دارد، نیز تعریف گردد.خدمات در منزل: پیاده‌سازی خدمات در منزل با نگاه کاهش هزینه‌های کلان سیستم نیازمند کفایت بالای این خدمات است به نحوی که بتواند منجر به کاهش مدت بستری بیمارستانی یا کاهش شانس بستری مجدد بیمار گردد. از سوی دیگر لازم است که این خدمات خود به حد کافی بهینه‌سازی گردند تا بتوانند با کمترین هزینه بیشترین بازده را داشته باشند.ارسال خدمات سلامت:‌ خدمات سلامتی مانند گرفتن آزمایش و دریافت دارو را که منجر به تحمیل هزینه‌های جانبی به مردم و بیماران می‌گردد از طریق ارسال این خدمات در محل یا تسهیل دسترسی به آن‌ها می‌توان مدیریت کرد.مدیریت مراقبت‌های تشخیصی درمانی: این راهکار در قالب پزشک خانواده و نظام ارجاع پیاده‌سازی شده است ولی میزان کفایت آن مورد بحث است. به نظر می‌رسد استفاده از تکنولوژی‌های دیجیتال می‌تواند این راهکارها را به کفایت و بهره‌وری لازم برساند. با مدیریت این بخش میزان بسیار زیادی از بسیاری از هزینه‌ها برای اقدامات موازی، غیرضروری یا خارج از گایدلاین جلوگیری نمود. هرچند این راهکارها خود باید حتما تخصصی و متمرکز بر یک هدف طراحی شوند تا بتوانند اثربخشی لازم را پیدا کنند.خدمات آموزشی و پیشگیری: این خدمات که با هدف تغییر سبک زندگی انجام می‌شود با استفاده از تکنولوژی‌های دیجیتالی و البته در قالبی که مشوق‌‌ها و اجبارهای لازم با آن همراهی کند می‌تواند با هزینه‌ای کمتر نسبت به راهکارهای پیشین در این حوزه تاثیرگذاری بیشتری داشته باشد.این خدمات و راهکارها زمانی می‌توانند به حداکثر کفایت و تأثیرگذاری خود برسند که از مزایای داده‌های کلان (Big Data) نیز بهره ببرند. داده‌های کلان چه برای یافتن راهکارهای جدید و چه برای بهینه‌سازی خدمات و ساختارهای موجود باید یکی از الزامات مداخلات سلامت دیجیتال باشد. به خصوص از این لحاظ که آینده سلامت بر این داده‌های کلان و راهکارهای آن‌ها استوار خواهد بود و بدون شک آنچه حوزه سلامت را در آینده نه چندان دور متحول خواهد کرد این داده‌های کلان است، این الزام دو چندان می‌گردد.در مجموع به نظر می‌رسد اگر تکنولوژی‌های دیجیتال در حوزه سلامت، امروز در کشور ما رشد و توسعه پیدا نکنند، با توجه به سرعت رشد آن‌ها در کشورهای دیگر جهان و افزایش سرمایه‌گذاری‌ها در این حوزه، ما مصرف‌کننده خدمات سلامت نیز خواهیم شد و همه جنبه‌های زندگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی ما تحت شعاع قرار خواهد گرفت. آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 22 Dec 2019 09:11:46 +0330 https://virgool.io/@draparnia/the-rise-of-digital-patient-sigm4lvirpd6 در حالی که درک ما از نسخه دوم سلامت هنوز تکمیل نشده جهان وارد نسخه چهارم سلامت شده که بر داده‌های کلان و مجازی‌سازی استوار است. برنامه‌ریزی برای دسترسی بهتر به اطلاعات برای عموم می‌تواند ما را چند قدم به آرزوهای سلامت جهانی نزدیک‌تر و شرایط را برای دستیابی به سلامتی دموکراتیک و نوین فراهم آورد.مقاله‌ای در این باب در روزنامه دنیای اقتصاد نوشته‌ام که در اینجا می‌توانید مطالعه کنید.https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3597947مقاله ظهور بیماران دیجیتال در روزنامه دنیای اقتصاد آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sat, 21 Dec 2019 19:45:43 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/iran-health-investors-zfjxjzus5nas از اجزای مهم اکوسیستم‌های استارتاپی می‌توان شتاب‌دهنده‌ها و سرمایه‌گذاران خطرپذیر را نام برد. در این مقاله به معرفی شتاب‌دهنده‌ها، سرمایه‌گذاران خطرپذیر و صندوق‌ها و گروه‌های سرمایه‌گذاری که در اکوسیستم استارتاپی سلامت ایران فعالیت می‌کنند پرداخته‌ایم.در این نقشه سازمان‌هایی قرار داده شده‌اند که سابقه سرمایه‌گذاری در استارتاپ‌های سلامت را داشته‌اند یا حداقل یکی از حوزه‌های فعالیت خود را سلامت ذکر کرده‌اند. با توجه به اینکه این اطلاعات از طریق تحقیقات میدانی و بررسی لیست‌های منتشر شده تهیه شده، ممکن است همه موارد را دربرنگرفته و شتاب‌دهنده یا سرمایه‌گذاری که در حوزه سلامت فعالیت می‌کند در اینجا آورده نشده باشد. لذا در صورتی که موردی را می‌شناسید که ذکر نشده‌است حتما به ما اطلاع دهید تا به این نقشه اضافه نماییم.نقشه شتابدهنده ها و سرمایه گذاران اکوسیستم استارتاپی سلامت ایرانتصویر بزرگ نقشه شتابدهنده ها و سرمایه گذاران اکوسیستم استارتاپی سلامت ایران را اینجا دانلود کنید.لیست کامل این نقشه که شامل توضیح حوزه فعالیت و وب‌سایت شتاب‌دهنده‌ها و سرمایه‌گذاران می‌باشد در لینک زیر آورده شده است.https://docs.google.com/spreadsheets/d/1F13sf35bfqYsed_QUxW4yKsh2eQvtyTrgD2QUCZL0ZQ/edit?usp=sharingبرای مشاهده نقشه استارتاپ‌های سلامت دیجیتال ایران می‌توانید به لینک زیر مراجعه نمائید.https://virgool.io/MedLeanMag/iran-digital-health-ecosystem-egfijlbprknaلازم به ذکر است که این مقاله یک مطالعه سیستماتیک نیست. بنابراین برخی از بازیگران در اینجا معرفی نشده‌اند که به معنای کم‌اهمیت بودن آن‌ها نیست بلکه به علت عدم آشنایی با آن‌ها در زمان نگارش مقاله بوده است. لذا درخواست می‌شود اگر موردی را می‌شناسید که می‌تواند در این مقاله معرفی گردد و نام آن ذکر نشده، از طریق اطلاعات تماس اطلاع دهید تا به مقاله اضافه گردد.تعاریفشتاب‌دهنده‌هاشتاب‌دهنده‌ها سازمان‌هایی هستند که به تیم‌های استارتاپی کمک می‌کنند تا بتوانند کسب‌و‌کار خود را در مراحل ابتدایی با ریسک کمتر و با سرعت بیشتری به پیش برند. شتاب‌دهنده امکاناتی مانند فضای استقرار، منتور و آموزش را در ازای مقدار کمی از سهام در اختیار استارتاپ می‌گذارد. اولین شتاب‌دهنده دنیا به نام Ycombinator در سال 2005 راه‌اندازی شد و در ایران اولین شتاب‌دهنده‌ها در سال 1393 آغاز به کار کردند. اکنون بیش از 45 شتاب‌دهنده رسمی در ایران مشغول به فعالیت هستند که لیست آن‌ها توسط مرکز نوآوری شتاب‌دهی اعلام شده است.سرمایه‌گذاران خطرپذیرسرمایه‌گذار خطرپذیر در ایران معادل Venture Capital شناخته می‌شود. این شرکت‌ها با توجه به اینکه ریسک سرمایه‌گذاری در استارتاپ‌ها بیشتر است به نحوی شکل گرفته‌اند که بتوانند این ریسک را مدیریت کنند و حداکثر منافع مالی را به دست آورند. در ایران نیز شرکت‌های سرمایه‌گذار خطرپذیر مختلفی وجود دارد که در مراحل و صنایع مختلفی سرمایه‌گذاری می‌کنند. آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sat, 23 Nov 2019 11:53:32 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/iran-digital-health-ecosystem-egfijlbprkna امروز اکوسیستم استارتاپی سلامت دیجیتال ایران به همت بازیگران مختلف آن در حال رشد و توسعه است. برای بهره‌برداری از مزایا و منابع سلامت دیجیتال باید همه این اجزا به میزان مناسبی ارتقا پیدا کنند. در این مقاله سعی شده به دور از قضاوت تنها به معرفی اجزای اکوسیستم پرداخته شود و وضعیت آن‌ها شرح داده شود.نقشه استارتاپ های سلامت دیجیتال ایرانتصویر بزرگ نقشه استارتاپ های سلامت دیجیتال را اینجا دانلود کنید.لازم به ذکر است که این مقاله یک مطالعه سیستماتیک نیست. بنابراین برخی از بازیگران در اینجا معرفی نشده‌اند که به معنای کم‌اهمیت بودن آن‌ها نیست بلکه به علت عدم آشنایی با آن‌ها در زمان نگارش مقاله بوده است. لذا درخواست می‌شود اگر موردی را می‌شناسید که می‌تواند در این مقاله معرفی گردد و نام آن ذکر نشده، از طریق اطلاعات تماس اطلاع دهید تا به مقاله اضافه گردد.اطلاعات اینجا مربوط به زمان نگارش مقاله است و ممکن است پس از آن تغییراتی در هر کدام از اجزا رخ داده باشد.اجزای اکوسیستمساختار اکوسیستم سلامت دیجیتال با اکوسیستم استارتاپی سایر صنایع تفاوت محسوسی ندارد. با این حال رشد و توسعه آن‌ها تفاوت بسیار زیادی با هم داشته است. به عنوان مثال اکوسیستم استارتاپ‌های فین‌تک یا تجارت الکترونیک بسیار پیشتاز‌تر است. هرچند این الگو در سایر کشورها نیز دیده می‌شود. می‌توانید در مورد بلوغ اکوسیستم سلامت دیجیتال جهان در اینجا بیشتر بخوانید.برخی از مهم‌ترین اجزای اکوسیستم‌های استارتاپی شامل موارد زیر هستند:استارتاپ‌هاشتاب‌دهنده‌هامراکز رشدسرمایه‌گذاران خطرپذیردانشگاه‌ها و مراکز علمیشرکت‌ها و سازمان‌های بزرگرویدادها و انجمن‌هاسیاست‌گذاران و قانون‌گذاراندر ادامه به معرفی هر کدام از اجزا و وضعیت آن‌ها در اکوسیستم سلامت دیجیتال ایران می‌پردازیم.1. استارتاپ‌هادر ایران منبع به روزی که بتوان اطلاعات استارتاپ‌ها را از آن به دست آورد وجود ندارد. هرچند سازمان‌های بسیاری اقدام به تهیه دیتابیس و جمع‌آوری اطلاعات استارتاپ‌ها، به خصوص در حوزه سلامت نموده‌اند ولی این اطلاعات یا در دسترس نیست یا قابل به‌روزرسانی نیست. با این حال به نظر می‌رسد تعداد استارتاپ‌هایی که تاکنون در ایران در حوزه سلامت (بسیاری استارتاپ‌های سلامت را با سلامت دیجیتال یکسان تصور می‌کنند) راه‌اندازی شده‌اند بین 100 تا 200 عدد می‌باشد. مدیر توسعه فناوری وزارت بهداشت در مصاحبه‌ای این تعداد را 142 شرکت ذکر کرده است که احتمال می‌رود بیش از این تعداد باشند.هرچند رشد استارتاپ‌ها و اکوسیستم استارتاپی سلامت دیجیتال به اندازه سایر صنایع نبوده ولی از نظر تعداد استارتاپ‌هایی که در این حوزه فعالیت می‌کنند درصد قابل قبولی دارند. در گزارش مرکز پایش تجارت الکترونیکی ایران (ECM) که لیست استارتاپ‌های ایران در مهر ماه 1398 را منتشر نموده است، از بین 338 استارتاپ در ایران 46 مورد یعنی 13/6 درصد آن‌ها، در حوزه سلامت فعالیت می‌کنند.لیست بیش از 100 استارتاپ‌ سلامت دیجیتال در اینجا آورده شده است. در این لیست سعی شده فقط استارتاپ‌هایی که محصول آن‌ها وارد بازار شده است ذکر شوند. لازم به یادآوری است که این لیست معرف تمام استارتاپ‌ها نیست و ممکن است استارتاپی در جستجوهای انجام شده یافت نشده باشند.2. شتاب‌دهنده‌هاشتاب‌دهنده‌ها سازمان‌هایی هستند که به تیم‌های استارتاپی کمک می‌کنند تا بتوانند کسب‌و‌کار خود را در مراحل ابتدایی با ریسک کمتر و با سرعت بیشتری به پیش ببرند. شتاب‌دهنده امکاناتی مانند فضای استقرار، منتور و آموزش را در ازای مقدار کمی از سهام در اختیار استارتاپ می‌گذارد. اولین شتاب‌دهنده دنیا به نام Ycombinator در سال 2005 راه‌اندازی شد و در ایران اولین شتاب‌دهنده‌ها در سال 1393 آغاز به کار کردند. اکنون بیش از 45 شتاب‌دهنده رسمی در ایران مشغول به فعالیت هستند که لیست آن‌ها توسط مرکز نوآوری شتابدهی اعلام شده است.شتاب‌دهنده‌ها برای آنکه بتوانند بیشترین کمک را به استارتاپ‌ها نمایند حوزه‌هایی تخصصی را برای فعالیت خود انتخاب می‌کنند. در ایران نیز در چند سال اخیر تعداد شتاب‌دهنده‌های تخصصی بیشتر شده است.نقشه شتاب‌دهنده‌ها و سرمایه‌گذاران اکوسیستم استارتاپی سلامت ایران را می‌توانید در اینجا مشاهده نمائید.3. مراکز رشدمرکز رشد یا incubator نقشی مشابه شتابد‌هنده‌ها دارند ولی برخلاف آن‌ها دولتی هستند. مراکز رشد در ایران توسط دانشگاه‌ها راه‌اندازی می‌شوند و امکاناتی مانند فضای فیزیکی، مشاوره و آموزش‌های لازم برای راه‌اندازی کسب‌و‌کار را ارائه می‌دهند. در سراسر ایران بیش از 40 مرکز رشد راه‌اندازی شده است که به هسته‌های فناور و شرکت‌هایی که به خصوص از طرف دانشگاهیان تاسیس شوند کمک می‌کنند. برای اطلاع از مراکز رشد دانشگاهی می‌توانید به وب‌سایت معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه‌های علوم پزشکی مراجعه نمائید.4. سرمایه‌گذاران خطرپذیرسرمایه‌گذار خطرپذیر در ایران معادل Venture Capital شناخته می‌شود. این شرکت‌ها با توجه به اینکه ریسک سرمایه‌گذاری در استارتاپ‌ها بیشتر است به نحوی شکل گرفته‌اند که بتوانند این ریسک را مدیریت کنند و حداکثر منافع مالی را به دست آورند. در ایران نیز شرکت‌های سرمایه‌گذار خطرپذیر مختلفی وجود دارد که در مراحل و صنایع مختلفی سرمایه‌گذاری می‌کنند.نقشه شتاب‌دهنده‌ها و سرمایه‌گذاران اکوسیستم استارتاپی سلامت ایران را می‌توانید در اینجا مشاهده نمائید.5. دانشگاه‌ها و مراکز علمیدانشگاه‌ها و مراکز علمی و تحقیقاتی در اکوسیستم استارتاپی نقش تامین نیروی انسانی و توسعه فناوری را باید به عهده داشته باشند. در دانشگاه‌های ایران دفاتری به نام دفاتر ارتباط با صنعت راه‌اندازی شده است که شاید بتوان گفت می‌توانند این نقش را ایفا کنند. این دفاتر در تمام دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور وجود دارند هرچند کیفیت ارائه خدمات آن‌ها بسیار متفاوت است و بسیاری از دانشگاه‌ها به دلیل عدم دسترسی به منابع انسانی و مالی کافی امکان ارائه خدمات مناسب را ندارند. با این حال با توجه به سیاستگذاری‌های کلان برگزاری کارگاه‌ها و رویدادهای با موضوعات کارآفرینی اکثرا در دستور کار دانشگاه‌ها قرار دارد. هر چند کمتر برنامه‌ای بلندمدت از دانشگاه‌ها برای کمک به راه‌اندازی کسب‌وکارها دیده شده است.یکی از برنامه‌هایی که دانشگاه علوم پزشکی تهران به صورت سیستماتیک به تازگی آغاز نموده است تامزآپ یا TUMSup نام دارد. هدف این برنامه شناسایی ایده‌ها و تیم‌های استارتاپی حوزه سلامت و کمک به آن‌ها برای گذر از مرحله پیش‌شتابدهی و رسیدن به شتاب‌دهنده‌ها و سرمایه‌گذاران است.6. شرکت‌ها و سازمان‌های بزرگیکی از بازیگران مهم اکوسیستم استارتاپی، شرکت‌ها و سازمان‌های بزرگ هستند که در بازار جا افتاده‌اند و سال‌هاست مشغول فعالیتند. این شرکت‌ها بازار، نیازهای آن و راه و رسم نقش‌آفرینی در آن را به خوبی می‌شناسند و می‌توانند برای استارتاپ‌ها راهنمای بسیار مناسبی باشند. از سوی دیگر آن‌ها خود می‌توانند در استارتاپ‌ها سرمایه‌گذاری کنند و یا حتی کل استارتاپ را بخرند. در بازار سلامت ایران نیز شرکت‌های بزرگی وجود دارند که وارد اکوسیستم استارتاپی سلامت شده‌اند. هرچند با توجه به نوظهور بودن بازار سلامت دیجیتال شرکت‌های کمتری نسبت به آن علاقه‌مندی نشان‌داده‌اند.به عنوان مثال یکی از شرکت‌های بزرگی که وارد بازار سلامت دیجیتال شده است گروه سلام می‌باشد. از دیگر شرکت‌های بزرگی که در حوزه تخصصی در حال نقش‌آفرینی در اکوسیستم استارتاپی است شرکت سیناژن را می‌توان نام برد.7. رویدادها، انجمن‌ها و رسانه‌هارویدادها با اهداف ترویجی، آموزشی و توانمندسازی در پویایی و توسعه اکوسیستم استارتاپی نقش بسزایی دارند. سال‌هاست که رویدادهای استارتاپی با حمایت مرکز شتابدهی نوآوری در انواع مختلف در بسیاری از شهرهای ایران برگزار می‌شوند. در طی سال‌های 96 و 97 رویدادهای استارتاپی که به صورت تخصصی برای حوزه سلامت برگزار می‌شدند رو به افزایش بوده‌اند. ولی در سال 98 تعداد این رویدادها به شکل محسوسی کاهش یافته است. دلایل مختلفی برای این افزایش و کاهش رویدادها می‌توان در نظر گرفت ولی آنچه اهمیت دارد این است که بنظر می‌رسد رویدادهای کوتاه‌مدت که تنها منجر به ایجاد هیجان در میان دانشجویان می‌شدند کمتر شده و دانشگاه‌ها که اغلب میزبان این رویدادها بودند به دنبال نتایج و خروجی‌های مفیدتری هستند.یکی از رویدادهای تخصصی برای استارتاپ‌های سلامت که به صورت مداوم برگزار می‌گردد مدلین ری‌ویو است که از سال گذشته 8 اپیزود آن برگزار شده است. رویدادهای دیگر به صورت رویدادهای یکباره برگزار گردیدند که بیشتر استارتاپ ویکند‌ها و رویدادهای مشابه آن را شامل می‌شدند.انجمن‌ها و تشکل‌های صنفی برای حمایت از منافع استارتاپ‌های سلامت هنوز به شکل رسمی شکل نگرفته است. در سال 97 تلاش‌هایی برای شکل‌گیری تشکلی به نام خانه استارتاپ‌های سلامت صورت گرفت که متاسفانه نتوانست به صورت ساختاری منسجم و منظم فعالیت کند. از سوی دیگر بسیاری از نهاد‌ها و سازمان‌هایی که به نحوی می‌توانند با حوزه سلامت دیجیتال در ارتباط باشند، از معاونت اجتماعی سابق وزارت بهداشت و دفتر توسعه فناوری این وزارتخانه تا ستادهای معاونت علمی ریاست جمهوری و نظام صنفی رایانه‌ای تلاش‌هایی برای تشکیل کارگروه‌هایی در این حوزه داشته‌اند.رسانه‌هایی که به صورت تخصصی به موضوعات مربوط به استارتاپ‌های سلامت یا سلامت دیجیتال بپردازند بیشتر به تولید محتوا می‌پردازند تا انعکاس اخبار و پوشش خبری. لذا می‌توان گفت که رسانه‌ای اختصاصی برای استارتاپ‌های سلامت وجود ندارد. رسانه‌هایی که به صورت اختصاصی مشغول به تولید محتوا در این حوزه هستند شامل مدلین مگ و مدتورپرس می‌شوند. البته تا چندی پیش کانتومد نیز در این حوزه فعالیت داشت که اکنون متوقف شده است.8. سیاست‌گذاران و قانون‌گذارانهمانطور که در بالا ذکر شد سازمان‌ها و نهاد‌های مختلفی تلاش نموده‌اند که با تشکیل کارگروه‌هایی به رشد و توسعه استارتاپ‌های سلامت کمک نمایند. این کارگروه‌ها اغلب اقدام به تدوین آئین‌نامه‌هایی برای استارتاپ‌های سلامت می‌کردند. در آخرین اقدام وزارت بهداشت از طریق مدیریت توسعه فناوری این وزارتخانه اقدام به تشکیل کارگروهی برای تدوین آئین‌نامه استارتاپ‌های سلامت نموده است که هنوز جزئیات آن اعلام نشده است. در هر حال به نظر می‌رسد هنوز در بخش سیاست‌گذاری و قانون‌گذاری برای استارتاپ‌های سلامت تا رسیدن به ساختاری مناسب که مانع رشد استارتاپ‌ها نشود و از سویی نقش نظارتی برای حفظ سلامت مردم را داشته باشد فاصله بسیاری وجود دارد.به نظر می‌رسد که برای سیاست‌گذاری و قانون‌گذاری برای استارتاپ‌های سلامت دیجیتال لازم است که همه اجزا این اکوسیستم در این روند درگیر شوند. با این حال حضور و ایفای نقش معاونت‌های مختلف وزارت بهداشت که هر یک متولی بخشی از نظام سلامت هستند در این فرآیند الزامی است که خوشبختانه به نظر می‌رسد اکنون امکان‌پذیر شده است.لیست استارتاپ‌ها سلامت دیجیتال را در لینک زیر ملاحظه نمائید.https://docs.google.com/spreadsheets/d/1ebKhsLJgXvIJZOfaIEJnhh8SpodLWlZMc2p_0T1EE48/edit?usp=sharing آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 20 Oct 2019 19:17:45 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/global-digitalhealth-ecosystem-udcjciddjcqh در حالی که ما بر سر اینکه آیا سلامت الکترونیک واژه مناسبی است یا سلامت دیجیتال بحث می‌کنیم، دیجیتالی شدن در حال متحول کردن همه جنبه‌های سلامت است.تحول دیجیتال در حوزه سلامتسلامت دیجیتال چیست؟حدودا از سال 2000 بود که واژه سلامت الکترونیک کم‌کم بر سر زبان‌ها افتاد. در آن زمان استفاده از تکنولوژی‌های الکترونیکی و فناوری‌های ارتباطات در سلامت را سلامت الکترونیک یا به اختصار eHealth می‌نامیدند. به مرور با ورود تکنولوژی‌های موبایل و رشد و توسعه آن‌ها استفاده از این تکنولوژی‌ها در سلامت به Mobile Health یا به اختصار mHealth شهرت یافت که ما در فارسی اغلب از اصطلاح سلامت همراه برای آن‌ها استفاده کردیم. در واقع ما mHealth را زیر مجموعه eHealth می‌دانیم.اما در سال‌های اخیر دیگر مرز بین e و m بسیار کم‌رنگ شده است. امروزه دیگر موبایل نبودن یک خدمت ارزش نیست بلکه الزامی است. با از بین رفتن این مرز، دیگر جدا کردن این دو حوزه منطقی به نظر نمی‌رسید و اینگونه اصطلاح سلامت دیجیتال به وجود آمد.سلامت دیجیتال یا Digital Health به معنی به‌کارگیری تکنولوژی‌های دیجیتالی در جنبه‌های مختلف سلامت و برای اهداف سلامتی است.سیر دیجیتالی شدن سلامتبا پیشرفت تکنولوژی، همه صنایع دچار تحولات دیجیتالی شدند و حوزه سلامت نیز تحت تاثیر قرار گرفت. اما این تحولات سال‌ها پیش آغاز شده بود. اولین نشانه‌های دیجیتالی شدن حوزه سلامت به دهه 90 میلادی برمی‌گردد. در آن زمان بحث استفاده از پرونده‌های الکترونیکی بسیار داغ بود. هرچقدر تکنولوژی پیشرفت می‌کرد نوآوری‌های ساختارشکن بیشتر می‌شد. تقریبا در بین سال‌های 2000 تا 2010 این تحولات به اوج خود رسید. شاید تعجب کنید ولی در همین سال‌ها که گوشی‌های هوشمند هنوز خیلی هم همه‌گیر نشده بودند پروب سونوگرافی که به موبایل متصل می‌شد، هولتر قلبی که از طریق بلوتوپ اطلاعات را به گوشی هوشمند می‌فرستاد و دستگاه‌های مانیتورینگ بیمارستانی که به صورت بی‌سیم (وایرلس) اطلاعات را برای گوشی پزشک ارسال می‌کردند معرفی شده بودند. در همین زمان‌ها بود که حتی بحث اینکه کامپیوترها در تشخیص و درمان وارد شوند مطرح شده بود.سرعت تحولات، نگرانی‌هایی را به همراه داشت. به نظر می‌رسید که تحولات دیجیتالی و الکترونیکی از نیازهای سلامت پیشی گرفته‌اند و برخی نوآوری‌ها دیگر به جنبه سلامتی اهمیت نمی‌دهند و فقط چون می‌شود یک امکانی را ایجاد کرد ساخته می‌شوند. تا آن زمان نظارتی بر این تکنولوژی‌ها وجود نداشت تا آنکه سازمان غذا و داروی آمریکا اعلام کرد که قصد دارد بر این تکنولوژی‌های جدید نظارت کند و قوانینی را برای این موضوعات تدوین خواهد کرد. ورود سازمان‌های نظارتی حوزه سلامت به سلامت دیجیتال از سرعت رشد این تحولات کاست و ما هرگز شاهد سرعت رشد سلامت دیجیتال مانند آن زمان نبودیم.هرچند سرعت رشد سلامت دیجیتال در آن زمان کاهش یافت ولی در سال‌های اخیر با مرور سرمایه‌گذاری‌های حوزه سلامت دیجیتال به وضوح می‌توان اوج گرفتن مجدد آن را احساس کرد. این موضوع را شاید بتوان به شکل‌گیری اکوسیستم نوآوری در اطراف حوزه سلامت دیجیتال مرتبط دانست. ورود بازیگران قدرتمند به این اکوسیستم و به بلوغ رسیدن اجزای تشکیل‌دهنده آن را می‌توان از عوامل اصلی آن دانست.مهم‌ترین عوامل بلوغ اکوسیستم سلامت دیجیتالدر سال‌های اخیر عواملی خاص، تاثیر بیشتری بر بلوغ اکوسیستم سلامت دیجیتال در جهان داشته‌اند. هرچند بسیاری از این عوامل مانند اکوسیستم سایر صنایع است ولی برخی موارد برای حوزه سلامت منحصر به فرد هستند.استارتاپ‌های موفق مهمترین عامل رشد اکوسیستم سلامت دیجیتال در جهان بودند.1. استارتاپ‌های موفقاحتمالا مهم‌ترین عامل بلوغ اکوسیستم سلامت دیجیتال استارتاپ‌هایی بودند که توانستند با ارزش‌آفرینی مناسب، تبدیل به نمونه‌های موفق این حوزه شوند. هرچند تجربه استارتاپ‌های حوزه‌های دیگر و استفاده از تجربه اکوسیستم صنایع دیگر در موفقیت استارتاپ‌های سلامت دیجیتال در نقاط مختلف جهان بسیار موثر بوده است. 2. بنیان‌گذاران متخصصوقتی بنیان‌گذاران استارتاپ‌های موفق را مرور کنیم متوجه می‌شویم که بسیاری از این افراد متخصصانی بوده‌اند که با تشکیل یک تیم بین‌رشته‌ای توانسته‌اند به موفقیت دست پیدا کنند. هرچند باور عمومی بر این است که بنیان‌گذاران استارتاپ‌ها جوان هستند ولی به نظر می‌رسد واقعیت کاملا خلاف این است. البته نمونه استارتاپ‌های موفقی که تعدادی جوان آن را راه‌اندازی کرده‌اند وجود دارد ولی در سایر موارد همین جوان‌ها در کنار هم‌بنیان‌گذارانی با تجربه‌تر، کسب‌وکار خود را آغاز کرده‌اند.از سوی دیگر بسیاری از استارتاپ‌های حوزه سلامت توسط بنیان‌گذاران و هم‌بنیان‌گذاران متخصص در حوزه سلامت راه‌اندازی شده است. احتمالا از تعداد زیاد پزشکان کارآفرین در این حوزه نیز متعجب خواهید شد.3. قانون‌گذاری مناسبهرچند وقتی اخبار و نظرات در مورد قانون‌گذاری و نظارت بر سلامت دیجیتال در نقاط مختلف دنیا را مرور کنید با نقدها و اعتراضات زیادی در مورد آن‌ها روبه‌رو می‌شوید ولی در مقایسه با آنچه ما تجربه می‌کنیم می‌توان گفت قانون‌گذاری و نظارت جهانی مناسب است. در هر صورت نبود ساختار و به رسمیت شناخته نشدن حوزه سلامت دیجیتال در سازمان‌های ناظر، بسیار مشکل‌ساز است. هرچند قوانین نامناسب نیز برای اکوسیستم نوآوری کشنده است. با این حال به‌نظر می‌رسد با وجود سختگیری و بی‌نقص نبودن قوانین در جهان، سیر نوآوری در سلامت دیجیتال همچنان رو به رشد است.4. رویکرد تخصصیبه مرور پدید آمدن اجزای تخصصی در اکوسیستم سلامت دیجیتال به بلوغ آن کمک به سزایی کرد. شتاب‌دهنده‌ها، شرکت‌های سرمایه‌گذاری جسورانه، سرمایه‌گذاران نیک‌اندیش، مراکز تحقیقاتی، انجمن‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد، رویدادها و گردهم‌آیی‌ها و کارگروه‌ها و کمیته‌ها در سازمان‌های دولتی و نظارتی که به صورت تخصصی و اختصاصی در حوزه سلامت دیجیتال فعالیت می‌کردند از جمله این اجزا بودند. شاید تعجب کنید که تنها در آمریکا در حدود 20 شتاب‌دهنده و انکوباتور تخصصی سلامت دیجیتال وجود دارد.5. ورود غول‌هاوقتی حوزه‌ای جذابیت اقتصادی پیدا می‌کند غول‌ها وارد آن می‌شوند. غول‌هایی که امروز به سلامت دیجیتال ورود کرده‌اند از صنایع مختلفی هستند. از یک سو غول‌های تجهیزات پزشکی مانند GE و فیلیپس و غول‌های دارو مانند فایزر و مرک وارد سلامت دیجیتال شده‌اند و از سوی دیگر غول‌های تکنولوژی مانند گوگل، اپل و آمازون توجه ویژه‌ای به این حوزه داشته‌اند. البته شرکت‌های دیگری نیز مانند نایکی و آندرآرمور که غول‌های ورزشی هستند به پلتفرم‌ها و گجت‌های سلامتی بی‌توجه نبوده‌اند. به نظر می‌رسد که شرکت‌های بزرگ بازار رو به رشد سلامت دیجیتال را به خوبی درک کرده‌اند و می‌خواهند حتما سهمی از آن داشته باشند.در ایران چطور؟اما برخلاف اکوسیستم سلامت دیجیتال جهان که سیر رو به رشد و آینده روشنی را می‌توان برای آن متصور بود، اکوسیستم سلامت دیجیتال در ایران کمتر با این اقبال رو‌به‌رو بوده است. به نظر می‌رسد ما در ایران شرایطی را که در حدود 15 سال پیش در کشورهای توسعه‌یافته به خصوص در آمریکا وجود داشت تجربه می‌کنیم. امیدواریم با یاد گرفتن از تجربیات دیگران بتوانیم کمی سرعت بلوغ اکوسیستم سلامت دیجیتال در ایران را افزایش دهیم. بدون شک اقدامات بسیاری وجود دارد که باید انجام گیرد و قدم‌های درستی باید برداشته شود تا شرایط برای رشد کسب‌وکار‌های سلامت دیجیتال مناسب گردد. آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sat, 28 Sep 2019 23:58:52 +0330 https://virgool.io/MedLeanMag/iomt-landscape-zjhdxrnyqelh نفوذ اینترنت اشیا در حوزه سلامت با سرعت زیادی در حال رشد است. در سال 2015 تعداد دستگاه‌های IoMT یا Internet of Medical Things در جهان حدود 4/5 میلیارد دستگاه بود که حدود 30 درصد از کل دستگاه‌‌های اینترنت اشیا بوده است. پیش‌بینی می‌شود در سال 2020 این تعداد به حدود 20 تا 30 میلیارد دستگاه برسد.شرکت فراست و سالیوان ‌در سال 2017 تحقیق بازاری را در زمینه اینترنت اشیا در سلامت منتشر نموده که پیش‌بینی بالا نیز بخشی از آن است. در این گزارش استارتاپ‌های سلامتی که از تکنولوژی اینترنت اشیا استفاده می‌کنند براساس محل استفاده از آن‌ها به پنج دسته تقسیم‌بندی شده‌اند. این پنج دسته شامل موارد زیر هستند:بر روی بدن (On Body): شامل ابزارهای پوشیدنی و نیز ایمپلنت‌ها می‌شود.‌در خانه (In Home): ابزارهایی مانند دستیارهای دیجیتال یا مجازی، پایشگر فعالیت و دستگاه‌های پزشکی خانگی را شامل می‌شود.‌در جامعه (In Community): در این دسته کیوسک‌های اتوماتیک، ابزارهای هوشمند پاسخ اورژانس و دستگاه‌های قابل جابه‌جایی هستند.‌در کلینیک (In Clinic): دستگاه‌های پزشکی قابل حمل و تکنولوژی‌های هماهنگ‌کننده درمان و ابزارهای کمک‌مدیریتی در این دسته هستند.‌در بیمارستان (In Hospital): ابزارهای خدمات مکان‌یابی، پایشگرهای بیماران و پرسنل، تجهیزات متصلی که به مدیریت بهتر انبار و منابع کمک می‌کنند در این دسته قرار دارند.دسته‌بندی استارتاپ‌های اینترنت اشیا در سلامت IoMTبا توجه به اینکه ما امکان دسترسی به کل گزارش را نداشتیم استارتاپ‌های هر دسته را یک به یک بررسی کردیم. در مجموع تعداد 102 استارتاپ اینترنت اشیا در سلامت مورد بررسی قرار گرفته که در ادامه پس از توضیحات بیشتر هر دسته تعدادی از استارتاپ‌های آن نیز معرفی می‌گردد.دسته بر روی بدن (On Body)استارتاپ های اینترنت اشیا سلامت در دسته بر روی بدندر این دسته دستگاه‌های پوشیدنی قرار می‌گیرند که البته شامل ایمپلنت‌ها نیز می‌گردد. دستگاه‌های پوشیدنی می‌تواند برای مصارف سلامت محور باشند و یا برای امور پزشکی و بالینی مورد استفاده قرار گیرند.پوشیدنی‌های سلامت محور (Consumer health wearables): این دستگاه‌های برای سلامت شخصی و تناسب اندام استفاده می‌شوند که از آن جمله دستبندها و ساعت‌های هوشمند و پایشگر‌های فعالیت را می‌توان نام برد. اغلب این دستگاه‌ها نیازی به نظارت و مجوز از سوی سازمان‌های نظارت کننده بر تجهیزات پزشکی ندارند. پوشیدنی‌های سطح بالینی (Clinical-grade wearables): این‌ها دستگاه‌های پوشیدنی هستند که حتما باید به تائید یک سازمان نظارت‌کننده بر تجهیزات پزشکی مثلا در ایران، اداره کل تجهیزات پزشکی برسند. اغلب آن‌ها در کنار توصیه‌های متخصصین و تجویز پزشک مورد استفاده قرار می‌گیرند.برخی از استارتاپ‌های این دسته شامل موارد زیر هستند:میس‌فیت (Misfit Wearables): ساعت‌های هوشمندی تولید می‌کند که مردم بخواهند همیشه آن‌ها را بپوشند. ساعت‌های میس‌فیت طراحی جذاب و زیبا و عملکرد مناسبی دارند. شرکت فسیل میس‌فیت را در سال 2015 به مبلغ 250 میلیون دلار خریداری کرده است.ویتینگز (Withings): انواع مختلفی از دستگاه‌های پایشگر سلامتی را می‌سازد که برخی از آن‌ها مانند ساعت هوشمند پوشیدنی هستند. از سایر دستگاه‌های این شرکت فرانسوی می‌توان به وزنه هوشمند، پایشگر خواب، دماسنج هوشمند و فشارسنج هوشمند اشاره کرد. استارتاپ ویتینگز در سال 2016 به مبلغ 170 میلیون یورو توسط شرکت نوکیا خریداری شده است.سانو (Sano): سنسور کوچکی تولید کرده است که می‌تواند به طور مداوم سطح گلوکز خون اندازه‌گیری نماید و این اطلاعات را به موبایل منتقل نماید. این استارتاپ از سال 2011 شروع بکار کرده و تاکنون در حدود 20 میلیون دلار سرمایه جذب نموده است. اِلایوکور (AliveCor): دستگاه کوچکی ساخته است که با قرار دادن انگشتان دو دست بر روی آن می‌تواند نوار قلب با ارزش بالینی بگیرد. این دستگاه که تائید FDA را کسب کرده است، اطلاعات را به اپلیکیشن موبایل خود ارسال می‌کند و با استفاده از هوش مصنوعی نوار قلب را ارزیابی می‌نماید. این استارتاپ از سال 2010 شروع بکار کرده و تاکنون بیش از 63 میلیون دلار جذب سرمایه داشته است.هلث‌کِر اورجینالز (Health Care Originals): راهکاری برای پایش درمان و علائم مبتلایان به آسم ارائه نموده است. این راهکار شامل یک دستگاه پوشیدنی است که بر روی قفسه سینه می‌چسبد و علائمی مانند سرفه، تعداد تنفس، ضربان قلب، درجه حرارت پوست و غیره را می‌سنجد. این دستگاه در ارتباط با اپلیکیشن موبایل اطلاعات بیمار را جمع‌آوری و از طریق پلتفرم پزشک در اختیار ایشان قرار می‌دهد. مونیکا هلث‌کِر (Monica Healthcare): یک دستگاه پوشیدنی برای پایش وضعیت جنین در بارداری به خصوص برای مادران با وزن بالا تولید کرده است. این دستگاه به شکم مادر باردار چسبیده می‌شود و می‌تواند ضربان قلب جنین و مادر و فعالیت رحم را پایش کند. این استارتاپ در سال 2017 توسط شرکت جی‌ای هلث‌کِر خریداری شده است.اکتیو پروتکتیو (ActiveProtective): برای حل مشکل زمین افتادن سالمندان و عوارض ناشی از آن، یک کمربندی تولید کرده است که با استفاده از سنسورهای حرکتی سه‌بعدی لحظه زمین خوردن را تشخیص می‌دهد و بالشتک‌های محافظ (Airbag) باز شده و ناحیه لگن را محافظت می‌کنند. این محصول که اکنون به نام تنگو شناخته می‌شود تاکنون 14/5 میلیون دلار جذب سرمایه نموده است.اولت (Owlet Baby Care): پایشگر سلامت نوزادان است که ضربان قلب و سطح اشباع اکسیژن خون نوزاد را اندازه‌گیری و در صورتی که افت ناگهانی در آن‌ها رخ دهد به والدین هشدار می‌دهد. دستگاه اولت به شکلی طراحی شده است که مانند جوراب به پای نوزاد بسته می‌شود. این استارتاپ از سال 2013 تاکنون مبلغ 48 میلیون دلار جذب سرمایه کرده است.تینک (Thync): یک استارتاپ بیوالکترونیک است که به دنبال ایجاد راهکار درمانی جدید برای بیماری‌های خودایمنی و اختلالات روانی است. این راهکار ساختارشکن با هدف قراردادن مسیرهای عصبی اتونوم می‌تواند در درمان بیماری‌هایی از جمله پسوریازیس، لوپوس، سندرم روده تحریک‌پذیر و آرتریت روماتوئید موثر واقع شود. در حال حاضر این استارتاپ تمرکز خود را بر درمان بیماری پسوریازیس قرارداده و تاکنون موفق به جذب 13 میلیون دلار سرمایه نیز شده است.کرونو تراپیوتیکز (Chrono Therapeutics): دستگاه هوشمند تزریق زیرجلدی دارو تولید کرده است. این دستگاه و اپلیکیشن ضمن تزریق دارو اطلاعات مربوط به رفتار و پذیرش بیمار را نیز جمع‌آوری و ارزیابی می‌کند. این محصول برای ترک سیگار، دیسکینزی در بیماری پارکینسون و درمان‌های اعتیاد به مواد مخدر در حال توسعه می‌باشد. کرونو که از سال 2004 راه‌اندازی شده است تاکنون مبلغ 82 میلیون دلار سرمایه جذب نموده است.دسته در خانه (In Home)استارتاپ های اینترنت اشیا سلامت در دسته در خانهاستارتاپ‌های این دسته اغلب یکی از این سه نوع خدمت را ارائه می‌دهند.سیستم‌های پاسخ اورژانس شخصی (personal emergency response systems): مجموعه‌ای از دستگاه‌های پوشیدنی و مرکز تماس پزشکی است که بیشتر با هدف افزایش استقلال سالمندان و ارائه خدمات اورژانسی سریعتر به ایشان راه‌اندازی می‌شود.پاشگرهای از راه دور بیماران (remote patient monitoring): تمامی دستگاه‌ها و سنسورها را به خدمت می‌گیرند تا بتوانند با پایش طولانی مدت بیمار امکان مراقبت طولانی مدت در منزل را فراهم کنند. هرچند این ابزارها برای اهداف دیگری از جمله مراقبت‌های پس از ترخیص، مراقبت‌های حاد در منزل نیز بکار برده می‌شوند.ویزیت مجازی تله‌هلث (telehealth virtual visits): که شامل مشاوره مجازی برای مدیریت وضعیت بیمار، تجویز دارو و برنامه‌ریزی مراقبت می‌شود. به عنوان مثال مشاوره و معاینه مجازی از طریق مشاهده ویدئویی و تست‌های دیجیتالی از این جمله است.برخی از استارتاپ‌های این دسته شامل موارد زیر هستند:اَدهیر تِک (AdhereTech): ظرف قرص هوشمندی تولید کرده است که مصرف داروی بیمار را مدیریت می‌کند. این ظرف قرص می‌تواند مصرف دارو را از طریق موبایل به بیمار یادآوری نماید، فراموش کردن مصرف را تذکر دهد، مصرف بیش از اندازه را هشدار دهد و زمان دریافت مجدد دارو را نیز به داروخانه اعلام نماید. این استارتاپ در سال 2011 راه‌اندازی شده است و 4 دور جذب سرمایه را سپری نموده است.نووا سام (NovaSom): دستگاه تست خانگی برای تشخیص سندرم وقفه تنفسی در خواب (obstructive sleep apnea) است که امکان پایش وضعیت قلبی-تنفسی را نیز دارد. شرکت نووا سام از سال 1992 راه‌اندازی شده و برای این دستگاه تائیدیه FDA را نیز دریافت نموده است. طبق اطلاعات موجود بیش از 54 میلیون دلار تاکنون جذب سرمایه داشته است.آمیکو (Amiko): دستگاه مدیریت و پایش درمان با داروهای تنفسی را با نام رسپیرو تولید کرده است. این دستگاه با پیوستن به اسپری‌های درمانی بیماری‌های تنفسی امکان اتصال آن‌ها به موبایل و پلتفرم رسپیرو را فراهم می‌سازد که از آن طریق امکان مدیریت درمان با کمک هوش مصنوعی و تحت نظر متخصص فراهم می‌شود. این استارتاپ انگلیسی از سال 2015 فعالیت خود را آغاز نموده است.سل اسکوپ (CellScope): دستگاهی است که گوشی موبایل را تبدیل به اتوسکوپ که ابزاری برای معاینه پرده گوش است می‌کند. با استفاده از سل‌اسکوپ والدین می‌توانند به راحتی گوش فرزند خود را معاینه کنند و دستورات مناسب را از پزشک دریافت نمایند. این استارتاپ که سال 2010 راه‌اندازی شده است تاکنون موفق به جذب بیش از 5/6 میلیون دلار سرمایه شده است.تیتوکِر (TytoCare): دستگاهی است که امکان انجام برخی معاینات را توسط فرد در منزل فراهم می‌کند. این دستگاه امکان سمع قلب، ریه، شکم، مشاهده پرده گوش، مشاهده ته حلق، مشاهده پوست و اندازه‌گیری درجه حرارت بدن وجود دارد. بیمار از طریق اپلیکیشن با پزشک تماس می‌گیرد و مطابق دستورات پزشک معاینات را انجام می‌دهد و در نهایت پزشک دستورات را صادر می‌کند. این استارتاپ از سال 2012 تاکنون موفق به جذب بیش از 56 میلیون دلار شده است.دسته در جامعه (In Community)استارتاپ های اینترنت اشیا سلامت در دسته در جامعهدر این دسته استارتاپ‌ها را می‌توان در یکی از پنج جز زیر قرار داد:خدمات قابل حرکت (Mobility services) که اجازه می‌دهد در زمان جابجایی پارامترهای سلامت مورد پایش قرار گیرد.پاسخ هوشمند اورژانسی (Emergency response intelligence) که برای کمک به ارائه دهندگان خدمات اورژانس طراحی می‌شوند.کیوسک‌های سلامت (Kiosks) که امکان ارائه خدمات سلامت به عنوان مثال ارتباط با پزشک را فراهم می‌کنند.دستگاه‌های مراقبت در محل (Point-of-care) که برای استفاده ارائه دهندگان خدمات در خارج از خانه یا مراکز درمانی به عنوان مثال کمپ‌های پزشکی بکار می‌روند.لجستیک (Logistics) که ابزارها و خدمات برای تسهیل یا بهبود جابجایی و انتقال مواد و لوازم پزشکی و دارویی را شامل می‌شوند.برخی از استارتاپ‌های این دسته شامل موارد زیر هستند:اِیراستریپ (Airstrip Technologies): پلتفرمی برای انتقال اطلاعات حساس و حیاتی بیماران از سیستم مانیتورینگ بیمارستان به موبایل پزشک یا پرستار است. این پلتفرم هوشمند همچنین می‌تواند وضعیت بیمار را پیش‌بینی و در تشخیص زودهنگام مشکلات و عوارض کمک کننده باشد. این استارتاپ که از سال 2004 آغاز بکار کرده تاکنون 65 میلیون دلار جذب سرمایه داشته است.کارگو سِنس (CargoSense): با استفاده از سنسورهایی که در محموله‌ها قرار می‌دهد امکان پایش وضعیت را فراهم می‌سازد. این سنسورها می‌توانند شرایط محیطی از جمله دما، رطوبت، نور، فشار و شوک را ارزیابی و داده‌های مربوط به آن‌ها را به پلتفرم منتقل نمایند. در صورت بروز هرگونه مشکل و تغییرات خطرناک برای محموله پلتفرم به فرد اطلاع می‌دهد. این استارتاپ که در سال 2012 راه‌اندازی شده است تا کنون بیش از 5 میلیون دلار سرمایه جذب نموده است.آی‌نِترا (EyeNetra): دستگاه‌های بینایی سنجی قابل جابجایی و استفاده در هر محلی می‌باشد. این دستگاه‌ها به صورتی طراحی و ساخته شده‌اند که خود بیمار نیز بتواند بدون کمک از آن‌ها استفاده نماید. مجموع این دستگاه‌ها می‌توانند نیازهای یک کلینیک موبایل بینایی‌سنجی را رفع کنند. این استارتاپ از سال 2011 که آغاز بکار کرده تاکنون 7 میلیون دلار جذب سرمایه گرده است.موبی‌سنت (Mobisante): دستگاه‌های سونوگرافی قابل حمل تولید می‌کند. این دستگاه‌ها به اندازه یک گوشی موبایل هستند که یک پروب کوچک به آن متصل می‌گردد که امکان انجام سونوگرافی در هر محلی را فراهم می‌کند. این دستگاه‌ها از نظر قیمتی نیز با نمونه‌های دیگر قابل رقابت هستند. این استارتاپ که در سال 2009 راه‌اندازی شده است.دسته در بالین (In Clinic)استارتاپ های اینترنت اشیا سلامت در دسته در بالیندر این دسته دستگاه‌های اینترنت اشیا برای مقاصد بالینی مورد استفاده قرار می‌گیرند. حال این استفاده می‌تواند در کلینیک باشد یا به صورتی از راه دور و یا حتی در محل بیمار انجام شود. دستگاه‌هایی که در این دسته در محل بیمار استفاده می‌شوند با دستگاه‌های دسته جامعه این تفاوت را دارند که پزشک می‌تواند در محل حضور نداشته باشد و دستگاه توسط یک پرسنل آموزش دیده استفاده شود.برخی از استارتاپ‌های این دسته شامل موارد زیر هستند:اینفوبایونیک (InfoBionic): دستگاه بی‌سیم مانیتورینگ سرپایی نوار قلب تولید کرده است. استفاده از این دستگاه برای بیماران بسیار آسان شده و ضمن کاهش وزن و اندازه، پایش دقیق‌تری از وضعیت قلب بیمار می‌تواند داشته باشد. این استارتاپ که از سال 2011 آغاز به کار کرده تاکنون بیش از 93 میلیون دلار سرمایه جذب نموده است.کینزیز (Kinesis Health Technologies): دستگاهی برای ارزیابی ریسک زمین خوردن سالمندان ساخته است. این دستگاه به پاهای فرد متصل می‌شود و با تحلیل حرکت و راه رفتن فرد نمره ریسک زمین خوردن را محاسبه می‌کند. این استارتاپ ایرلندی از سال 2013 آغاز بکار نموده است.نوو (Nuvo): کمربندی برای پایش وضعیت مادران باردار تولید کرده است. این کمربند می‌تواند به راحتی توسط بیمار استفاده شود و ضربان قلب جنین، مادر و فعالیت رحم را ارزیابی و برای پزشک ارسال نماید. این استارتاپ از سال 2007 شروع به فعالیت کرده و تاکنون بیش از 30 میلیون دلار جذب سرمایه نموده است.آگمدکس (Augmedix): مشکل وارد کردن اطلاعات در پرونده‌های الکترونیک و توجه کمتر پزشکان به بیماران را با استفاده از گوگل گلس حل کرده است. راهکار آگمدکس ثبت اطلاعات با دستورات کلامی و نمایش و تصحیح آن‌ها با عینک گوگل در زمان ویزیت بیمار است. همچنین امکان دسترسی به سوابق بیمار وجود دارد و در نتیجه پزشک می‌تواند زمان و توجه بیشتری را به بیمار اختصاص دهد. این استارتاپ از سال 2012 شروع به کار کرده و تاکنون 63 میلیون دلار جذب سرمایه نموده است.دسته در بیمارستان (In Hospital)استارتاپ های اینترنت اشیا سلامت در دسته در بیمارستاندر این دسته گروه بزرگی از راهکارهایی برای حوزه‌های مدیریتی وجود دارد که از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:مدیریت دارایی‌ها از طریق پایش و ردیابی اموال و دارایی‌های ارزشمند در داخل و خارج از مرکز انجام می‌شود.مدیریت پرسنل که بهره‌وری نیروی انسانی را می‌سنجد.مدیریت مسیر بیمار (Patient flow) که فرآیندهای عملیاتی مرکز را با هدف حذف گلوگاه‌ها و بهبود تجربه بیمار بهبود می‌بخشد.مدیریت انبار که در سفارش‌دهی، ذخیره‌سازی و مصرف کردن وسایل، لوازم، مواد مصرفی، داروها و تجهیزات و به کاهش هزینه انبارداری و افزایش بهره‌وری کمک می‌کند.پایش محیط و انرژی که میزان مصرف برق را به خصوص کنترل می‌کند.برخی از استارتاپ‌های این دسته شامل موارد زیر هستند:با بی‌بی (Babybe GmbH): دستگاهی است که کمک می‌کند ارتباط مادر با نوزاد نارس حفظ شود. نوزادانی که به صورت نارس به دنیا می‌آیند باید تا مدتی در انکوباتور نگهداری شوند و در نتیجه نمی‌توانند با مادر در تماس باشند. دستگاه با بی‌بی ضربان قلب، ریتم تنفس و نجوای مادر را به نوزاد منتقل می‌کند و بدین شکل منجر به افزایش سرعت بهبود نوزاد و کاهش هزینه‌ها می‌گردد. این استارتاپ آلمانی از سال 2013 کار خود را آغاز نموده و 7 دور جذب سرمایه داشته است.سوترا وایرلس (Sotera Wireless): دستگاه بی‌سیم کنترل علائم حیاتی بیمار است. این دستگاه علاوه بر کنترل علائم حیاتی می‌تواند آریتمی‌های تهدید کننده حیات، حالت بدن و احتمال افتادن را تشخیص دهد و اخطار دهد. این دستگاه همچنین امکان استفاده در جابجایی و بخش‌های سرپایی نیز دارد. این استارتاپ از سال 2004 تاکنون موفق به جذب بیش از 96 میلیون دلار سرمایه شده است.اَوِیرپوئینت (Awarepoint): راهکار اتوماسیون فرآیندهای کاری و ردیابی در بیمارستان‌ها را ارائه می‌دهد. این محصول که با نام سین‌تِرک شناخته شده است تمام فرآیندهای اصلی بیمارستانی را تجمیع و در یک پلتفرم واحد امکان مدیریت آن‌ها را فراهم می‌آورد. این استارتاپ که از سال 2002 آغاز به کار نموده تاکنون موفق به جذب بیش از 82 میلیون دلار سرمایه شده است.زورابات (Zorabots): یک ربات انسان نما است که یکی از خدماتی که می‌تواند ارائه دهد در حوزه سلامت است. این ربات می‌تواند در بدو ورود به بیمارستان به بیمار خوش‌آمد بگوید و اطلاعات اولیه را به وی بدهد و یا برای کودک باعث سرگرمی و آرامش بیشتر در فضای بیمارستان شود. هرچند این استارتاپ بلژیکی در حوزه‌های دیگر بجز سلامت هم فعالیت دارد.نقشه استارتاپ های اینترنت اشیا سلامتدر نهایت لازم است برخی مواردی که در بررسی بیش از 100 استارتاپ اینترنت اشیا در سلامت با آن‌ها روبرو شدیم را ذکر کنیم.بیش از 50 درصد استارتاپ‌های اینترنت اشیا سلامت در دسته بر روی بدن یا On Body قرار دارند. بیشترین سرمایه‌گذاری و خروج استارتاپ‌ها نیز اول در دسته بر روی بدن بوده و پس از آن بنظر می‌رسد دسته در بیمارستان یا In Hospital بیشترین سرمایه را به خود جذب نموده است.حوزه‌های تخصصی و فوق‌تخصصی بسیاری وجود دارد که استارتاپ‌های اینترنت اشیا سلامت اختصاصا بر روی آن‌ها کار می‌کنند.دستگاه‌هایی که مصارف عمومی دارند مانند مچ‌بندهای پایش فعالیت و علائم حیاتی قبلا استقبال بسیار خوبی داشتند ولی بنظر می‌رسد بازار به مرحله بلوغ رسیده است. این در حالی است که بازار دستگاه‌های اینترنت اشیا با مصارف بالینی در حال رشد و شکوفایی بیشتری است.منابع:https://store.frost.com/internet-of-medical-things-forecast-to-2021.htmlhttps://aabme.asme.org/posts/internet-of-medical-things-revolutionizing-healthcarehttp://global.frost.com/story/595a08a7081ed6261749d479#!/page/1 آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 01 Sep 2019 07:43:35 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/digital-health-nontech-trends-cccjab3wqote مقدار هزینه‌ای که کشورها در تمام دنیا برای سلامت صرف می‌کنند در سال‌های اخیر سیر صعودی داشته است. دیلویت در گزارشی مقدار هزینه‌ای را که برای مراقبت‌های سلامت در جهان انجام می‌شود در سال 2022 مبلغ 10 تریلیارد دلار پیش‌بینی کرده است که رشد سالانه‌ای بالغ بر 5/4 درصد دارد. همچنین در مقاله دیگری که در لنست به چاپ رسیده این مقدار در سال 2040 بیش از 24 تریلیارد دلار عنوان شده است. این افزایش هزینه‌ها یکی از مهم‌ترین دلایل برای نیاز به راهکارهای نوآورانه است.توضیحات کاملتر در مورد مقدمه این مقاله در ویدئویی 20 دقیقه‌ای که مربوط به ارائه در جمع سرمایه‌گذاران نیک‌اندیش کارایا است، توضیح داده شده. مطالب این مقاله تکمیل کننده محتوای این ویدئو هستند. https://www.aparat.com/v/jcB0Oسلامت دیجیتال راهکاری برای مشکلات امروزی نظام بهداشت و درمانمتفکران و صاحب‌نظران بخش بزرگی از این راهکارها را در حوزه‌ای به نام سلامت دیجیتال یافته‌اند. هرچند سلامت دیجیتال حوزه‌ای جوان و نوظهور محسوب می‌شود ولی به سرعت توانسته جایگاه خود را در میان حوزه‌ها و رویکردهای سنتی باز کند. در تایید اهمیت این حوزه می‌توان به گزارش فراست و سالیوان اشاره کرد که 8 رخداد در حوزه سلامت را که تاثیرات اساسی بر آن خواهند داشت را عنوان نموده است. 5 مورد از 8 مورد مستقیم با سلامت دیجیتال در ارتباط هستند که اهمیت این حوزه را می‌رساند.از سوی دیگر با نگاهی بر افزایش سرمایه‌گذاری در استارتاپ‌های سلامت دیجیتال دنیا، می‌توان فهمید که این اهمیت از سوی سرمایه‌گذاران نیز درک شده است. طبق گزارش پایان سال 2018 استارتاپ هلث، در سال 2018، مبلغ 14/6 میلیارد دلار در استارتاپ‌های سلامت دیجیتال سرمایه‌گذاری شده که نسبت به سال 2011 بیش 7 از برابر افزایش پیدا کرده است.سرمایه‌گذاری در سلامت دیجیتال از سال 2010 تا 2018حوزه سلامت دیجیتال نیز مانند تمام حوزه‌های مرتبط با تکنولوژی، ترندهایی مشابه با آن‌ها دارد. در گزارش‌های مختلف ممکن است این ترندها کمی با هم تفاوت داشته باشند ولی تقریبا همه از یک چیز صحبت می‌کنند. در اغلب موارد هوش مصنوعی اولین ترند محسوب می‌شود و بعد از آن داده‌های کلان، اینترنت اشیا، واقعیت مجازی یا افزوده و احتمالا بلاکچین از دیگر ترندهای مطرح هستند. این موارد ترندهای تکنولوژی در سلامت دیجیتال هستند ولی حوزه سلامت دیجیتال متاثر از ترندهای غیر تکنولوژی هم هست که کمتر به آن‌ها پرداخته شده است.4 مورد از ترندهای غیرتکنولوژی استارتاپ‌های سلامت دیجیتال را در ادامه توضیح داده‌ایم.1. تغییرات اساسی در مدل پرداخت در سلامتپرداخت‌ها در حوزه سلامت به صورت هزینه بابت خدمات یا Fee-For-Service بوده است. در این مدل پرداخت، هر مقدار خدمات ارائه شود، فارغ از نتیجه و اثربخشی‌اش، هزینه آن خدمت پرداخت می‌گردد. نظام‌های پرداخت حوزه سلامت برای آنکه بتوانند نتیجه و اثربخشی را نیز در نظر بگیرند مدل‌های پرداخت جدیدی را طراحی نموده‌اند که به عنوان مثال یکی از این مدل‌ها که در آمریکا اجرا شده است مدل مبتنی بر ارزش یا Value-based است. در این مدل‌های جدید هزینه بابت حفظ سلامت گروهی از افراد پرداخت می‌گردد و مقدار ارائه خدمات اهمیت خود را از دست می‌دهد.این تغییرات در ایران نیز آغاز شده و به مرور پیاده‌سازی خواهد شد. این تغییرات بر تمامی اجزای سیستم سلامت اثر خواهد گذاشت و استارتاپ‌ها نیز مستثنی نیستند. اگر استارتاپی تغییرات مدل پرداختی را در برنامه‌های آینده خود در نظر نگرفته و آمادگی تطبیق با آنها را نداشته باشد محکوم به شکست است. هرچند همین تغییرات، خود زمینه‌ساز فرصت‌های بسیاری هستند که استارتاپ‌ها می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند. همانطور که گفته می‌شود تغییرات نظام پرداخت در آمریکا زمینه‌ساز رشد تصاعدی استارتاپ‌های سلامت در این کشور بوده است.2. هدف قرار دادن بازار یک بیماری یا تخصصدر میان استارتاپ‌های سلامت دیجیتال درصد قابل توجهی بر روی یک بیماری، وضعیت یا مشکل کار می‌کنند و یا به یک تخصص ویژه اختصاص دارند. هرچند تعداد استارتاپ‌هایی که بازار بزرگتری را هدف قرار می‌دهند نیز کم نیست ولی بسیاری از این موارد نیز به خاطر ماهیت راهکارشان نمی‌توانند بازار اختصاصی‌تری را هدف قرار دهند. به عنوان مثال سیستم بررسی علائم برای پیشنهاد تشخیص‌ها نمی‌تواند برای گروه هدف بیماران خاصی طراحی گردد. در کل به نظر می‌رسد که بسیاری از این بازارهای اختصاصی، اندازه و حجم مناسبی به خصوص برای آغاز به کار یک استارتاپ دارند.از منظری دیگر، فارغ از حجم بازار، در صورتی که محصول به صورت اختصاصی برای یک مورد یا تخصص خاص طراحی نگردد تاثیرگذاری لازم را نخواهد داشت. همان‌گونه که نمی‌توان یک داروی عمومی برای درمان همه بیماری‌ها ساخت، انتظار اینکه راهکارهای سلامت دیجیتال بتوانند تعداد مشکلات زیادی را حل کنند منطقی نیست. برای آنکه بتوان از این راهکارها نتایج مناسب را به دست آورد و البته آن‌ها را ارزیابی کرد لازم است که تخصص‌گرایی تا حدود زیادی مدنظر قرار گیرد.3. کاهش هزینه‌های مراقبت و درمانهمانطور که در ابتدای این مقاله گفته شد هزینه‌های سلامت رو به افزایش است. تلاش برای کاهش این هزینه‌ها یکی از ارزش‌‌های مهمی است که یک استارتاپ سلامت می‌تواند ارائه دهد. ولی باید به این نکته توجه داشت که منابع و هزینه‌های سلامت تنها توسط مردم یا بیماران پرداخت نمی‌شوند. بسیاری از مواقع، هزینه‌های سلامت از طرف بیمه یا دولت تامین می‌گردند که اتفاقا قسمت بیشتر هزینه‌ها را نیز شامل می‌شوند. بنابراین کاهش هزینه‌هایی که مستقیم از جیب مردم صرف می‌گردد، هرچند خوب است ولی کافی نیست.آنچه که می‌تواند یک استارتاپ سلامت را در بلندمدت برنده نماید، کاهش هزینه‌های سیستم بهداشتی درمانی است. اینکه چگونه می‌توان هزینه‌های سیستم بهداشتی درمانی را کاهش داد بستگی به راهکار دارد ولی به عنوان مثال کاهش مراجعه به اورژانس، کاهش مدت بستری بیمارستانی یا کاهش احتمال بستری مجدد پس از ترخیص همه از مواردی هستند که هزینه‌ها را کاهش می‌دهند.4. بهبود خدمات بیمهتکنولوژی بیمه که به insuretech معروف است در سال‌های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته و در حال رشد است. در مورد تکنولوژی بیمه سلامت این موضوع دو جنبه مختلف دارد. یکی از نظر مدیریت ریسک افراد تحت پوشش که محاسبه ریسک، دسته‌بندی آن و پیشنهادات مناسب براساس آن را شامل می‌شود. با توجه به پیچیدگی حوزه سلامت، تکنولوژی‌های سلامت دیجیتال می‌توانند در این زمینه بسیار کارآمد و کاربردی باشند.از سوی دیگر بیمه همواره به دنبال کاهش هزینه‌ها بوده است و همانطور که در ترند قبلی اشاره شد یکی از ارزش‌های بسیار مناسبی که یک استارتاپ سلامت دیجیتال می‌تواند ارائه دهد کاهش هزینه‌های سیستم بهداشتی درمانی است. این دقیقا همان ارزشی است که بیمه‌ها دنبال آن می‌گردند و خود می‌توانند مشتری اصلی محصولی با این ویژگی شوند.این کاهش هزینه‌ها در راهکارهایی از جمله تله‌مدیسن، مراقبت‌های در منزل، تغییر سبک زندگی و ابزارهای کمک تصمیم‌گیری می‌توانند وجود داشته باشند که برای بیمه‌ها جذابیت بسیاری دارند.ترندهای غیرتکنولوژی به ما نشان می‌دهند که از ترندهای تکنولوژی چگونه و کجا بهتر می‌توانیم استفاده کنیم. از طرف دیگر استفاده بی‌هدف از ترندهای تکنولوژی به جز افزودن هزینه‌ها نمی‌تواند کمک دیگری بکند.منابع:https://www2.deloitte.com/global/en/pages/life-sciences-and-healthcare/articles/global-health-care-sector-outlook.htmlhttps://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(17)30873-5/fulltext?elsca1=tlxpr#seccestitle160https://www.forbes.com/sites/reenitadas/2018/11/13/top-8-healthcare-predictions-for-2019/#4b36c4a4700ehttps://hq.startuphealth.com/posts/startup-healths-2018-insights-funding-report-a-record-year-for-digital-healthhttps://www.accenture.com/us-en/insights/health/digital-health-tech-vision-2018https://www.pwc.com/us/en/industries/health-industries/top-health-industry-issues.html آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sat, 27 Jul 2019 21:36:24 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/home-healthcare-startups-nly3tlh2l4fr خدمات مراقبت سلامت در منزل یا Healthcare home care یکی از حوزه‌های جذاب برای فعالیت استارتاپ‌ها است. هرچند خدمات در منزل از دیرهنگام وجود داشته است و در ایران نیز کسب‌وکارهای سنتی، اغلب در قالب موسسات و تعاونی‌های پزشکی یا پرستاری این خدمات را ارائه می‌کنند ولی استفاده از تکنولوژی در بهبود این خدمات افق‌های جدیدی را برای رشد و توسعه این کسب‌وکارها گشوده است.اندازه بازار جهانی مراقبت سلامت در منزلاز طرف دیگر چند روند کلان در حوزه سلامت نیز به وجود آمده که بر اهمیت و جذابیت این خدمات افزوده است. یکی از این روندها تمایل به کاهش زمان بستری در بیمارستان و ادامه مراقبت و درمان بیمار در منزل است. از مهم‌ترین دلایل این امر می‌توان به هزینه‌های بالای بستری بیمارستانی، محدود بودن تخت‌ها و منابع بیمارستانی و همچنین افزایش عوارض و عفونت‌های بیمارستانی با افزایش زمان بستری اشاره کرد. در نتیجه اکنون فرصت‌های بسیاری در حوزه خدمات مراقبت سلامت در منزل به وجود آمده که نیازمند راهکارهای نوآورانه است.این بازار بیش از 300 میلیارد دلاری در تمام دنیا کارآفرینان بسیاری را به خود جلب نموده و به تبع آن در ایران نیز مورد توجه تعدادی از کارآفرینان قرار گرفته است. با مروری بر استارتاپ‌های کشورهای دیگر در این حوزه می‌توان نکاتی را دید که شاید توجه به آن‌ها بتواند در راه‌اندازی و توسعه کسب‌وکارهای داخلی راهگشا باشد. برخی از این نکات را در ادامه ذکر می‌کنیم.اشتباه اول: مدل پلتفرمیاستفاده از مدل پلتفرمی در بین استارتاپ‌های مراقبت سلامت در منزل بسیار رایج است. منظور از مدل پلتفرمی آن است که استارتاپ به عنوان واسط، ارائه‌دهنده و دریافت‌کننده خدمت را به هم متصل می‌کند. شاید دلیل آنکه تمایل به مدل پلتفرمی زیاد است این باشد که مدل پلتفرمی در صنایع مختلفی مانند تاکسی آنلاین یا کارهای خدماتی منزل نتایج خوبی داشته است. اما با کمی دقت می‌توان تعداد قابل توجهی استارتاپ خارجی را یافت که پس از مدتی از شروع کار خود، مدل پلتفرمی را کنار گذاشته‌اند و مدل دیگری را انتخاب کرده‌اند.یکی از مثال‌های این نوع استارتاپ‌ها استارتاپ آنر (Honor) است. این استارتاپ تنها شش ماه پس از راه‌اندازی، مدل خود را به استخدامی تمام‌وقت یا پاره‌وقت تغییر داد. مهم‌ترین دلایل عدم اقبال مدل پلتفرمی این است که در خدمات مراقبت سلامت در منزل نیاز به نیروی آموزش‌دیده متخصص وجود دارد که با توجه به ریزش ارائه‌دهندگان خدمت در مدل پلتفرمی، آموزش نیروها تقریبا غیرممکن است. از سوی دیگر دریافت‌کنندگان خدمات تمایل چندانی به تغییر مداوم ارائه‌دهندگان خدمت ندارند و در مدل پلتفرمی این امر نیز ممکن به نظر نمی‌رسد.اشتباه دوم: انتخاب ارزش‌های نامناسببسیاری از استارتاپ‌های مراقبت سلامت در منزل هستند که بر ارزش‌هایی مانند صرفه‌جویی در وقت و حتی کاهش قیمت‌ها برای جذب دریافت‌کنندگان خدمت تاکید می‌کنند. شکی نیست که این موارد از جمله ویژگی‌های این استارتاپ‌ها می‌تواند باشد ولی سوال این است که آیا این مهم‌ترین دغدغه دریافت‌کنندگان خدمت است؟شاید مهم‌ترین ارزشی که در نمونه‌های موفق خارجی استارتاپ‌های مراقبت سلامت در منزل دیده می‌شود اعتماد است. این استارتاپ‌ها با روش‌های مختلفی سعی می‌کنند تا اعتماد دریافت‌کنندگان خدمات را جلب نمایند. از جمله این روش‌ها می‌توان به بررسی سوابق و پذیرش سختگیرانه ارائه‌دهندگان خدمت، تطابق دادن ارائه‌دهنده و دریافت‌کننده خدمت، نظارت و پایش فعالیت‌های ارائه‌دهندگان خدمت و پشتیبانی عالی از مشتریان، اشاره کرد.به عنوان مثال استارتاپ هوم‌تیم (HomeTeam) تقریبا تمامی موارد ذکر شده در بالا را به بهترین شکل ممکن ارائه می‌دهد. این استارتاپ در سال 2016، از میان بیش از 4 هزار متقاضی تنها 1 درصد آن‌ها را به خدمت گرفت. همچنین هوم‌تیم با نظارت کامل بر گزارش‌های ارائه‌دهندگان خدمت و پشتیبانی بسیار مناسب، رضایت بالای مشتریان خود را جلب نماید.اشتباه سوم: درنظر نگرفتن بیمهاستارتاپ‌های مراقبت سلامت در منزل در بسیاری از مواقع مشتری خود را اشتباه انتخاب می‌کنند. در حقیقت در مدل کسب‌وکار این استارتاپ‌ها، کاربر که همان دریافت‌کننده خدمت است به طور اشتباه، مشتری یا پرداخت‌کننده هزینه درنظر گرفته می‌شود در حالی که مشتری واقعی باید بیمه باشد. این موضوع بدان معنا نیست که اگر استارتاپی در مدل کسب‌وکار خود از دریافت‌کننده خدمت پول می‌گیرد به کلی اشتباه می‌کند، بلکه باید دلایل و چشم‌انداز آن استارتاپ را بررسی نمود تا متوجه درست یا غلط بودن رویکرد آن شد.از سوی دیگر، این استارتاپ‌ها به این دلیل بسیار مورد استقبال قرار می‌گیرند چون می‌توانند مجموع هزینه‌های سیستم درمانی را کاهش دهند. این دقیقا همان ارزشی است که شرکت‌های بیمه به دنبال آن هستند. اگر استارتاپی بتواند ثابت‌ کند که می‌تواند هزینه‌های مراقبت از بیمار را کاهش دهد، یا می‌تواند زمان بستری یا احتمال بستری مجدد را کاهش دهد، ممکن است بتواند خدمات خود را تحت پوشش بیمه قرار دهد و یا آنکه یک شرکت بیمه کل استارتاپ را خریداری کند.اگر به بزرگترین استارتاپ‌های بیمه سلامت مانند اسکار هلث یا کلاور هلث نگاه کنید می‌بینید که خدمات مراقبت سلامت در منزل با مشخصاتی که در بالا گفته شد، حتما در میان بسته‌های خدمتی آن‌ها وجود دارد.توجه به این نکته لازم است که استارتاپ از ابتدای کار نمی‌تواند شواهد کافی برای جلب نظر بیمه داشته باشد و لازم است تا مدتی با مشتریان دیگری به غیر از بیمه کار کند تا شواهد کافی را به دست آورد. ولی اگر غایت استارتاپ مراقبت سلامت در منزل رسیدن به مشتری بیمه نباشد، با اطمینان زیاد می‌توان گفت که آن استارتاپ محکوم به شکست است و دوام زیادی نخواهد داشت.وب‌سایت استارتاپ‌هایی که در این مقاله به آن‌ها اشاره شد:https://www.joinhonor.com/https://hometeamhealth.com/https://www.hioscar.com/https://www.cloverhealth.com/en/ آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 21 Jul 2019 15:44:55 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/mental-health-startups-eswbzrjkppqf سلامت روان یکی از حوزه‌های پر چالش و البته جذاب برای استارتاپ‌ها است. در مقاله‌ای تحلیلی از شرکت سرمایه‌گذاری وایت استار، فضای استارتاپ‌های سلامت روان به خوبی تحلیل شده است که در اینجا خلاصه‌ای از آن مقاله آورده شده است و در نهایت تحلیلی بر این فضا در ایران داشته‌ایم. استارتاپ‌های سلامت روان را می‌توان به 6 دسته اصلی تقسیم‌بندی کرد که در ادامه هر کدام را با ذکر مثال‌هایی توضیح می‌دهیم.نقشه استارتاپ‌های سلامت روان 1. درمان شناختی رفتاری کامپیوتریدرمان شناختی رفتاری کامپیوتری یا Computerized Cognitive Behavioral Therapy یا به اختصار CCBT، استارتاپ‌هایی هستند که از اینترفیس موبایل برای ایجاد برنامه‌های مراقبت فردی و تغییر رفتار به جای دارو استفاده می‌کنند. حدود 33 درصد از استارتاپ‌ها در این دسته هستند و میانگین سرمایه‌گذاری در این استارتاپ‌ها 5/8 میلیون دلار است. مدل کسب و کار اصلی در این دسته فریمیوم و SaaS است. برخی از مثال‌های آن شامل موارد زیر است:هداسپیس (Headspace) و کالم (Calm): اپلیکیشن‌های مدیتیشن و مایندفولنسآکیلی (Akili): بازی‌های تشخیصی و درمانی برای اختلالات شناختی به خصوص در کودکانبیگ‌هلث (BigHealth): برنامه تغییر رفتار بسیار شخصی‌سازی شدهکیوراَپ (CureApp): استارتاپ ژاپنی که درمان دیجیتال برای ترک سیگار ارائه می‌دهد2. روانپزشکی از راه دورروانپزشکی از راه دور یا Telepsychiatry به استارتاپ‌هایی اطلاق می‌شود که اینترفیسی ارتباطی بین درمانگر و بیماران به صورت دیجیتال ایجاد می‌کنند یا به طور کلی یک مدل جدید برای ارائه خدمات به صورت دیجیتال از پایه بنیان‌گذاری می‌کنند. حدود 16 درصد از استارتاپ‌ها در این دسته هستند و میانگین سرمایه‌گذاری در این استارتاپ‌ها 6/7 میلیون دلار است. مدل کسب‌وکار اصلی در این دسته SaaS است. برخی از مثال‌های آن شامل موارد زیر است:لیرا (Lyra): خدمات سلامت روان را به سازمان‌ها ارائه می‌دهد.تاک اسپیس (Talkspace): خدمات مشاوره را بدون وقت قبلی و با حفظ حریم شخصی ارائه می‌دهد.ایسو (IESO): شبیه‌سازی جلسات درمان شناختی رفتاری (CBT) به صورت مجازی3. ابزارهای ارائه‌دهندگان خدمتابزارهای ارائه‌دهندگان خدمت یا Provider Tools، استارتاپ‌هایی هستند که نرم‌افزارهایی برای افزایش بازده عملیاتی درمانگران یا بهبود ارتباط بین درمانگران و سایر ذینفعان سلامت ارائه می‌دهند. حدود 15 درصد از استارتاپ‌ها در این دسته هستند و میانگین سرمایه‌گذاری در این استارتاپ‌ها 5/7 میلیون دلار است. مدل کسب‌وکار اصلی در این دسته فروش سازمانی است. برخی از مثال‌های آن شامل موارد زیر است:ماینداسترانگ (Mindstrong): استفاده از الگوی لمس صفحه گوشی موبایل برای تشخیص زودهنگام اختلالات روانوالانت (Valant): پرونده الکترونیک اختصاصی روانپزشکیوالرا هلث (Valera Health): مدیریت مراقبت و فالوآپ اختصاصی روانپزشکی4. ابزارهای مصرف‌کنندگانابزارهای مصرف‌کنندگان یا Consumer tools، استارتاپ‌هایی هستند که ابزارهای موبایل غیر درمانی برای تنظیم اهداف روزانه دارند یا به بهبود ارتباط بیماران و همتایان کمک می‌کنند و یا به ارائه محتوای آموزشی مشغول هستند. حدود 13 درصد از استارتاپ‌ها در این دسته می‌گنجند و میانگین سرمایه‌گذاری در این استارتاپ‌ها 1/8 میلیون دلار است. مدل کسب‌وکار اصلی در این دسته فریمیوم است. برخی از مثال‌های آن شامل موارد زیر است:تریو گلوبال (Thrive Global): سامانه تندرستی و افزایش بهره‌وری برای سازمان‌هاوی کانکت (WeConnect): شبکه اجتماعی و جامعه مجازی برای افرادی که اعتیاد را ترک کرده‌اندوب سایکولوژی (Webpsychology): پایگاه اطلاعات روانشناسی و روانپزشکی5. سخت‌افزارهاسخت‌افزارها یا Hardwares، استارتاپ‌هایی هستند که از سخت‌افزارها برای جمع‌آوری داده‌های بیومتریک یا کمک به بیمار و درمانگر در پایش وضعیت و یا ایجاد محتواهای درمانی جذاب‌تر استفاده می‌کنند. حدود 12 درصد از استارتاپ‌ها در این دسته هستند و میانگین سرمایه‌گذاری در این استارتاپ‌ها 1/1 میلیون دلار است. مدل کسب‌وکار اصلی در این دسته SaaS است. برخی از مثال‌های آن شامل موارد زیر است:وای برین (Y Brain): سازنده دستگاه‌های تشخیصی و درمانی برای درمان افسردگی ماژورپیوت (Pivot): سامانه ترک سیگار که دستگاهی برای اندازه‌گیری میزان مونوکسیدکربن از تنفس ساخته است.رندور (Rendever): برنامه‌های واقعیت مجازی برای سالمندان6. هوش مصنوعیهوش مصنوعی یا Applied AI، استارتاپ‌هایی هستند که از تکنیک‌هایی مانند conversational intelligence یا predictive analytics یا یادگیری ماشینی در هسته محصول استفاده می‌کنند تا رویکردی شخصی‌سازی‌شده‌تر و موثرتر در پیشگیری، درمان یا تشخیص ایجاد کنند. حدود 11 درصد از استارتاپ‌ها در این دسته هستند و میانگین سرمایه‌گذاری در این استارتاپ‌ها 3/8 میلیون دلار است. مدل کسب‌و‌کار اصلی در این دسته SaaS است. برخی از مثال‌های آن شامل موارد زیر است:نورو ترک (Neurotrack): تشخیص زودهنگام اختلالات حافظه با آنالیز حرکات چشمکوگنوآ (Cognoa): سامانه بررسی و ارزیابی تکامل کودکان با استفاده از یادگیری ماشینیووی بات (Woebot): چت بات یا Chat bot برای پایش خُلق و کمک به پیدا کردن حال بهتراستارتاپ‌های سلامت روان ایران در ایران استارتاپ‌های سلامت روان بیشتر در دسته دوم یعنی روانپزشکی از راه دور فعالیت می‌کنند و تعداد بسیار محدودی در دسته سخت‌افزار مشغول به فعالیت هستند. این کاملا برخلاف پراکندگی‌ استارتاپ‌های خارج از کشور است که بیشتر در دسته اول یعنی CCBT فعالیت دارند. به نظر می‌رسد بیشتر بودن تعداد استارتاپ‌های ایرانی در دسته روانپزشکی از راه دور به دلیل سادگی بیشتر راه‌اندازی کسب‌وکارهای آن است. با وجود مقدار سرمایه‌گذاری بیشتر در آن دسته، فرصت‌های بسیاری نیز در دسته‌های دیگر وجود دارد که می‌تواند مورد توجه استارتاپ‌ها قرار گیرد.از سوی دیگر یکی از روندهایی که اکنون مورد توجه قرار گرفته است ترکیب خدمات CCBT و روانپزشکی از راه دور است تا بتوان خدمات جامع و کاملی را به کاربران ارائه نمود.یکی دیگر از نکات حائز اهمیت این است که تقریبا نیمی از استارتاپ‌های سلامت روان بر یک اختلال متمرکز شده‌اند و می‌توان اینطور برداشت کرد که حتی یک اختلال نیز بازار نسبتا بزرگی دارد و می‌تواند برای یک استارتاپ جذاب و کافی باشد.در مجموع به نظر می‌رسد حوزه سلامت روان یکی از حوزه‌های جذاب برای استارتاپ‌های سلامت است و فرصت‌های ارزش‌آفرینی بسیاری در آن وجود دارد. آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 14 Jul 2019 21:33:46 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/just-fail-qd0pikscyggr آیا تا به حال در زندگی شکست خورده‌اید؟ آیا می‌دانید چگونه باید درست شکست بخورید؟ بسیاری از دوستان و آشنایان من که اتفاقا پزشک هستند و یا در حال تحصیل پزشکی‌‌اند در مسیر تحصیل و کار خود افراد بسیار موفقی بوده‌اند و پله‌های پیشرفت و ترقی را گاهی دوتا یکی طی کرده‌اند. ولی همین دوستان که بسیار باهوش، بااستعداد و توانمند هستند وقتی به کارآفرینی می‌رسند کشتی‌هایشان به گل می‌نشیند. به اعتقاد من مهم‌ترین دلیل اینکه این افراد بسیار موفق نمی‌توانند در کارآفرینی سرآمد شوند این است که فوت و فن شکست خوردن را نمی‌دانند.پزشکان کارآفرین هم باید شکست بخورندشکست ناگزیر استوقتی وارد فضای کارآفرینی و اکوسیستم استارتاپی می‌شویم یکی از اولین چیزهایی که می‌شنویم این است که فلان کس فلان قدر شکست خورد تا موفق شد و تا شکست نخورید یاد نمی‌گیرید و از این قبیل حرف‌ها. ولی آیا تا به حال کسی را دیده‌اید که آمده باشد تا شکست بخورد؟ این در حالی است که احتمال شکست در کارآفرینی و راه‌اندازی کسب‌وکار به خصوص از نوع استارتاپی و نوآورانه آن، به قدری زیاد است که تقریبا می‌توان گفت شکست خوردن ناگزیر است. با این حال همه به امید پیروزی می‌آیند ولی شکست می‌خورند. شاید به نظر برسد که یک چیزی درست نیست. چگونه است که با این همه شکست باز هم افراد به امید پیروزی می‌آیند و می‌مانند و ادامه می‌دهند؟ پس احتمالا رازی در چگونه شکست خوردن است.اولین شکستهر چقدر هم در مورد مزایا و فواید شکست شنیده باشیم اولین باری که شکست می‌خوریم بسیار سخت‌ است. هر شکستی حال آدم را بد می‌کند حتی فارغ از اینکه تاکنون چند بار شکست خورده باشید. شاید در مواردی هم به نظر برسد که درجه شکست با وخامت حال فرد رابطه ندارد ولی باید بدانیم که مهم‌ترین ملاک این است که این شکست برای چه کسی اتفاق افتاده. به عنوان مثال شاگرد اول کلاس وقتی نیم نمره کم می‌آورد خود را شکست خورده می‌داند و یک نفر دیگر وقتی نمره قبولی درسی را نمی‌گیرد و باز در حقیقت هر دو واقعا شکست خورده‌اند. فارغ از اندازه و نوع شکست به احتمال زیاد هر دو فرد حس بدی پیدا کرده‌اند، ناراحت و شاید افسرده شده‌اند. به احتمال زیاد بعد از مدتی این حس برطرف شده و ممکن است حتی چیزی از آن به یادشان نمانده باشد. آیا این همان شکستی است که می‌گویند مقدمه پیروزی است؟اِسکار (scar)یک مبارز که هیچ اسکاری (جای زخم) بر روی بدنش نیست، ممکن است آنقدر ماهر بوده که هرگز زخمی برنداشته ولی احتمال بیشتر آن است که مبارز قابلی نیست و در اولین چالش شمشیر را رها کرده و میدان را ترک می‌کند. برخی از زخم‌ها عمیق و مرگبار هستند و اسکاری عمیق و ماندگار می‌گذارند ولی برخی دیگر کوچک هستند و ممکن است بعد از مدتی نیز محو شوند. برای یک مبارز، هر اسکار یادگار اشتباهی است که ممکن بوده به قیمت جانش تمام شود و دیدن هر کدام آن‌ها به وی یادآوری می‌کند که دیگر آن اشتباه را مرتکب نشود. برای یک کارآفرین هم هر شکست مانند همان زخم‌های مبارز می‌ماند با این تفاوت که آن زخم‌ها بیشتر بر روی روح و ذهنش ایجاد می‌شود. یک تفاوت دیگر آن است که این اشتباهات به قیمت جان کسب‌وکار و ایده‌اش تمام می‌شود.از شکست بیاموزیدپس آیا اگر نمادی از شکستمان را بالای تختمان آویزان کنیم و قبل خواب و بعد از بیدار شدن به آن نگاه کنیم خوب است؟ مسلما نه! سال‌ها پیش من به دلیل اشتباهات مهلکی نتیجه کار یک تیم بزرگ داوطلبان برگزاری یک خیریه را نابود کردم و تا مدت‌ها اطلاعیه آن رویداد را جلوی چشمم گذاشته بودم تا درس عبرت بگیرم. ولی واقعیت آن است که نیازی نیست که با یادآوری خاطرات بد و اشتباهاتمان خودمان را آزار دهیم. من در طول مسیری که به سمت کارآفرینی داشتم اشتباهات زیادی کردم و مدت‌ها طول کشید تا یاد بگیرم چگونه از اشتباهاتم یاد بگیرم. به خصوص وقتی شما فردی ایده‌آل‌گرا و آرمانگرا باشید احتمالا هر کاری که انجام دهید از نظرتان درجاتی از شکست دارد. پس اولین چیزی که من آموختم این بود که پیش از هر چیز از دست‌آوردهایم لذت ببرم. بعد از آن زمانی را اختصاص دهم برای آنکه خودم به تنهایی یا با همکارانم در مورد خوبی‌ها و بدی‌های کاری که انجام دادیم گفتگو کنیم، به دنبال اشتباهات و کاستی‌ها بگردیم و راه‌های رفع آن‌ها را بررسی کنیم. شاید کمی ایده‌آل به نظر برسد ولی زمانی که عادت به انجام چنین کاری -که ما به آن رفلکشن می‌گوییم- کنید، لازم نیست زمانی را مشخص کنید. مغز شما ناخودآگاه پس از لذت بردن از پیروزی‌ها به رفلکشن می‌پردازد. البته هر چقدر این‌کار را سیستماتیک‌تر انجام دهید نتایج بهتری خواهد داشت.پزشکان نباید شکست بخورنددر نقش یک پزشک، شکست خوردن شما تبعات بسیار سنگینی دارد. هر چند بخشی از اقدامات پزشکان تجربی است و نمی‌توان اطمینان صد درصد از نتایج آن داشت ولی آنان می‌آموزند که هرگز نباید اشتباه کنند. تمام سال‌های تحصیل و پس از آن و تمام سیستم بهداشتی درمانی برای آن پدید آمده که اشتباهات را به حداقل برسانند. اینکه چقدر موفق بوده‌ایم اشتباهات پزشکان را کاهش دهیم خارج از بحث است ولی پر واضح است که اشتباه کردن در طبابت هرگز مجاز و پذیرفته نیست.پزشک کارآفرینی که شکست می‌خوردحال همان پزشک که شکست خوردن برایش جایز نبوده وارد عرصه کارآفرینی می‌شود و به احتمال خیلی زیاد در اولین اقدام برای راه‌اندازی کسب‌وکار خود شکست می‌خورد. به احتمال زیاد نتیجه این شکست رها کردن کارآفرینی خواهد بود آن هم با این تفسیر که کارآفرینی مناسبِ من نیست. اما پزشکان کارآفرین باید بدانند که ایده‌هایشان بسیار با بیمارانشان متفاوت هستند. شما می‌توانید با خیال راحت در فضای کارآفرینی اشتباه کنید و بدون هیچ واهمه‌ای از این اشتباهات بیاموزید. ایده‌های شما می‌توانند بمیرند و شما باز ایده جدیدی را به دنیا بیاورید. بزرگ‌ترین اشتباه شما در کارآفرینی این است که از اشتباهاتتان نیاموزید. متاسفانه برای کارآفرین شدن راهی جز تجربه کردن وجود ندارد و این تجربیات در دل شکست‌ها و اشتباه‌هایی که پیش‌ رویتان قرار دارند پنهان شده‌اند و منتظر کشف شدن هستند. دنیای ما بسیار نیازمند پزشکان کارآفرینی است که هیچ اشتباهی بر بالین بیماران مرتکب نمی‌شوند ولی در پیچ‌وخم کارآفرینی پذیرای درس‌هایی هستند که از اشتباه‌هایشان می‌آموزند.در آخر یک جمله از کتاب «10 قانون انسان بودن» هست که من همیشه با خودم مرور می‌کنم: «درس‌های زندگی تکرار می‌شوند تا وقتی که آن‌ها را بیاموزید» آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 23 Jun 2019 19:28:15 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/10-reasons-why-doctors-are-good-entrepreneurs-ujyhurgqggvk 10 دلیلی که پزشکان کارآفرینان خوبی می‌شوندباور قدیمی بر آن است که پزشکان تاجران خوبی نمی‌شوند و درک اقتصادی مناسبی ندارند بنابراین بهتر است به مراقبت از بیماران بپردازند و مسائل کسب‌وکاری و تجاری را به اهلش بسپارند. اگر درست یا غلط بودن این باور را کنار بگذاریم، سوالی که برای من وجود داشت این بود که آیا پزشکان کارآفرینان خوبی نیز نمی‌شوند و به جز تعداد معدودی که احتمالا از ابتدا راهشان را غلط انتخاب کرده بودند، اغلب پزشکان نمی‌توانند کارآفرینان موفق و تاثیرگذاری باشند؟ به همین دلیل برخی از مشخصه‌های پزشکان و کارآفرینان را باهم مقایسه کردم و به 10 مورد زیر رسیدم که نشان می‌دهد پزشکان هم می‌توانند در عرصه کارآفرینی نقش‌آفرینی کنند و ارزش ایجاد نمایند.1. تصمیم‌گیری و یادگیری:فرآیند تصمیم‌گیری بالینی بسیار مشابه روندی است که برای تصمیمات تجاری انجام می‌شود. در هر دو فرآیند ما از تجربه به‌ دست آمده از تصمیمات قبلی می‌آموزیم و تصمیم‌های جدید می‌گیریم. چرخه یادگیری که بخشی از تئوری نوپای ناب است و استارتاپ‌ها از آن بهره می‌گیرند بی‌شباهت با مدلی که پزشکان ده‌ها سال است از آن استفاده می‌کنند نیست.2. تحقیق و آزمون کردن:پزشکان هر روز مشغول تحقیق و آزمون کردن اقدامات خود و ارتقای آن‌ها هستند. این دقیقا همان کاری است که کارآفرینان تمرین می‌کنند تا در کسب‌وکار خود به کار بگیرند.3. عدم قطعیت:با وجود همه پیشرفت‌های علم پزشکی در هیچ موردی در طبابت نمی‌توان با قطعیت نظر داد و پزشکان آمادگی مواجه شدن با این شرایط عدم قطعیت را دارند. کسب‌وکارها به خصوص استارتاپ‌ها نیز در شرایط عدم قطعیت هستند و کارآفرینان می‌دانند چگونه در این شرایط کار کنند.4. تمایل به دست به کار شدن:پزشکان و کارآفرینان به قول معروف هر دو مرد عمل هستند. هر دو تمایل دارند که زودتر وارد عمل شوند و مشکل بیمار را حل کنند یا راهکار خود را پیاده‌سازی کنند. حتی پزشکان می‌آموزند که اگر اقدامی تفاوت چندانی برای بیمار ایجاد نمی‌کند آن را انجام ندهند.5. شناخت الگو‌ها:پزشکان در شناخت الگوها بسیار کارآمد هستند. بسیاری از فعالیت‌های پزشک به شناخت خوب الگوها و تشخیص آن‌ها در موارد مختلف بستگی دارد. یک کارآفرین نیز برای آنکه بتواند تصمیمات مناسبی اخذ نماید باید بتواند الگوها را به خوبی بشناسد و از آن‌ها در تصمیم‌گیری‌های خود بهره ببرد.6. مشاهده‌گری و پرسشگری:یک پزشک برای تشخیص بیماری می‌آموزد که چگونه مشاهده کند، چه سوالاتی بپرسد و چگونه این موارد را برای دریافت پاسخی منطقی به هم متصل نماید. کارآفرینان نیز با مشاهده و پرسشگری سعی در کشف مشکلات و چالش‌های حل نشده گروهی از افراد دارند.7. سود و زیان:در پزشکی و تجارت هر تصمیمی مزایا و معایبی دارد و پزشک و کارآفرین هر دو به خوبی می‌توانند سود و زیان تصمیم خود را ارزیابی و براساس این ارزیابی اقدام نمایند.8. سرسختی و پشتکار:دوران تحصیل پزشکی طولانی و بسیار سخت و طاقت‌فرسا است. مانند کارآفرینان که سال‌ها به پای ایده خود می‌نشینند تا بالاخره به موفقیت برسند، پزشکان نیز سال‌ها تلاش می‌کنند تا بتوانند به عنوان یک پزشک بیماران را درمان کنند.9. یادگیری مادام‌العمر:پزشکان برای آنکه بتوانند به‌روزترین و بهترین درمان‌ها را به بیمارانشان ارائه دهند باید همیشه در حال یادگیری و آموختن باشند. کارآفرینان امروزی نیز بدون کسب دانش روز و یادگیری مداوم نمی‌توانند در کار خود موفق شوند.10. شجاعت تصمیمات سخت:در موقعیت‌های مختلف پزشکان مجبور به گرفتن تصمیماتی سخت برای بیماران خود می‌شوند. کارآفرینان نیز مدام در این شرایط قرار می‌گیرد. به عنوان مثال پزشک باید درمان بیماری که دیگر سودی از آن نمی‌برد را قطع کند و کارآفرین نیز باید اقدامی که موثر نبوده را متوقف کند.همه این موارد نشان می‌دهد که #پزشک_کارآفرین می‌تواند ترکیبی موثر و کارآمد باشد. این ترکیبی است که می‌تواند بسیاری از مشکلات و چالش‌های نظام سلامت، بیماران و سایر ذی‌نفعان حوزه سلامت را حل نماید. با این حال با وجود همه شباهت‌هایی که بین پزشکان و کارآفرینان گفته شد، یک پزشک نمی‌تواند بدون آموزش، کارآفرین خوبی شود. در حقیقت کارآفرینی آموزه‌ها، دانش، اصول و روش‌های خود را دارد و باید مانند یک علم به آن نگاه کرد و آن را آموخت.منابع:http://miter.mit.edu/10-reasons-why-doctors-make-great-entrepreneurs/https://www.linkedin.com/pulse/20140613164535-136311813-7-reasons-why-doctors-make-great-entrepreneurs/https://www.slingshotters.com/corporate-innovation/doctors-make-great-entrepreneurs/https://www.forbes.com/sites/larrymyler/2015/04/16/why-all-doctors-should-be-entrepreneurs/#6022f9bf5517 آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 26 May 2019 10:26:31 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/interview-shanbemag-982-umvbcudlpcr1 متن کامل مصاحبه دکتر آیدین پرنیا را که در شماره 140 هفته‌نامه شنبه منتشر شده است?آیدین پرنیا پزشکی خوانده‌ است و در زمینه آموزش پزشکی و آموزش سلامت عمومی در فضای دانشگاهی کارهایی کرده‌ و تجربه کارآفرینی داشته‌ است. نزدیک دو سال پیش به همراه دوستانش با استارتاپ‌های حوزه سلامت ارتباط برقرار می‌کنند و متوجه می‌شوند که جایی خالی در این فضا وجود دارد و آن نبود دانش تخصصی سلامت است. حال، کارشان آموزش و مشاوره تخصصی در حوزه سلامت آنلاین است.?در ایران در حوزه سلامت سرمایه‌گذاری تخصصی نداریم و جذابیت‌های این حوزه را کسی نمی‌شناسد. حوزه تخصصی است و استارتاپ‌ها و بنیانگذاران هم از این حوزه می‌ترسند.?در حوزه سلامت، فرصت‌های کارآفرینیِ زیادی وجود دارد. آدم‌هایی که از بیرون به این حوزه نگاه می‌کنند متوجه برنامه‌هایی چون گردشگری سلامت، پرونده سلامت و الخ می‌شوند. اما فرصت‌های بسیار دیگری هم وجود دارد.?در حوزه تولید محتوای سلامت ایران استارتاپ بزرگی نداریم. اما در خارج از کشور استارتاپ‌های بزرگی فعالیت می‌کنند؛ یا دیتابیس‌های اطلاعاتیِ دولتی هستند یا استارتاپ‌های بزرگ.?استارتاپ‌ها انتظار دارند که مثلاً وزارت بهداشت از آنها حمایت کند، در حالی که کار بزرگی نکرده‌اند. انتظار داریم که قبل از انجام کار بزرگ مورد حمایت واقع شویم. هنوز کارهای استارتاپی ارزش افزوده زیادی برای حوزه سلامت به ارمغان نیاورده است.? اگر ترند استارتاپ‌های دنیا را در آمریکا، اروپا و شرق آسیا ببینید، متوجه می‌شوید که روی بلاک‌چین، بیگ دیتا و هوش مصنوعی کار می‌کنند. همچنین، سرمایه‌گذاری هنگفتی روی استارتاپ‌های مربوط به بیمه‌ انجام می‌شود. حوزه سلامت ایران هم ناگزیر است که به این سمت برود. این حرکت در کل دنیا شروع شده است. مسئله این است که آیا باید مصرف‌کننده این تکنولوژی‌ها باشیم یا در تولید آنها سهم داشته باشیم.متن کامل مصاحبه دکتر آیدین پرنیا را که در شماره 140 هفته‌نامه شنبه منتشر شده است، می‌توانید در لینک زیر بخوانید:https://shanbemag.com/?p=25716 آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 19 May 2019 18:00:06 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/motivation-of-doctorpreneurs-p5x9rtrlmddx وقتی بحث استارتاپ‌های سلامت می‌شود پزشکان فقط یکی از مشتریان آن‌ها نیستند. بلکه پزشکان در بسیاری از موارد در نقش بنیان‌گذار، مشاور یا یکی از مدیران با استارتاپ‌ها همکاری می‌کنند. حال سوال این است که چرا یک پزشک در هر نقشی، با استارتاپ‌ها مشارکت می‌کند؟انگیزه پزشکان از همکاری با استارتاپ‌های سلامت چیست؟در کشورهای دیگردر کشورهای دیگر به خصوص کشورهای توسعه‌یافته که استارتاپ‌ها سال‌هاست مشغول فعالیت هستند، حضور پزشکان در اکوسیستم استارتاپی سلامت بسیار پررنگ‌تر از ایران است. شاید دلایلی که منجر به مشارکت پزشکان در آن کشورها می‌شود دقیقا با آنچه در کشور ما می‌گذرد منطبق نباشد ولی می‌تواند راهنمای خوبی برایمان باشد.کریستیانا فار در مطلبی با عنوان «چرا پزشکان بسیاری به استارتاپ‌ها مشورت می‌دهند» در سال 2016 در مورد انگیزه پزشکان از همکاری با استارتاپ‌ها تحقیق کرده است. در این بررسی از 45 نفر از پزشکانی که با استارتاپ‌ها همکاری داشتند در مورد انگیزه ایشان سوال شده و بیشترین جواب «Fun» بوده است. در تحلیل این ارزیابی می‌توان گفت که اکثر پزشکان به خاطر لذت‌بخش بودن کار، با استارتاپ‌ها همکاری می‌کنند. در تحقیق فار، انگیزه‌های بعدی به ترتیب درآمد، نوع‌دوستی و پرستیژ بودند.در مقاله دیگری دکتر کریستین استوک، به این نکته اشاره کرده است که پزشکان از اینکه از بازی توسعه تکنولوژی‌های سلامت خارج افتاده‌اند خوشحال نیستند و می‌خواهند مشارکت و همکاری بیشتری در این حوزه داشته باشند.در مجموع به نظر می‌رسد که پزشکان انگیزه‌های درونی قوی‌ای برای مشارکت و همکاری با استارتاپ‌ها دارند ولی در بسیاری از موارد دیده می‌شود که رویکرد استارتاپ‌ها بیشتر بر مشوق‌های بیرونی استوار است. اینکه چرا مشوق‌های بیرونی به تنهایی کارساز نیستند را در ادامه توضیح خواهم داد.مشوق‌های بیرونیبدون شک هر فردی که با یک کسب‌وکار همکاری می‌کند باید منافعی را به دست آورد. اینکه تصور کنیم که اگر یک پزشک خود درآمد خوبی دارد پس در ازای خدمتی که به استارتاپ ارائه می‌دهد نباید وجهی دریافت کند تصوری اشتباه است. این در حالی است که شاید مهم‌ترین مشوق بیرونی برای همکاری پزشکان با استارتاپ‌ها پول است. البته که این مشوق نیز تا حدودی از تصورات اشتباه پزشک در مورد استارتاپ‌ها شکل می‌گیرد. در واقع راه‌اندازی استارتاپ و همکاری با آن برای کسب درآمد به خصوص برای یک پزشک بسیار پرریسک‌تر از طبابت کردن است. پزشکانی که وارد این عرصه می‌شوند باید بدانند که احتمال شکست یک استارتاپ تقریبا بالای 90 درصد است و کمتر از یک درصد از استارتاپ‌ها به درآمدهای آنچنانی دست پیدا می‌کنند.از دیگر مشوق‌های بیرونی می‌توان به پرستیژ و شهرت اشاره کرد. شاید برای یک پزشک جوان کسب این موارد از طریق همکاری با یک استارتاپ و یا حتی بنیان‌گذاری چندین استارتاپ و اضافه کردن عنوان «کارآفرین سریالی» به پروفایل شبکه‌های اجتماعی انگیزه‌بخش باشد ولی بدون شک این انگیزه آنقدر قوی نیست که بتواند سختی‌های چندین سال کار استارتاپی را هموار نماید.فکر می‌کنم اگر پزشکان دیدگاه درستی از محیط، مراحل و مسیر راه‌اندازی استارتاپ‌ها داشته باشند مشوق‌های بیرونی اهمیت و ارزش خود را برایشان از دست می‌دهند. هرچند حتی اگر پزشکی با این چنین انگیزه‌هایی وارد کار استارتاپی شده باشد، دیر یا زود یا اشتیاق و انگیزه خود را از دست می‌دهد یا آنکه با استفاده از مشوق‌های درونی، توان ادامه این مسیر را باز می‌یابد. اما مشوق‌های درونی چه هستند؟مشوق‌های درونیهمه می‌دانیم که کار استارتاپی مملو از نوآوری، خلاقیت و اتفاقات پیش‌بینی نشده و در یک کلام هیجان‌انگیز است. حتی کار تیمی استارتاپی خود می‌تواند بسیار هیجان‌انگیز باشد. به نظر من وقتی پزشکانی که مشغول به کار روتین و یکنواخت بالینی هستند فضای کاری استارتاپی را می‌بینند، بسیار قابل درک است که بخواهند بخشی از زمان خود را به آن اختصاص دهند. همکاری یا بنیان‌گذاری یک استارتاپ برای بسیاری از پزشکان می‌تواند یک سرزمین رویایی باشد که نبوغ و خلاقیت خود را در آن به کار ببرند.در پس ذهن هر پزشک می‌توان نیاز به تاثیرگذاری و کمک به مردم را کم یا زیاد پیدا کرد. پزشکی که چنین حسی نداشته باشد بسیار نادر است. همانطور که از تعریف کارآفرینی و اصول راه‌اندازی استارتاپ‌ها می‌دانیم حل مشکلات مشتریان مهم‌ترین کار یک استارتاپ است و هر چقدر این مشکل بزرگ‌تر و عمیق‌تر باشد و راهکار مناسبی برای آن ارائه گردد شانس موفقیت استارتاپ بیشتر است. برای پزشکانی که یک به یک بیماران را مداوا می‌کنند شانس تاثیرگذاری بر تعداد زیادی از افراد بسیار انگیزه‌بخش است. اگر زندگی روزمره پزشکان را بنگرید تلاش آن‌ها برای بهبود شرایط در دنیای اطرافشان را می‌توانید مشاهده کنید. هرچند گاهی این تلاش در همه یکسان نیست ولی بسیاری از ایشان بی‌وقفه برای بهبود شرایط افراد از زندگی بیمارانشان تا وضعیت سلامت جامعه خود در تلاش هستند. چشم‌انداز استارتاپی که می‌خواهد زندگی بسیاری را بهبود بخشد برای چنین پزشکی بسیار جذاب خواهد بود.در نهایت بیان این نکته لازم است که برای جلب همکاری پزشک با استارتاپ، مشوق‌های درونی و بیرونی هر دو لازم هستند و نمی‌توانند جایگزین دیگری شوند. حتما باید منافع مادی و معنوی پزشک حفظ و تامین گردد و از طرف دیگر نیاز‌های درونی وی نیز در نظر گرفته شود. پزشکان هم لازم است بدانند که راه‌اندازی و همکاری با استارتاپ‌ها راه و رسم خود را دارد و بهتر است که با دانش و اطلاع کافی وارد این عرصه شوند. آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 28 Apr 2019 09:32:09 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/we-need-more-doctorpreneurs-rjpeuclb8gva با شنیدن لغت کارآفرینی در وهله اول ایجاد شغل یا ایجاد ثروت به ذهن می‌رسد که البته تعریف غلطی نیست. هرچند ممکن است برخی با مفهوم ایجاد ثروت در حوزه سلامت مخالف باشند و آن را در تقابل با اهداف و رسالت نظام سلامت بدانند ولی شاید اگر به هسته و بنیان کارآفرینی عمیق‌تر نگاه کنیم دلیل نیاز به کارآفرینی در سلامت را بیشتر متوجه شویم.ما نیاز به پزشکان کارآفرین بیشتری داریمچرا به کارآفرینی در حوزه سلامت نیاز است؟انسان‌ها در قرن‌های پیش با تجربه کردن آموختند که چگونه سلامت خود را بهتر حفظ کنند. بعدها برای این تجربه کردن‌ها مدل‌هایی ایجاد کردند و آن‌ها را در قالب علم درآوردند. اکنون ما روش‌های پذیرفته شده‌ای برای حل مشکلات در زمینه درمان، تشخیص و غیره داریم. ده‌ها سال پیش ما نیاز به پژوهشگران بیشتری داشتیم تا مطالعات علمی بیشتری برای اثبات یا رد راهکارهای درمانی و تشخیصی و غیره پیدا کنیم و امروز تعداد قابل توجهی پژوهشگر در سراسر دنیا مشغول به فعالیت هستند. بدون شک هر راهکاری باید با مطالعات علمی سنجیده و ارزیابی گردد ولی ما چقدر در تولید راهکارهای نوآورانه موفق بوده‌ایم؟رویکرد کارآفرینی به ما می‌آموزد که مشکلات را عمیقا بررسی کنیم و راهکارهایی نوآورانه ارائه دهیم که مشتری واقعا به آن‌ها نیاز دارد. پیشرفت‌های حوزه سلامت در قرن حاضر شگفت‌آور بوده و به شکل قابل توجهی امید به زندگی و کیفیت زندگی افزایش پیدا کرده است. با این حال بسیاری از مشکلات، به خصوص موارد کوچکی که اغلب حل آن‌ها می‌تواند تاثیرات قابل توجهی داشته باشد، هرگز به مرحله‌ای که به صورت سیستماتیک حل شوند نمی‌رسند. تعداد زیادی از این مشکلات بومی، کوچک و یا خارج از دید سیاست‌گذاران، مسئولان و تصمیم‌گیرندگان هستند و هرگز در اولویت قرار نمی‌گیرند. در حالی که هر یک از آنها می‌تواند فرصتی برای خلق یک ارزش واقعی باشد.در حقیقت ما در حوزه سلامت به افرادی بیشتری نیاز داریم که بتوانند مشکلات واقعی را بیابند، و راهکارهایی نوآورانه، به روز و عملیاتی ارائه دهند و البته بتوانند در پیاده‌سازی و عملیاتی کردن راهکار نیز نقش ایفا کنند.چرا نقش پزشکان کارآفرین مهم است؟تقریبا در تمام سیستم‌های سلامت دنیا، پزشک نقشی محوری و کلیدی دارد. مدیریت بیماران، مدیریت تیم درمان، اقدام‌های پیشگیرانه و حتی در بسیاری موارد مدیریت مراکز نیز برعهده پزشکان است. هرچند اکثر اوقات برای ایفای درست این نقش‌ها علاوه بر پزشکی، دانش‌ و مهارت‌های دیگری نیز نیاز است ولی در هر صورت امروزه، به خصوص در کشور ما، ایران، پزشکان در این جایگاه قرار دارند. علاوه بر این تقریبا غیرممکن است که با ساختار فعلی سیستم‌های سلامت، بتوان فرآیندی را یافت که پزشک در آن به نحوی ذینفع نباشد. از آموزش و پیشگیری از بیماری‌ها تا درمان و بازتوانی، از ساخت داروها و تجهیزات پزشکی تا عرضه و فروش آن‌ها، تقریبا به هر موردی فکر کنید مستقیم یا غیرمستقیم پزشک در آن نقش دارد.اگر کارآفرین را کسی بدانیم که راهکاری مناسب برای مشکلات ارائه می‌دهد، در اولین قدم لازم است که درک درست، عمیق و کاملی از مشکل داشته باشد. سیستم‌های سلامت و به تبع آن مشکلات آن‌ها بسیار پیچیده هستند. برای فهمیدن چنین سیستم پیچیده‌ای فرد باید سال‌ها در این سیستم نه فقط مشاهده بلکه کار هم کرده باشد. حال آنکه سیستم‌های سلامت کشورها بسیار با هم متفاوت هستند و مسائل فرهنگی اجتماعی این تفاوت‌ها را دوچندان کرده است.در اینجا است که نقش محوری پزشک برای درک مناسب مشکلات در سیستم سلامت بسیار کمک کننده خواهد بود. پزشکان سال‌ها در نظام سلامت آموزش می‌بینند و کار می‌کنند و به همین دلیل از روابط و مشکلات آن به خوبی آگاه هستند. از سوی دیگر با بیماران، سایر پرسنل بهداشتی درمانی و نهادهای نظارتی و مدیریتی سیستم سلامت ارتباط نزدیک دارند و در نتیجه می‌توانند مشکلات ذی‌نفعان مختلف را ببینند. البته یافتن و تحلیل مشکلات یکی از مهارت‌هایی است که یک پزشک کارآفرین باید آن را کسب نموده باشد.از سوی دیگر، وارد کردن یک ایده نوآورانه و ساختارشکن در نظام سلامت بسیار دشوار است. ما در حوزه سلامت بسیار در مقابل پذیرش تغییرات مقاوم هستیم. بسیاری تصور می‌کنند که این رفتار از غرور نشأت می‌گیرد ولی در حقیقت ما در حوزه سلامت می‌آموزیم که هیچ چیز را بدون مطالعات دقیق علمی نپذیریم. علاوه بر شواهد و مستندات علمی که باید برای پذیرش یک تغییر وجود داشته باشد، کسی که این ایده نوآورانه را مطرح می‌کند هم مهم است. ما وقتی ایده را می‌شنویم، فارغ از اینکه موضوع آن چیست اینکه فردی که آن را ارائه می‌کند دانش، تجربه و سابقه کافی در این زمینه داشته باشد در نظر ما در مورد ایده تاثیر می‌گذارد.به همین دلیل حضور یک پزشک کارآفرین در تیمی که ایده نوآورانه‌ای را ارائه می‌دهد می‌تواند پذیرش ایده از سوی سیستم سلامت و به خصوص پزشکان دیگر را به صورت محسوسی افزایش دهد. البته حضور پزشک به عنوان ارائه‌دهنده ایده کافی نیست و باید در تمام مراحل ایده‌پردازی، اعتبارسنجی، ساخت، فروش و غیره نقش فعال داشته باشد.در نهایت اینکه کارآفرینی خود علمی است که نیاز به آموزش و یادگیری دارد و مهارت‌های مختلف آن را باید کسب نمود. بنابراین پزشک کارآفرین باید به همان اندازه که پزشک است یک کارآفرین خلاق و توانمند نیز باشد. آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 28 Apr 2019 09:27:05 +0430 https://virgool.io/MedLeanMag/health-startups-customers-bqu8d1bgupyj بازار سلامت اجزا و ذینفعان مختلفی دارد و هر کدام از آن‌ها مشکلات و نیازهایی دارند که آنان را به مشتریان بالقوه استارتاپ‌های بدل می‌کند. اما پیچیدگی‌های این بازار در بسیاری از مواقع موجب سردرگمی و یا طراحی مدل‌های کسب و کار ناکارآمد می‌گردد. درک درست مشتریان بازار سلامت به طراحی مدل‌های کسب و کار نوآورانه نیز کمک شایانی می‌کند.مشتریان استارتاپ‌های سلامت را می‌توان در 5 دسته کلی شامل: 1) عموم مردم، 2) ارائه‌دهندگان خدمات سلامت، 3) سازمان‌های ارائه‌دهنده خدمات سلامت، 4) سازمان‌های بیمه و تامین‌کننده مالی و 5) سازمان‌ها و صنایع مرتبط یا وابسته به سلامت؛ تقسیم نمود.تحلیل مشتریان استارتاپ‌های سلامت در ادامه به بررسی هر یک از این دسته‌ها می‌پردازیم.1) عموم مردمتمام مردم در هر شرایطی به نحوی دریافت کننده خدمات سلامت هستند. در برخی از موارد این خدمات سلامت برای حفظ و ارتقا سلامت ارائه می‌گردد و در موارد دیگر فرد دچار بیماری شده است. در ادامه ما به تحلیل رفتار فرد بیمار می‌پردازیم.فرد بیمار یا به صورت اتفاقی و یا به دلیل بروز علایمی شک به وجود بیماری می‌کند. در این شرایط برخی از افراد از اطرافیان و دوستان و آشنایان خود سوال می‌پرسند ولی در بسیاری از مواقع به دلایل مختلفی از جمله ترس یا انگ از بیان این موضوع به اطرافیان خودداری می‌کنند. برخی از افراد نیز جستجوی اینترنتی انجام می‌دهند و براساس سطح دانش و آگاهی از اعتبار مطالب در اینترنت گاها اطلاعات صحیح و یا اشتباه بدست می‌آورند. البته در صورتی که علایم شدیدی از جمله درد زیاد یا خونریزی وجود داشته باشد مراجعه به اورژانس محتملترین رفتار فرد خواهد بود.پس از بررسی اولیه مراجعه به پزشک در اغلب اوقات اقدام بعدی است. نکته حائز اهمیت این است که در بسیاری از کشورها امکان مراجعه مستقیم به پزشک متخصص وجود ندارد و فرد باید به پزشک خانواده مراجعه کند. این در صورتی است که در ایران دسترسی به پزشکان متخصص هیچ محدودیتی ندارد. به عنوان مثال در کشوری مانند آمریکا که امکان مراجعه به متخصص وجود ندارد ارائه مشاوره‌های آنلاین می‌تواند بسیار ارزشمند باشد ولی آیا این راهکار با توجه به دسترسی به متخصصین بخصوص در شهرهای بزرگ به همان اندازه ارزش‌آفرین است؟یکی از مهمترین رفتارهایی که در میان افراد بیمار در کشور ما دیده می‌شود عدم اطمینان به توصیه‌ها و مشاوره‌های ارائه شده است. این افراد از تمامی منابع در دسترس خود از جمله اطرافیان، منابع اینترنتی و پزشکان مختلف استفاده می‌کنند و گاها به چندین پزشک نیز مراجعه می‌نمایند و در نهایت به توصیه‌های اطرافیان خود عمل می‌کنند. لذا شاید در برخی موارد که بیمار به پزشک مراجعه نمی‌کند ارائه مشاوره‌های غیرحضوری مناسب باشد ولی بنظر می‌رسد مشاوره به تنهایی فقط یکی دیگر از راه‌های کسب اطلاعات و احتمالا تحمیل هزینه به بیمار می‌گردد.تحلیل بالا در مورد فرآیند تصمیم‌گیری بیمار بود ولی این فرآیند پس از تصمیم‌گیری و ورود به روند درمان، پیگیری یا موارد دیگر متفاوت است. فرآیند تصمیم‌گیری و اقدام برای حفظ و ارتقا سلامت نیز پیچیدگی‌های خاص خود را دارد و بخصوص در مواردی که اقدامی برای تغییر رفتار فرد انجام می‌گیرد باید رفتار افراد را به شکل دقیق بررسی و تحلیل نمود. از طرف دیگر مشکلات و بیماری‌های مختلف منجر به بروز رفتارهای متفاوتی در افراد می‌گردند و بهتر است که رفتار افراد بسته به شرایطشان تحلیل گردد.2) ارائه‌دهندگان خدمات سلامتارائه‌دهندگان خدمات سلامت از جمله پزشکان، پرستاران، دندانپزشکان، داروسازان، پیراپزشکان و تمامی حرفه‌هایی که مستقیم یا غیرمستقیم با ارائه خدمات سلامت در ارتباط هستند در بسیاری از موافق یکی از مشتریان استارتاپ‌های سلامت هستند. یا حتی اگر خود مشتری نباشند در تصمیم‌گیری مشتری نقش مهم دارند. بنابراین درک بهتر رفتار این افراد برای کسب و کارهای حوزه سلامت حائز اهمیت است.طبق دسته‌بندی مداخلات سلامت دیجیتال که توسط سازمان بهداشت جهانی منتشر شده، نیاز‌های ارائه‌دهندگان خدمات سلامت به 10 حوزه تقسیم شده است.1- شناسایی و ثبت اطلاعات خدمات گیرندگان2- پرونده‌های سلامت خدمات گیرندگان3- کمک به تصمیم‌گیری خدمات دهندگان4- تله مدیسن5- ارتباطات میان خدمات دهندگان6- هماهنگی ارجاع7- برنامه‌ریزی و زمانبندی فعالیت‌های خدمات دهندگان8- آموزش و توانمندسازی خدمات دهندگان9- مدیریت تجویز و داروها10- مدیریت آزمایش‌ها و تصویربرداری‌هادر هر کدام از دسته‌بندی‌های فوق زیردسته‌هایی وجود دارند که می‌توانند توسط استارتاپ‌ها حل شوند. اما نباید به این نیازها سطحی نگاه کرد. مشکلات این حوزه‌ها برای حل شدن علاوه بر استفاده از تکنولوژی روز و نوآورانه نیاز به نوآوری در مدل کسب و کار نیز دارند. در بسیاری از موافق با مدل کسب و کار نوآورانه و ارزش آفرینی از این طریق می‌تواند علاوه بر تاثیرگذاری قابل توجه کسب و کاری موفق را نیز بنیان‌گذاری کرد.3) سازمان‌های ارائه‌دهنده خدمات سلامتیکی از مشتریان استارتاپ‌های سلامت می‌تواند سازمان‌های ارائه‌کننده خدمات بهداشتی درمانی باشند. در نظام سلامت ایران مراکز و سازمان‌هایی که خدمات سلامت را ارائه می‌دهند انواع مختلفی دارند که به برخی از آن‌ها در اینجا اشاره می‌کنیم.1- مراکز وابسته به وزارت بهداشت:عمده مراکز ارائه‌دهنده خدمات سلامت در ایران متعلق به دانشگا‌ه‌های علوم پزشکی و زیرنظر وزارت بهداشت هستند. این مراکز شامل بیمارستان‌ها، پلی‌کلینیک‌ها، کلینیک‌ها، درمانگاه‌ها و مراکز بهداشتی درمانی و خانه‌های بهداشت می‌شود.2- مراکز و سازمان‌های خصوصیبخش خصوصی در ارائه خدمات سلامت در رتبه دوم قرار دارد و بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها، درمانگاه‌ها، مطب‌ها و همچنین آزمایشگاه‌ها و مراکز تصویربرداری را شامل می‌شود. 3- سازمان تامین اجتماعیمراکز درمانی و تشخیصی تامین اجتماعی درصد کمی از مراکز را شامل می‌شوند و نقش آن به عنوان سازمان بیمه‌گر بسیار بارزتر است.4- خیریه‌ها5- بنیاد‌ها (مانند بنیاد شهید، بنیاد جانبازان، بنیاد مستضعفین )6- سازمان بهزیستی7- وزارت نفت8- سایر سازمان‌ها و موسسات دولتیبا نگاهی به این ساختار به سادگی می‌توان دریافت که عمده سازمان‌های ارائه‌دهنده خدمات سلامت در کشور ما دولتی هستند و کمتر از 20 درصد این مراکز در اختیار بخش خصوصی است. بجز وزارت بهداشت که در بیشترین سهم را بین مراکز بهداشتی درمانی دارد، سازما‌های دیگر از نظر پراکندگی و گستردگی بسیار محدود هستند.بنابراین باید این نکته را در طراحی مدل‌های B2B (کسب و کار به کسب و کار) حوزه سلامت در نظر داشت که عمده مشتریان این بخش را دولت تشکیل می‌دهد و مشکلات مدل‌های کسب و کاری که با بخش دولتی کار می‌کنند برهیچ‌کس پنهان نیست.از سوی دیگر باید دقت کرد که همین دسته‌بندی هم به زیربخش‌های بیشتری تقسیم می‌شود که هرکدام شرایط ویژه و خاص خود را دارند و باید در طراحی مدل کسب و کار مدنظر قرار گیرند.4) سازمان‌های بیمه و تامین‌کننده مالییکی از ارکان اساسی سیستم‌های سلامت بیمه‌ها هستند. توجه به این مورد برای کسب و کارهای حوزه سلامت نیز بسیار مهم است. هزینه بسیاری از خدمات تشخیصی و درمانی توسط بیمه‌ها پرداخت می‌گردد و استارتاپی که بی‌توجه به این مورد مدل کسب و کار خود را طراحی می‌کند بدون شک در فروش محصول یا خدمات خود دچار مشکل خواهد شد. یعنی حتی اگر بیمه به عنوان مشتری در مدل کسب و کار قرار ندارد، به عنوان یک جز کلیدی در نظام سلامت مستقیم یا غیرمستقیم بر کسب و کار‌های سلامت تاثیر می‌گذارد.نظام بیمه‌ای و روش‌‌ها و برنامه‌های آن در کشور‌های مختلف دنیا متفاوت است. در ایران دو نوع اصلی بیمه درمانی وجود دارد که شامل بیمه پایه و بیمه تکمیلی است. بیمه پایه از جمله بیمه سلامت، تامین اجتماعی و خدمات بهداشتی درمانی بخش کوچکی از هزینه‌های فرد را تامین می‌کنند. دریافت این نوع بیمه تقریبا برای همه به صورت رایگان امکان‌پذیر است.بیمه تکمیلی اغلب توسط کارفرمایان برای کارکنانشان تهیه می‌شود ولی امکان دریافت آن به صورت فردی هم وجود دارد. در بیمه تکمیلی سطوح پوشش مختلفی براساس میزان پرداخت بیمه‌شونده وجود دارد.برخی از سازمان‌ها نیز بیمه‌های خاص خود را دارند که از جمله می‌توان به بیمه نیروهای مسلح و وزارت نفت اشاره نمود.در کشوری مانند آمریکا که بیمه‌های خصوصی بسیاری وجود دارند، مدل‌های کسب و کار بسیاری از استارتاپ‌ها بیمه را به عنوان مشتری یا شریک در نظر می‌گیرند. علاوه بر این استارتاپ‌هایی نیز وجود دارند که عملا خودشان بیمه هستند مانند استارتاپ اسکار هلث. در ایران شاید نزدیک‌ترین مدل را بتوان با بیمه‌های تکمیلی درنظر گرفت. بدون شک بیمه‌ها از کاهش هزینه‌های تشخیصی و درمانی از طریق پیشگیری یا بهبود درمان استقبال می‌کنند ولی جذب آن‌ها کار آسانی نخواهد بود. از سوی دیگر یکی از اجزا نقشه استارتاپ‌های سلامت اطلاح نظام پرداخت بود که ارتباط تنگاتنگی با مدل‌های پرداخت هزینه‌های درمان از سوی سازمان‌های بیمه‌گر دارد. شکی نیست که نظام پرداخت در حوزه سلامت نیاز به تغییر دارد و نقش استارتاپ‌ها در این تغییرات می‌تواند بسیار موثر باشد.5) سازمان‌ها و صنایع مرتبط یا وابسته به سلامتدر بازار سلامت علاوه بر مشتریانی که گفته شد بازیگران دیگری نیز حضور دارند که مستقیم یا غیرمستقیم با حوزه سلامت در ارتباط هستند. یکی از مهمترین این صنایع صنعت دارو و صنعت تجهیزات پزشکی است. این دو بازار که اتفاقا غول‌های تجاری بزرگی نیز در آن‌ها حضور دارند و از جذابیت مالی بسیاری برخوردار است و بازار بزرگ، بالغ و توسعه یافته‌ای دارند. این صنایع می‌توانند هم خود مستقیما مشتری اصلی استارتاپ‌ها باشند و یا اینکه مشتریان فرعی یا مشتری در یک پلتفرم باشند. به هر حال ورود به این بازارها نیاز به نوآوری و خلاقیت و شناخت خود از بازار دارد.در سلامت عمومی مفهومی به نام مولفه‌های اجتماعی سلامت وجود دارد. این مفهوم اشاره به این دارد که مسائلی از جمله درآمد، تحصیلات، محل زندگی، شغل، خانواده و غیره بر سطح سلامت افراد تاثیر می‌گذارند. این موارد اکثرا مربوط به حوزه‌ها سازمان‌هایی غیر از سلامت و بهداشت هستند. بدین صورت می‌توان بسیاری از اقدامات را با هدف افزایش سطح سلامت در حوزه‌هایی خارج از حوزه بهداشت و درمان انجام داد. به عنوان مثال کاهش آلودگی هوا یا بهبود کیفیت جاده‌ها برای کاهش مرگ و میر مستقیما بر سلامت اثر دارند ولی بازار آن‌ها حوزه بهداشت و درمان نیست. در نهایت باید به این نکته اشاره کرد که تنوع مشتریان و ارتباطات پیچیده میان آنان ورود به بازار سلامت را دشوار می‌کند ولی شناخت مناسب از بازار امکان بدست آورند فرصت‌های کشف نشده را فراهم می‌سازد. آیدین پرنیا آیدین پرنیا Sun, 28 Apr 2019 09:18:32 +0430