https://virgool.io/feed/@drcasco دکتر حمید حاجی فارغ التحصیل از دانشگاه تهران \www.drcasco.ir fa 2026-06-17 00:19:08 https://files.virgool.io/upload/users/1418964/avatar/iHzum4.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@drcasco https://virgool.io/@drcasco/%D8%B9%D9%81%D9%88%D9%86%D8%AA-%DA%86%D8%B4%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%A7%DA%A9-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D8%A7-%D8%B9%D9%84%D9%84-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D8%A6%D9%85-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-xvth2emojyl2 عفونت چشم‌ها یکی از شایع‌ترین مشکلات سلامتیدر لاک‌پشت‌های خانگی و حتی گونه‌های وحشی است. این عفونت‌ها می‌توانند بسیار ناراحت‌کننده باشند و در صورت عدم درمان به موقع، منجر به عوارض جدی مانند کوری، آسیب دائمی چشم یا حتی گسترش عفونت به کل بدن شوند.لاک پشت علائم عفونت چشمی در لاک‌پشت‌ها* تورم چشم‌ها: چشم‌ها پف‌آلود، متورم و بزرگ‌تر از حد طبیعی به نظر می‌رسند.* بسته‌شدن چشم‌ها: لاک‌پشت نمی‌تواند یک یا هر دو چشم خود را باز کند یا به ندرت آن‌ها را باز می‌کند.* ترشحات: وجود ترشحات چرکی، آبکی یا مخاطی در گوشه‌های چشم یا روی پلک‌ها. این ترشحات ممکن است شفاف، سفید، زرد یا سبز باشند.* قرمزی: قرمزی قابل مشاهده در اطراف چشم، پلک‌ها یا داخل کره چشم.* حساسیت به نور: لاک‌پشت ممکن است سر خود را جمع کند یا از نور فرار کند.* بی‌اشتهایی: به دلیل درد و ناراحتی عمومی، لاک‌پشت ممکن است غذا نخورد.* کدر شدن چشم: چشم ممکن است کدر، مات یا ابری به نظر برسد (به‌خصوص در عفونت‌های شدید یا آسیب قرنیه).* مالش چشم: لاک‌پشت ممکن است چشم خود را به وسایل داخل تراریوم بمالد. علل اصلی عفونت چشمی1. کمبود ویتامین A (هیپوویتامینوز A): این شایع‌ترین علت عفونت‌های چشمی در لاک‌پشت‌های خانگی است. کمبود ویتامین A باعث تغییرات بافتی در مجاری اشکی و غشاهای مخاطی چشم‌ها می‌شود، آن‌ها را ضعیف و مستعد عفونت می‌کند.2. عفونت‌های باکتریایی: باکتری‌هایی مانند استافیلوکوکوس، استرپتوکوکوس و سودوموناس می‌توانند به‌راحتی در محیط‌های نامناسب رشد کرده و باعث عفونت چشم شوند.3. عفونت‌های قارچی:کمتر شایع هستند اما در شرایط مرطوب و غیربهداشتی می‌توانند ایجاد شوند.4. آلودگی یا تحریک فیزیکی: گرد و غبار یا شن و ماسه داخل چشم خراش توسط گیاهان یا وسایل تیز داخل تراریوم تماس با مواد شیمیایی (مانند کلر آب، مواد شوینده قوی)5. محیط نامناسب: * بهداشت ضعیف: آب کثیف، بستر آلوده، تمیز نکردن به موقع تراریوم. * رطوبت نامناسب: رطوبت خیلی کم می‌تواند باعث خشکی و تحریک چشم شود. * تهویه نامناسب: تجمع آمونیاک و گازهای سمی ناشی از فضولات. * استرس: استرس مزمن سیستم ایمنی را ضعیف می‌کند.6. آبسه یا مشکلات مرتبط آبسه در پشت کره چشم یا مشکلات سینوسی می‌تواند باعث تورم و عفونت ثانویه چشم شود.لطفا جهت ویزیت آنلاین لاک پشت توسط دکتر حمید حاجی از طریق واتساپ به شماره ۰۹۳۸۲۹۴۴۸۶۸ پیام بدهید. هزینه ویزیت ۲۴۰ هزارتومان است. Dr Casco Dr Casco Sat, 31 May 2025 20:43:05 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D9%86%D8%AF%D8%A8%D9%88%DA%A9-%D9%86%D8%B3%D8%AE%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%AD%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%AA-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-z7jccarsbap6 کتاب هندبوک نسخه‌نویسی حیوانات خانگی، راهنمایی  کاربردی و تخصصی برای دامپزشکان است که در قالب یک کتاب جیبی طراحی شده است. اندازه‌ی کوچک و قابل حمل این کتاب، سهولت استفاده در محیط‌های کلینیکی و شرایط مختلف را فراهم می‌کند و امکان دسترسی سریع به اطلاعات را در هر زمان و مکان به دامپزشکان می‌دهد.هندبوک نسخه نویسی حیوانات خانگیاین هندبوک به معرفی داروهای رایج مورد استفاده در درمان حیوانات خانگی می‌پردازد و با زبانی علمی و دقیق، اطلاعات کاملی درباره انواع داروها، اشکال دارویی، دزهای مصرفی و روش‌های تجویز ارائه می‌دهد. داروها در این دارونامه به‌صورت منظم و بر اساس گونه‌های حیوانی (سگ و گربه، خرگوش، جوندگان، خزندگان و پرندگان) و کاربردهای درمانی طبقه‌بندی شده‌اند تا دامپزشکان بتوانند به‌سرعت و با دقت اطلاعات مورد نیاز خود را پیدا کنند.طراحی کاربرپسند و محتوای به‌روز این هندبوک، آن را به منبعی ضروری و قابل اعتماد برای دامپزشکان، دانشجویان دامپزشکی و متخصصان حوزه سلامت حیوانات خانگی تبدیل کرده است.نویسندگان ؛دکتر سید علی آیتی نجف آبادیدکتر حمید حاجی غلامرضادکتر محمدرضا پور طلوعیدکتر سیدرضا جواد حسینیهندبوک نسخه نویسی حیوانات خانگی انتشارات:(دی نگار) سالچاپ: 1404 جلد: شومیز قطع : جیبی 147 صفحه مورداستفاده رشته های : دامپزشکی مرکزفروش در تهران : کتاب دی نگار 02166487090 خیابان انقلاب مقابل دانشگاه تهران مجتمع فروزنده طبقه همکف واحد 328 Dr Casco Dr Casco Mon, 12 May 2025 14:49:02 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%AA%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D9%81%D8%B9%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D9%87%D8%AA-%D8%AD%D9%85%D8%A7%D9%85-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D9%88-%D8%B3%DA%AF-rv81146hfzgf تعداد دفعات مورد نیاز برای حمام سگ و گربه به عوامل مختلفی مانند نوع پوست، طول مو، سطح فعالیت و محیط زندگی آنها بستگی دارد. در زیر به طور کلی توضیح داده شده است:سگ‌ها:1. سگ‌های با موی کوتاه: معمولاً هر 2 تا 3 ماه یکبار نیاز به حمام دارند.2. سگ‌های با موی بلند یا ضخیم:ممکن است هر 4 تا 6 هفته یکبار نیاز به حمام داشته باشند.3. سگ‌های فعال یا آنهایی که زیاد بیرون می‌روند: ممکن است به حمام بیشتری نیاز داشته باشند، به ویژه اگر کثیف یا بو دار شوند.4. سگ‌های با پوست حساس یا مشکلات پوستی: باید با توصیه دامپزشک حمام شوند، ممکن است نیاز به شامپوهای خاص داشته باشند.حمام گربه گربه‌ها:1. گربه‌های خانگی: معمولاً نیازی به حمام منظم ندارند، زیرا خودشان به خوبی خود را تمیز می‌کنند. با این حال، اگر گربه کثیف شود یا مشکل پوستی داشته باشد، ممکن است نیاز به حمام باشد.2. گربه‌های با موی بلند:ممکن است هر 4 تا 6 هفته یکبار نیاز به حمام داشته باشند تا از گره خوردن موها جلوگیری شود.3. گربه‌های مسن یا بیمار: ممکن است به کمک انسان برای تمیز کردن نیاز داشته باشند. نکات مهم:- استفاده از شامپوی مناسب: همیشه از شامپوهای مخصوص حیوانات استفاده کنید، زیرا شامپوهای انسانی می‌توانند پوست آنها را تحریک کنند.- خشک کردن: بعد از حمام، حیوان را به خوبی خشک کنید تا از سرماخوردگی یا مشکلات پوستی جلوگیری شود.- برس زدن: به ویژه برای سگ‌ها و گربه‌های با موی بلند، برس زدن منظم می‌تواند به کاهش نیاز به حمام کمک کند.اگر مطمئن نیستید که چند بار حیوان خانگی شما نیاز به حمام دارد، با دامپزشک مشورت کنید.دکتر حمید حاجیوبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Sat, 01 Mar 2025 18:21:20 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%AD%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D8%B1%D8%BA%D8%A7%D9%86-%D9%85%DA%AF%D8%B3-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1-nthtg9as4fkj مرغان مگس‌خوار (Hummingbirds) پرندگان کوچک و شگفت‌انگیزی هستند که حقایق جالب زیادی درباره‌شان وجود دارد. برخی از این حقایق عبارتند از:1. سرعت بال زدن: مرغان مگس‌خوار می‌توانند با سرعتی بین ۵۰ تا ۸۰ بار در ثانیه بال بزنند. در برخی گونه‌ها، این سرعت حتی به ۲۰۰ بار در ثانیه هم می‌رسد!مرغ مگس خوار2. توانایی پرواز به عقب: آن‌ها تنها پرندگانی هستند که می‌توانند به‌طور کامل به عقب پرواز کنند. این توانایی به آن‌ها کمک می‌کند تا از گل‌ها و منابع غذایی دیگر به راحتی تغذیه کنند.3. متابولیسم فوق‌العاده بالا: مرغان مگس‌خوار برای تأمین انرژی بال‌زدن سریع خود، نیاز به مصرف مقدار زیادی شهد دارند. آن‌ها هر روز تقریباً معادل وزن بدن خود شهد مصرف می‌کنند.4. اندازه کوچک: کوچک‌ترین گونه مرغ مگس‌خوار، مرغ مگس‌خوار زنبوری (Bee Hummingbird)**، تنها ۵ سانتیمتر طول دارد و کوچک‌ترین پرنده جهان محسوب می‌شود.5.مهاجرت طولانی: برخی گونه‌های مرغ مگس‌خوار، مانند مرغ مگس‌خوار گلو یاقوتی (Ruby-throated Hummingbird)، هر ساله مسافت‌های طولانی (تا ۸۰۰ کیلومتر) را بدون توقف بر فراز خلیج مکزیک پرواز می‌کنند.6. رنگ‌های درخشان: پرهای مرغان مگس‌خوار به‌دلیل ساختار میکروسکوپی خاص، رنگ‌های درخشان و متغیری دارند که با تغییر زاویه نور، تغییر می‌کنند.7. حافظه قوی: آن‌ها حافظه‌ی بسیار خوبی دارند و می‌توانند محل گل‌ها و منابع غذایی را به‌دقت به خاطر بسپارند.8. دمای بدن: در طول شب، مرغان مگس‌خوار وارد حالتی به نام تورپور (Torpor) می‌شوند که در آن متابولیسم و دمای بدنشان به شدت کاهش می‌یابد تا انرژی ذخیره کنند.این پرندگان کوچک، با وجود اندازه‌ی کوچکشان، یکی از شگفت‌انگیزترین موجودات طبیعت هستند!دکتر حمید حاجیدکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Sat, 01 Mar 2025 14:15:03 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%84%D9%88%D8%B2-%DB%8C%D8%A7-%D8%AA%D8%A8-%D9%85%D8%A7%D9%84%D8%AA-tfdv9c1ix09u بیماری مشترک بین انسان و دام است.تب مالت (بروسلوز) یک بیماری عفونی است که از طریق تماس با حیوانات آلوده یا مصرف محصولات لبنی غیرپاستوریزه منتقل می‌شود. این بیماری توسط باکتری‌های بروسلا ایجاد می‌شود و می‌تواند حاد یا مزمن باشد.راه‌های انتقال بیماری:مصرف شیر، پنیر، کره یا بستنی غیرپاستوریزهتماس با حیوانات آلوده (گاو، گوسفند، بز)استنشاق ذرات آلوده در محیط دامداری‌ها و کشتارگاه‌ها ورود باکتری از طریق زخم یا خراش روی پوستعلائم تب مالت در انسان۱. علائم عمومی و اولیه:تب متناوب (معمولاً شب‌ها بیشتر می‌شود)تعریق شدید (به‌ویژه تعریق شبانه)خستگی و ضعف عمومیبی‌اشتهایی و کاهش وزنسردرد۲. علائم عضلانی و استخوانی:درد مفاصل و ماهیچه‌ها (به‌ویژه در کمر و زانو)التهاب و تورم مفاصل (در موارد شدید)۳. علائم گوارشی و عصبی:حالت تهوع و استفراغدرد شکمافسردگی و تحریک‌پذیریمشکلات عصبی در موارد پیشرفته۴. علائم در موارد مزمن:تب طولانی‌مدت (هفته‌ها تا ماه‌ها)تعریق شبانه شدیددردهای مداوم عضلانی و مفصلیخستگی شدید و ضعفدکتر حمید حاجی ، دامپزشک Dr Casco Dr Casco Sun, 16 Feb 2025 17:15:26 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%A7%DA%A9-%D8%B3%DA%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-kg1jheshpyfd تغییر خوراک سگ به غذای جدید باید به تدریج و با دقت انجام شود تا از بروز مشکلات گوارشی مانند اسهال، استفراغ یا بی اشتهایی جلوگیری شود. این فرآیند معمولاً بین ۷ تا ۱۰ روز طول میکشد. در اینجا مراحل تغییر تدریجی خوراک سگ آورده شده است: مراحل تغییر خوراک سگ:1. **روز ۱ تا ۲**: - ۷۵٪ غذای قدیمی + ۲۵٪ غذای جدید.2. **روز ۳ تا ۴**: - ۵۰٪ غذای قدیمی + ۵۰٪ غذای جدید.3. **روز ۵ تا ۶**: - ۲۵٪ غذای قدیمی + ۷۵٪ غذای جدید.4. **روز ۷ به بعد**: - ۱۰۰٪ غذای جدید.تغییر غذای سگنکات مهم:- علائم گوارشی: اگر سگ شما علائمی مانند اسهال، استفراغ یا بی اشتهایی نشان داد، سرعت تغییر را کاهش دهید.- آب کافی: مطمئن شوید سگ شما همیشه به آب تازه دسترسی دارد.- مشورت با دامپزشک: اگر سگ شما مشکلات سلامتی خاصی دارد، قبل از تغییر خوراک با دامپزشک مشورت کنید.- کیفیت غذای جدید: اطمینان حاصل کنید که غذای جدید از نظر تغذیه ای مناسب و باکیفیت است.از اصل بودن غذای خریداری شده اطمینان حاصل کنیدبا رعایت این مراحل، تغییر خوراک سگ شما به آرامی و بدون مشکل انجام خواهد شد.دکتر حمید حاجی دامپزشکوبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Thu, 06 Feb 2025 19:54:29 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%81%D8%B6%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-vte1mow8bdk6 تغییرات فضله در طوطی‌سانان: نشانه‌ای از سلامت یا بیماری؟مدفوع یا فضله یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت در طوطی‌سانان است. همان‌طور که انسان‌ها با تغییر در عادات دفعی‌شان متوجه مشکلات داخلی خود می‌شوند، در پرندگان نیز تغییرات در رنگ، بافت، بو و دفعات دفع می‌تواند نشانه‌ای از وضعیت سلامت آن‌ها باشد.ساختار طبیعی فضله طوطیمدفوع طوطی از سه بخش تشکیل شده است:اوره (Urates): قسمت سفیدرنگ که نشان‌دهنده عملکرد کلیه است.ادرار (Urine): مایع شفاف و آبکی که از کلیه دفع می‌شود.بخش جامد مدفوع (Feces): بخش جامد که مربوط به دستگاه گوارش است و بسته به رژیم غذایی می‌تواند رنگ‌های مختلفی داشته باشد.نشانه‌های طبیعی فضله✅ قوام مناسب: نه خیلی آبکی، نه خیلی خشک✅ رنگ سبز، قهوه‌ای یا زیتونی، بسته به رژیم غذایی✅ قسمت سفید (اوره) مشخص و جدا از قسمت مدفوعتغییرات فضله طوطی سانان(عروس هلندی،مرغ عشق،طوطی برزیلی و...)تغییرات غیرطبیعی و نشانه‌های بیماری۱. رنگ فضلهسبز روشن یا زرد: احتمال عفونت کبدی یا مشکلات صفراویسیاه: می‌تواند نشانه خونریزی داخلی باشد (خون هضم‌شده)قرمز: وجود خون تازه، احتمال جراحات داخلی یا عفونت رودهسفید گچی: ممکن است کلیه‌ها دچار مشکل شده باشند۲. بافت و قوامآبکی (اسهال): می‌تواند ناشی از استرس، تغییر رژیم غذایی، عفونت یا مسمومیت باشد.خیلی سفت و خشک: کم‌آبی بدن یا مشکلات گوارشی را نشان می‌دهد.وجود مواد هضم‌نشده: می‌تواند نشان‌دهنده سوءهاضمه یا عفونت باشد.۳. بوی غیرطبیعیمدفوع طوطی معمولاً بوی خاصی ندارد. اگر بوی تند، ترشیده یا تعفن‌آور داشته باشد، احتمال وجود عفونت باکتریایی یا قارچی وجود دارد.چه زمانی باید نگران شد؟اگر تغییرات فضله بیش از ۲۴ ساعت ادامه داشته باشد، مخصوصاً اگر همراه با بی‌حالی، کاهش اشتها، پف کردن یا تغییر رفتار باشد، باید سریعاً به دامپزشک مراجعه کرد.جمع‌بندیهمان‌طور که ما به تغییرات بدن خود توجه می‌کنیم، باید به تغییرات فضله طوطی‌مان هم دقت کنیم. یک نظارت ساده روزانه می‌تواند ما را از بیماری‌های جدی پرنده‌مان آگاه کند و به افزایش طول عمر و کیفیت زندگی او کمک کند.دکتر حمید حاجی /دامپزشک Dr Casco Dr Casco Sun, 02 Feb 2025 15:37:36 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AA%D8%B4%D8%AE%DB%8C%D8%B5-%D9%86%D8%A7%D9%85-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%84%D9%87-%D8%B5%D8%AF%D8%A7-%DB%8C%D8%A7-%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%A2%D9%86%D9%87%D8%A7-fns5gt69q4pg اپلیکیشن Merlin Bird ID  توسط آزمایشگاه پرنده شناسی کورنل توسعه یافته است که جهت تشخیص گونه پرندگان می توانید از آن استفاده نمایید.ابزار قدرتمندی است که از طریق آن می توانید انواع پرنده ها را از طریق صدا یا تصویر شناسایی کنید.ممکن است در گشت و گذاری در طبیعت، آواز پرنده ای را شنیده و کنجکاو شوید که نام این پرنده چیست ؟در این حالت براحتی با استفاده از این نرم افزار می توانید نام آن پرنده را شناسایی کنید.هم چنین می توانید یک عکس از پرنده مورد نظر  را با گوشی هوشمند خود بگیرید.سپس از برنامه مرلین برای شناسایی کمک بگیرید.نیازی نیست کیفیت تصویر خیلی خوب باشد، چون این برنامه به احتمال زیاد میتواند گونه را تشخیص دهد.این برنامه برای شناسایی گونه‌ها به کمک یادگیری ماشین، بر اساس میلیون‌ها عکس و صدای جمع‌آوری‌شده از پرنده ها عمل می کند.این موارد توسط پژوهشگران در کتابخانه Macaulay در آزمایشگاه پرنده‌ شناسی کورنل ذخیره شده است.این فناوری به کاربران این امکان را می‌دهد که پرندگان را از طریق روش‌های مختلف از جمله پاسخ به سؤالات، آپلود عکس، ضبط صدای پرندگان، یا کاوش در پرندگان در یک منطقه خاص شناسایی کنند.اکنون این برنامه بیش از ۳۷۰۵۰۰ گونه پرنده در ۴۰ کشور جهان را می تواند شناسایی کند.ویژگی های دیگرعلاوه بر این، مرلین لیست‌های سفارشی پرندگان را بر اساس موقعیت مکانی کاربر یا مقصد سفر ارائه می دهد.این ویژگی آن را به ابزاری بسیار مفید برای علاقه مندان به پرنده‌ها در سراسر جهان تبدیل می کند.این برنامه همچنین به کاربران این امکان را می‌دهد تا لیست زندگی eBird خود را با مرلین پیوند دهند.آنها را قادر می‌سازد پرندگانی را که دیده‌اند کشف کنند و فهرست‌های سفارشی گونه‌های مدنظر را برای هر مکانی ایجاد کنند.علاوه بر این، Merlin Bird ID برای کار آفلاین طراحی شده است.کاربران می توانند پرندگان را حتی در مناطق دورافتاده بدون اتصال به اینترنت شناسایی کنند.کاربران می‌توانند بسته‌های اطلاعات پرندگان را برای مکان‌ها یا قاره مورد نظر از قبل دانلود کنند.بعد از دانلود این بسته‌ها، از طریق گالری‌های عکس برنامه به تغییرات منطقه‌ای پرندگان دسترسی داشته باشند.علاوه بر این، مرلین از طریق ویژگی Sound ID خود پیشنهادات بلادرنگی برای آواز پرندگان ارائه می‌کند.به کاربران اجازه می‌دهد صداهای ضبط شده را با هم مقایسه کنند و گونه‌های پرنده‌ای را که می‌شنوند شناسایی کنند.در اصل، برنامه Merlin Bird ID ابزاری جامع و کاربرپسند است.این برنامه فناوری پیشرفته را با دانش تخصصی ترکیب می‌کند.در نتیجه شناسایی پرنده را به یک تجربه لذت‌بخش و آموزشی برای تماشاگران پرنده در تمام سطوح تبدیل کند.مروری بر ویژگی های متمایز اَپ مرلین:– مرلین از کاربران مجموعه‌ای از سؤالات در مورد پرنده‌ای که دیده‌اند می‌پرسد.– با تکیه بر بیش از ۷۵۰ میلیون مشاهده از eBird تا محتمل‌ترین گونه را در مکان و زمان کاربر پیشنهاد می‌دهد.– کاربران همچنین می‌توانند عکسی از پرنده آپلود کنند.– مرلین را برای شناسایی آن با استفاده از بینایی کامپیوتری مجهز به هوش مصنوعی که با میلیون‌ها عکس پرنده ارسال شده به کتابخانه ماکاولی آموزش دیده، به چالش بکشند.عملکرد آفلاین– مرلین برای کار آفلاین طراحی شده است.– به کاربران این امکان را می دهد تا با تنظیم موقعیت مکانی آنها و ذخیره آن برای استفاده آفلاین، پرندگان را حتی در مناطق بدون اتصال به اینترنت شناسایی کنند.– کاربران می‌توانند بسته‌های اطلاعات پرندگان را برای مکان‌های مقصد محبوب دانلود کنند.– اطمینان حاصل کنند که حتی در حالت آفلاین به اطلاعات گونه‌های پرنده دسترسی دارند.لیست ها و ویژگی های سفارشی– کاربران می توانند لیست‌های سفارشی پرندگان را برای هر مکان، با تمرکز بر گونه هایی که به احتمال زیاد در آن منطقه دیده می شوند، دریافت کنند.– مرلین به کاربران این امکان را می دهد که لیست زندگی eBird خود را با برنامه پیوند دهند.– آنها را قادر می سازد پرندگانی را که دیده اند کاوش کنند.– لیست های سفارشی گونه های هدف را برای هر مکان ایجاد کنند.شناسایی صدا و عکس– این برنامه دارای Sound ID است که به صداهای پرنده در زمان واقعی گوش می‌دهد و پیشنهاداتی را برای پرنده ارائه می دهد.– به کاربران امکان می دهد ضبط ها را مقایسه کنند و گونه های پرنده ای را که می شنوند تأیید کنند.– قابلیت Photo ID به کاربران امکان می‌دهد عکسی از یک پرنده بگیرند.– عکسی را از  تلفن همراه خود آپلود کنند و فهرست کوتاهی از موارد مشابه برای پرنده در عکس دریافت کنند.این برنامه که در دستگاه‌های iOS و Android موجود است.جهت دسترسی به این برنامه در گوگول پلی این عبارت را جست و جو کنید Merlin Bird ID.به طور خلاصه، Merlin Bird ID ، داده‌های گسترده مشاهده پرندگان، هوش مصنوعی و قابلیت‌های آفلاین را ترکیب می‌کند تا یک تجربه جامع شناسایی پرنده را برای تماشاگران پرنده در تمام سطوح ارائه دهد.دکتر حمیدحاجی دکتری عمومی دامپزشکی از دانشگاه تهران Dr Casco Dr Casco Sat, 19 Oct 2024 16:24:46 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D9%88%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DA%AF%D9%88%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%87%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%84%D8%AA%D8%AD%D9%85%D9%87-%DA%A9%D8%AC-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D8%B9%D8%B7%D8%B3%D9%87-%D9%88-%D8%B3%D8%B1%D9%81%D9%87-%D9%88-m6cadalgfxkv پاستورلوز در خرگوش های اهلی شایع است. عامل آن پاستورلا مولتوسیدا، یک کوکوباسیل گرم منفی و غیر متحرک است. خرگوش ها معمولاً بلافاصله پس از تولد با پاستورلا مولتوسیدا آلوده می شوند. اعتقاد بر این است که اکثر خرگوش های بالغ به P multocida آلوده هستند و این بیماری بسیار مسری است و عمدتاً از طریق تماس مستقیم منتقل می شود، اگرچه انتقال آئروسل نیز ممکن است رخ دهد.در کلنی های معمولی، ۳۰ تا ۹۰ درصد از خرگوش های به ظاهر سالم ممکن است ناقلان بدون علامت باشند. در هنگام نمونه برداری و کشت باکتری از بینی ، باید به این موضوع توجه نمود . زیرا هر نتیجه مثبت نشان دهنده یک وضعیت پاتولوژیک و بیماری زا نیست.این باکتری مختص خرگوش ها نیست، بلکه حیوانات دیگر از جمله سگ، گربه، طیور و حیوانات خانگی را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. در صورت شیوع ناگهانی پاستورلا، مراقبت های دامپزشکی فوری برای مهار بیماری مورد نیاز است. بررسی پرونده باید شامل عواملی باشد که می‌تواند به مشکل کمک کند و هر جنبه‌ای که می‌تواند باعث استرس و سرکوب سیستم ایمنی در خرگوش‌های مبتلا شود، بررسی گردد. برای به دست آوردن یک کشت باکتریایی درست از بینی خرگوش، باید از آرام بخش یا ترکیبات بیهوش کننده استفاده نمود و با وارد کردن سواب نسبتاً بلند در دهانه بینی، کشت عمیق بینی انجام شود.یافته های بالینی پاستورلوز در خرگوشپاستورلوز با علائم بالینی مختلفی از جمله رینیت، عفونت ریه، آبسه، عفونت‌های دستگاه تناسلی، تورتیکولی(کج شدن سر)، اوتیت میانی/اینترنا(التهاب گوش) و سپتی سمی(مسمومیت خون) ظاهر می‌شود. خرگوش ها ممکن است به سپتی سمی پاستورلا مبتلا شوند و بدون هیچ علامت بالینی به طور حاد بمیرند. یافته های کالبدگشایی موارد سپتی سمی ممکن است فقط احتقان و خونریزی پتشیال را در چندین اندام نشان دهد.رینیت یک التهاب حاد، تحت حاد یا مزمن غشاهای مخاطی مجاری هوا و ریه ها است که عمدتاً توسط پاستورلا ایجاد می شود، اما Pseudomonas spp ، Bordetella bronchiseptica، Staphylococcus spp و استرپتوکوک نیز میتوانند عامل ایجاد آن باشند. علامت اولیه، ترشح کم و سروزی از بینی و چشم است که بعداً چرکی می شود. خز داخل پاهای جلویی، در بالای پنجه ها، ممکن است مات شده و با اگزودای خشک شده آمیخته شده باشد، یا ممکن است این ناحیه با خز نازک در نتیجه زدن پنجه به بینی پوشیده شده باشد. خرگوش های آلوده معمولا عطسه و سرفه می کنند. خرگوش های بهبود یافته احتمالا به عنوان ناقل عمل می کنند.ذات الریه در خرگوش های خانگی شایع است. اغلب، یک عامل ثانویه و پیچیده در کمپلکس آنتریت(التهاب روده) است. علت به طور معمول P multocida است، اما باکتری های دیگری مانند کلبسیلا پنومونیه، Bordetella bronchiseptica، Staphylococcus aureus و پنوموکوک ممکن است دخیل باشند. بیماری‌های تنفسی فوقانی اغلب پیش زمینه ایجاد عفونت ریه و ذات‌الریه هستند. تهویه ناکافی، بهداشت نامناسب، و مواد لانه سازی غیر استاندارد از عوامل مستعد کننده هستند. تعداد موارد عفونت ریه با سطح آمونیاک موجود در قفس یا کلبه رابطه مستقیم دارد. تهویه برای تامین کیفیت هوا بسیار مهم است. خرگوش های مبتلا ممکن است علائمی همچون بی اشتهایی، بی حالی، تنگی نفس و تب داشته باشند. درمان باید شامل آنتی بیوتیک های سیستمیک باشد که پیشنهاد میشود بر اساس کشت و حساسیت باکتری(آنتی بیوگرام)، انتخاب گردد تا شاهد مقاومت باکتری به آن نباشیم.بدن خرگوش ها معمولاً دراین حالت کم آب هستند و مراقبت های حمایتی با هیدراتاسیون و تغذیه با سرنگ نیز اغلب ضروری است. کالبدگشایی، برونکوپنومونی(التهاب ریه ها) ، پلوریت(التهاب پرده جنب)، پیوتوراکس(چرک در قفسه سینه) یا پتشی پریکارد(خونریزی پرده حد واسط قلب و ریه) را نشان می دهد. از آنجایی که خرگوش‌ها معمولاً Bordetella bronchiseptica را در دستگاه تنفسی فوقانی خود نگهداری می‌کنند، خرگوش‌ها و خوکچه‌های هندی نباید در کنار هم قرار گیرند، زیرا خوکچه‌های هندی بسیار مستعد ابتلا به ذات‌الریه شدید ناشی از Bordetella هستند.اوتیت میانی یا داخلی (کج شدن سر) در نتیجه عفونت با عوامل مختلف ایجاد می شود. گزارش شده است که پاستورلا مولتوسیدا از ۹۷ درصد موارد اوتیت میانی، از جمله موارد بالینی و تحت بالینی، جدا شده است. B bronchiseptica و استافیلوکوک نیز در ۵٪ تا ۱۰٪ موارد یافت شد. تجمع چرک یا مایع در گوش میانی یا داخلی باعث می شود خرگوش سر خود را بچرخاند(تورتیکولی). با این حال، همه خرگوش های مبتلا به عفونت گوش میانی تورتیکولی را نشان نمی دهند. برای نفوذ دارو به ناحیه آسیب دیده، درمان طولانی مدت آنتی بیوتیکی مورد نیاز است.درمان آنتی بیوتیکی تنها ممکن است از بدتر شدن علائم بالینی جلوگیری کند. استئوتومی اغلب زمانی انجام میشود که درمان اوتیت میانی و داخلی با شکست مواجه شود. جداسازی مجرای گوش در خرگوش ها توصیه نمی شود زیرا پاتوفیزیولوژی اوتیت در خرگوش ها بسیار متفاوت از سگ ها است.در صورت نیاز به تخلیه سرومن یا جرم گوش، یک جراحی ساده استوما در قاعده مجرای گوش برای تسهیل باز شدن مجرای گوش کافی خواهد بود. تصویربرداری مناسب از ضایعات گوش قبل از جراحی باید انجام شود. اغلب، سی تی اسکن از سر به شناسایی ضایعه کمک می کند و به طور بالقوه به افتراق اوتیت میانی/اینترنا از بیماری داخل جمجمه ای در موارد تورتیکولی (مانند عفونت انسفالیتوزوون کونیکولیس) کمک می کند.التهاب ملتحمه و داکریوسیستیت (weepy eye) یک مشکل شایع در خرگوش ها است. عوامل مستعد کننده عبارتند از: تحریک مکانیکی، بیماری های پلک و بیماری های دندانی. التهاب ملتحمه در خرگوش ممکن است با سایر فرآیندهای بیماری، به ویژه داکریوسیستیت(عفونت کیسه های اشکی) همراه باشد. مهمترین علت التهاب ملتحمه پاستورلا مولتوسیدا است. با این حال، ممکن است تنها یک عفونت ثانویه باشد. خرگوش های مبتلا چشمان خود را با پای جلویی خود می مالند.داکریوسیستیت و انسداد مجرای بینی اکتسابی ممکن است از رینیت مزمنی که از مجرای نازواکریمال به سمت چشم می‌رود یا گاهی از بیماری‌های دندانی مانند التهاب ریشه دندان یا آبسه ،ناشی شود. داکریوسیستورینوگرافی یا تزریق ماده حاجب به سوراخ اشکی، جزئیات رادیوگرافی خوبی از مجرا در طول مسیر آن ارائه می‌کند و محل انسداد را نشان می‌دهد. در موارد طولانی داکریوسیستیت و ورم ملتحمه، پونکتوم و بخش‌های مجرای اشکی ممکن است به تدریج باریک شده و با بافت اسکار جایگزین شوند تا زمانی که به طور غیرقابل برگشتی مسدود شوند.برای تسکین ناراحتی و التهاب مرتبط با این شرایط، می توان استفاده از داروهای ضد التهابی موضعی غیراستروئیدی چشمی  را در نظر گرفت. همچنین باید از NSAID های سیستمیک استفاده شود. درمان می تواند شامل شستشوی آرام مجرای سالین از طریق سوراخ بینی اشکی باشد، اما مراقبت لازم برای جلوگیری از آسیب رساندن به مجرای بینی اشکی در حین شستشو ضروری است. هر گونه آسیب مکانیکی به مجرای اشک می تواند منجر به ریزش اشک دائمی شود، و باید به آن توجه شود .التهاب ملتحمه همچنین ممکن است همراه با آبله خرگوش و میکسوماتوز مشاهده شود .آبسه های زیر جلدی و احشایی ناشی از پاستورلا مولتوسیدا ممکن است از نظر بالینی برای مدت طولانی بدون نشانه باشند و خود به خود پاره شوند. آبسه در خرگوش ها متفاوت از آبسه در گربه ها درمان می شود. پارگی یا زهکشی از طریق روش Penrose توصیه شده نیست. در صورت امکان، آبسه های دیواره ضخیم باید با جراحی به صورت بلوک برداشته شوند. زخم‌های باز باید دبرید یا کوتاه شوند، کیسه‌دار شوند و با هدف دیگری به حال خود رها شوند. آبسه های صورت اغلب با بیماری های دندانی مرتبط هستند. تخلیه آبسه همراه با درمان سیستمیک آنتی بیوتیکی بر اساس آزمایش های کشت و حساسیت(آنتی بیوگرام) موفقیت آمیز بوده است، اگرچه ممکن است شاهد عود دوباره آن باشیم.پاستورلا می تواند باعث عفونت دستگاه تناسلی شود، اما چندین ارگانیسم دیگر نیز ممکن است درگیر باشند. اسپیروکت Treponema paraluiscuniculi عامل بیماری سیفلیس خرگوش است. عفونت‌های تناسلی با التهاب حاد یا تحت حاد دستگاه تناسلی آشکار می‌شوند و اغلب در در سنین بالاتر دیده می‌شوند. در مورد ترپونما،التهاب ملتحمه شدید یا درماتوز بین انگشتان پا نیز می تواند یک علامت بالینی کلیدی باشد. اگر هر دو شاخ رحم تحت تأثیر قرار گیرند، اغلب عقیم می شود. اگر فقط یک شاخ درگیر باشد، ممکن است بستر طبیعی در شاخ سالم ایجاد شود. تنها علامت پیومتر ممکن است ترشحات غلیظ و خاکستری مایل به زرد از واژن باشد. اگر ترشحات خونی از فرج مشاهده شود و شاخ رحم بزرگی قابل لمس باشد، آدنوکارسینوم رحم باید در تشخیص افتراقی لحاظ شود.در خرگوش های نر ممکن است چرک از مجرای ادرار ترشح کند و یا بیضه بزرگ شود. عفونت مزمن پروستات و وزیکول‌های سمینال محتمل است، و چون ممکن است انتقال مقاربتی عامل بیماری رخ دهد، بهتر است حیوان آلوده در یک مجموعه پرورشی حذف گردد. برداشتن اندام های تولید مثلی آلوده همراه با آنتی بیوتیک درمانی برای خرگوش های خانگی میتواند انجام شود. قفس آلوده و تجهیزات آن باید به طور کامل ضد عفونی شود.تشخیص پاستورلوز در خرگوشترکیبی از علائم بالینی، کشت باکتریایی و  مشخص نمودن سروتیپتشخیص پاستورلوز نباید صرفاً بر اساس علائم داده شود، بلکه باید شامل کشت باکتری و آزمایش خون (CBC و مشخصات شیمیایی خون) باشد. در موارد شدید ابتلا ، ممکن است به آزمایش‌های تشخیصی پیشرفته‌تری مانند رادیوگرافی، سونوگرافی یا سی‌تی اسکن نیز نیاز باشد.ناقلان P multocida را می توان با آزمایش آنتی بادی فلورسنت غیر مستقیم روی سواب بینی شناسایی کرد. روشی که از سواب‌های کوچک و مرطوب شده با نمک برای نازوفارنکس کودکان استفاده می‌کند، نسبت به سواب بینی استاندارد و بزرگ‌تر برتری دارد.آرام بخش توصیه می شود.آزمایش الایزا برای تشخیص آنتی بادی‌ها علیه P multocida نیز ممکن است به شناسایی ناقلین کمک کند.پی سی آر می تواند بین جدایه های مختلف تمایز قائل شود و به صورت تجاری در دسترس است. مهم است که به خاطر داشته باشید که پاستورلا را می توان از درصد زیادی از خرگوش ها جداسازی نمود و نتایج کشت باید با دقت و در ترکیب با علائم بالینی و آنتی بیوگرام حاصل از تست حساسیت تفسیر شود. همه سویه های پاستورلا بیماری زا نیستند. پنج سروتیپ (سویه) پاستورلا توصیف شده است که دو تا از آنها بیشتر در شرایط پاتولوژیک در خرگوش دخیل هستند. سروتیپ شناسایی شده در طی یک آزمایش کشت و حساسیت، برای تعیین موثرترین آنتی بیوتیک آزمایش می شود.درمان و کنترلدرمان ضد میکروبی ممکن است به کنترل علائم کمک کند، اما احتمالا عفونت را از بین نخواهد برد.درمان مشکل است و به احتمال زیاد ارگانیسم را از بین نمی برد. به نظر می رسد آنتی بیوتیک ها فقط بهبودی موقتی را ایجاد می کنند و استرس بعدی (مانند آبستنی) ممکن است باعث عود بیماری شود. درمان طولانی مدت برای ۶-۸ هفته اغلب مورد نیاز است. بسیاری از آنتی بیوتیک های جدیدتر به دلیل افزایش سویه های مقاوم در حال حاضر بی اثر هستند. قبل از درمان، باید کشت و حساسیت(آنتی بیوگرام) انجام شود تا بهترین آنتی بیوتیک مورد استفاده مشخص شود.تعیین آنتی بیوتیک مصرفی و هم چنین دوز آن ، باید توسط دامپزشک انجام شود و از مصرف خودسرانه دارو خودداری شود .اگرچه استفاده از دارو در آب آشامیدنی به دلیل تغییر طعم و عدم مصرف بالقوه توصیه نمی شود، گاهی اوقات این تنها راه ممکن برای درمان حیوانات در مقیاس بزرگتر است. درمان‌های اضافی ممکن است شامل داروهای ضد التهابی، شستشوی دقیق مجرای اشکی، درمان نبولیزاسیون، قطره‌های گوش و چشم، تجویز مایعات و جراحی باشد.دکتر حمید حاجیگردآوری توسط وبسایت دکتر کاسکورفرنس Dr Casco Dr Casco Sun, 29 Jan 2023 20:02:02 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D9%87%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DA%AF%D9%88%D8%B4-%DA%86%D9%87-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-x4fbb4iic3sb هاری چیست؟با وجود نادر بودن موارد عفونت، خرگوش ها به شدت در برابر ویروس هاری حساس هستند. پس از قرار گرفتن در معرض ویروس، یک دوره کمون بین ۲ تا ۳ هفته رخ می دهد که پس از شروع علائم، شرایط بدتر می شود.متاسفانه هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد. به دلیل ماهیت بسیار عفونی و مشترک بین انسان و دام، بسیار مهم است که اگر شک دارید حیوان خانگی شما در معرض این بیماری قرار گرفته یا از آن رنج می برد، با دامپزشک خود تماس بگیرید.هاری در خرگوش یک بیماری بسیار نادر و در عین حال کشنده است. این بیماری توسط لیسا ویروس های خانواده رابدویریده ایجاد می شود. این بیماری به شدت نوروتروپیک(متمایل به سلول های عصبی) را می توان هزاران سال پیش ردیابی کرد و علیرغم تحقیقات گسترده علمی، همچنان مسئول هزاران مرگ و میر انسان در سراسر جهان است.علائم هاری در خرگوشدر موارد گزارش شده از این بیماری، نشانه های زخم های گاز گرفتگی توسط حیوانات آلوده مشاهده می شود. همچنین سابقه تماس با گربه ها و سگ های ولگرد و… در نظر گرفته می شود .برخلاف سایر حیوانات آلوده که ممکن است علائم تهاجمی بیماری را نشان دهند، این بیماری عمدتاً به صورت علائم فلجی در خرگوش ظاهر می شود. علائم دیگری که قابل مشاهده است عبارتند از:کج شدن سرورم ملتحمه دو طرفهضعفترشحات بینیبی اشتهاییعلائم عصبی مانند دندان قروچه، لرزش سر و فلج بالا روندهحالت خوابیده، غیر پاسخگو به شرایط محیطیاین بیماری اغلب در خرگوش ها بسیار سریع پیشرفت می کند و ۳ تا ۴ روز پس از شروع علائم منجر به مرگ می شود.علل هاری در خرگوشاین بیماری توسط ویروس لیسا که بخشی از خانواده رابدو ویریده است ایجاد می شود. عفونت به دنبال ورود ویروس به بافت رخ می دهد. از آنجایی که ویروس به طور متناوب در بزاق دفع می شود، عفونت اغلب به دنبال انتقال بزاق آلوده از حیوان هار به زخم گاز گرفتگی ایجاد می شود. در موارد نادر، بزاق آلوده از طریق زخم های تازه موجود یا از طریق غشاهای مخاطی منتقل می شود. هنگامی که بافت آلوده شد، ویروس از طریق اعصاب محیطی به نخاع و مغز حرکت می کند.اگرچه موارد هاری به دلیل واکسیناسیون معمول حیوانات خانگی طی ۶۰ سال گذشته به طور چشمگیری کاهش یافته است، اما هنوز هم سالانه چند صد مورد گزارش می شود و حیوانات ولگرد و حیات وحش همچنان خطرآفرین هستند. در ایالات متحده، گربه‌ها با نرخ بالاتری نسبت به سگ‌ها آلوده می‌شوند، که تصور می‌شود ناشی از قوانین کمتر سختگیرانه واکسیناسیون گربه‌ها و تمایل گربه‌ها به پرسه زدن و جنگیدن مرتبط است.تشخیص هاری در خرگوشدامپزشک شما ویزیت بالینی را با معاینه عصبی حیوان خانگی شما آغاز می کند و سابقه آن را با شما بررسی میکند . اگر مشکوک هستید که خرگوش شما ممکن است از این بیماری رنج ببرد، مهم است که در مورد تغییرات خلقی یا رفتاری مانند افزایش پرخاشگری صحبت کنید. دامپزشک شما ممکن است آزمایش های تشخیصی زیر را انجام دهد:تصویربرداری تحت آرامبخش برای بررسی علائم تومور مغزی یا آبسه که می تواند باعث علائم عصبی شود.هماتولوژی برای رد مسمومیت که ممکن است با علائم مشابه ظاهر شود.برای ارائه تشخیص رسمی، آزمایش پس از مرگ باید انجام شود، موارد زیر ابزارهای تشخیصی احتمالی است که ممکن است در آن رویداد انجام شود.سنجش آنتی بادی فلورسنت مستقیم (dFA)آزمایش ایمونوهیستوشیمی سریع مستقیم (dRIT)جداسازی ویروس از طریق تلقیح موشواکنش زنجیره ای پلیمراز ترانس کریپتاز معکوس (RT-PCR)هیستوپاتولوژی و ایمونوهیستوشیمیتشخیص آنتی بادی های اختصاصی ویروس هاریدرمان هاری در خرگوشمتاسفانه هیچ درمان شناخته شده ای برای این بیماری وجود ندارد. هاری یک بیماری بسیار عفونی و مشترک بین انسان و دام است، به این معنی که می تواند از حیوان به انسان منتقل شود. با توجه به خطر بیماری مشترک بین انسان و دام و پیش آگهی بسیار بد، اگر حیوان خانگی شما در معرض هاری قرار گرفت، ممکن است به دلایل انسانی و ایمنی عمومی به شدت توصیه شود که حیوان خانگی شما معدوم شود. اگر این کار انجام نشود، خرگوش شما باید به مدت ۶ ماه در قرنطینه و بدون تماس حیوان یا انسان قرار داده شود و برای علائم عفونت تحت نظر باشد.این موارد حتما با دامپزشک مشورت شود .بیماری های گوناگونی هستند که نشانه های شبیه یکدیگر دارند.بهبود هاری در خرگوشپیش آگهی برای خرگوش هایی که در معرض هاری قرار می گیرند بسیار بد است. برای صاحبانی که در معرض این بیماری قرار گرفته اند، خطر ابتلا به عفونت خرگوش به انسان بسیار نادر است، اما مهم است که سلامت خود را بسیار دقیق ارزیابی کنند و با یک مسئول بهداشت عمومی تماس بگیرند. اگر حیوانات خانگی دیگر در خانه شما هستند یا در معرض خرگوش شما قرار گرفته اند، اقدامات مناسب قرنطینه ای را که باید انجام شود با مسئول دامپزشک در میان بگذارید. متأسفانه خرگوش ها قادر به ایمن سازی در برابر این بیماری نیستند. سایر حیوانات خانگی موجود در خانه مانند گربه یا سگ باید برای این بیماری واکسینه شوند.حیات وحش آلوده و حیوانات ولگرد یک عامل خطر برای گسترش این بیماری هستند، بنابراین جلوگیری از تماس با این حیوانات یک ملاحظه اساسی به منظور کاهش احتمال آلودگی حیوانات خانگی شما است. خرگوش ها باید در معرض دید نگهداری شوند. خرگوش شما باید همیشه تحت نظارت باشد، به خصوص زمانی که در حیاط شما پرسه می زند. www.drcasco.irچگونه از حیوانات خانگی و خود در برابر هاری محافظت کنم؟چندین کار وجود دارد که می توانید برای محافظت از خود و خرگوش خانگی خود در برابر ابتلا به هاری انجام دهید.به حیوانات وحشی غذا ندهید و آنها را لمس نکنید.حیوانات وحشی را نگهداری نکنید.از دست زدن به سگ ها یا گربه های ولگرد خودداری کنید.مطمئن شوید که فرزندانتان به حیوانات وحشی دست نزنند.واکسیناسیون حیوانات خانگی خود را به روز نگه دارید.درب سطل زباله را بسته نگه دارید.به حیوانات خانگی خود در داخل غذا بدهید، نه بیرونحیوانات را در داخل حیاط و محوطه حصارکشی شده نگهداری کنید که امکان تماس حیوانات وحشی وجود نداشته باشد.هرگز به خفاش دست نزنید.اگر حیوان وحشی شما را گاز گرفت، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید یا فوراً به اورژانس مراجعه کنید.آیا واکسن هاری برای خرگوش وجود دارد ؟ابتلای خرگوش ها به هاری یا انتقال هاری توسط آن ها نادر است. اما در این موارد احتمالی، حتما با دامپزشک و پزشک مشورت کنید .برخی از دامپزشکان از واکسن های مشابهی مانند آنچه برای سگ و گربه ها استفاده می شود برای خرگوش نیز استفاده می کنند، اما هیچ واکسن تایید شده ای برای هاری برای خرگوش وجود ندارد (به دلیل نادر بودن عفونت). با این حال، خرگوش‌های شما، بسته به محل شما، باید علیه میکسوماتوز و بیماری خونریزی دهنده ویروسی که برای خرگوش‌ها خطرناک‌تر از هاری هستند، واکسینه شوند.رفرنسرفرنسدکتر حمید حاجیگردآوری و ترجمه توسط وبسایت دکتر کاسکواستفاده بدون ذکر منبع و لینک به وبسایت دکتر کاسکو مجاز نمی باشد. Dr Casco Dr Casco Sun, 29 Jan 2023 15:04:44 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%AF-%D8%B3%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-p6ublzuanj2v آیا دود سیگار برای پرنده سمی است ؟نیکوتین به راحتی از طریق پوست و پر پرندگان جذب می شود. دود ساطع شده از سیگار، نیکوتین را در هوا آزاد می کند و نیکوتین روی سطوح می نشیند.این سطوح شامل قفس پرنده، ظروف، اسباب بازی ها و خود پرنده است. هنگامی که نیکوتین ناشی از دود روی بدن پرنده می نشیند، ممکن است پرنده، پرهای خود را جدا کند یا پاهایش را گاز بگیرد و منجر به ایجاد زخم و درماتیت شود.بعضی ها آنقدر خودشان را گاز می گیرند که زخم های باز ایجاد می کنند.اثر نیکوتین بر پرندهعفونت‌های تنفسی و سرطان‌های ریه نیز برای پرندگانی که در محیط دارای دود سیگار نگهداری می شوند، شایع است. ذات الریه یک بیماری بسیار جدی در پرندگان اهلی است و می تواند منجر به مرگ شود.همه ما از اثرات خطرناک دود سیگار برای انسان ها آگاه هستیم، اما بسیاری از مردم به طور کامل خطرات دود سیگار برای حیوانات خانگی را درک نمی کنند.پرندگان در برابر سموم موجود در هوا، مانند سموم موجود در دود، حساس هستند.معدنچیان از قناری ها و سایر پرندگان کوچک اهلی در معادن استفاده می کردند تا به عنوان آشکارساز گازهای سمی عمل کنند. پرندگان مدتها قبل از اینکه معدنچیان تحت تأثیر گاز های سمی قرار گیرند، ضعیف شده و می مردند.نحوه مقید کردن طوطی های با جثه بزرگنشانه های اثر دود سیگار در پرندگان چیست ؟پرندگان، به ویژه پرندگان اهلی، موجوداتی حساس هستند و نیاز به مراقبت ویژه دارند.شما باید به پرنده خود و سلامت کلی آنها توجه زیادی داشته باشید و هنگامی که متوجه شدید نشانه غیر طبیعی وجود دارد باید از دامپزشک متخصص بیماری پرندگان کمک بگیرید. علائمی که نشان می دهد پرنده شما از مشکلات ناشی از دود سیگار رنج می برد عبارتند از:ذات الریه(پنومونی)عفونت های تنفسیترشح بزاقاسهالاستفراغسرطان ریهضربان قلب نامنظمکندن پرامتناع از خوردن یا نوشیدنپرهای چرب یا کثیففلج تنفسیعلل اثرات مخرب دود سیگار بر پرندگان چیست ؟بیش از ۴۰۰۰ ماده شیمیایی در دود سیگار یا دود سیگار بازدم وجود دارد. از این ۴۰۰۰ ماده شیمیایی، ۶۹ مورد از آنها عامل سرطان هستند.بسیاری از این مواد شیمیایی با یکدیگر واکنش داده و ترکیباتی مانند فرمالدئید، آمونیاک، سیانید، آرسنیک، متان و مونوکسید کربن را تشکیل می دهند.دود سیگار به عنوان سرطان زا طبقه A طبقه بندی شده است. این همان طبقه بندی است که به آزبست داده شد.سیستم تنفسی پرنده شما نمی تواند همه این مواد شیمیایی را تحمل کند و باعث بروز بیماری های شدید می شود.حتی اگر پرنده شما از فضای آلوده خارج نشود و هوای تازه و درمان های مناسب داده نشود، ممکن است مرگ رخ دهد.اثرات دود سیگار در پرندگان اهلی بسیار بدتر از سایر حیوانات خانگی خواهد بود زیرا سیستم تنفسی آنها بسیار حساس است.تشخیص اثرات دود سیگار بر پرنده چگونه انجام می شود ؟اولین چیزی که دامپزشک از شما می پرسد این است که آیا شما یا فرد دیگری در خانه سیگار می کشد؟ دامپزشک ، شما را در مسیر درست راهنمایی می کند و به راحتی بیماری ناشی از دود سیگار را تشخیص می دهد.                                          www.drcasco.irممکن است دامپزشک شما، رادیوگرافی را توصیه کند تا ببیند چه آسیبی به ریه های پرنده شما وارد شده است. آنها همچنین پرنده شما را در طول معاینه فیزیکی، لمس می کنند تا هرگونه ناهنجاری در بدن و پرهای پرنده شما را تشخیص دهند.پرندگان خانگی که در چنین خانه هایی با دود سیگار زندگی می کنند پرهای تیره و کدر خواهند داشت که اغلب در لمس احساس چربی می کنند.تلاش‌های معمولی آن‌ها برای تمیز کردن پرها و نظم دادن به پر ها بی‌ثمر خواهد بود، و در نهایت در تلاش برای خلاص شدن از شر این رسوبات مضر، دچار پرکنی می شوند.اگر پرنده شما از کندن پر یا سایر رفتارهای مخرب مانند گاز گرفتن انگشتان و پاهایش رنج می برد، دامپزشک شما ممکن است پرهای پرنده شما را شستشو دهد.اگر هنگامی که آب روی پرهای پرنده شما رد می شود به رنگ زرد مایل به قهوه ای در آید، نیکوتین ناشی از دود سیگار، بدن پرنده شما را پوشانده است.درمان و پیشگیری از اثرات زیان بار دود سیگار بر پرنده چیست؟درمان های پرنده شما شامل درمان بیماری فعلی است. معمولاً اگر یک بیماری تنفسی مانند ذات الریه باشد، آنتی بیوتیک تجویز می شود.اگر سلامت پرنده شما به شدت تحت تأثیر قرار گرفته باشد، دامپزشک توصیه می کند که پرنده شما در بیمارستان دامپزشکی بستری شود.هنگامی که پرنده شما در بیمارستان بستری می شود، مراقبت های حمایتی از جمله مایع درمانی و تغذیه و همچنین اکسیژن درمانی دریافت می کند.آنها در یک اتاق گرم نگه داشته می شوند و به طور مداوم توسط دامپزشک شما و کارکنان آنها نظارت می شوند.برای جلوگیری از عود مجدد بیماری، پرنده شما باید از هر محیطی که دارای دود سیگار است خارج شود. قرار دادن آنها در یک اتاق جداگانه به اندازه کافی موثر نیست زیرا دود سیگار باعث رسوب نیکوتین و سایر سموم بر روی سطوح خانه می شود.در موارد شدید که دیسترس تنفسی یا سرطان ریه پیشرفت کرده است، ممکن است اتانازی(مرگ بدون درد) توصیه شود.قفس، کاسه و اسباب بازی های پرنده خود را کاملا تمیز و ضد عفونی کنید.شما باید این کار را به طور منظم انجام دهید تا سموم را از قفس، کاسه ها، ظروف و اسباب بازی های پرنده خود دور نگه دارید.حمام منظم همچنین به حذف نیکوتین از بدن پرنده کمک می کند. نکات مربوط به حمام کردن پرنده در فصول مختلف و نحوه اسپری آب را در اینترنت جست و جو کنید.حمام پرنده باید در گرم ترین ساعات روز انجام شود.هنگام اسپری آب، مراقب باشید به سمت سر پرنده آبی اسپری نشود.بهترین کار این است که در خانه خود سیگار نکشید. این امر قرار گرفتن پرنده شما در معرض دود سیگار را کاهش می دهد.هنگام سیگار کشیدن یا بلافاصله پس از سیگار کشیدن، پرنده خود را  در دست نگیرید. قبل از دست زدن به پرنده، دست های خود را کاملا بشویید زیرا نیکوتین به دستان شما منتقل شده و می تواند به پرنده شما نیز منتقل شود.دکتر حمید حاجی | دامپزشکگردآوری توسط وبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Fri, 23 Dec 2022 16:01:31 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%B9%D9%81%D9%88%D9%86%D8%AA-%DA%86%D8%B4%D9%85-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-w8nksvjldbcn منظور از التهاب ملتحمه چشم در پرندگان چیست؟عفونت چشم می تواند هر نوع پرنده ای را تحت تاثیر قرار دهد، از جمله فنچ های خانگی، عروس هلندی، مرغ عشق، طوطی کاکلی، میناها، پرندگان آوازخوان، پرندگان وحشی و بسیاری دیگر. طیف وسیعی از علل احتمالی می تواند تشخیص را دشوار کند. ممکن است بدلیل وجود یک تکه خوراک در نزدیکی چشم، شاهد تحریک و افرایش ترشحات اشک باشیم، علل جدی تری مانند عفونت های ویروسی یا باکتریایی می تواند سلامت پرنده شما را به خطر بیندازد. تشخیص زود هنگام نشانه ها و دریافت فوری کمک پزشکی می تواند نه تنها بینایی پرنده شما، بلکه جان او را نیز نجات دهد.پرندگان ممکن است به عفونت باکتریایی در ملتحمه یا غشایی که چشم را احاطه کرده است مبتلا شوند. این بافت متورم و تحریک می شود و عفونت می تواند به سایر قسمت های چشم و دستگاه تنفسی فوقانی سرایت کند. ورم یا التهاب ملتحمه اغلب نشانه یک مشکل سلامتی دیگر است.التهاب ملتحمه چشم در پرندگان چیست؟عفونت چشم می تواند هر نوع پرنده ای را تحت تاثیر قرار دهد، از جمله فنچ های خانگی، عروس هلندی، مرغ عشق، طوطی کاکلی، میناها، پرندگان آوازخوان، پرندگان وحشی و بسیاری دیگر. طیف وسیعی از علل احتمالی می تواند تشخیص را دشوار کند. ممکن است بدلیل وجود یک تکه خوراک در نزدیکی چشم، شاهد تحریک و افرایش ترشحات اشک باشیم، علل جدی تری مانند عفونت های ویروسی یا باکتریایی می تواند سلامت پرنده شما را به خطر بیندازد. تشخیص زود هنگام نشانه ها و دریافت فوری کمک پزشکی می تواند نه تنها بینایی پرنده شما، بلکه جان او را نیز نجات دهد.پرندگان ممکن است به عفونت باکتریایی در ملتحمه یا غشایی که چشم را احاطه کرده است مبتلا شوند. این بافت متورم و تحریک می شود و عفونت می تواند به سایر قسمت های چشم و دستگاه تنفسی فوقانی سرایت کند. ورم یا التهاب ملتحمه اغلب نشانه یک مشکل سلامتی دیگر است.نشانه التهاب ملتحمه چشم در پرندگان چیست ؟با توجه به علل متعدد التهاب ملتحمه چشم، انتقال تمام نشانه هایی که می بینید به دامپزشک، می تواند به یافتن دلیل عفونت چشم پرنده شما، کمک کند، زیرا برخی از علائم، نشان دهنده شرایط خاصی است. بیشتر علائم مربوط به چشم ها، سینوس ها و دستگاه تنفسی فوقانی است و می تواند شامل موارد زیر باشد:چشم های متورم، قرمز و تحریک شدهچشمان خیسچشم های ابریعفونت تنفسی فوقانیسینوزیتترشح از چشم یا سوراخ نوک یا منقارتورم صورتعطسه کردنسینوس های متورمالتهاب در پلک هاحساسیت به نورضعف در پلک زدنرسوبات روی قرنیهکوریگرسنگیبی حوصلگینشستن با حالت پف کردهکاهش توان فکندول های پوسته ای روی پاها یا صورتالتهاب ملتحمه چشم به سه گروه بالینی تقسیم می شود.گروه اول شامل مواردی است که عوامل محیطی باعث عفونت شده اند، مانند اجسام خارجیگروه دوم شامل مواردی است که التهاب ملتحمه چشم ناشی از بیماری اطراف چشم است و اغلب به سینوزیت مربوط می شود.گروه سوم شامل مواردی است که در اثر سپتی سمی یا مسمومیت خون ایجاد می شود. این  حالت معمولاً از یک ارگانیسم عفونی مانند یک انگل یا باکتری ناشی می شود.التهاب ملتحمه چشم را می توان به دسته های دیگری نیز طبقه بندی کرد:التهاب ملتحمه چشم یک طرفه – زمانی که فقط یک چشم یا یک طرف صورت تحت تأثیر قرار می گیرد.التهاب ملتحمه کوکاتیلی – ورم ملتحمه که کوکاتیل ها را تحت تاثیر قرار می دهد و ممکن است بدلیل عوامل ژنتیکی باشد.التهاب ملتحمه انگلی – عفونت ناشی از انگل های نماتد و ترماتودکراتوکونژونکتیویت – بیماری در طوطی‌ها که در اثر کلامیدیوز، کمبود ویتامین A یا ضربه‌های قفس یا اشیای داخل قفس ایجاد می‌شود.علل التهاب یا عفونت ملتحمه چشم در پرندگان چیست؟دلایل مختلفی وجود دارد که می تواند منجر به تحریک، قرمزی و التهاب چشم و عفونتی شود که می تواند گسترش یابد و در نهایت باعث کوری شود. آنها عبارتند از:باکتری هایی مانند استافیلوکوکوس، گونه های کورینه باکتریوم،اشرشیا کولای، کلامیدیا پسیتاسی،کلستریدیوم بوتولینوم،گونه های مایکوپلاسماویروس هایی مانند ویروس آبله، ویروس نیوکاسل، پارامیکسو ویروس، هرپس ویروس، آدنوویروس، پنومو ویروسقارچ هایی مانند کاندیدا آلبیکنس، یا گونه های آسپیرژیلوسانگل ها مانند نماتدها، ترماتودها یا اسپیروریدهااجسام خارجی مانند پوسته دانه، دانه ارزن یا پرتروما و ضربه به چشم یا زخمقرار گرفتن در معرض سموم محیطی، مانند دود سیگار، مواد شیمیایی، آمونیاک موجود در مدفوع، و سایر سموم موجود در هوابیماری دور چشمی یا چشمیشرایط بد بهداشتیکمبود ویتامین Aتشخیص التهاب یا عفونت ملتحمه چشم در پرندگان چگونه است ؟دامپزشک شما پس از شنیدن تاریخچه کامل پرنده و بررسی تمام نشانه ها، معاینه دقیق چشم و سیستم تنفسی پرنده را برای تعیین علت التهاب ملتحمه چشم انجام می دهد.فراموش نکنید تغییرات جزیی در رفتار پرنده را نیز به دامپزشک بگویید.نمونه‌های سواب ممکن است از مکان‌های مختلف از جمله نای، کلوآک، سوراخ های بالای نوک یا منقار، سینوس‌ها یا چشم‌ها جمع‌آوری و آزمایش شوند. رنگ آمیزی های مختلف اغلب می تواند عوامل عفونی را مشخص نماید. ممکن است نمونه خون جمع آوری و آزمایش شود. آزمایش PCR می تواند میکروارگانیسم ها را شناسایی کند. تست اشک شرمر نیز میتوان انجام داد.افتالموسکوپی مستقیم یا غیرمستقیم را می توان برای تشخیص هر گونه آسیب انجام داد که اغلب با تکنیک های رنگ آمیزی همراه است. الکترورتینوگرافی برای تجزیه و تحلیل عملکرد شبکیه و تشخیص بیماری های چشم استفاده می شود. همچنین می توان از تکنیک های مختلف تصویربرداری برای ارزیابی ساختارهای چشم و سر استفاده کرد که می تواند به تشخیص کمک کند. اینها می تواند شامل اشعه ایکس، سونوگرافی، سی تی اسکن و ام آر آی باشد. معمولا سی تی اسکن یا ام آر آی و سونوگرافی در ایران برای پرندگان انجام نمی شود.عفونت چشمی در پرندگاندرمان التهاب ملتحمه چشم در پرندگان چگونه انجام می شود؟هدف درمان التهاب یا عفونت ملتحمه چشم، درمان عفونت و در عین حال مشخص نمودن و رسیدگی به علت زمینه ای این التهاب است.درمان اصلی اغلب شامل فلاش های سالین همراه با آنتی بیوتیک های موضعی است. این آنتی بیوتیک های موضعی می توانند علائم را تسکین دهند، اما عفونت می تواند عود کند. هر دارو دوره درمان مشخصی دارد. قطره آنتی بیوتیک مورد استفاده توسط دامپزشک تجویز شود و در صورت عدم درمان توسط قطره آنتی بیوتیک تجویز شده، در مراجعات بعدی لیست دقیق داروهای مصرف شده را به دامپزشک اعلام نمایید تا داروهای دیگری تجویز شود. برای کمک به درمان علائم تنفسی می توان آنتی بیوتیک های خوراکی تجویز کرد. درمان به طور کلی به مدت ۱۴ روز انجام می شود، پس از آن زمان، ممکن است دوباره نمونه برداری شود و برای ارزیابی بهبودی پرنده شما آزمایش هایی انجام شود.علت زمینه ای نیز باید درمان شود. انگل ها را می توان به صورت دستی حذف کرد ویا ممکن است داروهای ضد انگلی تجویز شود. کلامیدیا پسیتاسی را می توان با داروهای موضعی درمان کرد. ضایعات روی صورت یا پاها ناشی از ویروس آبله را می توان با ید موضعی درمان کرد. کراتوکونژونکتیویت می تواند از داروهای موضعی که می تواند شامل داروهای ضد التهابی و همچنین بانداژ قرنیه برای اطمینان از یک محیط استریل التیام باشد، بهره مند شود. هر گونه زخم به طور مناسب درمان می شود.چقدر زمان میبرد عفونت چشم پرنده درمان شود ؟بهبود التهاب و عفونت ملتحمه چشم به شدت و علت عفونت بستگی دارد. در حالی که برخی از پرندگان پس از درمان انجام شده بهبود می یابند، برخی دیگر ممکن است تسلیم نابینایی و گرسنگی شوند. گاهی اوقات می توان یوتانایز را توصیه کرد. اینکار با تشخیص دامپزشک و تشخیص قابل درمان بودن یا نبودن نجام می شود.ممکن است به پرنده شما داروهای موضعی یا خوراکی داده شود تا حداکثر ۲ هفته تجویز شود و پس از آن مجدداً آزمایش انجام خواهد شد. اگر پرنده شما بهبود یابد، عفونت ممکن است دوباره عود کند، بنابراین هر گونه علائم را فوراً به دامپزشک خود گزارش دهید.در حالی که پیش‌بینی چنین شرایطی غیرممکن است، رعایت بهداشت و نظافت می‌تواند احتمال ابتلای پرنده به عوامل عفونی به شدت کاهش دهد.جهت مشاهده پاسخ سوال های زیر اینجا کلیک کنید . در انتهای مقاله در وبسایت دکتر کاسکو پاسخ این پرسش ها داده شده است.آیا پرندگان به آب مروارید مبتلا می شوند ؟منظور از یووئیت چشم پرندگان چیست ؟تاول در پلک پرنده به چه دلیل ایجاد می شود ؟آیا دود سیگار و قلیان برای پرنده ضرر دارد ؟دکتر حمید حاجی | دامپزشکگردآوری توسط وبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Mon, 28 Nov 2022 12:02:03 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%AD%D9%82%D8%A7%DB%8C%D9%82-%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%AE%D9%88%DA%A9%DA%86%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-ubgk17q8oula خوکچه هندی (Cavia porcellus) ، جونده کوچک بومی آمریکای جنوبی است که در ابتدا به عنوان یک دام برای تولید گوشت اهلی شده بود و هنوز هم در برخی از نقاط جهان مصرف می شود. در جامعه غربی، خوکچه هندی از زمان ورودش به اروپا و آمریکای شمالی به عنوان حیوان خانگی از محبوبیت زیادی برخوردار بوده است. اگرچه خوکچه‌های هندی کوچک هستند، اما نیازهای بسیار خاص و شخصیت‌های پیچیده‌ای دارند، بنابراین صاحبان احتمالی باید قبل از خرید آن‌ها اطلاعات بیشتری کسب کنند.خوکچه هندی از آمریکای جنوبی، به ویژه در رشته کوه آند، منشأ گرفته است و از نوادگان Cavia cutleri است. این جوندگان کوچک 5000 سال قبل از میلاد مسیح اهلی شدند. با این حال، آنها در ابتدا برای تولید گوشت استفاده می شدند.خوکچه هندی علاوه بر استفاده به عنوان غذا، در مراسم مذهبی و تشخیص بیماری ها نیز مورد استفاده قرار می گرفت. هم چنین خوکچه هندی اهمیت مذهبی داشت. برخی از تمدن ها در شمال پرو آنها را می پرستیدند و اغلب آنها را در آثار هنری خود می گنجاندند یا برای آنها مجسمه می ساختند. از سوی دیگر اینکاها آنها را قربانی خدایان خود می کردند.این جوندگان حدود 400 سال پیش زمانی که تجارت با اروپا شروع شد به اروپا منتقل شدند. آنها در اصل توسط فاتحان اسپانیایی به اروپا معرفی شدند و به عنوان حیوانات خانگی، به ویژه در میان ثروتمندان و اعضای دربارهای سلطنتی، بسیار محبوب بودند. ملکه الیزابت اول انگلستان یکی از اولین طرفداران اروپایی خوکچه هندی بود.خوکچه های هندی حیواناتی بسیار اجتماعی هستند. نمی توان اغراق کرد که چقدر برای خوکچه های هندی مهم است که در گروه های اجتماعی پایدار زندگی کنند. در طبیعت، آنها معمولا خانواده های بیش از 10 خوکچه هندی را تشکیل می دهند که از چندین ماده و یک یا دو نر تشکیل شده است. شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد تعامل اجتماعی با سایر خوکچه های هندی سازگار برای سلامت و رفاه آنها مفید است و عدم وجود این تعامل استرس زا و مضر است.بسیار مهم است که خوکچه‌های هندی در اوایل زندگی خود در کنار خوکچه های دیگر نگهداری شوند تا مهارت‌های اجتماعی مورد نیاز برای عملکرد خوب در ساختارهای اجتماعی را فراگیرند.هنگامی که خوکچه‌های هندی پیوندهای اجتماعی برقرار کردند، در صورت امکان نباید این خوکچه‌های هندی را از هم جدا کرد. در صورتی که خوکچه هندی نیاز به درمان دامپزشکی داشته باشد، باید آن را با یکی از اعضای گروه خود نگهداری کرد تا از استرس آن کاسته شود و به او کمک کند بهتر با آن مشکل مقابله کند.خوکچه های هندی بسیار تکامل یافته به دنیا می آیند. دوره بارداری خوکچه هندی نسبتا طولانی است (از 58 تا 75 روز متغیر است). این بدان معنی است که خوکچه هندی، خلاف سایر جوندگان، بسیار رشد یافته، با چشمان باز، بدن مودار و با دندان های رشد کرده، متولد می شود. در هنگام تولد، یک خوکچه هندی به طور کلی حدود 8-10 سانتی متر (3-4 اینچ) اندازه دارد. اگرچه آنها مانند همه پستانداران دوره شیردهی دارند، اما خوکچه های تازه متولد شده، چند روز پس از تولد شروع به خوردن غذای جامد می کنند. همه این ویژگی ها به محافظت از خوکچه در برابر حملات شکارچیان کمک می کند.یکی دیگر از واقعیت های جالب در مورد خوکچه هندی رشد بسیار سریع آنهاست. در چند هفته اول زندگی آنها می توانند تا 50 گرم در هفته وزن اضافه کنند که با توجه به کوچک بودن این حیوانات واقعاً قابل توجه است.خوکچه هندی تنها پس از 8 هفته اندازه آن دو برابر می شود و به 6-8 اینچ (15-20 سانتی متر) می رسد. پس از آن، رشد آنها کمی کند می شود، اما همچنان در مدت زمان نسبتا کوتاهی به طور قابل توجهی بزرگتر می شوند و پس از 16 هفته به حدود 8-10 اینچ (20-25 سانتی متر) می رسند.خوکچه هندی حافظه کوتاه مدت و بلند مدت خوبی دارد. آنها این توانایی را دارند که محیطی که در آن زندگی می کنند را به خاطر بسپارند و آن را در حافظه خود ترسیم کنند. در نتیجه، اگرچه در شب دید قوی ندارند، اما حتی در شب می‌توانند با دقت زیادی از داخل محفظه خود عبور کنند.خوکچه هندی همچنین قادر است اطلاعات مهم را در مدت زمان طولانی به خاطر بسپارد. اگر با چیزی ارتباط عاطفی داشته باشد، آن را برای مدت طولانی به یاد خواهند آورد. این در مورد رابطه آنها با صاحبان و خوکچه های هم قفس نیز صدق می کند.هنگامی که آنها با خطر یا آسیب روبرو شدند، آن را به خاطر خواهند آورد و سعی می کنند در آینده از آن اجتناب کنند.به همین دلیل، خوکچه هندی قادر به ایجاد پیوندهای نزدیک با صاحبان خود است.خوکچه هندی می تواند با چشمان باز بخوابد. اگرچه آنها پلک های متحرکی دارند که به آنها اجازه می دهد چشمان خود را ببندند، اما بسیاری از خوکچه های هندی با چشمان باز می خوابند. برخی این کار را به طور منظم انجام می دهند، برخی دیگر گاهی این کار را انجام می دهند. این چیزی نیست جز یک مکانیسم دفاعی که آنها ایجاد کرده اند تا بتوانند در هر موقعیت خطرناکی، حتی زمانی که در خواب هستند، به سرعت عمل کنند.رشد دندان های خوکچه هندی هرگز متوقف نمی شود. خلاف تصور بیشتر مردم، خوکچه هندی 20 دندان دارد. در شرایط عادی، فرسایش و رویش دندان‌ها یکدیگر را متعادل می‌کنند و به این جوندگان اجازه می‌دهند دندان‌های خود را در شرایط عالی نگه دارند. با این حال، اگر خوکچه هندی با رژیم غذایی ساینده (مانند یونجه) که به تدریج دندان های آنها را فرسوده می کند، تغذیه نشود، رشد بیش از حد رخ می دهد که منجر به بیماری های دندانی می شود.همچنین خوکچه هندی به مراقبت دائمی نیاز دارد تا از بلند شدن بیش از حد دندان ها و ایجاد مشکل در غذا خوردن جلوگیری شود. اگر دندان ها بیش از حد بلند شوند، خوکچه هندی شما نمی تواند غذا را وارد دهان خود کند، که می تواند منجر به گرسنگی آنها شود.خوکچه هندی ویتامین C را سنتز نمی کند. خوکچه هندی مانند انسان، پستانداران و برخی از گونه های خفاش قادر به تولید ویتامین C به تنهایی نیست زیرا فاقد آنزیم L-gluconolactone oxidase است که برای سنتز این ویتامین لازم است.به همین دلیل، تهیه رژیم غذایی غنی از ویتامین C برای این حیوانات برای رفع نیازهای آنها ضروری است. اکثر خوکچه های هندی احتمالاً به حدود 10-20 میلی گرم در روز ویتامین c نیاز دارند. خوکچه های هندی باردار، شیرده، جوان و بیمار به مقدار بیشتری نیاز دارند.اگر انواع خوبی از سبزیجات سرشار از ویتامین C را به همراه یک پلت خوب و تازه خوکچه هندی تغذیه کنید، احتمالاً می توانید ویتامین C مورد نیاز یک خوکچه هندی متوسط ​​را تامین کنید. شما همچنین می توانید ویتامین C را به شکل قرص ویتامین C بدهید.این حالت را با دامپزشک متخصص اگزوتیک مشورت کنید.خوکچه هندی پوپ خود را می خورند. یکی دیگر از واقعیت های عجیب در مورد خوکچه هندی این است که آنها به طور منظم مدفوع یا پوپ خود را می بلعند.خوکچه هندی در واقع دو نوع گوناگون پوپ یا گلوله را دفع می کند، اگرچه اکثر ما هر دو نوع را صرفاً به عنوان "مدفوع" یاد می کنیم. یکی از انواع پوپ یا گلوله ها پوپ معمولی است که مواد زائدی است که بدن آنها دیگر به آن نیاز ندارد. پوپ یا گلوله دیگر، مملو از مواد مغذی است که بدن آنها را جذب نکرده است.این ممکن است یک عمل غیربهداشتی به نظر برسد، اما در واقع به آنها کمک می کند تا ویتامین ها، مواد معدنی و پروتئین ها را بهتر جذب کنند. عمدتا حیواناتی مانند خوکچه هندی، همستر، چینچیلا و خرگوش نمی توانند غذای فیبری را که می خورند به درستی بجوند یا هضم کنند. نتیجه پوپ هایی است که هنوز پر از ویتامین ها و مواد معدنی هستند که خوکچه هندی شما باید دوباره بخورد تا آنها جذب شوند.خوکچه هندی تمایل زیادی به چاقی دارد. چاقی یکی از شایع ترین بیماری ها در این جوندگان است. خوکچه های هندی دارای اضافه وزن، ممکن است دارای رسوب چربی در شانه ها، پاها و ناحیه کشاله ران خود باشند.آنها همچنین ممکن است رسوبات چربی را در اطراف اندام های داخلی خود از جمله قلب جمع شوند که می تواند باعث مشکلات جدی سلامتی شود. اگر خوکچه هندی شما اضافه وزن داشته باشد، کمتر می تواند فعالیت کند.بنابراین، توصیه می شود وزن خوکچه هندی خود را به صورت هفتگی کنترل کنید و یک رژیم غذایی متعادل که شامل علوفه، سبزی و غذای تازه به نسبت مناسب باشد، در اختیار او قرار دهید. به عنوان یک دستورالعمل، جیره روزانه شما باید شامل موارد زیر باشد:یونجه - 70٪ یا 80 ٪علوفه تازه - 20٪ یا 10٪پالت - 10٪خوکچه هندی شنوایی حساس و بینایی خوبی دارد. گوش خوکچه هندی قادر به درک فرکانس های بین 12 تا 60000 هرتز است، در حالی که گوش انسان فقط فرکانس های بین 20 تا 20000 هرتز را درک می کند. به دلیل شنوایی بسیار حساس، آنها می توانند هم طیف شنیداری و هم طیف مافوق صوت را درک کنند. به همین دلیل، اجتناب از صداهای بلند در خانواده هایی که خوکچه هندی دارند، مهم است، زیرا می توانند استرس زیادی ایجاد کنند.در مقایسه با سایر پستانداران، خوکچه هندی بینایی خوبی نیز دارد. آنها حتی بهتر از گربه ها یا سگ ها می توانند رنگ ها را درک کنند. آنها زاویه دید 340 درجه دارند، به این معنی که میدان دید تقریباً کاملی با تنها دو نقطه کور (یکی در جلو و دیگری در پشت) دارند.خوکچه هندی مو بلند، خوکچه هندی مو کوتاه و همچنین خوکچه هندی بدون مو وجود دارد.آنها حدود 4-5 سال زندگی میکنند، اگرچه در برخی موارد می توانند تا 8-9 سال نیز زندگی کنند.بیشترین ساعات فعالیت آنها صبح و بعد از ظهر است.حس بویایی آنها فوق العاده است. تخمین زده می شود که حس بویایی آنها 1000 برابر قوی تر از حس بویایی انسان است.آنها حیوانات بسیار خوش صدایی هستند. آنها می توانند با صداهای مختلفی ارتباط برقرار کنند.به عنوان حیوانات طعمه، آنها همیشه مراقب آنچه در اطرافشان می گذرد هستند، که آنها را به شدت خجالتی و ترسو می کند. وقتی می ترسند، بی حرکت می مانند تا مورد توجه قرار نگیرند و در صورت تهدید با سرعت زیاد فرار می کنند.آنها حیوانات زیرک هستند که می توانند تا 9 کیلومتر در ساعت بدوند و تا ارتفاع 30 سانتی متر بپرند.دکتر حمید حاجی | دامپزشکگردآوری وبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Thu, 24 Nov 2022 16:45:49 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D9%86%DA%AF%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DA%A9-srxuvyoyxrnw از زمان های قدیم، از اردک به عنوان منبع غذا و درآمد در بسیاری از نقاط جهان نگهداری می شده است. امروزه می‌توان آنها را به عنوان حیوان خانگی در محیط های بیرون از خانه نگهداری کرد. اردک ها حیواناتی اجتماعی، تمیز، باهوش هستند.تا زمانی که به درستی از آنها مراقبت شود، می توانند به طور هماهنگ و سازگار با انسان ها زندگی کنند. اگر فکر می کنید ممکن است اردک به عنوان حیوان خانگی برای شما مناسب باشد، در اینجا نکاتی در مورد مراقبت از اردک ها و نکاتی که قبل از پذیرش اردک به عنوان حیوان خانگی باید در نظر بگیرید، آورده شده است.انواع اردکاصطلاح “اردک” به پرندگان مختلفی از خانواده بزرگ Anatidae اطلاق می شود که به خوبی با محیط آبی سازگار هستند. حدود ۴۰ گونه اردک شناخته شده وجود دارد که به شش زیر خانواده تقسیم می شوند. در یک گونه، ممکن است دو یا چند زیرگونه وجود داشته باشد، و همچنین این امکان وجود دارد که نژادهای مختلف اردک از طریق آمیختگی انتخابی در یک زیرگونه رشد کنند.گونه های مختلف اردک به دو گروه عمده تقسیم می شوند: اردک وحشی و اردک اهلی.اردک وحشی (Anas platyrhynchos) در سراسر مناطق معتدل و نیمه گرمسیری آمریکا، اوراسیا و شمال آفریقا تولیدمثل می کند. همچنین به نیوزلند، استرالیا و چندین کشور در آمریکای جنوبی و آفریقای جنوبی نیز وارد شده است. خلاف بسیاری از پرندگان آبزی دیگر، اردک وحشی در برخی مناطق به عنوان گونه مهاجم در نظر گرفته می شود. این گونه بسیار سازگار است، قادر به زندگی و حتی رشد در مناطق شهری است که قبل از توسعه، زیستگاه گونه های بومی و در معرض خطر انقراض پرندگان آبزی بود.وقتی از اردک اهلی صحبت می کنیم، به طور کلی به زیرگونه آناس پلاتیرینکوس اشاره می کنیم. رایج ترین گونه های اردک اهلی شده عبارتند از: Abacot Ranger, American Pekin, Ancona Duck, Black East Indieتفاوت اردک های وحشی و اهلیهمانطور که قبلا ذکر شد، اردک‌های اهلی عمدتاً برای گوشت، تخم‌مرغ و پرهایشان پرورش داده می‌شوند، اگرچه برخی نیز برای نمایشگاه، به عنوان حیوان خانگی با ارزش زینتی نگهداری می‌شوند.از آنجایی که اردک های اهلی برای تولید گوشت پرورش داده شده اند، معمولا جثه بزرگی دارند. در واقع یک اردک اهلی می تواند دو برابر یک اردک وحشی باشد. حتی اگر به وضوح بزرگتر نباشند، به خصوص در اطراف شکم، حجیم تر به نظر می رسند.در زیر نکاتی را برای مراقبت از اردک خانگی ارائه می دهیم. با این حال، همیشه باید در نظر داشته باشید که  نگهداری از هر گونه اردک می تواند متفاوت باشد و نیاز به مراقبت ویژه ای داشته باشد. به همین دلیل قبل از انتخاب اردک خانگی با دامپزشک یا متخصص پرورش اردک مشورت کنید. همچنین، بیشتر گونه های اردک در طبیعت زندگی می کنند و نمی توان یا حداقل نباید آنها را به عنوان حیوان خانگی نگهداری کرد.در صورت نگهداری از اردک، فضا مناسب آنها را در حیاط خانه ایجاد کنید . اردک نباید داخل خانه نگهداری شود.تغذیه اردک های اهلیاردک ها همه چیزخوار هستند، یعنی بدن آنها برای هضم غذای با منشا حیوانی و گیاهی آماده است.اردک ها در زیستگاه طبیعی خود از رژیم غذایی نسبتاً متنوعی استفاده می کنند. اردک به صورت روزانه ممکن است حشرات، گیاهان آبزی، دانه‌ها، جلبک‌ها و ماهی‌های کوچک را مصرف کند و این بستگی به فصل دارد.وقتی در مورد تغذیه اردک اهلی صحبت می کنیم، باید از اهمیت یک رژیم غذایی متنوع همه چیز خوار که نیازهای غذایی آن را به طور کامل پوشش می دهد، آگاه باشیم.به شما توصیه می کنیم رژیم غذایی اردک های خانگی را با غذاهای تازه و طبیعی تکمیل کنید و مقدار مناسبی فیبر و آب در اختیار آنها قرار دهید. علاوه بر مصرف غلات، دانه‌ها، سبزیجات و میوه‌ها خرید کرم‌ها، حشرات، ماهی‌های کوچک و سخت‌پوستان نیز توصیه می‌شود تا رژیم غذایی را با پروتئین حیوانی تکمیل شود. پوسته تخم مرغ آسیاب شده و ماست شیرین نشده نیز منابع خوبی از کلسیم هستند، اما باید در حد متعادل مصرف شوند.همچنین باید یک ظرف آب تازه و تمیز در دسترس قرار دهید تا به خوبی هیدراته شود.چه غذا هایی را به اردک بدهیم ؟ (غذای مجاز برای اردک ها)در اینجا نگاهی به برخی از بهترین میوه ها، سبزیجات، غلات و دانه ها برای اردک می اندازیم:یونجهبرنجبلغور جو دوسرگل کلمهلولوبیاآفتابگرداننخود فرنگیکاهوذرتسیبخیارگلابیفلفلآناناسپلانتین(موز پختنی)کلمهندوانهگندمانگورهویجوقتی صحبت از میوه ها می شود، فراموش نکنید که آنها حاوی مقدار نسبتاً بالایی قند طبیعی هستند. به همین دلیل باید در حد اعتدال به اردک ها عرضه شود تا به سلامتی آنها آسیب نرساند و باعث چاقی نشود.چه غذاهایی به اردک ندهیم ؟(غذاهای ممنوعه برای اردک ها)برخی از غذاهای بالقوه سمی برای اردک ها وجود دارد که نمی توانند بخشی از رژیم غذایی آنها باشند. در ادامه به بررسی برخی از آنها می پردازیم:غذاهای انسانی صنعتی، سرخ شده و یا ادویه دار.شکلات و نوشیدنی های شکلاتی.آووکادو.قهوه و نوشیدنی های کافئین دار.غذاهای انسانی به طور کلی (آب نبات، آدامس، کلوچه و غیره).شیر و لبنیات (مخصوصاً آنهایی که چربی زیادی دارند).محیط نگهداری اردک خانگی چگونه باید باشد ؟اردک ها تقریباً در هر قاره ای یافت می شوند و بنابراین، زیستگاه طبیعی هر گونه و زیرگونه معمولاً بسته به محل پیدایش آنها متفاوت است. اردک ها در نزدیکی دریاچه ها، باتلاق ها، بستر رودخانه ها، تالاب ها و نهرها زندگی می کنند. بیشتر گونه‌ها با آب‌های شیرین سازگاری بیشتری دارند، اگرچه برخی از گونه‌های اردک نیز با آب‌های شور سازگار هستند.اردک ها معمولاً چندین ساعت از روز خود را در سطح آب میگذرانند، جایی که تغذیه می کنند، فعالیت میکنند …بنابراین، اگر یک اردک را به عنوان یک حیوان خانگی انتخاب کنید، قطعاً به یک حوض، استخر یا جایی نیاز خواهید داشت که وظیفه ذخیره آب را انجام دهد. همچنین، شما باید از بهداشت مناسب این مخزن آب اطمینان حاصل کنید تا از باقی مانده های مواد غذایی که به تکثیر میکروارگانیسم های بالقوه بیماری زا در آب کمک می کند، جلوگیری کنید.اگرچه محیط آبی برای رشد آنها ضروری است، اما اردک های اهلی نیز برای راه رفتن، گرم شدن و خشک کردن بدن خود به یک محیط خشک نیاز دارند. در این محیط، آنها باید یک منطقه محافظت شده تمیز و خشک داشته باشند که بتوانند از خود در برابر ناملایمات آب و هوایی و شکارچیان محافظت کنند. کلبه طراحی شده برای خرگوش یا مرغ و خروس ممکن است برای اردک های شما مناسب باشد، اما مطمئن شوید که اندازه آن متناسب با اردک باشد.ما می خواهیم دوباره تاکید کنیم که اردک ها حیوانات بسیار تمیزی هستند و چندین ساعت از روز را صرف مراقبت از پرهای خود و تمیز نگه داشتن محیط خود می کنند. بنابراین، مهم است که یک موارد بهداشتی را در محیطی که اردک های خود زندگی می کنند، رعایت کنید. علاوه بر تعویض روزانه آب و غذای آنها، باید مطمئن شوید که مدفوع و بقایای غذا در آنها جمع نمی شود. برای تسهیل جمع آوری مدفوع به شما توصیه می کنیم که کف خانه اردک خود را با ماسه بپوشانید.بیماری های اردکاگرچه اردک‌های اهلی حیوانات مقاومی هستند که می‌توانند تا ۱۵ سال در اسارت زندگی کنند، اما آنها نیز می‌توانند تحت تأثیر برخی بیماری‌های رایج پرندگان یا انگل‌های رایج در پرندگان مانند کنه‌ها و انگل‌های روده قرار گیرند. مهم است که هر روز مراقب علائم زیر باشید که ممکن است نشان دهنده بیماری اردک شما باشد:تورم بینی، قرمزی یا آبریزش بینیتغییر در مدفوع، چه از نظر قوام (بسیار سفت یا بسیار نرم) یا در رنگ (زرد، قرمز یا سیاه)دشواری در تنفسپرهای ژولیده، کدر یا کثیفقرمزی یا ترشح چشماز دست دادن اشتهاتغییر در رفتار معمولاز بهداشت محیط آن‌ها غافل نشوید و همیشه یک رژیم غذایی کامل و متعادل برای تقویت سیستم ایمنی آن‌ها ارائه دهید. علاوه بر این حداقل سالی یک بار به دامپزشک متخصص مراجعه کنید.فراموش نکنید با رعایت نکات ذکر شده، از بروز بسیاری از مشکلات میتوانید پیشگیری کنید .اردک ها علاوه بر مراقبت از نیازهای جسمی خود، در صورتی که محیط آنها نیازهای شناختی و اجتماعی آنها را برآورده نکند، می توانند مشکلات عاطفی نیز داشته باشند. بنابراین، اگر تصمیم دارید یک اردک را به عنوان حیوان خانگی انتخاب کنید، همیشه یک لحظه خاص از روز را برای تعامل با حیوان خانگی خود اختصاص دهید. علاوه بر این، برخی از وب سایت ها و فروشگاه ها در حال حاضر اسباب بازی ها و لوازم جانبی را برای شاد نگه داشتن حیوانات خانگی ارائه می دهند.اردک ها نیز حیواناتی بسیار اجتماعی هستند که به زندگی گروهی عادت دارند. معمولاً تنهایی خیلی راحت روی آنها تأثیر می گذارد و می تواند منجر به مشکلات رفتاری و افسردگی شود. به همین دلیل، به طور کلی توصیه می شود که حداقل یک جفت اردک را بپذیرید تا بتوانند تعامل با دیگری از گونه خود داشته باشند.نگهداری از جوجه اردکجوجه اردک ها باید در سه تا چهار هفته اول گرم و خشک نگهداری شوند. یک جعبه یا قفس را در یک مکان گرم (حدود ۸۰-۸۵ درجه فارنهایت یا ۳۰ درجه سانتیگراد) قرار دهید یا با یک لامپ گرما را تامین کنید. باید به آنها اجازه داده شود تا به دلخواه خود به داخل یا خارج از گرما حرکت کنند، بنابراین لامپ در گوشه ای از قفس قرار دهید و در مرکز قرار ندهید.آیا میتوان جوجه اردک را با جوجه مرغ در کنار یکدیگر نگهداری کرد ؟اینکار توصیه نمی شود . زیرا رشد جوجه اردک بسیار سریع است و در نهایت ممکن است جوجه مرغ ها توسط اردک های بزرگ شده لگد شوند . دلیل دیگر این است که اردک ها علاقه زیادی به آب دارن و محیط را نیز خیس و مرطوب می کنند که خیس شدن جوجه مرغ شرایط نامناسبی را برای آنها ایجاد میکند.دکتر حمید حاجی | دامپزشکگردآوری توسط وبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Wed, 09 Nov 2022 14:15:18 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D8%A7%DA%A9-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D8%A7-o4vaeon556u5 در این نوشته به بررسی تغییر مدفوع یا پوپ لاک پشت و علل و درمان یبوست در لاک پشتها خواهیم پرداخت. در ابتدا پنج حالت ۱) مدفوع یا پوپ سالم ۲) مدفوع یا پوپ سفید ۳) مدفوع یا پوپ سیاه ۴) اسهال ۵)یبوست  در لاکپشت ها بررسی خواهد شد.مدفوع لاک پشت سالم چگونه است؟رنگ، قوام و شکل مدفوع یا پوپ آنها به عوامل مختلفی بستگی دارد از جمله نوع تغذیه، بستگی دارد. پوپ لاک پشت باید قهوه ای تا قهوه ای مایل به سبز، سفید یا هر دو باشد. قوام باید نسبتاً جامد باشد. مدفوع لاک پشت آبزی باید قهوه ای تا قهوه ای مایل به سبز اما بدون قسمت سفید باشد. فقط لاک پشت های زمینی باید جزء سفید را داشته باشند.حیوانی که مقدار زیادی یونجه یا سبزیجات می خورد ممکن است پوپ کاملا فیبری داشته باشد، اما لاکپشت میوه خوار ممکن است پوپ با قوام متفاوتی داشته باشد.پوپ لاک پشت سالم به طور کلی به شکل پلت یا بیضی شکل یا به شکل مدفوع انسان سالم است. اندازه ماده دفعی به اندازه لاک پشت بستگی دارد، اما مقدار آن به عوامل مختلف دیگری از جمله اینکه لاک پشت چقدر تغذیه کرده است، بستگی دارد. قوام ممکن است بسته به رژیم غذایی آنها متفاوت باشد.در بیشتر موارد، مدفوع لاک پشت در آب شکل خود را حفظ می کند و مانند پلت های بیضی شکل و قهوه ای به نظر می رسد.سفید بودن مدفوع لاکپشت من، آیا نشان دهنده بیماری است ؟سفید بودن مدفوع لزوما به معنای بیماری نیست .این سفید بودن به دلیل چیزی به نام اورات و نمک اسید اوریک است.مانند برخی دیگر از خزندگان، لاک پشت ها اورات را به صورت توده خشک دفع می کنند، نه مدفوع نرم. از آنجایی که اورات ها نسبتا نامحلول هستند، به رسوباتی متبلور می شوند که از کلوآک خارج می شوند.  منشا آنها از روده نیست، بلکه از مثانه خارج می شوند.این بدان معنی است که آنها بیشتر یک نوع ادرار هستند تا مدفوع. هنگامی که آنها با ادرار مخلوط می شوند، اسید اوریک به دست می آید که قوام نرمی دارد. با این حال، زمانی که بنابر دلایلی ادرار کمی وجود دارد، رسوبات اغلب سفت هستند و شبیه مدفوع سفید به نظر می رسند.لاک پشت های آبزی اسید اوریک بسیار کمتری تولید می کنند و به طور کلی فاقد اورات سفید هستند.در بیشتر موارد سفید بودن مدفوع نشان دهنده بیماری نیست .گاهی لاکپشت موادی را میخورد که نباید بخورد و این موارد از طریق مدفوع دفن می شوند. در صورت سفید بودن این مواد ممکن مدفوع سفید باشد.سیاه بودن مدفوع لاکپشت من، نشان دهنده بیماری است ؟گاهی ممکن است لاکپشت جسم خارجی را بلعیده و این جسم خارجی در داخل دستگاه گوارش تخریش ایجاد کند . حتی اگر جسم خارجی از طریق مدفوع دفع شود، ممکن است آسیب قبلاً وارد شده باشد.در این موارد ممکن است خونریزی داخلی باعث سیاه شدن مدفوع لاک پشت با خون هضم شده شود. اگر لکه های قرمز خون در مدفوع لاک پشت وجود داشته باشد، اما لاکپشت ظاهرا مشکلی نداشته باشد، ممکن است بدلیل تخریش در انتها دستگاه گوارش باشد . به عنوان مثال، اگر آنها بریدگی یا تخریش روی کلوآک خود داشته باشند، ممکن است خون تازه در مدفوع آنها ظاهر شود.اگر مدفوع لاک پشت سیاه است، به خصوص اگر بوی بدی داشته باشد، باید به دامپزشک مراجعه کنید. به دلیل خوردن یک غذای خاص ممکن است تغییر رنگ موقتی باشد. با این حال، برای رد یک بیماری جدی، لازم است که آنها معاینه شوند.اگر یک لاک پشت نر دارید، اندام تناسلی آنها از کلواکا بیرون می آید و ممکن است برای افراد ناآشنا کمی عجیب باشد. آلت تناسلی لاک پشت دارای انتهای پیازی بزرگی است که اغلب سیاه رنگ است. هنگامی که برای اولین بار از کلواکا خارج می شود، می تواند شبیه مدفوع باشد. اگر دوباره به داخل برود، متوجه خواهید شد که آلت تناسلی است و نگران نباشید.لاک پشت من اسهال داره، آیا نشان دهنده بیماری است ؟همانطور که در بالا بیان کردیم، مدفوع لاک پشت نباید با ادرار آنها مخلوط شود، زیرا آنها یکسان نیستند. مدفوع لاک پشت در صورت سالم بودن باید جامد باشد، اما به یاد داشته باشید که این حالت برای اورات دفعی ممکن است مانند مدفوع به نظر برسد، یکسان نیست..یک لاک پشت زمانی دچار اسهال می شود که مدفوع آنها به جای سفت و جامد، مایع و نرم باشد. علل اسهال لاک پشت عبارتند از:رژیم غذایی نامناسب: اگر لاک پشت به اندازه کافی غذا نخورد یا غذای آنها فاقد مواد مغذی لازم باشد، ممکن است دچار اسهال شود . کمبود ویتامین A یا مصرف میوه نیز میتواند عامل ایجاد اسهال در لاکپشت باشد.انگل ها: انگل های داخلی ممکن است لزوماً باعث اسهال نشوند، اما اگر بتوانید نمونه مدفوع بگیرید باید شواهدی مانند نقاط سفید رنگ یا رشته هایی در مدفوع مشاهده کنید. در درگیری شدید با انگل ها، اسهال همراه با مدفوع نرم شده و بی حالی ممکن است رخ دهد.عفونت: اگر لاک پشت یک بیماری زمینه ای داشته باشد، عفونت ممکن است علت اصلی اسهال باشد. عفونت های قارچی یک اتفاق نسبتاً رایج شود، اما می تواند منجر به مشکلات بالقوه کشنده مانند پوسیدگی لاک شود. عفونت های باکتریایی نیز می توانند منجر به مشکلات تنفسی شوند.در هر یک از این موارد، باید لاک پشت را نزد دامپزشک ببرید. یک دامپزشک متخصص اگزوتیک، آزمایش های تشخیصی صحیح را انجام میدهد که یکی از آنها اغلب نمونه مدفوع است.چه زمانی میتوان گفت لاکپشت دچار یبوست شده است ؟درمان یبوست در لاکپشت ها چگونه است ؟جهت مطالعه پاسخ این سوال اینجا کلیک کنید و مقاله کامل را در سایت دکتر کاسکو(Drcasco) دریافت کنیددکتر حمید حاجی | دامپزشک Dr Casco Dr Casco Wed, 02 Nov 2022 19:37:37 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%84%D8%A7%DA%A9-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D8%A7-%DA%86%D9%87-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-danf94urlmxx لاک پشت ها نیز همانند انسان که سرما می‌خورد یا ذات‌الریه می‌گیرد، مستعد ابتلا به عفونت‌های تنفسی هستند. ممکن است این بیماری تنفسی از لاک پشت های دیگر منتقل شده ویا شرایطی در محیط ایجاد شود که لاکپشت دچار عفونت تنفسی بشود .چگونه لاک پشت ها سرما می خورند؟یکی از رایج‌ترین دلایلی که لاک پشت ها دچار عفونت تنفسی می‌شود، سرد بودن محیط نگهداری آنها است. این شرایط بدلایل زیر ممکن است رخ دهد:عدم نظارت و ارزیابی دما در محفظهنور ناکافی برای دستیابی به دمای بالا و مناسبلامپ یا پد حرارتی سوخته و از کار افتادهنزدیک بودن محفظه نگهداری از لاکپشت به پنجره یا دراثر نامناسب جریان تهویه بر روی محفظه نگهداریتغییر شدید دما در طول روزحمل و نقل لاکپشت در شرایط سرد نیز ممکن است منجر به بیمار شدن آن گردد . هم چنین لاکپشت های بیمار باید قرنطینه شده و از دیگر لاکپشت ها جدا نگهداری شوند .از عوامل زمینه ساز دیگر ، میتوان کثیف بودن آب، سوء تغذیه و کمبود ویتامین A در رژیم غذایی را نام برد .نشانه های عفونت تنفسی در لاکپشت چیست ؟بارزترین نشانه عفونت تنفسی در لاک پشت ها عبارتند از دشواری تنفس (سر را کشیده و بلعیدن هوا انجام می دهد)، کاهش انرژی، کاهش اشتها، شنای کج و غیر متعادل، ناتوانی در شیرجه رفتن و شنا کردن، تنفس با دهان باز، سوت زدن هنگام تنفس و خارج شدن حباب هایی که از دهان و چشم ها یا سوراخ های بینی، وجود ترشحات اطراف بینی و…ممکن است شروع به نادیده گرفتن حضور شما در اتاق نماید. به طور کلی، این موضوع می تواند به این معنی باشد که لاک پشت از شما نمی ترسد. اما اگر این نشانه با ترکیبی از نشانه های دیگر رخ دهد، نشان دهنده بیماری است و این موضوع خوب نیست .عفونت تنفسی در لاکپشت چقدر خطرناک است ؟سرماخوردگی یا عفونت تنفسی می تواند به پنومونی(ذات الریه) تبدیل شود و زندگی لاک پشت شما را تهدید کند.اگر لاک پشت شما بیش از چند روز ( بستگی به نوع و سن لاکپشت دارد) نشانه هایی چون کاهش اشتها یا نشانه های درگیری تنفسی را نشان میدهد، نباید نادیده گرفته شود. جهت درمان آن به دامپزشک اگزوتیک مراجعه نمایید.درمان لاکپشت سرماخورده چگونه انجام می شود ؟اول از همه، دمای محل نگهداری لاک پشت خود را هم در روز و هم در شب بررسی کنید. اگر محفظه بزرگی است، حتماً چندین قسمت از آن را برای یافتن نقاط سرد بررسی کنید. بیشتر اوقات، متوجه می‌شوید که ناحیه استراحت به اندازه کافی برای لاک پشت شما گرم نیست یا شب‌ها خیلی سرد می‌شود. به هر تغییری که ممکن است لاک پشت شما تجربه کرده باشد فکر کنید و این سوالات را از خود بپرسید:آیا لاک پشت شما اخیرا جا به جا شده است؟ (به عنوان مثال به کلینیک دامپزشکی، خانه جدید و غیره)؟آیا دمای بیرون به شدت تغییر کرده است؟برق اخیرا مدتی قطع شده است؟دوم، اگر مشکلات را پیدا کردید آنها را اصلاح کنید. اگر هر یک از لامپ ها از کار افتاده است یا دمای هوا آن چیزی نیست که باید در داخل محفظه لاک پشت شما باشد، مطمئن شوید این مشکلات را برطرف کرده اید. گاهی اوقات، فقط افزایش دما در محفظه باعث می شود لاک پشت شما تا زمانی که توسط دامپزشک دیده شود، احساس بهتری داشته باشد و پیشرفت بیماری کند شود. در این شرایط بیماری های تنفسی برطرف نشده است و حتما باید توسط دامپزشک درمان انجام شود و در صورت عدم درمان می تواند منجر به مرگ لاکپشت شما گردد.همچنین افزایش رطوبت محیط برای از بین بردن اجرام موجود در مجرای تنفسی لاک پشت شما مفید است. برای این کار میتوانید از دستگاه بخور استفاده نمایید. از دارو های انسانی به صورت خودسرانه استفاده نکنید مگر اینکه دامپزشک اگزوتیک شما توصیه نماید.گاهی اوقات دامپزشکان توصیه می کنند مکمل های ویتامین اضافی را به لاک پشت بدهید.عفونت تنفسی توسط قارچ، باکتری یا ویروس ایجاد می شود. باکتری ها شایع ترین علت عفونت تنفسی در لاک پشت ها هستند. به طور معمول باکتری ها در نای، ریه ها و همچنین داخل بینی یافت می شوند. رایج ترین گونه های باکتریایی که باعث این عفونت می شوند آئروموناس و سودوموناس هستند. همچنین در موارد نادر قارچ ها مقصر به نظر می رسند. تشخیص و درمان با توجه به نوع میکروب ایجاد کننده این عفونت متفاوت خواهد بود.ممکن است دامپزشک سایتولوژی ترشحات خارج شده، عکس‌برداری با اشعه ایکس برای مشاهده هرگونه تغییرات قابل مشاهده در قلب یا ریه‌ها و کشت میکروبی ترشحات را توصیه نماید. با توجه به شرایط و میزان شدت درگیری تنفسی، دامپزشک ممکن است این آزمایش ها یا آزمایش های دیگر را توصیه نماید یا بدون این موارد آنتی بیوتیک مناسب را تجویز نماید .چگونه میتوان از بیماری تنفسی ویا سرماخوردن در لاکپشت ها جلوگیری کرد ؟شما همیشه باید دمای محفظه لاک پشت خود را کنترل کنید – نقاط مختلفی که لاکپشت ممکن است در طول روز در آنها قرار بگیرد را از نظر دمایی بررسی نمایید. مشکل سرد شدن محفظه را با یک لامپ بخار جیوه ای که نوری ساطع نمی کند می توایند برطرف کنید. از تغییرات دمایی جلوگیری کنید.اگر از جاروبرقی برای تمیز کردن اتاقی که محفظه نگهداری لاک پشت را در آن قرار داده اید استفاده می کنید، مطمئن شوید که جاروبرقی دارای فیلتر HEPA است. فیلتر کمک می کند تا ذرات ریز و گرد و غبار را از هوا دور نگه دارد. همچنین از استفاده از هرگونه پودر قالیشویی خودداری کنید زیرا برخی از آنها می توانند برای حیوانات کاملاً سمی باشند.ویتامین A برای لاک پشت ها بسیار مهم است. کمبود ویتامین A می تواند باعث مشکلات زیادی مانند عفونت تنفسی، چشم های متورم و… شود.همچنین از شفاف بودن آب مخزن لاک پشت اطمینان حاصل کنید.نکته بسیار مهم این است که از درمان خودسرانه عفونت های تنفسی در لاک پشت ها خودداری نمایید و حتما لاکپشت جهت درمان باید توسط دامپزشک متخصص اگزوتیک معاینه گردد.دکتر حمید حاجی | دامپزشکگردآوری توسط وبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Tue, 25 Oct 2022 21:48:23 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%DA%86%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%A7%DA%A9%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%85%DB%8C%D9%86%D8%A7-%D8%A8%D8%AF%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%A7%DA%A9%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%85%D9%86%D9%88%D8%B9%D9%87-tcyy72yo6b5m پرنده مینا بومی آفریقا، هند، آسیای جنوب شرقی و اندونزی است اما اکنون در بیشتر نقاط جهان در طبیعت زندگی می کند. در یونان باستان، پرنده مینا یک حیوان خانگی اشرافی بود. کلمه ” mynah” از کلمه هندو maina و کلمه سانسکریت madana گرفته شده است که به معنای “لذت بخش و سرگرم کننده” است.دو نوع اصلی از پرندگان مینا به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شوند، مینا تپه ای و مینا معمولی.مینای تپه ای گونه‌ای است که می‌تواند مانند یک انسان صحبت کند. مینا معمولی اغلب یک آفت محسوب می شود و یکی از مهاجم ترین گونه های پرنده در جهان است. برای کمک به مهار حشرات به زیستگاه های غیر بومی معرفی شده اند. این پرنده به عنوان یک حشره کش موفقیت آمیز در زمینه کشاورزی در نظر گرفته می شود، مینای معمولی می تواند باعث جا به جا شدن پرندگان بومی یک منطقه شده و ذخایر غذایی آنها را کاهش می داد.گونه سوم، مینا بالی، یک گونه نادر و در معرض خطر انقراض است. کمتر از ۱۰۰ مینا بالی در طبیعت وجود دارد.میناها ممکن است به پرندگان کوچکتر حمله کنند. اگر بیش از یک گونه پرنده نگهداری می کنید، بهتر است آنها را از پرندگان مینا جدا نگه دارید.مینای تپه ای و میناهای معمولی به دلیل توانایی خود در تقلید صدای انسان مشهور هستند. آنها می توانند تا ۱۰۰ کلمه را یاد بگیرند. کلید آموزش صحبت کردن به پرنده، تکرار و صبر است. کلمه یا عبارتی را که می‌خواهید یاد بگیرد انتخاب کنید و کلمه را واضح بگویید و بارها و بارها تکرار کنید.پرندگان مینا از بازی با اسباب بازی ها مانند آینه، زنگ، درب بطری و سایر وسایل کوچک لذت می برند. اسباب بازی ها آنها را درگیر می کند. از اسباب بازی های طناب دار اجتناب کنید زیرا ممکن است در زبان یا ناخن های پرنده شما گیر کند.پرندگان به تعادل مناسبی از کربوهیدرات ها، پروتئین ها، چربی ها، ویتامین ها، مواد معدنی و آب نیاز دارند. گونه های مختلف پرندگان اغلب به غذاهای متفاوتی نیاز دارند. میناها در طبیعت غذاهای متنوعی می خورند و در مقایسه با طوطی ها دستگاه گوارش نسبتاً کوتاهی دارند. این موضوع باعث می‌شود تا زمان انتقال وعبور غذا از طریق دستگاه گوارش بسیار سریع باشد، بنابراین میناها دفعات بیشتری غذا می‌خورند و مدفوع مکرر و اغلب بسیار شل تولید می‌کنند.رژیم غذایی و تغذیه مینا چگونه است ؟در طبیعت، رژیم غذایی مینای تپه ای عمدتاً میوه است. مینای معمولی همه چیز خوار است و میوه و شهد و حشرات را می خورد.از منابع پروتنین به میزان بیشتر میتوان در تغذیه مینا استفاده نمود . سفیده تخم مرغ آبپز، مقدار کمی میل ورم، و کمی سویا را میتوان ذکر کرد.از منابع انرژی به میزان کمتر، سیب زمینی آبپز، برنج آبپز بدون روغن و نمک، ماکارونی بدون روغن و نمک به میزان کم می توان ذکر کرد.منابع املاح و ویتامین ها یا سبزیجات و میوه ها هم میتوان سیب، هویج، هندوانه، طالبی، خیار، کاهو به صورت رنده شده و تکه های کوچک و به طور کلی مقادیر کم نام برد. دانه های میوه ها نباید در اختیار پرنده قرار بگیرد .از خوراکی های ممنوعه برای مینا ها میتوان انگور و کشمش، توت، گوشت قرمز، زرشک، خرما، فلفل دلمه ای، نان،غلات، انار، سبزیجاتی تیره مانند جعفری نام برد.آیا میتوان به مینا چای داد ؟می توان هفته ای یک یا دو نوبت ، به آب پرنده به گونه ای که رنگ یا طعم آب تغییر نکند، چای اضافه نمود . چای بدلیل داشتن تانن ، جذب آهن را  کاهش میدهد .آیا باید نگران این باشم که پرنده مینا من چه می خورد؟اغلب اوقات، صاحبان پرندگان تصور می کنند که رژیم غذایی مناسبی به حیوانات خانگی خود می دهند در حالی که این گونه نیست. تغذیه نامناسب یکی از دلایل رایج بسیاری از مشکلات سلامتی در پرندگان است. پرندگان مینا نیازهای غذایی خاصی دارند. قبل از اینکه یک حیوان خانگی داشته باشید، باید با نیازهای تغذیه ای آنها آشنا شوید تا پرنده مینا شما سالم و رشد کند.پرندگان غیر اهلی مینا، در طبیعت چه می خورند؟به طور کلی پرندگان مینا همه چیزخوار هستند. در طبیعت، انواع بسیار زیادی از میوه ها، حشرات، لاروها، دوزیستان، مارمولک ها، مارهای کوچک، تخم مرغ، جوجه پرندگان، نوزاد جوندگان را می خورند و گهگاه زباله ها را جمع آوری می کنند. پرندگان مینا در طبیعت دانه خوار نیستند.غذای مینا باید به چه شکل و اندازه ای باشد؟پرندگان مینا مانند طوطی ها نمی توانن غذای خود را تکه تکه کنند. به همین دلیل، باید غذا را در قطعات کوچک که به راحتی قابل بلعیدن باشد، در اختیار آنها قرار داد. در مورد هر گونه سوال در مورد سلامت و تغذیه پرنده مینا با دامپزشک خود مشورت کنید.پلت های تجاری تولید شده مخصوص مینا، برای رفع تمام نیازهای غذایی پرنده شما قابل استفاده هستند. پرندگان مینا به میزان آهن موجود در غذای خود بسیار حساس هستند.بنابراین باید از پلت هایی استفاده شود که میزان آهن بسیار پایینی دارند.در صورت تغذیه با پلت یا مواد غذایی با آهن بالا، ممکن است مینا به بیماری ذخیره آهن یا هموکروماتوز دچار شوند که یک بیماری بالقوه کشنده است که باعث ایجاد نارسایی قلبی و کبدی در پرندگان می شود. اگر پلت ها حاوی کمتر از ۹۰-۱۰۰ میلی گرم آهن به ازای هر کیلوگرم باشند، برای تغذیه میناها بی خطر هستند. با دامپزشک خود در مورد انتخاب پلت مناسب برای پرنده خود مشورت کنید.جهت مطالعه مقالات آموزشی، میتوانید به وبسایت دکتر کاسکو مراجعه نمایید می توان انواع زیادی از میوه های خرد شده را به مینا داد. میوه هایی مانند موز یا سیب را بسیار کم باید مورد استفاده قرار بگیرد. میوه ها و سبزیجات باید به خوبی شسته شوند تا مواد شیمیایی آنها از بین بروند. آنها باید به قطعات قابل کنترل متناسب با اندازه پرنده بریده شوند. نیازی به برداشتن پوست نیست. میوه ها و سبزیجات باید در ظرفی جدا از پلت و سایر غذاها عرضه شوند. اگر به نظر می رسد که پرنده شما علاقه خاصی به یک ماده غذایی دارد، حجم آن را کاهش دهید یا به طور موقت تغذیه آن را متوقف کنید تا مصرف غذاهای دیگر را افزایش دهید.می توان مقادیر کمی سبزیجات خرد شده نیز ارائه شود، سبزیجات نباید بخش زیادی از رژیم غذایی پرنده مینا را تشکیل دهند. سبزیجات کم رنگ و روشن، با ترکیب آب بالا (به عنوان مثال، برگ های روشن کاهو و کرفس)، ارزش غذایی بسیار کمی دارند. آووکادو به طور بالقوه برای پرندگان سمی است و هرگز نباید به آنها داده شود. اسید موجود در مرکبات جذب آهن را افزایش می دهد، بنابراین به میناها نباید از مرکباتی مانند پرتقال، لیمو، لیموترش و گریپ فروت داد. اگر آنها از مرکبات تغذیه میکنند، باید این کار به مقدار بسیار کم انجام داد. کشمش همچنین سرشار از آهن است و نباید استفاده شود. دانه های موجود در میوه ها را قبل از در اختیار  پرنده قرار دادن جدا نمایید، زیرا ممکن است سمی باشند.از دادن سبزیجات سبزرنگ که سرشار از آهن هستند مانند نخود، لوبیا سبز، کلم بروکلی خودداری کنید. تمام میوه ها و سبزیجات قبل از دادن، باید کاملاً شسته شوند تا مواد شیمیاییو سایر آلودگی ها، از بین بروند. اگر محصولات ارگانیک در دسترس باشد، ترجیح داده می شود. در صورت مواجهه با هر گونه مشکل در رژیم غذایی یا سلامت پرنده خود با دامپزشک خود مشورت کنید.شکلات، محصولات کافئین دار، نوشیدنی های الکلی، و غذاهای پر نمک یا چربی نباید جهت تغذیه مینا استفاده گردد.میناها همیشه باید به آب آشامیدنی شیرین دسترسی داشته باشند. آب مقطر یا تصفیه شده ترجیح داده می شود.ایده خوبی است که کلنی Mealworm خود را راه اندازی کنید. کرم های خوراکی را در ظروف پر از سبوس گندم کامل قرار دهید. کرم ها را با تکه های سیب زمینی شیرین یا نان تغذیه کنید. به مینا خود حدود۲ یا ۳ کرم در هفته بدهید.بهتر است در مورد تغذیه و اصول نگهداری مینا با دامپزشک مشورت نمایید.دکتر حمید حاجی | دامپزشکگردآوری توسط وبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Sat, 22 Oct 2022 14:33:44 +0330 https://virgool.io/@drcasco/%DA%A9%D9%85%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D9%88%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-xx5tmxmjerjp در این ویدیو برخی از علائم کمبود ویتامین ها و مواد معدنی درپرندگان شرح داده شد. هم چنین خوراکی هایی که سطح مناسبی از ویتامین ها و مواد معدنی دارند ،معرفی گردید . موارد توضیح داده شده ؛ اهمیت ویتامین ها و مواد معدنی برای پرنده ،کمبود ویتامین آ A , ویتامین دی D , ویتامین ای E , و کلسیم ... در پرندگان .***جهت مشاهده این ویدیو در اینجا کلیک کنید*** https://www.aparat.com/v/2r8yW Dr Casco Dr Casco Sat, 02 Jul 2022 00:56:22 +0430 https://virgool.io/@drcasco/%DA%98%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DA%AF-%D9%87%D8%A7-web298vgvolx ژیاردیا یک انگل تک سلولی است که در روده پستانداران، پرندگان و دوزیستان زندگی می کند.چرخه زندگی ژیاردیا از دو مرحله تشکیل شده است. انگل های بالغ یا تروفوزوئیت ها در روده کوچک زندگی می کنند که در آنجا تکثیر می شوند و در نهایت تبدیل به کیست می شوند. کیست ها بوسیله مدفوع حیوان آلوده در محیط قرار گرفته و می توانند چندین هفته در محیط به صورت کیست زنده بمانند و هنگامی که توسط یک میزبان دیگر بلعیده می شوند، به تروفوزوئیت تبدیل می شوند و چرخه زندگی را تکرار می کنند.ژیاردیا در سگ ها از طریق آب، غذا یا خاک آلوده به مدفوع پخش می شود. این امکان برای شما وجود دارد که ژیاردیا را از سگ آلوده خود بگیرید، بنابراین باید عادات بهداشتی ایمن را هنگام مراقبت از حیوان خانگی آلوده انجام دهید، مانند شستن دست ها به مدت ۲۰ ثانیه با آب و صابون، ضد عفونی کردن خانه و تمام مناطقی که سگ شما به آنها دسترسی دارد و….حیوانات خانگی جوان مانند توله سگ ها و بچه گربه ها نسبت به سگ ها و گربه های بالغ، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری هستند.نشانه های آلودگی به ژیاردیا در سگ ها چیست ؟ژیاردیازیس در سگ ها بیماری است که باعث اسهال آبکی زیادی می شود. علاوه بر اسهال، نشانه های ژیاردیا در سگ‌ها می‌تواند شامل استفراغ، گازهای بدبو بیش از حد، کاهش اشتها، کاهش انرژی و میل مکرر به دفع مدفوع باشد.همچنین شایان ذکر است که سگ ها (و حیوانات دیگر) می توانند ژیاردیا را در روده خود داشته باشند و تحت بالینی باشند، به این معنی که آنها بدون علامت هستند. از آنجایی که آزمایش ژیاردیا به طور معمول در سگ‌های سالم انجام نمی‌شود، انجام آزمایش باتوجه به نشانه های دیگر، اهمیت دارد.احتمال اینکه سگ های سالم حامل ژیاردیا باشند، وجود دارد . این موضوع دلیل دیگری است که چرا رعایت بهداشت در اطراف مدفوع حیوانات بسیار مهم است.ژیاردیازیس در سگ هاعلل ژیاردیا در سگ هاکیست های ژیاردیا (شکلی از مراحل تکاملی انگل که به آن اجازه می دهد خارج از میزبان زندگی کند) که در هر گوشه ای از سراسر جهان یافت می شود، باید برای ایجاد عفونت، بلعیده شوند.سگ ها با خوردن غذا یا نوشیدن آب حامل کیست ها یا از طریق بلع مستقیم مدفوع آلوده،  آلوده می شوند.خوردن مدفوع همیشه به معنای خوردن مدفوع از روی زمین نیست. بلعیدن همچنین ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که سگ شما انتهای عقب سگ های دیگر را بو می کند (متداول ترین احوالپرسی بین سگ ها) و سپس بینی آنها را می لیسد.آب آشامیدنی از نهر، حوض یا سایر آب های آلوده نیز می تواند زمینه ساز آلودگی به این انگل گردد.خاک و گیاهان آلوده یکی دیگر از منابع عفونت سگ ها هستند.سگ ها همچنین ممکن است طعمه های آلوده به این انگل را شکار کرده و بکشند و به این روش آلوده شوند.چگونه دامپزشکان، ژیاردیا را در سگ ها تشخیص می دهند؟دامپزشک شما یک تاریخچه کامل جمع آوری می کند و یک معاینه فیزیکی برای ارزیابی سلامت کلی و هیدراتاسیون سگ شما انجام می دهد و همچنین درد روده، گاز و قرار گرفتن در معرض احتمالی ژیاردیا را بررسی می کند.برای بررسی شواهد عفونت  توسط ژیاردیا، به نام ژیاردیازیس، دامپزشک شما احتمالاً توصیه می کند:آزمایش مدفوع، برای بررسی انگل های رودهآزمایش پاروویروس برای بررسی درگیری احتمالی با این ویروس و درمان آندرمان ژیاردیازیس در سگ ها چیست ؟داروهای رها شدن از شر ژیاردیا به راحتی در دسترس و مقرون به صرفه هستند. مترونیدازول، یک آنتی بیوتیک که اغلب جهت درمان ژیاردیازیس تجویز می شود. فنبندازول داروی دیگری است که برای ژیاردیا نیز استفاده می شود.این بیماری ممکن است چندین دوره درمان طول بکشد، زیرا حذف کامل آن از خانه و جلوگیری از عفونت مجدد ممکن است سخت باشد، اما بسیاری از اوقات، عفونت پس از یک دوره از بین می‌رود.بسته به شدت عفونت و وضعیت سگ شما ممکن است داروهای دیگری نیز تجویز شود.سگ‌ها و توله‌های که دچار کم آبی شده اند،  ممکن است از مایع درمانی زیر جلدی (مایعات تزریق شده زیر پوست)، تزریق الکترولیت‌ها و ویتامین‌های تزریقی بهره ببرند.اگر سگ شما کم آبی متوسط ​​تا شدید دارد، ممکن است برای درمان مایعات داخل وریدی نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشد.بازیابی و مدیریت ژیاردیا در سگ هاچیزی به نام مصونیت در برابر عفونت های ژیاردیا در آینده، برای سگ های آلوده وجود ندارد. در واقع، سگ هایی که به تازگی از عفونت توسط ژیاردیا رها یافته اند، می توانند به راحتی مجدداً آلوده شوند.به همین دلیل، شما باید تمام مناطق زندگی که سگ شما به آن دسترسی دارد را ضد عفونی کنید. آمونیاک، محلول سفید کننده رقیق شده یا تمیز کردن با بخار می تواند در برابر کیست موثر باشد. فوراً تمام مدفوع سگ خود را بردارید و آن را دور بریزید (چه سگ شما در پیاده روی یا در حیاط خانه شما مدفوع کند).عامل عفونت، می تواند ماه ها در خاک زنده بماند، در نتیجه به خوبی محیط باید ضد عفونی شود.اگر حیوانات خانگی دیگری در خانه دارید، لطفاً به دامپزشک خود اطلاع دهید تا بتوانید در مورد اینکه آیا داروها باید برای سایر حیوانات به عنوان یک اقدام پیشگیرانه تجویز شوند یا خیر، مشورت کنید.از آنجایی که ژیاردیا بسیار مسری است، مطمئن شوید که چندین بار پاسخ آزمایش منفی باشد.اگر خانواده شما شامل نوزادی است که چیزهایی را از روی زمین می خورد، یا یک فرد دچار نقص ایمنی در خانه شما وجود دارد، دامپزشک احتمالاً برای اطمینان از ریشه کنی انگل به چندین آزمایش منفی ژیاردیا نیاز دارد.در اینجا چند نکته اضافی برای مدیریت زیست محیطی و پیشگیری از ژیاردیا آورده شده است:قبل از آوردن حیوان خانگی جدید به خانه و معرفی آنها به سایر حیوانات خود، یک بررسی مدفوع و آزمایش ژیاردیا را انجام دهید.وقتی از ماسه‌باکس‌های بیرون استفاده نمی‌کنید، آن‌ها را پوشیده نگه دارید.به طور منظم به دامپزشک خود مراجعه داشته باشید و همیشه آزمایش انگل مدفوع را انتخاب کنید.در صورت امکان، سگ خود را از شکار و خوردن جوندگان و سایر حیوانات کوچک بازدارید.آیا سگ هایی که ژیاردیا دارند می توانند به پانسیون بروند؟سگ های مبتلا به ژیاردیازیس شناخته شده یا مشکوک (عفونت ژیاردیا) نباید به پانسیون بروند. این امر، سگ های دیگر را در معرض خطر قرار می دهد زیرا عفونت بسیار مسری است. همچنین سگ شما را در معرض خطر عفونت مجدد قرار می دهد.آیا خلاص شدن از شر ژیاردیا در سگ ها سخت است؟با دارو و دوز مناسب، اغلب موارد ژیاردیا از بین می رود. با این حال، عفونت ها نیاز به ضد عفونی محیطی و آزمایش مجدد دارند تا اطمینان حاصل شود که انگل واقعاً از بین رفته است. معمولاً حداقل دو هفته درمان و مدیریت دقیق محیطی طول می کشد تا بیماری پاک شود.آیا ژیاردیا باعث از دست دادن اشتها در سگ می شود؟ژیاردیا می تواند باعث استفراغ و از دست دادن اشتها در سگ شود، اگرچه اسهال شایع ترین علامت بیماری است.ژیاردیا چقدر در محیط زنده می ماند؟ژیاردیا می تواند چندین ماه در آب سرد یا خاک زنده بماند. ژیاردیا در محیط های مرطوب و خنک بسیار بیشتر از محیط های خشک و گرم که نور مستقیم خورشید دارند زنده می ماند.پس از تشخیص عفونت ژیاردیا در سگ یا گربه، هر چند وقت یک‌بار و برای چه مدت باید خانه‌ام را تمیز و ضدعفونی کنم؟اقلام بالقوه آلوده (به عنوان مثال، اسباب بازی ها، کاسه های آب و کاسه های غذا، رختخواب حیوانات خانگی، کف، جعبه های سگ، ملحفه ها، حوله ها، جعبه زباله) را به طور منظم تا زمانی که حیوان خانگی شما بیمار است، تمیز و ضدعفونی کنید.بقای ژیاردیا به عوامل زیادی بستگی دارد، بنابراین توصیه می کنیم برای مشاوره بیشتر با دامپزشک خود مشورت کنید.دکتر حمید حاجی | دامپزشکگردآوری توسط وبسایت دکتر کاسکوجهت مطالعه مقالات آموزشی به وبسایت دکتر کاسکو مراجعه نمایید. Dr Casco Dr Casco Sat, 02 Jul 2022 00:32:26 +0430 https://virgool.io/@drcasco/%DA%A9%D9%85%D8%A8%D9%88%D8%AF-%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-a07foemid9mw اگر به پرندگان خانگی رژیم غذایی مناسب داده نشود، ممکن است دچار اختلالات تغذیه ای شوند. یکی از این اختلالات تغذیه ای کمبود ید است . متأسفانه مرغ عشق نسبت به سایر پرندگان  به کمبود ید حساس تر است و به سطوح بالاتری از ید، نسبت به دیگر پرندگان نیاز دارد.کمبود ید، غده تیروئید پرنده را تحت تأثیر قرار می دهد - آن را از اندازه معمولی آن که سه میلی متر است، به حدود یک سانتی متر یا بیشتر می رساند. (به تورم غده تیروئید به دلیل کمبود ید گواتر می گویند.)برای پرندگان غده تیروئید در گردن قرار دارد و یکی از غددی است که بر عملکرد غدد مختلف اثر گذار است.هورمون های تولید شده توسط تیروئید در کنترل متابولیسم بدن حیاتی هستند و به تنظیم بسیاری از عملکردها در بدن از جمله رشد، هضم، ضربان قلب، دمای بدن، سیستم عصبی و سیستم تولید مثل کمک می کنند.نشانه های کمبود ید در پرندگانکمبود ید منجر به کاهش تولید هورمون تیروئید می شود و بدن با افزایش ترشح هورمون محرک تیروئید (TSH) پاسخ می دهد. این به نوبه خود باعث بزرگ شدن غده تیروئید می شود.پرندگانی که کمبود ید دارند، توده‌ای روی گردن خواهند داشت. این موضوع به دلیل بزرگ شدن غده تیروئید است.حیوان همچنین در تنفس دچار مشکل می شود که معمولاً به صورت نفس های بلند و تند، خس خس سینه تشخیص داده می شود. برخی از پرندگان در خوردن یا برگشت غذا مشکل خواهند داشت، در حالی که برخی دیگر تحمل کمتری نسبت به استرس و بروز مشکلات رفتاری دارند.از نشانه های دیگر میتوان کاهش وزن، استفراغ، تورم ورید وداجی  و... نام برد.هم چنین علائم کم کاری تیروئید، مانند افزایش وزن، بی حالی، رسوب چربی و کیفیت نامطلوب پر، تشنج، مرگ ناگهانی است.مواد گواتروژن، مانند آنهایی که در غذاهایی مانند کلم ، شلغم، بذر کتان ، سویا و بادام زمینی یافت می شوند نیز می توانند شرایط کمبود ید ایجاد کنند. این مواد حتی در صورت وجود ید کافی در رژیم غذایی مانع از تولید هورمون تیروکسین می شوند و می توانند علائمی مشابه کمبود ید ایجاد کنند.در طیور اهلی، کمبود ید در مرغ های پرورشی منجر به کاهش سطح ید تخم مرغ، کاهش تولید تخم، کاهش قابلیت جوجه ریزی، طولانی شدن زمان جوجه ریزی می شود.تشخیص و درمان و پیشگیری از کمبود ید در پرندگانتشخیص وضعیت هیپرپلازی تیروئید به دلیل کمبود ید بر اساس نشانه ها و تاریخچه رژیم غذایی پرنده شما است. معاینه فیزیکی اغلب می تواند گواتر در گردن را نشان دهد. این توده در اشعه ایکس بیشتر مشهود است. ممکن است خون برای اندازه گیری سطح تیروکسین گرفته شود که اختلال در تولید هورمون را مشخص میکند.پرندگان زمانی که تومور تیروئید داشته باشند می توانند علائم گواتر را نشان دهند. اگر درمان با مکمل ید نتواند علائم را برطرف کند، ممکن است وجود تومور در نظر گرفته شود.مثل همیشه، توصیه های دامپزشک خود را برای رفع کمبود ید دنبال کنید. ید لوگول - یک قطره برای 250 میلی لیتر (1 فنجان) آب - اغلب برای از بین بردن این شرایط استفاده میشود.درمان توسط دامپزشک انجام می شود و به این نکته نیز توجه فرمایید که ید اضافی می تواند به اندازه کمبود آن مضر باشد و در عملکرد طبیعی غده تیروئید - به ویژه در پرندگان جوان - اختلال ایجاد کند.مسمومیت با ید در پرندگان و حیوانات نادر است زیرا نیاز به مصرف منظم ید دارد و به احتمال زیاد در مرغداری ها از طریق استفاده نادرست از ضدعفونی کننده های حاوی ید یا استفاده بیش از حد از مکمل های ید رخ می دهد.گنجاندن ید در رژیم غذایی پرنده به جلوگیری از کمبود ید و همچنین گواتر کمک می کند.دکتر حمید حاجی | دامپزشکگردآوری توسط وبسایت دکتر کاسکو Dr Casco Dr Casco Mon, 27 Jun 2022 21:05:54 +0430