https://virgool.io/feed/@efi.morteza دانشجوی روانشناسی هستم و به ادبیات، اسطوره، آواز و نوشتن علاقه دارم. fa 2026-04-15 06:58:37 https://files.virgool.io/upload/users/109342/avatar/S0o4gb.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@efi.morteza https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%AC%D8%AF%D9%88%D9%84-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C-abc-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-zbentpvdga9g جدول رفتار ABC یک ابزار مشاهده است که با ثبت آنچه قبل، در حین و بعد از رفتار اتفاق افتاده است، به درک علل رفتاری که ممکن است چالش برانگیز ظاهر شوند کمک می­کند. این به معلمان، والدین و مراقبان کمک می­کند تا رفتارهای کودکان و دانش آموزان را دنبال کنند.تفکیک مشاهدات به این سه دسته می‌تواند برای درک اینکه رفتارهای خاص به چه چیزی مرتبط هستند یا توسط آنها ایجاد می‌شوند مفید باشد. می­تواند به ما کمک کند تا بفهمیم چرا رفتارهای خاص رخ می­دهد. حتی می تواند مداخله و مراقبت موثرتری را پیشنهاد کند.نمودار رفتار ABC بخشی از یک استراتژی مبتنی بر شواهد را تشکیل می­دهد که به درک رفتار و ارزیابی اثربخشی استراتژی­های موجود با پرداختن به سوابق و پیامدها کمک می­کند. فرم ABC در رفتار چالش برانگیز به چه معناست؟هنگام بحث در مورد رفتار چالش برانگیز، حروف جداگانه ABC مخفف پیش­آیند، رفتار و پیامدها هستند:پیش­آیند: چه عمل یا رویدادی قبل از وقوع رفتار مورد علاقه رخ داده است. این ممکن است گرسنگی، خستگی یا محرک­های خاصی باشد.رفتار: توصیفی از خود رفتار، که شامل آنچه اتفاق افتاده، آنچه گفته شد، مدت زمان و شدت آن است.پیامد یا نتیجه: آنچه در پی این رفتار اتفاق افتاد. به عنوان مثال، اینکه آیا کودک از یک فعالیت کناره­گیری کرده، تحریک حسی را تجربه کرده است یا اینکه آیا کسی به آن رفتار واکنش نشان داده است.اطلاعاتی که در مدل پیامد رفتار پیشین ثبت می‌شود، می‌تواند به ما کمک کند تا الگوهای رفتاری را بسازیم. بنابراین می­توان از آن برای توسعه مدیریت موثرتر آن رفتار استفاده کرد.چگونه از نمودار رفتاری ABC استفاده می­کنید؟استفاده از نمودار رفتار ABC شامل ثبت آنچه قبل از وقوع یک رفتار اتفاق افتاده است، خود رفتار و همچنین آنچه پس از وقوع رفتار رخ داده است، است. اینها ABC های پیشین، رفتار و پیامد هستند که در بالا توضیح داده شد.پیامدها همچنین می­توانند به عنوان پیشایند رفتار دیگری عمل کنند (مثلاً تحریم یک بزرگسال ممکن است رفتار را تشدید کند). اگر چنین است، می‌توان آن‌ها را در نمودار به‌عنوان «پیامد» در یک ردیف و «مقدمه و پیش­آیند» در ردیف بعدی ثبت کرد.نمودار رفتار ABC را می­توان به عنوان بخشی از ارزیابی عملکردی رفتار مورد استفاده قرار داد، که در آن متخصصان می­توانند به رفتار کودکان و بزگسالان با نیازهای آموزشی و ناتوانی­های ویژه در زمانی که رفتار باعث آسیب یا ناراحتی برای او یا دیگران می­شود، کمک کنند.این فرم همچنین برای افرادی که در بیان خود مشکل دارند ارزشمند است. برای این افراد، رفتار ممکن است راهی باشد که برای اظهار و بیان نیازهای خود انتخاب کرده­اند. هنگام استفاده از نمودار ABC، مهم است که بر درک علت اصلی رفتار فرد تمرکز کنید و به این موضوع رسیدگی کنید (مثلاً ممکن است تحت تأثیر ورودی حسی قرار بگیرند یا نتوانند نیازهای خود را بیان کنند). همچنین می­تواند برای ارزیابی اثربخشی پیامدهایی که فرد دریافت می­کند مفید باشند.رفتار مناسبی که باید در نمودار رفتار ABC در نظر گرفته شودسعی کنید زمانی که رفتار را در نمودار ABC ثبت می­کنید، خاص و مشخص عمل کنید. رفتار، عملی است که فرد در پاسخ به چیزی انجام می­دهد.رفتار را اغلب می­توان در یکی از این 4 کارکرد طبقه بندی کرد:حسیفرارتوجهمحسوسمی­توانید از این توابع برای کمک به ثبت رفتاری که مشاهده می­کنید، استفاده کنید.به عنوان مثال، کودکی که رفتار مخربی از خود نشان می­دهد، زیرا به او یک اسباب بازی یا غذا پاداش می­دهند، رفتاری با عملکرد "ملموس" نشان می­دهد، زیرا منجر به دسترسی به یک چیز خاص می­شود.نمونه هایی از پیشین­آیند و پیامدها در نمودار ABC چیست؟در اینجا چند نمونه از پیشایندها و پیامدهای مناسب وجود دارد که می­توانید به عنوان بخشی از مشاهدات خود در نظر بگیرید.پیشآیند:ستایشاز او خواسته می­شود فعالیت را تغییر دهدکار گروهیگفته شدن "نه"تحریک حسی مانند صدای بلند و نور روشنبازی بدون راهنماییتوجه به یک کودک دیگرعدم توجه معلم یا همسالانگرسنگیسطح انرژی و زمان روزدارواختلال در روال روزانهرویدادهای خانوادگیحضور شخص خاص استعواقبستایشاطمینان خاطرزمان تفریح یا زمان استراحتچه زمانی باید از نمودار رفتاری ABC استفاده کنم؟تجزیه و تحلیل ABC زمانی می­تواند مفید باشد که بخواهید رفتار افرادی را که نیازهای آموزشی ویژه، مشکلات یادگیری یا اتیسم دارند، درک کنید. شما می­توانید نمودار رفتار ABC را به عنوان بخشی از تجزیه و تحلیل غیررسمی رفتار یک کودک در هر زمانی پر کنید.سعی کنید به جای توصیفات مبهم، تعاریف روشنی از رفتاری که اتفاق می­افتد داشته باشید. این کار کشیدن الگوها از مشاهدات شما را بسیار آسان­تر می­کند.همچنین باید توجه داشته باشید که نتایج شما ممکن است کاملا قابل اعتماد نباشد. ممکن است بتوانید از الگوهایی که مشاهده می­کنید، نتایج مفیدی بگیرید، اما ممکن است همیشه واضح نباشد و عواملی که ممکن است از آنها بی­اطلاع باشید می­توانند باعث ناراحتی یا عذاب فرد شوند. ممکن است نتوانید پیشایندهای یک رفتار معین را به درستی شناسایی کنید.تاریخچه نمودارهای رفتاری ABC چیست؟نمودارهای رفتار ABC در پاسخ به نیاز به روش‌های بهبود یافته برای ردیابی رفتار توسعه داده شد. خود روش ABC برای اولین بار توسط سیدنی بیژو در سال 1968 توصیف شد، اما ایده­ی تفکیک رفتار به پیش­آیند، رفتارها و پیامدها خیلی زود در روانشناسی رفتاری قرن بیستم پدیدار شد.در اینجا روانشناسان بین رفتاری که قبل از یک عمل یا محرک انجام می­شود و پیامدهای آن رفتار ارتباط برقرار می­کنند.اسکینر در مطالعات خود در مورد شرطی سازی عامل، چگونگی توصیف رفتار انسان را با بررسی علل و اثرات رفتار عمدی بررسی کرد. شرطی سازی عامل نشان می­دهد که رفتارهایی که آموخته می­شوند را می­توان با تقویت مثبت تشویق کرد، یا با خودداری از تقویت مثبت یا اعمال تنبیه دلسرد کرد.نمودارهای ABC با ABA (تحلیل رفتار کاربردی) همراه شده است. نمودارهای ABC در عوض می­توانند برای درک بهتر محرک­هایی که ممکن است برای کودکان و بزرگسالان ناراحت کننده یا عذاب­آور باشند استفاده شود. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Wed, 28 Feb 2024 05:47:42 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/4-%D9%85%DA%A9%D9%85%D9%84%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D8%AE%D9%84%D9%82-%D9%88-%D8%AE%D9%88%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%D8%B1%D8%AF-hpcfkuwxe3qz اینکه از خلق و خوی پایین رنج می‌برید، می‌تواند دلایل زیادی داشته باشد. از آب و هوای بد گرفته تا استرس در محل کار، طبیعی است دوره‌هایی که خلق و خوی شما پایین‌تر از حد معمول است  را پشت سر بگذارید. البته، اگر کنار آمدن با آن سخت است یا احساس می‌کنید که به کمک یک متخصص نیاز دارید، باید به پزشک مراجعه کنید. اما اگر فقط می‌خواهید چند درمان طبیعی برای کمک پیدا کنید، در اینجا چند مکمل وجود دارد که می‌تواند به شما کمک کند تا به مسیر خود بازگردید.1. پروبیوتیک‌هااحتمالاً در مورد پروبیوتیک‌ها زیاد شنیده‌اید. باکتری‌های «خوب» که به تعادل باکتری‌های «بد» در روده کمک می‌کنند، که اغلب می‌تواند به مواردی مانند اختلالات گوارشی کمک کند. تحقیقات اخیر از هاروارد نشان می‌دهد که پروبیوتیک‌ها می‌توانند به بهبود خلق و خو و عملکرد شناختی کمک کنند، چون روده و مغز ارتباط نزدیکی با هم دارند. سیستم گوارش را سالم نگه دارید، کاهش احساس استرس و اضطراب کمک می‌کند.2. ویتامین Dاکثر مردم نیازی به مصرف مکمل‌های ویتامین D ندارند، چون تمام نیاز خود را از نور طبیعی دریافت می‌کنند. با این حال، در طول ماه‌های زمستان یا مواقعی که زمان زیادی خارج از منزل نمی‌گذرانید، ممکن است از کمبود ویتامین D رنج ببرید. برخی از علائم این امر عبارتند از:     زیاد بیمار شدن     خستگی     احساس ناخوشی     نیاز به زمان طولانی برای بهبود بیماری ها یا جراحات     ریزش موسعی کنید بیشتر از نور خورشید استفاده کنید و غذاهای غنی از ویتامین D مانند ماهی چرب، پنیر و زرده تخم مرغ مصرف کنید. اگر امکان پذیر نیست، مکمل‌های ویتامین D ممکن است ایده خوبی باشد. در صورت تداوم علائم، به پزشک مراجعه کنید.3. کانابیدیول یا CBD در مطالعات اولیه، CBD به خلق و خوی ضعیف کمک می‌کند و نسبت به داروهای سنتی عوارض جانبی کمتری دارد. همچنین به رفع بی‌خوابی، اضطراب و سایر شرایطی که می‌تواند به احساس ضعف شما منجر شود، کمک می‌کند.4. جینکو بیلوباجینکو بیلوبا که از برگ‌های درخت جینکو استخراج می‌شود، قرن‌ها به عنوان درمان افسردگی استفاده می‌شد، بنابراین اگر از خلق و خوی ضعیف رنج می‌برید، ممکن است مفید باشد. تحقیقات نشان داده است که جینکو بیلوبا می‌تواند گردش خون در مغز را تقویت کند و به عملکرد شناختی کمک کند. اگر خلق و خوی شما پایین است، احساس تنبلی می‌کنید و نمی‌توانید تمرکز کنید، این مکمل می‌تواند مفید باشد.اگر از خلق و خوی ضعیف رنج می‌برید، چیزهای طبیعی زیادی وجود دارد که می‌تواند به شما کمک کند، از ورزش کردن تا گذراندن وقت با عزیزان. مکمل‌ها همچنین برای برخی از افراد مفید هستند و به آنها کمک می‌کنند تا در دوره سختی زندگی کنند. با این حال، اگر همچنان از خلق و خوی ضعیف رنج می‌برید، حتماً به پزشک مراجعه کنید تا بتواند علل زمینه‌ای را رد کند. و به یاد داشته باشید که فقط با دستور و مشورت پزشک دارو مصرف کنید. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Sun, 18 Feb 2024 20:22:41 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/3-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86-%D9%85%D8%AF%D8%B1%DA%A9-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-bhtypbyfecml آیا تلاش می‌کنی تا بفهمی برای چه نوع مدرکی باید درخواست بدی و توی چه رشته‌ای ثبت نام کنی؟ می‌دونی که می‌خوای به دانشگاه بری یا توی موسسات آزاد درس بخونی، اما مطمئن نیستی که در مورد شغل و تحصیل به چه سمتی بری. اگر اینطوره، تو در موقعیتی شبیه به خیلی از افراد دیگه قرار داری، و مطمئناً در صورتی که گزینه‌های زیادی رو پیش روی خودت ببینی، انتخاب سخت خواهد بود.به تحصیل در رشته‌ی روانشناسی فکر کردی؟ شاید این اولین چیزی نباشه که به ذهنت خطور می‌کنه، اما اگر به نحوه‌ی عملکرد ذهن علاقه‌مندی و می‌خوای در موردش بیشتر بدونی، و اگر دوست داری که بعد از تموم شدن درس، گزینه‌های شغلی مختلفی داشته باشی، روانشناسی ممکنه برات مفید باشه. دلایلش رو در ادامه بخونچرا این رشته برای تحصیل عالیه؟1. فراوانی گزینه‌هاداشتن انتخاب خوبه، و اگر به روانشناسی علاقه‌مند هستی، مطمئناً تعداد انتخاب زیادی خواهی داشت. جنبه‌های مختلفی از روانشناسی وجود داره، و ایده‌ی خوبیه اگه تا جایی که می‌تونی تحقیق کنی تا بتونی انتخاب درستی داشته باشی. به عنوان مثال، ممکنه بخوای بپرسی که روانشناسان سازمانی چیکار می‌کنن؟ یا چطور می‌تونی از مدرک روانشناسی برای پیدا کردن یک شغل خوب استفاده کنی؟اگر روان‌شناسی رو انتخاب کردی و نهایت چیزی که می‌خوای اینه که از نظر تحصیلات و حرفه‌ت در مسیر درست قرار بگیری، انتخاب ارزشمندت رو پیگیری کن و زمانی که بیشتر بخونی و متوجه بشی که از چه چیزهایی لذت می‌بری، و چه چیزی به تو کمک می‌کنه تا شغل خوبی داشته باشی، راه حل اینه که کم‌کم مسائل رو محدود کنی.2. بینشی در مورد رفتار انسان بدست میاریاگرچه این درسته که مدرک روانشناسی فرصت‌های شغلی زیادی بهت میده، ممکنه بخوای این رشته رو مطالعه کنی چونکه بینش عمیق‌تری نسبت به رفتارهای انسانی به تو میده.این نه تنها جالبه، بلکه در واقع به شیوه‌های مختلفی به تو کمک خواهد کرد. خودت رو بیشتر درک خواهی کرد و اینکه چرایی روشی که انتخاب می‌کنی، فکر و عمل می‌کنی و با اصلاح اون روش به روشی صحیح‌تر، می‌تونی بسیار موفق بشی. با این حال، متوجه خواهی شد که دیگران رو بهتر درک می‌کنی. باز هم، این به تو کمک می‌کنه تا موفق بشی، و همچنین به این معناست که می‌تونی به آدم‌ها در زندگی و شغلشون کمک کنی. این بینش چیزیه که افراد کمی دارن، اما می‌تونه ارزشمند باشه.3. تفاوت ایجاد خواهی کردبعضی‌ها فقط می‌خوان به دیگران کمک کنن و شغلی پیدا کنن که اونجا بتونن هر روز این کار رو انجام بدن. با داشتن مدرک روانشناسی، متوجه خواهی شد که این گزینه‌ایه که می‌تونی با کار کردن برای دیگری یا با شروع تمرین خودت رو به جلو بری (اگرچه در حالت ایده‌آل، بهتره قبل از انتخاب این مسیر، تجربه زیادی کسب کنی).مهم نیست که چه چیزی رو انتخاب می‌کنی، می‌تونی با تأثیر مثبت بر زندگی افراد مختلف بهشون کمک کنی. این در مورد هر یک از شغل‌های مختلف روانشناسی که می‌تونی انجام بدی صدق می‌کنه، چه در حال کمک به فردی برای عبور از یک تروما، یا مقابله با مسائل مربوط به سلامت روان، یا تشویق به مثبت اندیشی بیشتر باشی.بعضی از شغل‌ها خیلی ارزشمندن و ارزش کار سخت رو داره. روانشناسی در این دسته قرار می‌گیره و بعد از دریافت مدرک، می‌تونی از مزایای اون بهره‌مند بشی. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Mon, 18 Dec 2023 03:29:59 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-ua1ihewlebzj یادگیری نحوه‌‌ی آموزش و کمک به دانش‌آموزان مبتلا به اتیسم در کلاس بسیار مهم است. آموزش مهارت‌های ارتباطی و راهبردهای یادگیری به دانش‌آموزان جوان مبتلا به اتیسم احتمال اینکه بعداً به پتانسیل تحصیلی خود دست یابند را افزایش می‌دهد. هر چه بیشتر در مورد اختلال طیف اتیسم بیاموزید، بهتر می‌توانید این دانش آموزان را برای موفقیت مادام‌العمر آماده کنید.اینجا 15 فعالیت سرگرم کننده وجود دارد که به کودکان مبتلا به اتیسم کمک می‌کند تا در کلاس احساس خوشایندی داشته باشند و در عین حال به علائم و سبک‌های یادگیری فردی آن‌ها توجه شود. چه به صورت انفرادی و چه به صورت گروهی آن‌ها را بازی کنید، این بازی‌ها راهی عالی برای درگیر نگه داشتن دانش آموزان اتیستیک و آماده نگه داشتن آنها برای یادگیری است.فعالیت‌های مربوط به مهارت‌های اجتماعی برای دانش آموزان ابتدایی مبتلا به اتیسمیکی از ویژگی‌های مشترک دانش آموزان مبتلا به اتیسم، مشکل در برقراری ارتباط یا برقراری ارتباط با همکلاسی‌هاست. از این فعالیت‌های مهارت‌های اجتماعی برای آموزش به کودکان مبتلا به اتیسم استفاده کنید تا یاد بگیرند چگونه نشانه‌های اجتماعی را تشخیص دهند، همدلی را تمرین کنند و سایر مهارت‌های مهم زندگی را بیاموزند.1. بازی ناماین فعالیت ارتباطی سرگرم‌کننده‌ی گروهی، به دانش‌آموزان مبتلا به اتیسم یک مهارت ضروری می‌آموزد: چگونه خود را معرفی کنند و نام دیگران را یاد بگیرند. برای انجام این بازی، دانش آموزان خود را در یک دایره جمع کنید تا همه بتوانند یکدیگر را ببینند. با اشاره به خودتان و گفتن نام خود شروع کنید ("من آقا یا خانم _____ هستم."). سپس، از کودک سمت راست خود بخواهید که نام خود را درست مانند شما به اشتراک بگذارد و سپس در حالی که به شما اشاره می‌کند، نام شما را تکرار کند. از هر کودک بخواهید به نوبت نام خود را بگوید، سپس به کودک دیگری در کلاس اشاره کرده و نام او را تکرار کند.بازی نام یک فعالیت مهارت‌های اجتماعی بسیار سرگرم کننده برای کودکان مبتلا به اتیسم است که در ابتدای سال تحصیلی انجام می‌دهند. به این ترتیب، آن‌ها می‌توانند نام همکلاسی‌های خود را بیاموزند و پیدا کردن دوستان جدید را شروع کنند.2. "چه حسی دارد که ____ باشید؟"دفعه بعد که برای کلاس خود کتابی می‌خوانید، سعی کنید از دانش آموزان خود بپرسید که شخصیت اصلی داستان چه احساسی دارد. برای مثال، اگر در حال خواندن یک کتاب مصور درباره سیندرلا هستید، می‌توانید بپرسید که اگر دو خواهر ناتنی شرور داشته باشند، چه احساسی خواهند داشت. یا اگر پیتر پن را به در کلاس می‌خوانید، می‌توانید از آنها بپرسید که برای پرواز با گرد و غبار جادویی به چه خاطرات خوشی فکر می‌کنند.این می‌تواند به دانش آموزان مبتلا به اتیسم کمک کند تا همدلی را بیاموزند و همچنین یاد بگیرند که چگونه موقعیت‌های زندگی خود را از منظر دیگری ببینند. همچنین با تشویق آن‌ها برای قرار دادن خود در چشم‌انداز شخصی دیگر می‌توانید به آن‌ها بیاموزید که چگونه نشانه‌های عاطفی را تشخیص دهند.3. زمان اشتراک گذاریاشتراک‌گذاری زمان یکی از اصول کلاسیک مدرسه ابتدایی است، و همچنین می‌تواند یک فعالیت یادگیری اجتماعی-عاطفی (SEL) عالی برای کودکان مبتلا به اتیسم باشد. هر هفته، از یک بچه در کلاس بخواهید چیزی را بیاورد که دوست دارد با کلاس به اشتراک بگذارد. این نه تنها به دانش‌آموزان مبتلا به اتیسم نشان می‌دهد که چگونه در مورد علایق خود با دیگران بحث کنند، بلکه چگونگی گوش دادن فعال را تمرین کنند. و اگر چیزی که دانش آموز ارائه می‌کند برای دیگران جذاب باشد (یا برعکس)، حتی ممکن است دوستی پیدا کنند.4. کارت احساساتاین کارت‌های قابل چاپ برای دانش‌آموزان مبتلا به اتیسم می‌تواند به آنها کمک کند تا یاد بگیرند چگونه احساسات مختلف خود و دیگران را تشخیص دهند. هر کدام را با قیچی برش دهید و در یک ظرف بریزید. سپس، هر کارت را مرور کنید و ببینید آیا دانش‌آموز شما می‌تواند احساسات را بدون نگاه کردن به کلمه تشخیص دهد یا خیر.اگر آنها گیر کردند، اشکالی ندارد - فقط کلمه را به آنها نشان دهید و توضیحات زمینه‌ای درمورد احساسات نشان داده شده به آنها بدهید. برای مثال، اگر کارت «خجالت زده» است، می‌توانید بگویید: «وقتی شخصی خجالت می‌کشد، ممکن است احساس کند که بی‌اختیار کاری احمقانه یا اشتباه انجام داده است».5. بازی های رومیزیآموزش آداب معاشرت به کودکان می‌تواند راهی مفید برای تقویت مهارت‌های اجتماعی و توضیح اهمیت مودب بودن باشد. این فعالیت ساده، اما موثر، یک بازی ساده شطرنج، چکرز، یا مانکالا را با آداب معاشرت همراه می‌کند و از بازیکنان می‌خواهد که قبل و بعد از بازی برای حریف خود "موفقیت" یا "بازی خوب" آرزو کنند، و درحین بازی رقابتی سالم و کنترل شده را برایشان ایجاد می‌کند.6. تو چه کاری انجام می‌دهی؟برای فعالیتی که می‌توانید با خانواده به اشتراک بگذارید، این را امتحان کنید: بازی «چه کار می‌کنی؟» خانواده‌ها می‌توانند با هم سناریوهای مختلفی را پشت سر بگذارند و تصمیم بگیرند که چگونه با سؤالاتی مانند "چطور کمک می‌کنی؟" یا "چه می‌گویی؟" بازی را هدایت کنند.این فعالیت مهارت‌های اجتماعی را هوشیار نگه می‌دارد و مهارت‌های ایجاد رابطه را تقویت می‌کند.تو چه کار خواهی کرد؟مواد لازم:• فنجان پلاستیکی، 4 نوار کاغذ، خودکار یا مدادچگونه بازی کنیم؟1. روی هر نوار کاغذ موقعیتی را بنویسید که ممکن است در زندگی روزمره فرزندتان اتفاق بیفتد. می‌توانید از مثال‌های زیر استفاده کنید یا نمونه‌های خود را بیابید.• همکلاسی تو برای جمع کردن وسایلش به کمک نیاز دارد.• دوستان تو در حال بازی هستند و تو می‌خواهی به آنها بپیوندی.• همکلاسی جدیدی داری، خودت را معرفی کن.• دوست تو غمگین است.2. نوارهای کاغذی را در لیوان پلاستیکی قرار دهید.3. به نوبت با فرزندتان یک نوار کاغذ انتخاب کنید.4. هنگامی که شما یا فرزندتان کاغذی را انتخاب می‌کنید، موقعیت را بخوانید و سپس در مورد آنچه که در آن موقعیت انجام می‌دهید، رفتار احنمالی و اطلاعاتتان به اشتراک بگذارید.اگر فرزندتان برای یافتن راه حلی گیر کرد، می‌توانید با پرسیدن سؤالاتی مانند «چگونه می توانی کمکی کنی؟» یا "به او چه می‌گویی؟" به او کمک کنید.فعالیت‌های حسی برای کودکان اتیسماز آنجایی که کودکان مبتلا به اتیسم اغلب مشکلات حسی دارند، برای مربیان مفید است که امکاناتی را فراهم کنند تا دانش آموزان آنها بتوانند در کلاس تمرکز کنند. این فعالیت‌های مربوط به تحریک حسی می‌تواند کودکان اتیسم را در زمان حال نگه دارد و یادگیری در کنار بقیه‌ی همکلاسی‌ها را آسان کند.7. فعالیت با مرتب سازی تنقلاتاین فعالیت لمسی برای کودکان مبتلا به اتیسم می‌تواند یک راه سرگرم کننده برای درگیر کردن دانش آموزان در طول زمان فعالیت ریاضی باشد. به همه در کلاس خوراکی بدهید که به راحتی دسته بندی شود، مانند تنقلات جویدنی یا کراکرهای کوچک. تنقلات چند رنگ ایده آل هستند، اما می‌توانید از غذاهایی که در شکل‌ها، بافت‌ها یا اندازه‌های مختلف هستند نیز استفاده کنید.ابتدا از آنها بخواهید غذا را بر اساس رنگ، شکل یا ویژگی‌های دیگر دسته بندی کنند. سپس، از میان‌وعده‌ها برای آموزش مهارت‌های پایه‌ی ریاضی مانند شمارش، جمع کردن یا تفریق به دانش آموزان استفاده کنید. پس از درک مفهومی که می‌خواهید آموزش دهید، به دانش‌آموزان خود اجازه دهید این میان‌وعده را بخورند.8. مهرهای رنگیاین فعالیت هنری برای کودکان مبتلا به اتیسم، لمس و بینایی را درگیر می‌کند تا دانش آموزان را بر روی تکالیف خود متمرکز کند. قبل از شروع کلاس، برش‌هایی از سبزیجات مانند سیب زمینی، خیار یا فلفل را برش دهید. چند برش سبزیجات را به همراه یک فنجان رنگ به هر کودک بدهید. به دانش‌آموزان خود آموزش دهید که ته برش سبزی را در رنگ فرو کنند و سپس آن را روی یک تکه کاغذ فشار دهند.همانطور که دانش آموزان شما از این مهرها و تمبرهای خانگی استفاده می‌کنند، خطوط و شکل‌های رنگی پر جنب و جوشی روی کاغذشان ایجاد می‌کنند. و بعد، دانش‌آموزان شما می‌توانند آن‌ها را همان‌طور که هستند رها کنند یا با انگشت نقاشی کنند تا به آثار هنری جذاب و عجیب و غریب تبدیل شوند.9. آزمایش‌های علمی با خمیر اسلایماسلایم نه تنها یک اسباب‌بازی محبوب برای کودکان خردسال است، بلکه یک فعالیت حسی عالی برای اتیسم در کلاس است. تعداد زیادی دستورالعمل ساده برای ساخت اسلایم در فضای مجازی وجود دارد – مورد علاقه خود را پیدا کنید و از تهیه آن با دانش آموزان خود لذت ببرید. در صورت تمایل می‌توانید از این فعالیت به عنوان یک فعالیت هنری لمسی یا به عنوان یک فعالیت علمی برای دانش آموزان ابتدایی استفاده کنید.10. اسباب بازی‌های ضد استرس فیجتاسباب بازی‌های فیجت یک ابزار حسی شناخته شده برای کمک به کودکان مبتلا به اتیسم و سایر اختلالات پردازش حسی هستند تا آرام و متمرکز بمانند. بسته به منابع در دسترس خود، می‌توانید برای کلاس خود چند اسباب بازی فیجت تهیه کنید یا برخی از آنها را خودتان بسازید.11. بازی حسی شنیداریوقتی عبارت «بازی حسی» به میان می‌آید، معمولاً ابتدا فعالیت‌های بصری یا متنی به ذهن خطور می‌کند. با این حال، ما فعالیت‌هایی که شامل صدا هستند را پیشنهاد می‌کنیم - با چند مثال برای شروع:صندلی‌های موسیقیاییدستگاه نویز سفیدمعلم میگه (به انگلیسی: Simon Says - سایمون میگه)هدفون حذف نویزسازهای ریتمیک مانند شیکر، چوب دستی یا طبلمعلم میگه (به انگلیسی: Simon Says- سایمون میگه) یک بازی کودک ۳ نفره یا بیشتر است که در آن ۱ بازیکن نقش «معلم» را بازی می‌کند و دستورهایی (معمولاً اقدامات فیزیکی مانند «بپر بالا» یا «زبونتو دربیار») را می‌دهد. بازیکنان تنها در صورتی باید دستورها " معلم " را اجرا کنند که معلم در ابتدا دستور، عبارت " معلم میگه " را گفته باشد. حذف بازیکنان بر همین اساس استوار است. اگر بازیکنی دستوری را انجام دهد که ابتدایش " معلم میگه " گفته نشده باشد یا دستوری را که شامل " معلم میگه " باشد را انجام ندهد، از بازی حذف می‌شود.12. سطل حسیسطل‌های حسی به دو دلیل می‌توانند مفید باشند. اول، آنها آموزش متمایز یا بازی مستقل را تشویق می‌کنند - که هر دو می‌توانند مزایای تحصیلی برای دانش آموزان داشته باشند. و دوم، سطل‌های یک تجربه‌ی حسی ساده و قابل دسترس برای دانش آموزان مبتلا به اتیسم هستند.فعالیت‌های آرام بخش برای جلوگیری از به‌هم‌ریختگی اتیستیک در کلاسوقتی دانش‌آموزان مبتلا به اتیسم احساس غرق شدن می‌کنند، واکنش شدیدی که احساس می‌کنند ممکن است باعث شود کنترل احساسات خود را از دست بدهند. به این "به‌هم‌ریختگی اتیستیک" می‌گویند و با زمانی که دانش آموزان بدون اتیسم در کلاس رفتار می‌کنند متفاوت است. در حالی که بهترین استراتژی برای به‌هم‌ریختگی اتیستیک کمک گرفتن از یک متخصص مدرسه است، این فعالیت‌های آرام‌بخش می‌توانند به کاهش تنش‌های استرس‌زا کمک کنند.13. تکنیک‌های آرام‌سازیتکنیک‌های آرام‌سازی برای کمک به ما در تمرکز بر زمان حال در موقعیت‌های استرس‌زا طراحی شده‌اند. در اینجا، چند فعالیت اساسی برای کودکان مبتلا به اتیسم آورده شده است که اگر آشفته به نظر می‌رسیدند، آنها را امتحان کنید:تا ده بشمار یا حروف الفبا را آهسته و با آرامش بگو.به موسیقی آرامش بخش گوش دهید و به سازهای مختلف توجه کنید.پنج چیز مختلف که می‌توانید در اطراف اتاق ببینید را فهرست کنید را نام ببرید.حرکات کششی یا ساده یوگا را امتحان کنید و بر احساس بدن خود تمرکز کنید.چیزی که قابل لمس است مانند یک تکه خاک رس یا یک حیوان عروسکی را نگه دارید.برای دانش آموزان بزرگتر اتیستیک، می‌توانید مراقبه‌ و ذهن آگاهی را نیز امتحان کنید. این می‌تواند تأثیر مشابهی ایجاد کند و به دانش‌آموزان کمک کند به جای اینکه تحت تأثیر احساسات خود قرار بگیرند، با زمان حال هماهنگ شوند.14. منطقه‌ی خلوت دانش‌آموزیزمانی که دانش آموز مبتلا به اتیسم احساس غرق‌شدگی دارد، وجود مکانی که بتواند در آن استراحت کند و از محرک‌های حسی دور باشد، گاهی اوقات می‌تواند تاثیر بالایی داشته باشد. گوشه‌ای از کلاس خود را به عنوان "منطقه‌ی عقب نشینی دانش آموزی" تعیین کنید و آن را با اسباب بازی‌های حسی، کتاب‌های مصور، صندلی‌های راحت و فعالیت‌های آرامش بخشی پر کنید که دانش آموزان اتیسم می‌توانند به تنهایی انجام دهند.به همه‌ی دانش‌آموزان کلاس خود اجازه دهید تا بدانند که اگر احساس اضطراب یا استرس می‌کنند، همیشه می‌توانند چند دقیقه در منطقه عقب‌نشینی دانشجویی از فشار خارج شوند. به این ترتیب، لازم نیست دانش آموز مبتلا به اتیسم خود را به کلی از گروه جدا کنید، اما همچنان به آنها بگویید که این یک گزینه است. اگر به نظر می‌رسد که دانش آموز مبتلا به اتیسم شما می‌تواند برای مدتی کلاس را از دور شرکت مشاهده کند، همچنین می‌توانید از آنها بپرسید که آیا می‌خواهند برای مدتی در کتابخانه کتاب بخوانند یا روی تکالیف خود کار کنند؟15. کمد آرامشاسباب‌بازی‌های مربوط به حس لمس می‌توانند به کودکان مبتلا به اتیسم کمک کنند که در صورت آشفتگی، آرام شوند. زیرا ذهن آنها با اطلاعات حسی سازگار است. اگر در کلاس خود کودکان اتیستیک دارید، کمد کلاستان را با اسباب بازی‌هایی پر کنید که می‌تواند به آرام‌سازی و فروکش کردن احساسات طاقت فرسا کمک کند. زمانی که دانش آموز شما استرس دارد یا در تمرکز مشکل دارد، یک یا دو اسباب بازی حسی به او بدهید تا به آرامش برسد.در اینجا چند ایده برای اسباب‌بازی‌های حسی وجود دارد که می‌توانید در کشوی آرام خود قرار دهید:• خمیر بازی• اسباب‌بازی‌های فیجتی• انواع توپ‌ها• پتوهای وزن‌دار• بالش‌های آروماتراپی(رایحه‌درمانی)16. رنگ آمیزیرنگ آمیزی صفحات می‌تواند تمرینی عالی برای ذهن و بدن برای آرام شدن و تمرکز بر اینجا و اکنون باشد.چند صفحه‌ی رنگ آمیزی در دسترس داشته باشید و هنگامی که دانش آموزان شما احساس غرق شدگی دارند، آنها را به عنوان یک فعالیت آرامش‌بخش پیشنهاد دهید.17. کارت‌های آرام‌سازیاگر دانش آموز مبتلا به اتیسم شما پس از مشکلات و تجربه‌‌های حسی شدید، با آرام شدن دست و پنجه نرم می‌کند، کارت‌های آرام‌سازی می‌تواند منبع مفیدی باشد. کارت‌هایی بسازید که در آن با استفاده از تصاویر و جملات، تعدادی از راه‌های حفظ آرامش یا رسیدن به آرامش در موقعیت‌های مختلف را توضیح داده‌اید. برای این کار از مقواهای محکم یا جلدهای سخت کمک بگیرید، چون این کارت‌ها معمولا در زمان به‌هم‌ریختگی و ناآرامی استفاده خواهند شد، پس بهتر است که استحام کافی داشته باشد تا سریع از بین نرود.هر کارت، یک ایده مفید برای آرام شدن پس از یک لحظه‌ی استرس‌زا را دارد. علاوه بر این، آنها همچنین می‌توانند برای کودکان مبتلا به اضطراب مفید باشند - یک منبع عالی برای کلاس درس شما.18. تنفس آگاهانهذهن آگاهی تکنیکی است که کودکان را تشویق می‌کند تا ذهن خود را در زمان حال حفظ کنند و با احساسات ناراحت کننده مقابله کنند. اگر دانش آموز شما در تلاش برای آرام شدن است، سعی کنید این روش‌های تنفس آگاهانه را در کلاس تمرین کنید. برای این کار می‌توانید از اپلیکیشین‌ها و ویدئوهای موجود نیز کمک بگیرید.راهبردهای آموزشی موثر برای کودکان مبتلا به اتیسمدر برخی موارد، خصیخه‌های یادگیری دانش آموزان مبتلا به اتیسم ممکن است با بقیه‌ی کلاس شما متفاوت باشد. اما خوشبختانه، استراتژی‌ها و روش‌های آموزشی صحیح می‌تواند کودکان مبتلا به اتیسم را در مسیری برای به پایان رساندن سال تحصیلی قوی نگه دارد. این نکات، امکانات آموزشی و منابع را برای دانش‌آموزان اتیستیک امتحان کنید و به آنها کمک کنید مفاهیمی را بیاموزند که در غیر این صورت درک آنها برایشان دشوار است.19. علایق ویژه را در برنامه‌های درسی بیاورید.بسیاری از کودکان مبتلا به اتیسم به موضوعات یا فعالیت‌های خاصی علاقه دارند. از چیزهایی که به آن علاقه دارند استفاده کنید و از آن در حین آموزش به دانش آموزان اتیستیک برای کمک به تمرکز در کلاس استفاده کنید. به عنوان مثال، اگر کودک مبتلا به اتیسم عاشق فضا است، می‌توانید یک تکلیف ریاضی درباره‌ی شمارش سیارات منظومه شمسی برنامه ریزی کنید.20. از یادگیری چند حسی استفاده کنید.بسیاری از کودکان مبتلا به اتیسم متفکران چندحسی هستند و هنگامی که تکالیف فقط یکی از حواس آنها را درگیر می‌کند، به خوبی تمرکز نمی‌کنند. دانشمند مشهور و مدافع اتیسم، دکتر تمپل گراندین، یک بار گفت: «قبلا فکر می‌کردم بزرگسالان به زبان دیگری صحبت می‌کنند. من در تصاویر فکر می‌کنم کلمات برای من مانند زبان دوم هستند."به همین دلیل، دروسی که چندین حواس مانند بینایی، شنوایی و لامسه را درگیر می‌کنند، می‌توانند دانش آموزان مبتلا به اتیسم را در کلاس پاسخگوتر کنند. برای مثال، می‌توانید به کودکان اتیستیک یاد بدهید که چگونه با حروف آهنربایی بخوانند یا یک آهنگ میهنی بخوانند تا در مورد تاریخ ایران بیاموزند.21. یک چالش هدف SMART را امتحان کنید.اگر دانش آموز اتیستیک با مدرسه مشکل دارد، با او بنشینید و یک هدف هوشمندانه را برای کار در یک ماه یا ترم آینده انتخاب کنید. اهداف SMART روشی مؤثر برای کمک به کودکان مبتلا به اتیسم برای دستیابی به توانایی‌های بالقوه‌ی خود هستند و عبارتند از:• هدف خود را مشخص کنید.• هدف خود را قابل اندازه‌گیری کنید.• هدف خود را دست یافتنی کنید.• مطمئن شوید که مرتبط است.• برنامه‌ای زمان‌بندی شده ایجاد کنید.برای مثال، فرض کنید دانش آموز مبتلا به اتیسم شما در یادگیری نحوه‌ی تشخیص احساسات مشکل دارد. می‌توانید با آنها یک هدف داشته باشید که هر روز به مدت پنج دقیقه فلش کارت‌های احساسات را با آنها تمرین کنید و دانش آموز تا پایان ماه هر کارت را تشخیص دهد. تا زمانی که هدف SMART به همه‌ی معیارها برسد، می‌تواند به دانش آموز شما کمک کند تا روی راه‌های پیشرفت تمرکز کند.22. انتخاب‌های روشن ارائه کنید.به گفته‌ی مربیان برنامه‌ی آموزش ویژه‌ی دانشگاه سنت جوزف، کودکان مبتلا به اتیسم ممکن است زمانی که گزینه های زیادی به آنها داده می‌شود، سردرگم شوند. هنگام ساختن برنامه فعالیت و تکلیف دادن به دانش آموزان یا پرسیدن سؤالات از آنها در کلاس، این موضوع را در نظر داشته باشید. به این ترتیب، احتمال بیشتری وجود دارد که دانش آموز اتیستیک شما متمرکزتر بماند و در انتخاب پاسخ راحت باشد.23. روال کلاسی مستحکم ایجاد کنید.در مقاله‌ای در Scholastic، مربی کیم گرین به معلمان یادآوری می‌کند که دانش‌آموزان مبتلا به اتیسم، با ساختار روزانه‌ی مستحکم، بهترین عملکرد را دارند. او پیشنهاد می‌کند برنامه‌ی کلاسی‌تان را در دسترس دانش‌آموزان قرار دهید و در صورت امکان، تصاویر و زمان اضافی برای دانش آموزان اتیسم فراهم کنید.24. برای دانش آموزانی که مهارت‌های حرکتی محدودی دارند، چیزهایی برای آرامش مهیا کنید.برخی از دانش‌آموزان مبتلا به اتیسم ممکن است در فعالیت‌هایی که به مهارت‌های حرکتی ظریف نیاز دارند، مشکل بیشتری نسبت به دیگران داشته باشند. در مقاله‌ای در مرکز منابع اتیسم ایندیانا، دانشمند و مدافع مشهور دکتر تمپل گراندین پیشنهاد می‌کند برای کاهش این چالش‌ها، امکاناتی مانند تایپ کردن با کامپیوتر به جای نوشتن با مداد ارائه دهید.وقتی صحبت از موارد آرامش‌بخش خاص می‌شود، ممکن است به فرد بستگی داشته باشد. همیشه ایده‌ی خوبی است که با خانواده دانش آموز تماس بگیرید تا بهترین منابع را برای فرزندشان تعیین کنید.فعالیت‌های ماه آگاهی اتیسم در آوریلآوریل ماه آگاهی از اتیسم است، زمانی که ما این تنوع را جشن می‌گیریم و به دانش آموزان مبتلا به اتیسم کمک می‌کنیم تا در مدارس خصوصی یا دولتی احساس خوشی داشته باشند. اگرچه ممکن است والدین نخواهند که تشخیص اتیسم فرزندشان به اشتراک گذاشته شود (و شما هرگز نباید بدون اجازه‌ی آنها این کار را انجام دهید)، همچنان می‌توانید در این ماه به کلاس خود در مورد اتیسم آموزش دهید، ون اینکه نیاز باشد اشاره‌ی مستقیمی به دانش‌آموزی کنید.به عنوان فعالیت‌های آگاهی از تنوع و اتیسم، این سه بازی را در ماه آوریل یا هر زمان که می‌خواهید درس بدهید.25. فعالیت "درست مثل من".برای این فعالیت، همه‌ی دانش آموزان خود را روی زمین جمع کنید تا بتوانند یکدیگر را ببینند. از هر کودک بخواهید به نوبت چیزی در مورد خودش به اشتراک بگذارد، مانند:من یک سگ خانگی دارم.من می توانم پیانو بزنم.تولد من در فروردین است.من عاشق فوتبال بازی کردن هستم.رنگ مورد علاقه‌ی من زرد است.اگر عبارتی در مورد سایر دانش‌آموزان نیز صدق می‌کند (مثلاً آنها پیانو می‌نوازند)، از آنها بخواهید که دست‌های خود را بالا ببرند. این به دانش‌آموزان یادآوری می‌کند که شباهت‌های بیشتری با همسالان خود دارند، نسبت به تفاوت‌ها و همیشه می‌توانند چیزی برای گفتگو پیدا کنند.26. کتاب مصور درباره تنوعبا خواندن داستانی در مورد متنوع بودن آدم‌ها برای کلاس، می‌توانید به آنها کمک کنید تا به یاد داشته باشند که با همه مهربان باشند و از افراد متفاوت مراقبت کنند.27. بازی سیب و رفتارهااین درس با نشان دادن یک سیب به دانش آموز شروع می‌شود. سیب را در کلاس بچرخانید و همانطور که درحال انجام این کار هستید، از هر کودک بخواهید که به آن توهین کند و آن را روی میز خود یا زمین بیاندازد. بعد از اینکه همه‌‌ی بچه ها آن را انداختند و چیز بدی به آن گفتند، سیب را از وسط نصف کنید و تمام کبودی‌های داخل آن را به دانش آموزان نشان دهید.به آنها توضیح دهید که حرف‌‌های ما عواقبی دارد و هر چیزی که می‌گوییم می‌تواند روی شخص دیگری تأثیر بگذارد. درست مثل اینکه توهین کردن و انداختن سیب می‌تواند باعث کبودی آن شود، بدرفتاری با همکلاسی‌ها نیز می‌تواند تاثیرات بزرگی روی آنها بگذارد. به این ترتیب، دانش آموزان شما همیشه مهربان بودن را به یاد خواهند آورد.28. تابلوی اعلانات اتیسمقطعه‌ی پازل، نماد محبوب آگاهی از اتیسم است. یک روش ساده و در عین حال معنادار برای آموزش به دانش‌آموزان در مورد اتیسم، تابلوی اعلانات با پیام‌های پازلی شکل است. هر قطعه با یادآوری اینکه افراد مبتلا به اتیسم باهوش، همدل، مهم و خیلی چیزهای دیگر هستند، با کلیشه‌های منفی مبارزه می‌کند.29. به دانش آموزان در مورد شخصیت‌های تاریخی مبتلا به اتیسم آموزش دهید.اگرچه این اختلال تا قرن بیستم کشف نشده بود، افراد مبتلا به اتیسم سهم مهمی در تاریخ داشته‌اند و آموزش دانش‌آموزان در مورد آنها مهم است - نه فقط در آوریل بلکه در طول سال. در اینجا چند چهره‌ی شناخته شده که در میان محققان اعتقاد بر این است که اتیسم دارند یا داشته‌اند آورده شده است:گرتا تونبرگونسان ون گوگتمپل گراندینآلبرت انیشتینامیلی دیکنسون30. جلسه‌ی توسعه‌ی حرفه‌ای در مورد اتیسم برگزار کنید.آگاهی از اتیسم و آموزش به اساتید نیز بسیار مهم است. اگر مدیر مدرسه هستید، جلسه‌ی توسعه‌ی حرفه‌ای در مورد آموزش دانش آموزان مبتلا به اتیسم برگزار کنید یا چند منبع را به اشتراک بگذارید. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Thu, 28 Sep 2023 23:52:27 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D9%81%D9%88%D8%A8%DB%8C%D8%A7-phobia-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-nuyb6ijgohj0 از اختلالات روانپزشکی در کودکان و نوجوانان می‌توان به اختلال فوبیا اشاره کرد. شیوع این اختلال در کودکان به دلیل رفتارهای نامناسب خانواده‌ها رو به افزایش است.اگر این اختلال در کودکی درمان نشود می‌تواند تا بزرگسالی فرد نیز ادامه بیابد. فوبیا یک ترس غیر واقعی است که هیچ دلیل منطقی متناسبی برای آن وجود ندارد. فرد معمولا از اجسام، اشیاء یا یک موقعیت، بی‌دلیل یا به دلایل نامرتبط هراس دارد. برای همه افراد ترس وجود دارد اما افرادی که دچار اختلال فوبیا نیستند، می‌توانند بر ترس خود غلبه کرده و آن را کنترل کنند.ترس بخشی از زندگی کودکان و یکی از رایج‌ترین واکنش‌های طبیعی انسان است. ترس‌های مختلف ممکن است در سنین متفاوتی به سراغ ما بیاید. ما در آغاز زندگی از صدای بلند هراس داریم و از 6 ماهگی به بعد از افراد غیر آشنا می‌ترسیم. این گونه ترس‌ها بخشی از زندگی طبیعی کودکان است.نشانه‌های فوبیا در کودکاننشانه‌های فوبیا ممکن است بر اساس موضوعی که از آن ترس شدید دارند، متفاوت باشد؛ اما به طور کلی شامل موارد زیر است:افزایش ضربان قلبتعریق شدید بدنلرزش بدنتنگی نفسحالت تهوع و استفراغرنگ‌پریدگیبیهوش شدن یا افت شدید هوشیاریدرد در قفسه سینهسرگیجه و ضعف شدیداز دست دادن کنترل عضلاتتب کردنبریده بریده حرف زدنگریه شدیدجیغ کشیدنکابوس‌های شبانهشب ادراریاجتناب شدید از موقعیت‌های هراس‌زاانواع فوبیا در کودکانفوبیای خاص ترسی شدید از یک شی یا موقعیت است که معمولاً در واقعیت خطرناک نیست؛ بنابراین موضوع فوبیا هرچیزی می‌تواند باشد. اما انواع رایج‌ فوبیا در کودکان عبارت است از:فوبیای ارتفاعفوبیای تنها ماندنفوبیای حیواناتفوبیای حشراتفوبیای مکان‌های بستهفوبیای فضای بازفوبیای اجسام سوراخ‌دارفوبیای اجتماعیآگروفوبیا (Agoraphobia): نوعی اختلال اضطرابی است که باعث می‌شود افراد از مکان‌ها و موقعیت‌هایی که احساس به دام افتادن، درماندگی، وحشت‌، خجالت و ترس را در آن‌ها ایجاد می‌کند، اجتناب نمایند. افراد مبتلا به آگورافوبیا هنگامی که در یک موقعیت استرس‌زا قرار می‌گیرند، اغلب علائمی از حملات پانیکی مانند تند شدن ضربان قلب و حالت تهوع را نشان می‌دهند. حتی ممکن است این علائم را قبل از آن‌که وارد موقعیت شوند، تجربه نمایند. در برخی موارد، امکان دارد این وضعیت به قدری شدید باشد که فرد از انجام کارهای روزمره‌ مانند رفتن به مدرسه یا فروشگاه اجتناب کرده و ترجیح دهد اغلب روز را در خانه بماند.دلایل بروز فوبیا در کودکانگاهی کودکان به دلایل ژنتیکی یا ارثی دچار برخی از انواع فوبیا، خصوصا فوبیای اجتماعی می‌شوند. اما در بیشتر موارد، فوبیا در کودکان مربوط به مشاهده ترس شدید یکی از اعضای خانواده (فوبیای آموخته شده)، تجربه‌ی یک حادثه و خاطره‌ای تلخ است. گاهی هم موضوعی که اکنون کودک نسبت به آن فوبیا دارد، هیچ تهدید یا خطری برای او ایجاد نکرده اما با اتفاق تلخ و آسیبی (تروما) که برای کودک رخ‌داده هم‌زمان یا هم‌مکان بوده است. یکی دیگر از عوامل محیطی فوبیا، دیدن یا شنیدن داستان‌های ترسناک غیر واقعی در قصه، فیلم، کتاب یا تعریف‌های اطرافیان است.درمان اختلال فوبیادر کودکان درمان شناختی رفتاری (CBT) یا مواجهه درمانی یکی از رایج‌ترین و موثرترین روش‌های درمان فوبیا است. در مواجهه درمانی یا حساسیت‌زدایی، افراد به تدریج در معرض چیزی قرار می‌گیرند که آن‌ها را می‌ترساند تا زمانی که ترس شروع به محو شدن کند. این مواجهه باید با توجه به موضوع فوبیا، شدت و مدت زمان فوبیا، سن کودک و سلامت عمومی او به صورت پله به پله انجام شود. تمرينات ریلکسیشن و تنفس نيز به کاهش علائم کمک می‌کنند. دارودرمانی یا ترکیب درمان شناختی-رفتاری و دارو، اثر بسیار مثبتی در بهبود فوبیای کودکان دارد. در بسیاری از موارد پس از مدتی حتی با قطع دارو، فوبیا برطرف شده است. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Sun, 17 Sep 2023 08:12:21 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D8%A8%D8%AA%D9%84%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%AF%D8%B1-89-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA-m5prda1vciut دونالد تریپلت، اهل "می سی سی پی" که به عنوان اولین فرد مبتلا به اتیسم شناخته می‌شد، در سن 89 سالگی درگذشت.بر اساس یک پست فیس بوک از تام مایلز، نماینده ایالتی، تریپلت که بیشتر عمر خود را در زادگاهش "فارست" گذراند، روز پنجشنبه درگذشت.تریپلت در 8 سپتامبر 1933 در فارست به دنیا آمد. در سن چهار سالگی، والدینش پس از مشاهده تاخیر در رشد، او را به یک موسسه‌ی دولتی سپردند اما یک سال بعد از این کار صرف نظر کردند. در سال 1938، تریپلت توسط روانپزشک کودک، دکتر لئو کانر در بیمارستان جانز هاپکینز در بالتیمور مورد معاینه قرار گرفت و تلاش کانر برای تشخیص علائم تریپلت را برانگیخت.تا سال 1943، کانر 10 کودک را با علائم مشابه تریپلت دیده بود. کانر در مقاله‌اش «اختلالات اتیستیک در ارتباط عاطفی» از تریپلت به عنوان «مورد 1» یاد می‌کند که این اختلال را بعدها به نام اتیسم معرفی کرد.تریپلت یاد گرفت که همراه اتیسم با موفقیت زندگی کند، در نهایت از دبیرستان فارغ التحصیل شد و مدرک لیسانس فرانسوی را از کالج Millsaps در جکسون دریافت کرد.پس از کالج، او به فارست بازگشت و در بانک خانواده‌اش، بانک فارست کار کرد. او همچنین رانندگی را آموخت و توانست در سراسر کشور و جهان سفر کند. تریپلت در طول زندگی خود موضوع چندین مقاله خبری، کتاب و مستند بود.مستند زندگی دونالد تریپلت مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Fri, 16 Jun 2023 18:06:57 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%AF%D8%B1%DA%A9-%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%85-fhnjlzavxq3o اختلال طیف اتیسم (ASD) به اصطلاح یک چتر است که برای شناسایی انواع اختلالات عصبی رشدی استفاده می‌شود. این اختلالات با هم گروه‌بندی می‌شوند زیرا اثرات مشابهی بر توانایی فرد دارند:برقراری ارتباطاجتماعی شدنرفتار كردنتوسعه و انطباق پیدا کردنبسیاری از افراد اتیستیک در برقراری ارتباط و گفتار مشکلاتی دارند یا با تأخیر مواجه هستند. برخی از افراد ممکن است نیاز به حداقل حمایت داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است نیاز داشته باشند که حمایت قابل توجهی دریافت کنند.برخی از افراد اتیستیک ممکن است اصلا صحبت نکنند. در واقع، حدود 25 تا 30 درصد از کودکان مبتلا به ASD کلام حداقلی دارند (به این معنی که کمتر از 30 کلمه صحبت می‌کنند) یا اصلا صحبت نمی‌کنند.وقتی یک فرد اتیستیک صحبت نمی‌کند، به عنوان اتیسم بدون کلام شناخته می‌شود. همچنین ممکن است آن‌را به عنوان اتیسم غیرکلامی توصیف کنید. با این حال، اصطلاح بدون کلام یا غیرکلامی کاملاً دقیق نیست، زیرا به معنای "بدون کلمات" است.حتی اگر فرد اتیستیک صحبت نمی‌کند، ممکن است از کلمات به روش‌های دیگری (مانند نوشتن) استفاده کند. آن‌ها همچنین ممکن است کلماتی را که به آن‌ها گفته می‌شود یا می‌شنوند درک کنند.به خواندن ادامه دهید تا در مورد اتیسم بدون کلام و گزینه‌هایی برای بهبود ارتباطات بیاموزید.علائم اتیسم بدون کلام چیست؟اولین علامت اتیسم بدون کلام، ناتوانی در صحبت کردن واضح یا بدون مداخله است.همه‌ی افراد اتیستیک ممکن است در صحبت کردن یا ادامه‌ی مکالمه با فرد دیگری مشکل داشته باشند، اما بدون کلام‌ها اصلا صحبت نمی‌کنند.دلایل متعددی برای این امر وجود دارد. ممکن است به این دلیل باشد که آن‌ها آپراکسی گفتار دارند، اختلالی که بر مسیرهای مغزی خاصی تأثیر می‌گذارد. این می‌تواند در توانایی فرد برای گفتن درست آنچه می‌خواهد تداخل ایجاد کند.همچنین ممکن است به این دلیل باشد که آن‌ها مهارت‌های ارتباط کلامی را توسعه نداده‌اند. برخی از کودکان ممکن است مهارت‌های کلامی خود را از دست بدهند، زیرا علائم بیماری بدتر و قابل توجه‌تر می‌شود.برخی از کودکان اتیستیک نیز ممکن است اکولالیا داشته باشند، که باعث می‌شود کلمات یا عبارات را بارها و بارها تکرار کنند. این می‌تواند ارتباط را دشوار کند.سایر علائم اتیسمسایر علائمی که با روابط، ارتباطی ندارند را می‌توان به 3 دسته اصلی تقسیم کرد:اجتماعی: افراد اتیستیک اغلب در تعاملات اجتماعی با مشکلاتی روبرو هستند. ممکن است خجالتی و گوشه‌گیر باشند. آن‌ها ممکن است از تماس چشمی اجتناب کنند و واکنشی به صدا زدن اسمشان نداشته باشند. برخی از افراد اتیستیک ممکن است به فضای شخصی دیگران توجه نداشته باشند، در حالی که برخی ممکن است به طور کامل در برابر تماس فیزیکی مقاومت کنند. این علائم ممکن است باعث شود آن‌ها احساس تنهایی و انزوا کنند، که در نهایت می‌تواند منجر به اضطراب و افسردگی شود.رفتاری: روال و جریان عادی ممکن است برای یک فرد اتیستیک مهم باشد. هر گونه وقفه در برنامه‌ی روزانه آن‌ها می‌تواند آن‌ها را ناراحت و حتی تشدید کند. به همین ترتیب، برخی علایق وسواسی پیدا می‌کنند و ساعت‌ها مشغول یک پروژه، کتاب، موضوع یا فعالیت خاص می‌شوند. با این حال، برای افراد اتیستیک نیز غیرمعمول نیست که دامنه‌ی توجه محدودی داشته باشند و از یک فعالیت به فعالیت دیگر حرکت کنند. علائم رفتاری هر فرد متفاوت است.رشدی: افراد اتیستیک با سرعت‌های متفاوتی رشد می‌کنند. برخی از کودکان ممکن است برای چندین سال با سرعت معمولی رشد کنند، سپس در حدود 2 یا 3 سالگی با مشکل مواجه شوند. برخی دیگر ممکن است در سنین پایین دچار تاخیر در رشد شوند که تا دوران کودکی و نوجوانی ادامه می‌یابد.علائم اتیسم اغلب با افزایش سن بهبود می‌یابند. با بزرگتر شدن کودکان، علائم ممکن است شدیدتر و مخرب‌تر شوند. کودک شما همچنین ممکن است با مداخله و درمان به کلام هم برسد.چه چیزی باعث اتیسم می‌شود؟محققان هنوز نمی‌دانند چه چیزی باعث اتیسم می‌شود. با این حال، آنها از برخی از عواملی که ممکن است نقش داشته باشند، درک بهتری پیدا کرده‌اند.سن والدین: کودکانی که از والدین با سنین بالاتر به دنیا می‌آیند ممکن است احتمال بیشتری برای ابتلا به اتیسم داشته باشند.مواجهه قبل از تولد با سموم محیطی و قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین در دوران بارداری ممکن است نقش داشته باشد.سابقه خانوادگی: کودکانی که یکی از اعضای خانواده‌شان اتیستیک باشد بیشتر در معرض ابتلا به اتیسم هستند.جهش‌ها و اختلالات ژنتیکی: سندرم X شکننده و اسکلروز توبروس هر دو با نرخ بالاتر اتیسم مرتبط هستند.تولد زودرس: کودکان با وزن کم هنگام تولد ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری باشند.عدم تعادل شیمیایی و متابولیک: اختلال در هورمون‌ها یا مواد شیمیایی ممکن است رشد مغز را مختل کند که می‌تواند منجر به تغییراتی مرتبط با اتیسم در نواحی مغز شود.واکسن‌ها علت اتیسم نیستند.در سال 1998، یک مطالعه‌ی بحث برانگیز ارتباط بین اتیسم و واکسن سرخک، اوریون و سرخجه (MMR) را مطرح کرد. با این حال، تحقیقات بیشتر این گزارش را رد کرد. در واقع، محققانی که در سال 1998 این موضوع را مطرح کردند، در سال 2010 حرف خود را پس گرفتند.اتیسم بدون کلام چگونه تشخیص داده می‌شود؟تشخیص اتیسم بدون کلام یک فرآیند چند مرحله‌ای است. یک متخصص اطفال ممکن است اولین متخصص مراقبت‌های پزشکی باشد که کودک را از نظر ASD غربال می‌کند. والدین، با مشاهده‌ی علائم غیرمنتظره مانند صحبت نکردن، ممکن است نگرانی‌های خود را به پزشک کودک خود گزارش دهند.متخصص پزشکی ممکن است آزمایش‌های مختلفی را درخواست کند که می‌تواند به رد سایر علل احتمالی کمک کند. این شامل:معاینه‌ی فیزیکیآزمایش خونتست‌های تصویربرداری مانند ام آر آی یا سی تی اسکنبرخی از متخصصان اطفال ممکن است کودکان را به یک متخصص اطفال رشدی-رفتاری ارجاع دهند. این پزشکان در درمان بیماری‌هایی مانند اتیسم تخصص دارند.این متخصص پزشکی ممکن است آزمایش‌ها و گزارش‌های اضافی را درخواست کند که می‌تواند شامل موارد زیر باشد:شرح حال کامل پزشکی برای کودک و والدینمروری بر بارداری مادر و هر گونه عوارض یا مسائلی که در طول آن ایجاد شده استشکستگی و جراحی‌ها، بستری شدن در بیمارستان، یا درمان‌های پزشکی که کودک از بدو تولد داشته استدر نهایت، آزمون‌های اختصاصی اتیسم ممکن است برای تأیید تشخیص استفاده شود. چندین آزمایش، از جمله برنامه‌ی مشاهده‌ی تشخیصی اتیسم، ویرایش دوم (ADOS-2) و مقیاس درجه بندی اتیسم گیلیام، ویرایش سوم (GARS-3) را می‌توان برای کودکان بدون کلام استفاده کرد.این آزمایش‌ها به متخصصان مراقبت‌های بهداشتی و پزشکی کمک می‌کند تا تعیین کنند آیا کودک معیارهای اتیسم را دارد یا خیر.علائم اولیه‌ی اتیسم چیست؟طبق تحقیقات انجام شده در سال 2007، حدود 30 تا 38 درصد از والدین کودکان اتیستیک گزارش می‌دهند که اولین بار قبل از اولین سالگرد تولد فرزند خود متوجه علائم شده‌اند. اکثریت - حدود 80 درصد - علائم را در 24 ماهگی مشاهده کردند.علائم اولیه‌ی اتیسم عبارتند از:تا 12 ماهگی به نام خود واکنش نشان نداده استدر 12 ماهگی با والدین خود غرغر نمی‌کند یا نمی‌خنددعدم اشاره به اشیاء مورد علاقه در سن 14 ماهگیبازی وانمودی نکردن در 18 ماهگیاجتناب از تماس چشمی یا ترجیح دادن تنهایینرسیدن به نقاط عطف رشد برای گفتار و زبانتکرار کلمات یا عبارات بارها و بارهااز تغییرات جزئی در برنامه خود ناراحت می‌شودتکان دادن دست یا تکان دادن بدن برای ایجاد حس راحتیگزینه‌های پشتیبان چیست؟حمایت از اتیسم بر درمان‌ها و مداخلات رفتاری متمرکز است که به فرد کمک می‌کند بر سخت‌ترین علائم و تأخیرهای رشد غلبه کند.کودکانی که صحبت نمی‌کنند، احتمالاً وقتی یاد می‌گیرند با دیگران ارتباط برقرار کنند، به کمک روزانه نیاز دارند. درمان‌های کودکان بدون کلام بر کمک به آن‌ها برای توسعه مهارت‌های زبانی و ارتباطی تمرکز دارد. در صورت امکان، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی نیز ممکن است سعی کنند مهارت‌های گفتاری را ایجاد کنند.حمایت از اتیسم بدون کلام ممکن است شامل موارد زیر باشد:مداخلات آموزشی: کودکان اتیستیک اغلب به جلسات بسیار ساختارمند و فشرده که رفتارهای مهارت محور را آموزش می‌دهند، به خوبی پاسخ می‌دهند. این برنامه‌ها به کودکان کمک می‌کند تا مهارت‌های اجتماعی و مهارت‌های زبانی را بیاموزند و در عین حال روی آموزش و توسعه نیز کار کنند.دارو: هیچ دارویی به طور خاص برای اتیسم وجود ندارد، اما برخی داروها ممکن است برای برخی شرایط و علائم مرتبط مفید باشند. این شامل اضطراب، افسردگی و اختلال شخصیت وسواسی جبری است. به همین ترتیب، داروهای ضد روان پریشی ممکن است به مشکلات رفتاری شدید کمک کنند و داروهای ADHD ممکن است به کاهش رفتارهای تکانشی و بیش فعالی کمک کنند.مشاوره‌ی خانواده: والدین و خواهر و برادر یک کودک اتیستیک می‌توانند از درمان فرد به فرد بهره مند شوند. این جلسات می‌تواند به شما کمک کند تا با چالش‌های اتیسم بدون کلام کنار بیایید.چشم‌انداز افراد بدون کلام چیست؟کارهای زیادی برای یافتن انواع حمایت مناسب برای اتیسم انجام شده است. مداخله‌ی زودهنگام بهترین راه برای کمک به هر کودکی است که بیشترین شانس را برای موفقیت در آینده داشته باشد.اگر مشکوک هستید که کودک شما علائم اولیه‌ی اتیسم را نشان می‌دهد، فوراً با پزشک اطفال او صحبت کنید. اگر احساس نمی‌کنید که نگرانی‌های شما جدی گرفته می‌شود، بررسی مجدد توسط پزشک دیگر را در نظر بگیرید.اوایل دوران کودکی زمان تغییرات بزرگ است، اما هر کودکی که از نظر مراحل رشد شروع به پسرفت کند، باید توسط یک متخصص دیده شود. به این ترتیب، در صورت لزوم، پشتیبانی می‌تواند فوراً مورد نظر قرار گیرد. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Fri, 02 Jun 2023 21:41:51 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%A7%DA%A9%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7-hn0hu1j0efkx ممکن است شما هم متوجه شده باشید که در برخورد با کودکان اتیسم، در بعضی موارد وقتی از آن‌ها سوالی پرسیده می‌شود یا به آن‌ها چیزی گفته می‌شود، دقیقا همان جمله را با خود تکرار می‌کنند. در کودکان اتیسم یا کودکانی که با تاخیر در رشد و مخصوصاً تاخیر در گفتار مواجه هستند، به‌طور کلی به تکرار کلمات، جملات و پرسش‌ها #اکولالیا می‌گویند. گفتار تکراری قسمت بسیار رایجی در رشد زبان است. در سن دوسالگی اکثر کودکان گفتار خود را با تکرار و ترکیب کردن شنیده‌ها توسعه می‌دهند اما تا سه‌سالگی این گفتار تکراری به حداقل خواهد رسید. یکی دیگر از دلایل این گفتار تکراری یا اکولالیا، می‌تواند وقفه‌ای برای مرور و الک کردن اطلاعات و خاطرات گذشته و حافظه‌ی تصویری باشد تا موقعیت‌های مشابه که این کلمات، جملات یا سوالات را شنیده پیدا کند و پاسخ‌های ارائه شده در آن موقعیت‌ها را به‌خاطر آورد. به نوعی می‌شود گفت این تکرار کودک تلاشی در جهت این است که ببیند آیا می‌تواند موقعیت مشابهی که مثلا آن سوال را پرسیده باشند پیدا کند؟ و آیا می‌تواند جوابی برای آن موقعیت و پرسش پیدا کند. البته همه‌ی ما گاهی از گفتار تکراری استفاده می‌کنیم، مثلاً وقتی از ما پرسیده شود که: 《پایتخت ایران کدام شهر است؟》 ممکن است ما در جواب ابتدا تکرار کنیم: 《پایتخت ایران؟》 و با این‌کار به خاطرات خود مراجعه کردید و اطلاعات قبلی را مرور کردید تا پاسخ این سوال را رهیابی کنید. افراد اتیستیک هم در موقعیتی مشابه به این قرار می‌گیرند اما با این تفاوت که سرعت پردازش اطلاعات در آن‌ها ممکن است بسیار کندتر از افراد عادی باشد. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Tue, 04 Apr 2023 00:40:08 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%DB%8C%DA%A9%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%86%DA%AF%DB%8C-%D8%AD%D8%B3%DB%8C-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF-bgil6swmsxze یکپارچگی حسی بخشی ذاتی از نحوه‌‌ی درک ما از دنیای اطرافمان است. با این حال، طبق آمارهای اخیر، تقریباً 5٪ تا 16.5٪ منبع مورد اعتمادی از افراد با چالش‌هایی در یکپارچگی حسی مواجه می‌شوند که می‌تواند نقش بزرگی در زندگی روزمره داشته باشد.درمان یکپارچگی حسی یک رویکرد مناسب برای چالش‌های پردازش حسی است. این درمان اثربخشی محدودی را در کاهش علائم طولانی مدت و بهبود کیفیت زندگی در جمعیت‌های خاص نشان داده است.ما بررسی خواهیم کرد که درمان یکپارچگی حسی چیست، آیا برای اختلالات پردازش حسی موثر است یا خیر، و چه کسی ممکن است بیشترین سود را از درمان‌های یکپارچگی حسی داشته باشد؟درمان یکپارچگی حسی چیست؟درمان یکپارچگی حسی منبع مورد اعتماد، که به آن یکپارچگی حسی آیرس (ASI) نیز گفته می‌شود، یک رویکرد درمانی است که برای بهبود علائم اختلال عملکرد یکپارچگی حسی استفاده می‌شود. ASI که در دهه‌ی 1970 توسط دکتر A. Jean Ayres توسعه یافت، خود نظریه یکپارچگی حسی و ترکیبی از دو نوع ابزار است:ابزارهای ارزیابی که برای اندازه‌گیری یکپارچگی حسی افراد استفاده می‌شود.ابزارهای درمانی مورد استفاده برای بهبود علائم اختلال عملکرد حسی.بنابراین، در طول درمان یکپارچگی حسی چه اتفاقی می‌افتد؟ با ASI، کاردرمانگران آموزش دیده با هدف کمک به افراد برای بهبود علائم حسی‌شان، از ابزارهای درمانی مختلف در یک محیط بالینی استفاده می‌کنند، این اهدف عبارتند از:تحریک حواس از طریق ورودی حسیبرنامه‌های چالش برانگیز برای مهارت‌های حرکتی ظریف و درشتتشویق به تحرک بدنایجاد رفتارها و پاسخ‌های انطباقی جدیدبرای مثال، ابزارهای درمانی می‌توانند ماهیت فیزیکی داشته باشند، مانند ترامپولین یا دیواره نوردی، یا ماهیت ذهنی، مانند مشارکت یا چالش‌های مهارتی.چه کسی درمان یکپارچگی حسی را انجام می‌دهد؟کاردرمانگران متخصصان مراقبت‌های درمانی هستند که از انواع رویکردهای درمانی برای کمک و بهبود افراد برای انجام وظایف روزانه خود چه در داخل و چه در خارج از خانه استفاده می‌کنند.کاردرمانگران نقش بزرگی در کمک به افراد - به ویژه مبتلایان به اختلال طیف اتیسم(ASD) - در مدیریت علائم حسی دارند. طبق گفته‌ی انجمن کاردرمانی آمریکا(AOTA)، برخی از افرادی که می‌توانند بیشترین بهره را از کاردرمانی ببرند عبارتند از:نوزادان و کودکان نوپا: برای نوزادان و کودکان نوپا، کاردرمانی می‌تواند جنبه‌های مختلف زندگی اولیه مانند زمان بازی، خواب، وعده‌های غذایی و اجتماعی شدن را بهبود بخشد.کودکان در سن مدرسه: برای کودکان در سن مدرسه، کاردرمانی می‌تواند به بهبود مواردی مانند کارهای روزمره، مراقبت از خود، تحصیلات، اجتماعی شدن و تمرکز کمک کند.نوجوانان: برای نوجوانان، کاردرمانی می‌تواند به بهبود مهارت‌های جانبی که برای بزرگسالان جوان مهم است، مانند رانندگی، استقلال و حتی روابط کمک کند.بزرگسالان در هر سنی: برای بزرگسالان در هر سنی، به ویژه آن‌هایی که دیر تشخیص داده شده‌اند، کاردرمانی می‌تواند مهارت‌های مدرسه، کار، اوقات فراغت و روابط را بهبود بخشد.درمان یکپارچگی حسی توسط کاردرمانگران آموزش دیده ویژه انجام می‌شود تا نه تنها به بهبود علائم حسی فوری، بلکه به مدیریت علائم طولانی مدت نیز کمک کند.چه کسانی ممکن است از درمان یکپارچگی حسی سود ببرند؟بیشتر تحقیقات موجود در مورد درمان یکپارچگی حسی بر روی کودکان اتیسم متمرکز است، بنابراین تحقیقات محدودی در مورد مزایای درمان یکپارچگی حسی در خارج از این جمعیت وجود دارد.گزارشی در سال 2020 از The National Clearinghouse on Autism Evidence and Practiceنشان داد که ASI عمدتاً در کودکان اتیستیک 3 تا 11 ساله استفاده می‌شود.بر اساس این گزارش، در کودکان اتیسم کوچک‌تر، ASI به طور خاص بر کمک به بهبود ارتباطات، شناخت و رشد شخصی تمرکز دارد. همچنین ممکن است برای کمک به نوجوانان اتیستیک برای بهبود مهارت‌های اجتماعی، رفتاری و حرکتی‌شان استفاده شود.توصیه‌های آکادمی اطفال آمریکا (AAP)در سال 2012، AAP بیانیه‌ای سیاستی در مورد یکپارچگی حسی و درمان یکپارچگی حسی صادر کرد. آن‌ها توصیه کردند که پزشکان اطفال اختلال یکپارچگی حسی را تشخیص ندهند و اثربخشی طولانی مدت درمان یکپارچگی حسی را زیر سوال بردند.در سال 2019، AAP مقاله‌ای منتشر کرد که در آن به نقایص پردازش حسی در کودکان اتیستیک پرداخت.آن‌ها تحقیق در مورد اثربخشی درمان یکپارچگی حسی برای کودکان اتیستیک را بی‌نتیجه دانستند. آن‌ها گفتند که این درمان ممکن است برای این جمعیت مفید باشد، اما حمایت از آن در درجه اول بر اساس هزینه‌ها و گزارش‌های شخصی است.یکپارچگی حسی چیست؟یکپارچگی حسی - یا پردازش حسی - روشی است که در آن اطلاعات دنیای اطراف‌مان را از طریق حواس خود جمع آوری و پردازش می‌کنیم. یکپارچگی حسی فقط حس بینایی، بویایی، چشایی، لامسه یا صدا نیست، بلکه نحوه‌ی جهت گیری و حرکت بدن ما در محیط است.یکپارچگی حسی از هشت سیستم تشکیل شده است، اما سه سیستم حسی وجود دارد که وقتی فردی در پردازش حسی با چالش مواجه می‌شود، بیشترین تأثیر منفی را می‌گذارد:سیستم لمسی: این سیستم مسئول تشخیص احساسات لمس مانند فشار یا دما از طریق پوست است.سیستم حس عمقی: این سیستم وظیفه دارد از طریق ماهیچه‌ها و مفاصل به ما اطلاع دهد که در کجا و کدام موقعیت از فضا و محیط هستیم.سیستم دهلیزی: این سیستم از یک عضو پیچیده در گوش تشکیل شده است که وظیفه تعیین حرکت و تعادل ما را بر عهده دارد.اختلال عملکرد یکپارچگی حسی می‌تواند در هر کسی متفاوت به نظر برسد.به عنوان مثال، افرادی که دارای چالش‌های نوسان حسی هستند ممکن است واکنش کم یا بیش از حد به ورودی حسی را تجربه کنند، در حالی که افراد با چالش‌های تمایز حسی ممکن است در تمایز بین حواس مشکل داشته باشند. و در افرادی که دارای چالش‌های حرکتی مبتنی بر حس هستند، حرکت یا تثبیت بدن ممکن است دشوار باشد.آیا کودکان اتیستیک می‌توانند از درمان یکپارچگی حسی استفاده کنند؟تحقیقات نشان می‌دهد که بین 90 تا 95 درصد از کودکان اتیستیک مشکلاتی را در یکپارچگی حسی تجربه می‌کنند. به همین دلیل، درمان یکپارچگی حسی، به ویژه ASI، یکی از رویکردهایی است که ممکن است برای کمک به مدیریت علائم حسی در کودکان مبتلا به ASD در نظر گرفته شود.با این حال، تحقیقاتی که در مورد درمان یکپارچگی حسی برای ASD وجود دارد، هنوز کاملاً محدود است.به عنوان مثال، یک مطالعه در سال 2015 در مورد یک برنامه یکپارچگی حسی برای کودکان خردسال مبتلا به ASD نشان داد که پس از درمان، بر اساس مقیاس حرکتی رشدی Peabody (PDMS-2) پیشرفت قابل توجهی در مهارت‌های حرکتی وجود دارد. اما در حالی که نتایج امیدوارکننده بود، این مطالعه کوچک و محدود به چالش‌های حرکتی بود.اخیراً، یک مرور سیستماتیک از سال 2019 که تحقیقات موجود در مورد ASI را تجزیه و تحلیل می‌کند، تنها سه مطالعه اصلی را از سال 2006 تا 2017 نشان می‌دهد که معیارهای تحقیق مبتنی بر شواهد را برآورده می‌کند.اگرچه این سه مطالعه بهبودهای بالقوه‌ای را در علائم حسی، حرکتی، کلامی و اجتماعی در کودکان مبتلا به ASD نشان دادند، اما آن‌ها نیز محدود بودند - در مجموع تنها 69 شرکت کننده بین آن‌ها بودند.در نهایت، در حالی که ASI به طور خاص ممکن است یک گزینه مفید برای افراد خاص مبتلا به ASD باشد، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.درمان یکپارچگی حسی چقدر موثر است؟اگرچه ASI بیش از 50 سال است که به عنوان درمانی برای چالش‌های یکپارچگی حسی استفاده می‌شود، تحقیقات محدود و نتایج متفاوت است.بررسی اخیر مقالات موجود نشان داد که مطالعات فعلی در مورد درمان یکپارچگی حسی محدود است.در بررسی، محققان اشاره می‌کنند که نه تنها اکثر مطالعات در مقیاس کوچک‌تر نتایج متفاوتی را نشان می‌دهند، بلکه بسیاری از مرورهای سیستماتیک نیز فاقد شواهد قطعی در مورد اثربخشی درمان یکپارچگی حسی هستند.در نهایت، در حالی که برخی تحقیقات نشان می‌دهند که استفاده از درمان یکپارچه‌سازی حسی ممکن است برای افراد دارای چالش‌های حسی مفید باشد، ما واقعا درباره اثربخشی بلندمدت آن اطلاعات کافی نداریم.حرف اخرعلیرغم محبوبیت درمان یکپارچگی حسی به عنوان گزینه‌‌ای درمانی برای چالش‌های پردازش حسی، تحقیقات هنوز محدود است و تنها تعداد کمی از مطالعات نشان می‌دهد که می‌تواند یک درمان موثر باشد.با این حال، این بدان معنا نیست که درمان یکپارچگی حسی نمی‌تواند در کمک به برخی افراد برای مدیریت علائم حسی‌شان موثر باشد.اگر درمان یکپارچگی حسی را برای خود یا یکی از نزدیکان خود در نظر می‌گیرید، AAP توصیه می‌کند مطمئن شوید که راهی برای ردیابی موثر بودن آن دارید. بنابراین، این به معنای ایجاد اهداف درمانی خاص با یک کاردرمانگر آموزش دیده و بررسی این است که آیا درمان به دستیابی به این اهداف کمک می‌کند یا خیر.و اگر علاقه‌مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد سایر گزینه‌های درمانی برای چالش‌های یکپارچگی حسی خارج از درمان یکپارچگی حسی هستید، برای کسب اطلاعات بیشتر با متخصص اطفال یا کاردرمانگر خود تماس بگیرید. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Mon, 20 Mar 2023 23:17:08 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%AD%D9%88%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%D9%81-smart-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AB%D8%A7%D9%84-bumkdjfydepj جنیفر هریتی، متخصص خدمات حرفه‌ای باتجربه با بیش از 12 سال تجربه در مربیگری شغلی، استخدام و نقش‌های رهبری با هدف کمک به دیگران برای یافتن بهترین شغل برای خود است. او در کانال یوتوب Indeed به افراد کمک می‌کند تا فرآیند جستجوی شغل را از طریق مربیگری شغلی، وبینارها، کارگاه‌های آموزشی، مقاله‌ها و ویدیوهای مشاوره شغلی هدایت کنند.زمانی که قصد انجام کاری را دارید، تعیین هدف برای کمک به شما برای تجسم و واقعی کردن موفقیتتان موثر است. استفاده از روش هدف SMART به شما این امکان را می‌دهد که گام‌های خاصی بردارید که میزان پیشرفت شما در رسیدن به هدف را تعیین می‌کند. در این مقاله یاد خواهید گرفت که چگونه با استفاده از استراتژی هدف SMART اهداف قابل دستیابی و قابل اندازه‌گیری تعیین کنید.https://t.me/dr_roshdاهداف SMART چیست؟اهداف SMART سرواژه‌ای برای توصیف فرآیند تعیین اهداف است. مخفف عبارت «specific»، «measurable»، «achievable»، «relevant» و «time-bound» است که از ویژگی‌های ضروری برای تعیین اهداف هستند. روش SMART راهی برای اندازه‌گیری پیشرفت شما و کارآمد بودن برای موفقیت شما فراهم می‌کند. تعیین اهداف SMART به شما این امکان را می‌دهد که با ارزیابی اقداماتی که برای رسیدن به هدف خود انجام دهید، آنچه را که می‌خواهید به آن دست یابید، به طور واقع بینانه ارزیابی کنید.برای مثال، ممکن است هدفی را برای «بهتر شدن» در تایپ تعیین کنید. با این حال، با ارزیابی این هدف با استفاده از روش SMART، می‌بینید که هدف شما کاملا مبهم است. با بیان مجدد هدف خود با عبارات قابل اندازه گیری، مانند "توانایی تایپ کلمات بیشتری در دقیقه"، یک هدف SMART دارید که می‌توان به آن دست یافت. سپس می‌توان ویژگی‌های این هدف را به تفصیل بیشتر بیان کرد تا ویژگی‌های باقی مانده از فرآیند هدف SMART را منعکس کند.نحوه تعیین اهداف SMARTوقتی تصمیم می‌گیرید برای خود هدفی تعیین کنید، مراحل SMART را دنبال کنید تا به شما در دستیابی به اهدافتان کمک کند:هدف خود را مشخص کنید.هدف خود را قابل اندازه‌گیری کنید.هدف خود را دست یافتنی کنید.مطمئن شوید که مرتبط است.برنامه‌ای زمان‌بندی شده ایجاد کنید.1. هدف خود را مشخص کنید.اولین قدم در ایجاد یک هدف دست یافتنی این است که با شیوه‌ی توصیف آن را مشخص کنید. آن را در شرایط کمّی در نظر بگیرید و مشخص کنید که برای رسیدن به آن چه اقداماتی نیاز دارید. مثال‌های زیر نشان می‌دهند که چگونه می‌توانید یک هدف گسترده را در یک هدف SMART خاص تنظیم کنید.مثال هدف قبل از معیارهای «مشخص»: «می‌خواهم در تایپ کردن بهتر شوم.»مثال هدف بعد از معیارهای "مشخص": «من می‌خواهم سرعت تایپ خود را افزایش دهم.»این هدف مثالی بیانیه‌ی گسترده‌ای دارد که می‌تواند رویکردها و اقدامات متفاوتی را ارائه دهد - مانند یادگیری تکنیک‌های مناسب تایپ یا نگاه نکردن به صفحه‌کلید در حین تایپ - و با ارزیابی اینکه کدام جنبه از تایپ را می‌توان به عنوان هدف تعیین کرد، آن را مشخص‌تر می‌کند. سپس این مثال را می‌توان بیشتر ارزیابی کرد تا بررسی شود که با معیارهای باقیمانده‌ی یک هدف SMART مطابقت دارد.2. هدف خود را قابل اندازه‌گیری کنید.پس از تعیین هدف مشخص خود، زمان آن رسیده که ارزیابی کنید چگونه برای اندازه‌گیری آن اقدام خواهید کرد. این مرحله در فرآیند SMART از شما می‌خواهد تا روش‌های اندازه‌گیری پیشرفت خود را اعمال کنید.در جهت رسیدن به هدف، قابل اندازه‌گیری بودن، هر اقدامی که برای کمک به پیشرفت به سمت هدفتان انجام می‌دهید، در نظر می‌گیرد. برای مثال، ممکن است به شکل ردیابی و اندازه‌گیری زمانی باشد که برای به سرانجام رسیدن اقدامی یا رسیدن به یک نقطه عطف طول می‌کشد. مثال زیر تکامل یک هدف گسترده را به یک هدف خاص و قابل اندازه‌گیری نشان می‌دهد.مثال هدف قبل از معیارهای "قابل اندازه گیری": «من سرعت تایپ خود را افزایش خواهم داد.»مثال هدف بعد از معیارهای "قابل اندازه گیری": «من می‌خواهم سرعت تایپ خود را از 50 کلمه در دقیقه به 65 کلمه در دقیقه افزایش دهم، و می‌توانم پیشرفت خود را با انجام تست‌های زمان‌بندی شده که افزایش سرعت تایپ من را نشان می‌دهد، اندازه‌گیری کنم.»3. هدف خود را دست‌یافتنی کنید.پس از نوشتن یک هدف مشخص و ارزیابی نحوه‌ی اندازه‌گیری آن، در نظر بگیرید که هدف تعیین شده شما چقدر و آیا قابل دستیابی است یا خیر. در نظر گرفتن اینکه چقدر طول می‌کشد، موانع احتمالی و روش‌های اندازه‌گیری همگی به شما کمک می‌کنند تا شانس واقعی دستیابی به هدف تعیین شده خود را تعیین کنید. هر چه هدف واقع‌بینانه‌تر و دست‌یافتنی‌تر باشد، احتمال ادامه کار برای رسیدن به آن بیشتر خواهد بود. مثال‌های زیر را در نظر بگیرید که تأثیر «قبل» و «بعد» را هنگام اعمال معیارهای «قابل دستیابی» به هدفتان نشان می‌دهند.مثال هدف قبل از معیارهای «قابل دستیابی»: «من سرعت تایپ خود را از 50 کلمه در دقیقه به 100 کلمه در دقیقه افزایش خواهم داد.»مثال هدف بعد از معیارهای «قابل دستیابی»: «من می‌خواهم سرعت تایپ خود را از 50 کلمه در دقیقه به 65 کلمه در دقیقه افزایش دهم و می‌توانم با افزایشی اندک در سرعت تایپ در هر هفته به این هدف برسم.»این جنبه از استراتژی SMART همچنین به قابل اندازه‌گیری بودن هدف شما مربوط می‌شود. با یک هدف قابل اندازه‌گیری مشخص، احتمال دستیابی به آن بیشتر است زیرا می‌تواند به شما این امکان را بدهد که ببینید دقیقاً چگونه پیشرفت خود را در حین کار برای رسیدن به هدف به دست خواهید آورد. در حالی که در هدف مثال ما رسیدن به 100 کلمه در دقیقه می‌تواند قابل دستیابی باشد، وقتی به بقیه معیارهای SMART مربوط می‌شود، اینجا می‌تواند این‌طور باشد که این هدف در بازه‌ی زمانی‌ای که برنامه‌ریزی کرده‌اید قابل دستیابی نیست، یا به منابع بیشتری نیاز داشته باشید تا به هدفتان برسید.4. مطمئن شوید که مرتبط است.زمانی که هدفی مرتبط است، مستقیماً به یک مهارت یا استراتژی توسعه‌ی حرفه‌ای مربوط می‌شود که می‌خواهید آن را بهبود ببخشید. به عنوان مثال، اگر می‌خواهید در ارزیابی بعدی کارمندان شما نمره‌ی بالایی دریافت کنند، منطقی است که هدفی تعیین کنید تا به شما کمک کند تا مهارت‌ها و گردش کار خود را برای پیشرفت به آن هدف بهبود بخشید. علاوه بر این، هر نقطه‌ی عطفی که تعیین می‌کنید یا اقداماتی که برای رسیدن به هدف خود انجام می‌دهید باید مستقیماً بر پیشرفت شما تأثیر بگذارد. مثال‌های زیر نشان می‌دهند که چگونه صفت «مرتبط» اعمال می‌شود.مثال هدف قبل از معیارهای "مرتبط": «من می خواهم سرعت تایپ خود را افزایش دهم، بنابراین هر روز 15 دقیقه را برای سازماندهی فضای کاری خود اختصاص می‌دهم.»مثال هدف بعد از معیارهای "مرتبط": «من می‌خواهم سرعت تایپ خود را از 50 کلمه در دقیقه به 65 کلمه در دقیقه افزایش دهم، بنابراین هر روز 15 دقیقه را برای تمرین تایپ و تست‌های سرعت زمان‌بندی‌شده اختصاص می‌دهم.»این مثال یک اقدام مرتبط را نشان می‌دهد که می‌تواند برای کمک به پیشرفت به سمت دستیابی به هدف انجام شود. هدف و اقدامات قابل اندازه‌گیری شما باید به طور منسجمی مرتبط باشند.5. یک برنامه‌ی زمانی محدود ایجاد کنید.محدود به زمان بودن اشاره دارد به جدول زمانی‌ای که برای کار و تلاش به سمت اهداف خود تعیین می‌کنید و همچنین مدت زمان لازم برای رسیدن به نقاط عطف و دستیابی به نتایج نهایی. در نظر بگیرید که هدف شما یک هدف کوتاه مدت یا بلند مدت است. حالا می‌توانید یک جدول زمانی تعیین کنید.و برای خود برنامه ریزی کنید تا ضرب‌الاجل‌ها را رعایت کنید و به هدف خود برسید. جدول زمانی شما نیز باید واقع‌بینانه باشد و به شما فرصت‌های زیادی را بدهد تا هدف‌تان را از نظر ارتباط، مشخص بودن و دستیافتنی بودن اصلاح کنید. مرحله‌ی نهایی فرآیند SMART را در مثال زیر در نظر بگیرید.مثال هدف قبل از معیارهای "محدود به زمان": «من با اختصاص دادن 15 دقیقه هر روز برای تمرین تایپ سرعت و انجام تست‌های زمان بندی شده، سرعت تایپ خود را از 50 کلمه در دقیقه به 65 کلمه در دقیقه افزایش خواهم داد.»مثال هدف بعد از معیارهای «محدود به زمان»: «من ظرف سه ماه سرعت تایپ خود را از 50 کلمه در دقیقه به 65 کلمه در دقیقه افزایش خواهم داد. من هر روز 15 دقیقه را به تمرین با سرعت اختصاص می‌دهم و هر هفته تست‌هایی زمان‌بندی شده را برای سنجش پیشرفتم می‌گذارم.»این هدف اکنون با تمام معیارهای یک هدف SMART مطابقت دارد زیرا نشان می‌دهد که هدف چقدر خاص است، راهی برای اندازه‌گیری پیشرفت ترسیم می‌کند، قابل دستیابی است و با توسعه‌ی مهارت مورد نظر مرتبط است و یک جدول زمانی برای هر نقطه‌ی عطف و تکمیل هدف تعیین می‌کند. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Fri, 17 Mar 2023 00:09:05 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-cngtnbhbuit7 یک راهنمایی دوستانه‌ی والدین برای آموزش توالت به کودکان مبتلا به اتیسمhttps://t.me/dr_roshdبسیاری از والدین ممکن است آموزش توالت به کودک مبتلا به اتیسم را چالش برانگیز بدانند. در اینجا چند نکته آورده شده است درمورد این‌که چه زمانی کودک شما آماده شروع آموزش توالت است، این‌که چگونه آموزش توالت ممکن است برای کودکان اتیستیک متفاوت باشد و چگونه از طریق فرآیند آموزش توالت به بهترین شکل از کودک خود حمایت کنید.چه زمانی باید آموزش توالت را شروع کنم؟اینجا فهرستی از مهارت‌ها آورده شده است که می‌تواند شاخص خوبی برای سنجش آمادگی کودک شما برای آموزش توالت باشد. لازم نیست که کودک شما همه‌ی آن‌ها را داشته باشد؛ با این حال اگر کودک شما در حال حاضر هیچ کدام از موارد زیر را ندارد، ممکن است برای شروع آموزش توالت آماده نباشد.تعادل لازم برای نشستن روی توالت به مدت ۲ الی ۵ دقیقه را دارد.در طول روز تقریبا ۱.۵ تا ۲ ساعت مداوم خشک می‌ماند.می‌تواند فرمان‌های ساده را دنبال کند: «بیا!»، «اینجا بشین!»نسبت به تحریک مثانه برای ادرار یا روده واکنش نشان می‌دهد.زمانی که کثیف می‌شود، دیگران را آگاه می‌کند و نسبت به کثیفی واکنش نشان می‌دهد.علاقه‌ی خود را به دیگران نشان می‌دهد.در موقعیت‌های روزمره دیگر از شما تقلید می‌کند.- چگونه از کودک خود حمایت کنیم؟تغییراتی که ممکن است به کودک شما کمک کند:یک پادری روی زمین بگذارید و یک صندلی کوچک کوسن‌دار به توالت اضافه کنید.تغییر لامپ‌ها به لامپ‌های کم نورتر و با نورهای گرم‌تراگر سر و صدا زیاد است از کودک بخواهید در حمام از هدفون استفاده کند.اضافه کردن لوازمی با توجه به شخصیت مورد علاقه یا حیوانات مورد علاقه و... (حوله، ماتیک، صابون)گام‌های کوچک در طول زمان:شما می‌خواهید توالت یک فعالیت ایمن و آرامش بخش باشد. شما نمی‌خواهید با کودک خود برای نشستن روی توالت مبارزه کنید.قدم‌ها را تا زمانی که راحت باشند، خرد و کوچک کنید (اگر کودک شما از نشستن روی توالت خودداری می‌کند، با عوض کردن پوشک نزدیک توالت یا رفتن به سمت توالت شروع کنید).به فرزندتان برای تکمیل مرحله‌ای که هدف شماست پاداش دهید. پاداش می‌تواند یک اسنک، برچسب، یا در آغوش گرفتن و تحسین بزرگ باشد.تقویتبه طور مداوم به کودک خود برای انجام کارهای سخت پاداش دهید. اگر هدف شما این است که کودکتان به مدت ۱ دقیقه در توالت بنشیند، هر بار که این کار را انجام می‌دهد به او پاداش بدهید. اگر هدف شما این است که کودکتان به طور مستقل خودش را پاک کند، هر بار که این کار را انجام می‌دهد به او پاداش بدهید.برای دسترسی سریع، اسباب بازی‌ها را در توالت نگه دارید.هنگام استفاده از تقویت کننده مهم است که آن را بلافاصله پس از بروز رفتار به کودک بدهید.برنامه/مراحلی برای توالت کردن تهیه کنیدزمان‌هایی را در طول روز مشخص کنید که فرزندتان را مجبور می‌کنید روی توالت بنشیند. سعی کنید زمان‌هایی که بین فعالیت‌ها وقفه می‌افتد یا اوقات فراقت از فعالیت را به این کار اختصاص دهید تا فعالیت‌های دیگر را به‌خاطر این کار قطع نکنید. در صورت امکان، هر چند ساعت یک زمان را برای نشستن برنامه ریزی کنید، اما در صورت نیاز، ۵ تا ۶ بار در روز می‌تواند کارساز باشد. ثبات در این روال مهم است!نشانه‌ای خاص را انتخاب کنید تا قبل از زمان توالت به فرزندتان بدهید: یک عبارت شفاهی مانند «بیا بریم دستشویی»، یک کارت تصویری از توالت، یا یک تایمر/زنگ هشدار. هم‌آیندی با نشانه به کودک شما کمک می‌کند تا به روال جدید عادت کند.کودک شما می‌تواند فقط 5 ثانیه بنشیند یا ممکن است تا 5 دقیقه بنشیند. به آرامی تحمل او را افزایش دهید. اجازه ندهید فرزندتان بیش از 5 تا 10 دقیقه روی توالت بنشیند زیرا می‌خواهیم بداند توالت رفتن باید یک فعالیت کوتاه باشد.پشتیبانی بصری ارائه دهیداگر کودک شما تاخیر زبانی دارد، دستورات کلامی را به حداقل برسانید! برای طی کردن تمام مراحل از تصاویر بصری استفاده کنید. یک برنامه تصویری از کل فرآیند توالت کردن ممکن است مفید باشد؛ یا فقط چند تصویر برای یادآوری مراحل خاصی که برای کودک شما سخت‌تر است. در صورت لزوم، بدن کودک خود را به آرامی، با استفاده از سرنخ‌های جسمانی، از طریق همراهی مرحله به مرحله راهنمایی کنید.برای دیدن منبع مقاله اینجا کلیک کنید. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Thu, 05 Jan 2023 20:04:53 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B3%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%87%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-brd1ab6xqpw8 اکتبر 2007 - تحقیقات گزارش شده در مجله اتیسم و اختلالات رشد نشان داد که خصیصه‌ها و گاهی علائم شدید اتیستیک مانند حرکات تکراری، مشکلات در تعامل با دیگران و اختلال در ارتباط با افزایش سن بهبود می‌یابند.https://t.me/dr_roshdنویسنده‌ی اصلی پل تی شاتاک، استادیار مددکاری اجتماعی در دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس گفت:«به طور متوسط، مردم در حال بهتر شدن هستند. این یافته‌ای امیدوارکننده است، اما واقعیت این است که مبتلایان به اتیسم شدید برای نیازهای روزمره خود و مراقبت از بقیه‌ی موارد مربوط به زندگی به دیگران وابسته هستند.»محققان توضیح می‌دهند که اتیسم اختلالی شایع در ایالات متحده است که از هر 150 کودک یک نفر و تعداد ناشناخته‌ای از بزرگسالان به آن مبتلا هستند. گزارش حاضر بخشی از یک مطالعه طولی-ابتکاری است که روی بیش از 400 نوجوان و بزرگسال مبتلا به اتیسم و خانواده‌های آن‌ها انجام شده است.مارشا میلیک سلتزر، استاد مددکاری اجتماعی و مدیر مرکز مدیسون ویزمن دانشگاه ویسکانسین توضیح داد:«این پروژه یکی از بزرگترین مطالعات طولانی مدت در مورد اتیسم است و نشان دهنده‌ی همکاری تیمی از محققان است که با هم در حال بررسی چگونگی تغییر اتیسم در طول زندگی هستند.»شرکت کنندگان از آژانس‌های خدماتی، مدارس و کلینیک‌ها، نیمی از ویسکانسین و نیمی از ماساچوست استخدام شدند. مصاحبه‌های عمقی هر 18 ماه یکبار با والدین انجام می‌شود تا تغییرات در علائم و رفتار فرزندانشان ارزیابی شود. گزارش فعلی تغییرات 241 نوجوان و بزرگسال را که در ابتدا بین 10 تا 52 سال سن داشتند در یک دوره پنج ساله مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و نشان داد که نسبت قابل توجهی بهبود در علائم و رفتارهای ناسازگار اتفاق افتاده است.پل شاتاک اظهار داشت:«برای همه‌ی علائم اصلی، درصد افرادی که بهبود می‌یابند همیشه بیشتر از درصدی بود که بدتر می‌شدند. اگر تغییر قابل توجهی در علائم در طول زمان وجود داشت، همیشه در جهت بهبود بود، اگرچه همیشه گروهی در وسط وجود داشت که تغییری نشان نمی‌داد. میانگین هرگز پایین نیامد.»محققان تغییرات در ویژگی‌های معمول اتیسم را با استفاده از مقوله‌های وسیعی مانند اختلال در ارتباطات کلامی و غیرکلامی، اختلال در تعامل اجتماعی و رفتارهای تکرارشونده با تمرکز بر 32 علامت خاص از جمله گفتگوی متقابل و علاقه به افراد، اجبارها و تشریفات ارزیابی کردند. رفتارهای ناسازگار غیراختصاصی مانند پرخاشگری و خودآزاری نیز اندازه گیری شد. در تمامی دسته‌ها، نسبت بیشتری از شرکت‌کنندگان بهبود یافتند تا اینکه بدتر شده باشند، برخلاف بهبود کمتر در میان 69 درصدی که دارای ناتوانی‌های ذهنی بودند.پل شاتاک نتیجه گرفت:«مطالعه‌ی ما نشان می‌دهد که تغییرات قابل توجهی در حال رخ دادن است. اما از نظر مکانیسم‌های بیولوژیکی اساسی، ما هنوز نمی‌دانیم چه اتفاقی می‌افتد.»چشم انداز درک بیشتر اتیسم در مطالعه‌ی جداگانه‌ای از روانشناسان دانشگاه میامی، پیتر موندی و لیزا نیول ارائه شده است که در Current Directions in Psychological Science منتشر شده است که تحقیقات اخیر را در مورد مهارتی رشدی به نام "توجه مشترک" که کمتر درک شده است ارزیابی می‌کند. محققان توضیح می‌دهند که توانایی به اشتراک گذاشتن اطلاعات و درک افکار و مقاصد دیگران، انسان را از سایر نخستی‌ها متمایز می‌کند و یک عنصر کلیدی در توسعه زبان و عملکرد اجتماعی است. اتیسم با "اختلالات مزمن و مشخص در شروع توجه مشترک" یا عدم توانایی در به اشتراک گذاشتن خود به خود تجربیات با دیگران مشخص می‌شود.نوزادان با استفاده از توجه مشترک، دنبال کردن نگاه دیگران و با استفاده از تماس چشمی و حرکاتی برای جلب توجه اطرافیان خود ارتباط برقرار می‌کنند و یاد می‌گیرند. این یک مهارت حیاتی است؛ نه فقط در دوران نوزادی. محققان اظهار می‌دارند افرادی که قادر به دنبال کردن تعامل و واکنش به توجه مشترک نیستند، ممکن است ظرفیت‌ ارتباطی‌شان برای همیشه مختل شود.مفهوم توجه مشترک مستلزم ادغام چندین شبکه در مغز است. «مدل سیستم‌های توجه» مطرح می‌کند که شناخت اجتماعی ناشی از دو شکل اساسی توجه است که توسط شبکه‌های مختلف نورون‌ها تنظیم می‌شود. یکی شامل توجه به دنیای بیرون و اعمال دیگران است، دیگری شامل توجه به خود است.محققان مطرح می‌کنند که توجه مشترک به این بستگی دارد که این دو ناحیه از مغز در طول رشد به هم متصل شوند، به طوری که فرد بتواند مسیر هم‌زمان را از جهت توجه خود و دیگران حفظ کند. آنها اشاره می‌کنند که «ارتباط بین مناطقی از مغز، به ویژه آن‌هایی که در شروع توجه مشترک نقش دارند، یکی از اختلالات شناختی اصلی اتیسم است». مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Fri, 23 Dec 2022 20:44:33 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D9%87%D8%B1-%D8%A2%D9%86%DA%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D9%84%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D9%85%D8%B1-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AF-ktyom3qgu5op بیماری آلزایمر چیست؟بیماری آلزایمر نوع پیشرونده‌ی زوال عقل است. زوال عقل اصطلاحی گسترده‌تر برای شرایطی است که بر حافظه، تفکر و رفتار تأثیر منفی می‌گذارد. تغییراتی که در زندگی روزمره اختلال ایجاد می‌کند. دمانس می تواند علل مختلفی داشته باشد، مانند آسیب‌های مغزی یا بیماری‌ها. علت گاهی اوقات ناشناخته است.طبق گزارش انجمن آلزایمر، بیماری آلزایمر 60 تا 80 درصد از موارد زوال عقل را تشکیل می‌دهد. اکثر افراد مبتلا به این بیماری پس از سن 65 سالگی تشخیص داده می‌شوند. اگر قبل از آن زمان تشخیص داده شود، معمولا به عنوان بیماری آلزایمر "شروع جوانی" یا "شروع زودرس" نامیده می‌شود.https://t.me/dr_roshdهیچ درمانی برای آلزایمر وجود ندارد، اما درمان‌هایی وجود دارد که می‌توانند پیشرفت بیماری را کاهش دهند.حقایقی درمورد آلزایمراگرچه بسیاری از مردم در مورد بیماری آلزایمر شنیده‌اند، اما دانستن حقایق مفید است. در اینجا برخی از جزئیات کلیدی در مورد این شرایط وجود دارد:بیماری آلزایمر یک بیماری مزمن (طولانی مدت) است. نشانه‌ای معمول از نشانه‌های پیری نیست.آلزایمر و زوال عقل یکسان نیستند. بیماری آلزایمر نوعی زوال عقل است.علائم آن به تدریج ظاهر می‌شود و اثرات آن بر روی مغز تخریبی است، به این معنی که آهسته-آهسته به زوال می‌انجامد.هر کسی ممکن است به بیماری آلزایمر مبتلا شود، اما برخی افراد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن هستند. این شامل افراد بالای 65 سال و کسانی است که سابقه‌ی خانوادگی این بیماری را دارند.هیچ نتیجه‌‌ی مورد انتظار واحدی برای افراد مبتلا به آلزایمر وجود ندارد. برخی از افراد مدت‌ههای طولانی با آسیب شناختی خفیف زندگی می‌کنند، در حالی که برخی دیگر شروع سریع‌تر علائم و پیشرفت سریع‌تر بیماری را تجربه می‌کنند.هنوز هیچ درمانی برای آلزایمر وجود ندارد، اما درمان می‌تواند به کند کردن پیشرفت بیماری کمک کند و ممکن است کیفیت زندگی را بهبود بخشد.سفر هر فرد با بیماری آلزایمر متفاوت است.علائم بیماری آلزایمرهمه‌ی ما گه‌گاهی دچار فراموشی می‌شویم. اما افراد مبتلا به بیماری آلزایمر رفتارها و علائم خاصی را نشان می‌دهند که با گذشت زمان بدتر می‌شود. این موارد می‌تواند شامل موارد زیر باشد:از دست دادن حافظه بر فعالیت های روزانه، مانند قرار ملاقات ها تأثیر می‌گذارد.مشکل در کارهای آشنا، مانند استفاده از مایکروویومشکلات در حل مسئلهمشکل در گفتار یا نوشتندچار سردرگمی در مورد زمان ها یا مکان‌ها می‌شوند.کاهش قضاوتکاهش بهداشت فردیتغییرات خلقی و شخصیتیکناره‌گیری از دوستان، خانواده و جامعهاین علائم همیشه به این معنی نیست که فرد مبتلا به آلزایمر است. مراجعه به پزشک برای تعیین علت مهم است.علائم بسته به مرحله بیماری تغییر می‌کند. در مراحل بعدی، افراد مبتلا به آلزایمر معمولاً در صحبت کردن، حرکت کردن یا پاسخ دادن به آنچه در اطرافشان اتفاق می‌افتد، مشکل قابل توجهی دارند.تشخیص بیماری آلزایمرتنها راه قطعی برای تشخیص بیماری آلزایمر، بررسی بافت مغز پس از مرگ است. اما پزشک می‌تواند از معاینات و آزمایش‌های دیگری برای ارزیابی توانایی‌های ذهنی، تشخیص زوال عقل و رد سایر شرایط استفاده کند.پزشک احتمالاً با گرفتن سابقه پزشکی شروع می‌کند. آنها ممکن است این موارد را بررسی کنند:علائمسابقه پزشکی خانوادگیسایر شرایط سلامت فعلی یا گذشتهداروهای فعلی یا گذشتهرژیم غذایی، مصرف الکل و سایر عادات سبک زندگیهمچنین، پزشک احتمالاً آزمایش‌های متعددی را برای کمک به تشخیص اینکه آیا شما به بیماری آلزایمر مبتلا هستید، درخواست کند.تست‌های آلزایمرهیچ آزمایشی قطعی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. با این حال، آزمایش‌های ذهنی، فیزیکی، عصبی و تصویربرداری می‌تواند به پزشک شما در رسیدن به تشخیص کمک کند.پزشک شما ممکن است با آزمایش وضعیت روانی شروع کند. این می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا شما را ارزیابی کنند:حافظه‌ی کوتاه مدتحافظه‌ی بلند مدتجهت‌گیری مکان و زمانبرای مثال، ممکن است از شما بپرسند:چه روزی است؟رئیس جمهور کیست؟برای به خاطر سپردن و یادآوری فهرست کوتاهی از کلماتبعد، آن‌ها احتمالاً یک معاینه فیزیکی انجام می‌دهند. به عنوان مثال، آن‌ها ممکن است:فشار خون را چک کنندضربان قلب را ارزیابی کننددمای بدن شما را اندازه بگیرنددر برخی موارد درخواست آزمایش ادرار یا خون کنندپزشک شما همچنین ممکن است یک معاینه عصبی برای رد سایر تشخیص‌های احتمالی مانند مسائل پزشکی حاد مثل عفونت یا سکته انجام دهد. در طول این آزمایش‌ها، آن‌ها شما را در این موارد بررسی خواهند کرد:رفلکس‌هاتون عضلانیسخن، گفتارپزشک شما همچنین ممکن است مطالعات تصویربرداری مغز را تجویز کند. این مطالعات، که تصاویری از مغز شما ایجاد می‌کند، می‌تواند شامل موارد زیر باشد:اسکن تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). MRI می‌تواند به شناسایی نشانگرهای کلیدی مانند التهاب، خونریزی و مشکلات ساختاری کمک کند.توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن. سی تی اسکن تصاویر اشعه ایکس را می‌گیرد که می‌تواند به پزشک کمک کند تا ویژگی‌های غیرطبیعی مغز شما را بررسی کند.سایر آزمایش‌هایی که پزشک ممکن است انجام دهد شامل آزمایش خون برای بررسی ژن‌هایی است که ممکن است نشان‌دهنده‌ی خطر بالاتر ابتلا به بیماری آلزایمر باشد.داروی آلزایمرهیچ درمان شناخته شده‌ای برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. با این حال، پزشک شما می‌تواند داروها و سایر روش‌های درمانی را برای کمک به کاهش علائم و به تاخیر انداختن پیشرفت بیماری تا زمانی که ممکن است توصیه کند.برای آلزایمر زودرس تا متوسط، پزشک ممکن است داروهایی مانند دونپزیل (آریسپت) یا ریواستیگمین (اکسلون) را تجویز کند. این داروها می‌توانند به حفظ سطوح بالای استیل کولین در مغز شما کمک کنند. این می‌تواند به سلول‌های عصبی مغز شما کمک کند تا سیگنال‌ها را بهتر ارسال و دریافت کنند. به نوبه خود، این ممکن است برخی از علائم آلزایمر را کاهش دهد.یک داروی جدیدتر به نام آدوکانوماب (Aduhelm) فقط برای کسانی که آلزایمر اولیه دارند توصیه می‌شود. تصور می‌شود که پلاک‌های پروتئینی که در اثر آلزایمر در مغز ایجاد می‌شوند را کاهش می‌دهد. با این حال، نگرانی‌هایی در مورد اینکه آیا مزایای بالقوه دارو بر خطرات آن بیشتر است وجود دارد.برای درمان آلزایمر در مرحله متوسط تا اواخر، پزشک ممکن است دونپزیل (آریسپت) یا ممانتین (نامندا) را تجویز کند. ممانتین می‌تواند به جلوگیری از اثرات گلوتامات اضافی کمک کند. گلوتامات یک ماده شیمیایی در مغز است که در بیماری آلزایمر به مقدار بیشتری آزاد می‌شود و به سلول‌های مغز آسیب می‌رساند.پزشک شما همچنین ممکن است داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد اضطراب یا داروهای ضد روان پریشی را برای کمک به درمان علائم مرتبط با آلزایمر توصیه کند. این علائم بر اساس پیشرفت بیماری متفاوت است و می‌تواند شامل موارد زیر باشد:افسردگیمشکل در خوابیدن در شبتحریکتوهماتاگرچه نیازهای مراقبتی یک فرد مبتلا به آلزایمر در طول زمان افزایش می‌یابد، اما علائم دقیق آن از فردی به فرد دیگر متفاوت خواهد بود.سایر درمان‌های آلزایمرعلاوه بر دارو، تغییر سبک زندگی می‌تواند به شما در مدیریت بیماری کمک کند. به عنوان مثال، پزشک شما ممکن است استراتژی‌هایی را برای کمک به شما یا عزیزتان ایجاد کند:ساده کردن وظایفمحدود کردن سردرگمی‌هااستراحت هر روزه به اندازه‌ی کافیاستفاده از تکنیک‌های آرام سازیایجاد محیطی آرامهمراه با پزشکتان، تیمی از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی می‌توانند به شما در حفظ کیفیت زندگی در تمام مراحل سفر آلزایمر کمک کنند. یک تیم مراقبتی برای آلزایمر ممکن است شامل موارد زیر باشد:فیزیوتراپیست، برای کمک به فعال ماندنمتخصص تغذیه، برای حفظ یک رژیم غذایی متعادل و مغذیداروساز، برای کمک به نظارت بر داروهامتخصص سلامت روان، که ممکن است با فرد مبتلا به آلزایمر و همچنین مراقبان او کار کندمددکار اجتماعی، برای کمک به دسترسی به منابع و پشتیبانیمرکز مراقبت و استراحت، برای ارائه مراقبت‌های کوتاه مدت برای فرد مبتلا به آلزایمر در زمانی که مراقبان او به طور موقت در دسترس نیستند.مرکز مراقبت و آسایشگاه، برای مدیریت علائم در یک محیط راحت و حمایتی در پایان زندگیبرخی از مطالعات و منابع معتبر نشان داده‌اند که ویتامین E می‌تواند به کاهش از دست دادن عملکرد در آلزایمر کمک کند، به خصوص زمانی که با داروهایی مانند دونپزیل که استیل کولین را در مغز افزایش می‌دهد مصرف شود. اما سایر تحقیقات هیچ فایده‌ای در مصرف ویتامین E برای بیماری آلزایمر نشان ندادند. به طور کلی، به شواهد بیشتری نیاز است.قبل از مصرف ویتامین E یا هر مکمل دیگری حتما با پزشک خود مشورت کنید. ویتامین E می‌تواند با برخی از داروهای مورد استفاده برای درمان بیماری آلزایمر تداخل داشته باشد.علاوه بر تغییر سبک زندگی، چندین روش درمانی جایگزین و مکمل وجود دارد که می‌توانید از پزشک خود در مورد آن‌ها سوال کنید.دمانس درمقابل آلزایمراصطلاحات "زوال عقل" و "آلزایمر" گاهی اوقات به جای یکدیگر استفاده می‌شوند. با این حال، این دو شرط یکسان نیستند. آلزایمر نوعی زوال عقل است.زوال عقل یک اصطلاح گسترده‌تر برای شرایطی است که علائم مربوط به از دست دادن حافظه مانند فراموشی و سردرگمی را نشان می‌دهد. زوال عقل شامل شرایط خاص‌تری است، مانند بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون، آسیب مغزی تروماتیک و موارد دیگر که می‌توانند این علائم را ایجاد کنند.علل، علائم و درمان برای این شرایط می‌تواند متفاوت باشد.علل و عوامل خطر بیماری آلزایمرکارشناسان نمی‌توانند تنها یک علت برای بیماری آلزایمر تعیین کنند، اما آن‌ها عوامل خطر خاصی را شناسایی کرده‌اند، از جمله:سن: اکثر افرادی که به بیماری آلزایمر مبتلا می‌شوند 65 سال یا بیشتر سن دارند.سابقه خانوادگی: اگر یکی از اعضای نزدیک در خانواده‌ی شما به این عارضه مبتلا شده است، احتمال ابتلا در شما بیشتر است.ژنتیک: ژن‌های خاصی با بیماری آلزایمر مرتبط هستند.داشتن یک یا چند مورد از این عوامل خطر به این معنی نیست که شما به بیماری آلزایمر مبتلا خواهید شد. این عوامل تنها سطح ریسک ابتلا را در شما را بالا می‌برد.سایر عوامل خطر احتمالی شامل سابقه‌ی موارد زیر است:افسردگیسیگار کشیدنبیماری قلب و عروقیآسیب مغزی تروماتیک قبلیبرای کسب اطلاعات بیشتر در مورد خطر ابتلا به آلزایمر، با پزشک خود صحبت کنید.آلزایمر و ژنتیکدر حالی که هیچ علتی قابل شناسایی برای آلزایمر وجود ندارد، ژنتیک ممکن است نقش کلیدی داشته باشد. یک ژن به طور خاص مورد توجه محققان است. آپولیپوپروتئین E (APOE) ژنی است که با شروع علائم آلزایمر در افراد مسن مرتبط است.آزمایش خون می‌تواند تعیین کند که آیا نسخه خاصی از این ژن دارید که خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می‌دهد. به خاطر داشته باشید که حتی اگر فردی این ژن را داشته باشد، ممکن است به آلزایمر مبتلا نشود.عکس این موضوع نیز صادق است: ممکن است فردی حتی اگر ژن را نداشته باشد، همچنان به آلزایمر مبتلا شود. هیچ راهی برای تشخیص قطعی وجود ندارد که آیا کسی به آلزایمر مبتلا خواهد شد یا خیر.ژن‌های دیگر نیز می‌توانند خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش دهند. چندین ژن نادر با برخی از موارد شروع جوان‌تر این بیماری مرتبط هستند.مراحل آلزایمرآلزایمر یک بیماری پیشرونده است، به این معنی که علائم به تدریج در طول زمان افزایش می‌یابد. هفت مرحله اصلی وجود دارد:مراحل 1-3: پیش از زوال عقل و اختلال شناختی خفیفمرحله 1: هیچ علامتی در این مرحله وجود ندارد. اگر سابقه خانوادگی آلزایمر دارید و هیچ علامتی ندارید، ممکن است بخواهید با یک پزشک در مورد راهکارهایی برای پیری سالم صحبت کنید.مرحله 2. اولین علائم ظاهر می‌شوند، مانند فراموشی.مرحله 3. اختلالات جسمی و شناختی خفیف ظاهر می‌شود، مانند کاهش حافظه و تمرکز. یادگیری مهارت‌های جدید ممکن است سخت‌تر شود. این تغییرات ممکن است تنها توسط فردی بسیار نزدیک به فرد قابل توجه باشد.مراحل 4-7: زوال عقلمرحله 4. آلزایمر اغلب در این مرحله تشخیص داده می‌شود، اما هنوز خفیف در نظر گرفته می‌شود. مشاهده از دست دادن حافظه و مشکل در مدیریت کارهای روزمره معمول است.مرحله 5. علائم متوسط تا شدید، به کمک عزیزان یا مراقبین نیاز دارد. این مراقبت برای اطمینان از برآورده شدن نیازهای روزانه، مانند خوردن وعده های غذایی و مدیریت خانه، ضروری است.مرحله 6. در این مرحله، فرد مبتلا به آلزایمر برای کارهای اساسی مانند غذا خوردن، لباس پوشیدن و توالت کردن به کمک نیاز دارد.مرحله 7. این مرحله شدیدترین و آخرین مرحله آلزایمر است. معمولاً از دست دادن تدریجی گفتار و حالات چهره وجود دارد. حرکت به احتمال زیاد محدود می‌شود.زمانی که فرد در این مراحل پیشرفت می‌کند، به حمایت فزاینده‌ای از سوی مراقبین خود نیاز خواهد داشت.با پزشک خود در مورد استراتژی‌هایی صحبت کنید که به شما در مدیریت این تغییرات کمک می کند. مراقبت مناسب می‌تواند به شما در حفظ آسایش و کیفیت زندگی تا زمانی که ممکن است کمک کند.همچنین مهم است که برنامه مراقبت خود را با عزیزان خود در میان بگذارید. افراد مبتلا به آلزایمر با پیشرفت بیماری به کمک بیشتری در تصمیم گیری‌های پزشکی نیاز خواهند داشت.افراد مبتلا به آلزایمر معمولاً پس از تشخیص 4 تا 8 سال زندگی می‌کنند، اگرچه برخی از آنها تا 20 سال زندگی می‌کنند.آلزایمر با شروع جوانیآلزایمر معمولاً افراد 65 سال و بالاتر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با این حال، ممکن است در سنین 30، 40 یا 50 سالگی در افراد رخ دهد. به این حالت آلزایمر زودرس می‌گویند. این نوع آلزایمر کمتر از 10 درصد از جمعیت شناسایی شده‌ی افراد مبتلا به این بیماری را تحت تاثیر قرار می‌دهد.از آنجایی که پزشکان همیشه به دنبال علائم آلزایمر در بزرگسالان جوان نیستند، تشخیص آن می‌تواند زمان زیادی طول بکشد. علائم شروع زودرس آلزایمر به مرحله‌ی بیماری بستگی دارد. علائم اولیه می‌تواند شامل از دست دادن خفیف حافظه و مشکل در تمرکز یا اتمام کارهای روزمره باشد. پیدا کردن کلمات مناسب ممکن است سخت باشد و ممکن است زمان زیادی طول بکشد.برخی از مطالعات منابع معتبر دریافته‌اند که برخی تغییرات بینایی و چشمی می‌تواند نشان‌دهنده بیماری آلزایمر در مراحل اولیه برای افراد 50 ساله و بالاتر باشد.افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به آلزایمر در سنین پایین‌تر دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند. چندین ژن نادر وجود دارد که با هم باعث ایجاد گروه‌هایی از موارد در برخی خانواده‌ها می‌شود. افرادی که سابقه خانوادگی آلزایمر دارند باید با پزشک خود صحبت کنند.پیشگیری از آلزایمرهمانطور که هیچ درمان شناخته شده‌ای برای آلزایمر وجود ندارد، هیچ اقدام پیشگیرانه‌ای نیز وجود ندارد. در حال حاضر، عادات و سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت بهترین ابزاری است که ما برای جلوگیری از زوال شناختی داریم.مراحل زیر ممکن است کمک کند:سعی کنید سیگار را ترک کنید. اگر سیگار می‌کشید، ترک آن هم فورا و هم در درازمدت برای سلامتی شما مفید است.به طور منظم تمرین کنید. فعال شدن خطر ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها مانند بیماری های قلبی-عروقی و دیابت را کاهش می‌دهد.مغز خود را فعال نگه دارید. برخی از تمرینات آموزشی-شناختی را امتحان کنید.غذای خوب بخورید. رژیم غذایی متعادل همراه با میوه‌ها و سبزیجات فراوان داشته باشید.یک زندگی اجتماعی فعال بسازید و آن را حفظ کنید. دوستی، کار داوطلبانه و سرگرمی‌ها احتمالاً برای سلامت کلی شما مفید است.قبل از ایجاد هر گونه تغییر بزرگ در سبک زندگی خود حتما با پزشک خود صحبت کنید.مراقبت از آلزایمربا پیشرفت آلزایمر، وظایف زندگی روزمره نیاز به حمایت بیشتری دارد. اگر یکی از عزیزان شما مبتلا به آلزایمر است، مهم است که شروع به یادگیری در مورد آنچه که باید انتظار داشته باشید و اینکه نقش شما در مراقبت از عزیزانتان در آینده چیست، مهم است. مراقبت نقشی است که معمولاً آسان نیست، اما می‌تواند بسیار ارزشمند نیز باشد.اگر فرد مورد علاقه‌ی شما آلزایمر دارد، در اینجا چند راه برای برنامه ریزی و آماده شدن برای مراقبت آورده شده است:در مورد آلزایمر، مراحل آن و علائم معمول آن آموزش ببینید. با خواندن این مقاله، شما در حال حاضر در مسیر درستی هستید.با اعضای خانواده که می‌توانند کمک کنند ارتباط برقرار کنید.پیوستن به یک گروه حمایتی برای مراقبان زوال عقل را در نظر بگیرید.مراقبت‌های حرفه‌ای در منزل، مراقبت‌های تنفسی و برنامه‌های مراقبت روزانه بزرگسالان را در منطقه خود جستجو کنید.به یاد داشته باشید که شما نیز به حمایت نیاز دارید. با افرادی که با آن‌ها نزدیک هستید تماس بگیرید و برای پذیرش کمک آماده باشید.به عنوان یک مراقب، مهم است که از خود و عزیزانتان مراقبت کنید. مراقبت لحظات سخت خود را دارد و فشار ناشی از مسئولیت های مداوم می‌تواند بر سلامت شما تأثیر منفی بگذارد. تا آنجا که ممکن است، یک برنامه مراقبت قوی باید شامل حمایت از شما نیز باشد.آمار آلزایمربیماری آلزایمر تأثیر زیادی در ایالات متحده دارد.بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، آلزایمر پنجمین علت شایع مرگ افراد 65 سال و بالاتر در ایالات متحده است.تا سال 2021، تخمین زده می‌شود که 6.2 میلیون آمریکایی بالای 65 سال به آلزایمر مبتلا باشند. تا سال 2060، این تعداد می‌تواند به 13.8 میلیون نفر برسد.آلزایمر یک بیماری گران قیمت است. طبق گزارش CDC، حدود 355 میلیارد دلار برای هزینه‌های مراقبت از آلزایمر و زوال عقل در ایالات متحده در سال 2021 هزینه شده است.حرف آخرآلزایمر بیماری پیچیده‌ای است و دانشمندان در حال کار بر روی اسرار آن هستند. داشتن یک سبک زندگی سالم ممکن است به پیشگیری از آن کمک کند. اگر سابقه خانوادگی آلزایمر دارید، مهم است که آن را با پزشک خود در میان بگذارید.تا زمانی که آلزایمر تشخیص داده شود، پیشرفت بیماری نمی‌تواند متوقف شود. اما درمان می‌تواند به تاخیر در علائم و بهبود کیفیت زندگی شما کمک کند.اگر فکر می‌کنید که شما یا یکی از عزیزانتان ممکن است آلزایمر داشته باشید، با یک پزشک صحبت کنید. آن‌ها می‌توانند به تشخیص کمک کنند، در مورد آنچه می‌توانید انتظار داشته باشید بحث کنند، و به شما در ارتباط با خدمات و پشتیبانی کمک کنند. اگر علاقه مند هستید، آنها همچنین می‌توانند اطلاعاتی درباره شرکت در کارآزمایی‌های بالینی به شما بدهند. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Sat, 17 Dec 2022 00:22:41 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%B9%D9%85%D9%84%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7-%D8%A2%D8%B3%D9%BE%D8%B1%DA%AF%D8%B1-muqrczrjipra اوتیسم با عملکرد بالا یک تشخیص پزشکی رسمی نیست. اغلب برای اشاره به افراد اوتیستیک که بدون کمک زیاد می‌خوانند، می‌نویسند، صحبت می‌کنند و مهارت‌های زندگی را مدیریت می‌کنند، استفاده می‌شود.https://t.me/dr_roshdاوتیسم عملکرد بالا چیست؟اوتیسم با عملکرد بالا یک تشخیص پزشکی رسمی نیست. اغلب برای اشاره به افراد اوتیستیک که بدون کمک زیاد می‌خوانند، می‌نویسند، صحبت می‌کنند و مهارت‌های زندگی را مدیریت می‌کنند، استفاده می‌شود.اوتیسم یک اختلال عصبی-رشدی است که با مشکلات در تعامل اجتماعی و ارتباطات مشخص می‌شود. برخی از افراد اوتیستیک به حداقل حمایت نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر به حمایت قابل توجهی به صورت روزانه نیاز دارند. به همین دلیل است که اوتیسم در حال حاضر به عنوان اختلال طیف اوتیسم (ASD) شناخته می‌شود.اوتیسم با عملکرد بالا اغلب برای اشاره به افرادی که نیازهای حمایتی کمتری دارند استفاده می‌شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آن به ادامه مطلب مراجعه کنید.آیا اوتیسم با عملکرد بالا با سندرم آسپرگر متفاوت است؟کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم (DSM-5) در سال 2013 به‌روز و منتشر شد. قبل از آخرین به روز رسانی، DSMشرایطی به نام سندرم آسپرگر را شرح می‌داد.افرادی که مبتلا به سندرم آسپرگر تشخیص داده شده بودند چندین علامت مشترک با افراد اوتیستیک داشتند، اما تاخیری در موارد زیر نداشتند:استفاده از زبانتوسعه شناختیتوسعه مهارت های خودیاری متناسب با سنتوسعه رفتار انطباقیتوسعه کنجکاوی در مورد محیط خودعلائم آن‌ها اغلب خفیف‌تر بوده و کمتر از علائم افراد اوتیستیک بر زندگی روزمره‌شان تأثیر می‌گذارد. آنها حتی ممکن است به عنوان "با عملکرد بالا" تلقی شده باشند.با این حال، اوتیسم با عملکرد بالا هرگز یک تشخیص بالینی رسمی نبوده است و سندرم آسپرگر به همراه برخی دیگر از اختلالات رشد عصبی از DSM-5حذف شد.افرادی که این نوع مشکلات را در تعامل و ارتباطات اجتماعی دارند یا رفتارهای تکرارشونده یا محدودکننده از خود نشان می‌دهند، اکنون به سادگی مبتلا به ASD تشخیص داده می‌شوند. این صرف نظر از میزان حمایتی است که آنها ممکن است نیاز داشته باشند.سطوح ASD چیست؟ و ASD به سه سطح تقسیم می‌شود:سطح 1 افراد در این سطح ممکن است علائمی داشته باشند که خیلی با کار، مدرسه یا روابط آن‌ها تداخل نداشته باشد. این همان چیزی است که اکثر مردم هنگام استفاده از اصطلاحات اوتیسم با عملکرد بالا یا سندرم آسپرگر به آن اشاره می‌کنند.سطح 2 افراد در این سطح روزانه به حمایت خارجی نیاز دارند. نمونه‌هایی از حمایت‌های خارجی شامل گفتار درمانی و آموزش مهارت‌های اجتماعی است.سطح 3 افراد در این سطح به حمایت خارجی قابل توجهی به صورت روزانه نیاز دارند. در برخی موارد، پشتیبانی ممکن است شامل دستیاران تمام وقت یا درمان فشرده باشد.سطوح ASD چگونه تعیین می‌شود؟در حالی که تعیین سطح ASD یک فرد دشوار است، روانشناسان آموزش دیده ابزارهایی دارند که می‌تواند به آنها در انجام این امر کمک کند، مانند برنامه مشاهده تشخیصی اوتیسم، ویرایش دوم (ADOS-2). این ارزیابی معمولاً با یک تاریخچه تکاملی کامل همراه است.و ASD را می‌توان از 18 ماهگی تشخیص داد. با این حال، در بسیاری از کودکان، و حتی برخی از بزرگسالان، ممکن است تا مدت‌ها تشخیص داده نشود.تشخیص در سنین بالاتر می‌تواند پشتیبانی را دشوارتر کند. اگر شما یا متخصص اطفال فرزندتان فکر می‌کنید ممکن است اوتیستیک باشد، یک قرار ملاقات با یک متخصص ASD داشته باشید.پشتیبانی از ASDهیچ توصیه‌ی استانداردی برای سطوح مختلف ASD وجود ندارد. حمایت به علائم منحصر به فرد هر فرد بستگی دارد.افراد با سطوح مختلف ASD ممکن است همه به یک نوع حمایت نیاز داشته باشند، اما افرادی که سطح 2 یا سطح 3 ASD دارند احتمالاً نسبت به افراد دارای ASD سطح 1 به حمایت شدیدتر و طولانی مدت نیاز دارند.پشتیبانی‌های مورد نیاز ASD شامل موارد زیر است:گفتار درمانی: ASD می‌تواند باعث انواع مشکلات گفتاری شود. برخی از افراد اوتیستیک ممکن است اصلا نتوانند صحبت کنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است در مکالمه با دیگران مشکل داشته باشند. گفتار درمانی می‌تواند به رفع طیف وسیعی از مشکلات گفتاری کمک کند. در مورد اختلالات گفتاری بیشتر بدانید.فیزیوتراپی: برخی از افراد اوتیستیک با مهارت‌های حرکتی مشکل دارند. این می‌تواند اقداماتی مانند پریدن، راه رفتن یا دویدن را دشوار کند. فیزیوتراپی می‌تواند به تقویت عضلات و بهبود مهارت‌های حرکتی کمک کند.کار درمانی: کاردرمانی می‌تواند به شما کمک کند یاد بگیرید چگونه از دست‌ها، پاها یا سایر قسمت‌های بدن خود به طور موثرتر استفاده کنید. این می‌تواند کارهای روزانه و کار را آسان‌تر کند.آموزش حسی: افراد اوتیستیک اغلب به صداها، نورها و لمس حساس هستند. آموزش حسی به افراد کمک می‌کند تا با ورودی حسی راحت‌تر شوند.تحلیل رفتاری کاربردی (ABA): این تکنیکی است که رفتارهای مثبت یا مفید را تقویت می‌کند و در عین حال رفتارهای مشکل‌دار را که با عملکرد مطلوب تداخل دارند کاهش می‌دهد. انواع مختلفی از تحلیل رفتاری کاربردی (ABA) وجود دارد، اما اکثر آنها از سیستم پاداش استفاده می‌کنند.دارو: در حالی که هیچ دارویی برای درمان ASD طراحی نشده است، برخی از داروها می‌توانند به مدیریت علائم خاص مانند افسردگی یا بی‌ثباتی عاطفی کمک کنند.نتیجه چیست؟اوتیسم با عملکرد بالا یک اصطلاح پزشکی نیست و تعریف روشنی ندارد.افرادی که از این اصطلاح استفاده می‌کنند احتمالاً به چیزی شبیه به سطح 1 ASD اشاره می‌کنند. همچنین ممکن است با سندرم آسپرگر قابل مقایسه باشد، وضعیتی که در حال حاضر توسط APA شناسایی نشده است.اگر فکر می‌کنید که شما یا فرزندتان هر یک از علائم ASD را دارید، به پزشک یا متخصص مراجعه کنید. وبلاگ‌ها می‌توانند منبع بزرگ دیگری برای پشتیبانی باشند.https://t.me/dr_roshd مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Thu, 15 Dec 2022 17:21:03 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-gjv3ok4j548p شیوع اتیسمدر سال 2021، ODC گزارش داد که طبق داده‌های سال 2018، در ایالات متحده تقریباً از هر 44 کودک، 1 کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم (ASD) تشخیص داده می‌شود.از هر 27 پسر 1 نفر مبتلا به اتیسم شناسایی می‌شود.از هر 116 دختر 1 نفر مبتلا به اتیسم شناسایی می‌شود.پسران چهار برابر بیشتر از دختران در معرض ابتلا به اتیسم هستند.اکثر کودکان هنوز بعد از 4 سالگی تشخیص داده می‌شوند، اگرچه اتیسم را می‌توان به طور قابل اعتماد در سن 2 سالگی تشخیص داد.31٪ از کودکان مبتلا به ASD دارای ناتوانی ذهنی هستند ( ضریب هوشی [IQ] <70)، 25٪ در محدوده مرزی (IQ 71-85) هستند، و 44٪ دارای نمرات IQ در محدوده متوسط تا بالاتر از متوسط هستند (به عنوان مثال، ضریب هوشی > 85).اتیسم تمام گروه‌های قومی و اجتماعی-اقتصادی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.گروه های اقلیت دیرتر و کمتر تشخیص داده می‌شوند.مداخله زودهنگام بهترین فرصت را برای حمایت از رشد سالم و ارائه منافع در طول عمر فراهم می‌کند.هیچ ردیابی پزشکی برای اوتیسم وجود ندارد.چه چیزی باعث اتیسم می‌شود؟تحقیقات نشان می‌دهد که ژنتیک در اکثریت قریب به اتفاق موارد دخیل است.کودکانی که از والدین مسن‌تر به دنیا می‌آیند بیشتر در معرض خطر ابتلا به اوتیسم هستند.والدینی که فرزند مبتلا به ASD دارند، 2 تا 18 درصد احتمال دارد که فرزند اتیستیک دومی نیز داشته باشند.مطالعات نشان داده است که در میان دوقلوهای همسان، اگر یکی از کودکان مبتلا به اتیسم باشد، دیگری در حدود 36 تا 95 درصد مواقع مبتلا می‌شود. در دوقلوهای غیر همسان، اگر یکی از کودکان مبتلا به اتیسم باشد، دیگری در حدود 31 درصد مواقع مبتلا می‌شود.در طول دو دهه‌ی اخیر، تحقیقات گسترده ای این سوال را مطرح کرده است که آیا ارتباطی بین واکسیناسیون دوران کودکی و اتیسم وجود دارد یا خیر. نتایج این تحقیق واضح است: واکسن ها باعث اتیسم نمی‌شوند.مداخله و حمایتمداخله‌ی زودهنگام می تواند مهارت‌های یادگیری، ارتباطی و اجتماعی و همچنین رشد مغز را بهبود بخشد.تحلیل رفتار کاربردی (ABA) و درمان‌های مبتنی بر اصول آن، پژوهش‌شده‌ترین و متداول‌ترین مداخلات رفتاری برای اتیسم هستند.بسیاری از کودکان مبتلا به اتیسم از مداخلات دیگر مانند گفتاردرمانی و کاردرمانی نیز سود می‌برند.رگرسیون رشدی یا از دست دادن مهارت‌هایی مانند زبان و علایق اجتماعی، حدود 1 کودک از هر 5 کودک را تحت تاثیر قرار می‌دهد که در ادامه تشخیص اتیسم می‌گیرند و معمولاً بین سنین 1 تا 3 سالگی رخ می‌دهد.چالش‌های مرتبطتخمین زده می‌شود که 40 درصد از افراد مبتلا به اتیسم بدون کلام هستند.31٪ از کودکان مبتلا بهASD دارای ناتوانی ذهنی (ضریب هوشی [IQ] <70) با چالش‌های قابل توجه در عملکرد روزانه هستند، 25٪ در محدوده مرزی قرار دارند (IQ 71-85).تقریباً نیمی از مبتلایان به اتیسم سرگردان هستند یا از محل زندگی و منطقه‌ی امن خود خارج می‌شوند.نزدیک به دو سوم کودکان مبتلا به اتیسم بین سنین 6 تا 15 سال مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند.تقریباً 28 درصد از کودکان 8 ساله مبتلا به ASD رفتارهای خودآزاری دارند. کوبیدن سر، گاز گرفتن بازو و خاراندن پوست از رایج ترین موارد هستند.غرق شدن همچنان یکی از علل اصلی مرگ و میر کودکان مبتلا به اتیسم است و تقریباً 90 درصد از مرگ‌های مرتبط با سرگردانی یا پیچ‌خوردگی در سنین 14 سال و کمتر را تشکیل می‌دهد.شرایط مرتبط پزشکی و سلامت رواناتیسم می‌تواند تمام بدن را تحت تاثیر قرار دهد.اختلال بیش فعالی-نقص توجه (ADHD) حدود 30 تا 61 درصد از کودکان مبتلا به اتیسم را تحت تأثیر قرار می‌دهد.بیش از نیمی از کودکان مبتلا به اتیسم یک یا چند مشکل مزمن خواب دارند.اختلالات اضطرابی حدود 11 تا 40 درصد از کودکان و نوجوانان در طیف اتیسم را تحت تاثیر قرار می‌دهد.افسردگی حدود 7 درصد از کودکان و 26 درصد از بزرگسالان مبتلا به اتیسم را تحت تأثیر قرار می‌دهد.کودکان مبتلا به اتیسم تقریباً هشت برابر بیشتر از سایر کودکان در معرض یک یا چند اختلال مزمن دستگاه گوارش هستند.حدود یک سوم افراد مبتلا به اتیسم مبتلا به صرع (اختلال تشنج) هستند.مطالعات نشان می‌دهد که اسکیزوفرنی بین 4 تا 35 درصد از بزرگسالان مبتلا به ا‌تیسم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در مقابل، اسکیزوفرنی حدود 1.1 درصد از جمعیت عمومی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.مشکلات سلامتی مرتبط با اتیسم در طول زندگی گسترش می‌یابد - از کودکان خردسال تا سالمندان. تقریبا یک سوم (32 درصد) از کودکان 2 تا 5 ساله مبتلا به اتیسم دارای اضافه وزن و 16 درصد چاق هستند. در مقابل، کمتر از یک چهارم (23 درصد) از کودکان 2 تا 5 ساله در جمعیت عمومی اضافه وزن دارند و تنها 10 درصد از نظر پزشکی چاق هستند.ریسپریدون و آریپیپرازول، تنها داروهای مورد تایید FDA برای تحریک و تحریک پذیری مرتبط با اوتیسم هستند.مراقبین و خانواده‌هااتیسم در دوران کودکی هزینه‌ی بالایی دارد که بخش عمده‌ای از هزینه‌های خدمات ویژه و دستمزدهای از دست رفته مربوط به افزایش تقاضای یک یا هر دو والدین است. با بروز ناتوانی ذهنی هزینه‌ها افزایش می‌یابد.مادران کودکان مبتلا به ASD که تمایل دارند به عنوان مدیر پرونده و وکیل کودک خدمت کنند، کمتر در خارج از خانه کار می‌کنند. آنها به طور متوسط ساعات کمتری در هفته کار می‌کنند و 56 درصد کمتر از مادران کودکان بدون محدودیت سلامتی و 35 درصد کمتر از مادران کودکان دارای ناتوانی یا اختلالات دیگر کار می‌کنند.اوتیسم در بزرگسالیدر طول دهه آینده، تخمین زده می‌شود 707000 تا 1116000 نوجوان (70700 تا 111600 در هر سال) وارد خدمات اتیسم مبتنی بر سن بزرگسالی و سن خارج از مدرسه شوند.نوجوانان مبتلا به اتیسم خدمات انتقال به مراکز مراقبت‌های بهداشتی را نصف افراد دارای سایر نیازهای مراقبت‌های بهداشتی ویژه دریافت می‌کنند. جوانان اتیستیک که اتیسم آن‌ها با مشکلات پزشکی مرتبط همراه است، حتی کمتر احتمال دارد که از حمایت انتقال و مراقبت بهداشتی برخوردار شوند.بسیاری از جوانان مبتلا به اتیسم تا سال‌ها پس از قطع مراجعه به پزشک اطفال، هیچ یک از مراقبت‌های بهداشتی را دریافت نمی‌کنند.بیش از نیمی از بزرگسالان جوان مبتلا به اتیسم در دو سال بعد از دبیرستان بیکار و در آموزش عالی ثبت نام نکرده‌اند. این میزان کمتر از بزرگسالان جوان در سایر دسته‌های ناتوانی، از جمله ناتوانی‌های یادگیری، ناتوانی ذهنی یا اختلال گفتار-زبان است.از حدود 18000 فرد مبتلا به اتیسم که در سال 2014 از برنامه‌های توانبخشی حرفه‌ای با بودجه دولتی استفاده کردند، تنها 60 درصد این برنامه را با شغل ترک کردند. از این تعداد، 80 درصد به صورت نیمه‌وقت با نرخ متوسط ​​هفتگی پایین کار می‌کردند که آنها را بسیار زیر سطح فقر قرار می‌داد.تقریبا نیمی از افراد 25 ساله مبتلا به اتیسم هرگز شغلی با درآمد نداشته‌اند.تحقیقات نشان می‌دهد که فعالیت‌های شغلی که استقلال را تشویق می‌کنند علائم اوتیسم را کاهش داده و مهارت‌های زندگی روزمره را افزایش می‌دهند.هزینه‌های اقتصادیهزینه‌ی مراقبت از آمریکایی های مبتلا به اتیسم در سال 2015 به 268 میلیارد دلار رسیده بود و در غیاب مداخلات و حمایت‌های مؤثرتر در طول عمر، تا سال 2025 به 461 میلیارد دلار افزایش می‌یابد.اکثر هزینه‌های اتیسم در ایالات متحده برای خدمات بزرگسالان است - حدود 175 تا 196 میلیارد دلار در سال، در مقایسه با 61 تا 66 میلیارد دلار در سال برای کودکان.به طور متوسط، هزینه‌های پزشکی برای کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم 4.1 تا 6.2 برابر بیشتر از افراد بدون اتیسم بود.تصویب قانون دستیابی به تجربه زندگی بهتر (ABLE) در سال 2014 اجازه می‌دهد تا حساب‌های پس انداز ترجیحی مالیاتی برای افراد دارای معلولیت، از جمله اتیسم، توسط ایالت ها ایجاد شود.تصویب قانون بیمه اتیسم در تمام 50 ایالت، امکان دسترسی به درمان و درمان های پزشکی را فراهم می‌کند. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Fri, 01 Apr 2022 23:52:33 +0430 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%A8%D9%87-%D9%87%D9%85-%D8%B1%DB%8C%D8%AE%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-wugivypyy9re بعضی باورهای غلط درمورد به‌هم‌ریختگی‌های اتیستیک:کج‌خلقی و اوقات‌تلخیخودخواهینقش بازی کردنتوجه‌طلبیفقط برای افراد اتیستیک رخ می‌دهد.از روی عمدهمیشه با گریه و فریاد همراه است.با تنبیه کردن حل می‌شود.به‌هم‌ریختگی اتیستیک زمانی اتفاق می‌افتد که:◽️محرک‌ها بسیار زیاد یا بسیار کم باشند.◽️دچار بیش‌حسی یا کم‌حسی شده باشند.◽️در وضعیت طبیعی و عادات جاری وقفه‌ای ایجاد شود.◽️عوامل استرس‌زا وجود داشت باشد.◽️با درخواست‌های ناگهانی و غیرمنتظره‌ی اطرافیان در شرایط خاصی قرار بگیرند.◽️نوعی مواجهه و برخورد ناگهانی وجود داشته باشد.نکته: عامل و محرک همیشه آشکار و قابل شناسایی نیست.این به‌هم‌ریختگی چطور به‌نظر می‌رسد و چه حسی دارد؟هراس و وحشت‌زدگیترسناکافی بودنزیادی بودن و بیش از حد بودنیخ‌زدگی در زمانتنها چیزی که می‌توان روی آن تمرکز کرد.بدترین چیز ممکن در آن لحظه.از دست دادن کنترلانگار که قرار است تا همیشه ادامه داشته باشد.ضربان قلب سریع و نفس‌های کوتاهسکونِ ناآرامو گاهی می‌تواند تجربه‌ای کاملا درونی باشد.به‌هم‌ریختگی می‌تواند به این شکل‌ها بروز پیدا کند:قدم زدنگریه کردنترک ناگهانی خانه/بی‌خبر گذاشتن دیگرانتحریک‌های خودآسیب‌رسانفریاد کشیدنرفتارهای پرخاشگرانه نسبت به دیگران (خشمگین/غیرمنطقی)پا به زمین کوبیدن و لگد زدنتنفس کوتاه و سریعرها کردن و بی‌توجهی (به‌هم‌ریختگی درونی)برای مدتی ارتباط کلامی برقرار نمی‌کند.ممکن است درخواست کند که محرک متوقف شود یا محل را ترک کند.میان خودش و دیگران منطقه‌بندی می‌کند.توانایی خود را در پاسخ دادن، حرکت کردن و فهمیدن از دست می‌دهد.چشم‌هایش را می‌بندد. چه کارهایی در زمان به‌هم‌ریختگی کمکی نخواهد کرد؟◽️عصبانی شدن◽️بالا بردن صدا◽️انجام رفتارهای آزاردهنده و از سر دلخوری◽️گفتن جملاتی مثل «بس کن» و «تمومش کن»◽️قرار دادن فرد اتیستیک در حالتی توهین‌آمیز◽️مجبور کردن فرد اتیستیک به باقی‌ماندن در مواجهه با عوامل تحریک کننده◽️نادیده گرفتن◽️باج دادن◽️دریغ‌کردن و در اختیار نگذاشتن وسایلی که به فرد اتیستیک آرامش می‌دهند.کارهایی که در زمان به‌هم‌ریختگی مفید خواهد بود:ترک محیط آزارندهیافتن مکانی ساکتهدفون‌های مناسب برای کنترل صدای محیط و گوشگیرهااسباب‌بازی و وسایل مناسب برای ماساژ و تحریک حسیتحریک‌های سالم و روش‌مند (با هر حسی)آموختن مهارت‌های پایه و زمینه‌سازاسباب‌بازی، جلیقه و پتوهای وزن‌دار و سنگینآغوش محکم (یا برعکس، ارتباطی کاملا بدون لمس)شنیدن حرف‌های اطمینان‌بخش و امید‌وارکننده از اطرافیانسگ‌های آموزش‌دیده برای کمک به افراد اتیستیک در زمان به‌هم‌ریختگیهوای تازهپرت‌کردن حواسعینک آفتابیموسیقیبه‌هم‌ریختگی اتیستیک نشانه‌ای از ناراحتی جدی است. به‌هم‌ریختگی به این خاطر اتفاق می‌افتد که ذهن افراد اتیستیک به شکلی متفاوت از دیگران عمل می‌کند و محیط خود و اطرافشان را به شکلی متفاوت پردازش می‌کنند. وقتی محرکی موجب به‌هم‌ریختگی می‌شود، آن‌ها در حال بروز واکنش‌های احساسی و بی‌خودی نیستند. ذهن آن‌ها محرک را به‌عنوان بدترین اتفاقی که می‌توانستند در آن لحظه تجربه کنند، تفسیر و ادراک می‌کند. آن‌ها در حال نمایش اجرا کردن و ادا در آوردن نیستند. آن‌ها به شکلی که مغزشان محرک‌ها را دریافت می‌کند توجه می‌کنند، دقیقا شبیه زمانی‌که غز شما عاملی تهدید‌کننده را شناسایی و دریافت می‌کند و به شما فرمان می‌دهد که فرار کنید. به‌هم‌ریختگی صرفا یک رفتار نیست، احساس است. رفتارهایی در اثر از دست دادن کنترل بروز پیدا می‌کنند که سبب آن نوعی از احساسات بوده است.به‌هم‌ریختگی بخشی از اتیستک بودن است. این کاملا طبیعی است و اصلا اشکالی ندارد اگر که فردی اتیستیک دچار به‌هم‌ریختگی شود. اشتباهی از سمت فرد اتیستیک رخ نداده اگر که دچار به‌هم‌ریختگی شده است. در حقیقت، فرد اتیستیک قدرت و تحمل زیادی به خرج می‌دهد تا از هر به‌هم‌ریختگی گذر کند. و از این بابت باید به خودش افتخار کند. به‌هم‌ریختگی‌ها ترسناک هستند و طوری به‌نظر می‌رسد که انگار قرار نیست پایانی داشته باشد. اما دارد، هر به‌هم‌ریختگی پایانی دارد و او دوباره می‌تواند با آرامش نفس راحتی بکشد. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Fri, 18 Feb 2022 01:30:43 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/5-%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A8%D8%AA%D9%84%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D9%85-a4ydeknmb87w برای کودکان مبتلا به اوتیسم، مطالعات نشان می‌دهد که تمرین سنگین بیش از 20 دقیقه می‌تواند به کاهش رفتارهای کلیشه‌ای، بیش فعالی و پرخاشگری کمک کند. ورزش ‌نه‌تنها به کودکان مبتلا به اوتیسم کمک می‌کند تا بهتر با محیط ارتباط برقرار کنند، بلکه به کاهش وزن کمک نیز می‌کند و منجر به سلامت عمومی بهتر ‌می‌شود.تمریناتی که تمام بدن را درگیر می‌کنند، برای کودکان مبتلا به اوتیسم برای افزایش هماهنگی، قدرت، استقامت و تن‌آگاهی بهترین هستند. در اینجا پنج تمرین برای امتحان آورده شده است.نکاتی برای شروعهنگامی که به کودک مبتلا به اوتیسم تمرین جدیدی آموزش می دهید، انجام آن در یک محیط آرام و حمایتی بسیار مهم است. از تقویت‌کننده‌های مثبت مانند "شما خیلی عالی فعالیتت رو انجام دادی!" همچنین از سرنخ و نشانه‌های شفاهی یا رفتاری برای کمک به هدایت آنها در انجام حرکات و کاهش احتمال ناامیدی و ناراحتی آنها استفاده کنید.خزیدن شبیه خرس‌هاخزیدن خرسی به رشد تن آگاهی، بهبود هماهنگی و برنامه‌ریزی حرکتی و ایجاد قدرت در تنه و بالاتنه کمک می‌کند.با زانو زدن بر روی چهار دست و پا، و قرار دادن دست‌ها زیر شانه‌ها و زانوها زیر باسن شروع کنید.پاها را دراز کنید تا کمی خم شوند. انگشتان خود را به‌طور گسترده باز کنید تا تماس مطلوبی با زمین داشته باشید.با استفاده از پاها و دستان خود روی زمین تقریباً 3 تا 6 متر حرکت کنید.این وضعیت را حفظ کنید و به همان شکل به سمت عقب حرکت کنید.برای نتایج بهینه، سرعت و جهت را تغییر دهید.اگر این حرکت خیلی سخت باشد، سرنخ و راهنمایی عملی در ناحیه باسن توسط مربی می‌تواند کمک کننده باشد.ضربه زدن با مدیسین بالپرتاب اجسام سنگین مانند مدیسین بال ی می‌تواند قدرت و تعادل مرکزی را افزایش دهد و به بهبود هماهنگی کمک کند. همچنین ممکن است فواید درمانی داشته باشد و مراکز مغز که مسئول حافظه کوتاه مدت هستند را تحریک کند.در حالت ایستاده شروع کنید و یک مدیسین بال را در هر دو دست بگیرید.با بازوهای مستقیم توپ را تا بالای سر بالا ببرید.توپ را با بیشترین قدرت ممکن به زمین بکوبید.برای برداشتن توپ از زانوها خم شوید و این حرکت را 20 بار تکرار کنید.می‌توانید با پرتاب توپ برای برخورد به هدف یا افزایش وزن توپ، این تمرین را سخت‌تر کنید.پریدن ستاره‌ای شکلتمرینات پرش یک تمرین عالی برای کل بدن است که به بهبود استقامت قلبی عروقی، تقویت پاها و هسته‌ی مرکزی بدن و افزایش تن اگاهی کمک می‌کند. پرش‌های ستاره‌ای را می‌توان در هر مکانی انجام داد و می‌توان آن را یکی‌یکی یا در چندین تکرار انجام داد.در حالت چمباتمه با زانوهای خم شده، کف پاهای صاف روی زمین و بازوها به سمت قفسه سینه شروع کنید.به سرعت از حالت چمباتمه زدن به بالا بپرید، دستها و پاها را دراز کنید و به X تبدیل کنید.در هنگام فرود آمدن، با دست‌ها و پاها به حالت اولیه برگردید. این کار را تا 20 بار یا تا زمانی که خسته شوید تکرار کنید.بازو‌های دایره‌ایدر مطالعه‌ای که در Research in Autism Spectrum Disorders منتشر شد، نویسندگان دریافتند که حرکات مشابه با حرکاتی که توسط افراد مبتلا به اوتیسم به نمایش گذاشته می‌شود ممکن است به ارائه بازخورد مورد نیاز به بدن کمک کند. این ممکن است رفتارهای تکراری مانند دست زدن یا بال‌بال زدن را کاهش دهد. بازو‌های دایره‌ای یک تمرین عالی برای بالاتنه است که به افزایش انعطاف پذیری و قدرت در شانه‌ها و پشت کمک می‌کند و می‌توان آن را در هر مکانی و بدون تجهیزات انجام داد.بایستید و پاها را به اندازه‌ی عرض شانه باز کنید، بازوها در کنارتان باشند.بازوها را مستقیماً به سمت پهلو در راستای شانه دراز کنید.شروع به ایجاد دایره‌های کوچک با دست‌ها کنید و بازوها را صاف نگه دارید.به تدریج دایره‌ها را بزرگتر و بزرگتر کنید و حرکت را از شانه ها ایجاد کنید.20 بار تکرار کنید، سپس در جهت دیگر تکرار کنید.تمرینات آینه‌ایاوتیسم معمولاً با مشکل در تعامل با دیگران یا محیط مشخص می‌شود. تمرینات آینه‌ای کودک را تشویق می‌کند تا از کاری که فرد دیگری انجام می‌دهد تقلید کند، که می‌تواند هماهنگی، تن آگاهی و مهارت‌های اجتماعی را افزایش دهد.رو به روی یک همراه بایستید، دست‌ها در کنارتان باشند.از همراه خود بخواهید با بازوهای خود حرکات آهسته انجام دهد. سعی کنید با دایره‌ها شروع کنید و به سمت الگوهای پیچیده‌تر بروید.وقتی آماده شدید، حرکت همراهتان را طوری تقلید کنید که انگار دارید در آینه به خود نگاه می‌کنید. به عنوان مثال، اگر او دست راست خود را بالا برد، شما دست چپ خود را بالا ببرید.برای تعامل بیشتر سعی کنید دست ها را به آرامی لمس کنید.این فعالیت را 1-2 دقیقه ادامه دهید. سعی کنید سایر قسمت های بدن مانند سر، تنه و پاها را با هم ترکیب کنید. 3-5 بار تکرار کنید.نکات حرفه‌ای:- همیشه قبل از شروع برنامه ورزشی با کودک مبتلا به اوتیسم با پزشک مشورت کنید.- آهسته شروع کنید و علائم خستگی مانند تنگی یا نفس، گرفتگی عضلات یا سرگیجه را کنترل کنید.- قبل از ورزش مطمئن شوید که کودک به خوبی آب نوشیده و استراحت کرده است.- بهتر است با شدت کم شروع کنید و به آرامی به سمت جلسات سخت‌تر و شدیدتر بروید.نکته‌ی آخرورزش فواید بسیاری برای کودکان مبتلا به اوتیسم دارد. مطالعه‌ای از مرکز طب رشد و عصب‌شناسی کودک بیان می‌کند که ۷۹ درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم دارای اختلالات حرکتی هستند که می‌تواند با یک سبک زندگی غیرفعال بدتر شود. فعالیت بدنی نه تنها ممکن است رفتارهای منفی را کاهش دهد، بلکه می‌تواند خلق و خو را افزایش دهد، مهارت‌های مقابله‌ای را بهبود ببخشد و کیفیت کلی زندگی را افزایش دهد. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Tue, 28 Dec 2021 01:26:09 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-wgsatkxfnni2 مفهوم خاموشی اتیستیک به چه معناست؟هنگامی که خاموشی اتیستیک اتفاق می‌افتد، او در حال پاسخ به یک محرک است؛ به طور غیرارادی و به صورت درونی "خاموش" می‌ماند تا امنیت خود را حفظ کند. اگر به‌هم‌ریختگی یک پاسخ جنگ یا گریز باشد، خاموشی یک توقف است.چه چیزهایی باعث خاموشی می‌شود؟▪️استرس▪️مشکلات حسی▪️درخواست‌های غیرمنتظره▪️اختلال در عادت‌های جاری یا وضعیت طبیعی▪️مواجهه و برخوردها▪️احساسات غافلگیرکننده و دست‌پاچگی▪️هر چیز دیگری که می‌تواند از علل به‌هم‌ریختگی باشد، اما درعوض پاسخ خاموشی فراخوانده شود.این خاموشی چطور به نظر می‌رسد و چه حسی دارد؟?رها کردن/کناره‌گیری کردن?فاصله انداختن?قایم شدن و نَهُفتگی?کم‌حرفی یا سکوت?کم‌تحرکی یا سکون?ناتوانی در پاسخگویی?فرسودگی جسمی و ذهنی?ناتوانی در فهم دیگران?ناتوانی در ارتباط با دیگران?فراموش کردن نحوه‌ی انجام وظایف ساده?افتراق و جداییچیزهایی که در طول این خاموشی کمک کننده هستند:- ترک محیط آزار دهنده- رفتارهای خود تسکین دهنده- رفتن به مکانی ساکت- چرت زدن- صبوری کردن اطرافیان- استفاده از هدفون برای حذف صدا، پوشاندن گوش- کنار گذاشتن انتظارات فعلی- تنها بودن/بودن با همراهی امن- ساده نگه داشتن ارتباط (صدای آرام، استفاده از کلمات آشنا و آسان، پرهیز از درخواست، کلام رک و مستقیم، سوالاتی با جواب بله/خیر)یادداشت های اضافی در مورد "خاموش شدن":◽️ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت به همان حال باقی بمانند.◽️می‌توانند در نتیجه افزایش استرس به مرور به وجود بیایند یا به طور ناگهانی ایجاد شوند.◽️"به هم ریختگی" و "خاموش شدن" پاسخ‌هایی به محرک های مشابه‌اند، اما در چگونگی و میزان تاثیر و بروز در افراد اتیستیک تفاوت دارند.◽️آنها به راحتی قابل تشخیص یا آشکار نیستند، گاهی حتی برای خود فرد اتیستیک.◽️نباید با فرسودگی، که در نتیجه‌‌ی سرپوش گذاشتن و اجبار به ادامه دادن در دنیای عصبی است، اشتباه گرفته شود.زمانی که خاموشی نوعی از نقاب گذاشتن به حساب می‌آید:گاهی افراد اتیستیک از خاموشی به‌عنوان نقابی برای رپوش گذاشتن استفاده می‌کنند.به خاطر داشته باشید نقاب گذاشتن زمانی اتفاق می‌افتد که فرد اتیستیک کسی که واقعا هست را پنهان می‌کند (چه به‌طور ارادی و چه غیرارادی).زمانی که فرد اتیستیک از خاموشی به‌عنوان نقاب و برای سرپوش گذاشتن استفاده می‌کند، معمولا برای پوشاندن چند چیز است: مثل به‌هم‌ریختگی، ترس یا حتی چیزهایی مثبت مثل شگفت‌زدگی.چرا افراد اتیستیک از "خاموشی" به عنوان نقاب استفاده می کنند؟یک فرد اتیستیک ممکن است از "خاموشی" به‌عنوان راهی برای نقاب زدن و پوشاندن استفاده کند، چون عقب‌نشینی و کنارکشیدن نسبت به سایر نقاب‌ها ساده‌تر و امن‌تر است. انواع دیگر نقاب‌ها به انرژی بیشتری نیاز دارد، و برای بیشتر افراد اتیستیک، این چیزی نیست که زمانی که نیاز به نقاب‌ها دارند به‌راحتی در دسترس باشد. پس، آنها "خاموش" می‌شوند. و اینطور از شر خصیصه‌های اتیستیکی که نمی‌خواهند دیگران مشاهده کنند (خواه به هم ریختگی باشد، یا خوشحالی مفرط) خلاص می‌شوند.چطور از خاموشی به عنوان راهی برای نقاب زدن اجتناب کنیم؟اجتناب از هر کدام از نقاب‌ها کاری دشوار است. بسیاری از افراد اتیستیک از کودکی یاد می‌گیرند که نقاب داشته باشند، و این نقاب‌ها تبدیل به پاسخی طبیعی در زندگی روزمره‌ی آنها می‌شود. آنها زمانی که در کنار سایر افراد هستند نقاب می‌زنند، و زمانی که کنار دیگر افراد اتیستیک هستند. و بیشتر اوقات، ممکن است حتی متوجه این موضوع نباشند.برای اجتناب از "خاموشی" به عنوان راهی برای نقاب گذاشتن، آنها ابتدا نیاز دارند که بدانند این رفتار از چه زمانی آغاز می‌شود. سپس، از خودشان بپرسند که: "دارم سعی میکنم چه چیزی را مخفی کنم؟" زمانی که جواب را پیدا کنند، می‌توانند راه هایی پیدا کنند که خصیصه‌های اتیستیک جای "خاموش کردن" به شکلی امن اجازه‌ی بروز داشته باشند. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Fri, 24 Dec 2021 02:02:36 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/4-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%A2%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-jhdozjc6wt7o تغییر نکردن هرگز راه مناسبی برای زندگی نیست. موفق‌ترین افرادِ جهان کسانی هستند که در یک روند دائمی تکامل قرار گرفته‌اند. همه انتخاب نمی‌کنند که رشد کنند، اما همیشه به این دلیل نیست که آن‌ها راحت بایستند. گاهی اوقات مردم نمی‌دانند از کجا سفر خود را به سوی آینده آغاز کنند. در اینجا چهار ایده‌ی ساده وجود دارد که هر کسی می‌تواند از آن‌ها برای کشف خواسته‌ی واقعی خود در زندگی و شروع به رشد واقعی استفاده کند.یک سال فاصله بگیریدقبلاً فارغ‌التحصیلی از دبیرستان منجر به شروع فوری کالج، شغل یا تشکیل خانواده برای فارغ‌التحصیل می‌شد. این دیگر درست نیست و لزوماً چیز بدی هم نیست. طبق تحقیقات Bestcolleges.com، دانشجویانی که یک سال فاصله می‌گذرانند احتمال بیشتری دارد که در چهار سال یا کمتر فارغ التحصیل شوند. دلیل این امر ساده است: خود اندیشی. دانش‌آموزانی که مستقیماً از دبیرستان به کالج می‌روند، احتمالاً آنچه را که می‌خواهند مطالعه کنند، در ذهن خود تعیین کرده‌اند، که منجر به تمرکز بهتر هنگام شروع تحصیل می‌شود.نتایج تحقیقات از این هم بهتر می‌شود. The Gap Year Association بیان می‌کند که 93٪ از دانش آموزان اظهار داشتند که یکسال فاصله به آن‌ها کمک کرد تا "مهارت‌های پایه" مانند ارتباط و هماهنگی گروهی را بیاموزند. این پدیده به دانش‌آموزان محدود نمی‌شود. اگر در بین مشاغل هستید، ممکن است اکنون زمان خوبی باشد تا به کاوش در برخی از علایق جانبی که ممکن است به علایق واقعی تبدیل شوند، بپردازید. یک جستجوی سریع در گوگل می‌تواند ایده‌های بسیار خوبی برای یک سال فاصله داشته باشد، بنابراین کاغذ و مداد تهیه کنید و شروع به طوفان فکری کنید.خود را آگاهانه تغذیه کنیداغلب گفته می‌شود که ما همان چیزی هستیم که می‌خوریم، اما علم می‌تواند این ضرب المثل قدیمی را با آمار پشتیبان کند. کربوهیدرات‌‌های پیچیده یک منبع انرژیِ سالم هستند، به‌خصوص در صبح به شکل غذاهایی مانند بلغور جو دوسر. در واقع، نخوردن صبحانه می‌تواند ریتم مصرف و روزه داری بدن را مختل کند و منجر به اثرات آبشاری مانند بی‌حالی شود. پروتئین سوخت ترمیم سلولی را تامین می‌کند و نشان داده است که اشتها را مهار می‌کند.آگاه بودن در مورد غذا خوردن حتی می‌تواند به افزایش بهره‌وری کار شما کمک کند. مدیران به‌طور خاص به سه ماده‌ی مغذی توجه دارند: منیزیم، فنیل آلانین و کولین. همه‌ی آنها تأثیر مثبتی بر عملکرد مغز دارند، به طوری که منیزیم (که در شکلات تلخ و سبزی‌های برگدار یافت می‌شود) توسط برخی مطالعات نشان داده شده است که اضطراب را کاهش می‌دهد. اگر می‌خواهید زندگی خود را تغییر دهید، از آنچه وارد بدن خود می‌کنید شروع کنید.مراقبه یا مدیتیشن را یاد بگیریدمدیتیشن ایده خوب دیگری‌ست که در نهایت از علم احترام می‌گیرد. چند سال پیش، دانشمندان دانشکده‌ی پزشکی هاروارد چیزی شگفت‌انگیز کشف کردند: تنها پس از هشت هفته مراقبه‌ی ذهن‌آگاهانه، آمیگدال (بخشی از مغز ما که پاسخ ترس را کنترل می‌کند) کمتر فعال شد. در واقع، نشان داده شده است که فقط ده دقیقه مدیتیشن اعصاب را آرام می‌کند و تمرکز بیشتری به شما می‌دهد. مزایا به همین جا ختم نمی‌شود. افراد مبتلا به شرایط فیزیکی مانند مولتیپل اسکلروزیس می‌توانند پس از مدیتیشن کاهش درد را مشاهده کنند. تحقیقات رسمی موسسه ملی بهداشت در مورد مدیتیشن را بخوانید تا برنامه خود را برای رشد ذهن آگاهی شروع کنید.برای دنیا کار خوب کنیدمطالعه پس از مطالعه نشان داده است که رواداری و کمک به دیگران به طور عینی برای شخصی که این بخشش را انجام می‌دهد خوب و مفید است. یکی از بزرگترین فواید آن افزایش عزت نفس شخصی است. دلایل این امر بسیار عمیق‌تر از حالات خوب است. کمک کردن به دیگران به روشی فعال‌تر از صرفا بخشیدن و کمک با واسطه و از راه دور، همین واکنش عاطفی مثبت را در نیکوکاران ایجاد می‌کند، حتی زمانی که آن‌ها از تأثیرات اعمال خوب خود مطلع هستند. درست است: ذهن انسان در واقع برای پاداش دادن به کسی، برای کارهای خوبی که انجام می‌دهد، ساخته شده است. سخت نیست که بفهمیم چرا. همه تا حدودی با بقیه‌ی بشریت مرتبط هستند، و وقتی کسی می‌داند که در حال ایجاد بهبودی به شکل ملموس درجهان است، متوجه می‌شود که زندگی هدفی دارد.در نهایت، خودسازی چیزی نیست که از یک فهرست یا کتاب به دست آورید. این کاری است که شما برای خودتان انجام می‌دهید، با نگاهی دقیق به آنچه شما را به عنوان یک شخص هدایت می‌کند و سپس در مسیر درست برای خود قرار می‌گیرید. مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Thu, 11 Nov 2021 21:41:47 +0330 https://virgool.io/@efi.morteza/%DA%86%D9%86%D8%AF-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%86%D8%B3%D8%A8%D8%AA%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D9%85%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%86%D8%B8%DB%8C%D9%85-%D9%85%D8%B1%D8%B2%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%D8%A7%D9%86-rexurw8lpqyp اگر از قبل اقدام به تنظیم مرزبندی‌ها با اطرافیان نکرده باشید، "نه گفتن" یا رک و راست صحبت کردن، طوری که دیگران را آزرده نکند و به این خاطر دیگران شما را ترک نکنند، ممکن است خیلی سخت باشد. این احساس بین افرادی که به‌تازگی شروع به تنظیم مرزبندی‌هایی با اطرافیان‌شان کرده‌اند بسیار مشترک است که برایشان مهم باشد یا نگران باشند که روابط‌شان آسیب ببیند یا صمیمیت‌ روابط از بین برود که همین دلیل معمولا باعث عقب‌نشینی آن‌ها از تنظیم این مرزبندی‌‌ها می‌شود.در ادامه چند راه ملایم و مناسب برای شروع تنظیم مرزبندی به شما معرفی می‌کنیم. شما می‌توانید از این روش‌ها برای تشکیل و پی‌ریزی مرزبندی‌ها استفاده کنید که به شما کمک می‌کند با انرژی و اعتماد به نفس بیشتری در این مسیر قدم بگذارید.نکته: توجه داشته باشید که این مثال‌ها شرح و توضیحی برای هر نکته هستند، و به‌هیچ‌وجه نمی‌توانید از آن به‌عنوان دستورالعمل گفتگوهایتان استفاده کنید. هر طور که صحبت می‌کنید و همان‌طور که برای‌تان طبیعی به نظر می‌رسد رفتار کنید. تعارف کردن"چقدر خوشحالم که درموردش حرف زدیم""واقعا ممنون که این نکته‌ی خوب رو بهم یادآوری کردی""همین که پشت تلفن باهات صحبت می‌کنم برام کافیه" تعیین حدود"به‌ هر حال من به کمی زمان نیاز دارم تا درمورد این موضوع فکر کنم""در هر صورت ما دیدگاه‌های متفاوتی داریم""من نمی‌تونم هر روز با تو صحبت کنم" گفتگو و رسیدن به راه حل"ممنون که برای من اینجا بودی و وقت گذاشتی""ممنون که دیدگاه خودت رو با من به اشتراک گذاشتی و نقطه نظر تازه‌ای به من دادی""بیا درمورد چیزی صحبت کنیم که هر دو درموردش اتفاق نظر داریم" مرتضی افتخاری مرتضی افتخاری Tue, 05 Oct 2021 03:13:58 +0330