https://virgool.io/feed/@epscompanyir fa 2026-07-07 21:53:52 https://files.virgool.io/upload/users/121791/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@epscompanyir https://virgool.io/@epscompanyir/%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D9%BE%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C%D9%85%DB%8C-g2jwds1ytnlb مواد پتروشیمی محصولات شیمیایی هستند که از پالایش نفت به دست می آیند. البته برخی ترکیبات شیمیایی ساخته شده از نفت، از سایر سوخت های فسیلی مانند زغال سنگ یا گاز طبیعی یا برخی منابع تجدید پذیر هم به دست می آیند.دو کلاس متداول پتروشیمی اولفین ها (مانند اتیلن و پروپیلن) و آروماتیک ها (مانند ایزومرهای بنزن ، تولوئن و زایلن) می باشد.مواد اولیه پتروشیمی بسته به ساختار شیمیایی آنها به سه گروه تقسیم می شوند:اولفین ها شامل اتان ها، پروپان ها، بوتان ها و بوتادین ها هستند. اتیلن و پروپیلن منابع مهم مواد شیمیایی صنعتی و محصولات پلاستیکی هستند. از بوتادین نیز در ساخت لاستیک مصنوعی استفاده می شود.آروماتیک ها شامل بنزن، تولوئن و زایلن در مرحله اول از پالایشگاه های نفتی بدست می آید. بنزن ماده اولیه ای برای رنگ آمیزی ها و مواد شوینده مصنوعی است و بنزن و تولوئن در ساخت پلی اورتان ها استفاده می شود. تولید کنندگان از زایلن ها برای تولید پلاستیک و الیاف مصنوعی استفاده می کنند.گاز سنتز ترکیبی از منواکسید کربن و هیدروژن است که برای ساخت آمونیاک و متانول استفاده می شود. از آمونیاک برای تهیه کود اوره استفاده می شود و از متانول به عنوان حلال و واسطه شیمیایی استفاده می شود. epsco company epsco company Thu, 27 Feb 2020 11:21:56 +0330 https://virgool.io/@epscompanyir/%D9%BE%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-bvxoxomawli2 از نظر شیمیایی، مواد پلی استایرن یک هیدروکربن طویل زنجیر است که در آن مراکز متغیر کربنی به گروه‌های فنیل (نامی که به بنزن حلقه‌ای داده می‌شود) متصلند. فرمول شیمیایی پلی استایرن (n(C8H۸ می‌باشد؛ این ماده حاوی موله‌های عناصر شیمایی کربنی و هیدروژن می‌باشد.اولین بار پلی استایرن توسط ادوارد سایمون در سال ۱۸۳۹ کشف شد که خودش نمی‌دانست چه ماده با ارزشی کشف کرده. تهیه تجاری منومر استایرن و پلیمریزاسیون آن به سال ۱۹۳۴ بر می‌گردد که کمپانی "داو" توانست استایرن را از فراورده‌های نفتی سنتز نماید و سپس آن را پلیمریزه کند. در همان زمان مشابه این فرایند مراحل تکمیلی خود را در آلمان غربی می گذراند. تجربیات به دست آمده از این محصول در زمان جنگ جهانی دوم موجب گردید تا در سال‌های بعد از جنگ، پلی استایرن نه تنها به عنوان یک عایق الکتریسیته گران قیمت شناخته نشود، بلکه به عنوان یک پلاستیک گرمانرم، ارزان و با خواص خوب معرفی شود. با طی گذر زمان و با انتشار تئوری‌های مختلف (از جمله تئوری هرمان اشتاودینگر در سال ۱۹۲۲ در مورد پلیمر)، در نهایت شرکت BASF در ابتدای سال ۱۹۵۰ یک فرایند دو مرحله‌ای برای تولید فوم پلی استایرن را گسترش داد. در این فرایند مرحله اول شامل تهیه دانه‌های حاوی توزیع یکنواخت عامل پف زا توسط روش پلیمریزاسیون سوسپانسیونی مونومر استایرن بوده که در مرحله دوم این ماده در داخل یک قالب فرایند می‌گردد. سهولت تولید محصول به هر شکل و اندازه از مزایای این روش بوده که باعث توسعه آن شد. این ماده اولین بار در سال ۱۹۵۰ تولید گردید. epsco company epsco company Mon, 20 Jan 2020 15:11:38 +0330