https://virgool.io/feed/@esmailzadehdorsa934 fa 2026-04-14 23:05:52 https://files.virgool.io/upload/users/4029678/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@esmailzadehdorsa934 https://virgool.io/@esmailzadehdorsa934/%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B7%D8%B9%D9%85%D9%90-%DA%A9%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%DB%8C%D8%A7-%D8%AE%D9%88%D8%A8%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-irkatybeo05n "بستنی با طعمِ کره‌ی زمین میخام🌏"این جمله‌ای بود که ۲۷ ساعت پیش در یکی از شبکه‌های اجتماعی با آن مواجه شدم.به بخشِ آخر جمله، که «می‌خواهم» را «میخام» نوشته بود، فکر نکردم؛ اما بخشِ اول ذهنم را به خودش مشغول کرد.فکر کردم، و باز هم فکر کردم… و در هر بار فکر کردن، تنها به یک جمله رسیدم:بستنی با طعمِ کره‌ی زمین؟! بی‌تردید خوش‌طعم نخواهد بود.فقط برای چند ثانیه تصور کنید که بستنی، دسر یا غذایی نه‌تنها با طعم، بلکه با طراحیِ کره‌ی زمین تهیه شده باشد.آیا چنین چیزی می‌تواند خوش‌طعم باشد؟ مگر می‌شود خوراکی‌ای که طعمِ خون، بی‌عدالتی و بی‌وجدانی در آن تنیده شده، دلپذیر باشد و ما را مست خودش کند؟نه… امکان ندارد!کاش به‌جایِ «بستنی با طعمِ کره‌ی زمین»، نوشته بود:بستنی با طعمِ "خوبی" می‌خواهم.دال_الف Dorsa Esmailzadeh Dorsa Esmailzadeh Sat, 24 May 2025 15:53:31 +0330