<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های Ettefaagh اتفاق</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@ettefaagh</link>
        <description>یک اتفـاق جالب!</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-07 19:36:18</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/60068/avatar/2QKvfA.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>Ettefaagh اتفاق</title>
            <link>https://virgool.io/@ettefaagh</link>
        </image>

                    <item>
                <title>آیا نخستین کشاورزان جهان،‌ ایرانیان بوده‌اند؟</title>
                <link>https://virgool.io/pishineh-eran-shahr/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%87%D8%A7%D9%86%D8%AF-ez6fyaudkjsu</link>
                <description>نخستین کسانی که کشاورزی کرده‌اند چه کسانی بودند و در کجا کشاورزی می‌کردند؟ یک قطعه استخوان متعلق به هفت هزارسال پیش در این غار در ایران کشف شد. با بررسی دی‌ان‌ای آن و بررسی سایر قطعات کشف شده در ایران، نخستین کشاورزان دو گروه بوده‌اند.انسان نخستین بار حدود ۱۰ هزارسال قبل کشاورزی را در منطقه‌ای موسوم به هلال حاصل‌خیز یاد گرفت. هلال حاصل‌خیز شامل بخش‌هایی از خاورمیانه و مدیترانه با شرایط مناسب کشاورزی است. در این زمان،‌ انسان‌ها شروع به نگهداری حیوانات و زمین‌ها کردند. یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که نخستین کشاورزان، در حقیقت دو گروه بوده‌اند که پهلو به پهلوی هم زندگی می‌کردند!هلال حاصلخیز ۷۵۰۰ سال قبل. عکس از ویکی‌پدیامحققان نتیجه‌ی غیرقابل انتظار خودشان را در ۱۴ جولای منتشر کردند. یکی از این محققان یوآخیم برگر، تحصیل کرده‌‌‌ی دانشگاه یوهانس گوتنبرگ آلمان در رشته‌ی تاریخ‌ژنتیک می‌باشد.  او می‌گوید: «ما فکر می‌کردیم مردمانی که در هلال حاصل‌خیز زندگی می‌کردند، یک گروه با یک نوع فرهنگ بوده‌اند. ولی احتمالا آن‌ها دو گروه یا بیشتر بودند.» « نوشته‌های تاریخی به ما می‌گویند مردم امروزی اروپا و آسیای جنوبی ( شامل افغانستان، هند، پاکستان، بنگلادش، مالدیو، سریلانکا، و نپال) از یک گروه نشأت گرفته‌اند. ولی انگار باید تفکراتمان را عوض کنیم.»در ابتدای ۲۰۱۶ یوآخیم و تیمش یافتند که نخستین کشاورزان اروپایی از بخش‌هایی به نام آنوتولی غربی آمده‌اند، جایی که امروزه استانبول ترکیه قرار دارد. آن‌ها معتقدند مردم آناتولی،‌ زندگی‌شان را از نواحی دورتر شرقی آغاز کرده بودند. احتمالا جاهای قدیمی‌تری که امروزه ایران، عراق، سوریه و بخش‌‌های جنوبی ترکیه را شامل می‌شود.اما مدارک جدید از دو بخش باستانی در ایران برای ما داستانی متفاوت ارائه می‌کند. این مدارک شامل باقی مانده‌های انسان‌های ۷ تا ۱۰ هزارسال پیش است. با بررسی نسبت کربن و نیتروژن در استخوان‌های آنان،‌ دانشمندان متوجه‌ شده‌اند این انسان‌های حاضر در ایران محصولات کشاورزی را بیشتر از گوشت مصرف می‌کردند. این بدین معنی است که آنها کشاورزی می‌کرده‌اند. و آن‌ها چند صدسال قبل از مردم آناتولی ‌می‌زیستند. و تحلیل دنای (DNA) این ایرانیان و مردم آناتولی می‌گوید که آن‌ها خیلی هم مشابه هم نیستند.گرت هلنتال،‌ ژن‌شناس از دانشگاه کالج لندن می‌گوید: «در حقیقت،‌ دو گروه 45 هزارسال پیش از آن از هم جدا شدند. حتی صدهزارسال قبل،‌ اجداد ایرانیان و آناتولی‌‌ها برای حدود ۳۶ هزار تا ۶۷ هزارسال جدا از هم زندگی می‌کرده‌اند.»مدارک و شواهد کشاورزان آناتولی،‌ چند صدسال از یافته‌های ایرانی جوان‌تر است.تحلیل‌های تازه‌ای که از باقی مانده‌های باستانی در ایران بدست آمدند،‌ از باقی‌مانده‌های دو منطقه به‌ نام‌های غار وزمه و تپه‌ی عبدالحسین می‌باشند. غار وزمه در استان کرمانشاه در شهرستان اسلام‌آباد غرب، بخش مرکزی، دهستان حومه جنوبی، ۳ کیلومتری شمال شرقی روستای شیرکش، داخل تنگه وزمه واقع شده است. تپه‌ی عبدالحسین در استان لرستان در شهرستان دلفان، بخش مرکزی، در دهستان خاوه جنوبی و در روستای عبدالحسین واقع شده است. نوادگان آن‌ها در آسیای مرکزی پخش شدند. درضمن، نوادگان مردم آناتولی به سمت غرب و اروپا گسترش یافته اند.یوآخیم برگر ادامه می‌دهد:‌ « مردم این دو گروه ( ایران و آناتولی) احتمالا نگاه متفاوتی داشته‌اند و به زبان متفاوتی حرف می‌زدند ولی حتما آن‌ها ایده‌هایشان را درباره کشاورزی با یکدیگر به اشتراک می‌گذاشتند. اگرچه روش‌های آن‌ها متفاوت بود،‌ به عنوان مثال،‌ به نظر می‌رسد ایرانیان در شرق به خوبی گندم و جو، بٌز پرورش می‌دادند ولی در غرب چوپان‌ها گوسفند نگه‌داری می‌کردند و از غذاهای دیگری استفاده می‌نمودند.مدت‌ها بعد از توسعه کشاورزی، دو فرهنگ،‌ شروع به جابجایی کردند. اما اینکه چرا آن‌ها به صورت متفاوتی پخش شدند هنوز مبهم است. داشنمندان نیاز به نمونه‌های دنا (DNA) بیشتر دارند.یافته‌های جدید شاید بتواند توضیح دهد چرا ایرانیان و مردم آناتولی جدا از یکدیگر ماندند. به نظر می‌رسد مرز یا مانعی بین دوگروه بوده. اگر اتصالی بین دوگروه بود،‌دانشمندان باید آن را از طریق دنا می‌فهمیدند.درحال حاضر دانشمندان می‌توانند با تجزیه و تحلیل دنا جزئیاتی را متوجه بشوند که قابل قیاس با مطالعه بر روی سنگ‌ها یا اشیا نیست. امید داریم بتوان با بررسی ژن‌ها بتوانیم شجره‌نامه‌ی بسیار کامل از مردم باستان پیدا کنیم.منبع:‌ ScienceNewsforStudents</description>
                <category>Ettefaagh اتفاق</category>
                <author>Ettefaagh اتفاق</author>
                <pubDate>Sat, 27 Jul 2019 23:35:00 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>آماده باشید در آینده‌ی گرم‌تر، غذای متفاوت بخورید!</title>
                <link>https://virgool.io/@ettefaagh/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%85%D8%AA%D8%B1-%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AF-tlnbzsdvupts</link>
                <description>تغییرات اقلیمی، چقدر بر خوراکی آینده‌ی انسان‌ها تاثیر خواهد گذاشت؟در آینده احتمالا مردم باید بعضی غلات‌ها را بیشتر مصرف کنند. مانند سوگوم، نوعی ذرت شیرین که در تصویر می‌بینید.وقتی مردم به این فکر می‌کنند که تغییرات اقلیمی و گرم‌تر شدن زمین چگونه بر زندگی آن‌ها تاثیر خواهد گذاشت احتمالا به این فکر می‌کنند که آینده‌ی آن‌ها تابستان‌های طولانی‌تر و زمستان‌های کوتاه‌تری خواهد داشت و احتمالا چند شهر به زیر آب خواهد رفت. اما آن‌ها به تاثیرات عمیق دیگر فکر نمی‌کنند. یکی از این تاثیرات، آینده‌ی غذایی انسان‌هاست. شاید برای شما هم جالب باشد که بدانید در آینده چه چیزی خواهید خورد.با گرم‌تر شدن هوا و افزایش آفات، کشاورزان غذای کمتری تولید خواهند کرد. آن‌ها مجبور می‌شوند سخت‌تر کار کنند تا بتوانند محصولی بدست بیاورند. ما غذاهایی را که به تغییرات اقلیمی حساس‌اند کمتر خواهیم خورد. مثل گندم و ذرت و شاید محصولاتی را که تحمل بیشتری نسبت به خشکسالی دارند، بیشتر مصرف کنیم. مثل سوگوم،‌ آنچه در تصویر بالا می‌بینید و آنچه در سیاره ما به مقدار زیاد وجود ندارد.دانشمندان درباره‌ی این موضوع و نحوه‌ی تاثیر این تغییرات به محصولات کشاورزی تحقیقاتی کردند. همچنین آن‌ها تلاش می‌کنند با پرورش محصولات تازه و رشد تکنولوژی در این زمینه به کشاورزان کمک کنند.«اسنگ» و تیمش تلاش کردند تا به ایجاد یک مدل کامپیوتری و آنالیز شرایط بتوانند مقدار دقیقی برای کاهش محصولات پیدا کنند. مدل کامپیوتری او نشان می‌دهد تمامی محصولات کشاورزی کاهش پیدا خواهند کرد. محصولات ذرت ۷ تا ۸ درصد، گندم ۶ درصد و برنج ۳ درصد کاهش خواهند یافت.اسنگ نتیجه‌ی کار خود را با گروه‌های دیگر مقایسه کرد. گروه‌هایی که مدل کامپیوتری متفاوتی ساخته بودند و از روش‌های متفاوت آنالیزی استفاده کرده بودند. نتیجه جالب بود. عددها و درصدها مشابه بود.اما شاید این تاثیرات به خوبی برای مردم شفاف نشده باشد. زیرا در این سال‌ها روش‌هایی برای کمک به تولید محصول ابداع شده‌اند. اسنگ می‌گوید مصر، مثال خوبی برای این موضوع است. در سطح جهانی،‌ بازده تولید محصولات ذرت در ۵۰ سال اخیر افزایش یافته است. این بخاطر تاثیرات تکنولوژی است. اما بیایید به مصر نگاه کنیم. در ۱۰ سال اخیر محصولات آن‌ها کاهش یافته است درحالی که کشاورزان مصری از همان تکنولوژی‌های جهانی استفاده می‌کنند. نمی‌توان خشکسالی را مقصر دانست. کشاورزان به اندازه کافی به زمین‌هایشان آب می‌دهند. اسنگ می‌گوید: این تاثیرات افزایش دماست.با کاهش سرعت رشد محصولات، پاسخ به نیازهای غذایی مردم سخت‌تر می‌شود. درحالی که جمعیت زمین به سرعت در حال رشد است. ما اکنون ۷٬۶ میلیارد نفر هستیم. تا ۲۰۳۰ به ۸٬۶ میلیارد می‌رسیم و تا ۲۰۵۰ تقریبا ۱۰ میلیارد.کاری که کشاورزان و دانشمندان باید انجام دهند، افزایش تنوع غذایی و تنوع محصولات است تا بتوانیم با شرایط تغییر اقلیمی کنار بیاییم. این کار درحال انجام است اما کافی نیست. درحال حاضر، سیب‌زمینی‌های متفاوتی وجود دارد اما کشاورزان فقط یک‌نوع آن را پرورش می‌دهندو این با تغییرات آب‌وهوایی سازگار نیست. ما باید محصولات متنوعی تولید کنیم تا آماده‌ی تغییرات شویم.اینکه ما یک نوع سیب‌زمینی پرورش دهیم عالی است،‌اما زمانی که شرایط تغییر نکند. اکنون ما نیاز به تغییر روش خود هستیم.منبع: Science for Students</description>
                <category>Ettefaagh اتفاق</category>
                <author>Ettefaagh اتفاق</author>
                <pubDate>Fri, 26 Jul 2019 09:31:53 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چه چیزی یک صورت زیبا می‌سازد؟</title>
                <link>https://virgool.io/@ettefaagh/%DA%86%D9%87-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%B5%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D9%85%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D8%AF-cykcvnxjxbbk</link>
                <description>حیوانات، از جمله انسان، ذاتاً به زیبایی جذب می‌شوند، این زیبایی می‌تواند یک نوع تناسب یا سلامتی معنی شود.آن‌ها می‌گویند زیبایی افراد در نگاه آن‌هاست. ولی واقعا چه چیزی انسان‌هارا جذاب می‌کند؟ علم پاسخ بعضی از سوال‌ها را روشن کرده است.همه‌ما می‌دانیم که نباید افراد را با ظاهرشان قضاوت کنیم. اما چه بخواهیم چه نه، انسان‌های جذاب مارا جذب می‌کنند. شما نمی‌توانید نگاهتان را به راحتی از روی یک بازیگر یا مدل جذاب بردارید. پس زیبایی بر ما غلبه دارد. ولی واقعا زیبایی چیست؟ خب پاسخ این سوال آسان نیست. محققان جستوجوهایشان را برای چگونگی تاثیر زیبایی بر انسان‌ها و حیوانات شروع کرده‌اند. در مسیر این جستجو، آن‌ها ویژگی‌هایی را کشف کرده‌اند که صورت‌های جذاب را از سایرین متمایز می‌سازد.همه چیز درباره‌ی میانگین‌هامحققان بعضی پاسخ‌ها را روشن کرده‌اند. مثلا تقارن. صورت‌های متقارن جذاب‌ترند.صورت‌های جذاب، مانند این، متناسب و متقارن اند.برای صورت متناسب و متقارن نیازی نیست که سمت چپ صورتتان با یک آینه‌ی قوی، از سمت راست کپی شود. تقارن یک چیز نسبی است و به ترکیب اجزای شما ربط دارد.برای مثال، فاصله مرکز چشم‌های خانم‌ها از یکدیگر تاثیرگذار است. مردم، او را شخصی جذاب‌تر می‌بینند هنگامی که این فاصله، کمتر از نصف عرض صورت باشد. یا مثلا، محققان دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو و دانشگاه تورنتو کانادا متوجه شدند فاصله بین چشم خانم‌ها و لبشان باید بیش‌از یک‌سوم ارتفاع صورت آن‌ها باشد. در این حالات، شخص به تناسب و تقارن مورد نظر نزدیک‌تر می‌شود.اما میانگین‌ها یعنی چه؟ در این مقاله، به تناسباتی که مردم در ذهن خود به عنوان شخص جذاب‌تر می‌سازند، میانگین‌ها می‌گوییم. درحالی که انسان‌ها ذاتاً به زیبایی جذب می‌شوند، اما نمی‌توان تاثیرات عوامل محیطی را دست‌کم گرفت. این تاثیرات به‌تدریج در ذهن افراد جامعه، میانگین‌ها را می‌سازند. محققان یک آزمایش انجام دادند. دو تصویر از یک شخص را روبروی یک نوزاد قرار دادند. تفاوت این دو تصویر در این بود که در تصویر نخست، شخص،اصطلاحاً، زیباتر افتاده بود. با زیرنظر گرفتن حرکات نوزاد،‌متوجه شدند نوزاد با تصویر نخست که زیباتر بود، بیشتر وقت صرف می‌کند. این آزمایش نشان می‌‌دهد موجودات ذاتاً به دنبال زیبایی اند.اما آزمایش دیگر درباره‌‌ی اثرات محیط و ساخته شدن «میانگین‌‌ها» در ذهن مردم است. کورین آپیکلا، فیزیولوژیست دانشگاه پنسیلوانیای فیلادلفیاست. او می‌گوید احتمالا چهره‌های آشنا برای مردم جذاب‌ترند.کورین آپیکلا در حال پرسش از مردم محلی درباره‌ی اینکه کدام چهره جذاب‌تر استآپیکلا، تصاویری از چهره‌ی میانگین مردم ساخت. همان چهره‌ای که مردم خودشان در ذهن به عنوان یک معیار ساخته بودند اما اطلاعی از آن نداشتند. یکی از مردم بریتانیا و دیگر از گروهی از مردم تانزانیا به نام هادزا. او به صورت تجربی از مردم سوال می‌کرد، زیرا که خیلی به روش‌های تحقیقاتی مطمئن نبود. نتایج نشان داد اکثر مردم میانگینی که از چهره‌ی مردم خودشان در ذهنشان ساخته بودند را انتخاب کردند. تصاویر به صورت زیر بود:
پس احتمالا می‌توانیم بگوییم،‌ میانگین‌ها،‌ یعنی چهره‌هایی که مردم در ذهن خودشان آن‌ها را مقبول می‌دانند،‌ تشکیل شده از ۱- ترکیب و چینش اجزای صورت ۲- آشناییت چهره‌هامنبع: ScienceNewsforStudents</description>
                <category>Ettefaagh اتفاق</category>
                <author>Ettefaagh اتفاق</author>
                <pubDate>Thu, 25 Jul 2019 14:19:15 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چگونه تغییر نیم‌درجه‌ای دمای زمین، باعث تغییری بزرگ می‌شود؟.</title>
                <link>https://virgool.io/@ettefaagh/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B9%D8%AB-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF-os3lkeplze5y</link>
                <description>طبق گفته‌ی IPCC محدود کردن تغییرات دما از 2 درجه به 1.5 درجه سلسیوس، سود بزرگی خواهد داشت.به این جزیره در اقیانوس هند نگاه کنید. افزایش سطح آب دریاها زندگی زندگی در این جزیره را غیر ممکن خواهد ساخت.از زمان انقلاب صنتعی در قرن 18 تا کنون، دمای زمین پیوسته در حال افزایش بوده است. 4 سال قبل، 195 کشور، قراردادی موسوم به قرارداد پاریس 2015 را امضا کردند. این قرارداد شامل محدودیت‌هایی است که تلاش می‌کند دمای کره‌ی زمین پس از انقلاب صنتعی، بیش از 2 سانتی‌گراد افزایش نیابد. اما گزارشات جدید نشان می‌دهد کاهش این عدد 1.5 درجه، چه منفعت بزرگی در پی خواهد داشت.گزارش جدیدی که از هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم یا IPCC در 8 اکتبر منتشر شد - که حاصل نشست دانشمندان مربوطه در اینچئون کره‌ی جنوبی بود - گویای این است که تغییرات کوچک آب و هوایی، تغییرات بزرگی در زندگی انسان به بار خواهد آورد.یک‌ونیم درجه در برابر دو درجهبا این تغییر، مردم گرمای کمتری حس خواهند کرد. تغییر نیم‌درجه‌ای می‌تواند میانیگن سطح آب دریاها را 10 سانتی‌متر کاهش دهد. این کاهش 10 سانتی‌متری، حداقل 10 میلیون نفر را از خطراتی مانند سیل و شور شدن آب‌های شیرین نجات دهد.اما اجرای این کار، اصلا آسان نیست. حتی قرارداد پاریس، که برخی دانشمندان محدودیت‌های آن را کافی نمی‌دانند، به درستی اجرا نمی‌شود یا برخی کشورها آن را عملی نمی‌کنند. روز ۲ ژوئن ۲۰۱۷ دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، اعلام که که از این توافق انجام شده بیرون می‌آید. ایالات متحده‌ی آمریکا یک منبع بزرگ گازهای گل‌خانه‌ای است. و تقریبا 17 درصد گاز‌های گل‌خانه‌ای جهان را تولید می‌کند. هرچند کاهش تغییرات دما به 1.5 غیر ممکن نیست اما به تلاش‌های زیادی برای استفاده از انرژ‌های پاک در سراسر جهان نیاز است.منبع: Science News for Students </description>
                <category>Ettefaagh اتفاق</category>
                <author>Ettefaagh اتفاق</author>
                <pubDate>Wed, 24 Jul 2019 10:30:35 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چگونه یک سال زندگی در فضا بر سلامتی &quot;اسکات کلی&quot; تأثیر گذاشت؟</title>
                <link>https://virgool.io/@ettefaagh/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%DB%8C%DA%A9-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%DA%A9%D8%A7%D8%AA-%DA%A9%D9%84%DB%8C-%D8%AA%D8%A3%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B4%D8%AA-w4qybqd4ws1b</link>
                <description>مقایسه‌ای با برادر دوقلوی خودش برای نشان دادن اینکه پرواز طولانی در فضا چه تأثیری بر بدن انسان می‌گذارد.اسکات و برادر دوقلویش، مارکدر سال گذشته، اسکات و برادر دوقلویش، مارک کلی، در دو دنیای متفاوت زندگی کردند.  مارک در زمین ( شهر توسان، آریز) از بازنشستگی خود لذت می‌برد. در همین حال اسکات  با فاصله تقریبی 400 کیلومتری از زمین، در ایستگاه فضایی بین‌المللی، جایی که تقریبا جاذبه‌ای وجود ندارد، شناور بود. این فرصتی بود برای دانشمندان تا نگاهی عمیق و شفاف به تاثیر سفر فضایی طولانی بر بدن انسان داشته باشند.10 تیم از دانشمندان ناسا، هردو برادر را قبل، بعد و هنگام سفر 340 روزه اسکات مشاهده و بررسی می‌کردند. تیم‌ها هرکدام بخشی از عملکرد بدن دوقلوها را بررسی می‌کردند.  آنها آزمایش‌های مختلفی انجام دادند و ژن‌های انسان را در طول سفر طولانی فضایی بررسی کردند تا تغییرات احتمالی را در آنها مشاهده کنند.نتایج در 12 آپریل پرده‌برداری شد. آنها تایید کردند که سفر طولانی در فضا، بدن انسان را به روش‌های متفاوتی تحت تاثیر قرار می‌دهد. زندگی در فضا می‌تواند ژن‌های مارا تغییر دهد و یا حافظه‌مان را ضعیف کند.&quot;این کامل‌ترین نگاهی است که ما به پاسخ بدن انسان نسبت به سفر فضایی داشته‌ایم &quot;.این گفته‌ی سوزان بیلی است کسی که در رشته امواج رادیویی و سرطان در دانشگاه کلارادو استیت تحصیل کرده است. او یکی از اعضای تیم تحقیقاتی ناسا است.ژن‌ها در فضادانشمندان نمی‌توانستند به همراه اسکات در مارس 2015 به فضا بروند. پس اسکات مجبور بودکاری برای آنها بکند. وقتی در مدار بود، او نمونه‌هایی از خون، ادرار و صورتش جمع کرد. سایرفضانوردانی که قصد بازگشت داشتند، نمونه‌ها را با خود به زمین بردند. محققان نمونه‌ها اولیه و تازه را مقایسه کردند.نمونه‌های اسکات از فضا، بعضی تغییرات را نسبت به زمین نشان داد. بیش از هزار عدد از ژنهای او نشانه‌های شیمیایی‌ای داشتند که قبل پرواز خبری از آنها نبود. این نشانه‌ها می‌توانند در اثر محیط اضافه یا حذف شوند. همچنین آنها بر چگونگی کار ژن‌ها تأثیر می‌گذارند. بعضی از ژن‌های اسکات بیشتر از سایرین تغییر کرده بود. همچنین بخش‌هایی از کروموزم که تلومر نامیده‌ می‌شوند.تلومر‌ها بخش‌هایی از کروموزم‌اند که به نظر می‌رسد در حفاظت از کروموزم‌های ما نقش دارند. دانشمندان انتظار داشتند با سفر فضایی اسکات و برداشته شدن اثر جاذبه از روی او و اثرات رادیویی تلومرها کوچک‌تر شوند. کوچم شدن این تلومرها ریسک بیماری‌های مختلفی را افزایش می‌دهند. اما آنها وقتی افزایش طول 14 درصدی تلومرها را دیدند، شوکه شدند. البته، افزایش طول تلومرهای اسکات زیاد هم طول نکشید. 48 ساعت پس از بازگشت او به زمین، آن‌ها به سرعت کوتاه شدند. بیشتر آن‌ها به طول اولیه خود بازگشتند اما برخی حتی کوچک‌تر شدند! این می‌تواند ریسک سرطان یا دیگر بیماری‌ها را در او افزایش دهد.کریستوفر ماسون، در رشته ژنتیک انسانی در Weil Cornell medicine در شهر نیویورک تحصیل کرده است. او و گروهش، روی نمونه‌های خونی اسکات بررسی‌هایی انجام دادند. آنها متوجه شدند برخی ژن‌های سیستم ایمنی در فضا، فعال شدند. وقتی بدن انسان در فضا قرار می‌گیرد، سیستم ایمنی در حالت آماده‌باش است زیرا متوجه تغییر محیط می‌شود.اکثر تغییرات اسکات در فضا، با بازگشتش به زمین، خنثی شد و به حالت معمولی بازگشت. مثلا، 91 درصد ژن‌های او در فضا، با تغییر عملکرد روبرو بودند. البته، این نتایج را نمی‌تواند قطعی دانست زیرا این فقط بر روی یک نفر انجام شده است.مارکوس لوبریچ، درباره‌ی اثرات امواج رادیویی روی بدن انسان تحقیق می‌کند، او می‌گوید انسان هنوز آماده‌ی سفرهای طولانی فضایی نیست، اگرچه از نظر او، فرستادن مردم به مریخ، راه خوبی برای فرار از امواج فضایی است.منبع: https://www.sciencenewsforstudents.org/article/how-year-space-affected-scott-kellys-health</description>
                <category>Ettefaagh اتفاق</category>
                <author>Ettefaagh اتفاق</author>
                <pubDate>Tue, 23 Jul 2019 21:13:37 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>