https://virgool.io/feed/@f.parsinejad fa 2026-06-17 03:31:02 https://files.virgool.io/upload/users/1724221/avatar/KckZrO.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@f.parsinejad https://virgool.io/@f.parsinejad/%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D8%AC%D9%88%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7-%D8%B3%D9%81%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D9%88%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%85-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%BA-r2yom4mdl8wk نام کتاب: انسان در جستجوی معنیعنوان اصلی: Man's Search for Meaningنویسنده: ویکتور فرانکل (Viktor E. Frankl)نخستین تاریخ انتشار: 1959انسان در جستجوی معنا: سفری در تاریکی با نوری کم‌فروغکتاب "انسان در جستجوی معنا" اثر ویکتور فرانکل، به دو بخش تقسیم شده است. بخش نخست شرح تجربه‌ها و روزهایی است که در اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها گذرانده است. سپس فرانکل در بخش دوم این کتاب، به بررسی فلسفه خود در مورد معنای زندگی می‌پردازد و معتقد است که انسان در هر شرایطی، حتی در تاریکی مطلق اردوگاه‌های نازی، می‌تواند معنایی برای زندگی خود بیابد.نویسنده در این کتاب، بیشتر بر تجربیات شخصی خود در اردوگاه‌های کار اجباری متمرکز است و به تجربیات دیگر زندانیان توجه کمتری می‌کند و می‌توان گفت آن را نادیده می‌گیرد. این امر تا حدی از ژرفا و عمق کتاب کاسته، به آن لطمه زده و باعث شده از غنا و تنوع کمتری برخوردار باشد.نگاه تک بعدی فرانکل به معنای زندگی و نادیده انگاشتن سایر دیدگاه‌ها در این زمینه، باعث می‌شود که خواننده با یک دیدگاه واحد که در جای جای کتاب تکرار می‌شود روبه رو شود و نویسنده امکانی برای بررسی و مقایسه‌ی سایر دیدگاه‌ها فراهم نمی کند. این نکته‌ی منفی دیگری است که نه تنها کتاب را کسالت‌بار می‌کند بلکه از ارزش آن نیز می‌کاهد.به جز این فرانکل در کتابش، رنج انسان‌ها در اردوگاه‌های نازی را تا حدودی ساده‌انگاری می‌کند. او می نویسد: «آن هایی که دلیلی برای زندگی خودشان دارند، می توانند هر وضعیتی را تحمل کنند.» و معتقد است که انسان‌ها می‌توانند در سیاه ترین لحظه‌ها که در اندوه و رنج غوطه ورند معنا و هدفی برای زندگی شان بیابند اما این دیدگاه ممکن است برای برخی از خوانندگان قابل قبول نباشد. علاوه بر این او به برخی جنبه‌های رنج، مانند رنج کودکان در اردوگاه‌های کار اجباری، توجه کافی نمی‌کند که سبب آسیب دیدن اعتبار کتاب شده است.و اما امتیاز من به کتاب:من بارها با مرورها و معرفی‌هایی روبه‌رو شدم که می گفتند: «انسان در جستجوی معنی کتاب شگفت‌انگیزی است که ارزش بارها و بارها خوانده شدن را دارد» اما متاسفانه این کتاب اصلا در حد انتظاری که داشتم نبود و کل آن را می‌توان در یک جمله خلاصه کرد: «انسان باید در زندگی هدفی سازنده و متعالی داشته باشد»؛ و تمام! خب این کتاب قدیمی است و احتمالا اگر کسی بودم که آن را همان سال‌های ابتدای چاپ نخستین اش میخواندم به آن ۵ ستاره می‌دادم؛ اما اکنون و بعد از خواندن آثار افرادی مانند اروین یالوم باید بگویم که این کتاب نه تنها حرف تازه ای برای گفتن ندارد؛ بلکه خیلی جاها در متن و در شرح رویکرد لوگوتراپی کمبودها و شاید گاهی تناقض‌هایی وجود دارد که باعث می‌شود متن در این زمان و در قیاس با آثار جدیدتر در این حوزه، ارزش پیشین اش را نداشته باشد. روی هم رفته نه بخش نخستِ کتاب جذابیت چشمگیری دارد (باز هم در قیاس با زندگی نامه‌های دیگری که درباره اسارت در اردوگاه‌های نازی نوشته شده) و نه بخش دوم سخن جدیدی؛ بنابراین اگر هنوز کتاب را نخواندید و در لیست «کتاب‌های برتر» و «کتاب‌هایی که باید بخوانم» هست، پیشنهاد میکنم که از لیست حذفش کنید. در آخر با در نظر گرفتن تمام جنبه‌ها من به این کتاب 2 امتیاز می‌دهم.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Sat, 09 Mar 2024 14:16:52 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%B3%D9%81%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B9%D9%85%D8%A7%D9%82-%D9%BE%DB%8C%DA%86%DB%8C%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B4%D9%82-bexuevdyx74z نام کتاب: سیر عشقعنوان اصلی: The Course of Loveنویسنده: آلن دوباتن (Alain de Botton)نخستین تاریخ انتشار: 2016کتاب «سیر عشق» اثر آلن دوباتن، فیلسوف و نویسنده مشهور معاصر، به بررسی فراز و نشیب‌های یک رابطه عاشقانه می‌پردازد. این رمان داستانی، با ظرافتی منحصر به فرد، لایه‌های پنهان عشق را به تصویر می‌کشد و خواننده را به سفری در اعماق پیچیدگی‌های این احساس شورانگیز دعوت می‌کند.«سیر عشق» ماجرای ربیع خان و کرستن مک‌لیلاند، دو شخصیت با پیشینه‌های متفاوت، را روایت می‌کند که در شهر ادینبورگ با یکدیگر آشنا می‌شوند. دوباتن به زیبایی، کشش و میل اولیه بین دو انسان را به تصویر می‌کشد و از مفهوم «تعلق خاطر» برای تبیین این احساس استفاده می‌کند. او به خواننده نشان می‌دهد که چگونه این میل و کشش، می‌تواند به شور و شوق و دلبستگی عمیق تبدیل شود. سپس با ظرافتی خاص، دلدادگی ربیع و کرستن را به تصویر می‌کشد، آن هنگام که دنیاهایشان حول محور یکدیگر می‌چرخد و از مفاهیمی مانند «ایده‌آل‌سازی» و «خودشیفتگی» برای تحلیل آن استفاده می‌کند. او نشان می‌دهد که چگونه این مرحله، با وجود تمام زیبایی‌هایش، می‌تواند توهماتی را نیز به همراه داشته باشد. شور و اشتیاق اولیه، آن‌ها را به سمت ازدواج و تشکیل خانواده رهنمون می‌شود. اما گذر زمان، چالش‌های جدیدی را به ارمغان می‌آورد و ربیع و کرستن برای حفظ عشق خود ناگزیر به تلاش و درک متقابل می‌شوند. دوباتن به طور دقیق و ظریف، این چالش‌ها را به تصویر می‌کشد و از مفاهیمی مانند «خودخواهی»، «عدم درک متقابل» و «توقعات غیرواقعی» برای تحلیل آن‌ها استفاده می‌کند. او نشان می‌دهد که چگونه این چالش‌ها می‌توانند عشق و صمیمیت را در معرض خطر قرار دهند. سرانجام با وجود تمام چالش‌ها، ربیع و کرستن تلاش می‌کنند تا رابطه خود را حفظ و ارتقا دهند. دوباتن به طور مفصل، به این تلاش‌ها می‌پردازد و از مفاهیمی مانند «رشد شخصی»، «تعهد» و «بخشش» برای تحلیل آن‌ها استفاده می‌کند. او نشان می‌دهد که چگونه عشق واقعی، در گذر زمان و با عبور از چالش‌ها، عمیق‌تر و پایدارتر می‌شود.دوباتن در نگارش این رمان، از زبانی ساده و روان بهره گرفته است. او با ظرافتی مثال‌زدنی، مفاهیم فلسفی و روانشناسی را در تار و پود داستان می‌آمیزد و به خواننده در درک عمیق‌تر تجربه عشق یاری می‌رساند.نقاط قوتواقع‌گرایی: «سیر عشق» تصویری واقع‌گرایانه از عشق ارائه می‌دهد و از به تصویر کشیدن ایده‌آل‌های غیرقابل‌دسترس پرهیز می‌کند.تحلیل روان‌شناختی: دوباتن با ظرافت به تحلیل شخصیت‌ها و انگیزه‌های آن‌ها می‌پردازد و خواننده را در درک ریشه‌های مشکلات و چالش‌های موجود در روابط عاطفی یاری می‌رساند.ارائه راهکار: این رمان صرفاً به بیان چالش‌ها بسنده نمی‌کند و راهکارهای عملی برای حفظ و تقویت عشق ارائه می‌دهد.زبان جذاب: لحن طنز و گاه طعنه‌آمیز دوباتن، خواندن کتاب را به تجربه‌ای لذت‌بخش تبدیل می‌کند.نقاط ضعفتمرکز بر جنبه‌های منفی: برخی منتقدان معتقدند که دوباتن بیش از حد بر جنبه‌های منفی عشق تمرکز کرده و تصویری ناامیدکننده از این تجربه ارائه می‌دهد.فقدان عمق: به اعتقاد برخی دیگر، شخصیت‌های داستان به اندازه کافی عمق و پرداخت ندارند و بیشتر به عنوان تیپ‌هایی کلیشه ای به نظر می‌رسند.جمع‌بندیروی هم رفته «سیر عشق» رمانی خواندنی و آموزنده است که به خواننده در درک عمیق‌تر تجربه عشق یاری می‌رساند. این کتاب با ظرافتی منحصر به فرد، پیچیدگی‌های عشق را به تصویر می‌کشد و خواننده را به اندیشیدن در ابعاد مختلف این احساس شورانگیز دعوت می‌کند.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Mon, 19 Feb 2024 07:50:36 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B5%D9%81%D8%AD%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D9%88-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D9%87-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D9%88%DB%8C%D8%AF-xzpgyzeypvom نام کتاب: مامان و معنی زندگیعنوان اصلی: Momma and the Meaning of Life: Tales of Psychotherapyنویسنده: اروین یالوم (Irvin D. Yalom)نخستین تاریخ انتشار: 1999در این پست می‌خواهم با شما درباره کتاب «مامان و معنی زندگی» نوشته اروین یالوم، روان‌درمانگر و نویسنده مشهور آمریکایی، سخن بگویم. این کتاب مجموعه‌ای از شش داستان کوتاه است که در آن‌ها یالوم از آنچه که در اتاق درمانش با بیماران گذشته حرف می‌زند. داستان‌های این کتاب به موضوعات مختلفی می‌پردازند، از جمله وابستگی، رابطه، مرگ و عشق.در داستان «مامان و معنی زندگی»، یالوم با مردی برخورد می‌کند که هنوز نتوانسته است مرگ مادرش را بپذیرد. این مرد در تمام طول زندگی خود به مادرش وابسته بوده و اکنون که مادرش فوت کرده است، احساس می‌کند زندگی‌اش بی‌معنا شده است.و در داستان «میرنا»، بیمار زنی است که با دوست‌پسرش رابطه‌ای مخفیانه دارد. او از رابطه‌اش احساس گناه می‌کند، نمی‌داند که باید چه کند و در جستجوی راهکار قدم به این مطب گذاشته است.داستان «پائولا»، داستان رویارویی با مرگ و یکی از داستان‌های ماندگار کتاب «مامان و معنی زندگی» است. یالوم با پائولا، زن جوان و زیبایی مواجه می‌شود که به سرطان مبتلا شده است و مرگ را رو در روی خود می‌بیند و این امر باعث می‌شود در پی یافتن معنای زندگی برآید. پائولا زندگی‌ای پر از امید و آرزو، خوشبختی و همراه با رضایت داشته؛ اما مرگ ناگهانی شوهرش، زندگی او را دگرگون می‌کند. او پس از مرگ شوهرش، به سرطان مبتلا می‌شود و حال که می‌داند مرگ نزدیک است به دنبال معنای زندگی می‌گردد.پائولا در جلسات روان‌درمانی با یالوم، به تدریج به درک عمیق‌تری از خود و زندگی می‌رسد. او متوجه می‌شود که معنای زندگی، در ارتباط با دیگران و در عشق ورزیدن به آنان است و در می‌یابد که باید برای زندگی خود معنایی بسازد و با کمک دیگران به این خواست دست پیدا می‌کند.داستان های دیگر به عشق وخودشناسی می‌پردازند. در داستان «مگنولیا»، یالوم با زنی روبه‌رو می‌شود که پس از مرگ شوهرش، با مرد دیگری رابطه برقرار می‌کند. که باعث می‌شود از احساس گناه رنج ببرد و دچار سردرگمی شود. و در داستان «سفر»، بیمارش مردی است که می‌کوشد خود واقعی‌اش را پیدا کند. این مرد از زندگی خود خسته است و خواهان دگرگونی آن.نکات برجسته کتابروایت‌های جذاب و تأثیرگذار: کتاب «مامان و معنی زندگی» مجموعه‌ای از روایت‌های جذاب و تأثیرگذار است. یالوم در این داستان‌ها، تجربیات خود را از مواجهه با بیماران خود با ما در میان می‌گذارد.تأملات عمیق درباره روانشناسی: کتاب «مامان و معنی زندگی» علاوه بر روایت‌های جذاب، تأملات عمیقی درباره روانشناسی نیز ارائه می‌دهد. یالوم در این کتاب، به موضوعات مختلفی از جمله وابستگی، روابط، مرگ، عشق، و خودشناسی می‌پردازد.ارائه راهکارهای عملی برای مواجهه با چالش‌های زندگی: کتاب «مامان و معنی زندگی» علاوه بر تأملات عمیق، راهکارهای عملی نیز برای مواجهه با چالش‌های زندگی ارائه می‌دهد. یالوم بر اهمیت ارتباط، بر اهمیت معناجویی، و بر اهمیت انتخاب‌های آگاهانه در زندگی تأکید می‌کند.کلام آخرکتاب تأثیرگذار «مامان و معنی زندگی» می‌تواند در مواجهه با چالش‌های زندگی یاری رسان باشد. این کتاب با روایت‌های جذاب و تأملات ژرفش، می‌تواند به ما در درک بهتر خود و دیگران کمک کند. اگر به دنبال کتابی هستید که بتواند دیدگاه شما را نسبت به زندگی تغییر دهد، کتاب «مامان و معنی زندگی» را به شما پیشنهاد می‌کنم.پیشنهاد ویژهاگر قبل از خواندن کتاب «مامان و معنی زندگی»، کتاب «وقتی نیچه گریست» نوشته اروین یالوم را بخوانید، تجربه‌تان کامل‌تر خواهد شد. این دو کتاب به یکدیگر مرتبط هستند و خواندن هر دوی آن‌ها می‌تواند به شما کمک کند تا دیدگاه عمیق‌تری نسبت به موضوعاتی که در کتاب «مامان و معنی زندگی» مطرح می‌شوند، پیدا کنید.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Sat, 20 Jan 2024 23:07:08 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%81%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D9%88-%D9%BE%D8%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-vjmyjsig1ew5 نام کتاب: مانیفست یک فمینیست در پانزده پیشنهادعنوان اصلی: Dear Ijeawele, or A Feminist Manifesto in Fifteen Suggestionsنویسنده: چیماماندا انگوزی آدیشی (Chimamanda Ngozi Adichie)نخستین تاریخ انتشار: 2017در عرصه ادبیات فمینیستی، چیماماندا انگوزی آدیشی صدای برجسته‌ای است که نهادهای اجتماعی را به چالش می‌کشد و از توانمندسازی زنان دفاع می‌کند. کتاب او، «نامه‌ای به یجاوالو، یا یک بیانیه فمینیستی در پانزده پیشنهاد»، یک جستجوی لطیف، همراه با بینشی آموزنده در مورد پرورش دختری در دنیایی است که همچنان سرشار از کلیشه‌های جنسیتی است.این بیانیه که به صورت نامه‌ای باز نوشته شده، به دوستی است که در مسیر مادر شدن گام بر می‌دارد و نویسنده پانزده پیشنهاد، نه قانون، برای پرورش روحیه فمینیستی در دخترش ارائه می‌دهد. این پیشنهادها از تاکید بر آموزش و استقلال گرفته تا به چالش کشیدن هنجارهای جنسیتی مضر و تشویق عشق به خود را در بر می‌گیرد.نویسندگی آدیشی هم مستقیم و هم دلسوزانه است، و درباره پیچیدگی‌های تربیت یک کودک در جامعه‌ای بحث می‌کند که اغلب فمینیسم را سرکوب می‌کند. او به چالش‌ها و عدم قطعیت‌هایی که والدین با آن‌ها روبرو هستند اعتراف می‌کند، و پیشنهادهایش همزمان عملی و ایده‎آل‌گرا هستند. پیشنهادهایی که هدفشان ایجاد اعتماد به نفس و استقامت لازم در دختران برای یافتن مسیرشان در دنیایی است که امکانش نیست همیشه آرزوهایشان را پشتیبانی ‌کند.پانزده پیشنهاد نه تنها یک لیست از باید و نبایدهاست، بلکه سوالات تأمل برانگیزی‌ست که خوانندگان را تشویق می‌کنند تا باورها و رفتارهای خود را بررسی کنند. آدیشی مفاهیم سنتی زنانگی را به چالش می‌کشد و تأکید می‌کند که قدرت، جاه‌طلبی و کنجکاوی فکری، با زن بودن ناسازگار نیست.یک تم مهم در بیانیه اهمیت زبان است. آدیشی استدلال می‌کند که کلماتی که استفاده می‌کنیم درک و انتظارات ما را شکل می‌دهند و از والدین می‌خواهد تا الگوهای زبانی جنسیتی را که کلیشه‌ها را تقویت می‌کنند به چالش بکشند و واژه‌هایشان را آگاهانه انتخاب کنند.یک جنبه مهم دیگر بیانیه آدیشی تاکید او بر عشق به خود است. او از والدین می‌خواهد در دختران خود احساس ارزشمندی ایجاد کنند، احساسی که وابسته به تأیید خارجی یا انتظارات اجتماعی نباشد. این پیام به ویژه در دنیایی که به دختران می‌آموزد ظاهرشان را در اولویت قرار دهند و به اقتدار مردانه احترام بگذارند، بسیار مهم است.«مانیفست یک فمینیست» نه یک کتاب راهنمای والدین، بلکه یک فراخوان برای عمل است، چالشی‌ست برای به چالش کشیدن وضعیت موجود و پرورش دخترانی که از مبارزه با هنجارهای جنسیتی و دنبال کردن دغدغه‌ها و تلاش برای به کار گرفتن پتانسیل کامل خود نمی‌ترسند. این کتاب هم الهام‌بخش و هم تأمل‌برانگیز است، و بیانیه نویسنده، اثری ارزشمند برای هر کسی است که می‌خواهد در دنیای امروز زنی قوی و مستقل بپروراند.در کنار پیام فمینیستی‌اش، «مانیفست یک فمینیست» همچنین گواهی بر قدرت زبان و اهمیت ارتباط باز در تربیت کودکان است. آدیشی از والدین می‌خواهد تا با دختران خود در مورد جنسیت، هویت و انتظارات اجتماعی به طور منظم و رسا صحبت کنند و حس درک متقابل و احترام متقابل را پرورش دهند.روی هم رفته، «نامه‌ای به یجاوالو، یا یک بیانیه فمینیستی در پانزده پیشنهاد»، یک اثر قدرتمند و تأمل‌برانگیز است که راهنمایی‌های ارزشمندی را برای والدینی ارائه می‌دهد که به دنبال تربیت دختران خود در دنیایی هستند که اغلب کلیشه‌های جنسیتی را تقویت می‌کند. آدیشی بینشی آموزنده دارد و نوشته‌اش رک و دلنشین است، و بیانیه‌اش را می‌توان همچون پرتو امیدی برای کسانی دانست که به یک دنیایی اعتقاد دارند که زنان می‌توانند قوی و مستقل باشند و پتانسیل کامل شان را آشکار سازند و به خدمت بگیرند.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Wed, 13 Dec 2023 22:21:18 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84-%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%86%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%85-%D9%86%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%86-plieasfhbrzn نام کتاب: چگونه کمال‌گرا نباشیمعنوان اصلی: How to Be an Imperfectionistنویسنده: استفان گایز (Stephen Guise)نخستین تاریخ انتشار: 2015در جهانی که اغلب کمال‌گرایی را ستایش می‌کند، کتاب «چگونه یک کمال‌گرا نباشیم» اثر استفان گایز، دیدگاهی تازه و رهایی‌بخش ارائه می‌دهد. گایز معتقد است که تلاش برای کمال نه تنها غیرواقعی است، بلکه نتیجه‌ای جز استرس، اضطراب و ناراحتی ندارد. در عوض، او پذیرش نقص را راهی برای خودپذیری، خلاقیت بیشتر و زندگی شادمانه می‌داند.رویکرد گایز بر اساس آخرین تحقیقات در زمینه روانشناسی و علوم رفتاری است. او تأثیرات زیان‌بار کمال‌گرایی بر سلامت روان و جسم را برجسته می‌کند و راهکارهای عملی برای غلبه بر گرایش‌های کمال‌گرایانه ارائه می‌دهد. یکی از نقاط قوت کتاب این است که نویسنده از تجربیات شخصی‌اش برای توضیح مفاهیم استفاده می‌کند همین باعث می‌شود توصیه‌های او ساده، کاربردی و به راحتی قابل اجرا باشند، بنابراین کتاب را برای طیف وسیعی از خوانندگان قابل دسترسی می‌کند.نکته مثبت دیگر کتاب «چگونه یک کمال‌گرا نباشیم» تمرکز آن بر روی اقدامات عملی است. گایز فقط به خوانندگان نمی‌گوید که ذهنیت خود را تغییر دهند؛ او ابزارها و تکنیک‌های ملموسی برای انجام این کار ارائه می‌دهد. او خوانندگان را تشویق می‌کند تا محرک‌های کمال‌گرایانه خود را شناسایی کرده و استراتژی‌هایی برای مدیریت آن‌ها ایجاد کنند. همچنین بر اهمیت شفقت به خود و پذیرش خویشتن به عنوان عناصر کلیدی برای یک زندگی شاد و رضایت‌بخش تأکید می‌کند. البته برخی از نکات کتاب ممکن است بدیهی باشند یا برخی از مثال‌ها تکراری و پیش پا افتاده به نظر برسند با این حال این موارد به حدی نیست که از جذابیت کتاب بکاهد.نویسنده در بخش‌های یک تا سه نگاهی عمیق و موشکافانه به کمال‌گرایی دارد. او نخست به این پرسش پاسخ می‌دهد که کمال‌گرایی چیست. در ادامه می‌کوشد الگوی فکری کمال‌گرایان را شناسایی کند و پس از آن به معایب آن می‌پردازد. در بخش چهارم با عنوان «آزادی معمول‌گرایی»، گایز طرز فکر یک معمول‌گرا را بررسی می‌کند و از مزایای آن می‌گوید. در بخش‌های 5 تا 9، شاخه‌های گوناگون کمال‌گرایی مانند نشخوار ذهنی، نیاز به تایید شدن و... را می‌کاود و تلاش می‌کند تعریف و آسیب‌های هر یک را مشخص کند. و در نهایت در بخش پایانی راه حل‌هایی از نوع خرده عادت‌ها و با قابلیت به کارگیری بالا ارائه می‌دهد، راه حل‌هایی که هر کس بتواند آن را در زندگی‌اش بگنجاند.در تمامی این بخش‌ها، کتاب زبانی روان و شیوا دارد و به سبکی گیرا و اثرگذار نوشته شده است به گونه‌ای که خواندن آن را لذت‌بخش و آموزنده می‌کند. حکایات شخصی و داستان‌های طنز گایز به مفاهیم جان می‌دهد و آن‌ها را برای خوانندگان قابل درک می‌کند. او همچنین تمرینات و پرسش‌های تأمل‌برانگیز گوناگونی را برای کمک به خوانندگان در به کار گرفتن اصول در زندگی‌شان ارائه می‌دهد.در مجموع، «چگونه یک کمال‌گرا نباشیم» کتابی ارزشمند است که می‌تواند به خوانندگان کمک کند از شر کمال‌گرایی خلاص شوند و زندگی اصیل و رضایت‌بخش‌تری داشته باشند. این کتاب برای هر کسی که با خود تردیدی، اضطراب یا ترس از شکست دست و پنجه نرم می‌کند، سودمند و حتی ضروری است.نکات کلیدی کتاب:کمال‌گرایی یک رفتار اکتسابی است و می‌توان به مرور زمان آن را کنارگذاشت.تلاش برای کمال نه تنها غیرواقعی است، بلکه برای سلامت روان و جسم ما نیز زیان‎بار است.پذیرش نقص برای خودپذیری، خلاقیت و زندگی رضایت‌بخش ضروری است.برای غلبه بر گرایش‌های کمال‌گرایانه استراتژی‌های عملی وجود دارد.خود شفقت و خودپذیری کلید یک زندگی ثمربخش، شاد و آسوده هستند.من به شدت کتاب «چگونه یک کمال‌گرا نباشیم» را به هر کسی که به دنبال یک راهنمای عملی و الهام‌بخش برای غلبه بر کمال‌گرایی و داشتن زندگی شاد است و می‌خواهد زندگی‌اش را به تمامی زیسته باشد، پیشنهاد می‌کنم.امتیاز: 5 از 5 ستارهاین پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Tue, 21 Nov 2023 11:50:30 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%88%D9%81%DB%8C-zd3tmadakis3 نام کتاب: دنیای سوفیعنوان اصلی: Sofies verdenنویسنده: یوستین گردر (Jostein Gaarder)نخستین تاریخ انتشار: 1990همانطور که از عنوان فرعی پیداست، دنیای سوفی در واقع رمانی درباره تاریخ فلسفه است. ما با سوفی 14 ساله آشنا می‌شویم که شروع به دریافت یادداشت‌ها و نامه‌های عجیبی در مورد ریشه و معنای زندگی می‌کند. نویسنده در دنیای سوفی یک طرح کلی از فلسفه غرب را به زیبایی در قالب داستانی تخیلی به تصویر می‌کشد که از فلسفه پیش از سقراط تا سارتر را در بر می‌گیرد.قلم یوستین گردر جذاب و گیراست و حاصل کارش تحسین‌برانگیز است نه فقط برای نوشتن یک تاریخ مختصر و روان از فلسفه بلکه به این دلیل که زبان ساده این کتاب می‌تواند کسانی را که تازه به نوجوانی قدم گذاشته‌اند را هم جذب خود کند و آنان را به بهترین شکل با جهان فلسفه آشنا سازد. مقایسه او بین فیلسوفان مختلف در سراسر کتاب واقعاً قابل توجه است و کتاب را بسیار لذت‌بخش کرده است، گویی گردر با ذهن خلاق و شگفت‌انگیزش این فیلسوفان بزرگ را به زندگی بازمی‌گرداند. برای مثال، تقابل بین ارسطو و افلاطون را با مقایسه دیدگاه‌هایشان در مورد واقعیت و ذهن به گونه‌ای نشان می‌دهد که در هیچ کتاب درسی فلسفی دیگری به چشم نمی‌خورد. و این تنها نظر من نیست، دوستی که در رشته فلسفه درس خوانده بود می‌گفت: «در حین خواندن کتاب و یادآوری کلاس‌های فلسفه‌ام در مدرسه، مدام آرزو می‌کردم که به جای کتاب‌های درسی تاریک فلسفه که عملاً چیزی از آن‌ها به یاد نمی‌آورم، چیزی مانند دنیای سوفی در آنجا تدریس می‌شد».با این حال، برخی ممکن است احساس کنند که نویسنده در نگارش این اثر تعدادی از فیلسوفان را نادیده گرفته است. شاید بتوان این مسئله را مرتبط با داستان تخیلی کتاب دانست که با پیچش‌هایش و سوالاتی که در ذهن ایجاد می‌کند به کتاب جذابیت می‌بخشد. از سوی دیگر واقع‌گرایانه و منطقی نخواهد بود که انتظار داشته باشیم شرح کاملی از فلسفه غرب در کتابی 600 صفحه‌ای و در بستر یک داستان خیالی خلاصه شود. من فکر می‌کنم که نویسنده باید برخی از فیلسوفان کمتر شناخته شده را نادیده می‌گرفته تا نه تنها بتواند به اختصار دست یابد بلکه بتواند از یکپارچگی کامل بین بخش داستانی و غیر داستانی کتاب اطمینان حاصل کند؛ با این وجود، کتاب زمینه‌های فلسفی گسترده‌ای را پوشش می‌دهد و بسیار آموزنده است.یکی از قسمت‌های مورد علاقه من بخش مربوط به داروین و شروع حیات از سوپ زندگی بود؛ چراکه نویسنده این نظریه را به روشی بسیار ساده و سرگرم کننده بیان کرده بود.در نهایت، من فکر می‌کنم مهم‌ترین چیز در دنیای سوفی این است که گردر با هنرمندی و به زیبایی تمام در این کتاب اهمیت اکتشافات و پیشرفت‌های تمدن در واقعیت امروز ما و تأثیری که آن‌ها در طول اعصار بر افکار و فلسفه‌های ما داشتند را روشن می‌سازد و دقیقاً به همین دلیل است که من آن را به شدت توصیه می‌کنم.و تکه کتاب‌هایی که برای من جالب بود:عجیب نبود که نمی‌دانست کیست؟ و بی انصافی نیست که انسان در قیافه خود دستی ندارد؟ این قیافه را به او قالب کرده بودند. آدم می‌تواند دوستانش را خود انتخاب کند، اما انتخاب خودش دست خودش نیست. حتی بشر بودنش هم دست خودش نیست. (صفحه ۱۴)ارسطو می‌پرسد: چگونه باید زیست؟ خوب زیستن مستلزم چیست؟ و پاسخ می‌دهد: انسان فقط در صورتی می‌تواند خوشبخت شود که همه توانایی و شایستگی خود را به کار اندازد. (صفحه ۱۳۸)به گفته هگل، مطالعه تاریخ نشان می‌دهد که بشریت به سوی تعقل و آزادی بزرگتری در حرکت است. رشد تاریخی، با همه جست‌وخیز و توقف‌های آن، به سمت جلو بوده است. به همین جهت گفته می‌شود که تاریخ هدفمند است. (صفحه ۴۲۴)این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Tue, 10 Oct 2023 20:44:58 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%D8%AD%D8%B1%D9%85%D8%B3%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%82%D8%B0%D8%A7%D9%81%DB%8C-%DA%86%D9%87-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-cn1azmyvqkug نام کتاب: حرمسرای قذافیعنوان اصلی: Les Proies: dans le harem de Kadhafiنویسنده: آنیک کوژان (Annick Cojean)نخستین تاریخ انتشار: 2012این کتاب که جایزه‌ی بزرگ باشگاه بین‌المللی مطبوعات را از آن خود کرده است، حاصل سفر آنیک کوژان، خبرنگار مجله‌ی لوموند در سال‌های پس از انقلاب لیبی به طرابلس است و درباره‌ی جنایات و جرایم جنسی قذافی است و می‌توان محتوای آن را به دو بخش اصلی تقسیم کرد. بخش نخست با بیان سرگذشت ثریا از زبان خودش آغاز می‌شود. دختری که با فریبکاری ربوده شده و به باب العزیزیه برده می‌شود، جایی که آغاز کابوس‌های اوست. ثریا از کودکی‌اش می‌گوید از پیشینه خانوادگی‌اش و شخصیت و باورهای پدر و مادرش. او از اتفاق‌های تکان‌دهنده‌ای که در باب العزیزیه بر او گذشته و خشونت و جنایتی که قذافی و نیروهای نزدیکش نسبت به او انجام داده‌اند سخن می‌گوید، خشونتی که نه تنها جسم بلکه روح و روانش را به شدت زخمی کرده است. در جایی از زبان ثریا می‌خوانیم:«او فقط به بدنم تعرض نکرد، بلکه روحم را نیز با دشنه‌ای سوراخ کرد. آن دشنه هرگز بیرون نیامد...».و در جایی دیگر از رفتارهای آسیب‌رسانی می‌گوید که از زمان حضورش در باب العزیزیه با او همراه شد و پس از آن برای همیشه با زندگی‌اش در هم تنیده شد:«وادارم کرد سیگار بکشم. بعد مقداری پودر سفید را روی یک تکه مقوا ریخت، یک برگ کاغذ را لوله کرد و با استفاده از آن پودر سفید را درون دماغش کشید.»در ادامه ما را جزئیات فرارش و سختی‌ها و سرگردانی‌های پس از آن همراه می‌کند. روایتش با بیان چگونگی بازگشتش به لیبی و اوضاع پر آشوب جامعه پس از مرگ قذافی پایان می‌یابد. در خطوط پایانی این بخش ثریا می گوید: «دوست دارم در لیبی جدید زندگی‌ای برای خودم بسازم، اما از خودم می‌پرسم آیا چنین چیزی امکان دارد؟». این بخش دید خوبی از جامعه‌ی لیبی می‌دهد و خواننده را با فرهنگ جامعه، چگونگی نفوذ حکومت در تک تک ابعاد زندگی مردم و نحوه کنترل آن‌ها و نیز پروپاگاندای سیستم حاکم آشنا می‌سازد. بسیار جالب است که ببینیم چگونه مذهب و فرهنگ حتی می‌توانند واکنش مردم را به این نوع از جنایات شکل دهند، سرزنش زنان و احساس شرم در خانواده به جای متجاوزان. آنچه که متاسفانه در جامعه خودمان نیز شاهدش هستیم.نویسنده در بخش‌های بعدی کوشش می‌کند زاویه‌های دیگری از جنایات جنسی قذافی و سازوکاری که پشت آن است را آشکار کند و مستندات خود را در این بخش‌ها بیان می‌کند. او در ابتدای این بخش چنین می‌نویسد:«گاهی مواقع از ثریا می‌خواستم درباره‌ی موضوع خاصی اطلاعات بیشتری به من بدهد اما او در کمال صداقت جواب می‌داد متاسفانه چیزی در این‌باره نمی‌دانم. آن‌جا نبودم…. شرط اصلی توافق ما با یکدیگر این بود: ساکت ماندن بهتر از گمانه‌زنی است!»آنیک کوژان برای نگارش این بخش با افراد بسیاری گفتگو می‌کند و به مدرسه ثریا سر می‌زند و تلاش می‌کند با تمامی کسانی که ثریا در داستانش به آن‌ها اشاره کرده صحبت کند. و نتیجه‌ی کار جالب و قابل تامل از کار درآمده است.از آن کتاب‌هایی است که خواندشان سخت و دردناک است و من برای خواندنش به وقفه‌های زمانی نیاز داشتم و نمی‌توانستم به راحتی هضمش کنم، البته شاید این مسئله تا حدی ناشی از این باشد که بخش‌هایی از داستان‌ها غیر قابل باور است و زیادی از چارچوب منطق خارج می‌شود و دیگر نمی‌توان به راحتی پذیرفتشان؛ اما روی هم رفته ارزش یک بار خواندن را دارد و من در مقیاس 1 تا 5، به آن 3 امتیاز می‌دهم.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Sun, 27 Aug 2023 20:30:48 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%D8%A8%D8%A7-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%B8%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%BA%D8%AF%D8%BA%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%86%D9%81%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%AF-izohept8ntgt نام کتاب: هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها: روشی نو برای خوب زندگی کردنعنوان اصلی: The Subtle Art of Not Giving a F**kنویسنده: مارک منسن (Mark Manson)نخستین تاریخ انتشار: 2016«هنر ظریف رهایی از دغدغه‌ها: روشی نو برای خوب زندگی کردن»، کتابی خوش‌خوان و یکی از پرفروش‌ترین آثار نیویورک تایمز است. این کتاب در ایران نیز با استقبال خوبی همراه شد و از جمله کتاب‌هایی است که مجتبی شکوری خواندنش را پیشنهاد کرده است. نویسنده در آغاز کتاب به خوبی بیان کرده که چه چیزی در انتظارتان است و از چه مفاهیمی سخن خواهد گفت:«هنر ظریفی در رهایی از دغدغه‌ها وجود دارد. هرچند این مفهوم ممکن است مسخره به نظر برسد و من هم عوضی به نظر برسم. آنچه اینجا راجع به آن صحبت می‌کنم، اساساً یاد گرفتن روشی برای تمرکز و اولویت‌بندی موثر افکارتان است؛ اینکه چگونه با توجه به ارزش‌های شخصی و برگزیده خودتان انتخاب کنید چه چیزی برایتان مهم است و چه چیزی مهم نیست. این کار بسیار دشواری است. دستیابی به آن، یک عمر تمرین و انضباط می‌خواهد. مرتب در آن شکست خواهید خورد. اما این شاید بارزش‌ترین کوشش زندگی هر انسانی است.»همانطور که از شرح و توصیف نویسنده آشکار است، این کتاب در دسته‌ی کتاب‌های خودیاری جای می‌گیرد و مارک منسن با قلم جذاب و طنزآمیزش توانسته کسانی که طرفدار کتاب‌های خودیاری نیستند را نیز جذب کند و تا صفحه آخر پای کتاب بنشاند. چرا که برخلاف دیگر کتاب‌های این دسته، خواندش حس گوش دادن به سخنرانی که بالای سکو ایستاده را نمی‌دهد بلکه بیشتر تداعی‌گر حس گپی دوستانه هنگام نوشیدن چای و قهوه است.هدف کتاب ارائه رویکردی برای بهبود زندگی است اما بر خلاف دیگر کتاب‌ها نویسنده مدام با فریادی پرشور نمی‌گوید که «ادامه بده... تو می‌تونی... انجامش بده»، بلکه از همان آغاز خیالتان را راحت می‌کند که قرار نیست همه چیز به دست بیاورید و با شما از چطور باختن و رها کردن سخن می‌گوید. از این حرف می‌زند که چطور می‌توان رنج کشیدن را معنادار کرد و چگونه دغدغه‌های سطحی و کم‌ارزش را پشت سر گذاشت و به اصل چسبید.این کتاب درباره‌ی انتخاب آگاهانه است: انتخاب درست ارزش‌ها، انتخاب رنج و مشکلی که در مسیر خواست‌ها و ارزش‌هایت باشد (چون به هر حال باید مدام یک مشکل را حل کرد و سراغ مشکل بعدی رفت)، انتخاب نوع برخورد با مسائل، انتخاب و تعیین مرزها، انتخاب... . در حقیقت تمام این انتخاب‌ها برای این است که ارزش‌هایی را مشخص کنیم که باید برایشان تره خرد کرد و به آن‌ها بها داد تا بتوان از مشکلاتی مانند اضطراب و افسردگی رها شد.در کنار تمام این نکات مثبت گاه به نظر می‌رسد که نویسنده بر مبنای تجربیات زندگی‌اش و بدون پشتوانه‌ای منطقی، نسخه‌ای عمومی تجویز می‌کند؛ بنابراین بهتر است غرق در توصیه‌های دلچسب و گوش‌نواز نشد و با نگاهی سنجشگر و پرسشگر تا انتها پیش رفت. علاوه‌بر این وقتی بخش‌های مختلف کتاب را می‌خوانی احساس می‌کنی که خودت هم این‌ها را می‌دانستی اما نمی‌توان گفت حرف تازه‌ای هم برای گفتن نداشت؛ دست کم برای من افکارم را سازماندهی کرد، بعضی چیزها را پررنگ و بعضی‌ها را کم‌رنگ‌تر کرد. عنوان هر فصل و ترتیب چیدمان‌شان هم جالب بود و می‌توان گفت روی هم رفته کتاب خوبی بود. من این کتاب را با ترجمه ارشاد نیک‌خواه خواندم که نقش زیادی در خواندنی‌تر شدن کتاب داشت؛ زیرا با همان ادبیات و گستاخی‌های مارک منسن همراه بود و همین که می‌دانستم با یک ترجمه‌ی سانسور شده روبه‌رو نیستم، با حس بهتری کتاب را به دست می‌گرفتم و مشغول خواندن می‌شدم.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Tue, 22 Aug 2023 16:47:19 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D8%B3%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-t4en7ftzqpqu نام کتاب: هارویعنوان اصلی: Harveyنویسنده: مری چیس (Mary chase)نخستین تاریخ انتشار: 1944نمایشنامه هاروی یکی از نمایشنامه‌های مورد علاقه‌ی من و یک داستان بامزه و گرم و دلنشین درباره‌ی مردی مهربان به نام الوود است که دوست صمیمی‌اش یک خرگوش شش و نیم فوتی به نام هاروی است! خواندن این نمایشنامه مانند غوطه‌ور شدن در آبی گرم و آرام از جنس سورئالیسم است که یک سبکی لذت‌بخش از خود به جا می‌گذارد. الوود فردی خونگرم و خوش‌مشرب است که می‌تواند با هر کسی که ملاقاتش می‌کند دوست شود، شخصیتش مانند یک آهنرباست و اطرافیانش از همنشینی و خوردن نوشیدنی با او لذت می‌برند.با این حال دوستی با هاروی باعث شده که الوود در چشم آن‌ها و خانواده‌اش یک دیوانه به نظر برسد، تا جایی که خواهر، خواهرزاده و وکیل خانوادگی‌شان تصمیم می‌گیرند او را در تیمارستان بستری کنند. اما الوود دیوانه‌ای است که شاید از همه عاقل‌تر باشد چون او به روشنی و بهتر از سایرین دریافته است که زندگی درباره‌ی یافتن شادی است و او قادر است در هر لحظه‌ای و هر شرایطی شادی را بیابد و خاطره‌ای خوش بسازد. او در پاسخ به منشیِ پزشکِ تیمارستان که از او می‌پرسد: «شما چی کار می‌کنید؟» چنین پاسخ می‌دهد:«من و هاروی تو کافه‌ها می‌شینیم. یکی دو نوشیدنی می‌نوشیم و با دستگاه‌ها بازی می‌کنیم. کم کم صورت بقیه‌ی آدم‌ها برمی‌گرده طرف من و لبخند می‌زنند. اون‌ها می‌گند: «آقا، ما اسم شما رو نمی‌دونیم، اما موجود دوست‌داشتنی‌ای هستید». من و هاروی با این لحظات طلایی گرم می‌شیم. ما غریبه وارد کافه می‌شیم اما زود دوست پیدا می‌کنیم. اون‌ها می‌آند پیش ما. می‌شینند کنار ما. با ما می‌نوشند. با ما حرف می‌زنند. در مورد کارهای وحشتناکی که انجام داده‌اند صحبت می‌کنند، و در مورد کارهای شگفت‌انگیزی که می‌خواند انجام بدند. امیدشون، یاسشون، عشقشون، نفرتشون. همه‌ی این‌ها خیلی بزرگ‌اند چون هیچ وقت کسی چیزهای کوچیک رو با خودش به یه کافه نمی‌آره».برای من این یکی از دیالوگ‌های درخشان این نمایشنامه است و به زیبایی تمام بینش ساده و در عین حال ژرف الوود را نسبت به زندگی نشان می‌دهد. اما الوود دیالوگ دیگری دارد که از این هم درخشان‌تر است، به گونه‌ای که بعد از خواندن در ذهن حک می‌شود و برای همیشه با خواننده می‌ماند:«مادرم همیشه به من می‌گفت: «الوود، تو این دنیا یا باید خیلی باهوش باشی و یا خیلی خوش‌مشرب». من سال‌ها باهوش بودم، اما پیشنهاد می‌کنم خوش‌مشرب باشید».این دیالوگ گرچه کوتاه اما بسیار تاثیرگذار است و نویسنده دیدگاهش درباره‌ی فلسفه‌ی زندگی را به کمک آن به مخاطبانش معرفی می‌کند. مری چیس این نمایشنامه را برای برگرداندن خنده به جامعه‌ی خسته از جنگ نوشت و شاید پیامش برای خواننده بر مبنای آنچه که از زبان الوود می‌گوید این است که می‌توان هر لحظه را برای آفریدن لبخند غنیمت شمرد و در هر جا و مکانی اوقاتی خوش خلق کرد.این نمایشنامه‌ی جذاب جایزه‌ی پولیتزر را از آن خود کرده است و یکی از مشهورترین و پر اجراترین نمایشنامه‌های برادوی بوده تا جایی که پس از انتشارش در سال 1944، 1755 بار بر روی صحنه اجرا شده است. علاوه‌بر این در سال 1950 کمپانی یونیورسال پیکچرز فیلمی با همین نام از روی آن ساخت که بازیگر نامدار آمریکایی جیمز استوارت در آن به ایفای نقش پرداخت و به یکی از موفق‌ترین فیلم‌ها تبدیل شد، فیلمی که تا به امروز جایگاه خود را حفظ کرده و برای مخاطبان تازه‌اش نیز همچنان تماشایی و به یاد ماندنی است.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Sat, 15 Jul 2023 00:54:13 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D8%B1%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D9%84%D8%A8%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-ofuttvfzcyee نام کتاب: شب را زنده بمانعنوان اصلی: Survive the Nightنویسنده: رایلی سِیجر (Riley Sager)نخستین تاریخ انتشار: 2021کتاب شب را زنده بمان، در ژانر داستان‌های دلهره‌آور و رازآلود قرار می‌گیرد. این کتاب از پرفروش‌ترین‌های مجله‌ی نیویورک‌تایمز در سال 2021 بوده و داستان آن را به راحتی می‌توانید از عنوان و تصویر جلد کتاب حدس بزنید. بله، این داستان درباره‌ی دختری دانشجو (چارلی) است که در میانه یک سفر جاده‌ای طولانی و در فضای تنگ ماشین در کنار کسی (جاش) قرار گرفته که شاید یک قاتل زنجیره‌ای باشد.شب را زنده بمان از آن دست کتاب‌های خوشخوان است که سریع تمامش می‌کنی و ترجمه‌ی خوب و روان مهسا فیروزه چی هم این ویژگی را تقویت کرده است؛ اما فراتر از این‌ها چه؟ و با یک نگاه عمیق‌تر چه می‌توان درباره‌اش گفت؟اولین ویژگی چشمگیر کتاب استفاده فراوان نویسنده از دنیای فیلم و فیلم‌سازی است. شخصیت اصلی داستان (چارلی) دانشجوی رشته‌ی مطالعات فیلم و سینما است و از همان ابتدا با ارجاع‌های فراوانی به فیلم‌های گوناگون و تشبیه افراد به بازیگر‌های مختلف روبه‌رو می‌شویم. بنابراین نیمی از لذتِ کتاب در گرو آشنایی با فیلم‌ها و بازیگران آمریکایی دهه‌ی 1940 و 1950 است. اگر با جهان فیلم‌های هالیوودی در این بازه زمانی آشنایی دارید، خوش به حالتان! شما کاملا در فضاسازی‌های نویسنده غرق خواهید شد و از بخش آغازین کتاب لذت زیادی خواهید برد! و اگر نه، مانند من، نمی‌توانید صد درصدِ حال و هوایی که نویسنده به دنبال خلق آن است را حس کنید و مواجهه با انبوهی از اسم‌ها و فیلم‌های نه چندان آشنا برایتان کمی آزاردهنده می‌شود.ایده اصلی سیجر برای هیجان بخشیدن بیشتر به داستان، ناتوانی چارلی در تشخیص واقعیت از خیال است. حدود یک چهارم آغازین کتاب شنونده‌ی گفتگوهای درونی چارلی و استدلال‌هایش برای تصمیم‌گیری درباره‌ی اعتماد یا عدم اعتماد به جاش هستیم. چارلی یک خیال‌پرداز بزرگ است کسی که در ذهنش فیلم می‌سازد و این فیلم‌ها در پیش چشمش به نمایش در می‌آید و برای لحظاتی او را کاملا از دنیای واقعی جدا می‌کند. او معمولا وقتی مضطرب و ترسیده و پریشان است برای فرار از واقعیت‌های تلخ و بهتر کردن حالش وارد دنیای رویاها و خیالاتش می‌شود و این فیلم‌ها را در ذهنش می‌بیند. اگرچه این ایده جذاب و طرح کلی داستان خوب است اما خیلی بد پرداخت شده است. برای پیش بردن داستان و رساندنش به پایان مورد نظرِ نویسنده، چارلی دائم در حال گرفتن تصمیم‌های احمقانه است و برای توجیه این تصمیم‌ها و متقاعد کردن خواننده به امکان‌پذیر بودن‌شان، سیجر بیش از حد بر خیالاتی بودن چارلی تکیه می‌کند. جای جای کتاب پر از تشریح و تکرار این نکته است که آیا چارلی در این لحظه واقعیت را می‌بیند و یا باز هم درگیر فیلم‌های ذهنی‌اش شده است. این تکرارها کمی کتاب را خسته‌کننده می‌کند و به حدی زیاد است که اگر آن‌ها را حذف کنیم شاید تا یک چهارم از حجم کتاب کاسته شود!در یک سوم پایانی کتاب با تغییر ناگهانی روحیه‌ی چارلی داستان کمی سرعت می‌گیرد و وقایع پس از آن و بیان داستان از دید کاراکترهای مختلف باعث می‌شود خواننده لحظاتی پر کشش و لذت‌بخش را تجربه کند. اما متاسفانه این لذت کوتاه است و پایان‌بندی آبکی و ناامیدکننده‌ی سیجر باعث می‌شود به جای رسیدن به اوج با مغز سقوط کنی. فکر می‌کنم که هر خواننده‌ای بعد از فهمیدن انگیزه‌ی پیش پا افتاده‌ی قاتل و آینده‌ی هر یک از کاراکترها این ناامیدی را تجربه می‌کند، البته کم یا زیاد بودن این ناامیدی بستگی به ذائقه‌ی هر کس دارد.و اما امتیاز کتاب... از دید من در مقیاس 1 تا 5، دو امتیاز برای این کتاب مناسب خواهد بود و با در نظر گرفتن آنچه تا به اینجا گفته شد کتابی نیست که خواندنش را به دیگران پیشنهاد کنم، دست کم در بالای فهرست ژانر ترسناک و معمایی قرار نمی‌گیرد.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Fri, 26 May 2023 22:25:25 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A2%D8%B3%D9%88%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%85-br7l0qvp8qof نام کتاب: هنر زندگی آسوده (99 تمرین روزانه از یک راهب ذن برای یک عمر زندگی با آرامش و لذت)عنوان انگلیسی:The Art of Simple Living: 100 Daily Practices from a Zen Buddhist Monk for a Lifetime of Calm and Joyنویسنده: شونمیو ماسونو shunmyo masunoنخستین تاریخ انتشار: 2009وقتی ده یا پانزده صفحه از کتاب «هنر زندگی آسوده» را خواندم، نه تنها جذب نشدم بلکه دافعه‌ای نسبت به آن پیدا کردم. دو دل شده بودم که کتاب را رها کنم یا ادامه دهم. تصمیم گرفتم کمی بیشتر درباره کتاب و نویسنده‌اش جستجو کنم و خوشحالم که این کار را کردم. شخصیت نویسنده کنجکاوی‌ام را برانگیخت و انگیزه‌ای شد که تا پایان کتاب پیش روم. اما شونمیو ماسونو کیست؟شونمیو ماسونو یک راهب ذن مدرن و امروزی است. اگر تصویری که از او در ذهن دارید یک راهب گوشه‌نشین است که با تسبیحی در دست در حال دعاست سخت در اشتباهید. اگرچه او راهب اعظم معبد کنکو-جی (Kenko-ji Temple) است، اما به فعالیت‌های متنوع دیگری نیز‌ می‌پردازد. او رئیس شرکت مشاوران منظر ژاپن و استاد بازنشسته دانشگاه هنر تاما نیز هست؛ علاوه بر این‌ها چند کتاب نیز منتشر کرده و جوایز متعددی دریافت کرده است.شونمیو ماسونو یک طراح شناخته شده‌‌ی باغ ذن است و نه تنها در ژاپن باغ‌های ذن گوناگونی طراحی و اجرا کرده است بلکه در کشورهای دیگری نیز چون آمریکا، آلمان، کانادا، سنگاپور، چین، اندونزی و... پروژه‌های عظیم و برجسته‌ای انجام داده است (برای دیدن آثارش اینجا کلیک کنید). کتاب‌هایش نیز تحت تاثیر آموزه‌های دینی و عرفانی و تجربه‌اش در طراحی باغ‌های ذن است و این شامل حال کتاب «هنر زندگی آسوده» نیز‌ می‌شود.درباره «هنر زندگی آسوده»دیلی تلگراف (The Daily Telegraph) این کتاب را اینگونه توصیف کرده است: «هنر زندگی آسوده، روح ذن بودایی را به زندگی شما وارد می‌کند».ماسونو در این کتاب 99 راهکار و تمرین ارائه داده است (نمی دونم علت اون یه دونه اختلاف چیه و چرا نسخه فارسی 99 راهکار داره و نسخه انگلیسی 100تا!) که هماهنگ با جهان و زندگی پر سرعت امروز است، او این توصیه‌ها را به چهار بخش تقسیم کرده:بخش اول: بیست و نه روش انرژی دادن به خودبخش دوم: سی روش الهام بخش برای کسب اعتماد به نفس و شجاعت در زندگیبخش سوم: بیست راه برای از بین بردن سردرگمی و نگرانیبخش چهارم: بیست راه برای تبدیل هر روز به بهترین روز زندگیهمه این راهکارها بر یک هدف متمرکز است: تغییر ذهنیت و روش اندیشیدن؛ چنانکه نویسنده پیشگفتار را این‌گونه آغاز‌ می‌کند: «ایجاد تغییراتی لطیف در عادت‌ها و طرز تفکر همه آن چیزی است که برای آسوده زیستن نیاز دارید.»آنچه که ماسونو در این کتاب از آن سخن‌ می‌گوید شباهت بسیاری به سبک زندگی مینیمالیسم دارد و هر دو اهداف مشترکی مانند رهایی از سردرگمی و نگرانی و رسیدن به رضایت درونی را دنبال‌ می‌کنند. برای مثال در پنجمین راهکار (لوازم اضافی را دور بریزید) آمده است:«تعلقات اضافی را دور بریزید. فرضیات ذهنی را رها کنید. بار ذهن‌تان را کاهش دهید. بخشی از آسوده زندگی کردن، در دور ریختن بار اضافی جسم و ذهن خلاصه‌ می‌شود. ... به نظر من منظور از «ذهن روشن» در دین بودا همین مفهوم آرام و سبک کردن ذهن و جان انسان است.»بنابراین اگر پیش از این کتاب‌هایی با موضوع زندگی مینیمالیسم را خوانده‌اید ممکن است این کتاب حرف تازه‌ای برای شما نداشته باشد با این حال در این کتاب به کمک ارجاع‌های دوست داشتنی به زبان ژاپنی و فرهنگ ذن، با ریشه‌‌ی بسیاری از این اندیشه‌ها و راهکارها آشنا‌ می‌شویم که خواندنشان خالی از لطف نیست.و اما امتیاز نهایی...من به این کتاب از 1 تا 5، دو امتیاز‌ می‌دهم. اگرچه آشنایی بیشتر با نویسنده باعث شد با حس احترام و قدردانی بیشتری این اثر را به دست بگیرم و بخوانم اما در نهایت جذابیت و تازگی چندانی برای من نداشت. با این حال به نظم دادن ذهن و اولویت‌بندی آموخته‌های پیشینم کمک کرد و از یاد گرفتن نکات تازه‌ای درباره فرهنگ ژاپنی لذت بردم.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Thu, 18 May 2023 17:20:31 +0330 https://virgool.io/MePlusBook/%D8%A2%D8%AF%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D8%A2%D9%86-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF-livztomubr3l نام کتاب: آدمی؛ یک تاریخ نویدبخشعنوان اصلی: Humankind: A Hopeful Historyنویسنده: روتخر برخمان Rutger Bregmanنخستین تاریخ انتشار: 2019روتخر برخمان نویسنده‌ی کتاب «آدمی؛ یک تاریخ نویدبخش»، خودش موضوع کتاب را اینگونه توصیف می‌کند: «این کتاب درباره‌ی ایده‌ای رادیکال است، اینکه اغلب افراد، در باطن، نسبتا نیک هستند.»برخمان از همان آغاز، جسورانه بر عقاید متفکرانی مانند هابز و نظریه‌هایی همچون نظریه لفافه خط بطلان می‌کشد و چشم‌انداز تازه‌ای از ویژگی‌های بشر از 200 هزار سال گذشته تا کنون به تصویر می‌کشد. این جسارت نویسنده و نگاه بدیعش وقتی برایتان جذاب‌تر می‌شود که پیش از این کتاب‌هایی مانند «انسان خردمند»، «شهریار» ماکیاولی یا «نقطه عطف» را خوانده باشید چراکه جهان‌بینی حاصل از این کتاب‌ها را به شدت به چالش می‌کشد و پنجره‌های تازه‌ای به روی شما می‌گشاید. مانند اینکه نئاندرتال‌ها برخلاف تصورات پیشین کم‌هوش نبوده‌اند و علت نابودی‌شان را باید در جایی دیگر جستجو کرد. یا با بررسی دقیق‌تر اسناد آزمایش زندان اسنتفورد نشان می‌دهد که نتایج ارائه شده بی‌پایه، غیر دقیق و نادرست است.می‌توان محتوای کتاب را به دو بخش اصلی تقسیم کرد. نخست نویسنده در قسمت‌های آغازین کتاب به این پرسش پاسخ می‌دهد که چرا باور کردیم انسان موجودی شرور است. برخمان نمونه‌هایی از آزمایش‌ها و نظریه‌هایی که در دانشگاه‌ها شکل گرفتند و به تدریج به افکار تک تک ما راه یافتند را بررسی می‌کند یا به اتفاقاتی مانند جنگ، قتل عام و نسل‌کشی می‌پردازد که در جهان واقعی روی دادند و باعث تقویت اندیشه‌ی شرورانه بودن ذات انسان شدند. همچنین با مثال‌های زیادی نشان می‌دهد که صاحبان سرمایه و سران شبکه‌های خبری به دلیل سودجویی و منافع خود ترجیح می‌دهند اخبار وقایعی مربوط به شر و جنگ، که هراس‌آور هستند را به صورت گسترده پوشش دهند و به این گونه خبرها رنگ و لعاب بیشتری بدهند.و بخش دیگر کتاب که باعث می‌شود بار دیگر امید در وجودتان جوانه بزند به این می‌پردازد که چه می‌شود اگر جهان انتظار بهترین ویژگی‌های آدمی را داشته باشد و همیشه بدترین را فرض نکند؛ و مثال‌های پرشماری می‌آورد از افرادی که با اندیشه‌های مثبت و متفاوت، دگرگونی‌های عمیقی پدید آوردند. یکی از اثرگذارترین مثال‌ها، درباره‌ی مدارسی متفاوت است که سیستم آموزش و پرورش فعلی را به چالش می‌کشند و مبلغ آزادی هستند. در این مدارس معلمان و مسئولان به دانش آموزان اعتماد و دیوارها را تخریب می‌کنند. برخمان می‌نویسد:«پرسش این نیست: آیا کودکان ما توانایی داشتن این آزادی را دارند؟پرسش این است: آیا ما شجاعت دادن آزادی به آن‌ها را داریم؟»برخمان در ادامه ما را با مثال‌های جذاب دیگری آشنا می‌کند: پارک‌هایی با طراحی نوین که به زمین بازی مخروبه شهرت یافته‌اند و امکان بازی‌های خلاقانه را برای کودکان فراهم می‌کنند یا زندان‌هایی متفاوت در نروژ که با کمک زندانیان مدیریت می‌شوند و در کاهش آمار جرم و جلوگیری از بازگشت دوباره زندانیان به زندان بسیار موفق عمل کرده‌اند. جرقه‌ی آغازین تمام این رویکردهای متفاوت این ایده بوده که «انسان باطنی نیک دارد» و برخمان نشان می‌دهد وقتی این اندیشه را مبنای عمل قرار دهید به راهکارهای متفاوت با کارایی بسیار بهتر دست پیدا می‌کنید. و با این عبارات گیرا کتاب را پایان می‌بخشد:«اگر از این کتاب فقط یک هدف داشته باشم، این است که معنای کلمه «واقع‌گرایی» را عوض کنم. ... پس واقع‌بین باشید. شجاع باشید. به سرشت راستین خود وفادار باشید و اعتماد کنید. علنا نیکی کنید و از نیکی خود شرمنده نباشید. شاید در آغاز شما را زودباور و ساده‌لوح بدانند. ولی به خاطر داشته باشید که آنچه امروز ساده‌لوحانه است، فردا ممکن است عقل سلیم باشد. زمان واقع‌گرایی جدیدی رسیده است. زمان دیدگاهی جدید به انسانیت رسیده است.»این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. https://taaghche.com/book/90305 Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Wed, 19 Apr 2023 17:48:27 +0330 https://virgool.io/@f.parsinejad/%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D9%81%D8%B4-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D9%87-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86%DB%8C-aajyhdchbos8 نام کتاب: پاستیل‌های بنفشنویسنده: کاترین اپلگیتانتشارات پرتقالکتاب پاستیل‌های بنفش از آن کتاب‌های روان و خوش‌خوانی است که وقتی به دست بگیری دلت نمی‌خواهد زمینش بگذاری. راوی داستان پسر بچه‌ای کلاس چهارمی به نام جکسون است. پسری که عاشق حقیقت‌های علمی است و می‌خواهد جانورشناس شود و فکر می‌کند برای هر چیزی یک توضیح منطقی وجود دارد. اما با این وجود جکسون زمانی یک دوست خیالی داشته، یک گربه‌ی سفید و سیاهِ بزرگ و پشمالو به اسم کرنشا. و اولین بار زمانی سر و کله‌اش پیدا شد که جکسون و خانواده‌اش مجبور بودند به دلیل مشکلات مالی در ماشین‌شان زندگی کنند.این رفیق خیالی دوست داشتنی که مثل خودش عاشق پاستیل‌های بنفش است، با اوج گرفتن دوباره مشکلات، برگشته تا به جکسون یادآوری کند که گاهی باید دنیای واقعیت را پشت سر گذاشت و مهمان جهان رویاها شد و این هیچ ایرادی ندارد. گاهی باور داشتن به جادو و خیال پردازی کردن، روبه‌رو شدن با فراز و فرودهای زندگی را آسان‌تر می‌کند، کمک می‌کند درباره‌اش بتوان حرف زد و الهام‌بخش ایده‌ها و راهکارهای تازه برای حل مشکلات می‌شود.پاستیل‌های بنفش فقط برای بچه‌ها نیست و برای بزرگترها هم حرف‌های زیادی دارد. کمک‌مان می‌کند به یاد بیاوریم جهان از دید کودک‌ها چگونه است. به ما تلنگر می‌زند که حواسمان باشد مواقعی که در خانه مشکلی ایجاد می‌شود یا با موقعیت سختی روبه‌رو می‌شویم، بچه‌ها به خوبی متوجه‌اش می‌شوند و باید به جای پنهان‌کاری با آن‌ها حرف زد. یکی از بخش‌های کتاب که به خوبی احساسات کودکان را در چنین موقعیت‌هایی نشان می‌دهد، این گفتگوی درونی جکسون بعد از روزی است که مجبور به حراج وسایل خانه می‌شوند:« یک جوری حالم گرفته بود. حس می‌کردم چیزی توی گلویم گره خورده است.برای از دست دادن وسایلم نبود.خب، باشه! یک کم به خاطر آن بود.برای این هم نبود که با بقیه بچه‌ها فرق داشتم.خب، باشه! یک کمش هم به خاطر این بود.چیزی که بیشتر از همه اذیتم می‌کرد، این بود که کاری از دستم بر نمی‌آمد. نمی‌توانستم چیزی را کنترل کنم. مثل این بود که بدون فرمان رانندگی کنی. همه‌اش می‌خوردم به این طرف و آن طرف، ولی مجبور بودم همان طور محکم سر جایم بنشینم.»با این گفتگوی درونی ساده اما تاثیرگذار، نویسنده به خوبی پیامش را به والدین منتقل می‌کند و به آن‌ها یادآوری می‌کند کودکان در هر سنی که باشند شرایط را درک می‌کنند و نمی‌توان با پوشیدن ماسک خوشحالی حقیقت را از آن‌ها پنهان کرد.اما تاثیر داستانی که اپلگیت نوشته در همین سطح باقی نمی‌ماند بلکه او دست خواننده بزرگسال را می‌گیرد و او را به جهان کودکی‌اش باز می‌گرداند به روزهایی که بر ابرهای خیال و رویا سوار بود. برای من هم همینطور بود همراه کرنشا به روزهایی رفتم که عاشق این بودم که در بین نقش و نگار پرده‌ها و فرش‌ها، شکل‌های گوناگون پیدا کنم. یک بار نقشی را به شکل یک جفت پرنده می‌دیدم و بار دیگر به صورت یک دزد نقاب‌دار، و بعد برایشان داستان می‌ساختم. این که یک کتاب بتواند این چنین تا ژرفای خاطراتت نفوذ کند و بار دیگر شیرینی آن اوقات را برایت زنده کند، خیلی لذت‌بخش و ارزشمند است. به همین دلیل از آن دست کتاب‌هایی است که خواندنش را به همه پیشنهاد می‌کنم.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طریق لینک زیر از طاقچه دریافت کنید: https://taaghche.com/book/78001/%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D9%81%D8%B4 Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Tue, 30 Aug 2022 16:58:38 +0430 https://virgool.io/taaghche/%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D9%86%D8%A7%D9%BE%D9%84%D8%A6%D9%88%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B0%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D9%86-sbiyay2lhhjv نام کتاب: دایی جان ناپلئوننویسنده: ایرج پزشکزادتاریخ نشر: 1349کتاب «دایی جان ناپلئون» رمان طنزی است که ماجراهای آن پیرامون داستان دل باختن پسری سیزده ساله به نام سعید به دختر دایی‌اش شکل گرفته است و پزشکزاد داستان را از زبان این شخصیت بیان‌ می‌کند.‌ می‌توان این کتاب را یکی از بهترین آثار طنز ایرانی در میان هم ژانرهایش به حساب آورد که پیوسته خنده را بر لب‌های شما‌ می‌نشاند، اما در کنار نقاط قوت، نقاط ضعف و کاستی‌هایی نیز دارد که باعث‌ می‌شود من از پنج امتیاز به آن سه بدهم.یکی از نقاط مثبت کتاب که بر قدرت اثرگذاری آن افزوده، زبان شیرین و روانش و در هم تنیدن برخی از ویژگی‌های فرهنگی پررنگ آن دوره در تار و پود داستان است و اگرچه نویسنده ادعایی در نقد مسائل اجتماعی ندارد اما به خوبی توانسته است بسیاری از مشکلات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی زمان خود را بازتاب دهد و طبقات مختلف جامعه را به تصویر بکشد.ویژگی دیگری که هم نقطه‌ی قوت کتاب است و هم پاشنه آشیل‌اش، تیپ‌سازی‌ها و شخصیت‌پردازی‌های آن است. برخی از کاراکترها بسیار پر جان و جذبه از کار درآمده‌اند؛ شاید فراموش‌نشدنی‌ترینشان، اسدالله میرزا باشد، با آن تکیه کلام «مومنت» و شیطنت‌های شیرینش. شخصیتی که بار اصلی طنز داستان را به دوش‌ می‌کشد، هم لودگی‌ می‌کند و هم آنجا که نیاز باشد عقل و درایت ویژه‌ای از خود نشان‌ می‌دهد. و چند دیالوگ بسیار به یاد ماندنی دارد، مانند:«من هم روزگاری مثل تو بودم... خیلی احساساتی، خیلی ملانکولیک، اما روزگار عوضم کرد. جسم آدم توی کارخانه ننه آدم درست‌ می‌شود اما روح آدم توی کارخانه دنیا».شخصیت کلیدی دیگر، دایی جان ناپلئون است که بچه‌های فامیل این لقب را به خاطر علاقه و عشقش به ناپلئون بناپارت، به او داده‌اند. مردی ساده‌لوح که یادآور دن‌کیشوت و نماد افرادی است که تمام فکر و زندگی‌شان در سایه‌ی باور به تئوری‌های توطئه قرار گرفته است. این یکی از نقاطی است که انتقادهایی را متوجه پزشکزاد کرده است چرا که داستان را به نوعی پیش برده که گویا تمام این باورها بر اساس خیال‌پردازی‌های بیمارگونه دایی جان و مقایسه نابه‌جای خودش با ناپلئون ایجاد شده است و اشاره‌ای به زمینه‌های تاریخی موثر بر شکل‌گیری این دست باورها نمی‌کند.در کنار این پرداخت‌های قوی برای شخصیت‌های مرد، کاراکترهای زن بسیار ضعیف از کار درآمده‌اند. زن‌های این رمان افرادی ضعیف تصویر شده‌اند که یا در حال گریه و زاری‌اند (مانند لیلی و مادر سعید) یا بدون ذره‌ای فکر در حال داد و فریاد هستند. بیشترشان به عنوان ابزار‌هایی جنسی به نمایش به درآمده‌اند، یا شهوت‌پرست‌اند (مانند زن شیرعلی قصاب) و یا بازیچه‌ی لذت‌های جنسی مردان هستند. و غیر از عزیزالسلطنه که گاه‌گاهی پایش به ماجراها باز‌ می‌شود بقیه کاملا در حاشیه مانده‌اند.اما شاید آنچه که بیش از همه باعث شناخته شدن و ماندگاری این اثر شد، سریالی است که ناصر تقوایی در سال 1355 از روی آن ساخت و بازی درخشان افرادی مانند غلامحسین نقشینه و پرویز صیاد (به ترتیب در نقش‌های دایی جان ناپلئون و اسدالله میرزا) این شخصیت‌ها را برای همیشه در قلب و ذهن بینندگانش ثبت کرد.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می‌توانید این کتاب را از طریق لینک زیر از طاقچه دریافت کنید: https://taaghche.com/book/57046/دایی-جان-ناپلئون Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Mon, 08 Aug 2022 15:18:49 +0430 https://virgool.io/taaghche/%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%81%D8%B1-%D8%AD%D8%B1%D9%81-%D8%A8%D8%B2%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1-dmaz87tneybx کتاب «شاید نیاز داری با یک نفر حرف بزنی» از آن دسته کتاب‌های روانشناسی پر کششی است که به کمک داستان‌ها مفاهیم ارزشمند و آموزنده‌ای را در ذهنت حک و در وجودت ته‌نشین می‌کند. لوری گتلیب در صفحات آغازین می‌نویسد: «این کتاب می‌پرسد: چطور می‌توانیم تغییر کنیم؟ و پاسخ می‌دهد: در رابطه داشتن با دیگران». او در این کتاب از رابطه‌ی میان درمانگر و بیمار سخن می‌گوید، رابطه‌ای که به قول خودش با یک عکس فوری آغاز می‌شود و می‌نویسد: «درمانگرها می‌دانند که در آغاز، هر بیمار فقط یک عکس فوری است، که در یک لحظه خاص ثبت شده. شبیه عکسی است که از زاویه‌ای نامناسب، ازتان گرفته شده و حالتی عبوس به چهره‌تان داده است. ممکن است عکسی هم باشد که در آن می‌درخشید، هدیه‌ای را باز می‌کنید یا وسط خنده‌هایتان با عاشقی هستید. هر دو شمایید در آن کسر از زمان و هیچ کدام شما نیستید در تمامیتتان.»بنابراین گتلیب به دنبال عکس‌های فوری دیگر می‌گردد، آلبومی می‌سازد و داستان‌های بیمارانش را روایت می‌کند؛ اما داستانی دیگر هم در کار است، داستان خودش در جایگاه بیمار و در مطب روانشناسی دیگر. او در دل این داستان‌ها خواننده را با برخی تعاریف و فنون روان درمانی با زبانی روان و گیرا آشنا می‌سازد. در این بین، کمی هم از مسیری می‌گوید که برای تبدیل شدن به یک روانشناس پیموده است، این که چطور تصمیم گرفت تا شغلش به عنوان نویسنده‌ی برنامه‌های تلویزیونی را رها کند و در رشته‌ی پزشکی مشغول به تحصیل شود.برای من یادآور کتاب‌های اروین یالوم است، به ویژه کتاب وقتی نیچه گریست، آن گفتگوهای جذاب دکتر برویر و نیچه، و تحلیل‌های برویر و گفتگوی درونی‌اش. اما آنجا شاهد ماجرایی خیالی هستیم و اینجا داستان‌هایی واقعی که به زیبایی تمام در کنار هم قرار گرفته‌اند. داستان‌هایی که از دید من گزینشی هوشمندانه داشته‌اند و از پرتکرار‌ترین دغدغه‌ها و پرسش‌هایی سخن می‌گویند که هر کس در زندگی‌اش با آن‌ها روبه‌رو می‌شود.در فصل‌های نخست با چهار تن از بیماران گتلیب آشنا می‌شویم و او ما را با خود به جلسه‌های درمانی آنان می‌برد. گویی در دفتر کارش، بر روی مبل نشسته‌ایم و همه چیز را از نزدیک دنبال می‌کنیم؛ شنونده‌ی داستان این افراد و شاهد مبارزه‌شان با مشکلات، دگرگونی‌ها و پسرفت و پیشرفت‌شان تا آخرین جلسه درمانی هستیم. بیمار پنجمی که از میان صفحات کتاب با او همراه می‌شویم، خود لوری گتلیب است که در پی جدایی از نامزدش دچار بحران شده است. او با شجاعت و صادقانه از احساسات و روزهای خوب و بدی می‌گوید که در تلاش برای پشت سر گذاشتن این مشکل طی می‌کند و قدم به قدم ما را با رشد درونی‌اش همراه می‌کند.شاید یکی از دلایل تاثیرگذاری این کتاب اینست که گتلیب به عنوان یک روان‌درمانگر خود را با تمام شکست‌ها و موفقیت‌هایش آشکار می‌کند، و به خواننده نشان می‌دهد فردی معمولی همانند اوست و این باور اشتباه را که یک روان‌درمانگر باید زندگی‌اش خالی از مشکل باشد، به چالش می‌کشد. علاوه بر این سبک نویسندگی گتلیب که مانند یک مکالمه گرم و خودمانی است و گاه گاهی با چاشنی طنز همراه می‌گردد، باعث می‌شود کتاب تا پایان جذابیت و کشش خود را حفظ کند تا جایی که وسوسه می‌شوی یکبار دیگر آن را بخوانی، با یک نگاه نو و آماده برای جذب جزئیاتی که ممکن است جا‌انداخته باشی.این پست را برای «چالش کتابخوانی طاقچه» نوشته‌ام و می توانید این کتاب را از طریق لینک زیر از طاقچه دریافت کنید: https://taaghche.com/book/74810/%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%81%D8%B1-%D8%AD%D8%B1%D9%81-%D8%A8%D8%B2%D9%86%DB%8C Farzaneh Parsinezhad Farzaneh Parsinezhad Fri, 22 Jul 2022 20:22:34 +0430