نوشته های GeniranLab

استانداردهای مک‌فارلند: اصول، آماده‌سازی، موارد استفاده و محدودیت‌ها

GeniranLab — Sat, 15 Jun 2024 15:29:55 +0330

استاندارد مک‌فارلند چیست؟استانداردهای مک‌فارلند به عنوان مرجعی برای تنظیم کدورت سوسپانسیون مایع / باکتریایی در ویال یا لوله در آزمایشگاه‌های میکروبیولوژی استفاده می‌شوند. این استانداردها به حفظ و/ یا اطمینان از این‌که تعداد باکتری‌ها در محدوده معینی باشند تا تست‌های میکروبی استاندارد شوند، کمک می‌کنند.این استانداردها را می‌توان با غلظت‌های متفاوتی از غلظت 0.5 تا 4 تهیه کرد و بسته به غلظت، تراکم تعداد سلول‌ها متفاوت است. با این حال، رایج‌ترین غلظت مورد استفاده برای تست حساسیت ضد میکروبی و آزمایش کارایی محیط کشت معمولاً با استاندارد 0.5 مک‌فارلند در آزمایشگاه‌های میکروبیولوژیکی انجام می‌شود.اصول استانداردهای مک‌فارلنداستاندارد مک‌فارلند یک محلول شیمیایی از کلرید باریم (Barium chloride) و اسید سولفوریک (Sulfuric acid) است. واکنش شیمیایی بین این دو ماده شیمیایی منجر به تولید یک رسوب نازک از سولفات باریم (Barium sulfate) می‌شود. پس از خوب تکان دادن آن، کدورت یک استاندارد مک‌فارلند از نظر بصری با یک سوسپانسیون باکتریایی با غلظت شناخته شده، قابل مقایسه است.استانداردهای کدورت مک‌فارلند با مخلوط کردن حجم‌های مختلف اسید سولفوریک 1 درصد و کلرید باریم 1 درصد برای به دست آوردن محلول‌هایی با چگالی نوری خاص تهیه می‌شوند. با تنظیم حجم این دو شناساگر شیمیایی، استانداردهای مک‌فارلند با درجات مختلف کدورت که نشان دهنده تراکم باکتریایی یا تعداد سلول‌های مختلف است، را می‌توان تهیه کرد.استاندارد کدورت 0.5 مک‌فارلند یک چگالی نوری قابل مقایسه با چگالی سوسپانسیون باکتریایی با واحدهای تشکیل کلنی ((Colony-forming unit) برابر 108 × 1.5 (CFU/ml) ارائه می‌دهد.استاندارد مک‌فارلند1٪ BaCl2 (ml)1% H2SO4 (ml)تراکم تقریبی تعداد سلول (108 × سلول)0.50.059.95108 × 1.51.00.19.9108 × 3.02.00.29.8108 × 6.03.00.39.7108 × 9.04.00.49.6108 × 12.0تهیه استانداردهامحلول کلرید باریم بی‌آب 1% (BaCl2) و محلول اسید سولفوریک 1% (H2SO4) را آماده کنید.محلول‌های کلرید باریم و اسید سولفوریک را با هم ترکیب کرده و کاملاً مخلوط کنید تا یک سوسپانسیون کدر تشکیل شود.مخلوط حاصل را در یک لوله آزمایشگاهی درپوش پیچ‌دار پوشیده با فویل قرار دهید.استاندارد مک فارلند را زمانی که استفاده نمی‌کنید در دمای اتاق (25 درجه سانتی‌گراد) نگه‌داری کنید. محلول چگال استاندارد مک‌فارلند به مرور زمان رسوب می‌کند و توده تشکیل می‌دهد. پس قبل از هر بار استفاده نیاز به هم زدن شدید (با ورتکس (Vortex)) یا تکان دادن دارد. توجه: لوله را برای نشان گذاری سطح مایع علامت بزنید و قبل از استفاده بررسی کنید که تبخیر نشده باشد.در صورت وجود نور خوب، کدورت را با نگه داشتن نمونه باکتریایی و لوله‌های استاندارد مک‌فارلند در مقابل نوارهای سیاه و سفید چاپ شده روی کارت به صورت بصری مقایسه کنید.در صورت کدورت شدید، کدورت رشد سوسپانسیون باکتریایی را با افزودن براث (Broth) یا محلول نمکی (Saline) به وسیله پیپت (Pipette) استریل تنظیم کنید تا کدورت آن را با استاندارد مک‌فارلند هم‌ارز تطبیق دهید.اگر سوسپانسیون آزمایشی خیلی روشن بود، با ارگانیسم‌های اضافی آن تلقیح کنید یا لوله‌ها را تا زمانی که کدورت با استاندارد تطابق پیدا کند، تلقیح کنید.موارد استفادهاین استانداردها در پروسه تست حساسیت ضد میکروبی استفاده می‌شوند که در آن سوسپانسیون باکتریایی با استاندارد مک فارلند، قبل از استفاده از سواب (Swab) بر روی محیط MHA مقایسه می‌شود.این استاندادها بخشی از فرایند کنترل کیفیت برای بررسی و تنظیم تراکم سوسپانسیون باکتریایی است که می‌تواند برای پروسه شناسایی و حساسیت استفاده شود.محدودیت‌هادر مورد محیط‌های رنگی، ممکن است کنتراست مناسبی با استانداردهای مک‌فارلند معادل ارائه ندهد و منجر به وقوع نتایج نادرست یا تراکم‌های نادرست شود.کشت‌های قدیمی‌تر (بیش از 24 ساعت) سوسپانسیون‌های باکتریایی ممکن است با تعداد باکتری‌های مورد انتظار مقایسه نشوند.استانداردهای مک‌فارلند توسط آنالیز اسپکتروفتومتر (Spectrophotometer) تنظیم شده است. استفاده از هر ابزار دیگری ممکن است نتایج قابل اعتمادی را در طول فرآیند آزمایش به همراه نداشته باشد.در حین استفاده از استاندارد لاتکس (Latex)، لوله‌های سوسپانسیون باید به اندازه لوله استاندارد لاتکس مک‌فارلند باشد.در طول زمان ذخیره‌سازی، قرار گرفتن در معرض نور استاندارد مک‌فارلند، می‌تواند بر اندازه‌گیری کدورت تأثیر بگذارد.همچنین بخوانید:محیط کشت چیست؟ آشنایی با انواع محیط کشت و کاربردتست حساسیت ضد میکروبی (AST): انواع و محدودیت‌هامیکروبیولوژی چیست؟ آشنایی کامل با علم میکروبیولوژیباکتری چیست؟ انواع، ساختار و کاربردCFU چیست؟مترجم: صادق حسینی‌کیا

چه نوع مشاغلی در بیوتکنولوژی وجود دارد؟

GeniranLab — Tue, 14 May 2024 14:50:23 +0330

بیوتکنولوژی یک رشته چند رشته‌ای است که ترکیبی از علوم زیستی با فناوری‌های مدرن برای تولید محصولاتی است که به بهبود کشاورزی، محیط زیست، مراقبت های بهداشتی، محصولات غذایی، دارویی و غیره کمک می‌کند.مشاغل بیوتکنولوژیفارغ التحصیلان رشته بیوتکنولوژی می‌توانند فرصت‌های شغلی متنوعی را در بخش‌های خصوصی و دولتی با زیرشاخه های مختلف بیابند زیرا این برنامه به طور گسترده در انواع مختلف صنایع از جمله – کشاورزی، حفاظت از محیط زیست، مراقبت های بهداشتی، داروها و غیره استفاده می‌شود. بیوتکنولوژی با معرفی صنایع و بخش‌های بی‌شماری تقاضای زیادی در بازار کار امروزی دارد. در زیر تعدادی از آنها ذکر شده است.مراقبت‌های بهداشتیکارخانه‌های بازیافتدام پروریصنایع کشاورزیتصفیه‌خانه فاضلابصنایع فراوری زیستیصنایع تبدیلی مواد غذاییاداره باغبانیتحقیقات بالینیتکنسین‌های پزشکی قانونیمتخصصان تولید زیستیبیوشیمی دانان و بیوفیزیکدانانتکنسین گلخانه یا زمینبیوتکنولوژی و صنایع تحقیقاتیمهندسان ژنتیک و بیومدیکالجانورشناسان و زیست شناسان حیات وحشاپیدمیولوژیست‌ها و میکروبیولوژیست‌هاتحقیقات دارویی و صنایع شیمیاییتکنسین‌ها یا تکنسین‌های آزمایشگاه پزشکی و بالینیسیستم های مدیریت پسماند و کنترل محیط زیستآزمایشگاه‌های پزشکی قانونی و سایر آزمایشگاه‌های پزشکیفرصت‌های شغلی برای دانشجویان دارای مدرک بیوتکنولوژی هم در ایران و هم در خارج از کشور فراوان است.همچنین بخوانید:بیوتکنولوژی چیست؟مهندسی ژنتیک چیست؟میکروبیولوژی چیست؟ آشنایی کامل با علم میکروبیولوژیمدیریت پسماند بیمارستانی و آزمایشگاهی چگونه انجام می‌شود؟منبعمترجم: حنانه بریمانی

مدیریت پسماند بیمارستانی و آزمایشگاهی چگونه انجام می‌شود؟

GeniranLab — Mon, 15 Apr 2024 16:46:12 +0330

مقدمه‌ای بر مدیریت پسماند بیمارستانی و آزمایشگاهیمدیریت پسماند بیمارستانی و آزمایشگاهی در حال تبدیل شدن به یک مسئله مهم در اکثر کشورهای جهان است. این پسماندها به دلیل ماهیت عفونی و سمی خود، خطرات بهداشتی و ایمنی متعددی را به همراه دارند. فعالیت‌های مربوط به مراقبت‌های بهداشتی مانند تشخیص، درمان، و ایمن‌سازی انسان‌ها یا حیوانات یا در حین انجام تحقیقات باعث تولید پسماند بیمارستانی می‌شود. همچنین زباله‌های تولید شده از آزمایشگاه‌های صنعتی، مؤسسات آموزشی، بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها، پسماند آزمایشگاهی هستند.Park بیانیه داد که: “اجازه دهید پسماند مربوط به “بیماران” زندگی “افراد سالم” را آلوده نکند و همچنین تصریح کرد که مدیریت صحیح پسماند بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها نقش مهمی در بهبود سلامت عمومی و همچنین کیفیت محیط زیست ایفا می‌کند. بنابراین باید با این گونه پسماندها با احتیاط بیشتری نسبت به پسماند شهری عمومی برخورد و رفتار شود.منابع پسماندهاموارد زیر پسماند بیمارستانی و آزمایشگاهی تولید می‌کنند:بیمارستان‌های دولتی و خصوصیخانه‌های سالمندان و کلینیک‌هاآزمایشگاه‌های مؤسسات آموزشی و صنایع مختلفمراکز مراقبت‌های بهداشتی اولیهبانک خون و مراکز جمع آوریسردخانه‌هامراکز تحقیقات و آموزش پزشکی و غیرهدسته‌بندی پسماندهاپسماند بیمارستانی و آزمایشگاهی را می‌توان به طور کلی به سه گروه طبقه‌بندی کرد:پسماند غیر خطرناک: که 80 درصد یا بیشتر از کل پسماندها را پوشش می‌دهند و شامل پسماند عمومی محل کار یا آشپزخانه می‌شود.پسماند عفونی: که 10 تا 15 درصد از کل پسماندها را پوشش می‌دهند و شامل اجسام نوک تیز و هر چیزی که به خون، مایعات بدن یا اعضای بدن آلوده است، می‌شوند.پسماند غیر عفونی اما خطرناک: که 5 درصد از کل پسماندها را پوشش می‌دهد و شامل ظاهر کننده فیلم اشعه ایکس، رنگ‌های شیمیایی، پسماند دارویی، سمی و هسته‌ای، باتری‌ها، روغن‌های مصرف شده، حلال‌های مصرف شده یا اقلام جیوه‌ای می‌باشند.شهرداری یا مقامات دولتی پسماند غیر خطرناک را مدیریت می‌کنند، در حالی که بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها پسماند عفونی و خطرناک را مدیریت می‌کنند.WHO پسماند بیمارستانی را در 9 نوع طبقه‌بندی کرده است که بر اساس آن پسماندها به دو دسته قابل بازیافت یا قابل سوزاندن تفکیک می‌شوند:پسماند عمومی: خطری برای سلامتی انسان ندارد. به عنوان مثال: کاغذ مصرفی در ادارات، لفاف، پسماند خاکروبه عمومی و غیره.پسماند پاتولوژیک (Pathologic): بافت یا مایع انسانی. به عنوان مثال: مایعات بدن، بافت بدن، اعضای بدن.پسماند تیز: اقلام پسماندی تیز. به عنوان مثال: سوزن، چاقوی جراحی، چاقو و غیره.پسماند عفونی: می‌توانند بیماری‌های باکتریایی، ویروسی یا انگلی را انتقال دهند. به عنوان مثال: پسماند آزمایشگاهی، پنبه یا گاز استفاده شده، سواب بافت، باند، تجهیزات بخیه و غیره.پسماند شیمیایی: مواد شیمیایی مورد استفاده در درمان یا تشخیص، به عنوان مثال: شناساگرهای آزمایشگاهی، ضد عفونی کننده‌ها، ظاهر کننده فیلم اشعه ایکس و غیرهپسماند رادیواکتیوی: مایع استفاده نشده از رادیوتراپی یا تحقیقات آزمایشگاهی، ظروف شیشه‌ای آلوده و غیره.پسماند دارویی: داروهای تاریخ مصرف گذشته یا قدیمی.ظرف تحت فشار: سیلندر گاز، قوطی اسپری و غیره.پسماند ژنوتوکسیک (Genotoxic): پسماند حاوی داروهای سیتوتوکسیک (Cytotoxic) مورد استفاده در درمان سرطان.انواع و ماهیت پسماند بیمارستانی به خدمات موجود در بیمارستان و ماهیت بیمارستان بستگی دارد.مدیریت پسماند بیمارستانی و آزمایشگاهی (نکات و مراحل)یک سیستم مدیریت پسماند عبارت است از جمع‌آوری، دسته‌بندی، ذخیره‌سازی، حمل و نقل و دفع اصولی پسماند تولید شده، توسط یک سازمان. یک ایده مهم برای موفقیت سیستم، به حداقل رساندن پسماند می‌باشد. کارکنان بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها باید تشویق شوند تا پسماند کمتری تولید کنند.چند نکته در مورد نحوه مدیریت پسماندهااجرای اصل 3R؛ کاهش (Reduce)، استفاده مجدد (Reuse) و بازیافت (Recycle).دستگاه‌ها را به روز نگه دارید.سعی کنید از خرید مواد شیمیایی به صورت عمده خودداری کنید.تا جایی که ممکن است مواد را بازیافت و دوباره استفاده کنید. عوامل شیمیایی مانند زایلن (Xylene)، فرمالین (Formalin) و الکل اتیلیک (Ethyl alcohol) را می‌توان تقطیر، فیلتر یا بازیافت کرد.در صورت عدم استفاده، اندازه و تعداد ظروف را کاهش دهید.تمام پسماند خطرناک را در ظروف نگه‌داری مناسب با برچسب گذاری مناسب نگه‌داری کنید.به طور منظم کارمندان را در مورد رویه‌های ایمنی آموزش دهید زیرا فقط توضیح شفاهی کافی نیست. آنان را در مورد اضافه کردن و حذف زباله از ظروف نگه‌داری و انواع پسماند خطرناک و عفونی آموزش دهید.مراحل مدیریت پسماندتفکیک زبالهماهیت پسماند بیمارستانی و آزمایشگاهی، نحوه مدیریت آن‌ها را تعیین می‌کند. بنابراین اولین گام مدیریت پسماند، تفکیک زباله است.تفکیک زباله در نقطه تولید زباله اجرا می‌شود. انواع مختلف پسماندها در کیسه‌ها یا ظروف جداگانه با رنگ‌های کدبندی شده و دارای برچسب مناسب نگه‌داری می‌شوند. کدهای رنگ برای انواع مختلف پسماند در کشورها متفاوت است. با این حال، استفاده از سطل‌های قرمز، زرد، سفید، آبی و سیاه رنگ رایج می‌باشد. برچسب زدن روی هر سطل با نمادهایی مانند نشان خطر زیستی و سمیت سلولی (Cytotoxicity) ضروری است. نظافت و ضدعفونی کردن منظم سطل زباله بسیار مهم است.ماهیت پسماند در سطل‌های مختلف در شکل نشان داده شده است:توجه: از سطل‌های زباله غیر از رنگ های مشکی، قرمز، زرد، آبی و سفید رنگ جهت دفع پسماند عمومی استفاده کنید.ذخیره‌سازی و حمل و نقل پسماندپسماندها نباید برای مدت طولانی در ناحیه تولید باقی بمانند و برای مدیریت و دفع باید در یک ظرف در بسته حمل شوند.مدیریت پسماندهاتصفیه شیمیاییتصفیه شیمیایی برای همه انواع پسماندها به جز اعضای بدن و مایعات بدن اعمال می‌شود. کاربران باید هنگام کار با مواد شیمیایی از لباس‌های محافظ، دستکش و عینک استفاده کنند. مواد شیمیایی مورد استفاده در ضد عفونی می‌تواند با توجه به نوع پسماند متفاوت باشد. برخی از این مواد شیمیایی عبارتند از سفید کننده، هیپوکلریت سدیم (Sodium hypochlorite)، کلر و غیره.تابش مایکروویواین روش برای همه پسماندها به جز فلزات بزرگ و اجزای بدن موثر است. فرکانس 2450 مگاهرتز با طول موج 12.24 سانتی‌متر اکثر میکروب‌ها را از بین می‌برد. آب پسماندها گرم می‌شود که این امر جزء عفونی را از بین می‌برد.اتوکلاو کردن (Autoclaving)از آن برای استریل کردن پانسمان‌ها، دستکش‌ها، سرنگ‌ها، ابزارهای خاص، پلیت‌های (Plate) کشت دور انداخته شده و محیط‌های کشت استفاده می‌شود. پلاستیک‌ها و ابزارهای تیز نباید در اتوکلاو قرار گیرند. دمای 121 درجه سانتی‌گراد تحت فشار 15 پوند بر اینچ مربع برای استریل کردن به اندازه کافی مؤثر است.کپسوله‌سازی (Encapsulation)این روش برای دفع ایمن اجسام تیز توصیه می‌شود. پسماندها در یک ظرف ضد سوراخ شدن جمع‌آوری می‌شوند. بعد از این‌که به اندازه سه چهارم پر شد، در آن موادی مانند سیمان، فوم پلاستیکی یا خاک رس ریخته شده و پس از خشک شدن، دور ریخته می‌شود.سوزاندنسوزاندن فقط در مورد اکثر پسماند خطرناکی که قابل استفاده مجدد یا بازیافت نیستند یا در محل دفن پسماند قابل دفع نیستند، اعمال می‌شود. دمای بالا و فرآیند اکسیداسیون خشک مربوط به یک زباله‌سوز، پسماند آلی و قابل احتراق را در حجم و وزن کم به پسماند غیر آلی تبدیل می‌کند. در نهایت، خاکستر تولید شده و در محل دفن بهداشتی، دفع می‌شود.پسماندی که قابل سوزاندن نیستند عبارتند از:ظروف تحت فشارپلاستیک‌های هالوژنهپسماندها با محتوای بالای فلزات سنگینپسماند رادیواکتیویانواع زباله‌سوززباله‌سوز تک محفظهدر این‌جا پسماندها در دمای 300 تا 400 درجه سانتی‌گراد سوزانده می‌شوند. این نوع زباله‌سوز ممکن است به دلیل دمای پایین به استریلیزاسیون مناسب نرسد.زباله‌سوز دو محفظه‌ایدر این نوع زباله سوز، زباله در محفظه اولیه در دمای 800 درجه سانتی‌گراد سوزانده می‌شود، در حالی که گاز فرار در محفظه دوم در دمای 50 +/- 1000 درجه سانتی‌گراد سوزانده می‌شود.زباله‌سوز پیرولیتیک (Pyrolytic)ترکیب بی‌هوازی در زباله‌سوز پیرولیتیک دو محفظه‌ای در دمای 900 تا 1200 درجه سانتی‌گراد انجام می‌شود. پسماندها به مایع و گازهای قابل احتراق تبدیل می‌شوند که می‌توانند به عنوان سوخت برای پیرولیز (تجزیه در اثر حرارت (Pyrolysis)) استفاده شوند. این زباله‌سوز هزینه‌های عملیاتی را کاهش می‌دهد. در مقایسه با زباله‌سوزهای معمولی، زباله‌سوز پیرولیتیک دارای نرخ بازیافت انرژی بالا و آلودگی کمتر بوده و مقرون به صرفه است.زباله‌سوز معایب خاصی مانند انتشار گازهای سمی، مواد سرطان‌زا و سمومی مانند دیوکسین‌ها (Dioxin)، فوران‌ها (Furan) و جیوه دارد. فیلترهای پارچه‌ای در دودکش‌های محفظه زباله‌سوز تعبیه شده‌اند تا انتشاری چنین موادی را به حداقل برسانند.فناوری پلاسما (Plasma)این فناوری یک تکنیک جدید است که از یک ابر گازی تولید شده به وسیله یونیزه کردن یک گاز بی‌اثر، استفاده می‌کند. در نتیجه دمای بالایی تا 3000 درجه سانتی‌گراد تولید می‌شود که عوامل بیماری‌زا را در پسماندها از بین می‌برد. سپس محصول نهایی در محل دفن زباله دفع می‌شود.اگرچه استفاده از فناوری پلاسما گران است، اما دارای مزایای خاصی مانند موارد ذیل می‌باشد:هیچ محصول مضری آزاد نمی‌شود.حجم نهایی کاهش می‌یابد.انرژی گرمایی تولید شده را می‌توان برای کاهش هزینه عملیات بازیافت کرد.با این حال، پسماند بیمارستانی و آزمایشگاهی اغلب سوزانده یا اتوکلاو می‌شوند.دفع زبالهپس از ضدعفونی کردن مناسب پسماند، اکنون دفع آن بی خطر است.دفن زبالهدفن زباله قدیمی‌ترین فناوری است، اما هنوز هم چندین کشور کم درآمد به آن متکی هستند. ایده اصلی این روش، تجزیه پسماند به مواد بی ضرر از طریق ذخیره‌سازی طولانی مدت است. متاسفانه در این روش مشکل نفوذ به وجود می‌آید. در نتیجه مواد سمی، بیماری‌زا یا رادیواکتیو به منابع آب و خاک نفوذ پیدا می‌کنند.به دلیل خطرات بهداشت عمومی باید از دفن پسماند به صورت رو باز اجتناب شود.محل دفن بهداشتیمحل دفن بهداشتی با یک سیستم ضد نشت برای غلبه بر اثرات مضر دفن پسماند عمومی ساخته شده است. این محل با خاک رس، پلی‌اتیلن (Polyethene) با چگالی بالا، یک سیستم جمع آوری گاز و خطوط لوله خروجی پوشیده شده است. اما قبل از دفن پسماند، ضدعفونی کردن و کاهش آن ضروری است.پسماند مایع با زهکشی فاضلاب دفع می‌شوند.مدیریت صحیح پسماند به برنامه‌ریزی، بودجه و اجرای خوب و تعهد در سطح سیاستی بستگی دارد. اگر مدیریت پسماند به درستی اجرا شود هم به نفع افراد و هم محیط زیست خواهد بود. فن‌آوری‌های تبدیل ممکن است بر روی قطعات پلاستیکی یا لیگنوسلولز (Lignocellulose)، پنبه، کاغذ و غیره اعمال شوند تا آن‌ها را به سوخت یا موادی تبدیل کند که بتواند با زباله‌های شهری ترکیب شود.عاقلانه است که بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها با شهرداری‌های محلی برای مدیریت پسماند همکاری کنند. به غیر از سازمان‌های دولتی و محلی، پسماندها می‌توانند توسط آژانس‌های بین‌المللی مختلف نیز اداره شوند.همچنین بخوانید:اتوکلاو چیست؟زیست توده (BIOMASS) چیست؟اکولوژی یا بوم شناسی چیست؟ 7 سوال متداول اکولوژیمترجم: صادق حسینی‌کیا

آسپرژیلوس نایجر چیست؟ مورفولوژی، زیستگاه و محیط کشت

GeniranLab — Sat, 17 Feb 2024 17:53:51 +0330

آسپرژیلوس نایجر چیست؟آسپرژیلوس نایجر شایع‌ترین گونه آسپرژیلوس است.نام آن برگرفته از نام لاتین aspergillum است (به معنای آب‌پاش) چراکه در زیر میکروسکوپ ظاهری شبیه به آب‌پاش دارد.به طور معمول باعث ایجاد کپک سیاه در میوه‌ها و سبزیجاتی مانند انگور، زردآلو، پیاز و بادام زمینی می‌شود.باعث آلودگی و فساد مواد غذایی می‌شود.همچنین قادر به ایجاد عفونت‌های تنفسی فرصت‌طلب مرتبط با ذات‌الریه در افراد دارای نقص ایمنی نسبت به سایر گونه‌های آسپرژیلوس مانند آسپرژیلوس فلاووس، آسپرژیلوس فومیگاتوس و آسپرژیلوس کلاواتوس است.همه جا در خاک و گاهی اوقات در منازل یافت می‌شود، سیاه به نظر می‌رسد، از این رو به آن کپک سیاه نیز می‌گویند.آسپرژیلوس نایجر قرن‌هاست که در تولید اسید سیتریک استفاده می‌شود، که یک نگهدارنده معمول غذا در میوه‌های کنسرو شده، شامپوها و نگهدارنده خون است.برخی از سویه‌های آسپرژیلوس نایجر مایکوتوکسین تولید می‌کنند، از جمله اکراتوکسین A، بازدارنده‌ی ایزوفلاون اوروبول.تاریخچه آسپرژیلوس نایجرآسپرژیلوس نایجر از نظر مورفولوژی، فیزیولوژی، فواید، شایع‌ترین و بیشترین گونه مورد مطالعه در آسپرژیلوس‌ها است.درنتیجه هم برای انسان و هم برای حیوانات کمتر ایجاد بیماری‌ می‌کند.در سال 1917، یک شیمیدان مواد غذایی به نام جیمز کوری کشف کرد که آسپرژیلوس نایجر هنگامی که در محیط حاوی قند کشت می‌شود، در غلظت‌های بالایی اسید سیتریک تولید می‌کند. او پس از استخراج اسید، روی فواید آن به عنوان نگهدارنده مواد غذایی مطالعه کرد.مطالعات دیگر همچنین نشان داد که می‌توان از آن در تولید گلوکومیلاز، α-گالاکتوزیداز و بسیاری دیگر از آنزیم‌های مهم صنعتی استفاده کرد.بر اساس این یافته‌ها و سایر مطالعات مربوط به تحقیقات مورفولوژیکی، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که آسپرژیلوس نایجر سویه‌های متفاوتی با خواص متفاوت دارد.در سال 2004، چندین گونه شبیه به آسپرژیلوس نایجر توسط گروهی از محققینی که در حال مطالعه روی اکراتوکسین تولید شده توسط آسپرژیلوس نایجر بودند، کشف شد. این گونه‌ها شامل زیرجنس Circumdati، بخش Nigri که دارای 15 هاگ سیاه است که بسیار شبیه به اسپور Aspergillus niger است، می‌باشد. آن‌ها A. Tubingensis، A. Foetidus، A. Carbonarius و A. Awamori می‌باشند.زیستگاه آسپرژیلوس نایجرآسپرژیلوس نایجر در برابر حرارت بسیار مقاوم است. بنابراین می تواند در شرایط دمایی حاد مثل دماهای بسیار پایین و بسیار بالا رشد کند.شکل غیرجنسی تولیدمثل آن که باعث می‌شود در هر نوع محیطی که شرایط مساعد است رشد کند. بنابراین موجودی فرصت‌طلب است.در پوشش‌های گیاهی در حال پوسیدن مانند توده‌های کمپوست و برگ‌های مرده، در خاک زندگی می‌کند. همچنین می‌توان آن را در بسیاری از مکان‌ها از جمله در غلات و دانه‌های ذخیره شده، میوه‌های خشک، آجیل خشک و پلی‌استر یافت.مطالعه اخیر در ایستگاه‌های فضایی بین‌المللی نشان داد که Apsergillusniger به شدت با تشعشعات فضایی سازگار است؛ محیطی که به شدت تحت تاثیر اشعه UV، اشعه ایکس و شعله‌های خورشیدی است. این میزان سازگاری بالای آسپرژیلوس نایجر را نشان می‌دهد.مورفولوژی آسپرژیلوس نایجرآسپرژیلوس نایجر یک قارچ رشته‌ای است. هیف‌های رشته‌ای را تشکیل می‌دهد که آن‌ها را شبیه گیاهان کوچک می‌کند.مشاهدات ماکروسکوپی آسپرژیلوس نایجر نشان می‌دهد که در ابتدای رشد سفید هستند، اما پس از چند روز به رنگ سیاه تبدیل می شوند و اسپور تولید می‌کنند.نمای میکروسکوپی از آسپرژیلوس نایجر نشان می‌دهد که آسپرژیلوس نایجر دارای کندیوفورها و کنیدیوم‌های رنگی صاف است. کونیدیوفورها برآمدگی‌هایی از یک سپتات و هیف‌های هیالین هستند. سرهای کنیدیال به صورت شعاعی به نظر می‌رسند و به ستون‌هایی تقسیم می‌شوند. وزیکول کنیدیوفور سلول‌های استریلی به نام متولا تولید می‌کند که از فیالیدهای روی کندیوفورها محافظت می‌کنند.کونیدیوفورها 400-3000 میلی‌متر طول دارند، صاف و هیالین هستند.کنیدیوفور در قسمت راس تیره می‌شود و به وزیکول کروی با قطر 30-75 میلی‌متر ختم می‌شود.متول‌ها و فیالیدها وزیکول را می‌پوشانند.فیالیدها کندیایی تولید می‌کنند که بافت خشن، قهوه‌ای تیره و قطر 4-5 میلی‌متر دارند.ویژگی‌های آسپرژیلوس نایجر روی محیط کشتبه طور کلی، آنها ظاهری پنبه ای دارند. ابتدا از رنگ سفید به زرد و سپس سیاه می‌شود. از کنیدیوفورهای نمدی تشکیل شده است. ریورس آن سفید تا زرد است. زیر میکروسکوپ، سرهای کندیوم با سلول‌های مخروطی مشاهده می‌شود. کنیدیا قهوه‌ای.در مشاهدات ماکروسکوپی کلنی‌ها بر روی دکستروز آگار سیب زمینی در دمای 25 درجه سانتیگراد در ابتدا سفید هستند و به سرعت با تولید کنیدی‌ها، سیاه می‌شود. شکل ریورس آن زرد کم رنگ است و رشد آن می‌تواند باعث ایجاد شکاف‌های شعاعی در آگار شود.آگار عصاره مالت – انکوبه ماندن به مدت 7 روز در دمای 25 و 37 درجه سانتی‌گراد که کلنی‌هایی با دیواره صاف کنیدیاها را ایجاد می‌کند.آگار مخمر Czapek – پس از 5 روز انکوباسیون در دمای 25 و 37 درجه سانتی‌گراد، کلنی‌های سیاه رنگ با دیواره صاف پشمی از کنیدی‌ها را تولید می‌کنند.چرخه زندگیآسپرژیلوس نایجر با تشکیل هاگ‌های کندیال به صورت غیرجنسی تولید مثل می‌کند.چرخه زندگی با پراکندگی کندی‌ها در شرایط مطلوب حداقل 25-40 درجه سانتی‌گراد شروع می‌شود.سپس کنیدی‌ها جوانه زده و یک سلول رویشی را تشکیل می‌دهندسلول‌ها به میسلیوم هیف تبدیل می‌شوند که به صورت دو شاخه می‌شوند و هیف‌های هوایی را تشکیل می‌دهند.سپس هیف‌های هوایی رشد می‌کنند و کونیدیوفورهایی را تشکیل می‌دهند که در راس متورم هستند و قسمت وزیکول کنیدیوفور را تشکیل می‌دهند.وزیکول‌ها، استریگمات اولیه به نام فیالیدها را تشکیل می‌دهند.استریگمات‌های ابتدایی، استریگمات‌های ثانویه را تشکیل می‌دهند که شروع به تولید هاگ‌های کندیالی می‌کنند.هاگ‌ها در چند ردیف روی فیالیدها قرار گرفته‌اند.بیماری‌زایی آسپرژیلوس نایجرتظاهرات موجود در گیاهان:آسپرژیلوس نایجر با آلوده کردن جوانه پیاز باعث ایجاد کپک سیاه پیاز و گیاهان زینتی می‌شود. می‌تواند منتشر شود و زمانی که شرایط مساعد باشد آشکار شود.آسپرژیلوس نایجر باعث یک بیماری رایج پس از برداشت پیاز می‌شود که در آن می‌توان کندی‌های سیاه را بین فلس‌های پیاز مشاهده کرد.همچنین می‌تواند باعث بیماری در بادام زمینی و انگور شود.بیماری انسان و حیوان:بر خلاف سایر گونه‌های معمول آسپرژیلوس، احتمال کمتری دارد که در انسان و حیوانات ایجاد بیماری کند.با این حال، در موارد نادر، می‌تواند باعث آسپرژیلوز ریوی مهاجم و فرصت‌طلب در افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی شود. این موجب آسیب به اپیتلیال و سیستم تنفسی، و بیماری شدید ریوی شود.همچنین می‌تواند باعث آسپرژیلوزیس در باغبان‌هایی که اغلب در معرض استنشاق گرد و غبار ذغال سنگ نارس غنی از اسپورهای آسپرژیلوس هستند، شود.همچنین یکی از علل شایع اتومیکوزیس، نوعی عفونت قارچی گوش است که با اختلالات موقتی شنوایی، درد و موارد شدید همراه است‌. این می‌تواند به کانال گوش و پرده تمپان آسیب برساند.تشخیص آزمایشگاهی آسپرژیلوس نایجرمعاینه میکروسکوپی برای نشان دادن هاگ‌های کندیایی با لبه قهوه‌ای تیره، کنیدیوفور قهوه‌ای.با استفاده از آگار دکستروز سیب زمینی، آگار مخمر Czapek و آگار مخمر مالت.توالی‌یابی ژنومی قارچ‌ها را می‌توان برای شناسایی و تمایز از سایر قارچ‌ها انجام داد.کروماتوگرافی لایه نازک می‌تواند برای شناسایی و تعیین کمیت مایکوتوکسین اکراتوکسین استفاده شود.درمان عفونت‌های ناشی از آسپرژیلوس نایجراستفاده از داروهای ضد‌قارچ برای درمان آسپرژیلوز مهاجم و فرصت‌طلب این ضدقارچ‌ها عبارتند از ایتراکونازول و آمفوتریسین B.برای اتومیکوز از ایتراکونازول و استروئیدهای ضدالتهابی برای تسکین درد مانند استامینوفن استفاده کنید.کنترل و پیشگیریحذف اسپورها و جلوگیری از رشد آسپرژیلوس نایجر با استفاده از درمان شیمیایی و ضدقارچی:استفاده از اتانول 70 درصد یا ایزوپروپیل الکل به مدت حدود 10 دقیقه که در نفوذ به دیواره سلولی هاگ و هیف‌های آن موثر است و به طور موثر آن‌ها را از بین می‌برد.فنل‌ها اسپورهای آسپرژیلوس نایجر را در عرض 20 دقیقه از بین می‌برند. می‌توان از صابون اسکراب، دهان‌شویه‌ها و ضدعفونی‌کننده‌های سطوح استفاده کرد.سفیدکننده‌های حاوی هیپوکلریت از رشد هاگ‌ها جلوگیری می‌کنند.برای پیشگیری از عفونت اتومیکوز:هنگام شنا یا موج سواری از وارد شدن آب به گوش خود اجتناب کنید.بعد از دوش گرفتن گوش‌های خود را خشک کنید.از گذاشتن سواب پنبه‌ای داخل گوش خودداری کنید.از خاراندن پوست بیرون و داخل گوش خودداری کنید.بعد از ریختن آب در گوش از قطره گوش اسید استیک استفاده کنید.کاربردهای صنعتی آسپرژیلوس نایجرآسپرژیلوس نایجر به دلیل تولید اسید سیتریک بسیار معروف است. عمدتاً به‌عنوان نگهدارنده مواد غذایی برای میوه‌های کنسرو شده، آجیل خشک و میوه‌های خشک استفاده می‌شود.همچنین گلیکوزید هیدرولاز تولید می‌کند، آنزیمی که برای تبدیل زیست توده به سوخت زیستی تولید می‌کند. این از طریق تجزیه سلولز و همی‌سلولز از دیواره سلولی گیاه به ماده‌ای که می‌تواند به اتانول تبدیل شود، صورت می‌گیرد.این گونه همچنین می‌تواند برای تولید متابولیت‌های فعال زیستی و همچنین سایر محصولات دارویی استفاده شود.آسپرژیلوس نایجر را می‌توان برای تولید مقادیر زیادی فروکتوالیگوساکارید سازگار کرد. این به دلیل فعالیت ترانس فروکتوزیل کننده قابل مشاهده آنزیم‌ها در سطح آن، می‌باشد.آسپرژیلوس نایجر دارای قابلیت جذب زیستی قوی است و در آن‌جا از کلنی‌های آن برای افزایش توانایی جذب برخی رنگ‌ها مانند رنگ قرمز کنگو و آبی 9 و حذف ناخالصی‌های آن‌ها استفاده می‌شود.همچنین بخوانید:آسپرژیلوس (Aspergillus) چیست؟آسپرژیلوزیس چیست؟سابورو دکستروز آگار (SDA): ترکیب، اساس، کاربرد، تهیه و مورفولوژی کلنیزاپکس آگار (محیط کشت CZA): ترکیب، اصول، آماده‌سازی، نتایج و کاربردمحیط کشت PDA (پوتیتو دکستروز آگار): اساس، کاربرد، ترکیباتمترجم: شقایق مرتاضیمنبع

چگونه یک درخت فیلوژنتیک رسم کنیم؟

GeniranLab — Mon, 25 Dec 2023 12:03:24 +0330

درخت فیلوژنتیک چیست؟درخت فیلوژنتیک (Phylogenetic tree) یک نمایش بصری از رابطه بین ارگانیسم‌های مختلف است که مسیر تکامل آن‌ها از یک جد مشترک تا نسل‌های مختلف را در طول زمان نشان می‌دهد.شباهت‌ها و واگرایی میان توالی‌های بیولوژیکی مرتبط که با هم‌ترازی توالی آشکار می‌شوند، اغلب باید در حوزه درختان فیلوژنتیکی بیان شده و تجسم یابند. بنابراین، فیلوژنتیک مولکولی (Molecular phylogenetics) یک جنبه اساسی در بیوانفورماتیک (Bioinformatics) است.فیلوژنتیک مولکولی شاخه‌ای از فیلوژنی (Phylogeny) است که به آنالیز تفاوت‌های مولکولی ژنتیکی و ارثی، عمدتاً در توالی‌های DNA، برای به دست آوردن اطلاعاتی در مورد روابط تکاملی یک ارگانیسم می‌پردازد.شباهت کارکردهای بیولوژیکی و مکانیسم‌های مولکولی در ارگانیسم‌های زنده قویاً نشان می‌دهد که این گونه‌ها از یک جد مشترک به وجود آمده‌اند. فیلوژنتیک مولکولی از ساختار و کارکرد مولکول‌ها و نحوه تغییر آن‌ها در طول زمان برای پی بردن به این روابط تکاملی، استفاده می‌کند.از این تجزیه و تحلیل‌ها، می‌توان فرآیندهایی را که به وسیله آن‌ها تنوع در میان گونه‌ها به دست آمده است، مشخص کرد. نتیجه آنالیز فیلوژنتیک مولکولی در یک درخت فیلوژنتیک بیان می‌شود.آنالیز فیلوژنتیک و نقش بیوانفورماتیکداده‌های مولکولی که به شکل توالی‌های DNA یا پروتئین هستند نیز می‌توانند دیدگاه‌های تکاملی بسیار مفیدی را در مورد ارگانیسم‌های موجود ارائه دهند، زیرا با تکامل ارگانیسم‌ها، مواد ژنتیکی جهش‌هایی را در طول زمان اضافه می‌کنند و باعث ایجاد تغییرات فنوتیپی (Phenotypic) می‌شوند.از آن‌جایی که ژن‌ها محیطی برای ثبت جهش‌های اضافه شده هستند، می‌توانند به عنوان فسیل‌های مولکولی (Molecular fossil) عمل کنند. از طریق آنالیز مقایسه‌ای (Comparative analysis) فسیل‌های مولکولی تعدادی از ارگانیسم‌های مرتبط، تاریخچه تکاملی ژن‌ها و حتی ارگانیسم‌ها را می‌توان آشکار کرد.با این حال، استنتاج فیلوژنی به طور آشکار تلاش‌های بسیار دشواری است، زیرا تعداد جواب‌ها با تعداد گونه‌ها و تعداد عظیمی از سؤالات جدید در زیست‌شناسی تکاملی که می‌توانند از طریق استفاده از نمونه‌های تاکسونی (Taxon) بزرگ‌تر بررسی شوند، به شدت افزایش می‌یابد.اما با توسعه و استفاده از محاسبات و مجموعه‌ای از ابزارهای بیوانفورماتیک، توانایی آنالیز مجموعه داده‌های بزرگ در زمان‌های محاسباتی عملی و ارائه جواب‌های بهینه یا نزدیک به بهینه با احتمال بالا، امکان پذیر شده است. در پاسخ به این روند، بسیاری از تحقیقات فعلی در حوزه فیلوانفورماتیک (Phyloinformatics) (به عنوان مثال، فیلوژنتیک محاسباتی (Computational phylogenetics)) بر توسعه رویکردهای ابتکاری (Heuristic) کارآمدتر متمرکز است.مراحل آنالیز فیلوژنتیکمراحل اساسی در هر آنالیز فیلوژنتیکی عبارتند از:یک مجموعه داده را جمع‌آوری و هم‌تراز کنید.اولین مرحله شامل شناسایی یک پروتئین یا توالی DNA هدف و جمع‌آوری مجموعه داده‌ای متشکل از سایر توالی‌های مرتبط است.توالی‌های DNA هدف را می‌توان با استفاده از NCBI BLAST یا ابزارهای جستجوی مشابه، بازیابی کرد.هنگامی که توالی‌ها انتخاب و بازیابی شدند، هم‌ترازسازی چند توالی (Multiple Sequence Alignment) ایجاد می‌شود.این امر شامل مرتب کردن مجموعه‌ای از توالی‌ها در یک ماتریس برای شناسایی مناطق همسانی است.وب‌سایت‌ها و برنامه‌های نرم‌افزاری زیادی مانند ClustalW، MSA، MAFFT و T-Coffee وجود دارند که برای انجام هم‌ترازسازی چند توالی بر روی یک مجموعه از داده‌های مولکولی طراحی شده‌اند.ساخت (تخمین) درختان فیلوژنتیک از توالی‌ها با استفاده از روش‌های محاسباتی و مدل‌های تصادفیبرای ساخت درختان فیلوژنتیک، از روش‌های آماری برای تعیین توپولوژی (Topology) درخت و محاسبه طول شاخه‌ها استفاده می‌شود که روابط فیلوژنتیکی توالی‌های هم‌تراز شده در یک مجموعه داده را به بهترین شکل توصیف می‌کند.رایج‌ترین روش‌های محاسباتی مورد استفاده شامل روش‌های ماتریس فاصله، و روش‌های داده‌های گسسته، مانند بیشترین بهینگی (Maximum parsimony) و حداکثر درست‌نمایی (Maximum likelihood) است.پکیج‌های نرم‌افزاری متعددی مانند Paup، PAML، PHYLIP وجود دارند که از این روش‌های بسیار محبوب استفاده می‌کنند.درختان تخمین زده شده را به صورت آماری آزمایش و ارزیابی کنید.الگوریتم‌های تخمین درخت یک یا چند درخت بهینه تولید می‌کنند.این مجموعه از درختان ممکن، تحت یک سری آزمایش‌های آماری قرار می‌گیرند تا ارزیابی شوند که آیا یک درخت بهتر از دیگری می‌باشد یا نه و آیا فیلوژنی پیشنهادی منطقی است.روش‌های متداول برای ارزیابی درختان شامل روش‌های نمونه‌برداری مجدد Bootstrap و Jackknife و روش‌های تحلیلی مانند حداکثر بهینگی، فاصله و درست‌نمایی است.📷ابزارهای بیوانفورماتیک برای آنالیز فیلوژنتیکچندین ابزار بیوانفورماتیک و پایگاه داده وجود دارد که می‌توان از آن‌ها برای آنالیز فیلوژنتیک استفاده کرد.این ابزارها عبارتند از PANTHER، P-Pod، PFam، TreeFam، و دایره‌المعارف فیلوژنومیک ساختاری PhyloFacts.هر یک از این پایگاه‌های اطلاعاتی از الگوریتم‌های متفاوتی استفاده می‌کنند و از منابع مختلفی در مورد اطلاعات توالی استفاده می‌کنند، و بنابراین درخت‌های تخمین زده‌شده توسط PANTHER، برای مثال ممکن است به طور قابل‌توجهی با درخت‌های تولید شده توسط P-Pod یا PFam متفاوت باشند.مانند تمام ابزارهای بیوانفورماتیک از این نوع، آزمایش روش‌های مختلف، مقایسه نتایج، سپس تعیین این‌که کدام پایگاه داده (بر اساس نتایج اجماع) برای مطالعات شامل انواع مختلف مجموعه داده‌ها، بهتر کار می‌کند، مهم است.همچنین بخوانید:دوره مهارت آموزی بیوانفورماتیکمترجم: صادق حسینی‌کیا

تجهیزات پزشکی آزمایشگاه تشخیص مولکولی

GeniranLab — Sun, 29 Oct 2023 18:07:36 +0330

تشخیص مولکولی چیست؟آزمایشهای آزمایشگاه تشخیص مولکولی شامل استفاده از تکنیک‌های مختلف برای تشخیص و/یا تعیین کمیت نشانگرهای بیولوژیکی خاص در پروتئوم و ژنوم انسانی، ویروسی و میکروبی است. بیماری‌ها با مطالعه DNA، RNA و پروتئین‌های موجود در مایع یا بافت، برای دنباله‌های DNA یا RNA که کدگذاری می‌کنند، شناسایی می‌شوند.انواع مختلف تجهیزات پزشکی آزمایشگاه تشخیص مولکولی چیست؟آزمایشات مولکولی برای سرطان، فارماکوژنومیک (ارزیابی داروهایی که برای فرد مناسب‌تر هستند – پزشکی شخصی)، آزمایش ژنتیک، بیماری‌های عفونی، پیش از تولد، بیماری‌های عصبی، بیماری‌های قلبی عروقی و حتی آنالیز پزشکی قانونی و غیره انجام می‌شود. تشخیص پاتوژن مانند شناسایی ویروس خاص عفونت‌ها، از جمله عوامل بیماری‌زای تنفسی، ادراری، واژن، مقاربتی، دستگاه گوارش یا سایر عوامل بیماری‌زا بخشی از کار برای شناسایی بیماری‌های عفونی است.یک نمونه خون ساده برای به دست آوردن اطلاعات ژنتیکی از تومورها، پیوندها یا جنین متولد نشده کافی است. این به این دلیل است که اسیدهای نوکلئیک مورد نیاز برای روش‌های تشخیص مولکولی که قادر به شناسایی نشانگرهای زیستی حساس از نمونه‌های کوچک هستند، در پلاسمای انسان موجود هستند. در نتیجه، این تست‌ها نسبت به نمونه‌برداری سنتی بهتر هستند و همچنین قادر به تشخیص زودهنگام هستند.آزمایشگاه‌های تشخیص مولکولی تأثیر زیادی در درمان بیماران دارند، زیرا بیماری‌های عفونی و سایر بیماری‌ها زودتر و با دقت بهتری شناسایی و درمان می‌شوند. برخی از آزمایشات تحت تشخیص مولکولی با شیمی بالینی (بررسی مایعات بدن) و سنجش‌های بیولوژیکی آزمایشگاهی مانند PCR-ELISA یا هیبریداسیون فلورسانس و غیره همپوشانی دارند.واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) محبوب ترین روش در تشخیص مولکولی بر اساس تشخیص اسید نوکلئیک است. PCR برای افزایش تعداد مولکول های اسید نوکلئیک استفاده می شود و در نتیجه توالی(های) هدف در نمونه تکثیر میشود. ?دستگاهترمالسایکلراصلیترینابزارموردنیازبرایانجامتکنیکPCRاست. در حالی که PCR در حال حاضر پرکاربردترین روش برای تشخیص توالی‌های DNA است، تکنیک‌های دیگری مانند Real Time PCR (qPCR)، توالی‌یابی مستقیم، تست میکرواری، dPCR و غیره نیز در حال گسترش هستند. تراشه های میکرواری تراشه های پیش ساخته ای هستند که نشانگرهای زیادی را همزمان آزمایش میکنند. آرایه های پروتئینی با کارایی بالا می توانند از DNA یا آنتی بادی های مکمل برای اتصال استفاده کنند و از این رو می توانند پروتئینهای مختلف را همزمان شناسایی کنند.رشد بازار تجهیزات آزمایشگاهی تشخیص مولکولیدامنه آزمایش RT-PCR در سال‌های اخیر به دلیل COVID-19 چندین برابر شده است. با این حال، حتی در آینده‌ای بدون آزمایش کووید، انتظار می‌رود RT-PCR / qPCR (همچنین PCR کمی نامیده می‌شود) یا dPCR (PCR دیجیتال) در مقابل PCR سنتی به دلیل بروز اختلالات ژنتیکی، شیوع بیماری‌های عفونی و رو به رشد پیشرفت کند. استفاده از نشانگرهای زیستی برای تشخیص بیماری‌ها مانند سرطان، CVD و غیره. مزیت روش‌های تشخیص مولکولی نسبت به روش‌های دیگر، مثلاً بیوپسی، این است که کمتر تهاجمی است و فرصتی را برای تشخیص و درمان زودهنگام بیماری زمینه‌ای فراهم می‌کند.چه تجهیزاتی در آزمایشگاه تشخیص مولکولی مورد نیاز است؟محصولات اصلی مورد استفاده در آزمایشگاه تشخیص مولکولی شامل تجهیزات/ابزار، معرف‌ها و مواد مصرفی هستند. معرف برای ایجاد یک واکنش شیمیایی استفاده می شود.مواد مصرفی مورد استفاده عبارتند از:پیپتمیکروپیپتاسلاید و غیرهانواع مختلفی از تجهیزات، معرف‌ها و مواد مصرفی بر اساس فناوری مورد استفاده برای آزمایش استفاده می‌شوند – توالی‌یابی DNA، واکنش زنجیره‌ای پلیمراز، فناوری تکثیر اسید نوکلئیک همدما، تکثیر با واسطه رونویسی، هیبریداسیون درجا، ریزآرایه‌ها، طیف‌سنجی جرمی، غیره بلات)، الکتروفورز ژل یا مویرگی، آنالیز STR، ترانس کریپتاز معکوس، توالی یابی مستقیم، جداسازی و کمی سازی اسید نوکلئیک و غیره.با این حال، تمام تجهیزات مورد استفاده در آزمایشگاه تشخیص مولکولی در چهار دسته کلی زیر قرار میگیرند:جداسازی، استخراج، خالص سازی و پردازش نوکلئیک اسید (DNA/RNA) مانند رونویسی معکوستکثیر (Amplification)تجزیه و تحلیلتجهیزات عمومی?تجهیزات آزمایشگاهی تشخیص مولکولیبسته به دامنه کار، تجهیزات مورد نیاز برای آزمایشگاه تشخیص مولکولی معمولاً شامل موارد زیر است:یخچالفریزرورتکس میکسرسانتریفیوژترمال سایکلراسپکتروفتومترDNA Sequencerمیکروسکوپسیستم الکتروفورزاتوکلاودستگاه انکوباتورPH مترمیکروتومحمام آبژل داکمیکروسانتریفیوژهاشیکرکابینت ایمنی زیستیهود لامینارسیستمهای بلاتینگآنالایزر هماتولوژیآنالایزر شیمی بالینی و غیرهیخچالاز یخچالها برای نگهداری مواد شیمیایی آزمایشگاهی، معرفها، کیتها و سایر محصولات در دمای متوسط ۴ درجه سانتیگراد به علاوه استفاده می شود.فریزر?از فریزرها برای نگهداری نمونه‌های بیمار و کشت بافتی که منجمد شده‌اند استفاده میشود. به جای استفاده از دو تجهیزات مختلف، میتوان از واحد ترکیبی یخچال و فریزر نیز استفاده کرد. محدوده دمایی مورد نیاز معمولاً از منفی۲۰ درجه سانتیگراد تا منفی ۸۰ درجه سانتیگراد است.ورتکس میکسر یا مینی فیوژبرای مخلوط کردن سریع اجزای مایع در لوله‌ها مانند مخلوط کردن ویالهای کوچک یا تعلیق مجدد سلولها استفاده میشود. این دستگاه از یک موتور الکتریکی با یک محور محرک عمودی متصل به یک فنجان لاستیکی که کمی خارج از مرکز نصب شده است، تشکیل شده است.?ممکن است چندین چاه داشته باشد که هر کدام لوله‌های آزمایش را نگه می‌دارند و غیره. موتور فنجان لاستیکی را در یک حرکت دایره‌ای با سرعت‌های ۱۰۰ تا ۳۶۰۰ دور در دقیقه به حرکت در می‌آورد تا یک گرداب یا یک جریان مارپیچی در نمونه ایجاد کند و اختلاط سریع مایعات را امکان‌پذیر کند.سانتریفیوژاز سانتریفیوژهای یخچالی و غیر یخچالی برای جداسازی قطعات بر اساس چگالی استفاده میشود. میکروسانتریفیوژها همچنین برای مقادیر کوچک نمونه که با سرعت بالا میچرخند استفاده میشود.ترمال سایکلر?ترمال سایکلرها تجهیزات کلیدی برای تکثیر بخشهای اسیدنوکلئیک از طریق واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) هستند. PCR روشی است که در آن DNA الگو با استفاده از پرایمرهای مصنوعی – یک DNA پلیمراز و dNTPs تکثیر میشود. مخلوطی از نمونه اسید نوکلئیک و پرایمر‌ها بین حداقل 2 دما سایکل میشود: دمای بالا برای دناتوره کردن DNA دو رشته‌ای به مولکولهای تک رشته‌ای و دمای پایین برای هیبرید شدن پرایمر با الگو و برای پلیمراز برای گسترش پرایمر.هر چرخه دما از نظر تئوری مقدار توالی هدف را دو برابر میکند. تشخیص توالی DNA امپلیفای شده را می توان با استفاده از ترمال سایکلرها تخصصی که قادر به تشخیص فلورسانس هستند، انجام داد.اسپکتروفتومتر/ اسپکتروسکوپاسپکتروفتومتر یک ابزار تحلیلی است که برای اندازه‌گیری کمی نور مرئی، اشعه ماوراء بنفش، یا انتشار یا بازتاب نور مادون قرمز به عنوان تابعی از طول موج استفاده می‌شود. یک پرتو نور از نمونه ماده مورد مطالعه عبور داده میشود. اجزای مختلف نمونه دارای خواص متفاوتی در جذب نور هستند و از این رو نور را به طور متفاوتی منعکس یا عبور میدهند.?اسپکتروفتومترها شدت را به عنوان تابعی از طول موج منبع نور اندازه گیری میکنند. در آزمایشگاه تشخیص مولکولی، از اسپکتروفتومترها برای تعیین کمیت اسید نوکلئیک در نمونه استفاده میشود.DNA Sequencerتوالی یابی DNA برای دانستن توالی چهار حرفی هر ژن یا بخشی از DNA، یعنی توالی آدنین (A)، تیمین (T)، سیتوزین (C) و گوانین (G) استفاده می شود. این برای شناسایی هر گونه ماده ژنتیکی انسانی، ویروسی و میکروبی یا گیاهی ضروری است.میکروسکوپ?میکروسکوپها، به ویژه با دوربین برای مشاهده، ارزیابی نمونه‌ها و ذخیره نتایج استفاده میشوند.سیستم الکتروفورزبیشتر مولکول‌های زیستی به‌عنوان ذرات باردار الکتریکی در محلولی با pH معین، یون‌های دارای بار مثبت یا منفی، وجود دارند. هنگامی که جریان الکتریکی از یک ژل یا ماتریس دیگر عبور میکند، حرکت مولکولی نسبت به سیال تحت تأثیر یک میدان الکتریکی یکنواخت فضایی قابل مشاهده است. ?SDSPAGEنوعیتکنیکالکتروفورزاستکهازآنبرایجداسازیپروتئینهااستفادهمی‌شود. از این رو فرآیند الکتروفورز برای جداسازی DNA، RNA (اسید نوکلئیک) یا مولکولهای پروتئین بر اساس اندازه و بار الکتریکی، توالی DNA، تشخیص جهش و غیره استفاده میشود.اتوکلاواتوکلاو در آزمایشگاهها برای استریل کردن تجهیزات و ابزار آزمایشگاهی استفاده میشود.انکوباتور?انکوباتورها برای حفظ شرایط بهینه مانند دما و رطوبت در هنگام رشد و نگهداری کشتها استفاده میشوند.PH متر?PH متر برای اندازه گیری اسیدیته یا قلیاییت در محلولهای مبتنی بر آب استفاده میشود.میکروتوم?میکروتومها برای برش دادن نمونه‌های بافت استفاده میشوند. آنها ابزارهای برشی هستند که برشهای نازکی یا بخشهایی از بافت را تولید میکنند که میتوان آنها را زیر میکروسکوپ یا سایر سیستمهای تصویربرداری سلولی مشاهده کرد و تجزیه و تحلیل کرد.حمام آب یا بن ماریحمام آب وسیله‌ای است که در آزمایشگاه‌ها برای انکوبه کردن نمونه‌ها در آب نگهداری شده در دمای یکنواخت، کنترل‌شده و ثابت استفاده می‌شود.ژل داک?ژل داک‌ها برای ثبت و اندازه گیری اسیدنوکلئیک، پروتئینها یا آنتی بادی‌های برچسب دار در انواع مختلف محیط‌ها مانند آگارز، اکریل آمید یا سلولز استفاده میشود. نمونه‌هایی که روی ژل‌های آگارز یا ظروف پتری قرار می‌گیرند، روی سطح نوردهی UV (فرابنفش) قرار می‌گیرند و از طریق یک دوربین CCD یا CMOS عکس‌برداری می‌شوند.کابینت‌های ایمنی زیستی و هود لامینار ?کابینت ایمنی زیستی یک کابینت بیولوژیکی ایمن است که اساساً یک فضای کاری آزمایشگاهی محصور و دارای تهویه برای کار ایمن با موادی است که بالقوه آلوده به عوامل بیماری زا هستند. هود لامینار برای انتقال آسپتیک کشت میکروبی استفاده میشود.سیستم‌های بلاتینگالکتروفورز اسید نوکلئیک از یک ماتریس ژل برای جداسازی قطعات DNA و RNA بر اساس اندازه و وزن مولکولی استفاده میکند. قطعات DNA و RNA که توسط الکتروفورز جدا شده‌اند، به صورت بلات به ماتریکس غشایی منتقل میشوند. پروب‌ها برای تشخیص وجود توالی‌های هدف بر روی ماتریس غشا استفاده میشوند. توالی‌های خاص DNA و RNA در یک نمونه به ترتیب با ساترن بلات و نورثرن بلات شناسایی میشوند.همچنین بخوانید:دوره مهارت آموزی ژنتیک مولکولیآشنایی با انواع دستگاه های آزمایشگاهیReal-time PCR در تشخیص بیماریروش های الکتروفورز محصول PCR (آگارز و آکریل آمید)آموزش استخراج اسیدهای نوکلئیک ( DNA و RNA)مترجم : معصومه قریبی ششدهمنبع

رنگ آمیزی کالکوفلور سفید: اصول، روش، نتایج و کاربردها

GeniranLab — Thu, 28 Sep 2023 12:28:19 +0330

رنگ آمیزی کالکوفلور سفید (Calcofluor White Staining) چیست؟کالکوفلور سفید یک رنگ آبی فلورسنت شیمیایی است که به طور غیر اختصاصی برای اتصال به پلیمرهای پلی‌ساکارید (Polysaccharide) مرتبط با بتای کیست‌های آمیب (Amoebic cyst) استفاده می‌شود.قابلیت آن، توانایی اتصال به پلی‌ساکاریدهای بتا 3-1 و بتا 4-1 در کیتین (Chitin) و سلولز (Cellulose) است که در دیواره سلولی قارچ‌ها، گیاهان و جلبک‌ها وجود دارد.این روش به دلیل سرعت در بررسی سلول‌ها، جایگزین روش رنگ آمیزی با هیدروکسید پتاسیم (Potassium Hydroxide (KOH)) شد.اهداف رنگ آمیزی کالکوفلور سفیدبرای رنگ آمیزی عوامل قارچی و انگلیبرای مشاهده وجود عوامل قارچی و انگلی در زیر میکروسکوپ فلورسنتاصل رنگ آمیزی کالکوفلور سفیداز روش رنگ آمیزی کالکوفلور سفید به‌عنوان یک رنگ تطبیقی به ویژه برای شناسایی عفونت قارچی اونیکومایکوز (Onychomycosis) استفاده می‌شود.ساختارهای حاوی کیتین زیر نور فرابنفش در میکروسکوپ فلورسنت به رنگ سفید درخشان، فلورسان می‌شوند.رنگ کالکوفلور سفید به عنوان یک فلوروکروم (Fluorochrome) غیر اختصاصی که به دیواره کیتین و سلولوز متصل می‌شود، به عنوان سریع‌ترین روش شناسایی قارچ‌ها و مخمرهای بیماری‌زا مانند پنوموسیستیس کارینی (Pneumocystis carinii)، میکروسپوریدیوم (Microsporidium)، آکانتامبا (Acanthamoeba)، ناگلریا (Naegleria) و گونه‌های بالاموتیا (Balamuthia)، شناخته شده است.رنگ کالکوفلور سفید هنگامی که با هیدروکسید پتاسیم مخلوط می‌شود، به خوبی عوامل قارچی را نمایان می‌کند.ضد رنگ (Counterstain) مورد استفاده در این روش، رنگ Evans است که پس‌زمینه تیره‌ای را تشکیل می‌دهد و بافت‌ها و سلول‌ها را قادر می‌سازد با استفاده از القا با نور آبی و نه اشعه ماوراء بنفش، فلورسانس کنند.عوامل دیگر، رنگ قرمز مایل به نارنجی فلورسانس می‌کنند در حالی که عوامل قارچی و انگلی به رنگ سبز مایل به زرد درخشان فلورسانس می‌نمایند.شناساگرهارنگ کالکوفلور سفیدهیدروکسید پتاسیمروش رنگ آمیزی کالکوفلور سفیدنمونه را با دقت روی یک لام شیشه‌ای تمیز قرار دهید.برای ایجاد یک فلورسانس شدید، یک قطره از رنگ آمیزی کالکوفلور سفید را اضافه کنید.یک قطره هیدروکسید پتاسیم 10% اضافه کنید.نمونه را با یک لامل بپوشانید و بگذارید برای 1 دقیقه بماند تا رنگ را جذب کند.رنگ اضافی را با یک حوله کاغذی خشک با فشار ملایم روی لکه پاک کنید.رنگ را زیر پرتوهای فرابنفش با بزرگنمایی 100 تا 400 برابر مشاهده کنید.نتایجقارچ‌ها، کیست‌های پنوموسیستیس، و انگل‌ها در زیر میکروسکوپ فلورسنت فرابنفش، به رنگ سبز مایل به زرد درخشان به نظر می‌رسند.تفسیرمحلول‌های آب‌دار کالکوفلور سفید، فلورسانس را در محدوده طول موج 300 تا 412 نانومتر (با حداکثر جذب در 347 نانومتر) جذب می‌کنند. حداکثر القا و فلورسانس با نور فرابنفش اتفاق می‌افتد، اگرچه القا با نور بنفش یا آبی-بنفش نیز نتایج خوبی به همراه دارد. بافت‌ها فلورسانس پس‌زمینه زرد مایل به سبز را نشان می‌دهند که در قارچ‌ها و انگل‌ها شدیدتر و قابل مشاهده‌تر هستند.کاربردهای رنگ آمیزی کالکوفلور سفیدرنگ آمیزی کالکوفلور سفید را می‌توان در قارچ‌شناسی و انگل‌شناسی بالینی جهت:نشان دادن حضور انگل‌های آمیب با شناسایی کیست‌های آن‌ها.رنگ آمیزی اسکار جوانه‌های سلول‌های مخمر با محتوای بیشتر کیتین که امکان تعیین کمیت اسکار جوانه‌ها (که نشان‌دهنده سن سلول است) را فراهم می‌کند.استفاده کرد.رنگ آمیزی کالکوفلور سفید همچنین برای تقویت پاسخ مخمرها در پاپ اسمیر با رنگ پاپانیکولائو (Papanicolaou) استفاده می‌شود.این روش برای رنگ آمیزی پنوموسیستیس (Pneumocystis)، میکروسپوریدیا (Microsporidia)، کریپتوسپوریدیوم (Cryptosporidium) و برخی کیست‌های انگلی که کالکوفلور مثبت هستند، استفاده می‌شود.جهت تشخیص قارچ کاندیدا (Candida) در ضایعات سرطانی و پیش سرطانی در زیر میکروسکوپ فلورسنت، از رنگ آمیزی کالکوفلور سفید استفاده می‌شود.کالکوفلور همچنین به عنوان رنگ در لباس‌های سفید استفاده می‌شود و یک ظاهر مشکی ایجاد می‌کند.کالکوفلور یک رنگ روشن کننده پارچه است که قابل حل در آب و بی‌رنگ می‌باشد. از این رو به عنوان سفیدکننده پارچه به مواد شوینده اضافه می‌شود.مزایااین روش یک راه سریع و آسان برای تشخیص در سیتوپاتولوژی (Cytopathology) و هیستوپاتولوژی (Histopathology) استبرای رنگ آمیزی موثر به شناساگر خاصی نیاز ندارد.محدودیت‌هارنگ آمیزی کالکوفلور سفید گران است.این روش ممکن است در برخی موارد دقیق نباشد.مطالب مرتبط:رنگ گیمسا (Giemsa): اصول، پروسه آماده‌سازی و استفاده، نتایج و تفسیررنگ رایترنگ Luxol fast blue stain چیست؟رنگ سافرانینرنگ های رومانوفسکی: اصول، انواع، کاربردهارنگ‌ آمیزی سلول‌ ها با رنگ‌ های هوچست Hoechst و DAPIمترجم: صادق حسینی‌کیا

استخراج سلول های بنیادی از بافت

GeniranLab — Wed, 05 Jul 2023 16:43:35 +0330

?مقدمه‌ای بر استخراج سلول های بنیادیسلول های بنیادی در نقاط مختلف بدن قرار گرفته‌اند. در افراد بالغ این سلول ها در مغز استخوان، بافت چربی، مغز، ریشه دندان، خون، کبد، قلب، ماهیچه های اسکلتی و … جای گرفته‌اند. بهترین تکنیک روشی است که طی آن با کمترین آسیب بتوان بیشترین مقدار سلول بنیادی را استخراج کرد.یکی از مهم ترین شاخصه ها در روش انتخاب روش استخراج و بافت هدف، هدف استفاده از سلول های بنیادی می باشد. به عنوان مثال در پیوند مستقیم سلول بنیادی از یک فرد زنده به فرد دیگر، ناچاراً باید از سلول های بنیادی مغز استخوان بهره گرفت.اگرچه این روش درد زیادی را متحمل فرد اهدا کننده خواهد کرد اما پس از انجام تست های تأییدی HLA typing، روشی جز استخراج مغز استخوان باقی نمی ماند. اما در مدل های تحقیقاتی می توان از بافت های دور ریز چربی انسانی که در عمل های زیبایی لیپوساکشن تولید می شود، استفاده کرد. ?بافتهایدورریزچربیانسانیدرعملهایزیباییلیپوساکشن سلول های بنیادی که به شکل گسترده توسط پژوهشگران استخراج و کشت می شوند شامل سلول های بنیادی جنینی (Embryonic Stem Cells) که از نوع سلول های Pluripotent هستند، سلول های بنیادی پرتوان القایی (induced Pluripotent Stem Cells) و سلول های بنیادی بالغ که از نوع سلول های Multipotent می باشند. طبیعتاً سلول های بنیادی متنوع و گسترده دیگری نیز در بدن انسان وجود دارند و از ارزش تحقیقاتی بالایی برخوردار هستند. اما این 3 نوع سلول جزء سلول های بسیار پرکاربرد و با روش های ساده‌تر در استخراج هستند.مطالب مرتبط:انواع سلول های بنیادی و خاستگاه آن‌هاسلول های بنیادی جنین جزء اولیه ترین سلول هایی بودند که در واپسین سال های قرن ۲۰ در دنیا استخراج و کشت شدند. در ایران نیز افرادی چون جناب آقای دکتر احمدرضا بهرامی و سرکار خانم دکتر مریم مقدم متین جزء اولین نفراتی بودند که این سلول ها را در همان سال های اولیه قرن ۲۱ استخراج کرده و کشت دادند.?سلول های بنیادی جنینی با اینکه توانایی تمایز به انواع سلول ها را با توان بسیار بالایی دارند اما از طرف دیگر استخراج و کشت آن ها سخت بوده و مشکلات اخلاقی زیادی را در بافت گیری به وجود می آورند. در ابتدا باید توجه داشت که برای استخراج سلول های بنیادی جنینی باید یک جنین در مرحله بلاستوسیست استخراج شود.در ادامه کلنی سلولی باید بر روی یک لایه مغذی سلولی به نام MEF (Mouse Embryonic Fibroblasts) منتقل شده و کشت داده شود. همچنین محیط کشت مورد استفاده در کشت سلول های بنیادی جنینی می تواند بسیار پرهزینه باشد؛ چرا که وجود انواع فاکتور های رشد برای رشد این سلول ها مورد نیاز است.از طرفی تست های تأییدی سلول های بنیادی جنینی می تواند بسیار سنگین و پر هزینه باشد. اگرچه توانایی تمایز با پتانسیل بالای این سلول ها می تواند یک مزیت حساب شود اما از طرفی همین پتانسیل بالا احتمال تشکیل تراتوما و سرطانی شدن را در پیوند افزایش می دهد.مشکلات اخلاقی استخراج سلول های بنیادی جنینی باعث شد یک دانشمند ژاپنی در سال 2006 این سلول ها را از سلول های تمایز یافته تولید کند. یکی از روش های تولید ESC، انتقال هسته یک سلول تمایز یافته به یک سلول تخمک بدون هسته و کاشت آن در رحم جایگزین بود. یعنی برای اینکه ESC اختصاصی یک فرد تولید شود، باید از سلول هایی با هسته کامل استفاده می شد و هسته 2n آن سلول در یک تخمک کاشته می شد.سپس تخمک هاپلوئید که به شکل مصنوعی تبدیل به سلول زیگوت دیپلوئید شده بود در رحم جایگزین کاشته شده و مجدداً در مرحله مورولا استخراج و کشت داده می شد.با تلاش های دانشمندی ژاپنی به نام آقای یاماناکا، ژن هایی معرفی شدند که به عنوان master genes عملکرد داشته و با تلقیح آن ژن ها می شود سلول بنیادی پرتوان القائی تولید کرد که از نظر عملکرد همانند سلول های بنیادی جنینی می باشد. در این روش استخراج و تولید سلول های بنیادی، یک سلول فیبروبلاست تمایز یافته از فرد گرفته شده و کشت داده می شود.سپس با روش های مختلف ترنسداکشن، ترنسفکشن، تغییر اپی ژنتیک و … بیان مجموعه‌ای از ژن ها که شامل Klf4، Sox2، Oct3/4 و c-Myc می باشد، افزایش پیدا کرده و باعث برگشت تمایز و تبدیل سلول عملکردی به سلول بنیادی پرتوان القایی (iPSC) می شود.امروزه یکی از سلول های بنیادی پرکاربرد در سرتاسر دنیا، سلول های بنیادی بالغ می باشند. زمانی که از سلول های بنیادی بالغ صحبت می شود غالباً منظور سلول های بنیادی مزانشیمی می باشد. این سلول ها در سرتاسر بدن پخش شده و کنام های مختلفی دارند اما در برخی کنام ها حضور پر رنگ تری از خود نشان داده‌اند.به عنوان مثال در یک فرد بالغ، حضور این سلول ها در مغز استخوان، بافت چربی و ریشه دندان در بیشترین مقادیر خود می باشد. همچنین در بافت های مرتبط با جنین مانند بند ناف، حضور بیشتری دارند. لذا در استخراج این سلول ها با توجه به آسیب وارده به فرد دهنده سلول، باید بافت مناسب برای استخراج حداکثری را در نظر گرفت.?اگرچه مرحله تخلیه بافت مغز استخوان بسیار دردناک بوده و آسیب های جدی به فرد وارد می کند اما به دلیل اتصالات سست بین سلولی، استخراج آن ها از این بافت ساده تر است. با چند بار شست و شو و استفاده از ترکیباتی که گرادیانت شیب گرانشی (مانند فایکول) به وجود می آورند، می توان سلول های بنیادی مزانشیمی را تخلیص کرد.در بافت های دیگر مانند چربی یا بند ناف که سلول های بنیادی مزانشیمی حضور دارند، اتصالات بین سلولی محکم تر بوده و برای استخراج سلول باید این اتصالات شکسته شوند. ماتریکس خارج سلولی در این بافت ها از نوع کلاژن تایپ ۱ می باشد. لذا برای شکستن اینتگرین های متصل به کلاژن می توان از آنزیم تریپسین استفاده کرد و همچنین برای شکستن رشته های کلاژناز می توان از آنزیم کلاژناز نوع ۱ استفاده کرد.این بافت ها پس از استخراج باید به خوبی شست و شو داده شوند تا خونبری به شکل کامل انجام شود. سپس تحت تیمار آنزیم های شکننده اتصالات بین بافتی قرار می گیرند تا سلول ها کامل از دل بافت خارج شوند.پس از تیمار با آنزیم، جهت خنثی کردن اثر آن محیط کشت حاوی FBS به آن اضافه کرده و سانتریفیوژ می شوند. در بافت چربی، در نهایت یک رسوب از جنس Stromal Vascular Fraction یا SVF تشکیل می شود که می توان با کشت دادن آن سلول های بنیادی مزانشیمی را تخلیص کرد.?همچنین بخوانید:کارآموزی مهندسی بافت و پزشکی بازساختینویسنده: مسعود سلطانی حلوائی

نرخ رسوب گلبول قرمز (آزمایش ESR)

GeniranLab — Thu, 25 May 2023 14:59:34 +0330

نرخ رسوب گلبول قرمز (آزمایش ESR) چیست؟نرخ رسوب گلبول قرمز (ESR) یک آزمایش خونی رایج برای تشخیص غیراختصاصی التهاب است که ممکن است در اثر عفونت، برخی سرطان‌ها و برخی بیماری‌های خودایمنی ایجاد شود. میتوان آن را به عنوان سرعتی که گلبول‌های قرمز خون (RBCs) در مدت یک ساعت رسوب می‌کند تعریف کرد.هنگامی که خون حاوی ضد انعقاد در یک لوله شیشه‌ای عمودی باریک برای مدتی قرار بگیرد، گلبول‌های قرمز تحت تأثیر گرانش از پلاسما جدا می‌شوند. سرعت ته‌نشین شدن آنها به صورت تعداد میلی‌متر پلاسمای شفاف موجود در بالای ستون پس از یک ساعت (mm/hr) اندازه‌گیری می‌شود. این مکانیسم شامل سه مرحله است:مرحله تجمع:مرحله اولیه ای است که در آن تجمع گلبول‌های قرمز انجام می‌شود. این پدیده به شکل گیری رولو معروف است. در ۱۵-۱۰ دقیقه اول رخ می‌دهد.مرحله ته نشینی:مرحله ریزش واقعی گلبول‌های قرمز است که در آن ته نشینی با سرعت ثابت اتفاق می‌افتد و در ۴۰-۳۰ دقیقه از ۱ ساعت رخ می‌دهد.مرحله ثابت:این مرحله نهایی است و به عنوان فاز ثابت نیز شناخته می‌شود. در این مرحله، سرعت پایین‌تری از رسوب وجود دارد و در ۱۰ دقیقه آخر از ۱ ساعت رخ می‌دهد.روش‌های اندازه‌گیری ESRدو روش اصلی برای تعیین ESR وجود دارد:روش وینتروبروش وسترگرنهر روش نتایج کمی متفاوتی را ایجاد می‌کند. موزلی و بول (1991) به این نتیجه رسیدند که روش وینتروب زمانی که ESR پایین است حساس‌تر است، در حالی که وقتی ESR بالا است، روش وسترگرن ترجیحاً نشانه‌ای از وضعیت بالینی بیمار است.روش وینتروباین روش از لوله Wintrobe استفاده می‌کند؛ یک لوله شیشه ای باریک که فقط در انتهای پایین بسته است.طول لوله وینتروب یازده سانتی‌متر و قطر داخلی ۲.۵ میلی متر است که می‌تواند حاوی ۰.۷ – ۱ میلی لیتر خون باشد.تست ESR با این روش به صورت زیر انجام می‌شود:خون و ضد انعقاد را کاملاً مخلوط کنیدبا استفاده از پیپت پاستور، لوله Wintrobe را تا علامت “0” پر کنید. در خون نباید حباب وجود داشته باشدلوله را به صورت عمودی در پایه ESR به مدت ۱ ساعت دست نخورده قرار دهید.در پایان ۱ ساعت، نتیجه را بخوانید.روش وسترگرناین روش بهتر از روش وینتروب است و نتایج به دست‌ آمده با بزرگ‌نمایی لوله واضح‌تر می‌شود.لوله وسترگرن در دو انتها باز است. طول آن ۳۰ سانتی متر و قطر آن ۲.۵ میلی متر است.این لوله می‌تواند حاوی حدود ۲ میلی لیتر خون باشد.مراحل انجام ESR به روش وسترگرنخون و ضد انعقاد را کاملاً مخلوط کنیدبا کمک پوار و پیپت خون را تا نقطه صفر به داخل لوله بکشید.خون را از پایین لوله با پنبه پاک کنید.لوله را در حالت ایستاده قرار دهید ومطمئن شوید که پیپت به خوبی قرار می گیرد تا احتمال نشت از بین برود و پیپت در موقعیت عمودی قرار گیردلوله را به مدت ۱ ساعت دست نخورده در حالت عمودی قرار دهیددر پایان ۱ ساعت، نتیجه را بخوانید.اهمیت بالینی آزمایش ESR:میزان رسوب گلبول قرمز (ESR) یک آزمایش غیر اختصاصی است که در طیف وسیعی از شرایط عفونی، التهابی، دژنراتیو و بدخیم مرتبط با تغییرات در پروتئین‌های پلاسما، به ویژه افزایش فیبرینوژن، ایمونوگلوبولین‌ها و پروتئین واکنش‌گر C افزایش می‌یابد. همچنین تحت تأثیر بسیاری از عوامل دیگر از جمله کم خونی، بارداری، هموگلوبینوپاتی‌ها، غلظت خون و درمان با داروهای ضد التهابی نیز قرار می‌گیرد.علل افزایش قابل توجه ESRانواع کم خونی ها به جز کم خونی داسی شکلبیماری ها و عفونت های التهابی حاد و مزمن شامل:بیماری HIVبیماری سلهپاتیت حاد ویروسیآرتروزاندوکاردیت باکتریاییبیماری التهابی لگنحاملگی خارج از رحمیلوپوس اریتماتوی سیستمیکتریپانوزومیازیس آفریقاییلیشمانیوز احشاییمیلوماتوز، لنفوم، بیماری هوچکینز، برخی تومورها داروها، از جمله داروهای ضد بارداری خوراکیعلل کاهش ESR:پلی سیتمیپویکیلوسیتوزنوزادان تازه متولد شدهکم آبی بدنتب خونریزی دهنده دنگیسایر شرایط مرتبط با غلظت خونتست آنتی‌ گلوبولین مستقیم یا DATتست آنتی گلوبولین که به عنوان تست کومبس نیز شناخته می‌شود، یک روش آزمایشگاهی ایمنی شناسی است که برای تشخیص وجود آنتی بادی علیه گلبول‌های قرمز در گردش خون (RBCs) در بدن استفاده می‌شود. تخریب این گلبول‌های قرمز (RBC) از نظر تشخیصی به عنوان کم‌خونی همولیتیک خودایمنی (AIHA) توصیف می‌شود.آزمایش آنتی گلوبولین به دو زیرگروه آزمایش مستقیم آنتی گلوبولین (DAT) و آزمایش آنتی گلوبولین غیر مستقیم (IAT) باشد.آزمایش آنتی گلوبولین مستقیم (DAT) یک تست آزمایشگاهی است که ایمونوگلوبولین و یا اجزا کمپلمان را روی سطح گلبول‌های قرمز تشخیص می‌دهد. کاربرد DAT طبقه بندی همولیز به یک علت ایمنی یا غیر ایمنی است. مانند همه آزمایش‌ها، نتایج DAT باید در کنار سایر داده‌های بالینی و سایر آزمایش‌ها بررسی شود. DAT می‌تواند به طبقه‌بندی علل همولیز کمک کند، از جمله کم خونی همولیتیک خودایمنی، همولیز مرتبط با انتقال خون، بیماری همولیتیک جنین/نوزاد، کم‌خونی همولیتیک ناشی از دارو.واکنش‌های کاذب ممکن است با تکنیک نامناسب، از جمله شستشوی نامناسب، سانتریفیوژ کردن، و هم زدن نمونه در زمان تفسیر نتیجه رخ دهد. عوامل مرتبط با شرایط بیمار، مانند آگلوتیناسیون خود به خود گلبول‌های قرمز نیز ممکن است در نتایج نادرست نقش داشته باشند.چندین پلتفرم برای انجام DAT وجود دارد از جمله روش معمولی (CTT) و روش‌های حساس‌تر با استفاده از ستون ژل و فاز جامد.تست DAT با استفاده از خون مخلوط شده با ضد انعقاد EDTA انجام می شود که اتصال کمپلمان به RBC را در شرایط آزمایشگاهی مهار می‌کند و تشخیص تنها به بررسی اتصال آنتی بادی و اجزا کمپلمان که در داخل صورت گرفته را تضمین می کند. در روش CTT، RBC بیمار با سالین شستشو داده می‌شود تا ایمونوگلوبولین و اجزا کمپلمان غیر متصل شده حذف شود، در مرحله ‌ی بعد AHG (Anti Human Globulin) اضافه می‌شود و سوسپانسیون RBC سانتریفیوژ می‌شود.با استفاده از ضربه ملایم، پلت RBC از جای خود خارج می‌شود و از نظر آگلوتیناسیون بررسی می‌شود، که در مقیاسی از 0 که نشان دهنده عدم آگلوتیناسیون است تا 4+ که نشان دهنده آگلوتیناسیون است درجه بندی می‌شود.در روش ستون ژل، RBC از طریق یک ماتریس ژلاتینی مخلوط با معرف‌های AHG فیلتر می‌شود. ژل، گلبول‌های قرمز آگلوتینه شده را به دام می‌اندازد و گلبول‌های قرمز غیر آگلوتینه شده از ستون عبور می کند. سنجش فاز جامد امکان تفسیر نتایج را با استفاده از اسپکتروفتومتر به روش خودکار فراهم می‌کند. ?تصویر۳:روش‌هایانجامتستDAT عدم افزودن معرف‌های AHG یا افزودن معرف‌های AHG غیر فعال به دلیل نگهداری و جابجایی نامناسب نیز ممکن است منجر به نتایج منفی کاذب شود. همچنین تأخیر در افزودن AHG پس از شستشو نیز می‌تواند باعث منفی شدن کاذب شود.علل نتایج مثبت کاذب در اثر سانتریفیوژ بیش از حد است که باعث می‌شود RBC خیلی محکم به یکدیگر متصل شود. همچنین تاخیر طولانی مدت در انجام آزمایش، نمونه لخته شده، مشکلات معرف، و عوامل بیمار مانند آگلوتیناسیون خود به خودی نیز باعث ایجاد مثبت کاذب می‌شود.کاربرد‌های بالینی تست DATکم خونی همولیتیک خودایمنی (علل اولیه و ثانویه)کم خونی همولیتیک خود ایمنی گرمکم خونی همولیتیک خود ایمنی سردکم خونی همولیتیک خودایمنی مختلطهموگلوبینوری سرد حمله ایمربوط به انتقال خونواکنش حاد همولیتیک انتقال خونواکنش همولیتیک تاخیریواکنش سرولوژیکی تاخیریانتقال غیر فعال آنتی بادی از طریق انتقال خونبیماری همولیتیک جنین/نوزادسندرم لنفوسیت مسافرکم خونی همولیتیک ناشی از داروتزریقایمونوگلوبولین داخل وریدیRh0(D)موارد مثبت کاذبآگلوتیناسیون خودبه‌خودی گلبول‌های قرمزژله وارتون در نمونه‌های خون بند نافتکنیک شستشو ضعیفسانتریفیوژ بیش از حدنمونه های لخته شدهموارد منفی شامل:همولیز غیر ایمیونکم خونی همولیتیک ناشی از داروهمولیز ناشی از ایمونوگلوبولین IgA یاIgMسطح پایین آنتی بادیآنتی بادی میل ترکیبی پایینموارد منفی کاذبعدم اضافه کردن یا تأخیر در افزودن معرف ضد گلوبولین ضد انسانی(AHG)مشکل در معرف AHGدر مقابل، IAT برای تشخیص آنتی بادی‌های غیر متصل به گلبول‌های قرمز، که ممکن است در سرم بیمار وجود داشته باشد، استفاده می‌شود. برای آزمایش آنتی گلوبولین غیرمستقیم، سرم از نمونه خون جدا می‌شود و گلبول‌های قرمز فرد حذف می‌شود.سپس نمونه سرم جدا شده با گلبول‌های قرمز خارجی انکوبه می‌شود. برای آزمایش آنتی گلوبولین غیرمستقیم، سرم از نمونه خون جدا می‌شود و گلبول‌های قرمز حذف می‌شود. سپس نمونه سرم ایزوله شده با گلبول‌های قرمز خارجی که دارای آنتی ژن شناخته شده هستند انکوبه می‌شود. سپس معرف آنتی گلوبولین اضافه می‌شود و وجود آگلوتیناسیون نشان دهنده یک نتیجه مثبت است.گزارش نتایج آزمایش کومبس می‌تواند کیفی یا کمی باشد. برای روش‌های کیفی، آزمایشگر لوله آزمایش را بررسی می‌کند و بر اساس مقیاس درجه‌بندی شده، امتیازی را در نظر می‌گیرد:M: واکنش Mix field – هر درجه‌ای از آگلوتیناسیون در توده ‌ای از سلول‌های غیر آگلوتینهW: اگریگیت‌های ریز در پس زمینه مایل به قرمز کدر+۱ : اگریگیت‌های کوچک در پس زمینه مایل به قرمز کدر+۲: اگریگیت‌های کوچک تا متوسط در پس زمینه روشن+۳: چندین اگریگیت بزرگ در پس زمینه روشن+۴: تجمع یا توده سلولیدر بیماران مبتلا به کم خونی همولیتیک خودایمنی، درجه آگلوتیناسیون معمولاً با شدت همولیز ارتباط دارد. در صورت عدم وجود آگلوتیناسیون ماکروسکوپی، نمونه به صورت میکروسکوپی بررسی می‌شود تا از عدم وجود اگریگیت اطمینان حاصل شود.موارد مثبت کاذب:پروتئین سرم بالا در بیماری‌های خاص، مانند بیماری‌های میلوپرولیفراتیو، ممکن است به دلیل سطوح بالای غیرعادی پروتئین غیرمرتبط با آگلوتیناسیون آنتی بادی-RBC، باعث ایجاد آگلوتیناسیون مثبت کاذب شوند. منابع خارجی پروتئین یا ایمونوگلوبولین اضافی، مانند مواردی که در آن بیمار گلوبولین ایمونوگلوبولین داخل وریدی (IVIG) دریافت می‌کند، ممکن است منجر به یک مطالعه مثبت کاذب شود.عفونت – سرم افراد آلوده به میکروارگانیسم‌های خاص ممکن است یک نتیجه آگلوتیناسیون مثبت کاذب ایجاد کند. به عنوان مثال می‌توان به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV)، مالاریا، ویروس HCV (هپاتیت نوع C) و در موارد نادر، ویروس هپاتیت E (HEV) اشاره کرد.سندرم آنتی فسفولیپید – واکنش متقابل بین آنتی بادی‌های آنتی فسفولیپید و غشاهای RBC می‌تواند منجر به آزمایش DAT مثبت کاذب شود، همانطور که Win و همکاران گزارش کرده‌اند.ژله وارتون – در نمونه‌های خون بند ناف نوزادان، وجود ژله وارتون غنی از موکوپلی ساکارید می‌تواند نتایج آنتی گلوبولین مثبت کاذب را ایجاد می‌کند.مطالب مرتبط:کارآموزی هماتولوژیشاخص های گلبول قرمز

رتیکولوسیت‌ چیست؟ نحوه شمارش رتیکولوسیت‌

GeniranLab — Thu, 06 Apr 2023 12:16:08 +0330

?مقدمه‌ای بر رتیکولوسیت‌ هارتیکولوسیت گلبول‌های قرمز خون نسبتاً نابالغ هستند (RBC) که به تازگی تولید شده‌اند. شمارش رتیکولوسیت بازتابی از عملکرد یا فعالیت اخیر مغز استخوان در روند خونسازی است.?از شمارش این گلبول‌ها برای بررسی موارد زیر استفاده می‌شود:به عنوان پیگیری نتایج غیرطبیعی در شمارش کامل خون (CBC)، شمارش RBC، هموگلوبین یا هماتوکریتبرای کمک به تعیین علت برای تعیین اینکه آیا مغز استخوان به درستی کار می کند و به میزان کافی به نیاز بدن به گلبول های قرمز پاسخ می دهد یا خیربرای کمک به تشخیص و تمایز بین انواع مختلف کم خونیبرای نظارت بر پاسخ به درمان، مانند آنمی فقر آهنبرای نظارت بر عملکرد مغز استخوان پس از درمان هایی مانند شیمی درمانیبرای نظارت بر عملکرد مغز استخوان پس از پیوند مغز استخوانبرخلاف اکثر سلول‌های دیگر بدن، گلبول‌های قرمز بالغ هسته ندارند، اما رتیکولوسیت‌ها هنوز مقداری ماده ژنتیکی باقی‌مانده (RNA) دارند. همانطور که رتیکولوسیت ها بالغ می شوند، آخرین RNA باقیمانده را از دست می دهند و بیشتر آنها در عرض یک روز پس از آزاد شدن از مغز استخوان در خون، به طور کامل بالغ می شوند.شمارش رتیکولوسیت ها شاخص خوبی از توانایی مغز استخوان شما برای تولید گلبول های قرمز (اریتروپویزیس) موثراست. گلبول‌های قرمز معمولاً حدود ۱۲۰ روز در گردش خون زنده می‌مانند و مغز استخوان به طور مداوم گلبول‌های قرمز جدیدی تولید می‌کند تا جایگزین آنهایی شود که پیر می‌شوند و تحلیل می‌روند یا در اثر خونریزی از بین می‌روند. به طور معمول، تعداد ثابتی از گلبول های قرمز از طریق جایگزینی مداوم گلبول های قرمز تخریب شده یا از دست رفته در خون حفظ می شودانواع بیماری‌ها و شرایط می‌توانند بر تولید گلبول‌های قرمز جدید ویا بقای آنها تأثیر بگذارند، علاوه بر آن شرایطی که ممکن است منجر به خونریزی و از دست رفتن گلبول‌های قرمز شود. این شرایط ممکن است منجر به افزایش یا کاهش تعداد گلبول های قرمز شود و ممکن است بر تعداد رتیکولوسیت ها تأثیر بگذارد. تعداد رتیکولوسیت های بالاتر از حد طبیعی ممکن است در شرایط زیر دیده شود:خونریزی حاد یا مزمن (خونریزی)افزایش تخریب گلبول های قرمز (همولیز) می تواند منجر به کاهش گلبول های قرمز در خون و در نتیجه کم خونی شود.برخی از کم خونی‌هابدن این فقدان را با افزایش سرعت تولید گلبول های قرمز جبران می کند و گلبول های قرمز را زودتر قبل از بالغ شدن در خون آزاد می کند. وقتی این اتفاق می‌افتد، تعداد و درصد رتیکولوسیت‌ها در خون افزایش می‌یابد تا زمانی که تعداد کافی از گلبول‌های قرمز جایگزین گلبول‌های قرمز از دست رفته شود یا تا زمانی که ظرفیت تولید مغز استخوان به میزان بالاتر از حد نرمال برسد. تعداد رتیکولوسیت ها نیز زمانی که بیمار مبتلا به کم خونی فقر آهن یا کم خونی مگالوبلاستیک بیشتر از حد طبیعی است.شمارششمارش رتیکولوسیت ها که به عنوان درصدی از کل گلبول های قرمز گزارش شده است، در طبقه بندی کم خونی‌ها ضروری است. افزایش تعداد این گلبول‌ها نشان دهنده پاسخ مغز استخوان به افزایش تخریب RBC (همولیز) یا از دست دادن خون حاد یا مزمن است. در موارد از دست دادن خون حاد، به طور متوسط ۳-۴ روز تاخیر در پاسخ مغز استخوان وجود دارد. ?چرخههمولیز بنابراین، در شرایط از دست دادن خون حاد، شمارش رتیکولوسیت ها زمانی مفیدتر است که خونریزی و کم خونی متعاقب آن برای بیش از چند روز وجود داشته باشد. کم خونی ها بر اساس کفایت پاسخ رتیکولوسیتی طبقه بندی می شوند. تعداد رتیکولوسیت ها به صورت درصدی از تعداد کل گلبول های قرمز بیان می شود.در تنظیم هموگلوبین طبیعی، تعداد رتیکولوسیت ها حدود ۱-۲٪ است. در بیماران مبتلا به کم خونی متوسط یا شدید، تعداد رتیکولوسیت ها ممکن است افزایش یافته باشد، اما به صورت مطلق، ممکن است برای درجه کم خونی کافی نباشد.شمارش رتیکولوسیت یکی از چندین آزمایشی است که می تواند به پزشک شما کمک کند که کدام نوع کم خونی وجود دارد:کم خونی آپلاستیک:تعداد رتیکولوسیت های شما کم است. این بدین معنا است که مغز استخوان شما به اندازه کافی گلبول های قرمز نمی سازد.کم خونی همولیتیک:در این نوع کم خونی تعداد رتیکولوسیت‌ها زیاد است. در این نوع کم خونی گلبول های قرمز خون زودتر از اتمام عمر طبیعی خود از بین می روند، بنابراین مغز استخوان مجبور است برای جایگزینی آنها اضافه کاری کندکم خونی فقر آهن:تعداد کم رتیکولوسیت نشانه این آنمی است. زمانی اتفاق می افتد که بدن آهن کافی برای ساخت گلبول های قرمز ندارد.کم خونی مگالوبلاستیک:بدن شما ویتامین B12 کافی دریافت نمی کند و همچنین تعداد رتیکولوسیت های کمی تولید می کند.نحوه‌ي شمارش رتیکلوسیت:اغلب، شمارش رتیکولوسیت ها با یک ابزار خودکار (آنالایزر هماتولوژی) انجام می شود و می توان همزمان با CBC، که شامل شمارش RBC، هموگلوبین و هماتوکریت است، انجام شود. تعداد مطلق رتیکولوسیت ها و یا درصدی از رتیکولوسیت ها از تعداد کل گلبول های قرمز را می توان گزارش کرد، اگرچه تعداد مطلق آن بیشتر گزارش می شود.دربررسی و شمارش با میکروسکوپ نوری، نمونه باید ابتدا با رنگ حیاتی رنگ آمیزی شود، که معمولاً با استفاده از متیلن بلو جدید (New Methylene Blue) یا کرسیل بلو درخشان (brilliant cresyl blue) که به RNA متصل می شوند این رنگ‌آمیزی صورت می‌گیرد. ?تصویر۱:رتیکلوسیت‌هایموجوددرخونمحیطیرنگشدهبارنگ‌هایحیاتی به واسطه‌ی این رنگ رتیکلوسیت‌ها به دلیل داشتن RNA در خود رنگ می‌گیرند (تصویر ۱). برای رنگ‌آمیزی رتیکلوسیت‌ها نسبت مساوی خون کامل حاوی ضد انعقاد با رنگ مخلوط شده و در دمای اتاق به مدت ۳ تا ۱۰ دقیقه انکوبه می شود. در مرحله‌ی بعدی اسلایدی از نمونه بر روی لام تهیه شده و زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود.همچنین از صفحات زیر دیدن فرمایید:دوره مهارت آموزی هماتولوژیخونسازی و شناخت انواع سلول های خونیاختلالات گلبول قرمز بیشتر بخوانید

چراغ بونزن: عملکرد، قطعات، انواع، دستورالعمل و کاربرد

GeniranLab — Thu, 16 Feb 2023 10:14:59 +0330

چراغ بونزن نوعی چراغ گازی است که شعله‌ای ایمن، بدون دود، داغ و بدون نور ایجاد می‌کند که می‌تواند برای آزمایش‌ها و تحقیقات علمی مختلف مورد استفاده قرار گیرد.در سال 1857، دانشمند آلمانی Robert Bunsen و دستیار آزمایشگاه او پیتر دساگا چراغ بونزن را اختراع کردند و آن را به نام خانوادگی خود نامگذاری کردند. چراغ بونزن یک شعله باز تولید می‌کند که از آن در اشتعال، استریل کردن یا گرم کردن استفاده می‌شود.شعله نورانی و غیر نورانی دو نوع شعله هستند. هنگامی که سوراخ هوا باز می‌شود، شعله روشن به یک شعله غیر درخشان تبدیل می شود که به صورت یک شعله نارنجی قابل مشاهده است. دما بسیار معتدل است.علاوه بر این، شعله ناپایدار و سوسو زن به نظر می‌رسد. شعله غیر درخشان، در مقابل، آبی رنگ است. اما نمی‌توان این شعله را به درستی دید. گرمتر و پایدارتر از شعله روشن است.عملکرد چراغ بونزناین چراغ معمولا دارای یک بدنه فلزی و یک پایه محکم روی میز می‌باشد. لوله لاستیکی نازل گاز، میز آزمایشگاه را به ورودی گاز اولیه چراغ در پایه آن متصل می‌کند. توانایی گاز (یا سوخت دیگر) برای ترکیب با اکسیژن قبل از اشتعال، به عنوان متال ترکیب شدن گاز با هوا قبل از اشتعال برای عملکرد چراغ بونزن بسیار مهم است.این کار توسط مکیده شدن هوا از طریق شیر ورودی و با کمک اثر ونتوری در پایین ستون چراغ که با فعال شدن نازل گاز آزمایشگاهی انجام می‌شود. قطر نازل متناسب با نوع گاز مورد استفاده است. لوله عمودی بالای ورودی گاز دارای چند سوراخ کوچک است که اجازه می‌دهد هوا از طرفین وارد و با گاز ترکیب شود. گاز پس از روشن شدن با فندک یا کبریت در بالای چراغ می‌سوزد.شیر قابل تنظیم در پایین (بست) میزان اکسیژن اضافه شده به مخلوط را کنترل می‌کند. هوای کمتر باعث شعله ضعیف‌تر می‌شود، در حالی که هوای بیشتر باعث قوی‌تر شدن شعله می‌شود. از رنگ شعله می‌توان برای تعیین میزان اشتعال آن استفاده کرد. سوراخ هوا یا بست را می توان برای تولید شعله به رنگ های مختلف تنظیم کرد.برای مثال،با بسته شدن کامل سوراخ هوا شعله، رنگ زرد از خود ساطع می‌کند (ایمنی در برابر آتش.)با باز شدن مقدار کمی از سوراخ هوا، شعله‌ای قرمز رنگ ظاهر می‌شود (شعله کوچک است.)شعله بنفش هنگامی ایجاد می‌شود که سوراخ هوا تا حدی باز شود (شعله به اندازه ی نصف حد معمول است.)هنگامی که سوراخ هوا به طور کامل باز شود شعله آبی ظاهر می‌شود (شعله کامل و خطرناک است). ?تصویر:انواعشعلههایتولیدشدهدرهنگامتنظیمسوراخهوادرچراغبونزن. قطعات چراغ بونزن با عملکرد آن‌هاچراغ بونزن از قطعات مختلفی تشکیل شده است که عبارتند از:پایه : چراغ بونزن توسط پایه نگه داشته می‌شود،?اجزای چراغ بونزنیک قسمت پهن و قوی که در اشکال مختلف وجود دارد. به یک لوله جانبی معروف به لوله گاز متصل است. همچنین کمک می‌کند که چراغ روی میز قرار بگیرد.لوله: یک لوله فلزی عمودی متصل به پایه به طول حدود ۱۳ سانتی‌متراست. دارای یک دریچه هوا در نزدیکی قسمت پایینی می‌باشد که بین سوراخ‌های مخالف قرار گرفته است. لوله را می‌توان با پیچ به پایه محکم بست. در انتهای بالاتر نازل، گاز پس از ترکیب شدن با هوای دریچه می‌سوزد.بست: پایه و لوله را به هم وصل می‌کند. این یک قطعه فلزی استوانه‌ای کوچک با دو سوراخ است که در مقابل یکدیگر قرار دارند. میزان هوای ورودی به بشکه را تنظیم می‌کند.سوراخ‌های هوا: سوراخ‌های هوا در بست به هوا اجازه می‌دهد تا وارد چراغ شود تا ترکیبی از هوا و گاز یا هر سوخت مایع با هوا ایجاد شود.شیر گاز: جریان گاز را کنترل می‌کند.مکش گاز: از یک لوله لاستیکی برای اتصال به منبع گاز در میز آزمایشگاه استفاده می‌کند.منابع سوخت چراغ بونزندو منبع سوخت اولیه برای چراغ بونزن گاز طبیعی (بیشتر متان) و گاز مایع (پروپان، بوتان یا مخلوطی از این دو) هستند. چراغی که برای یک نوع سوخت استفاده می‌شود هرگز نباید با نوع دیگری از سوخت استفاده شود. بنابراین، انتخاب صحیح چراغ بونزن با توجه به منبع سوخت ضروری است.انواع چراغ بونزن ?چراغMekerFisher سه نوع چراغ بونزن عبارتند از:چراغ مکر فیشر (Meker Fisher)در این چراغ لوله قطر بزرگ‌تری دارد. به دلیل اندازه بزرگ‌تر، ترکیب هوا و گاز بیشتری درون لوله وجود دارد. دریچه ای که شعله را به شعله های کوچکتر تقسیم می‌کند در بالای لوله قرار می‌گیرد. یک شیر گاز واقع در زیر لوله می‌تواند برای تنظیم جریان گاز استفاده شود.چراغ تکلو (Teclu)این چراغ به طور موثر گرمای بیشتری تولید می‌کند. لوله بلندتری نسبت به چراغ‌های دیگر دارد. هوا و گاز کاملاً ترکیب می‌شوند. در نتیجه قدرت اشتعال شعله افزایش می‌یابد. علاوه بر این، لوله دارای یک مهره پیچ برای تنظیم منبع گاز است.مشعل تیریل (Tirril)در پایه لوله، دارای یک دریچه دیسکی است که می تواند میزان جریان گاز را به مشعل تنظیم کند.انواع رنگ شعله چراغ بونزنشعله زرداز آن به عنوان شعله ایمنی یاد می‌شود زیرا در یک فضا به راحتی قابل مشاهده است. می توان آن را زمانی تولید کرد که سوراخ هوا کاملاً بسته باشد و دمای آن به حدود ۳۰۰ درجه برسد.شعله آبیهنگامی که سوراخ هوا تا نیمه باز است، دیدن آن در یک محیط روشن آسان نیست. چنین شعله ای به شعله آبی معروف است که دمای آن به ۵۰۰ درجه می‌رسد.شعله آبی خروشاناین داغ ترین شعله‌ای است که وقتی سوراخ هوا کاملاً باز است تولید می‌شود و می‌تواند به دمای ۷۰۰ درجه برسد.دستور عمل استفاده از چراغ بونزن?از پیش‌بند آزمایشگاهی و عینک ایمنی استفاده کنید. اگر کسی موهای بلندی دارد باید از پشت بسته شود.لوله لاستیکی باید به شیر گاز وصل شود.برای ایمنی بیشتر، هنگامی که چراغ را روی سطحی که عایق حرارتی ندارد می‌گذارید یک عایق حرارتی را در زیرچراغ قرار دهید.یک سرپوش برای سوراخ هوا باید روی بست قرار داده شود.۳ سانتی متر بالاتر از قسمت بالایی لوله، یک کبریت روشن کنید و آن را نگه دارید.در موقعیت روشن، شیر گاز را بچرخانید.وقتی چراغ روشن شد کبریت را خاموش کنید.تا زمانی که نیاز به گرم کردن چیزی ندارید، شعله را در “حالت ایمنی” بگذارید.کاربردهای چراغ بونزنبرای استریل کردن حلقه‌ها، سوزن‌ها و شعله‌ور کردن دهانه لوله‌های آزمایش در حین تلقیح، بیشتر در آزمایشگاه‌های میکروبیولوژی استفاده می‌شود.از کاربرد گرمایشی این چراغ‌ها، بیشتر در آزمایشگاه‌های شیمیایی استفاده می‌شوند.در آبزدایی کمپلکس‌ها، نمک سود کردن، تجزیه و تحلیل میزان رطوبت و شناسایی آب تبلور استفاده می‌شود.این چراغ به تعیین نقطه ذوب با استفاده از کالریمتری کلاسیک و نقطه جوش با استفاده از روش لوله تیل کمک می‌کند.برای اشتعال پذیری ترکیبات و نقطه اشتعال حلال‌ها استفاده می‌شود.مزایای چراغ بونزنرسیدگی به آن بسیار آسان است.می‌توان از آن در هر جایی که به گاز دسترسی داشته باشد (گاز زغال سنگ، گاز طبیعی و غیره) استفاده کرد.مشعل در اندازه‌های مختلف موجود است، بنابراین ما ممکن است بر اساس کاربرد مورد نظر یکی را انتخاب کنیم .علاوه بر گرم کردن، می‌توانیم از آن برای کارهای اولیه شیشه گری و هوا خشک استفاده کنیم.چراغ ممکن است با سوخت‌های کم هزینه مانند گاز زغال سنگ و گاز طبیعی کار کند. این به ابزارهای پیچیده زیادی نیاز ندارد.با توجه به ورودی هوای قابل تنظیم، می‌توانیم شعله‌هایی با محدوده دما به دست آوریم.یک جریان همرفتی را می‌توان با گرمای شعله چراغ بونزن تولید کرد که ناحیه بالای شعله را گرم می‌کند و ذرات معلق در هوا را از هوای سردتر زیر آن حذف می‌کند و این ناحیه کار را استریل نگه می‌دارد.محدودیت های چراغ بونزنخطر دائمی آتش سوزی وجود دارد.حفظ درجه حرارت در محدوده مورد نظر دشوار است.تمهیدات لازماین نوع تجهیزات قابل اشتعال هستند و در دمای بسیار بالا می‌سوزند و در صورت عدم استفاده آگاهانه ممکن است منجر به حادثه شود. نکات زیر در هنگام کار با چراغ بونزن به شرح زیر است:ما باید در فضایی عاری از اشیاء اضافی مانند دفترچه، کاغذ و … کار کنیم.موهای بلند باید به پشت بسته شود و از پوشیدن لباس های گشاد یا جواهرات خودداری شود.همیشه به دنبال ترک ها، سوراخ ها یا سایر عیوب در لوله لاستیکی باشید که می تواند منجر به نشتی شود. هر شیلنگ یا لوله ای که شکسته است باید تعویض گردد.برای روشن کردن چراغ بونزن به جای کبریت از فندک با نازل منبسط شده استفاده کنید.قبل از باز کردن شیر گاز، فندک خود را آماده کنید. اگر از شعله استفاده نمی‌شود، باید در حالت ایمنی بماند.حتی با روشن بودن شعله ایمنی، چراغ بونزن را هرگز نباید رها کنید.پس از اتمام آزمایش، بلافاصله گاز را خاموش کنید.از دست زدن به تجهیزات در حالی که هنوز گرم است خودداری کنید و بگذارید پس از استفاده کاملاً خنک شود.نمونه‌هایی از چراغ بونزنالف: چراغ بونزن دارای محافظ (FIREBOY Safety Bunsen Burner) سازنده: بیوساینس اینتگرا?ویژگی‌هابا نظارت بر شعله نشتی گاز را متوقف می‌کندبه علت داشتن اشتعال خودکار، به فندک یا کبریت نیازی نداردآداپتورهای کارتریج گاز: مستقل از هر سیستم انتقال گازنیرو اختیاری: به هیچ منبع تغذیه خارجی نیاز نیست.ب: بونزن برگرفته شده از مدل بونزن اصلی Bunsen acc. to Bunsen (سازنده: مارین فیلد)ویژگی‌هااز مواد ضد زنگ تشکیل شده استقطعه تنظیم هوای آب کاری شده توسط نیکل،شیر سوزنی برای انتخاب نوع گازهم گاز طبیعی و هم پروپان می توانند به عنوان منبع سوخت مناسب باشندج: چراغ بونزن آزمایشگاهی مدل 4056/B (سازنده: تکنو گاز)ویژگی‌هایک نازل جامع جدید که امکان استفاده از آن را با هر نوع گاز GPL و در هر فشاری فراهم می‌کند.یک شیر انسداد و یک واحد حسگر ترموکوپل را تشکیل می‌دهند. این ترموکوپل یک مکانیسم ایمنی است که در صورت خاموش شدن شعله جریان گاز را قطع می‌کند و از اشباع گاز در محیط جلوگیری می‌کند.?چراغ بونزن آزمایشگاهی سری BEC2 (سازنده: مدلاین ساینتیفیک)ویژگی‌هاجایگزینی برای مشعل‌های گازی مرسوم بونزن که خاص و ایمن استیک جریان متمرکز از حرارت برابر با چراغ‌های بونزن گازی موجود با خاصیت گرمادهی با توان بالا همراه با یک کاسه فولاد ضد زنگ انعکاس دهنده تولید می‌شود.همراه با محافظ ایمنی سیم، پایه پشتی و بست.کاسه داخلی فولاد ضد زنگ با خاصیت انعکاس می‌باشد.همچنین بخوانید:دوره مهارت آموزی میکروبیولوژیلوله های اپندورفلوله فالکونمنبعمترجم: دیبا ضابطی

رنگ های رومانوفسکی: اصول، انواع، کاربردها

GeniranLab — Sat, 31 Dec 2022 13:22:08 +0330

رنگ های رومانوفسکی چیست؟رنگ های رومانوفسکی رنگ هایی هستند که در مطالعات هماتولوژی و سیتولوژی جهت متمایز نمودن سلول‌ها در بررسی‌های میکروسکوپی نمونه‌های خون و مغز استخوان استفاده می‌شوند. این رنگ ها همچنین برای تشخیص وجود انگل‌هایی در خون مانند انگل‌های مالاریا استفاده می‌شوند. انواع مختلفی از رنگ های رومانوفسکی وجود دارند که از رنگ‌های مبنای یکسانی استفاده می‌کنند که عبارتند از:رنگ Giemsaرنگ های Wright و Wright-Giemsaرنگ May-Grunwaldرنگ Leishmanمجموعه این رنگ ها پس از این که Dmitri Leonidovich رومانوفسکی، پزشک روسی که برای اولین بار اهمیت استفاده از روش‌های رنگ‌آمیزی در نمونه‌های خون برای ایجاد و شناسایی اثرات را نشان داد، ابداع شد.?رنگ آمیزی خون با رنگ Giemsa: گلبول های سفید خون (در مرکز عکس) که توسط گلبول های قرمز احاطه شده اند.?تصویر خون رنگ آمیزی شده با Giemsa که Plasmodium را (در مرکز تصویر) نشان می‌دهد (انگلی که باعث عفونت مالاریا می‌شود).اصول رنگ های رومانوفسکیرنگ های رومانوفسکی خنثی هستند و از رنگ‌های oxidized methylene blue (azure) و Eosin Y ساخته شده‌اند.azureها رنگ های پایه‌ای هستند که به هسته اسید متصل می‌شوند و رنگ آبی مایل به بنفش را تولید می‌کنند.رنگ اسیدی Eosin به سیتوپلاسم alkaline متصل می‌شود و رنگ قرمز ایجاد می‌کند.رنگ های رومانوفسکی عمدتاً بر روی توانایی خود در تولید انواع رنگ‌ها کار می‌کند که امکان تمایز اجزای مختلف سلولی را ممکن می‌سازد. این توانایی به عنوان اثر رومانوفسکی شناخته می‌شود که تحت عنوان Metachromasia نیز شناخته می‌شود.ترکیب Eosin Y و متیلن بلو (Methylene blue) فعال به رنگ هایی نسبت داده میشود که اجزای سلول را متمایز می‌کنند، که در آن سایه‌های ارغوانی در کروماتین‌های (Chromatin) سلولی هسته و گرانول‌ها (Granule) در سیتوپلاسم برخی از گلبول‌های سفید شکل می‌گیرد و رومانوفسکی آن را به عنوان اثر رومانوفسکی یا اثر Romanowky-Giemsa تعریف کرد.علاوه بر این، رنگ های رومانوفسکی را می‌توان با oxidized unmethylated methylene blue، به وسیله اثر oxidative demethylation ساخت. این امر منجر به تجزیه متیلن بلو به رنگ‌های Multichromatic می‌شود که برخی از آن‌ها موجب اثر رومانوفسکی می‌شوند.متیلن بلو که تحت تاثیر oxidative demethylation قرار گرفته است به نام polychrome methylene blue شناخته میشود که دارای حدود 11 رنگ شامل azure A، azure B، azure C، متیلن بلو، methylene violet Bernthesen، methyl thionoline و thionoline میباشد.انواع رنگ های رومانوفسکیرنگ May-Grünwald-Giemsaاین روش یک روش رنگ‌آمیزی دو مرحله‌ای است که به موجب آن اولین رنگ‌آمیزی با رنگ May-Grünwald و رنگ‌آمیزی دوم با رنگ‌ Giemsa انجام می‌شود که اثر رومانوفسکی را ایجاد می‌کند.رنگ Giemsaاین رنگ یک رنگ مخصوص برای آزمایش غشاهای خونی از نظر عفونت‌های انگلی و عمدتاً برای تشخیص مالاریا است.همچنین از این رنگ به عنوان یک رنگ افتراقی برای سلول‌های خونی مختلف (گلبولهای قرمز، پلاکتها، لکوسیتها) و اجزای سلولی مانند هسته و سیتوپلاسم استفاده میشود.از رنگ‌های اسیدی و بازی Eosin Y و متیلن بلو تشکیل شده است، از این رو یک رنگ azure است.رنگ Giemsa، رنگ آبی- بنفش در رنگ آمیزی هسته و رنگ قرمز-صورتی در رنگ آمیزی سیتوپلاسم و گرانول‌های سیتوپلاسمی را تولید می‌کند.در سیتوژنتیک (Cytogenetics) و هیستوپاتولوژی (Histopathology) برای تشخیص موارد زیر استفاده میشود:مالاریا، اسپیروکت‌ها (Spirochete) و سایر انگل‌های خونیاجسام انکلوزیونی Chlamydia trachomatisBorrelia sppیرسینیا پستیس (Yersinia pestis)هیستوپلاسموزیس sppکیست‌های پنوموسیستیس جیرووسی (Pneumocystis jiroveci)رنگهای Wright و Wright-Giemsaرنگ Wright توسط James Homer Wright با اصلاح رنگ رومانوفسکی اختراع شد.رنگ Wright از متیلن بلو گرم شده استفاده می‌کند که یک polychrome methylene blue ترکیب شده با Eosin Y تولید میکند.به متیلن بلو گرم شده با Eosin Y اجازه داده می‌شود تا رسوب کند و eosinate تشکیل دهد که پس از آن با متانول حل میشود.این فرایند رویه رنگ Wright را مشخص می‌کند.هنگامی که رنگ Giemsa به رنگ Wright اضافه می‌شود، رنگ در گرانول‌های سیتوپلاسمی به رنگ ارغوانی مایل به قرمز ظاهر می‌شود.این رنگ ها، رنگ های مورد استفاده در خون‌شناسی هستند که برای تمایز سلول‌های خونی از اسمیر خون محیطی، آسپیراسیون مغز استخوان و نمونه ادرار استفاده می‌شوند.از این رنگ ها عمدتاً به عنوان رنگ های افتراقی برای انواع مختلف گلبول‌های سفید استفاده می‌شود و همچنین می‌توان از آن‌ها برای شمارش گلبول‌های سفید خون در افراد مبتلا به عفونت‌های انگلی خون مانند مالاریا و اختلالاتی مانند لوسمی استفاده کرد.این رنگ با کشف وجود ائوزینوفیل (eosinophil) در نمونه ادرار، به تشخیص عفونت ادراری و نفریت بینابینی (Interstitial nephritis) کمک میکند.در سیتولوژی و سیتوژنتیک از این رنگ برای تشخیص عیوب و بیماری‌های کروموزومی از طریق رنگ آمیزی کروموزوم‌های سلولی استفاده می‌شود.این رنگ از مخلوط eosin (قرمز) و متیلن بلو تشکیل شده است.ترکیبی از رنگ Wright و رنگ Giemsa به عنوان رنگ Wright-Giemsa شناخته می‌شود.رنگ‌هایی که به Wright و Wright-Giemsa منتسب هستند، buffered Wright Stain، buffered Wright-Giemsa stain می‌باشند. این رنگ ها با محلول مورد استفاده برای رنگ آمیزی متمایز میشوند.تفاوت عمده بین رنگ Wright-Giemsa و رنگ May-Grünwald-Giemsa در شدت رنگ و مدت زمان اجرای آزمایش است.رنگ May-Grünwald-Giemsa زمان بیشتری برای اجرا میگیرد و پس از رنگ آمیزی، شدت رنگ زیادی ایجاد میکند.?رنگ رایت گیمسا، جهت تشخیص افتراقی دقیق ساختارهای سلولی همراه با برخی محدودیتهارنگ Leishmanاین رنگ توسط William Leishman با استفاده از polychrome methylene blue و eosin Y و حلال متانول ساخته شده است.این رنگ برای ایجاد تمایز و شناسایی گلبول‌های سفید، انگل‌های مالاریا و تریپانوزوم‌ها (Trypanosome) استفاده میشود.این رنگ با استفاده از متانول به عنوان یک تثبیت کننده از سفت شدن جلوگیری میکند.روش رنگ آمیزی Leishman:اسمیر خون محیطی (blood film) تازه را آماده کرده و به سرعت در هوا خشک کنید.روی فیلم را با Leishman’s Stain (S018S) بپوشانید و اجازه دهید 1 دقیقه عمل کند. متانول موجود در رنگ روند آماده‌سازی را تثبیت می‌کند.دو برابر حجم موجود، آب مقطر به لام اضافه و مخلوط کنید.اجازه دهید رنگ رقیق شده به مدت ۱۰-۱۲ دقیقه عمل کند.فیلم را با آب مقطر یا بافر فسفات با pH برابر 7.0 بشویید، در هوا آبکشی و خشک کنید و نتیجه را بررسی کنید.کاربردهای رنگ های رومانوفسکیرنگ های رومانوفسکی در چندین مطالعه و فرایند تشخیصی، عمدتاً در تشخیص هماتولوژی و سیتولوژی، استفاده می‌شود. هر تکنیک رنگ آمیزی مربوط به رومانوفسکی کاربردهای خاص خود را دارد، با این حال کاربردهای کلی عبارتند از:رنگ های رومانوفسکی در مطالعات خونشناسی و سیتولوژی به ترتیب برای تشخیص اختلالات خونی و نقص کروموزومی استفاده می‌شوند.در آزمایش اسمیر خون محیطی برای تشخیص عفونت‌های منتقله از طریق خون مانند Rickettsia و عفونت‌های مرتبط با Rickettsiaبرای تشخیص نقایص مغز استخوانمزایای رنگ های رومانوفسکیرنگ ها به راحتی در دسترس هستند.آماده سازی، نگهداری و استفاده از آن‌ها ساده است.معایب رنگ های رومانوفسکیویژگی‌های مورفولوژیکی سلول ممکن است مخدوش شود.استفاده از بافر با pH مورد نیاز برای اطمینان از حفظ رنگ رومانوفسکی stain مهم است.دوره کارآموزی تکنولوژیست پاتولوژی ژنیرانمنبعمترجم: فاطمه فریادرس