https://virgool.io/feed/@ghostdayana گرافیست تازه به بلوغ رسیده. fa 2026-06-30 18:07:27 https://files.virgool.io/upload/users/1761251/avatar/AjbtIE.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@ghostdayana https://virgool.io/@ghostdayana/%DA%A9%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DB%8C-jnweig66y6m7 «بردند و شکستند و دریدند و تکاندند،هر چیز در این خانه‌ی بی‌برگ و نوا بود،عدالت کجایی؟ عدالت کجایی؟!گفتند چنینیم و چنانیم دریغا،گفتند چنینیم و چنانیم دریغا،این‌ها همه لالایی خواباندن ما بود،عدالت کجایی؟ عدالت کجایی؟!ای کاش در دیزی ما باز نمی‌ماند،ای کاش در دیزی ما باز نمی‌ماند،یا کاش که در گربه کمی شرم و حیا بود،عدالت کجایی؟ عدالت کجایی؟!»منسوب به ایرج میرزا دایان. دایان. Fri, 23 Jan 2026 00:19:15 +0330 https://virgool.io/@ghostdayana/%DA%A9%D9%85%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-gsvo7b8zifbs حقیقتش خیلی دلم می‌خواست که در طول این دو هفته بیام و مطلبی بنویسم یا احساسم رو بیان کنم؛ امّا این رو در ذهن داشتم که ۱- حرف‌هام تکراری خواهند بود و قطعاً احساس بین اکثر ما ها مشترکه ۲- حوصله‌ی دراماتیک کردن خشمی که در وجودم داشتم رو در خود پیدا نمی‌کردم ۳- چطوری این حجم از مضحک بودن رو با کلمات ادا می‌کردم؟قابل توجّهه که زبانم هم قاصر بود. زندگی در این موقعیت جغرافیایی باعث می‌شه فکر کنی که این دیگه تهشه و دفعه‌ی بعد باز هم سورپرایز می‌شی.نمی‌دونم از کجا شروع کنم و چی بگم. همینطوریش هم با بدبختی‌های دانشگاه و هزینه‌ی خوابگاه درگیر بودم که یک فاجعه‌ی دیگه هم پیش اومد و باز بهم یادآوری شد که ما هر چقدر هم تظاهر کنیم، نمی‌تونیم این حقیقت رو کنار بزنیم که در این سیرک به اسم ایران هیچوقت نمی‌تونیم زندگی عادی‌ای داشته باشیم. ما همیشه باید از دست بدیم، همیشه باید سوگوار باشیم، همیشه باید برای ساده‌ترین چیز ها بجنگیم. امّا برعکس دفعات قبل، من دیگه دلم برای خودم نمی‌سوزه؛ نه مثل همیشه. این دفعه فقط خشمگینم. از کسانی که خودتون می‌دونید. گاهی حس می‌کنم در زندگی گذشته‌ام گناه بزرگی مرتکب شدم که به این مکان تبعید شده‌ام، امّا گاهی هم حس می‌کنم زندگی در این خاک و بوم جهان بینی‌ای رو به ما داده که هیچ جای دیگه‌ای بهش دسترسی پیدا نمی‌کردیم. در هر صورت، کاریش نمی‌شه کرد. آبی که ریخته شده جمع نمی‌شه. ایران آبیه که ریخته شده. امیدوارم اشتباه برداشت نکنید، من وطنم رو خیلی دوست دارم، امّا این یک حقیقته. همیشه بوده. از اعماق قلبم، می‌دونم روزی رو خواهم دید که بالأخره حق به حق‌دار می‌رسه. آسیاب به نوبت عزیزان، آسیاب به نوبت. اوضاع همیشه اینطوری نمی‌مونه. به قول آقام حافظ:«خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل.»#جدید دایان. دایان. Wed, 21 Jan 2026 21:58:53 +0330 https://virgool.io/@ghostdayana/%DA%A9%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%B1-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C-%DA%A9%D9%84%D9%85%D9%87-y3rrm2ftnvk5 سلام سلام! بعد از مدّت‌ها برگشتم. حالتون چطوره؟از دانش‌ آموز کلاس دهمی‌ای که صرفاً در مورد کنکور تحقیق میکرد، رسیدم به یک کنکوری واقعی. بچه‌ها؛ پدرم در اومد!کتاب دانش فنی تخصصی معماریحرفی ندارم بزنم :) امیدوارم همه چیز خوب پیش بره و نتیجه‌ی خوبی بگیرم. وقتی کنکورم رو دادم، میام از تجربیاتم براتون میگم! منتظرم بمونید~ دایان. دایان. Thu, 28 Mar 2024 15:24:59 +0330 https://virgool.io/@ghostdayana/%D9%85%DB%8C%D9%87%D9%86-%D9%88-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DB%8C-kl3wdnvrmhgi با اینکه قرار نبود در این لحظه به این مسئله بپردازم، یک راست می‌روم سراغ اصل مطلب:«هر کسی بیشتر از هفت روز نسبت به مسائل و مشکلات کشورش بی‌اهمیت باشد، بی‌شرف است.»دوست عزیزی که می‌گویی «الان وقتش نیست»، تو یک بی‌شرفی. دوست دیگری که می‌گویی «وقت انقلاب نیست»، تو یک بی‌شرفی. احمقی که می‌گویی «نیاز به اصلاح می‌بینم نه انقلاب، اصلاً اگر این‌ها بروند چه کسی خواهد آمد؟»، تو هم بی‌شرفی.هر بی‌شرفی که بعد از گذشت چهل و سه سال رنج و سختی سکوت‌ کرده و مخالف است، بی‌شرف است. هر بی‌شرفی که سال ها خون روی خیابان‌ها و دانشگاه‌ها و بازار‌ها و خانه‌ها را دیده و همچنان سکوت را برمی‌گزیند، بی‌شرف است. اگر حین خواندن این مطلب با خود می گویی:«او متوجّه نیست.» بی‌شرف هستی. اگر به دانش آموزانت تذکّر می‌دهی که " سکوت کنند "، بی‌شرفی. نظام برده‌داری و اختلاس و مال‌خوری و تروریستی و کشت و کشتار گونه را چه به اصلاح؟! این‌ها سرنگونی لازم دارند دوستان، سرنگونی! این بی پدر و مادر ها را باید آن قدر بزنی و زیر پایت له کنی که پیش میلیون ها جوان از دست رفته شرمنده نشوی. اصلاً این بی پدر و مادر ها از کجا آمده اند؟!سکوت کافی‌ست. فرار کافی‌ست. بحث های در تاکسی کافی‌ست. خیابان میدان ماست؛ خیابانی که شده رودخانه ی خون. چگونه سکوت می کنید؟! ای مردم، این‌ها جوانان مااند! این ها جان مااند! این ها فرزندان مااند!شماهایی که سکوت پیشه کرده‌اید، مسئولید. مسئول خون پیر و جوان؛ قیامت واقعی روزی‌ست که خواهید جوابگوی این خون باشید. دایان. دایان. Sun, 09 Oct 2022 19:34:26 +0330 https://virgool.io/@ghostdayana/%DA%A9%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%B1-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%DB%B1%DB%B8%DB%B0-%D8%AF%D8%B1%D8%AC%D9%87-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-lqscyhxarnew اگه اینجایی یا کنکوری ۴۰۲ لاینی یا می‌خوای سال های بعد کنکور هنر بدی یا حالا هر چی. ممکنه با اطلاعیه ی جدید سازمان سنجش مواجه شده باشین امّا اگه اینطور نیست، من اینجام تا از سیر تا پیازش رو براتون شرح بدم.یبارش کم بود، دو بارش کردن!دانشگاه هنر اصفهان.حالا احتمالاً این رو شنیدین ولی خب شاید هم نشنیده باشین، گویا که به صورت قطعی کنکور ۱۴۰۲ در دو مرحله انجام می‌شه، یکی دی و یکی همون تایم قبلیش. زمان ثبت نام برای کنکور نوبت اول ۸ لغایت ۱۴ آبان ماه و زمان ثبت نام نوبت دوّم ۱۵ لغایت ۲۱ فروردین هستش. زیر گروه ها‌ حذف شدن (what a shame!) و شما می‌تونین در دو رشته برای کنکور عملی ثبت نام کنین.من نوازنده ام یا طراح لباس؟!به محض اینکه طی چند ماه پیش حدف زیر گروه ها تائید شد بچه های هنری صداشون در اومد. شاید این کار فرق چندانی برای بچه های تجربی نداشته باشه ولی کنکور هنر تافته ایست جدا بافته؛ چون زیر گروه ها اصلی ترین قسمتشن. (برای اونایی که داستان زیر گروه ها رو هم نمی‌دونن اینطور بگم که هر کنکوری چند تا زیر گروه داشت که هر زیر گروه یک سری رشته ها رو‌ در خودش جای می‌داد و همچنین ضریب هر درس متفاوت بود امّا برای سال های بعد زیر گروه ها حذف شدن و انتخاب رشته با رتبه انجام می‌شه. برای اطلاعات بیشتر در زمینه ی کنکور هنر به پست های قبلم سر بزنین.)ببینین مثلاً ما تا قبل از این در زیر گروه ۴، رشته های نمایشی اعم از بازیگری-کارگردانی، ادبیات نمایشی، سینما و... رو داشتیم که حالا یه بنده خدایی می‌خواست طراحی صحنه بخونه کنار بقیه ی درس ها تمرکزش رو بیشتر روی خلاقیت نمایشی می‌ذاشت چون بیشترین ضریب در این زیر گروه یعنی ۴ رو داشت، یا مثلاً اون یکی بنده خدا که می‌خواست آهنگسازی در بیاد خب می‌نشست خلاقیت موسیقی رو می‌خوند دیگه مگه عقلش دست غورباقه‌ست که بقیه ی درسا رو اولویت قرار بده؟ و به طور کلی یه سری قوانین مشخص برای هر رشته داشتیم.دانشکده ی موسیقی - دانشگاه هنر تهران.آمّا! بعد از حذف زیر گروه ها خیلی همه چی به اون یچی شد و بنده خدایان کنکوری گوزپیچ شدن. حالا تا اینجا همه چی اوکی بود تا اینکه...نصف دروس کنکور هنر حذف شدن! و دروس جدید به این ترتیبن:۱- درک عمومی هنر - ضریب ۱۲ ۲- درک عمومی ریاضی و فیزیک - ضریب ۵۳- خلاقیت تصویری - ضریب ۳۴- کنکور عملی - ضریب ۱۲حالا ممکنه با خودتون بگین خب پس تکلیف بقیه ی درسا چی می‌شه؟! حقیقتش هنوز کسی نمی‌دونه چون سازمان سنجش شفاف توضیح نده. امّا یه گمان در موردش هست:- دروس موسیقی و نمایش به صورت سوالات مربوط به تاریخ در درک عمومی هنر میان و ترسیم فنی هم در ریاضی میاد، خواص مواد هم خدا رحمتش کنه. (بازم می‌گم این فقط حدس و گمانه و قطعی نیست)همچنین رشته ی سینما از این به بعد دارای آزمون عملی شده.پ.ن: این تغییرات برای سال ۴۰۲-۴۰۳ هستن. دایان. دایان. Sun, 09 Oct 2022 15:14:41 +0330 https://virgool.io/@ghostdayana/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D8%AA-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%A7%D9%87%D9%87-%D8%B9%D9%88%D8%B6-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%87-gbfvvampbzus من بعد از تقریباً یک ماه! برگشتم امّا در این یک ماه چه اتّفاقاتی افتاد؟!تحول کنکور هنرخوشبختانه کتاب کار های دروس خلاقیت تصویری، خلاقیت نمایشی و‌ درک عمومی هنر به دستم رسیدن امّا چیزی که رخ داد شوکه‌ام کرد! نصف دروس‌ کنکور هنر حذف شدن و این خیلی گیج کننده بود چون هنوز چیزی در موردش به طور کلی معلوم نیست، برای اینکه بیشتر توضیح بدم و کسایی که نیاز دارن در مورد تغییراتش بدونن تو پیدا کردن مطلب گیج نشن، یک پست جدا براش می‌ذارم.مردم یا دولت؟ شما طرف کی هستین؟!سرود زن، تا این وطن، وطن شود.راستش من نمی‌دونم این پست حق انتشار داره یا نه، ولی سعی می‌کنم بهش اشاره ی چندانی نکنم (هر چند که نادیده گرفتن مساوی با بی شرافتیه دوستان، هر کی به مسائل کشورش اهمیت نده بی شرفه!) امّا به طور کلی این داستان ها خیلی برنامه ی من رو بهم زدن و فهمیدم جایی که باید توش تلاش به زندگی‌ کنم وطنمه، ایران من، کشور من، جایی که باید پس بگیرمش. کتاب های زبانم دست یک ماهه دست نخورده ان، دیگه نمی‌خوام سوار هواپیما بشم، دیگه نمی‌خوام در دانشگاه خارجی تحصیل کنم. می‌خوام کشورم رو پس بگیرم :)به طور کلی وقایاع ریز و درشت در این یک ماه زندگی من رو تحت تأثیر قرار دادن و روز تولدم (۳۰ ام شهریور) مساوی بود با شهریور خونین، و این قضیه هر روز بیشتر عصبیم می‌کنه دوستان. در آخر، اگر حرفی رو بخوام بگم:«سفر چرا؟ بمان و پس بگیر! ز جورشان نفس بگیر...» دایان. دایان. Sat, 08 Oct 2022 17:41:58 +0330 https://virgool.io/@ghostdayana/%DA%A9%D9%86%DA%A9%D9%88%D8%B1-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%BA%D9%88%D9%84-%D8%AF%D9%88-%D8%B3%D8%B1-%D9%86%D8%A7%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87-qimk0tperc7z تجمعی در پردیس هنر های زیبای دانشگاه تهران. پ.ن: من به این پردیس علاقه ی زیادی دارم.با پستی دیگه برگشتم و امیدوارم مفید بوده باشه. اگه اینجایی و در مورد کنکور هنر کنجکاوی، پس تونستی بر جمله ی " تجربی بخون کنارش هنرم ادامه بده " غلبه کنی و خانواده ات هنوز منتظرن نظرت رو عوض کنی و برگردی به یه بچه ی سالم بودن. نگران نباش، من اینجام تا کمکت کنم. مقدمه. اکثراً حتی نمی‌دونن چیزی به اسم آزمون سراسری هنر وجود داره، حتی تو خود هنرستان. امّا هر روزی که می‌گذره اطلاعات ما نسبت بهش بیشتر می‌شه و مطلع شدن از منابعش آسون تر. امّا فرق کنکور هنر با بقیه ی کنکور ها چیه؟ هنر، اقیانوس بی پایان. بالفرض کسی که رشته اش انسانیه، سه سال در دبیرستان درسش رو می‌خونه و برای کنکور آماده می‌شه، و اون می‌دونه که چه دروسی یا چه نوع سوالاتی قراره در اون آزمون چهار ساعته بیان. شاید اینکه دروسی که می‌خونی با دروسی که امتحان می‌دی یکی باشن یه مسئله ی عادی باشه، امّا نه برای هنر. در کشور ما زیر شاخه ی هنر شامل رشته های مختلفی می‌شه و نمی‌شه که برای همشون آزمون جدا در نظر گرفت، پس آزمون سراسری هنر از اینجا نشئت می‌گیره. امّا منابع وزارتی کنکور هنر یا همون کتابای مدرسه ای که نصف سوالات از اونا میان برای همه مشترک نیستن! بعضی از کتاب ها متعلق به رشته ی گرافیکن، بعضی موسیقی، بعضی هم نمایش و... اگه اندازه ی من بد شانس باشین در رشته ای تحصیل می‌کنین که قرار نیست حتی یک سوال کنکوری درش بخونین! دروس تخصصی آزمون سراسری هنر:۱- درک عمومی هنر. ۲- خلاقیت تصویری. ۳- درک عمومی ریاضی و فیزیک. ۴- ترسیم فنی. ۵- خلاقیت نمایشی. ۶- مبانی موسیقی. ۷- خواص مواد.تا قبل از اینکه سازمان سنجش تصمیم بگیره زیر گروه ها رو حذف کنه، هر کدوم از این دروس در یک یا چند زیر گروه ضریب بیشتری داشتن. مثلاً در زیرگروه چهار که مربوط به رشته های نمایش بود، ضریب درس خلاقیت نمایشی ۴ بود امّا حالا زیر گروهی وجود نداره و رتبه ها بر اساس اینن که چه کسی درصد بیشتری گرفته. (دیگه رتبه ی زیر گروه وجود نداره.) حالا از اینا بگذریم، منابع این دروسی که اسمای عجیب و غریبی دارن قراره از آسمون بیان؟! خدا رو شکر چند تا انتشارات بودن که به فکر کنکور هنر باشن و کتاب های کمک درسی زیادی هستن که ازشون استفاده کنین(هر چند لازم نیست همشون رو بخونین، اگه خیلی کمالگرا باشین و دلتون کتابای کاملاً نو بخواد روهم یه دو و نیم تومنی رو دستتون میوفته، ولی با این حال همیشه گزینه ی کتاب دست دوّم وجود داره.) ، جز این ها کتاب های وزارتی هم مهم ترین منابع هستن و فکر اینکه بدون خوندن اونا کنکور بدین رو از سرتون بیرون کنین! (در پست های بعدی منابع رو نام می‌برم.) آزمون عملی، غول دو سر دوّم؟! لفظ آزمون عملی نه تنها برای بچه های رشته های نظری، بلکه برای خود هنرستانی ها هم ترسناکه. با این حال ارزش اینقدر ترسیدن داره؟ بی شک اگر منطقی و اصولی از این امتیاز استفاده کنین نه! چون حتی اگه کنکور تئوریتون رو گند بزنین، آزمون عملی فرشته ی نجات شماست چون تأثیر بسیار زیادی داره و من حتی شنیدم که یه ضریب مخفی هم داره. تقریباً یک ماه یا یکی دو هفته بعد از کنکور تئوریتون زمان آزمون های عملیه. شما وارد یه اتاق با چند تا داور می‌شین(داور ها معمولاً افراد سرشناس کشور در اون حرفه هستن.) ، فرمی که در مورد خودتون پر کردین رو به اون ها می‌دین و اونا هم ممکنه سوال هایی از شخصیتتون یا تجربیاتتون در مورد رشته ای که متقاضیش هستین بپرسن. جواب دادن به این سوال ها و اینکه مضطرب نشین و خودتون رو گم نکنین خیلی مهمه. بستگی به رشته ی انتخابیتون، آزمون مورد نظر رو می دین.(پ.ن: همه ی رشته ها شامل آزمون عملی نیستن و همچنین جا داره اضافه کنم که شما می‌تونین در دو آزمون عملی شرکت کنین.) با توجّه به مصاحبه و اتودی که تحویل دادین داور ها از صفر تا صد بهتون نمره می‌دن و یک نمره ی خوب و عالی بین نمره ی هشتاد تا صد ئه، همونطور که گفتم آزمون عملی نجات دهنده ی شماست پس براش آماده بشین. مطلب بالا کلّیاتی در مورد کنکور هنر بود، در پارت دوّم این پست جزئیات بیشتری مثل دانشگاه های ارائه دهنده و رشته های دانشگاهی و ظرفیت و... رو شرح می‌دم و مطمئن می‌شم که سوال هاتون رو رفع کنن. ممنون که تا اینجای پست همراهم بودین. دایان. دایان. Tue, 30 Aug 2022 23:28:11 +0430 https://virgool.io/@ghostdayana/%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AA%D8%A7-%D8%B5%D8%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%DB%B2-cpsrvz569uvs کتاب های کارنامه کتاب مخصوص کنکور هنر.اگر پست قبلی رو خونده باشین، ممکنه براتون سوال شده باشه که " این دختره چی می‌گه؟ " ؛ اینجا اومدم تا با جزئیات بیشتری آموزش و تربیت هنرستان رو تحلیل کنم. تخصصی های عجیب و غریب. کتابای ما خیلی زیبان. طراحی جلد خلاقانه ست و از رنگ های بنفش، سفید و طوسی استفاده شده. محتوا؟ آشغال. دیدین وقتی یکی از مواد کیک رو نمی‌زنین کل کیک خراب می‌شه؟ کتابای ماهم همینه. مثلاً مبحث چاپ تو رشته ی گرافیک دستی یه کتاب کامله! در حالی که تو رشته ی ما یعنی فتو-گرافیک سعی کردن تمامش رو توی یک فصل (پودمان) بچپونن. (پ.ن: همون خلاصه اش هم ناقصه.) پس پیشنهادم اینه که اگر می‌خواین به این رشته یا رشته هایی که تازه وارد ایران شدن بیاین (مثل انیمیشن یا تصویرسازی) ، حتماً برین سراغ هنرستانی که معتبر باشه. دلیلش رو هم اضافه می‌کنم. آموزش. خب، همونطور که معلوم شد کیفیت کتاب های ما به درد جرز دیوار می‌خورد. پس راه چاره چیه؟ دبیر! معلّم شماست که قراره نجات دهنده تون باشه! هر معلّم خوبی می‌فهمه که این کتاب ها کاربردی نیستن، پس سعی می‌کنه مطالب به درد بخوری رو به شما آموزش بده. معلّم عکاسی پرسنلی ما گاهی سر درس فتوشاپ این روش رو استفاده می‌کرد چون واقعاً. کتاب. سطحیه. قدم سوّم تلاش خودتونه! هنرستان مثل دبیرستان یا راهنمایی نیست که معلّم خوب هم بهتون جزوه بده هم باهاتون کلی تمرین کنه و نکته بگه، دبیر میاد اصول پایه رو یادتون می‌ده و بقیه اش به عهده ی خودتونه که چقدر پیشرفت کنین و پیگیر باشین. پس اگه قراره جزوه هاتون خاک بخوره، سیستم تا آخر سال خاموش باشه، روی کتاب باز نشه و هر چی یاد گرفتین همون روز یادتون بره دور هنرستان رو خط بکشین! چون وقتی یک پودمان به اتمام برسه قرار نیست آخر سال دوباره ازش امتحانی گرفته بشه یا در فصل های بعدی مرور بشه، همون موقع باید به خوبی یادش بگیرین تا بعداً به مشکل نخورین.(سیستم رشته های فنی و حرفه ای اینطوریه که وقتی یک فصل تموم می‌شه ازت امتحان عملی و تئوری می‌گیرن و دیگه داستان اون فصل تموم می‌شه. یعنی شما لازم نیست برای ترم اوّل و دوّم کل درس هاتون رو بخونین تا امتحان بدین.) عمومی های افاده ای. عمومی ها همون درس هایی هستن که تو راهنمایی حالشون ازتون بهم می‌خوره. زبان و ادبیات باحال و سرگرم کننده ان البته زبان دبیرستان زشت ترین کتاب دنیاست چه باطنی چه ظاهری. جغرافیا غیر قابل تحمله چون یک درس عمومیه و معلّم ها خیلی بد تدریسش می‌کنن.(درستس اینه که درس هایی که جزو مطالعات اجتماعی بودن با تشریح به دانش آموز توضیح داده بشن تا خوب یاد بگیره، این دروس با حفظ کردن به سادگی فراموش می‌شن.) عربی مزخرفه امّا خوبیش اینه که فقط چهل صفحه ست! البته سال های بعد ده صفحه ده صفحه زیاد می‌شه ولی باز قابل تحمّله. یه درس هایی هم دارین مثل الزامات محیط کار، خدایی این درس خیلی خوبیه و نکات ایمنی هنگام کار رو توضیح می‌ده امّا باز هم قربانی معلّم های افاده ایه و خوب تدریس نمی‌شه، با این حال شما سعی کنین یه ده دقیقه ای برای خوندن هر فصلش وقت بذارین چون می‌ارزه.مبحث بعدی فضای هنرستانه که به کلّی دو تا پست شامل می‌شه! پس می‌ذارمش برای بعد. امیدوارم این پست براتون مفید بوده باشه! دایان. دایان. Tue, 30 Aug 2022 15:43:42 +0430 https://virgool.io/Dastavardhesekhoob/%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D8%AA%D8%A7-%D8%B5%D8%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%DB%B1-d2g2zaolx0ck پردیس هنر های زیبای دانشگاه تهران.در مورد من. فکر کنم لازم باشه یه معرفی ای از خودم داشته باشم؛ بنده دایان هستم و اگه خدا بخواد این مهر هنرجوی سال یازدهمی رشته ی فتو-گرافیک به حساب میام. در این یک سالی که در هنرستان بودم چیز های زیادی رو تجربه کردم و فکر کردم خیلی خوب می‌شه اگر تجربیاتم رو به اشتراک بذارم. اوّل از همه، از اواسط سال هشتم تا آخر نهم من قربانی تعطیلی مدارس و کرونا بودم و در واقع این بهانه ای بود تا تنبلی بر من غلبه کنه. با اینکه در مدرسه ی نمونه-دولتی تحصیل می‌کردم سال آخر رو گند زدم، حالا شاید معدل بالای هجده گند نباشه امّا بی شک نمره ی نهایی شیش و نیم برای ریاضی ای که در ورقه با دو نمره ارفاق، دو و نیم بود، گندی بزرگه. به هر حال، من از اوّل راهنمایی روی دروس مربوط به علوم اجتماعی تمرکز کرده بودم چون سال ها بود که تصمیم داشتم خانم وکیل یا حالا روانشناسی چیزی بشم، واقعاً یه سری چیزا از کودکی تا طولانی مدّت باهات می‌مونن. خلاصه، سرتونو درد نیارم، سال نهم نظرم عوض شد و فهمیدم دنیا به اندازه ی کافی روانشناس داره و بعد به دنیای گرافیک جذب شدم. اصلاً تا اونموقع به هنرستان فکر نمی‌کردم و آخرین بار وقتی کلاس شیشم بودم یبار اسمش رو به عنوان یه مدرسه ی بد!!! شنیده بودم. خدا رو شکر اون سال دوستم من رو از این جهالت خارج کرد. فارق از اینکه من امتحان تعیین رشته یا یچیزی که همچین اسمی داشت رو دادم، اون سال سیستم ثبت نمره واقعاً داغون بود و تا آخر شهریور داشتم چوب ریاضی نخوندنم رو می‌خوردم. خوشبختانه با تمام بدبختی هایی که کشیدم تونستم در رشته ی فتو-گرافیک ثبت نام کنم. (چون شهر ما گرافیک دستی یا کامپیوتری نداشت و فقط فتو-گرافیک رو دارا بود.) آغاز. ریاضی، دلیلی شد تا اون سال درس رو خیلی جدی تر بگیرم! خیلی برای هنرستان هیجان داشتم و فکر می‌کردم قراره برم اونجا با آدمای کاملاً هنری و خفن و کول برخورد کنم. (زهی خیال باطل.) مدرسه مون تازه ساخت بود، از لحاظ معماری مشکلات زیادی داشت مثل همین که پنجره های کلاس بچه های معماری دقیقاً رو به روی یه ساختمون مزخرف بود و از لحاظ فنی خیلی بهتر می‌شد اگه کلاس ها رو به خورشید ساخته می‌شدن. معایب دیگش رو هم می‌نویسم. در کل، هنرستانی که من رفتم عملاً هیچ فرقی با یه قبرستون نداشت. بچه هاش هنری نبودن، خیلی ها حتی اندک چیزی در مورد رشته ی انتخابیشون نمی‌دونستن. هیچ کدوم از معلّم های تخصصی، تکرار می‌کنم " هیچ کدوم " گرافیست نبودن!!! به گرافیک علاقه داشتنا، ولی گرافیست نبودن. تو بازار کار گرافیک نبودن و حتی رشته ی اصلیشون تربیت معلّمی نبوده. (ولی از حق نگذریم واقعاً برامون زحمت کشیدن و چیزای زیادی یاد دادن.)تخصصی های عجیب و غریب. مبحث بعدی دروس تخصصیه. دروس تخصصی آشغال بودن، سال دهم چهار تا درس تخصصی داشتیم که خیلی بی نظم و مزخرف بودن و از اینجا و اونجا برشون داشته بودن. تکرار می‌کنم کتاب ها اصلاً کتاب های خوبی نبودن. محض اطلاع، کتاب های تخصصی ما شامل: طراحی و زبان بصری، عکاسی پرسنلی و طراحی حروف و تصویر، تصویرسازی آموزشی و تایپوگرافی و همچنین دانش فنی پایه بودن.عمومی های افاده ای. معلّم های عمومی افتضاح بودن. بخاطر درس دادن به اصطلاح، ما " کار و دانشی ها " پول می‌گرفتن و با این حال خیلی ناراضی بودن که شما ها درس نمی‌خونین. (همین جا هم بگم که هنرستان ما تمام رشته هاش کار و دانش بودن جز همین فتو-گرافیک که فنی و حرفه ای بود، سر در مدرسه هم زده بودن هنرستان فنی و حرفه ای فاطمیه.) دروس عمومی به درد نمی‌خوردن چون همون عمومیای بدرد نخورم خلاصه شده بودن. تنها فایده اش این بود که مجبور نبودی حرص و جوش زیادی سرشون بخوری. دروس عمومی رشته ی فتو-گرافیک: عربی، ادبیات، شیمی، ریاضی، الزامات محیط کار، جغرافیا و استان شناسی و دینی بودن. حالا ممکنه یکی دو تا چیزم از قلم انداخته باشم. حالا من خیلی دارم کلی و پرت و بلا می‌گما، ولی واقعاً یه موضوع خیلیی بزرگه. در کل، بعد از درس، چیزی که خیلی به چشم میاد: هنرجو ها. بچه های ناخلف. هر چقدر هنرستانی که توش درس می‌خونین تو شهر بزرگتری باشه، به مراتب آدمای بیشتری هستن که درس و فضای مدرسه رو جدی بگیرن، حالا چه برسه تیزهوشان و نمونه-دولتی هم باشه. امّا تو شهرستان ها اینطوری نیست، دولتی باشه، غیر انتفاعی باشه، همیشه ۹۹% هنرجو ها درس رو جدی نمی‌گیرن!! من اون اوایل فکر می‌کردم شاید براشون سخته، شاید تنبلیشون می‌شه، شاید واقعاً نفهمن!! بعد ها متوجّه شدم که اونا فقط انگیزه ای برای درس خوندن نداشتن و دنیاشون خلاصه شده بود توی شوهر کردن و جشن مقدس نامزدی.با این حساب، تو کلاس بیست و یک نفره ی ما، روهم چهار-پنج نفر درست حسابی درس می‌خوندن و بله، ریا نباشه، منم جزو اونا بودم. (بعد از سختی ای که در تابستان اتمامی نهم کشیدم، فهمیدم نباید جا بزنم تا بدبخت تر نشم.) همونطور که اون اوّل گفتم مدرسه ی ما مثل قبرستون بود. کسی نمی‌دوید، نمی‌خندید، راهرو ها سر و صدایی نداشتن، دشمنی هم شدید بود. حتی تو خود کلاس هم دشمنی زیادی بود. اوّلین بار این جدایی ها سر کرونا بود بازم، چون دو گروه بودیم و نمی‌دونم چی شد که هر دو گروه از هم متنفر شدن. اواسط سال که مدارس به صورت کامل دایر شدن کلاس یکی شد و حالا جدایی بین درس خون ها و درس نخون ها بود. (لازمه اشاره کنم که در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ هنرستان ها از اوّل باز بودن.) دوست پیدا کردن خیلی سخت بود و من فقط یک نفر رو داشتم که باهاش وقت بگذرونم، این برای منه برونگرایی که همیشه دسته ی بزرگی از دوست ها اطرافم بود سخت بود. از طرفی هم مدرسه ای های من واقعاً حرف هام رو متوجّه نمی‌شدن!!! در واقع ما ها همدیگه رو درک نمی‌کردیم و من جدی دچار یه مشکلی در برقراری ارتباط شدم. صرفاً چون من اونی بودم که درسش رو می‌خوند. اگه یادتون باشه گفتم که مدرسه مون کمی مشکلات فنی داشت، بزرگترین مشکل هم این بود که ما کارگاه نداشتیم!! فکرش رو بکن، هنرجو های فتو-گرافیک کارگاه نداشتن!! گاهی از کارگاه بچه های معماری استفاده می‌کردیم ولی اکثر اوقات مجبور بودیم کارامون رو نه روی حتی نیمکت بلکه روی تک صندلی!! انجام بدیم. برای دروسی مثل تصویرسازی و عکاسی قابل تحمل بود امّا برای زبان بصری نه، واقعاً نه. مجبور می‌شدیم صندلی هامون رو بهم بچسبونیم تا کار کنیم. رنگ دیوار ها زرد استفراغی بود، ازشون متنفر بودم. کلاس های دیگه رنگ های قشنگ تری داشتن امّا اون زرد لعنتی همیشه حالم رو می‌گرفت. مشکل دیگه، بی برنامه بودن مدرسه بود... ما ترم اوّل اصلاً کارنامه ی سالم نداشتیم و کارنامه ی نهایی هم اواخر مرداد رسید. و اواسط سال، من فهمیدم که بزرگترین مشکلم زندگی نکردن در یک کلان شهره... در مطلب بعدی، قول می‌دم در مورد تمام موارد بالا به صورت اختصاصی توضیح بدم. ممنون که تا اینجا همراهم بودین. دایان. دایان. Sun, 28 Aug 2022 00:52:55 +0430