https://virgool.io/feed/@goleorkidecom آشنایی با آدم ها و کودکان بسیار حساس- اینجا با هم یاد می گیریم که قدر خودمان را بدانیم و از خودمان محافظت کنیم fa 2026-06-16 11:49:36 https://files.virgool.io/upload/users/220624/avatar/xkPBKX.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@goleorkidecom https://virgool.io/@goleorkidecom/%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D9%87%D9%88%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-ybma47ampgpw نويسنده:سهيلا يعقوبی آنچه در سفر رخ می دهد برای شما كه بارها آن را تجربه كرده ايد آشناست ولی برای بچه ها اين طور نيست؛ بنابراين اگر قصد داريد با فرزند بسيار حساستان برای اولين بار يا بعد از مدت ها به سفر برويد نكات زير ممكن است برايتان مفيد باشد. يادتان باشد كه كودكان حساس با بسياری از تغييرات به خوبي كنارمي آيند اما به شرطی كه از قبل آمادگي اش را داشته باشند. بنابراين هدف از انجام اين موارد صرفا آمادگی دادن به بچه هاست تا كمتر دچار بيش برانگيختگی شوند، هدف اين نيست كه ذوق زده ی شان كنيد كه «وااای چه سفری می خوايم بريم». تا جايی كه ممكن است اطلاعات را به شكلی خنثی ارائه كنيد، بچه ها ممكن است تصور بسيار مثبت و اغراق آميزی از آنچه قرار است اتفاق بيفتد در ذهنشان شكل دهند و وقتی با واقعيت مواجه می شوند دلزده، متعجب وهمين طور بيش برانگيخته شوند.۱. مقصدی را انتخاب کنید که بیشتر از یک ساعت در راه نباشید. برای بچه ها زمان آهسته تر می گذرد و ساعات طولانی سفر کلافه ی شان می کند.۲. از آنجایی که بچه های بسیار حساس زودتر دچار اضطراب می شوند از صحبت کردن مکرر درباره ی سوانح هوایی یا وضعیت هواپیماهای کشور خودداری کنید. تصمیمتان را بگیرید. اگر خودتان ترس از هواپیما دارید کمک بگیرید یا راه دیگری را انتخاب کنید. اگر آرامتان می کند درباره رعایت نکات ایمنی اطلاعات کسب کنید. بچه های حساس خیلی خوب متوجه نگرانی شما می شوند و آن را به خود جذب می کنند.۳. از زمانی كه تاريخ سفر مشخص می شود يا حداقل يك هفته قبل، هر روز كمی در مورد سفر با او صحبت كنيد، از طريق هواپيمای اسباب بازی، عكس و فيلم به او نشان دهيد كه هواپيما چطور بلند می شود، تكان می خورد و صدايی از موتور هواپيما می آيد، البته بدون اين كه زيادی موضوع را هيجان انگيز بيان كنيد.۴. در مورد روند كار در فرودگاه از طريق نقاشی يا اسباب بازی برايش توضيح دهيد، به خصوص قسمتي كه شما و همسرتان براي بازرسی از هم جدا مي شويد «مامان از اين ور ميره، ولی زود از آخر راهرو مياد بيرون.» در بعضی بازرسي ها عروسك يا اسباب بازی بچه ها را می گيرند تا از زير اشعه رد شود، قبل از اين كه شاهد يك جنگ تمام عيار بين كودک و بازرس باشيد خودتان اين كار را بكنيد، آن را در چمدان بگذاريد يا از قبل با چند تا سبد در خانه اين فرايند را به او نشان دهيد.۵. در روز سفر پيشاپيش به او بگوييد كه می خواهيد برويد و بگذاريد بستن چمدان ها را نگاه كند و اگر مي تواند چمدان خودش را ببندد. برای او ساك هميشگی اش را برداريد. البته اگر خودتان نیز بسیار حساس هستید همه ی کارهایتان را برای روز آخر نگذارید تا بیش برانگیخته و کلافه نشوید.۶. حتما چند عدد از اسباب بازی های روزمره اش را به انتخاب خودش برداريد.۷. مقداري از تنقلاتی كه دوست دارد برداريد و در حين سفر و بازديد از مكان ها نگذاريد گرسنه و در نتيجه بيش برانگيخته شود.۸. ترجیحاْ جایی را در هواپیما انتخاب کنید که صدای موتور و رفت و آمدهای مردم کمتر باشد.۹. در مورد مكانی كه می خواهيد برويد تصويری در ذهنش بسازيد؛ مثلا اگر قصد داريد به دريا برويد به او بگويید «دريا شبيه چشمه هايیه كه توی روستای بابابزرگ ديدی اما بزرگتره». «جنگل سرسبزه، شبيه باغی كه هفته پيش رفتيم». صدای دريا را برايش پخش كنيد يا عكس های جنگل را نشانش بدهيد. بچه های حساس معمولاً خودشان با احتياط به چيزهای جديد نزديک می شوند تا جای ممكن از گفتن جملاتی مثل «مواظب باش، نرو، اينجا خيلی خطرناكه» يا كشيدن ناگهانی دستشان اجتناب كنيد. تا جايي پيش برويد كه خيالتان راحت است و به او بگوييد كه بهتر است همينجا بمانيم.۱۰. در حين بازديد از مكان هاي جديد مدام به او نگوييد كه «هي اينجا رو ببين، اونجا رو ببين»، بچه هاي حساس به اندازه ي كافي مشاهده گران ماهری هستند بيشتر از اين اطلاعات وارد مغزشان نكنيد.۱۱. روتين خواب و غذا و بازی اش را تا حدامكان حفظ كنيد.۱۲. رستوران هايتان را مدام عوض نكنيد و اكثر اوقات از غذاهايی كه می دانيد دوست دارد و به آن ها عادت دارد برايش بريزيد.۱۳. تعدادي از تفريحات را انتخاب كنيد و تا حد امكان نگذاريد زمان آن تا آخر شب يا هر زمان ديگری كه حس می كنيد كودكتان راحت تر خسته و بيش برانگيخته می شود ادامه پيدا كند. نگذاريد طاقتشان تمام شود و آن وقت چاره ای بينديشيد.از نكات ذکر شده تنها آن هايی را اعمال كنيد كه با شرايط شما جور در می آيند. رعايت نيمی از اين موارد نيز می تواند تجربه ی خوشايندتری از سفر برای خود شما و همين طور فرزندتان ايجاد كند. بچه های بسیار حساس دوست دارند همكاری كنند و شما را خوشحال كنند اما ابتدا بايد بدانند كه از آن ها چه می خواهيد؛ در اين صورت بودن با آن ها از آنچه كه فكرش را می كنيد لذت بخش تر است.برای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس به کتاب کودک بسیار حساس مراجعه کنید. گل ارکیده گل ارکیده Wed, 21 Jul 2021 15:00:28 +0430 https://virgool.io/@goleorkidecom/%D8%A2%D9%86%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AF-rkkvbiyzautr نویسنده: سهیلا یعقوبی کتاب کودک بسیار حساس، شیوه ی تربیتی مناسبِ کودکان بسیار حساس را شرح می دهد. پژوهش ها نشان می دهند که 15 الی20 درصد از کودکان، بسیار حساس به دنیا می آیند. بسیار حساس بودن یک ویژگی سالم، ذاتی و ارثی است که باعث می شود این کودکان اطلاعات محیطی و درونی را عمیقاً پردازش کنند، به جزئیات توجه زیادی نشان دهند، همدلی بالایی داشته باشند و واکنش های هیجانی شدیدی بروز دهند. کودکان بسیار حساس در سایۀ درک و آگاهی والدین می توانند به سالم ترین و تأثیرگذارین اعضای جامعه تبدیل شوند. کتاب کودک بسیار حساس تلاش می کند این درک و آگاهی را افزایش دهد و در مسیر فرزندپروری، راهنمای والدین باشد.کتاب کودک بسیار حساس از دو بخش تشکیل شده است. بخش اول کتاب به ویژگی بسیار حساس بودن و بزرگترین مسائل رایج کودکان بسیار حساس (صرف نظر از سنشان) می­ پردازد. نیمۀ دوم، روی گروه ­های سنی خاص تمرکز می­ کند، از نوزادی گرفته تا جوانی و ترک خانه.کتاب با قدردانی نویسنده آغاز می شود و آن گاه مترجم تلاش می کند در قسمت «سخن مترجم» شِمایی کلی از کودکان بسیار حساس را برای خواننده ترسیم کند و هدف از ترجمه ی این اثر را شرح دهد. در قسمت «یادداشت نویسنده» دکتر الین آرون، روانشناس و پژوهشگر، آخرین پژوهش های انجام شده تا سال 2015 دربارۀ ویژگی بسیار حساس بودن را مطرح می کند و از این طریق به خواننده ی کتاب درباره واقعیت داشتنِ کودکان بسیار حساس، قوت قلب می دهد.در قسمت مقدمه، نویسنده دلیل نوشتن کتاب را بیان می کند و خصوصیات کودکان بسیار حساس را در قالب پرسشنامۀ کودک بسیار حساس ارائه می دهد و پس از آن، فصل های کتاب آغاز می شود:فصل اول، درک بهتری از کودکانی که ظاهراً «خجالتی» و «ایرادگیر» به نظر می رسند فراهم می کند و ویژگی نرمال بسیار حساس بودن را از اختلالات دوران کودکی متمایز می کند.فصل دوم، چالش­ها و لذت های بزرگ ­کردن یک کودک متفاوت را شرح می دهد.فصل سوم، به مزایا و همین طور چالش های والدین غیرحساس (والدینی که خودشان بسیار حساس نیستند) در برخورد با کودکان بسیار حساس می پردازد.فصل چهارم، مزایا و چالش های والدینی که خودشان نیز بسیار حساس هستند را مطرح می کند و راه حل های مناسب را مطرح می کند.فصل پنجم، به چهار کلید بزرگ کردن یک کودک بسیارحساسِ شاد می پردازد. در این فصل خواننده با اصول افزایش حرمت نفس آشنا می شود و می آموزد که چگونه با کودک خود در مورد ویژگی بسیار حساس بودن گفتگو کند.فصل ششم، با چگونگی شناسایی نوزادان حساس و روش مراقبت از آن ها آغاز می ­شود. سپس به مسائل دو تا شش ماهگی مثل مشکل خواب می پردازد و در آخر، موضوعات مهم در رابطه با کودکان شش تا دوازده ماه را مطرح می کند.فصل هفتم، بر کودکان حساس یک تا پنج سال تمرکز می ­کند و در مورد کنار آمدن با تغییر، کاهش تجارب بیش برانگیختگی و مدیریت ِهیجانات ِشدید به خواننده کمک می کند.فصل هشتم، راه ­هایی را برای حمایت از کودکان حساس یک تا پنج ­ساله­ در محیط های اجتماعی ارائه می ­دهد و موضوعاتی همچون مکث کردن هنگام مواجهه با چیزهای جدید و رفتن به پیش ­دبستانی را مورد بررسی قرار می دهد.فصل نهم، به مسائل کودکان بسیار حساس در دوران مدرسه (سن پنج تا دوازده سالگی) می پردازد. این فصل شیوۀ مدیریت تغییرات و استرس خانواده و روش برخورد با کودکان بسیار حساسِ دشوار را مطرح می کند.فصل دهم، به کودکان بسیار حساسِ سنین مدرسه، در محیط های اجتماعی و تحصیلی اختصاص دارد و موضوعاتی همچون کمال­گراییِ تحصیلی و قلدری را مدنظر قرار می دهد.فصل یازدهم، به نوجوانان و جوانان حساس می پردازد. نویسنده در این فصل شمایی از تجربۀ منحصربفرد نوجوانان حساس را ترسیم می کند و آن گاه به موارد بخصوصی مثل کنار آمدن اعضای خانواده با یکدیگر در خانه، کمک به نوجوانان در طول دوره­ ی دبیرستان و مدیریت روابط عاشقانه می ­پردازد.در نهایت، توصیه هایی برای معلمان مطرح شده است تا بتوانند به تحقق پتاسیل های بالای کودکان بسیار حساس کمک کنند. حدود بیست صفحه ی پایانی کتاب به منابع علمی و پژوهشی اختصاص دارد؛ موضوعی که خبر از واقعیت ویژگی بسیار حساس بودن می دهد و اعتبار دوچندان به کتاب می بخشد.در آخر، بخشی از رزومه کاری نویسنده ی کتاب، دکتر الین ارون، آورده شده است.بخشی از نظرات خوانندگان کتاب کودک بسیار حساس می توانید در اینجا بخوانید. گل ارکیده گل ارکیده Tue, 20 Jul 2021 22:10:21 +0430 https://virgool.io/@goleorkidecom/%D8%AA%D9%86%D8%B8%DB%8C%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%A8-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-k9qu7gaprpca نویسنده: سهیلا یعقوبی اگر کودکان بسیار حساس خواب خوبی نداشته باشند، خیلی زود دچار بیش برانگیختگی، کلافگی و احساس درماندگی می شوند. آن ها، به خصوص در سال های اول، برای خوابیدن نیاز به کمک و برنامه ریزیِ والدین دارند. در ادامه، راه کارهایی ارائه می شود اما توجه داشته باشید که هر کودک و هر موقعیتی متفاوت است و بنابراین راهی را برگزینید که مناسب کودک شما و موقعیت پیش رویتان است.یک روتین از فعالیت های آرامش بخش برای زمان پیش از خواب تدارک ببینید-حمام کردن، داستان خواندن، دعا کردن و... (اگربرایش قصه می خوانید در انتخاب کتاب دقت کنید تا فرزندتان هیجان زده یا مضطرب نشود.) روتین را 60-45 دقیقه قبل از زمان خواب شروع کنید. در سنین بالاتر می توانید به فرزندتان در مورد روتین قبل خواب حق انتخاب بدهید. چند گزینه را به فرزندتان پیشنهاد بدهید تا احساس کنترل کند. همین که فهمیدید چه روتینی برای فرزندتان مؤثر واقع می شود به آن پایبند بمانید. نزدیک ساعت خواب هر فعالیتی را طبق روال و دقیقاً همان طوری انجام دهید که فرزندتان دوست دارد. الآن وقت تربیت کردن یا ایده درکردن نیست ?اگر فرزندتان خوب نمی خوابد ببینید مشکل چیست. ترس؟ احساس تنهایی؟تشنگی؟گرما؟ مشکل در آرام گرفتن به خاطر بیش برانگیختگی؟ در اغلب موارد، بیش برانگیختگی علّت بی خوابی است. برای کاهش بیش برانگیختگی اتاق را تاریک کنید، اگر از بیرون نور می تابد، پنجره ها را با پرده بپوشانید. در صورتی که کودکتان یک روشناییِ ملایم را به تاریکی مطلق ترجیح می دهد از چراغ خواب استفاده کنید. پرده ها و کفپوش های بی سروصدا فراهم کنید و در تمام خانه سکوت را حکم فرما کنید. اگر حس می کنید که حتی تلاش ها و دلداری دادن هایتان هم برای نوزاد تحریک بیش از حد محسوب می شود، شاید بهتر باشد ساکت شوید و کمی از او فاصله بگیرید. اگر همه چیز را چک کرده اید، بگذارید نوزادتان گریه کند تا بخوابد، اما در آغوش شما باشد. در بعضی مواقع، شاید نوازدتان خیلی بیش برانگیخته شده باشد و در نتیجه، با در آغوش گرفته شدن بخصوص وقتی بوی شیر مادر را حس می کند یا فرصت ارتباط برقرار کردن با شما را می بیند تازه بیشتر "اوج می گیرد". در چنین زمان هایی پدر گزینۀ مناسبی برای بغل کردن او محسوب می شود. هرچند گریۀ نوزاد واقعاً آدم را به هم می ریزد، اما همیشه نشانۀ چیزبدی نیست، گاهی نشان دهنده ی این است که آن قدر احساس امنیت می کند که احساساتش را ابراز کند. گاهی اوقات یک گریۀ حسابی همان چیزی است که به آن نیاز داریم.گاهی اوقات مشکل خواب به خاطر اضطراب جدایی است. برای بهبود این مسأله در طول روز برای چند ثانیه از اتاق بیرون بروید و دوباره برگردید. در این حین با او حرف بزنید و حضورتان را نشان بدهید. بازی قایم موشک انجام بدهید. اگر اصرار دارد همه جا دنبال شما بیاید، بگذارید این کار را بکند. از این طریق به او نشان می دهید که جای نگرانی نیست، شما همیشه در دسترس هستید و هر وقت می روید، بازمی گردید. به عبارت دیگر، او کم کم متوجه می شود که ندیدن شما به معنی نبودن شما نیست.فرزندتان را به اندازۀ کافی خسته کنید. گاهی اوقات کودکان به این دلیل دیر می خوابند که در طول روز خسته نشده اند. بازی کردن و به خصوص گذراندن وقت در طبیعت برای کودکان بسیار حساس خیلی مفید است و به آزاد کردن انرژی شان کمک می کند.گاهی اوقات، کودکان مرحله مهم یا تحول جدیدی را تجربه می کنند که ذوق زده و بی خوابشان می کند، مثل وقتی که فرزندتان تازه چهار دست و پا رفتن، راه رفتن یا پرت کردن را یاد گرفته است. در این مواقع، در طول روز فرصتی برای تمرین این مهارت ها برایش فراهم کنید تا شب خیالش راحت باشد که تکلیف امروزش را انجام داده است ?گاهی اوقات کودکان از فرط خستگی نمی توانند بخوابند. پس به علائم خواب مثل خمیازه کشیدن، کشیدن گوش ها، مالیدن چشم ها، مکیدن انگشت ها و نق زدن توجه کنید. بعضی والدین تلاش می کنند که فرزندشان در طول روز نخوابد در حالی که یک چُرت کوتاه روزانه می تواند از خستگی بیش از حد نوپایان بسیار حساس در هنگام شب و بی خوابی آن ها جلوگیری کند.گاهی بی خوابی به علت نگرانی است، در این مواقع از قُلک نگرانی یا عروسک نگرانی خور استفاده کنید. اگر فرزندتان در زمان خواب موضوعی را مطرح کرد که حس می کنید صحبت کردن در مورد آن برای زمان طولانی او را آشفته خواهد کرد، نگرانی فرزندتان را روی یک کاغذ بنویسید یا نقاشی کنید و به او اطمینان دهید که فردا آن را حل خواهید کرد.بی خوابی های گاه به گاهِ کودکان بسیار حساس را عادی بدانید. حدود سن شش ماهگی، بسیاری از نوزادان حساس در مقایسه با نوزادان دیگر در به خواب رفتن یا خواب ممتد و بی وقفه مشکل دارند. این امر احتمالاً به خاطر هشیاری افزایش یافتۀ آنها است. یک متخصص اطفال متوجه شد که در مطب او 25 درصد از نوزادانِ این سن در طول شب نمی خوابیدند و تقریباً همۀ آن ها بسیار حساس بودند. واقعیت این است که خواب بچه ها قبل از این که بهتر شود، برای مدتی بدتر می شود. با این حال، به عنوان آخرین راه، می توانید با متخصص اطفال دربارۀ استفاده از یک داروی آرامبخش خفیف یا چای بابونه مشورت کنید.من معمولاً بعد از ارائه راه كارها به پدر و مادرها دلگرمي مي دهم كه نگران نباشيد، با انجام چند مورد از این موارد هم اوضاع بهتر می شود اما در مورد خواب چنين حرفی نمي توانم بزنم. به خصوص در دو سال اول كافي است با یک مسافرت یا يك مهمانی بدموقع روتین خواب به هم بریزد، دوباره روز از نو روزی از نو. پس موضوع خواب را جدی بگیرید و نهایت تلاشتان را بکنید که آنچه موثر واقع شده است را ثابت نگه دارید.برای اطلاعات بیشتر در مورد تنظیم خواب کودکان بسیار حساس به فصل ۶ کتاب کودک بسیار حساس مراجعه کنید. گل ارکیده گل ارکیده Sun, 18 Jul 2021 13:45:59 +0430 https://virgool.io/@goleorkidecom/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%81%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-dtb1oe0ljmcg نویسنده: سهیلا یعقوبی کودکان بسیار حساس در طول رشدشان با چالش های زیادی روبرو می شوند از پذیرفتن تفاوت هایشان گرفته تا مدیریت احساسات و کنار آمدن با اشتباه ها و شکست ها. به همین دلیل من لیستی از کتاب هایی را که می تواند در زمینه های مختلف به آن ها کمک کند تهیه کرده ام که امیدوارم از مطالعۀ آن ها در کنار فرزندتان لذت ببرید. در ضمن من فکر می کنم این کتاب ها برای بزرگسالان بسیار حساس هم مفید هستند؛ به هر حال در درون هر بزرگسال بسیار حساسی یک کودک بسیار حساس وجود دارد که نیازمند توجه و حمایت است.پرنده، بادکنک، خرس؛ نویسنده و تصویرگر: ایل سونگ نا، مترجم: رضا عبدی، ردۀ سنی: ۲-۵ سال، موضوع: دوست پیدا کردنراب و سنجاب؛ نویسنده: اما چیچستر کلارک، مترجم: شقایق قندهاری، رده سنی: ۳-۶، موضوع: دوستی و پذیرش تفاوت هااین کتاب پر از اشتباه است؛ نویسنده: کورینا لویکن، مترجم: شبنم حیدری پور، ردۀ سنی: ۳-۷، موضوع: کنار آمدن با اشتباهات و یاد گرفتن از آن هاساختن فوق العاده است؛ نویسنده: اشلی اسپایرز، مترجم: شبنم حیدری پور، ردۀ سنی:۳-۷، موضوع: یادگیری از شکست هادستی که بوسه می زند؛ نویسنده: اودری پن، مترجم: منا خاطری، ردۀ سنی: ۳-۷ ، موضوع: شروع مهد و مدرسهزرافه ها نمی رقصند؛ نویسنده: جایلز آندریا، مترجم: اعظم حیدری، ردۀ سنی: ۳-۷ ، موضوع: پذیرشِ متفاوت بودنپسر نامرئی؛ نویسنده: ترودی لودویگ، مترجم: فرزانه خونگرم لاکه، ردۀ سنی: ۶-۹ موضوع: به شیوۀ خودت بدرخششازده کوچولو؛ نویسنده: آنتوان دوسنت اگزوپه ری، مترجم: احمد شاملو، ردۀ سنی: بالای ۱۰ سال، موضوع: عشق و ارزش های مهم زندگیبرای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس به صفحه گل ارکیده مراجعه کنید. گل ارکیده گل ارکیده Sat, 17 Jul 2021 09:22:33 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%88-%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%A7%D8%A8-%DA%A9%D8%B4%DB%8C-brkpp9jydvgn نویسنده: سهیلا یعقوبی بچه های بسیار حساس اصلاً از نقل مکان و تغییر محیط زندگی خوششان نمی آید، خیلی نسبت به خانه و محیطشان دلبستگی دارند و همه ی جزئیات اطرافشان را از بَرند. در بزرگسالی هم واقعاً به سختی می شود آدم هاي بسیار حساس را راضی کرد که به دلایلی مثل خانه ی شیکتر، اتاق های بیشتر و رفاه بیشتر اسباب کشی کنند و معمولاً فقط وقتی حاضر به نقل مکان می شوند که محل زندگیشان آن سکوت و آرامشی که یک آدم بسیار حساس مثل آب و غذا به آن نیاز دارد را متأسفانه ندارد، آن موقع است که تصمیم می گیرند با کمال میل به جای دیگری بروند. جابجا کردنِ یک بچه ی بسیار حساس مثل این می ماند که شما بخواهید یک درخت بزرگ و قدیمی را از ریشه دربیاورید و دوباره جای دیگري بکارید. بنابراین من پیشنهاد می کنم نقل مکان نکنید مگر این که ضروری است یا این که فکر می کنید جایی که قرار است برويد واقعاً محیط مناسبتری برای فرزند بسیار حساستان است. فرض را بر این بگیریم که نقل مکان ضرورت دارد و شما برای این کار دلایل خوبی دارید، حال چه کار می توانيد بکنید که فرزندتان با این تجربه راحت تر کنار بیاید.-زمان مناسب را انتخاب کنید. تغییر محل زندگی را با یک تغییر اساسی دیگر همراه نکنید. مثلاً در تابستان، پیش از شروع مدرسه، نقل مکان را انجام بدهيد. هر تغییر دیگری را فعلاً به تعویق بیندازید.-فرزندتان را آماده کنید. سعی کنید کودکتان را بارها به محله و خانه ي جدید ببرید. اگر دیدار مکرر ممکن نیست عکس ها و ویدئوهایی از آن خانه و محله بگیرید تا بتوانید به فرزندتان نشان دهید. اگر بخش هایی از خانه یا محل جدید مشابه با محله ی قبلي است، به این شباهت اشاره کنید.-کاری کنید که فرزندتان احساس کنترل کند. مثلاً شاید بتواند اتاق خودش را انتخاب کند یا در مورد دکوراسیون اتاقش یا قسمت هایی از خانه نظر بدهد. در عین حال در مورد چیزهايي که تحت کنترل یا اختیار فرزندتان نیست سؤال نپرسید و نظرخواهی الكی نكنید. - شاید بهتر باشد تا وقتی که خودتان از خرید یا نقل مکانتان تا حدود زیادی مطمئن نشده اید فرزندتان را به خانه ی جدید نبرید یا از او نظر خواهی نکنید. اما همین که تصمیمتان قطعی شد دیگر آن را رمز و راز نگه ندارید. از این طریق فرزندتان فرصتی پیدا می کند تا با محله و دوستانش به نوعی خداحافظی کند. کودکان بسیار حساس وقتی آمادگی تغییر را داشته باشند بهتر با آن کنار می آیند.- در تمام طول نقل مکان، از آن موقع که در فکرش هستید تا مدت ها بعد از انجام دادنش، درباره ی احساسات او و احساسات خودتان با هم حرف بزنید. برایش توضیح دهید که احساس غمگینی و حسرت کاملاً عادی است، مثلاً بگویید: «آدم حتی وقتی از یه آلونک به قصر میره، دلش یه کم برای آلونک تنگ میشه». احساسات فرزندتان را تصدیق کنید، به او بگویید: «آره منم دلم برای اینجا تنگ میشه» یا «یا آره منم نگران فلان موضوع هستم» ولی قرار نیست با ابراز بیش از حد احساساتتان بار سنگینی بر دوش فرزندتان بگذارید، مثلاً قرار نیست بگویید «وااای فلان چیزو چه کار کنم، چه بدبختی گیرافتادم!» شما فقط می خواهید نشان بدهید که «آره منم احساس دارم ولی می تونم احساساتم رو مدیریت کنم.» نه قرار است احساساتتان را انکار کنید و نه قرار است در آن غرق شوید.- بر مزایای خانه و محله ی جدید تأکید کنید. در عین این که نگرانی ها و جنبه های منفی نقل مکان را تصدیق می کنید، به شکلی واقع بینانه بر مزیت ها و خوبی های جای جدیدتان نیز اشاره کنید.-روز اسباب کشی برای همه استرس آور است، بنابراین از قبل برنامه ریزی کنید که بهترین کار برای شما چیست، این که کودکتان در بخشی از آن حضور داشته باشد تا واقعیت آنچه که دارد اتفاق می افتد را درک کند و مشارکت کند، یا این که برای روز اسباب کشی او را جای دیگری بگذارید. شاید بهتر باشد که ترکیبی از این کار را انجام دهید، مثلاً فرزندتان آن قدر حضور داشته باشد که شاهد شروع این جابجایی باشد اما برای جلوگیری از بیش برانگیخته شدن، باقی روز را پیش یکی از عزیزانتان سپری کند. -كمك بگيريد و برنامه ریزی کنید. به خصوص اگر خودتان بسیار حساس هستید، برای جمع کردن وسایل برنامه ریزی کنید. اگر فرصت دارید سعی کنید هر روز کمی از کار را انجام دهید تا یک دفعه به خودتان فشار نیاورید. حواستان به روحیه خودتان باشد. به روتین هایی مثل وعده های غذایی با خانواده، زمان داستان خواندن و زمان توپ بازی کردن یا هر کار دیگری که با کودکتان انجام می دهید، پایبند باشید. این روتین ها به شما و کودکتان کمک می کند.-اتاق کودکتان را آخر از همه جمع کنید و اول از همه اتاق او را بچینید. الآن وقت دور انداختن وسایل نیست. مبلمان و وسایل اتاقش را مثل قبل بچینید، مگر این که خودش می خواهد تغییرشان دهد. در یک جعبه خاص اسباب راحتیِ او، مثل بالش، را بگذارید و آن را جایی قرار دهید که وقتی می رسید راحت پیدایش کنید. اجازه بدهید که او در پُر کردنِ این جعبه به شما کمک کند.-تا جایی که می توانید از تغییرات اضافی اجتناب کنید. اگر چیزهایی هستند که همچنان می شود آن ها را ثابت و بدون تغییر نگه داشت این کار را بکنید، از چیدمان منزل گرفته تا بازی و روتین های همیشگی تان.با وجود رعایت این موارد همچنان لازم است به کودک بسیار حساسِتان برای کنار آمدن با مکان جدید زمان بدهید. انتظار داشته باشید که مدتی طول بکشد تا با محیط جدید سازگار شود. انتظار داشته باشید که فرزندتان شدیداً تلاش کند که همه چیز را مثل قبل نگه دارد، مثلاً شاید اصرار داشته باشد دوست جدیدش به شیوه ی دوست قبلی اش یک بازی خاص را انجام دهد یا همچنان پافشاری کند که به پارک محله ی قبلی تان بروید. او فقط دارد تلاش می کند که از این طریق بیش برانگیختگی اش را کنترل کند. اگر قرار نیست به محله قبلی برگردید با رفت و آمدهای مکرر به محله یا دوستان قبلی این تصور را در فرزندتان ایجاد نکنید که شاید برگشتی در کار باشد. به فرزندتان زمان دهید تا واقعیت را بپذیرد و تقلاهایش را عادی بدانید. اگر دوست دارید اطلاعات بیشتری در مورد کمک کردن به بچه های حساس برای کنار آمدن با تغییرات زندگی (از جمله اسباب کشی) داشته باشید فصل 9 کتاب کودک بسیار حساس را ببینید. گل ارکیده گل ارکیده Fri, 16 Jul 2021 13:18:26 +0430 https://virgool.io/@goleorkidecom/%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-cjpfv57nn2kq نویسنده: سهیلا یعقوبی تجزیه و تحلیل عمیق، احساسات قوی، همدلی و توجه به جزئیات باعث می شود آدم های بسیار حساس استعدادها و توانمندی های ویژه ای در برخی زمینه ها نشان دهند. کودکان و نوجوانان بسیار حساس در شرایط محیطیِ آرام، بسیار خلاقند و ایده های نابی دارند؛ به همین دلیل در زمینه های هنری خیلی خوب عمل می کنند. علاوه بر آن، کودکان و نوجوانان بسیار حساس به خاطر تمایلشان به توجه کردن به جزئیات و ذهن پرسشگر و تحلیلگرشان، در حوزه ی پژوهش های علمی نیز عملکرد بسیار خوبی دارند. از این رو بر آن شدم که لیستی از استعدادها و توانمندی های آدم های بسیار حساس تهیه کنم که به شما در شناخت استعدادهای فرزندتان کمک کند.البته توجه داشته باشید که آدم های بسیار حساس در عین شباهت با هم متفاوت اند و بنابراین استعدادهای متفاوتی هم دارند. با این حال، شکی نیست که هیچ استعدادی در فرزند شما شکوفا نمی شود، مگر این که او را بشناسید؛ بسیار حساس بودنش را نه تنها بپذیرید بلکه آن را موهبت بدانید و شرایط مناسب زندگی یک گل ارکیده را فراهم کنید.برخی از استعدادهای کودکان و نوجوانان بسیار حساس از این قرارند:زبان آموزی، باغبانی، ارتباط بسیار خوب با حیواناتعروسک سازی، نقاشی، آهنگسازی، نوازندگیشطرنج، ژیمناستیک، گلف، رقصطراحی لباس، صحنه آراییطراح گرافیک، انیمیشن سازی، تدوین فیلم، عکاسیشناخت رفتار و افکار انسان ها، روانشناسی و روان درمانگریتحقیق و تعمق در حوزه های علمی، داروسازیدفاع از حقوق بشر و محیط زیست و حیواناتمعلمی، مربی گری کودکنویسندگی، ویراستاری، مترجمی، ترانه سرایی و شاعری.این ها فقط بخشی از کارهایی هستند که آدم های بسیار حساس می توانند انجام دهند. هر زمان که کسی از سر کم دانی می گوید آدم های بسیار حساس نمی توانند عملکرد مؤثری در اجتماع داشته باشند، به این لیست نگاه کنید. واقعیت این است که اگر به زندگی افراد سرشناس به خصوص در حیطه های هنری و علمی با دقت نگاه کنید، متوجه می شوید که بعضی از آن ها بسیار حساس هستند. شما می توانید آدم های بسیار حساس را در بين هنرمندان، شاعران، نويسندگان، معلم ها، مربیان کودک و فعالان حقوق بشر پيدا كنيد و به فرزندتان معرفی کنید. می توانید زندگي نامه های افراد سرشناس را بخوانيد، به مصاحبه هایشان گوش بدهید یا آثارشان را مطالعه کنید. به خصوص به خاطرات کودکی این افراد توجه کنید زیرا آدم هاي بسیار حساس در بزرگسالی به اقتضای شرایط محیطی و زمانی ممکن است اين ويژگی خود را طوری پنهان كنند كه توجه کسی را جلب نکند. با این حال، اگر خودتان بسيار حساس باشيد، شناسایی سایر آدم های بسیار حساس برایتان كار سختی نيست.سهراب سپهری از جمله آدم های بسیار حساسی که شعرهایش ماندگار شده استعلاوه بر آن، از آنجایی که فرزندتان، بسیار حساس بودنش را از شما یا همسرتان یا یکی از نزدیکانتان به ارث برده است، استعدادهایش نیز ممکن است شبیه به این افراد باشد و بنابراین خودتان یا نزدیکانتان می توانید در پیدا کردن استعدادها و علاقه هایش او را راهنمایی کنید. راه دیگر این است که بگذارید فرزندتان هر چیزی را که نسبت به آن کنجکاوی نشان می دهد امتحان کند. فقط قدم به قدم پیش بروید و چنانچه فرزندتان در دستیابی به یک توانمندی "شکست" خورد، با او گفتگو کنید. مطمئن شوید که او این شکست را شخصی تلقی نمی کند، دلیل مشکلاتش را فقط به عیب و ایراد خودش نسبت نمی دهد و ناکامی هایش را تنهایی به دوش نمی کشد. با هم موانع پیش رو را شناسایی کنید و ببینید آیا می توانید راهی برای آنها پیدا کنید. شکست لزوما نشان دهنده ی نداشتن استعداد نیست. ما همچنان در استعدادهایمان نیز به تلاش و مداومت نیاز داریم. پس به دنبال حل مسأله باشید و شیوه آموزشی مناسب فرزندتان را انتخاب کنید مثلا اگر فرزندتان در ارتباط یک به یک بهتر یاد می گیرد، به جای ثبت نام در کلاس های گروهی او را در کلاس های خصوصی یا کم جمعیت تر ثبت نام کنید. اما چنانچه فرزندتان تمایلی به ادامه آن فعالیت نداشت، وقتی ضرورتی ندارد اصرار نکنید. نگران نباشید. شما با کودکی سروکار دارید که هرچند اهل آزمون و خطا نیست اما تمایل زیادی به خودشناسی و درون نگری دارد و تمام تلاشش را می کند که کارها را درست و دقیق انجام دهد. در عین حال، با افزایش سن، شخصیت فرزندتان نیز بیشتر آشکار می شود و بنابراین او در شناسایی استعدادهای خودش ماهرتر می شود. در سنین نوجوانی استفاده از آن دسته از تست های شخصیتی که صرفا بر تفاوت افراد تاکید دارد نه اختلال یا بیماری (مثل آزمون شخصیتی مایرز بریگز یا MBTI) می تواند فرزندتان را با استعدادهای احتمالی اش بیشتر آشنا کند.باز هم یادتان باشد که شرط شکوفایی استعدادهای یک کودک بسیار حساس، ایجاد شرایط محیطی مناسب او است. هرگاه فرزندتان در پرورش استعدادهایش دشواری دارد، به جای این که از خودتان بپرسید: «فرزندم چه مشکلی دارد؟»، از خودتان بپرسید: «آیا شرایط محیطی او مناسب است و من چطور می توانم به بهبود این شرایط یا مدیریت آن کمک کنم؟»اگر استعداد، سرگرمی یا شغلی به نظر شما می رسد، بخصوص آنچه که خودتان یا فرزند بسیار حساستان در آن خوب هستید؛ یا اگر آدم بسیار حساس سرشناسی را می شناسید، در بخش نظرات با من در میان بگذارید.برای اطلاعات بیشتر درباره کودکان بسیار حساس به کتاب کودک بسیار حساس مراجعه کنید. گل ارکیده گل ارکیده Thu, 15 Jul 2021 11:48:28 +0430 https://virgool.io/@goleorkidecom/%D8%A7%D9%86%D9%8A%D9%85%D9%8A%D8%B4%D9%86-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%81%D9%8A%D9%84%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%83%D9%88%D8%AF%D9%83%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-anpwwt0xo60t نویسنده: سهیلا یعقوبی شاید تصور کنید که همه ی انيميشن ها و فيلم ها، مناسب كودک حساس شما هستند اما در واقعيت اين طور نيست. انيمشن ها مطابق با خلق و خو و سليقه ی اكثريت كودكان ساخته می شوند. شدت هيجان، خشونت و دلهره ای كه در برخی از انيميشن ها وجود دارد مناسب مغز تحليلگر كودكان بسيار حساس نيست، در حالی كه شايد براي ساير كودكان نبودِ اين درجه از هيجان حوصله ي شان را سر ببرد. براي بعضي افراد دشوارتر است كه به خودشان يادآوری كنند كه آنچه می بينند فقط يک فيلم است. آدم های بسیار حساسی را می شناسم که همچنان در بزرگسالی با به یاد آوردن کارتون های دوران کودکی حال بدی پیدا می کنند. به همین دلیل در زير ليستی از فيلم ها و انيمشن های مناسب و نامناسب برای اين كودكان را آورده ام. به ياد داشته باشيد كه كودكان حساس نيز با هم متفاوتند و اين موارد فقط و فقط جنبه ی پيشنهادی دارند. بهتر است که ابتدا خودتان حداقل چند دقیقه یا یک قسمت از انیمیشن را ببینید و بعد اگر صلاح دانستید بگذارید فرزندتان آن را تماشا کند. ترجیحا خودتان انیمیشن ها را مستقیما تهیه کنید. نگذارید فقط تلویزیون برای آنچه وارد مغز فرزندتان می شود تصمیم بگیرد. گاهی خود انیمیشن مشکلی ندارد ولی تبلیغات و میان برنامه ها مناسب نیستند. زمانی که برای این کار صرف می کنید به مشغولیت های ذهنی، عادات بد، اضطراب ها و کابوس هایی که فرزندتان بعدا تجربه می کند می ارزد. اميدوارم از تماشای این انیمیشن ها با فرزندتان لذت ببريد.انیمیشن استیل واتر (Still Water) یک انیمیشن بدون خشونت و آموزنده است. استیل واتر نام شخصیت اصلی این انیمیشن است، یک پاندای آرام و عاقل که به بچه ها برای کنار آمدن با ناامیدی ها، چالش ها و احساساتشان کمک می کند. من شش قسمت از این انیمیشن را نگاه کرده ام و به نظر من برای بچه های بسیار حساسِ سن پیش دبستانی و دبستانی مناسب است؛ لازم نیست نگران صحنه های خشونت آمیز، آزاردهنده یا زیادی هیجان انگیز باشید (شاید به جز چند دقیقه‌ای از قسمت دوم). این انیمیشن به فارسی هم دوبله شده است. بعضی سایت ها اسمِ این انیمیشن را «مرداب» ترجمه کرده اند.انیمیشن پت و مت، يك انيمشن عالی برای کودکان بسیار حساس است چون می تواند به آن ها نشان دهد که اشتباه كردن هيچ اشكالی ندارد و می تواند بامزه هم باشد.و همین طور انیمیشن هایی مثل هواپيماها، شرك، داستان اسباب بازی ها، من نفرت انگيز، ماری پاپينز، ماری پاپينز بر می گردد، مينيون ها، ماشين ها، زندگی حشرات، تام و جری ( سری ۲۰۲۱ آن هم آمده است)، كريستوفر رابين، هورتون صدايی می شنود، سيندرلا و مجموعه ی نمایشی كلاه قرمزی.انيميشن ها و فيلم هايی كه شايد براي كودكان حساس نامناسب باشند: اسكوب، يخ زده، ديو و دلبر، شيرشاه، پينوكيو، در جستجوي نمو، در جستجوی دوری، موانا، توربو، بامبی، علاءالدين، 6 ابرقهرمان، جوجه كوچولو، فيلم سينمايي شهر موش ها (البته فكر نمی كنم الآن كسی دیگر سراغی از این انیمیشن بگیرد?)از پیشنهادات سایر والدینی که کودک حساس دارند استفاده کنید. اگر شما هم پیشنهادی دارید با ما در میان بگذارید.برای آشنایی با کودکان بسیار حساس به کتاب کودک بسیار حساس مراجعه کنید. گل ارکیده گل ارکیده Wed, 14 Jul 2021 13:00:24 +0430 https://virgool.io/@goleorkidecom/%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B7-%D9%82%D9%88%D8%AA-%D9%88-%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-ikwebcxtegfm نویسنده: سهیلا یعقوبی اگر آدم بسیارحساسی باشید به اندازه کافی در تمام عمرتان در مورد نقاط ضعف و مشکلاتتان شنیده اید. حال وقت آن رسیده است که با دیدن نقاط قوتتان تعادلی در نگرشی که نسبت به خودتان دارید ایجاد کنید. در ادامه با 25 خصوصیت مثبت آدم های بسیار حساس را آشنا می شوید. باشد که نقطۀ آغازی برای قدردانی از خودتان باشد.آدم های بسیار حساس (HSPها) ...عموماً از بازی های اجتماعی مسموم همچون غیبت، شایعه پراکنی و بحث های غیرضروری دوری می کنند. آن ها به حفظ سلامت محیط و فضای روانی شان خیلی اهمیت می دهند. عموماً گرایشات عمیق معنوی و فلسفی دارند. کمتر آدم بسیار حساسی را پیدا می کنید که بدون جهت و هدف در زندگی اش حرکت کند. بینش و شهود قوی دارند. آن ها معمولاً می توانند نتیجه ی کارها در همان قدم های اول پیش بینی کنند. آن ها خیلی زود می فهمند که «این ره که تو می روی به ترکستان است». بهترین متخصصان زبان بدن هستند. آن ها دستگاه های دروغ سنج سیار هستند. پیشنهاد می کنم در مقابل آن ها دروغ نگویید و تظاهر نکنید ? به کیفیت کار اهمیت می دهند نه کمیت. تمام تلاششان را می کنند که بهترین کارشان را ارائه دهند و از اشتباهات جلوگیری کنند.هیجانات مثبت شدیدی را تجربه می کنند. آن ها با تمام وجود عشق می ورزند، زیبایی ها را می بینند و سرشار از حس شکرگزاری، رضایت و قناعت می شوند. آن ها چیزهای کوچکِ خوب را بزرگ می کنند، به همین دلیل خوشحال کردنشان کار دشواری نیست. به قول سهراب سپهری: «من به سیبی خوشنودم.» عموماً خلاقیت و نبوغ بالایی دارند. به همین دلیل در زمینه های هنری می توانند بدرخشند. همدلی و شفقت بالایی دارند. در دنیایی که اکثر مردم فقط کنجکاوند، حضور کسی که واقعاً اهمیت می دهد دلگرم کننده است. نسبت به جزئیات و ظرایف، آگاه هستند. این موضوع به آن ها کمک می کند تا خطرات و مسائل را به موقع شناسایی کنند و از اتفاقات ناخوشایند پیشگیری کنند. هم چنین این موضوع به آن ها کمک می کند از هنرهای ظریف و لطیف لذت ببرند. صادق، باوجدان و وظیفه شناس هستند. عموماً سنجیده حرف می زنند. آن ها از تأثیر کلامشان آگاهند. تمایل زیادی به درون نگری و خودشناسی دارند. آن ها به انگیزه ها، اعمال و احساسات خودشان فکر می کنند و معمولاً اطرافشان کتاب های روانشناسی زیادی پیدا می شود.فروتن و متواضع هستند. صرف نظر از این که چقدر در زمینه ای می دانند همچنان مایلند از دیگران یاد بگیرند. از متخصصین گرفته تا کودکان، همه می توانند معلم آن ها باشند.تمایل زیاد به تفکر، تعمق و تحقیق دارند. پیش از عمل فکر می کنند، اوضاع را بررسی می کنند و سپس وارد کار می شوند. پیش بینی، پیشگیری، برنامه ریزی و آینده نگری از نقاط قوت افراد بسیار حساس است که به آن ها کمک می کنند با آمادگی وارد چالش های زندگی شوند و غافلگری ها، خطرات و مشکلات را به حداقل برسانند. دوست دارند تعارضات را از راه های غیرخشونت آمیز حل کنند. آرامش و صلح عموماً از ارزش های اساسی آن هاست.عموماً هوش کلامی بالایی دارند. شنونده ی خوبی بودن، دایره لغات گسترده و خودآگاهی بالا عموماً نویسندگان بسیار خوبی از آن ها می سازد.آدم های بسیار حساس توانمندی بالایی در دیدن مسائل از زاویه های متعدد و رسیدن به یک تصویر جامع از آن دارند. این موضوع آن ها را از تعصب و قاطعیت بیهوده محافظت می کند.مهربانی و تلاش برای آسودگی دیگران هم از خصلت های مثبت HSPها است.در محیط های آرام تمرکز بسیار بالایی دارند. هم چنین آن ها تلاش و پشتکار بسیار خوبی دارند. در اکثر مواقع آدم های بسیار حساس آنچه را شروع کرده اند تمام می کنند. اثرپذیری عمیقی نسبت به چیزهای خوب و اتفاقات مثبت دارند. مشاوره، روان درمانی یا صرفا یک راهنمایی آگاهانه و دلسوزانه می تواند زندگی شان را متحول کند. هشیاری بالایی نسبت به محیط زیست و حقوق بشر دارند. آدم های بسیار حساس به خصوص آدم های بسیار حساسِ درونگرا، تمایل به ارتباطات معدود اما عمیق و صمیمانه دارند.وفاداری و تعهد محکمی نسبت به روابط صمیمانه ی خود دارند. بسیار حساس بودن به آن ها کمک می کند که دوست، همسر و پدر و مادر همدل و حمایت گری باشند.مشاهده گران ماهر و شنونده های بسیار خوبی هستند. HSPها عموماً افراد رازدار و قابل اعتمادی هستند. همان آدم های امن و پناهگاه هایی که وجودشان واقعاً جای شکر دارد.به ارزش ها و اصول خود به شدت متعهدند. وقتی چیزی برایشان مهم است واقعاً مهم است.برخی بسیار حساس بودن را منفی می دانند و مایه زحمت، برخی آن را مثبت می دانند و مایه ی رحمت، اما اگر واقع بین باشیم می فهمیم که ما نه سیاهیم نه سفید. ما خاکستری هستیم. به عبارت دیگر، بسیار حساس بودن یک ویژگی خنثی است، یک بسته ی درهم که خوب و بد کنار هم جمع شده اند. تنها وقتی که از خوبی هایش درست استفاده می کنیم و بدی هایش را ( که از زندگی کردن در یک دنیای غیرحساس ناشی می شود) مدیریت می کنیم به خودمان و دیگران نفع می رسانیم. آن وقت است که بسیار حساس بودن می تواند مایه افتخار و رحمت باشد.برای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس، مطالب گل ارکیده را دنبال کنید یا به صفحۀ اینستاگرام گل ارکیده سر بزنید. گل ارکیده گل ارکیده Tue, 13 Jul 2021 12:38:10 +0430 https://virgool.io/@goleorkidecom/%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%82%D8%A8%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D9%86-dwfztgx0i4tc نویسنده: سهیلا یعقوبی فرسودگی از تجارب آشنای آدم های بسیار حساس است. به هر حال زندگی کردن در دنیای غیرحساس و ادای پوست کلفت ها را درآوردن عواقب خودش را دارد ? اما با مراقبت کردن از خود می توانیم این عواقب را کمتر کنیم. در زیر راه هایی را آورده ام که امیدوارم برایتان مفید باشد:1.در صورت امکان بیشتر بخوابید. یک مغز بسیار حساس به زمان بیشتری برای استراحت و پردازش اطلاعات نیاز دارد.2. به بدنتان گوش بدهید. ببینید بدنتان الآن به چه چیزی نیاز دارد. آیا تشنه اید؟ گرسنه اید؟ آیا کمرتان احساس خستگی می کند و دوست دارید کمی کش و قوس به خودتان بدهید. به چه چیزی نیاز دارید؟3. با آدم های بسیار حساس دیگر دوست شوید. کمی احساس تعلق به دردتان می خورد.4. در مطالعه ی یک کتاب غرق شوید.5. درگیر هنر و خلاقیت شوید. لازم نیست حرفه ای باشید. می توانید صرفاً رنگ آمیزی کنید.6. چای یا دمنوش بنوشید. می توانید این کار را به بخشی از روتین روزانه ی تان تبدیل کنید.7. بنویسید. از احساساتتان گرفته تا برنامه های تان همه را روی کاغذ بیاورید. بگذارید مغزتان خالی شود.8. کسی را در آغوش بگیرید. آن فرد می تواند خودتان، یکی از نزدیکانتان یا حیوان خانگی تان باشد.9. اطرافتان را کمی مرتب کنید. شلوغی محیط می تواند شما را بیش برانگیخته کند.10. چند نفس عمیق بکشید. یا صرفاً به تنفستان توجه کنید.11. به موسیقی گوش کنید. موسیقی های بی کلام یا صدای طبیعت گزینه های بهتری هستند.12. از هر فرصتی که پیش می آید برای فاصله گرفتن از موقعیت ها و آدم های سمی استفاده کنید. شما سطل زباله ی مردم نیستید.13. برای یک روز یا بخشی از روزتان از شبکه های اجتماعی استفاده نکنید.14. تا جای ممکن، برای خودتان روتین نسبتاً مشخص روزمره ترتیب بدهید. بگذارید مغز بسیار حساستان احساس کند که زندگی کمی قابل پیش بینی است.15. دوش بگیرید. بگذارید آب، روز دشوارتان را بشوید و ببرد.16. ورزش کنید. اما شدت و نوع آن را براساس شرایط و تمایلتان انتخاب کنید.17. زمان تنهایی برای خودتان مشخص کنید. حتی چند دقیقه هم خوب است. با اعضای خانواده صحبت کنید که در این زمان، خلوتِ شما را به هم نزنند. اگر می خواهند شما صبور و مهربان باقی بمانید، نباید با این موضوع مشکلی داشته باشند :)18. آب بنوشید. مثلاً اگر برایتان ممکن است یک بطری آب در دیدتان بگذارید تا هرگاه از کنارش رد می شوید آب بنوشید و نسبت به میزان مصرف آن هشیارتر شوید.19. به طبیعت بروید یا عکس ها و ویدئوهای طبیعت را تماشا کنید.20.محرک های محیطی را کم کنید. صداهای غیرضروری را حذف کنید. نورها را کم کنید. امواج وای فای را مدتی قطع کنید.21. مراقبه کنید. انواع مختلفی از مراقبه وجود دارد. می توانید به کتاب ها یا وب سایت ها سربزنید و نوع مورد علاقه ی خودتان را انتخاب کنید. پیشنهاد من این است که ابتدا از مدت زمان خیلی کوتاه (در حد پنج دقیقه) شروع کنید.22. گاهی به خودتان سر بزنید. اسم خودتان را صدا بزنید. از کودک دروتتان بپرسید که حالش چطور است؟ چه احساسی دارد و شما چه کار می توانید برایش بکنید.اگر معمولاً اهل این کارها نیستید، اوایل حس عجیب و غریبی را تجربه می کنید. به خصوص مردان گاهی این نوع فعالیت ها را لوس بازی یا نشانه ضعف می دانند در حالی که مراقبت از خودتان باعث می شود قوی تر از قبل به زندگی باز گردید. پس با توجه به شرایطتان، یک یا دو فعالیت آرامش بخش را انتخاب کنید و در برنامه روزانه یا هفتگی یا حتی ماهانه ی تان بگنجانید. اگر تلاشتان مستمر نبود ناامیدنشوید. مراقبت های گاه و بیگاه همچنان بهتر از این است که خودتان را کاملاً فراموش کنید. از قدم های خیلی کوچک و آشنا شروع کنید. مطالعه ی این مطلب یک قدم بود که شما انجامش دادید.??? گل ارکیده گل ارکیده Mon, 12 Jul 2021 19:30:42 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A8%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%AE%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%88-%D8%B4%DB%8C%D9%88%DB%80-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D9%86-bsbzqmopzytd نویسنده: سهیلا یعقوبی آیا تا به حال پیش اومده فرزندتون در محیط های جدید، پرنور یا پرسروصدا بی قراری کنه و با تغییر محیط یا کم کردن نور و سروصداها آروم بگیره؟آیا تا به حال پیش اومده که فرزندتون رو قلقک بدید، اول بخنده و بعد بزنه زیر گریه؟آیا تابه حال پیش اومده با کلی ذوق براش جشن تولد بگیرید و اون تقریباً تمام مهمونی رو نق برنه و گریه کنه؟آیا تا به حال شده فرزندتون رو به مهمونی یا گردش بردید و شب که به خونه برگشتید اون نتونسته بخوابه؟آیا تا به حال پیش اومده که کودکتون به ملایم ترین طعم، بو، مزه، صدا یا تغییر کوچک در محیط واکنش شدیدی نشون بده؟در همه ی این موارد احتمالاً فرزندتون بیش برانگیخته شده بوده.بیش برانگیختگی زمانی اتفاق می افته که بچه ها با تجربه ها، فعالیت ها و محرک های حسی زیادی (بیش از حد تحملشون) مواجه می شن. تا به حال کامپیوترتون به خاطر باز کردن تعداد زیادی فایلِ پرحجم هنگ کرده؟ مغز ما هم می تونه هنگ کنه. این حالت برای همه می تواند پیش بیاید ولی بچه ها و آدم های بسیار حساس زودتر به این مرحله می رسن. بیش برانگیختگی پاسخی به یکی از سؤالات بزرگ والدین است: این بچه چشه؟ چرا "بی خودی" گریه می کنه. (که البته اصلاً بی خودی نیست.)پیشنهاد من به والدین کودکان بسیار حساس این است که تا جایی که می توانید از بیش برانگیختگی پیشگیری کنید زیرا متأسفانه وقتی بیش برانگیختگی رخ می دهد دیگر کار چندانی از دستتان بر نمی آید جز این که صبور باشید و فرزندتان را به مکان آرام تری ببرید؛ چرا که کاهش بیش برانگیختگی به زمان قابل توجهی نیاز دارد (حداقل 20 دقیقه). برای پیشگیری از بیش برانگیختگی ابتدا باید علائم آن را بشناسید.چطوری بفهمم فرزندم بیش برانگیخته شده؟علائم بیش برانگیختگی:مالیدن چشم هاگرفتن گوش هاگریه کردنجمع کردن دست و پاهاتلاش برای ترک محیطبازی کردن به تنهاییجیغ زدنقشقرق راه انداختن یا عصبانی شدن سر چیزهای ظاهراً کوچکناله و شکایت زیاد: خیلی گرمه، خیلی سرده، خیلی زِبره ...به هم ریختن خواب بعد از یه روز هیجان انگیزعدم تمایل به غذا خوردن وقتی که بایستی گرسنه باشد و ...چطور از بیش برانگیختگی فرزندم پیشگیری کنم؟1.مراقب باشید که کودکتان را هیجان زده نکنید. با بازی های خشن و شدید و صدای پر از هیجان او را از حال و هوای خودش بیرون نیاورید. وقتی کودک در حال و هوای خودش است یک دفعه جلوی او ظاهر نشوید.2.دور و برش را جمع کنید. اکثر اسباب بازی ها، گوشی های همراه، تصاویر و سایر سیسمونی های بامزه را از گهواره و سایر قسمت ها بردارید.3.صداهایی که نوزادتان می شنود را کاهش دهید. در تمام روز و همین طور در طول زمان خواب این کار را بکنید. پرده های بلند آویزان کنید، از موسیقی ملایم استفاده کنید، صدایتان را آرام و ملایم نگه دارید.4. روتین هایی ایجاد کنید که به نظر می رسد نوزادتان دوست دارد. در صورت امکان فعالیت های منظمی مثل به حمام بردن و تغذیه کردن را هر بار به شیوۀ همیشگی و در زمان یکسانی از روز انجام دهید.5. گشت وگذارها را کم کنید. برای مدتی این طرف و آن طرف رفتن ها را کم یا حذف کنید و مهمان نپذیرید.6. فقط از نرم ترین لباس های تمام نخ استفاده کنید. لباس هایی که ساده و مشابه روز قبل هستند.7. به تنظیم دما بیشتر توجه کنید. حواستان به تنظیم دمای اتاق و غذا و حمام باشد تا برای کودک شما دقیقاً مناسب باشد.8. زمان خواب را به طور ویژه ای آرامش بخش کنید. برای خواب یک روتین داشته باشید.9. نوزادتان را روی بدنتان حمل کنید. اگر کمرتان توانش را دارد، توصیه می کنم از یکی از سبک های مختلف حمل نوزاد استفاده کنید.10. نوزادتان را به فضای باز ببرید. هر روز برای مدتی، ترجیحاً برای خواباندنش، او را به هوای آزاد ببرید.11. اگر می توانید از اسباب کشی یا مسافرت در طول سال اول اجتناب کنید.12.خودتان را آرام نگه دارید. اگر می توانید از استرس دوری کنید. در اطراف نوزادتان عصبانی نشوید. او را از خشم برادر و خواهر محافظت کنید. اگر باید نوزادتان را پیش فرد دیگری بگذارید، مطمئن شوید که این فرد، گرم و مهربان و پاسخگو است.13. تا جایی که می توانید تجربه ی درد را کاهش دهید. با مشورت پزشک تلاش کنید درد لثه ها هنگام دندان درآوردن یا درد واکسن را کم کنید.یادتان باشد که کودک در دو سال اول زندگی به نظم و آرامش نیاز دارد. هیچ نیازی به مواجه شدن با چیزها و آدم های جدید نیست. برای جشن تولد گرفتن و مهمانی رفتن و اجتماعی کردن فرزندتان شانزده سال دیگر وقت دارید. ?برای اطلاعات بیشتر در مورد بیش برانگیختگی می توانید به فصل هفتم کتاب کودک بسیار حساس مراجعه کنید. گل ارکیده گل ارکیده Mon, 12 Jul 2021 18:50:53 +0430 https://virgool.io/@goleorkidecom/%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%87-%D9%88-%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%A7%D8%A8-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A8-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-gdu1iqewlt6q نویسنده: سهیلا یعقوبی آنچه برای یک کودک مناسب است برای دیگری مناسب نیست. کودکان بسیار حساس تجاربشان را عمیقاً تجزیه و تحلیل می کنند و توجه زیادی به جزئیات دارند بنابراین خرید هدیه و اسباب بازی برای آن ها نیاز به دقت و ظرافت بیشتری دارد. اگر مایلید تجربۀ خوشایندی برای آن ها رقم بزنید باید به چند نکتۀ مهم توجه کنید:هنگام خرید، محصول را بررسی کنید تا مطمئن شوید محتوای آن به خلق و خوی یک کودک بسیار حساس می خورد.بهتر است از خرید هر چیزی که رنگ و بویی از خشونت در آن وجود دارد- مثل تفنگ و ماکت ابزارهای جنگی- خودداری کنید. اگر این کار را کردید خودتان را برای سؤال های یک کودک بسیار حساس در مورد کاربرد و دلیل استفاده از آن در دنیا آماده کنید. اگر فکرکردید ولتان می کنند خیال کردید. ? اگر کودک در تلاش است عادتی را کنار بگذارد، از خرید هدیه ای که ممکن است دوباره آن عادت را جرقه بزند، خودداری کنید. مثلاً برای کودکی که در تلاش است عادت نوشیدن از شیشه شیر یا نی را کنار بگذارد، لیوان یا قمقمه ی نی دار نخرید.در خرید اسباب بازی به محدوده ی سنی توجه کنید. شما می خواهید کودک هنگام بازی احساس توانمندی کند.انتظار نداشته باشید که کودک به سرعت با هدیۀ شما ارتباط برقرار کند و واکنش دلخواهتان را نشان دهد. ممکن است چند روز طول بکشد تا یک کودک حساس به سراغ اسباب بازی جدید برود. اسباب بازی هایی که صدای بلند و ناگهانی دارند ممکن است کودک را بترساند. هم چنین تعداد زیاد اسباب بازی احتمال بیش برانگیختگی کودک را بالا می برد. پس ترجیحاً از والدین بپرسید که کودکشان چه می خواهد تا اسباب بازی تکراری یا نامناسبی را نخرید.به خصوص در دو سال اول، واکنش شدید و اغراق آمیز شما هنگام باز کردن یک هدیه می تواند یک کودک بسیار حساس را به هم بریزد.هنگام خرید کتاب، از خودتان بپرسید که مایلید کودک از این کتاب چه چیزی یاد بگیرد. از خرید کتاب داستان هایی که نوعی دلهره، تهدید و ترس را به کودک القا می کند، خودداری کنید. اول خودتان کتاب را مطالعه کنید. تصاویر ترسناک- مثل هیولا، غول و ...- برای کودکان بسیار حساس مناسب نیستند.نمونه هایی از هدیه های خوب برای کودکان بسیار حساسچادر بازی کودک : فرصتی برای کاهش محرک های محیطی فراهم می کند. ترجیحاً چادرهای نخی را تهیه کنید.شن بازی، خمیر بازی، ژل بازی: کودک را با بافت های متفاوت آشنا می کند. با این حال اگر کودک از حس چسبندگی این مواد خوشش نمی آید مجبورش نکنید.ترامپولین و سرسره: باعث افزایش اطمینان کودک نسبت به توانایی اش درحفظ تعادل می شود.عروسک نرم: البته در خرید عروسک و پتو به جنس آن توجه کنید. بعضی جنس ها باعث بروز حساسیت می شوند.لگو و پازل: کودکان بسیار حساس توجه زیادی به جزئیات دارند به همین دلیل بازی هایی که این توانمندی را به کار می گیرند برایشان خیلی لذت بخش است.دفتر نقاشی، مداد رنگی، آبرنگ: فرصتی برای ابراز خلاقیت بالای کودکان بسیار حساس فراهم می کند. اگر امکانش را دارید یکی از دیوارهای خانه را برای این کار اختصاص دهید.دفتر خاطرات کودکانه: فرصتی برای پردازش و برون ریزی احساسات در اختیار کودک قرار می دهد.عروسک نگرانی خور: عروسک هایی که کودک می تواند نگرانی خود را به آن بگوید یا نگرانی اش را روی کاغذ بنویسد و در دهان آن بگذارد. این کار می تواند به کاهش اضطراب و خواب بهتر کودک کمک کند.عروسک نگرانی خور (worry eater)و در آخر، کتاب؛ به خصوص کتاب هایی که به شناخت و مدیریت احساسات، کنار آمدن با اشتباه ها، پذیرش تفاوت ها و دوست یابی می پردازند؛ مثل کتاب راب و سنجاب، پرنده بادکنک خرس، این کتاب پر از اشتباه است، ساختن فوق العاده است، دستی که بوسه می زند و ...حال، با توجه به آنچه که از این مقاله آموخته اید، به این سؤال پاسخ دهید:فرض کنید می خواهید احساسات مختلف را به یک کودک آموزش دهید. کدام یک از گزینه های زیر برای یک کودک بسیار حساس مناسب تر است؟ (در قسمت نظرات پاسخ دهید)الف. کتاب هیولای رنگ ها ب. فلش کارت احساساتبرای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس مطالب گل ارکیده را دنبال کنید یا به صفحه اینستاگرام گل ارکیده سر بزنید. گل ارکیده گل ارکیده Mon, 12 Jul 2021 13:44:52 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-gmnjsqyeqkis نویسنده: سهیلا یعقوبی یکی از روزهای بهار 98 بود که تصمیم به ترجمۀ کتاب کودک بسیار حساس گرفتم و حالا هر روز به تصمیم آن روزم افتخار می کنم. یکی از دلایلش بازخوردهایی است که از والدین کودکان بسیار حساس گرفتم. کسانی که به من گفتند با خواندنِ این کتاب دیدشان نسبت به فرزندشان تغییر کرده است، می توانند نقاط قوت فرزندشان را ببینند، چالش های پیش رویشان را به پای بسیار حساس بودنِ فرزندشان در این دنیای غیر حساس می گذارند، نه لوس یا غیراجتماعی بودنش و این باعث شده است که با درک و مهربانی بیشتری با فرزندشان رفتار کنند و حتی به قول مادر عزیزی:«از وقتی فهمیدم رفتارهای فرزندم به خاطر بسیار حساس بودنشه بیشتر دوستش دارم.»همین یک جمله کافی است برای این که من حس کنم کار خودم را کرده ام. تا این جا، به نظر می رسد که کتاب کودک بسیار حساس تکلیفش را خیلی خوب انجام داده است. در زیر می توانید بخشی از نظرات خوانندگان کتاب را بخوانید:«امیدوارم هر پدر مادری وقت بذاره و این کتاب رو بخونه، درسته که حجمش زیاده اما اگر بچه ی حساس داشته باشین می دونید که خیلی جاها براتون سؤال پیش اومده و بی جواب مونده ، این کتاب جزء به جزء و کاملاً شفاف روش برخورد رو توضیح داده و بهتر از اون این هستش که بعدش خیالتون راحت میشه که حساس بودن بچه تون نشانه ی قدرتش و سطح بالای درک و توانش هست و بابت این ویژگیش به جای نگرانی ، خوشحال می شین. واقعاً بعد این کتاب بچه ام رو به صورت منطقی و واقعی دیدم و ناراحتی ای که از خیلی رفتارهاش داشتم کاملاً از بین رفت و دیگه با دیدن رفتارهاش و حساسیت هاش از دستش عصبانی یا ناراحت نمی شم و کاملاً درکش میکنم و خیالم راحته که روان بچه ام کاملاً نرمال و سالمه و کافیه من شکل رفتار با اون رو یاد بگیرم تا باهاش یه رابطه ی خوب داشته باشم و یه انسان سالم تربیت کنم.»«برای هر مادری با کودک حساس لازمه تا آگاهی پیدا کنه که هم به خودش و هم به کودکش کمتر آسیب بزنه»«بسیار عالی بود حتما پیشنهاد می کنم به والدینی که کودک حساس دارند، به قول نویسنده گل ارکیده پرورش می دهند، این کتاب رو بخرن و بخونن»«کتابی خوب با ترجمه ای خوب»«کتاب به درد بخوریه. یعنی به واقعیت نزدیکه تا تعاریف کلیشه ای»«کتاب، قطور و در عین حال سبکه. ترجمه ی کتاب روان و واضحه و مترجم چون خودش کارشناس ارشد روانشناسی بالینیه، خیلی جاها زیرنویس و پی نوشت و توضیحات مفیدی به مطالب اضافه کرده.»«سلام خانم یعقوبی می خواستم از ته ته دلم ازتون تشکر کنم برای این که کتاب کودک بسیار حساس رو معرفی کردین. شما منو از تاریکی بیرون کشیدین و امید دارم روشنایی همیشه تو زندگیتون باشه. من همسر یک آقای بسیار حساس و مادر یه دختر 5 ساله بسیار حساسم که سالهاست از طرف دیگران سرخورده میشم به خاطر رفتارهای همسر و دخترم و تقریباً با همه قطع رابطه کردم. مشکل نبودن رابطه با اونا نبود مشکل این بود که خودمو سرزنش می کردم و نمی دونستم چطور برخورد کنم. ممنونم از شما. »«در حال خوندنشم.. یه جاهایی انگار کودکی خودمه... و الآن کودکی پسرم. ممنون از ترجمه ی روان و خوبتون.»«واقعاً به من که فهمیدم پسرم تو قشرکودکان بسیار حساس هست خیلی کمک کرد و مهمترم اینکه راه کارهای خوبی هم ارائه میده»«آخ که چقدر سخت بود! من با همه ی این ها روبرو بودم و نمی دونستم چرا بچم این طوریه و فقط می ترسیدم که مبادا اختلالی داره که این شکلیه. ازتون خیلی ممنونم که اطلاع رسانی می کنید. حتی اگر یک مادر رو از جهنم فکری که توش دست و پا می زنه نجات بدید کارتون یه دنیا ارزش داره سپاسگزارم»«خیلی ممنونم بابت راهنمایی های دقیق و کاملتون.? بسیار مشتاقم زودتر کتاب شارژ بشه تا تهیه اش کنم و بخونمش. دیروز تولد پسرکم بود و غافلگیری بخشی از روشی که من بلدم برای خوشحالی عزیزانم. اما پسرک هر بار که غافلگیرش می‌کردم با هدیه یا...اصلاخوشحال نمی‌شد و ناراحت می شد و تا می‌تونست نق می‌زد. فکر می‌کردم داره خودشو لوس می کنه و احساس می‌کردم با تمرین باید تربیتش کنم تا بفهمه سوپرایز شدن یه اتفاق قشنگه و تو باید خیلی هم دلت بخواد که سوپرایز شی.این چند روز بعد خواندن مطالب شما و دیدن ویدئوهاتون به درک خاصی رسیدم. خلاصه که برای تولدش سوپرایزش نکردم و قدم به قدم از لباس تا تزئین تولد و همه چی آروم با خودش و نظر خودش رفتم جلو. پر انرژی و خنده رو و خوشحال بود. هی بهم می گفت مامان جووونم. از تولد و مهمونیش واقعاً لذت برد. من هم واقعاً از تک تک لحظات تولد لذت بردم‌. البته شبش نه اون درست خوابید و نه من. واقعاً ممنونم ازتون.?به درک خاصی هم از خودم رسیدم. دیگه در آستانه سی و پنج سالگی می‌خوام دست از سااال ها جنگیدن با خودم و حساسیت هام بردارم و کمی با آرامش و با کنار اومدن با خودم و ویژگی هام زندگی کنم.»برای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس، مطالب گل ارکیده را دنبال کنید یا به صفحۀ اینستاگرام گل ارکیده سر بزنید. گل ارکیده گل ارکیده Wed, 19 May 2021 13:23:42 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%DA%AF%D8%B1%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D9%88%D9%86%D8%A8%D8%B1%DA%AF-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-pueelw9anda6 نویسنده: سهیلا یعقوبی گرتا تونبرگ یک فعال محیط زیست سوئدی است که از سال 2018 فعالیت های خود را برای اطلاع رسانی دربارۀ بحران آب و هوایی و زیست محیطی آغاز کرده است. گرتا تونبرگ اولین بار در سال ۲۰۱۱، هنگامی که ۸ سال داشت، از تغییرات جوی و گرم شدن زمین با خبر شد. این اطلاعات به شدت او را تحت تأثیر قرار داد، برایش سؤال بود که وقتی شرایط زیست محیطی زمین این قدر بد است، چرا کار و کوششی برای بهبود شرایط صورت نمی گیرد. چرا هیچ محدودیتی اعمال نمی شود؟ سرانجام وقتی 11 ساله بود دچار افسردگی شد، دست از حرف زدن و غذا خوردن برداشت. بعدها او تشخیص سندروم آسپرگر (که هم اکنون اختلال طیف اوتیسم، بدون نقایص زبانی و شناختی، نام گذاری می شود) را دریافت کرد.به تدریج گرتا تصمیم گرفت به جای افسوس خوردن کاری انجام دهد. او از خود و خانواده اش شروع کرد، گیاهخوار شد و پدر و مادر اش را متقاعد کرد تا شیوه زندگی خود را تغییر دهند، مثلاً از مصرف گرایی، مسافرت‌های هوایی یا خوردن گوشت پرهیز کنند. اما او می دانست که تا وقتی که سیاست مداران مشکل گرمایش زمین را نادیده می گیرند تغییر چشمگیری در سطح کلان اتفاق نخواهد افتاد. بنابراین هنگامی که 15 سال داشت با در دست داشتن تکه مقوایی که روی آن نوشته بود «اعتصاب مدرسه ای برای شرایط اقلیمی» روبروی پارلمان سوئد اعتراضش را نشان داد. حرکت کوچکی که به زودی به سایر نوجوانان نیز سرایت کرد و جنبش «جمعه ها برای آینده» را به راه انداخت.کودک افسردۀ دیروز هم اکنون، در سن 18 سالگی، جوان پرشور و مصممی است که به غم و خشمِ کاملاً موجهِ خود جهت داده است. حرکت کوچکی که در سکوت و تنهایی، و با در دست داشتن یک مقوا در روبروی پارلمان سوئد شروع شد، به سخنرانی هایش در همایش جهانی تد، پارلمان اروپا و سازمان ملل کشیده شد. او از تریبون های مختلف برای رساندن پیامش استفاده می کند، او در سخنرانی هایش شواهد پژوهشی دربارۀ گرمایش زمین را بیان می کند و از رهبران دنیا می خواهد به واقعیت های علمی گوش دهند. او به صراحت حرفش را می زند و برای خوشحال کردنِ دیگران خودش را سانسور نمی کند. گرتا تونبرگ به خاطر تلاش های بی وقفه اش برای آگاه کردن سیاست مداران از تغییرات اقلیمی تا کنون دو بار نامزد جایزۀ صلح نوبل شده است. هم چنین او شخصیت سال «مجله تایم» (2019) و برندۀ «جایزه زیست صحیح» است.من فکر می کنم که گرتا تونبرگ، یک آدم بسیار حساس (HSP) نیز هست. آدم های بسیار حساس وجدان اجتماعی و زیست محیطی بسیار قوی ای دارند، آن ها به ظرایف و خطراتی توجه می کنند که اغلب اوقات از چشم اکثریت پنهان می ماند و از این طریق می توانند تصویر کلی و آیندۀ بشریت را متصور شوند، هم چنین آن ها به شدت تحت تأثیر وقایع و خطرات ناگوار قرار می گیرند و هیجانات شدیدی را تجربه می کنند، چیزی که به وضوح در گرتا تونبرگ دیده می شود. تجربۀ هیجانات شدید باعث شده است گرتا نتواند بی تفاوت باشد.او می گوید:«باید کاری کنید. باید کارهای غیرممکن را انجام دهید. چون تسلیم شدن اصلاً یک گزینه نیست. من رویایی دارم که صاحبان قدرت و رسانه ها با این بحران به عنوان یک موضوع اضطراری رفتار کنند، چون واقعاً همین است.» رؤیایی که به اعتقاد خودش هنوز موفقیتی در آن کسب نکرده است.هم چنین، گرتا مثل اکثر آدم های بسیار حساس از مرکز توجه بودن خوشش نمی آید:«من دوست ندارم مرکز توجه باشم من به این شرایط عادت ندارم. تمام زندگی ام من آن دختر نامرئی ای بوده ام که هیچ کس نمی دیده یا نمی شنیده»فقط والدینی که کودک بسیار حساس دارند می توانند بفهمند که افرادی همچون گرتا تونبرگ چه کار دشواری را انجام می دهند.با این حال، گرتا تونبرگ نمونه بارز این واقعیت است که بسیاری از رفتارها و فعالیت های ما بیش از آن که از ویژگی های ما نشأت بگیرد، از ارزشهایمان نشأت می‌گیرد. ما می توانیم حساس، درونگرا یا حتی تا حدودی اوتیستیک باشیم اما ارزشهایمان ما را از این طرف دنیا به آن طرف دنیا می کشاند، ما را وسط جمعیت می برد، بلندگو دستمان می دهد و مجبورمان می کند که حرف بزنیم. ارزش هایمان تعیین می کند که ما برای چه چیزی بجنگیم.حالا بیایید ببینیم که ما از زندگی گرتا، به عنوان یک نوجوان بسیار حساس، چه درس هایی می توانیم یاد بگیریم؟اول از همه زندگی گرتا یاد آور این نکته است که کودکان و نوجوانان بسیار حساس به سرعت از مرحله ی نوجوانی می گذرند و مایلند خیلی زود بزرگ شوند. آن ها کودکان بالغِ اطراف ما هستند. همان طور که الین ارون در کتاب کودک بسیار حساس می گوید:«خبر خوبی که دربارۀ نوجوانان حساس دارم برای والدین و جامعۀ­شان بسیار مسرت­ بخش است. نوجوانان حساس بسیاری از مشکلاتِ نوجوانان دیگر را ندارند. آن­ها به محض این­ که می­ فهمند چه چیزی را در پیش دارند، معمولاً هر چه زودتر نقش بزرگسال را بر عهده می­ گیرند و تقریباً انگار از روی مرحلۀ نوجوانی می­ پَرند. آن­ها سعی می­ کنند در خانه و با آدم های دیگر با­ملاحظه و مهربان رفتار کنند. این امر ممکن است آن­ ها را در مدرسه به سوی جبهه گرفتن در مقابل قلدری یا هرگونه بی عدالتیِ دیگر سوق دهد.»نکته مهم دیگر، پشتکار، تعهد و روحیۀ جنگندۀ گرتا تونبرگ در راه اطلاع رسانی درباره ی وضعیت زیست محیطی دنیا است. من فکر می کنم هیچ کس مصمم تر و پرشورتر از جوان بسیار حساسی نیست که در زندگی اش معنا و صدایی دارد. وقتی از احساسات شدید نوجوان بسیار حساستان شکایت می کنید، این نکته را به یاد داشته باشید که بدون این احساسات شدید شوقی نبود، تلاش و پشتکاری نبود. ما افراد بسیار حساس شاید فرسوده شویم ولی تسلیم نمی شویم. گریه هایمان را می کنیم، فریادهایمان را می زنیم و دوباره بلند می شویم. مسلماً هیچ چیز به اندازه ی درد به ما انگیزه نمی دهد، دردِ همراه با احساسات شدید باعث می شود ما آدم های بسیار حساس از آنچه همه می گذرند، نگذریم و کاری را که همه دیر یا زود رها می کنند، ما ادامه دهیم. بدون احساسات شدید هیچ قله ای فتح نمی شد، هیچ شعری سروده نمی شد، هیچ اعتراضی به بی عدالتی صورت نمی گرفت. بدون احساسات شدید هیچ گرتایی نبود.گرتا تونبرگ، سازمان ملل متحد، 2019علاوه بر آن، نوجوانان بسیار حساس شدیداً به معنی و هدف نیاز دارند. بی معنی و بی هدف بودنی که برای خیلی از نوجوانان و حتی بزرگسالان عادت شده است، نوجوانان بسیار حساس را خیلی آزار می دهد. به همین دلیل باید کمکشان کنیم تا ببینند چه چیزی برایشان مهم است. بدون شناسایی معنی و هدف، گذراندن زندگی برای یک آدم بسیار حساس خیلی سخت می شود. ما بدون داشتن معنی و هدف زیر بار سیاهی و بی رحمیِ این دنیا له می شویم. آخر چطور بدون هیچ دلیلی این حجم از احساسات شدید را تحمل کنیم؟ نوجوان بسیار حساس شما به گوشی هوشمندِ آخرین مدل و لباس مارک نیاز ندارد؛ او به معنی و هدف نیاز دارد. هرچند این معنا ممکن است در دوره های مختلف تغییر کند و یا به یک فرآیند طولانی تبدیل شود، اما همین که نوجوان شما برای بهبود خودش و محیط اطرافش تلاش می کند یعنی شما کارتان را انجام داده اید.نکته مهم دیگر دربارۀ گرتا تونبرگ، نگرش سازندۀ او نسبت به تفاوت هایش است. گرتا که در کودکی مورد قلدری قرار گرفته بود، همچنان مورد تمسخرها و آزارهای زیادی از سوی سیاست مدارانِ کودک مآب قرار می گیرد، سیاست مدارانی که قلدری را تا حدی پیش می برند که حتی توئیتر هم دیگر آن ها را تحمل نمی کند.با این حال، او  نگرش سازنده ای را در مقابل این قلدری ها اتخاذ کرده است:«وقتی آدمهای متنفر و قلدر به ظاهر و تفاوت هایتان ایراد می گیرند، معنایش این است که آن ها چیز دیگری پیدا نکرده اند. و آن وقت است که شما می دانید دارید برنده می شوید.»هرچند برخی تلاش می کنند با اشاره به اختلال روانشناختی او حرف هایش را از اعتبار بیندازند، اما او نگرش متفاوتی نسبت به خودش دارد:«من سندروم آسپرگر دارم و این یعنی من از افراد عادی جامعه کمی متفاوتم. در شرایط مناسب، متفاوت بودن یک قدرت فوق العاده است»البته تاثیر فرهنگ و محیطی که گرتا در آن متولد شده است را نیز نباید در موفقیت او دست کم گرفت. خانواده و همین طور کشور و فرهنگی که به تفاوت ها احترام می گذارد نه تنها راه جوانان بسیار حساس را هموار می کند بلکه در نهایت سرنوشت بهتری را برای خودش رقم می زند. برای مثال، در ژوئن سال ۲۰۱۹، راه‌آهن سوئد گزارش داد که تعداد سوئدی‌هایی که از قطار برای سفرهای محلی استفاده می‌کنند نسبت به سال گذشته ۸ درصد بیشتر شده‌ است که نشان دهندۀ نگرانی روزافزون مردم در مورد تأثیر سفرهای هوایی بر انتشار گازهای گلخانه ای است. به نظر می رسد بخشی از این حرکت مثبت، به خاطر خودداریِ گرتا از پرواز با هواپیما و در عوض، استفاده ی او از کشتی برای سفر به کنفرانس‌های بین‌المللی باشد. در اوت سال ۲۰۱۹، تعداد کتاب های کودکان حول موضوع بحران شرایط اقلیمی و فروش چنین کتاب‌هایی که همه با هدف توانمندسازی نوجوانان برای نجات سیاره زمین انجام شده‌است، دو برابر گزارش شده‌ است. ناشران این موضوع را به «اثر گرتا تونبرگ» نسبت می‌دهند. گرتا هم اکنون به عنوان یکی از تاثیرگذارترین سخنرانان دهه اخیر شناخته می شود. این موضوع نشان می دهد که از یک طرف، اندکی حمایت می تواند تأثیر خیلی زیادی روی نوجوانان بسیار حساس بگذارد و از طرف دیگر، نوجوانان بسیار حساس نیز می توانند به شدت تحول آفرین باشند.و حرف آخر،صرف نظر از این که اعتقادات گرتا تونبرگ چقدر افراطی هست یا نیست، چیزی که مسلّم است این است که والدینش به او در خانه صدا داده اند، صدایی که انعکاسش در چند قاره آن طرف تر هم شنیده می شود. پس اگر می خواهید دنیا صدای فرزندتان را بشنود، ابتدا در خانه صدای او را بشنوید.همان طور که الین ارون در کتاب کودک بسیار حساس می گوید، ما بیش از هر زمان دیگری به صدای آدم های بسیار حساس نیاز داریم:«دنیا به HSPهایی که با مهارت­ های کافی بزرگ شده­ اند، نیاز دارد. دنیا تشنه­ ی چنین افرادی است. هم اکنون ما به چه چیزی بیشتر از آدم­ هایی که با دقت فکر می­ کنند، عمیقاً احساس می­ کنند، جزئیات ظریف را درک می­ کنند و در نهایت به یک تصویر بزرگتر در ذهن خود می­ رسند، نیاز داریم؟ البته ما به یک چیز، بیشتر نیاز داریم—و آن این است که چنین آدم­هایی شجاعت آن را داشته باشند که وقتی آدم­های غیرحساس به اندازه­ ی کافی نمی­ بینند، نمی­ اندیشند، و عمیقاً احساس نمی­ کنند، از محدودیت­ های خود فراتر روند و طوری حرف بزنند که این مردمان صدای آن­ها را بشنوند.»نویسنده: سهیلا یعقوبیبرای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس، مطالب گل ارکیده را دنبال کنید یا به صفحه اینستاگرام گل ارکیده (goleorkidecom@) سر بزنید. گل ارکیده گل ارکیده Fri, 30 Apr 2021 14:20:50 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D9%BE%D8%B3%D8%B1-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%BE%D8%B3%D8%B1%D9%85-%D8%B2%D9%88%D8%AF-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%87-j12zjt3veruo نویسنده: مُورین هیلی مترجم: سهیلا یعقوبی آنچه در این مقاله می خوانید: پسر بسیار حساس کیست؟ شما چطور می توانید به موفقیت و خوشحالیِ یک پسر بسیار حساس کمک کنید؟آیا پسر شما زیاد گریه می کند؟ آیا او تا به حال مورد آزار و اذیت قرار گرفته است؟ آیا او از زمان تنهایی و فضای آرام و بی سروصدای خودش لذت می برد؟ آیا او از خشونت،عمیقاً متأثر می شود؟ آیا او در درک احساسات و افکار شما خیلی تند و تیز است؟ اگر به یکی از این پرسش ها پاسخ مثبت دادید، احتمالاً شما یک پسر بسیار حساس را بزرگ می کنید. پسران بسیار حساس استعدادهای بی شماری دارند اما اگر بخواهید آن ها را به شیوۀ معمول بزرگ کنید، آن وقت ممکن است بچه های «دشواری» باشند.[مطالعات دکتر الین آرون، نویسندۀ کتاب کودک بسیار حساس، نشان می دهد که حدود 15 الی20 درصد کودکان، با ویژگی بسیار حساس بودن به دنیا می آیند؛ این ویژگی در هر دو جنس وجود دارد.]پسران حساس چه کسانی هستند؟هفتۀ گذشته، من در مطبم مراجعِ 11 ساله ای داشتم، به نام مَت. خانوادۀ مَت او را پیش من آورده بودند چون او مورد قلدری قرار گرفته بود و حالا این طور به نظر می رسید که از حرمت نفس پایین و افسردگی خفیف رنج می برد. وقتی از مت پرسیدم چه اتفاقی در مدرسه افتاده بود، او جواب داد: «دو نفر از پسرها عینکمو گرفتند، اونو شکستند و منو سر میز ناهارخوری در حالی که هیچ جا رو نمی تونستم ببینم، رها کردند.» همین طور که داستان را برایم تعریف می کرد، یک قطره اشک روی صورتش سرازیر شد.چه چیزی مَت را از کودکان دیگر متمایز می کند؟ جواب: او عمیقاً حساس است، او از شیوۀ رفتار کودکان دیگر به شدت متأثر می شود و مورد دیگر این که، او متفاوت است. مت در 11 سالگی، از همین سن کم، برای فیلم هایی که در ذهنش می بیند سناریو درست کرده است و از اکثر بزرگسالان، دربارۀ سینما بیشتر می داند. خلاقیت و نبوغ فوق العادۀ مت در این زمینه، به علاوۀ هشیاری شدید او نسبت به همۀ چیزهای زندگی اش، نشان می دهد که او احتمالاً یک کودک بسیار حساس است.[البته توجه داشته باشید که مورد قلدری قرار گرفتن لزوماً نشان دهندۀ این نیست که شما با یک کودک بسیار حساس سروکار دارید. برای آشنایی با نشانه های کودکان بسیار حساس، پرسشنامۀ کودک بسیار حساس را ببینید: «آیا کودک شما بسیار حساس است؟»]پسران بسیار حساس عمیقاً از گفته های دیگران، تصاویر ذهنی و محیط شان (مثل صدا، بو، مزه، بافت و غیره) متأثر می شوند. مت، آن قدر از آزار و اذیت های آن پسرهای قلدر ناراحت شده بود که فقط یادآوریِ آن لحظه اشکش را درآورد. اِیدنِ 8 ساله، یکی دیگر ازمراجعین بسیار حساس من است؛ او (برخلاف کودکان دیگر) نمی تواند صحنه های خشن فیلم ها را تماشا کند و مجبور است با کوچکترین نشانۀ خشونت، رویش را برگرداند. اِیدن هم یک نوازندۀ با استعداد است و فقط شنیدن سمفونی پنجم بتهون باعث می شود اشک در چشم هایش جمع شود.به بیان ساده، خلاقیت و نبوغ پسران بسیار حساس معمولاً سرجای خودش هست. با این حال می توان ناامیدی و درماندگی پدر و مادر(معلم یا هر بزرگسال دیگری) را درک کرد، وقتی شما دارید همان کاری را می کنید که مثلاً با برادر بزرگترش می کردید و آن موقع همه چیز خوب پیش می رفت اما حالا برای پسر دیگرتان مؤثر نیست. پسران بسیار حساس به یک شیوۀ تربیتیِ کاملاً جدید برای حمایت از موفقیتشان نیاز دارند (موفقیتی که کاملاً امکان پذیر است.)حمایت از موفقیت پسران بسیار حساسپسران حساس از رویکردهای تربیتی و آموزشی ای سود می برند که حساس بودنشان را به حساب می آورد و جشن می گیرد. بله، من می فهمم که این کار گاهی اوقات یک چالش بزرگ محسوب می شود، مثل وقتی که پسر بسیار حساس شما با گریه به خانه می آید اما دختر «معمولی» شما هیچ مشکلی ندارد. من کاملاً می فهمم که آن موقع، لحظه ای نیست که شما بخواهید به خاطر لذت های بزرگ کردن یک پسر حساس رقص و پایکوبی کنید. اما من قول می دهم که حساس بودنش بزرگترین نقطۀ قوتش خواهد بود، نه برعکس.پسران حساسی که موفق می شوند، این درس ها را یاد می گیرند:- حساس بودن یک نقطۀ قوت است. فرهنگ ما غالباً این طور به ما یاد می دهد که پسرها پوست کلفت و محکم هستند، به راحتی از موضوع ها می گذرند و چیزها را فراموش می کنند؛ در حالی که همیشه این طور نیست. پذیرشِ حساسیت ذاتیِ یک کودک به عنوان یک نقطۀ قوت به جای یک مشکل، نقطۀ عطف زندگی پدر و مادرها است. این یعنی شما دیگر پسرتان را برای این که شبیه بقیۀ بچه ها باشد تحت فشار نمی گذارید، بلکه او را برای همین کسی که هست دوست دارید– برای همین احساسات عمیق، پاسخ های ظریف، استعدادها و دیدگاه های منحصربفرد، برای همۀ این ها قدرش را می دانید.مثلاً، من به والدین اِیدِن کمک کردم تا نبوغ و خلاقیت استثنایی او را ببینند، نبوغ و خلاقیتی که همراه با حساس بودنِ عمیقش می آید. حساس بودن یک بستۀ پیشنهادیِ درهم است. پدر و مادر ایدن باید یاد بگیرند که چطور به راحت نبودنِ پسرشان با جمعیت و شلوغی و بی علاقگی اش به فیلم های ظاهراً عادی احترام بگذارند و چطور او را به شیوه ای پرورش دهند که حساس بودنش را مایۀ منزلت می داند (نه مایۀ زحمت). چنین دانشی این قدرت را دارد که همه چیز را به سمت و سوی بهتری هدایت کند. واقعاً همین کار را هم کرده است!- متفاوت بودن خوب است. طبیعی است که بچه ها می خواهند شبیه بچه های دیگر باشند و در جمع پذیرفته شوند. اما یک پسر بسیار حساس اغلب اوقات این طور نیست. وقتی هم کلاسی های مت عینکش را برداشتند و زیر پا له کردند و با خنده او را ترک کردند، مت متوجه این موضوع شد. مت این موضوع را به دل گرفت و گریه کرد، تا جایی که پدرو مادرش او را از مدرسه بردند.چنین تجربه ای می تواند حرمت نفس مت را نابود کند یا این که برعکس، نقطۀ عطف زندگی او شود، همان جایی که او کم کم یاد می گیرد به نظر و قضاوت دیگران اهمیتی ندهد و منحصر به فرد بودنش را به عنوان یک خصوصیت مثبت ببیند. من می توانم این خبر خوب را به شما بدهم که مت با مثبت دانستن تفاوت هایش، پیشرفت های چشمگیری را تجربه می کند (فراموش نکنیم که مبتکران بزرگِ این سیاره هم اساساً متفاوت بودند. آن ها هم احتمالاً بسیار حساس بودند.)در کتاب بعدی ام، پرورش کودکان شاد: چطوراعتماد به نفس، موفقیت و خوشحالی را در وجود فرزندتان بکارید، من در این باره صحبت می کنم که چطور به بچه ها کمک کنیم تا از چالش ها و سختی های زندگی به عنوان سکوی پرتابی برای موفقیتشان استفاده کنند. همۀ بچه ها باید این درس را یاد بگیرند، به خصوص بچه های بسیار حساس.- مراقبت از خود، موضوع خیلی مهمی است. پسرها وقتی از دوچرخه می افتند و زانویشان کبود می شود، مایلند لباس هایشان را بتکانند، ادامه بدهند و به روی خودشان نیاورند. آن ها نمی خواهند به نظر آزرده یا ضعیف برسند. اما پسر بسیار حساس باید ابتدا مراقبت بی چون و چرا از خودش را یاد بگیرد- او باید یاد بگیرد که کِی موقعیت را ترک کند، کی از خودش مراقبت بهتری بکند و بعد وقتی سرحال تر و قوی تر است دوباره به موقعیت برگردد.یاد گرفتن این مطلب که چطور یک پسر بسیار حساس باشی و در این دنیای نه چندان حساس راهت را پیدا کنی، موضوع مهمی است. این همان جایی است که آن ها می توانند یاد بگیرند چطور بهترین و شادترین زندگی شان را پیش ببرند.موفقیت امکان پذیر استبه عنوان یک مربی پرکار در حیطۀ فرزندپروری، من با آدم هایی از سراسر دنیا کار می کنم تا به آن ها کمک کنم پسران (و دختران) حساسشان را طوری بزرگ کنند که همانی باشند که برای بودنش به اینجا آمدند. مدل های قدیمی فرزندپروری برای این بچه ها جواب نمی دهد، آن ها به رویکرد کاملاً جدیدی نیاز دارند، رویکردی که حساس بودنشان را محترم می شمارد و آن را پایه و اساس بزرگترین استعدادهایشان می داند.منبع:https://www.psychologytoday.com/us/blog/creative-development/201106/the-highly-sensitive-childعبارات داخل علامت قلاب [] را مترجم اضافه کرده است.برای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس، مطالب گل ارکیده را دنبال کنید یا به صفحۀ اینستاگرام گل ارکیده سر بزنید. گل ارکیده گل ارکیده Wed, 24 Feb 2021 22:20:18 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%90-%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-mmthuclbsa92 نویسنده: مُورین مترجم: سهیلا یعقوبی مادرِ عزیزی که کودک بسیار حساس داری می خواهم بدانی که من تو را می بینم و تو به هیچ وجه تنها نیستی. وقتی فرزندت کنار زمین نشسته یا وقتی بعد از مدرسه شدیداً خسته و آشفته است، من می دانم تو چه حسی داری. وقتی انگار هیچ کس نمی فهمد که تو هر روز چه شرایط دشواری را پشت سر می گذاری، مطمئن باش که من می فهمم، چون خودم تجربه اش کردم و همچنان هر روز همراه با تو تجربه اش می کنم. بزرگ کردنِ یک کودک بسیار حساس مثل یک ترن هوایی عاطفیِ پر پیچ و خم است و من در صندلی جلو، کنار تو، کمربند ایمنی ام را محکم بسته ام!بزرگ کردن یک کودک بسیار حساس در این دنیای بی رحم کار سختی است. احساس گناه و شک و تردیدهای تو کاملاً عادی است. روزهایی هست که تحملت تمام می شود، روزهایی که حس می کنی مادر خیلی بدی هستی. از خودت می پرسی: آیا من دارم بهترین و مناسبترین کار را برای فرزندم می کنم؟ آیا من بهترین فرد برای این وظیفۀ مهم هستم؟ آیا اوضاع و احوالش خوب خواهد بود؟ آیا در مدرسه دوستی خواهد داشت که با او غذا بخورد و بازی کند؟ همین واقعیت که شما این سؤالات را از خودتان می پرسید ثابت می کند که کودک شما خیلی خوش شانس است که شما را مادر صدا می زند.احساس می کنید همیشه دست به عصا راه می روید، خیلی محتاط و مراقبید، چون روحتان هم خبر ندارد که چه چیزی باعث انفجار هیجانی بعدی می شود. آیا سشوار دستشویی سروصدای زیادی خواهد داشت؟ آیا جشن تولد خیلی شلوغ و آشفته خواهد بود؟ وقتی سرو کله ی احساس درماندگی و خشم پیدا می شود، شما قربانی اصلی فرزندتان می شوید، او همه چیز را سر شما خالی می کند چون با شما از همه بیشتر احساس امنیت می کند. او می داند که شما مثل بقیۀ دنیا او را قضاوت نمی کنید.من از حس درماندگی و بیچارگی تو خبر دارم، وقتی سعی می کنی اول صبح برای درست کردن کش جوراب یا موقع صرف غذا برای دوست نداشتن طعم غذا به فرزندت کمک کنی، من از حس درماندگی و بیچارگی تو خبر دارم.کاسۀ صبرت دارد لبریز می شود، چون با خستگی ناشی از شب بیداری ها می جنگی.من احساس دلشکستگی تو را درک می کنم وقتی فرزندت می ترسد از تو جدا شود. فقط تو می دانی که او چقدر شجاع است که روزش را پشت سر می گذارد، آن هم در شرایطی که شدت همه چیز برایش زیاد است.من غمگینی تو را می بینم وقتی فرزندت برای پیوستن به گروه همسالانش چقدر تلاش و تقلا می کند، در حالی که بچه های دیگر راحت و بی دغدغه برای خودشان می چرخند.و همین طور احساس حسادتی که درونت شعله می کشد، وقتی می بینی مادرهای دیگر در پارک، استخر یا سالن های ورزشی دیگر با هم معاشرت می کنند، من با آن احساس هم آشنا هستم. از خودت می پرسی چرا فرزندان آن ها می توانند با شادی و خوشحالی بازی کنند در حالی که فرزند من از ترس به من می چسبد؟ این نوعی از تنهایی است که مادران دیگر نمی توانند درک کنند.من عزم و ارادۀ محکم تو را می بینم برای این که حامی فرزندت باشی و در دنیایی که روح حساس او را در هم می شکند، برای کمک به او راهی پیدا کنی. تو به شکل خستگی ناپذیری سعی می کنی راهی پیدا کنی تا معلمان و مسئولین مدرسه را آموزش بدهی و به آن ها کمک کنی تا کودک تو را بفهمند. من آشنا هستم با احساس آرامش و آسودگی تو، وقتی مردم بالاخره می فهمند و همین طور با احساس خشمت وقتی مردم حرفت را نشنیده می گیرند.من تو را می بینم در حالی که با ترس فرزندت از شکست مبارزه می کنی، و همین طور شاهد تلاش هایت هستم برای این که به او یاد بدهی که کامل بودن افسانه است.در میان همۀ این تلاش ها و تقلاها، من شادی و خوشبختی را نیز می بینم. آنجا که دنیا کودک ترسویی می بیند، مادر قدرت و شجاعت می بیند.من خوشحالی تو را احساس می کنم، وقتی فرزندت کودکی را پیدا می کند که می تواند با او ارتباط برقرار کند و تو می بینی که او چه دوست خوبی می تواند باشد.من تو را می بینم که از سر غرور و افتخار اشک می ریزی، آن هنگام که فرزندت موفقیتی را کسب می کند که مادران دیگر آن را مسلم و بدیهی تصور می کنند چون کودکشان به راحتی آن را بدست آورده است.من آشنا هستم با شوق و ذوق خالصانه ای که از قلبت فوران می کند، وقتی می بینی فرزندت شجاعت پیدا می کند کاری را که تو می دانی برایش سخت است، انجام دهد. تو شاهدی همان طور که او موفق می شود، اعتمادبنفسش هم بیشتر می شود. وقتی او کاملاً آماده نیست، تو به او قوت قلب می دهی که به موقع اش به آن نقطه خواهد رسید. با هر سال جدیدی، چالش های جدیدی می آید. در مورد بعضی از این چالش ها تو می توانی به فرزندت کمک کنی، اما در مورد بعضی دیگر متوجه می شوی که فرزندت باید خودش به تنهایی با آن ها مواجه شود. او می داند که در این دنیای مدام در حال تغییر، می تواند به عشق و حمایت همیشگی تو تکیه کند.تو صدای او هستی وقتی نمی داند چه بگوید، تو قدرت او هستی وقتی هنوز به اندازۀ کافی شجاع نیست، تو سنگ صبور او هستی وقتی نیاز دارد همۀ احساساتش را بیرون بریزد. تو در او شجاعت و جسارتِ آرامی را می بینی که جز تو برای همۀ عالم و آدم ناپیدا است.تو فوق العاده ای. تو به اندازۀ کافی خوبی. تو مادری.ترجمه ای از سهیلا یعقوبی، مترجم کتاب کودک بسیار حساسمنبع:https://www.thehighlysensitivechild.com/a-letter-to-moms-of-highly-sensitive-children/برای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس، مطالب گل ارکیده را دنبال کنید یا به صفحۀ اینستاگرام گل ارکیده سر بزنید. گل ارکیده گل ارکیده Wed, 03 Feb 2021 15:50:32 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/10-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-dexlcqlv7ugh نویسنده: مُورین مترجم: سهیلا یعقوبی دربارۀ نویسنده مورین، مادر دو پسر بسیار حساس شش و نه ساله است؛ وقتی که بزرگترین فرزندش سه سال داشت، هنگام ملاقات با یک روانشناس، با عبارت «کودک بسیار حساس» و کتاب کودک بسیار حساس آشنا شد. کتابی که به گفتۀ خودش تحول آفرین و سرنوشت ساز بود؛ او متوجه شد که خودش هم یک آدم بسیار حساس است. مورین می گوید:«مأموریت من این است که به پدر و مادرها کمک کنم کودکان بسیار حساسشان را درک کنند و قدرشان را بدانند تا این بچه ها بتوانند بدرخشند.»یک کودک بسیار حساس چیزها را عمیقاً احساس می کند، گرایش دارد که چیزهای بیشتری را در محیطش متوجه شود، به راحتی بیش برانگیخته و کلافه می شود و اغلب اوقات پیش از عمل کردن، به دقت فکر می کند. اگر شما والد یک کودک بسیار حساس هستید احتمالاً متوجه شده اید که این خصوصیات باعث می شود او زندگی را کمی متفاوت تجربه کند. هر چند حساس بودنِ فرزندتان ممکن است شما را گاهی گیج یا درمانده کند، او برای رشد و شکوفایی اش به حمایت شما نیاز دارد. به همین خاطر، من در اینجا 10 موردی را آورده ام که فکر می کنم یک کودک بسیار حساس برای شاد بودن به آن نیاز دارد:1- پذیرفته شدنقبل از هر گونه پیشرفتی، باید از سوی والدین پذیرش وجود داشته باشد. بسیار حساس بودن چیزی نیست که از بین برود. بسیار حساس بودن یک ویژگی شخصیتی است نه یک اختلال، بنابراین تلاش برای تغییر فرزندتان فایده ای ندارد.یک کودک بسیار حساس نیاز دارد بداند که شما او را همان طور که هست دوست دارید و از صمیم قلب پذیرفته اید. این بچه ها مسائل را عمیق تر حس و احساس می کنند، پس حتماً باید بدانند که بسیار حساس بودن عیب و ایراد نیست.برای رساندن این پیام به فرزندتان که شما کنارش هستید و از او حمایت می کنید، پذیرش، اولین قدم است. معمولاً حداقل یکی از والدین یا اعضای خانواده دربارۀ بسیار حساس بودنِ کودک شک و تردید دارد، آن هم به دلایلی نظیر انکار واقعیت، سوءتفاهم و یا انگ و برچسبی که بسیار حساس بودن با خود به همراه دارد. یکی از مؤثرترین راه ها برای کاهش شک و تردیدها و افزایش درک و فهمِ این افراد، ارائۀ اطلاعات دقیق است که می تواند به سؤالاتشان پاسخ دهد و نگرانی هایشان را کم کند. کتاب کودک بسیار حساس یکی از منابعی است که در این زمینه می تواند به شما کمک کند.2- کمک برای مدیریت احساس ها و ترس هایشانخیلی مهم است که به عنوان پدر و مادر به فرزند بسیار حساستان کمک کنید تا او روی هیجانات اصلی اش اسم بگذارد. وقتی او با یک هیجان اساسی کلنجار می رود، با گفتن این جمله می توانید به او کمک کنید: «من می تونم ببینم که تو احساس عصبانیت، غمگینی، حسادت، خوشحالی و غیره می کنی.» این کار به آن ها کلمات لازم برای بیان احساساتشان را می دهد. این امر به تدریج باعث می شود او در آینده بتواند احساساتش را شناسایی کند و آن ها را به شیوۀ مؤثرتری با دیگران در میان بگذارد. شاید مایل باشید برای کمک به فرزندتان در جهت کار کردن با هیجاناتش استفاده از یک دفتر خاطرات را امتحان کنید.صرف نظر از این که از دیدگاه شما احساس ها یا ترس های کودکتان در هر موقعیت خاصی چقدر مسخره یا خجالت آور است، خیلی مهم است که احساساتش را تأیید و تصدیق کنید و آن را معتبر و باارزش بدانید.می دانم که این کار همیشه آسان نیست اما فرزندتان نیاز دارد که احساس درک شدن کند و با ابراز هیجانات خودش راحت باشد. از بیان حرف های آزاردهنده ای از این قبیل خودداری کنید: «این قدر حساس نباش» یا «آخه چیزِ به این بی خودی ناراحت شدن/ ترسیدن داره؟» به جای آن، یک پاسخ مثبت و سازنده که احساسات را معتبر می شمارد می تواند این طور باشد: «می بینم که خیلی به خاطر فلان اتفاق ناراحتی. من می فهمم که اون اتفاق باعث شده فلان احساس رو داشته باشی، دفعۀ بعد چه کار می تونیم بکنیم که شرایط رو برات بهتر کنیم؟»کمک کردن به یک کودک بسیار حساس در زمینۀ مدیریت احساس ها و ترس هایش برای هیچ کس آسان نیست. برای من که مطمئناً سخت بود. اما هرچه آگاهانه بیشتر تمرین کنید، آسانتر می شود. من قول می دهم که فرصت های زیادی برای تمرین پیش رو خواهید داشت. ?3- روتین یا برنامه روزانۀ قابل پیش بینییک روتین ثابت و نظم و ترتیبِ قابل پیش بینی بدون شک از چیزهایی است که یک کودک بسیار حساس برای شاد بودن به آن نیاز دارد. اکثر HSCها (یا همان کودکان بسیار حساس) از غافلگیر شدن خوششان نمی آید، بنابراین روتین ها خیلی برایشان مفید است. اغلب اوقات HSCها وقتی پای چیزهای ناشناخته یا تغییر و تحول وسط می آید، اضطراب پیدا می کنند. بنابراین آگاهی از اتفاقات پیش رو به آن ها کمک می کند که بیشتر احساس کنترل کنند.روتین های قابل پیش بینی به خصوص برای زمان خواب و زمان غذا مهم هستند. هر کسی وقتی گرسنه یا خسته نیست عملکرد بهتری دارد اما من فکر می کنم این موضوع در مورد HSCها بیشتر صدق می کند. بر اساس تجربۀ من، HSCها برای زمان خواب به یک روتین خوب نیاز دارند تا در کاهش فشار و استرس روزشان به آن ها کمک کند؛ علاوه بر آن، HSCها نسبت به بچه های معمولی به خواب بیشتری نیاز دارند.همیشه نمی شود چیزها را هر روز یکسان و یکنواخت نگه داشت، اما نهایت سعی تان را بکنید که تا حد امکان به یک روتین مشخص پایبند باشید.4- زمانکودکان بسیار حساس به زمان نیاز دارند، زمانی برای این که اطرافشان را مشاهده کنند، زمانی برای این که گرم بگیرند و یخشان آب شود و زمانی برای این که سازگار شوند.تغییر و تحول برای آن ها چالش ظریفی است، حال چه این تغییر از یک حالت و موقعیت آشنا به یک حالت و موقعیت آشنای دیگر باشد، چه مواجه شدن با یک چیزِ کاملاً جدید یا غیرمنتظره، در هر صورت نباید هولشان کرد.5- زمان استراحت و خاموشیحالا که صحبت از زمان شد، این را هم اضافه کنم که زمان استراحت برای خوشحالیِ HSC شما حیاتی است، اما در دنیای پرسرعت و شلوغ امروزه اغلب اوقات ممکن است نادیده گرفته شود.به خاطر این واقعیت که یک کودک بسیار حساس چیزها را عمیقتر احساس و پردازش می کند، زمان آرامش و سکوت برایشان خیلی مهم است. آن ها باید بتوانند خودشان را از دیگران و محیط هایی که بیش برانگیختۀشان می کند کنار بکشند. این امر به آن ها فرصت می دهد که دوباره شارژ شوند و انرژی بگیرند؛ چنین کاری برای خوشحالی بچه های بسیار حساس ضروری است.کودک شما بعد از یک صبح، بعد از ظهر و یا عصرِ شلوغ و طاقت فرسا برای آرام شدن و بازگشتن به حالت عادی به زمان نیاز دارد. پس برای آرام شدن به او زمان بدهید. بگذارید مدتی را در آرامش و سکوت در اتاقش سپری کند و درگیر فعالیتی شود که از آن لذت می برد.از ظرفیت و محدودیت HSCتان آگاه باشید. نهایت سعی تان را بکنید که دقیقاً بعد از مدرسه هیچ برنامه ای را تدارک نبینید و میزان فعالیت های فرزندتان را محدود کنید. برای بچه های حساس خیلی مهم است که زمان استراحت در تک تک روز هایشان گنجانده شود.6- ارتباطات اجتماعیِ یک به یکمن برای کمک به کودکان بسیار حساس در دوست پیدا کردن، شدیداً به روابط یک به یک همسالان اعتقاد دارم. کودکان بسیار حساس اغلب اوقات وقتی موضوع پیوستن به گروه همسالان پیش می آید، دچار تقلا و کشمش می شوند. یک دفعه وسط یک موقعیت جدید پریدن، سبک و سیاق آن ها نیست؛ بنابراین تعاملات اجتماعی می تواند برای آن ها دشوار باشد. آن ها معمولاً بازی آرام را به تعامل با جمعی از بچه ها ترجیح می دهند. من متوجه شده ام که قرارهای بازیِ یک یه یک یا دورهمی برای یک علاقه یا سرگرمی مشابه (در خصوص کودکان بزرگتر)، بهترین راهِ کمک به HSCها به منظور ایجاد ارتباط و دوستی با همسالان است.(جزئیات بیشتر در مورد زندگی اجتماعی بچه های بسیار حساس را در فصل دهم کتاب کودک بسیار حساس ببینید.)7- فضای شخصییک کودک بسیار حساس وقتی احساس درهم شکستگی و کلافگی می کند، به جایی برای دور شدن از همه چیز نیاز دارد. وقتی تحریک حسی خیلی زیاد می شود،کودکان بسیار حساس برای کناره گیری به یک جای دنج نیاز دارند.هرچند من درک می کنم که چنین چیزی همیشه ممکن نیست، فراهم کردن یک اتاق شخصی برای HSCتان خیلی به او سود می رساند.اگر HSC شما با خواهر و برادرش اتاق مشترک دارد، من شدیداً توصیه می کنم که یک تخت سرپوشیده (چادرْتخت خواب) یا چادرِ خواب برایش بخرید (یا اتاق را قسمت بندی کنید.) پسرهای من اتاق خودشان را دارند، اما هر کدامشان یک تخت سرپوشیده هم دارند که به خواب و هم چنین کلافگی حسی کمک می کند. تخت سرپوشیده اساساً یک حریم خصوصی ایجاد می کند که به کودکان اجازه می دهد اتاق را با هم شریک شوند اما در عین حال، حریم خصوصی و نیازهای حسی شان نیز رعایت شود.8- راهی برای ابراز خلاقیتبچه های بسیار حساس عموماً خیلی خلاق هستند و تخیلات فوق العاده ای دارند. تشویق خلاقیت و ایجاد فرصت هایی برای نوآوری، به آن ها کمک می کند که خودشان را ابراز کنند، در جهتِ هدفی تلاش کنند و اعتماد به نفسشان را بسازند.آدم های بسیار حساس معمولاً جهت و هدف دادن به خلاقیت هایشان را خیلی رضایت بخش می دانند. سرشت حساسشان به آن ها این امکان را می دهد که به شکل موفقیت آمیزی به خود درونی اصیلشان وصل شوند و آن را از طریق یک روزنۀ خلاقانه ابراز کنند.چه ساختن چیزی با لگو باشد، چه نقاشی، رقص، نویسندگی، یا هرشکل دیگری از هنر، یک کودک بسیار حساس برای شاد بودن حتماً به راه و روزنه ای برای ابراز خلاقیتش نیاز دارد.با دادن زمان و فضایی به کودک بسیار حساستان برای نوآوری و ایده پردازی، خلاقیت او را پرورش دهید.9- انضباط و تصحیح، نه تنبیه شدیداگر در انضباط و تصحیح کودک بسیار حساستان مشکل دارید، بدانید که شما تنها نیستید. HSCها می توانند چالش برانگیز و شدیداً احساساتی باشند و این ممکن است صبر و تحمل پدر و مادر را لبریز کند. من شخصاً بعضی روزها نسبت به روزهای دیگر آرام تر و صبورتر هستم، بعضی روزها انرژی بیشتری دارم؛ شما هم همین طور. پویایی ها و تعاملات هر کودک و خانواده ای متفاوت است؛ با این حال من فکر می کنم هنگام انضباط و تصحیحِ یک کودک بسیار حساس، شما با یک رویکرد مثبت تر و ملایم تر، مطلوب ترین نتایج را به دست می آورید.(جزئیات بیشتر در مورد شیوۀ انضباط بچه های بسیار حساس را در فصل پنجم کتاب کودک بسیار حساس ببینید.)10- یک حامیاز آنجایی که حدود 20 درصد جمعیت، این ویژگی را دارند و تعداد حتی کمتری آن را درک می کنند، یک کودک بسیار حساس اغلب اوقات درست فهمیده نمی شود و مورد قضاوت های غلط قرار می گیرد.حمایت کردن و دفاع کردن از فرزندتان ممکن است شما را از حیطۀ امن و آسودۀتان خیلی بیرون بکشد، به خصوص اگر درونگرا هستید، اما این کار برای موفقیت و خوشحالی کودکتان ضروری است.مهم است که شما دوستان، خانواده، معلم ها، مربی ها و هر کس دیگری را که تماس مکرر و منظم با کودکتان دارد، دربارۀ بسیار حساس بودن و بهترین شیوۀ ارتباط با کودکان بسیار حساس مطّلع کنید. می توانید فصل اول کتاب کودک حساس یا مقالات مربوط به این ویژگی را برایشان بفرستید.(البته این کار را با احتیاط انجام دهید، برای جزئیات بیشتر فصل پنجم کتاب کودک بسیار حساس، قسمت گفتگو دربارۀ بسیار حساس بودن را ببینید.)یک نگرش شادکار سختی نیست که به عنوان پدر و مادر در چالش ها و ناامیدی های همراه با بزرگ کردن یک کودک بسیار حساس (HSC) گرفتار شوید. با این حال، اگر بتوانید جهت تفکرتان را تغییر بدهید و مدتی روی تمام خصوصیات حیرت انگیز کودک حساستان تمرکز کنید، واقعاً می توانید قدرش را بدانید و برای پیدا کردن خوشبختی به او کمک کنید. ما باید به فرزندانمان یاد بدهیم که بسیار حساس بودن زحمت نیست، نعمت است. بسیار حساس بودن نه تنها یک خصوصیت مثبت است بلکه خصوصیت مفیدی نیز هست، چیزی که حتماً باید برایش خوشحال بود.منبع:https://www.thehighlysensitivechild.com/10-things-a-highly-sensitive-child-needs-to-be-happy/عبارات موجود در علامت پرانتز را مترجم اضافه نموده است.برای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس، مطالب گل ارکیده را دنبال کنید یا به صفحۀ اینستاگرام گل ارکیده سر بزنید. گل ارکیده گل ارکیده Thu, 28 Jan 2021 13:59:56 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A2%D8%AF%D9%85-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D9%BE%D8%AF%D8%B1-%D9%88-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-yc4iwkhojg80 نویسنده: دکتر الین آرون مترجم: سهیلا یعقوبی آنچه در این مقاله می خوانید:مزیت های والدین بسیار حساسمشکلات والدین بسیار حساس و شیوۀ برخورد با آنهاتوجه کنید: منظور از والدین بسیار حساس، آدم های بسیار حساسی است که پدر و مادر هستند، صرف نظر از این که کودکشان بسیار حساس هست یا خیر. چنانچه مایلید دربارۀ کودکان بسیار حساس بدانید به این مقاله ها مراجعه کنید: «کودکان بسیار حساس را درک کنیم.» و «آیا کودک شما بسیار حساس است؟»کودکان حساس یک کتاب کامل برای خودشان دارند، پس والدین حساس چه می شوند؟ آن ها چه جور آدم هایی هستند، مشکلات آن ها چیست، نیازهای آن ها چیست؟ بیایید با مزیت های بی شمار والدین بسیار حساس شروع کنیم.والدین بسیار حساس فوق العاده اندوقتی برای اولین بار سعی کردم دربارۀ حساس بودن اطلاعاتی بدست بیاورم یکی از موارد معدود استفاده از این واژه، برای توصیف آدم هایی بود که در ارتباط برقرار کردن با بچه ها خوب هستند. من شک ندارم که این حرف عین واقعیت است، والدین بسیار حساس بهترین خلق و خوی ممکن برای بزرگ کردن کودکان را دارند. اگر فقط از دیدگاه تکاملی به این موضوع نگاه کنیم، می توان گفت خلق و خوی ما برای این استراتژی ساخته شده است: «کارها را یک بار و درست انجام بده»؛ بنابراین ما ظاهراً گرایش داریم به نسل آیندۀمان توجه دقیقی نشان بدهیم. علاوه بر این، HSPها (یا همان آدم های بسیار حساس) ذاتاً در ارتباط با نوزادان، خوب هستند زیرا ما کلاً در فهمیدنِ آن هایی که نمی توانند حرف بزنند -مثل گیاهان، حیوانات، بدن ها و نوزادان- خوب هستیم. نوزادان حس می کنند که ما با آن ها هماهنگیم و نیازهایشان را درک می کنیم و این باعث خوشحالی و احساس امنیتشان می شود. وقتی بچه ها شروع به حرف زدن می کنند و ما جوابشان را می دهیم، ما آدم های بسیار حساس گرایش داریم که در انتخاب کلماتمان دقت کنیم، از کلام ملایم استفاده کنیم و به طور خودکار آن را به کودکانمان نیز یاد می دهیم.والدین بسیار حساس بهترین خلق و خوی ممکن برای بزرگ کردن کودکان را دارنداز این ها گذشته، HSPها عموماً باوجدان و وظیفه شناس هستند. ما می خواهیم کارها را درست انجام دهیم و نسبت به دیگران از عواقب یک اشتباه آگاه تریم. موضوع فقط این نیست که ما بیشتر نگران می شویم، بلکه ما همۀ دردسرها را به جان می خریم تا یاد بگیریم چطور کاری را درست انجام دهیم و وقتی اوضاع خوب نیست رَوش هایمان را به روز کنیم؛ اگر فکر کنیم که نیاز به کمک داریم، به دنبال آن می رویم و به حرف های فرد راهنمایمان گوش می کنیم.و از همه بهتر این که، HSPها معمولاً خلاق هستند و می توانند آینده را به وضوح تصور کنند. ما می توانیم خاص و منحصر بفرد بودنِ یک کودک را ببینیم، پیش خودمان تصویری از همۀ چیزهایی که یک کودک می تواند بشود خلق کنیم و می توانیم بفهمیم او برای شکوفاییِ کامل به چه چیزهایی نیاز دارد. در عین حال ما HSPها می توانیم عواقب جدی تحمیل خواسته های خودمان به یک کودک را هم تصور کنیم. بنابراین هرچند ممکن است فرصت های ناب و خلاقانه ای را به فرزندمان پیشنهاد بدهیم، معمولاً به حق انتخاب او نیز احترام می گذاریم.والدین بسیار حساس و نوجوانان چه؟ در مورد آن ها چه می توان گفت؟ مطمئناً وجود یک والد بسیار حساس و یک نوجوان ترکیب خوبی است. در این سن است که اغلب اوقات رابطۀ والد و فرزند خراب می شود. نوجوانان یک لحظه می خواهند مثل کودک مورد مراقبت قرار گیرند و به شما تکیه کنند، لحظۀ دیگر می خواهند مثل بزرگسال با آن ها رفتار شود و هیچ چیزی را به شما اطلاع ندهند. پیام های ناخودآگاه پنهان در میان پیام های متعددِ دیگرشان ممکن است بسیار پیچیده و بحرانی شود. من فکر می کنم HSPها بیشتر می توانند در این رابطۀ ظریف و لطیف، خودشان را طوری مدیریت کنند که منعطف و سازگار باقی بمانند و حال و هوای یک نوجوان را دقیقاً متوجه شوند. علاوه بر آگاهی بیشتر ما از پیام های متناقض و ظریف، ما نیازهای یک آدمِ گیرافتاده در میانۀ یک تحول بزرگ و گرفتار احساس بیش برانگیختگی و کلافگی- کسی مثل یک نوجوان- را درک می کنیم. ما نیاز به وجود یک سکون و آرامش استوار به جای سخنرانی کردن یا از کوره در رفتن را متوجه می شویم. خودمان هم اگر جای نوجوانمان بودیم، به چنین رویکردی نیاز داشتیم.وقتی موقع ترک خانه و راهی کردن فرزندانمان فرا می رسد، من فکر می کنم HSPها باز هم ذاتاً قادرند این کار را بهتر از دیگران انجام دهند. یکی از بزرگترین اشتباهاتی که والدین می توانند انجام دهند این است که استقلال فرزندشان را به تعویق بیندازند. خصوصاً اگر پدر و مادر بخواهند فرزندشان قهرمان و ناجی زندگی شان باشد یا فرزندپروری را تنها معنای زندگی خود بدانند، به احتمال بیشتری مرتکب این اشتباه می شوند.خوشبختانه HSPها مایلند یک زندگی درونی غنی و پربار داشته باشند، به یک کار معنادار بپردازند یا حداقل قصد دارند بعد از این که بچه ها خانه را ترک کردند به دنبال آن کار بروند. این یعنی هرچند معمولاً برای ما سخت تر است که شاهد رفتن فرزندانمان از خانه باشیم اما همچنان ما به احتمال بیشتری موعدِ رفتنشان را حس می کنیم و کمتر احتمال دارد به شکل نامناسبی به آنها بچسبیم.شکی نیست که اگر یک کودک بسیار حساس را بزرگ می کنیم، ما اتفاقاً، حداقل از بعضی جهات، والدین بهتری هستیم. ما نیازهای این نوع بچه ها را بیشتر درک می کنیم و مایلیم راه و روشهایی را پیش بگیریم که پدر و مادرهای دیگر تمایل چندانی به آنها نشان نمی دهند- راه و روش هایی همچون تنبیه ملایم، گفتگوهای متعدد و بیان توضیحات بیشتر.در نهایت، از آنجایی که ما چیزها را عمیق تر احساس می کنیم از لحظات خوب نیز بیشتر لذت می بریم- به عبارت دیگر، ما میزان بیشتری از هیجانات مثبت را احساس می کنیم، هیجاناتی مثل عشق، غرور، رضایت، بازیگوشی و کنجکاوی. وقتی به ما آدم های بسیار حساس می رسد، پدرو مادری کردن، این استعداد و امکان را دارد که موجب خشنودی و لذت بیشتری برایمان شود و همین موضوع ما را در سختی ها و خوشی ها پابرجا نگه می دارد. علاوه بر آن، ما به تک تک این احساسات خوشایند نیاز داریم زیرا یک والد بسیار حساس بودن مشکلات بزرگی نیز با خود به همراه دارد.بیش برانگیختگی، بزرگترین مشکل والدین بسیار حساسهمان طور که معلوم است، بزرگترین مشکل این است که سر و کله زدن با بچه ها خیلی برانگیخته کننده و کلافه کننده است و یک شغل بیست و چهار ساعته محسوب می شود. بچه ها می توانند ما را فرسوده کنند، در کوتاه مدت باعث تحریک پذیری یا عصبانیتِ خارج از کنترل در ما شوند و هم چنین به خاطر ایجاد تصوری از یک آیندۀ پر از بیش برانگیختگی و کلافگی مزمن، باعث افسردگی ما شوند. این مسأله بخصوص وقتی خودش را نشان می دهد که ما بچه ای داشته باشیم که بسیار حساس نیست، یا بچه ای که بسیار حساس است اما در عین حال، سایر ویژگی های خلق و خوییِ دشوار همچون هیجانی، نمایشی و ناسازگار بودن را نیز داشته باشد یا میزان زیادی از ویژگی جستجوگری تجارب حسی را در خود داشته باشد، به طوری که به امتحان کردن همه چیز علاقه دارد و خیلی زود حوصله اش سر می رود.بیش برانگیختگی، بزرگترین مشکل والدین بسیار حساسراز موفقیت والدین بسیار حساس این است که «کمتر کار کنند و بیشتر کسب کنند.» (به عبارت دیگر، والدین بسیار حساس باید هوشمندانه کار کنند.) وقتی استراحت کرده باشیم، در جایگاه پدر و مادر به قدری مفید و موثر عمل می کنیم که می توانیم به خودمان استراحت بدهیم تا دوباره همان قدر خوب باشیم. اما وقت از کجا پیدا کنیم؟ جوابش معلوم است اما باید این جواب را پذیرفت و به کار گرفت: والدین بسیار حساس به کمک نیاز دارند. من امیدوارم والدین حساس یک شریک زندگی داشته باشند و هر دو مشغول یک کار تمام وقت نباشند. البته حتی با وجود یک شریک زندگی، کسی که با بچه ها بیشتر وقت می گذراند به استراحت های مکرر نیاز دارد تا تنها باشد یا با بزرگسالان دیگر ارتباط برقرار کند. برای HSPها، نیاز به استراحت کردن و فاصله گرفتن از نقش پدری و مادری، نسبت به والدین دیگر خیلی بیشتر است. در این مورد شما نمی توانید خودتان را با والدین غیرحساس مقایسه کنید همان طور که در اکثر موارد نمی توانید چنین کنید. هر چقدر روی این موضوع تاکید کنم کم است. اگر اکثر اوقات از فرزندپروری لذت نمی برید، اگر از بلند شدن و روبرو شدن با یک روز دیگر وحشت دارید، کمک حرفه ای بگیرید.اگر پدربزرگ ها و مادربزرگ ها به شما پیشنهاد کمک می دهند و شما احساس می کنید آن ها می توانند کار فرزند پروری را به خوبی انجام دهند، پیشنهادشان را قبول کنید. بسیاری از پدر بزرگ ها و مادربزرگ ها از دخالت کردن می ترسند، در عین حال خوشحال می شوند که بیشتر درگیر باشند. اما حتی اگر بعضی اوقات شکایت کنند، در آینده به خاطر رابطۀ عمیق تری که با نوۀ بزرگ سالشان دارند، سپاسگزار خواهند بود. اگر آن ها این زمان را با هم نگذرانند، مطمئناً رابطۀشان سطحی خواهد بود.حتی اگر درونگرا هستید، گاهی اوقات مجبور خواهید شد که از افرادِ خارج از خانه و خانوادۀتان کمک بگیرید. یک گروه حمایتی یا یک مرکز حمایت از والدین پیدا کنید. با والدین دیگر حرف بزنید و با کسانی آشنا شوید که مایلید مراقبت از بچه های همدیگر را به شکل نوبتی با آن ها انجام دهید. به فرزندتان کمک کنید که دوستی ها و سرگرمی هایی را شکل دهد تا بیشتر بیرون از خانه باشد! اگر فرزند شما بسیار حساس است، شما نمی توانید این کار را زیاد انجام بدهید. با این حال، این بچه ها به اندازۀ شما به زمان استراحت و خاموشی نیاز دارند، بنابراین این موضوع، مشکلِ بزرگی نیست.اگر فرزند شما یک خلق و خوی پرانرژی و پرسرو صدا دارد، حتماً باید کمک داشته باشید و همچنین برای شیوۀ درک کردن و برخورد کردن با چنین کودکی مشورت بگیرید. شما ممکن است برای خودتان و همین طور برای خانوادۀتان به یک مشاور نیاز داشته باشید. افراد حرفه ای واقعاً می توانند کمک کنند. از صحبت کردن با معلم ها هم خجالت نکشید. آن ها آن قدر بچه های مختلف و متنوعی را دیده اند که اغلب اوقات پیشنهادهای خیلی خوبی برای شیوۀ برخورد با بچۀ شما دارند.وقتی در جستجوی کمک برمی آیید، مجبور نیستید درباره ی حساس بودن تان توضیح بدهید مگر این که خودتان این کار را دوست دارید. همۀ والدین گاهی به کمک نیاز دارند. فرزندپروریِ خوب واقعاً سخت است و تقریباً همه والدین تازه کارند؛ در بزرگ کردن کودک ویژۀشان که مطمئناً تازه کارند.احساسات شدیدمن فکر می کنم یکی دیگر از مشکلات بزرگ والدین حساس این است که آن ها خیلی زیاد همه چیز را حس و احساس می کنند. ما آدم های حساس واکنش های هیجانی قوی تری داریم، بدتر از همه احتمالاً وقتی است که کودکمان رنج می برد. این در حالی است که کودکان رنج خواهند برد، صرف نظرازاینکه ما چقدر برای جلوگیری از آن تلاش کنیم. در واقع همان طور که یک راهنمای باتجربه در حوزۀ فرزندپروری به من یاد داد، وقتی به درد و رنجِ ناشی از زندگی اجتماعی روزمره می رسد بهتر است بچه ها وقتی در خانه اند طعم شکست، طرد، ناامیدی، شرم و همۀ رنج های دیگر را بچشند تا شما بتوانید به آن ها شیوه ی بر خورد با آن رنج ها را یاد بدهید. بنابراین، یک راه برای مدیریت احساسات خودتان این است که اتفاقاً کمی خوشحال باشید که فرزندتان زمان دشواری را تجربه می کند زیرا شما برای کمک کردن به او حضور دارید.انواع دیگر درد و رنج، مثل درد فیزیکیِ غیرضروری، برای شما به شکل غیرقابل توصیفی دشوار خواهد بود. واقعاً در این زمینه حرف آرامش بخش زیادی برای گفتن ندارم، جز این که شما در تجربۀ احساسات شدیدتان تنها نیستید.یکی دیگر از مشکلات هیجانی دردناک برای همۀ والدین، بخصوص برای والدین حساس، ترک کردن کودکی است که برای ماندن شما هق هق گریه می کند. خودتان می فهمید که چه زمانی برای ترک کردن فرزندتان مناسب است. پس این کار را بکنید و به یاد داشته باشید که کودکتان خیلی سریع شروع به سازگار شدن می کند و اوقات خوب و خوشی را می گذراند. من پیشنهاد می کنم نیم ساعت بعد از این که رفتید زنگ بزنید تا مطمئن شوید که حال فرزندتان واقعاً خوب است. اگر این طور نیست، می توانید برگردید یا هر کاری که صلاح می دانید را انجام دهید. جدایی ها قرار است برای یک فرد بسیار حساس دشوار باشد، نه فاجعه آمیز؛ آن هم به خصوص وقتی که کوتاه هستند و هر دو طرف قرار است، در زمان جدایی، کار خوبی برای خودشان انجام دهند.با این حال من مادران حساسی را می شناسم که مجبور بودند سه چهار ماه بعد از تولد فرزندشان به سرکار برگردند و به معنای واقعیِ کلمه از این بابت رنج کشیدند. خُوب، واقعاً فقط یک راه حل برای این مسأله وجود دارد: اگر توان مالی اش را دارید، در خانه بمانید تا کودکتان حداقل دو یا سه ساله شود. می دانم که این موضوع با مسألۀ دِاشتن زمان استراحت برای خودتان در تضاد به نظر می رسد اما واقعاً این طور نیست. شما فقط باید استراحت های کوتاه تر و متعددتری را به خودتان بدهید، آن هم از طریق آوردن کسی به خانۀتان یا گذاشتن کودکتان در خانۀ یکی از خویشاوندان آشنایی که بارها همراه با خانوادۀتان به او سرزده اید. در طولانی مدت در واقع شما زمان استراحت بیشتری خواهید داشت. «آغاز درست، نیمی از مسیر است» - بچه هایی که در چند سال اول زندگی شان احساس امنیت می کنند، وقتی بزرگتر می شوند به شما فرصت آزادی خیلی بیشتری خواهند داد.درست است که سال های اول شاید سخت و طولانی به نظر برسد اما در واقع در یک چشم به هم زدن تمام می شود. یک سال که از تولد فرزندتان می گذرد، او برای خودش این طرف و آن طرف می چرخد. فکرش را بکنید! ده سال دیگر او احتمالاً می خواهد به اندازۀ شما یا حتی بیشتر از شما، از همدیگر فاصله بگیرید. آن وقت شما کسی هستید که دوست دارید زمان بیشتری با هم داشته باشید؛ تا این که فرزندتان به سنی می رسد که طبیعتاً باعث می شود آرزو کنید که فقط زودتر بزرگ شود و برود!اما این حس دوگانگی، یکی دیگر از مشکلات واقعی والدین حساس است- یک لحظه دلمان می خواهد تنها باشیم، لحظۀ دیگر بیشتر از فرزندمان از جدا شدن ناراحت می شویم و رنج می بریم. این شاید گیج کننده به نظر برسد. شاید فکر کنید غمگینی تان به خاطر نبودن در کنار فرزندتان دقیقاً همان چیزی است که لیاقتش را دارید، چون این شما بودید که وقتی با هم بودید همیشه دلتان می خواست تنها باشید. اما این احساسات متناقض برای والدین حساس کاملاً عادی هستند.از دست دادن خونسردی و آرامشاز آنجایی که والدین حساس، احساساتی­ تر هستند باید مراقب از دست دادن کنترلشان بابت تجربۀ هیجانات منفی باشند، بخصوص وقتی که خسته یا بیش برانگیخته هستند. صادقانه بگویم، دور و بر یک کودک، هر چه کمتر خارج از کنترل باشید بهتر است؛ حالا آن هیجان شدید هرچه می خواهد باشد: خشم، ترس، افسردگی یا هر چیز دیگری، چه مربوط به کودک باشد یا یک نفر دیگر. اگر بروز هیجانات شدید اغلب اوقات رخ می دهد، باید زمان بیشتری را تنها بگذرانید و اگر کفایت نکرد باید هر چه زودتر کمک بگیرید.علاوه بر آن، وقتی با بچه های بزرگتر طرفید خوب است که دربارۀ این نوع اتفاقات، بعد از وقوعشان حرف بزنید. شاید شما بخواهید توضیح دهید که چه چیزی ناراحتتان کرده بود، هنگام تجربۀ احساساتی از این قبیل چه کارهای دیگری می توان کرد و این که شما انتظار ندارید این اتفاق دوباره رخ دهد. یا شاید بخواهید عذرخواهی کنید، این یعنی الگوی خوبی بودن؛ اما مهم تر از همه این است که، ببینید وقتی شما به شدت احساساتی شده بودید کودکتان چه احساسی داشته است. اگر او آن موقع ناراحت بوده یا هنوز ناراحت است، سعی کنید در نقش گناه کار و مقصر غرق نشوید یا حالت دفاعی به خودتان نگیرید. بهترین کاری که می توانید بکنید این است که گوش کنید و حال و هوای کودکتان را درک کنید و درعین حال، منطقی، آرام و دلگرم کننده باقی بمانید.بعضی از هیجانات منفی که HSPها مستعد آن هستند، حتی در شکل خفیفِ خود ممکن است برای کودکان آزاردهنده باشد. یکی از آن ها ابراز عدم تأیید و انتقادات شدید است. HSPها منتقدین بسیار خوبی اند و غالباً کمالگرا هستند. هرچند ما اغلب اوقات نسبت به نقص های غریبه ها صبور هستیم، گرایش داریم با فرزندانمان مثل خودمان رفتار کنیم- یعنی از آنجایی که ما می توانیم منتقدان سرسخت و بی رحم خودمان باشیم، گرایش داریم که نسبت به فرزندانمان نیز همین طور باشیم. حتی اگر حرفی نزنیم بچه ها اغلب اوقات می توانند عدم تأیید و نارضایتی ما را حس کنند، بنابراین شما باید این نوع سختگیری ها را از ریشه بخشکانید و صرفاً تظاهر نکنید.سعی کنید به این سؤالات جواب بدهید: آیا رفتاری که شما نمی پسندید برای سن کودکتان کاملاً عادی نیست؟ آیا آن رفتار، غیر از شما دیگران را هم آزار می دهد؟ آیا او به احتمال زیاد آن رفتار را پشت سر می گذارد و مدتی دیگر اثری از آن نیست؟ بخصوص کودکان حساس ممکن است در عبور کردن از مراحل رشدی آهسته باشند و وقتی تحت استرس هستند به نسخۀ کوچکترشان پسرفت کنند اما برای بچه های حساس این حالت کاملاً عادی است. آیا شما می توانید مواردی از این قبیل را در خصوص فرزندتان بپذیرید؟ به عبارت دیگر، آیا شما می توانید سرشت حساس خودتان را بپذیرید؟یکی دیگر از هیجانات موذی و دردسرساز، احساس گناه و تقصیری است که والدین تجربه می کنند، این هیجان نیز نتیجۀ خودانتقادگری و کمالگراییِ غالباً بیش از حد ماست. والدین بسیار حساس احتمالاً همیشه بعد از تمام شدن چیزی، دربارۀ شیوۀ بهتر انجام دادن آن فکر می کنند. این خیلی خوب است- شاید دفعۀ بعد همین کار را بکنید. اما الآن احساس گناهِ خیلی زیاد حواس شما را از لحظۀ حال پرت می کند و آنچه واقعاً در جریان است را تحریف می کند. برای مثال، گاهی اوقات بچه ها از احساس گناه پدر و مادر به طور ناخودآگاه سوءاستفاده می کنند، درخواست های نامعقول دارند و پدر و مادر بیچاره نمی توانند بفهمند که اتفاقاً به خاطر همین احساس گناه شدیدشان است که فرزندانشان درست رفتار نمی کنند.و بالاخره این که، همۀ HSPها وقتی بیش برانگیخته می شوند تحریک پذیر و زودرنج نیز می شوند. در واقع همۀ کودکان و بزرگسالان همین طورند. فقط برای HSCها (یا همان کودکان بسیار حساس) و HSPها کمی زودتر اتفاق می افتد. در آن مواقع شما الگوی مدیریت خشم و تحریک پذیری هستید: به این شکل که عذر خواهی می کنید و آنچه را که برای برگشتن به حالت عادی نیاز دارید به زبان می آورید. شما با بیان این که در این لحظه نیازهای شما در الویت قرار دارند، حدو مرز سالم می گذارید. کودکانتان به زودی می فهمند که این موضوع چقدر درست است! ( و آن ها می توانند همان کار را برای شما انجام دهند: یعنی وقتی آن ها در حال نزدیک شدن به یک آشفتگی روانی هستند، می توانند به شما هشدار دهند و اگر شما فوراً دست به کار شوید هر دو، وضع بهتری خواهید داشت.)از آنجایی که والدین حساس، احساساتی­ تر هستند باید مراقب از دست دادن کنترلشان بابت تجربۀ هیجانات منفی باشند، بخصوص وقتی که خسته یا بیش برانگیخته هستند برای مثال، شما در سوپرمارکت هستید و کودکتان خوراکی های مختلف را می­خواهد. سوپرمارکت ها خیلی بیش برانگیخته کننده و کلافه کننده هستند. پایان روز است. دارید تحملتان را از دست می دهید. بنابراین یک لحظه صبر می کنید، می نشینید، به چشمان فرزندتان نگاه می کنید و چیزی مثل این را می گویید: «شیلا، اگر قراره هر دوی ما زنده از اینجا بیرون بریم، تو باید خیلی خوب رفتار کنی و بذاری من خرید رو بدون وقفۀ زیاد تموم کنم. اگر چیزی مهمه یا تو فکر می کنی شاید الآن بتونه بمون کمک کنه، اشکالی نداره به من بگی. اگر می خوای برام سبد رو هول بدی، کمک خیلی بزرگی کردی. اما هیچ چیز اضافه ای رو با خودت نیار. باشه؟ وقتی رسیدیم خونه و من خریدا رو سرجاش گذاشتم و یه کم استراحت کردیم، من خیلی مشتاقم با هم باشیم. اون موقع خیلی بم خوش می گذره که با تو وقت بگذرونم. اما الآن خیلی نمی تونم حواسم به تو باشه. من الآن خیلی خسته و کلافه ام.»توجه داشته باشید که کودکتان از شما این طور می شنود که شما او را دوست دارید، هم چنین یک زمان مشخص در راه است که او به خواسته اش می رسد و کارهایی هست که الآن می تواند انجام دهد تا شرایط را بهتر کند، شرایطی که برای او هم جوابگو یا خوشایند نیست.از فرزندپروری تان لذت ببریدفرزندپروری تکلیفی است که نیازمند حساسیت زیاد است. اما این دقیقاً همان چیزی است که شما دارید. شاید بهترین توصیه به اکثر والدین بسیار حساس این است که آرام باشید و از زندگی تان لذت ببرید. شما به احتمال زیاد دارید کارتان را خوب انجام می دهید. شکی نیست که کودکان اوقات دشواری را تجربه می کنند به همین خاطر است که فرزندپروری تکلیفی است که نیازمند حساسیت زیاد است. اما این دقیقاً همان چیزی است که شما دارید. یک والدِ مهربان، وظیفه شناس و هوشیار حتماً یک بزرگسال مهربان، وظیفه شناس و هوشیار به بار می آورد. اما تقریباً بیست و پنج سال طول می کشد تا محصول نهایی را ببینید. در این مدت، مقداری فرهنگ سازی و انسان سازی بایستی انجام شود. تسلیم نشوید. هم خانه یا همسر آیندۀ فرزندتان قدردان این کارتان خواهد بود! آن موقع فرزندتان هم سپاسگزارتان خواهد بود. فقط وقتی نیاز دارید و امکانش را دارید استراحت کوتاهی به خودتان بدهید و بعد سر حال و حساس به کارتان بر گردید.اگر هنوز هم لذت بردن از فرزندپروری در حال حاضر دشوار به نظر می آید، یادتان باشد که در آینده ای نه چندان دور کودک شما یک بزرگسال خواهد بود و هر دوی شما دوستان خوبی برای هم می شوید. آن قسمت از فرزندپروری یک عمر ادامه دارد. از آن قسمتش حتماً لذت خواهید برد.منبع:https://hsperson.com/the-highly-sensitive-parent/برای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس، مطالب گل ارکیده را دنبال کنید یا به صفحۀ اینستاگرام گل ارکیده سر بزنید. گل ارکیده گل ارکیده Mon, 18 Jan 2021 09:44:05 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1%DA%A9-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-okw542gjidxb نویسنده: کاترین ویلسون مترجم: سهیلا یعقوبی آنچه در این مقاله می خوانید:پنج خصوصیت کودکان بسیار حساسسه صفت بارز کودکان بسیار حساسپیش نیازهای بزرگ کردن کودکان بسیار حساساگر می خواهید بدانید بزرگ کردن بچه­ ای که هیچ کس درکش نمی­ کند چه حسی دارد، با والدین یک کودک بسیار حساس حرف بزنید.ذاتِ عموماً خوب و مهربان این بچه ها باعث می شود که شما خیلی زود از آن ها خوشتان بیاید و بخواهید با آن ها ارتباط برقرار کنید. هر کسی که مدتی شاهد همدلی غیرمعمول این بچه ها نسبت به دیگران بوده است شیفتۀشان می شود. اگر ناراحت باشید آن ها حس می کنند؛ دلواپسی صادقانۀشان واقعاً تاثیرگذار و تحسین برانگیز است. همچنین، سخت است که تحت تأثیر حسِ شهودی قوی، سؤالات تفکربرانگیز و خلاقیّت این بچه ها قرار نگیرید- این ها همه نشان دهندۀ ذهنی است که به دنبال تفکر و تأمل عمیق است.اما همین که نیمه شب می شود، انگار چیزی منفجرشان می کند؛ آن جِلوۀ پختگی و تسلط برخود، یک دفعه از میان می رود و یک قشقرق اساسی جایش را می گیرد. تماشاچی ها در حالی که گیج و سردرگم شده اند یکی پس از دیگری از صحنه دور می شوند.هر چیزی می تواند جرقۀ این آشوب را بزند: مثلاً تکه ماسه ای که لای انگشتش گیر کرده و انگار زیادی زبر است؛ صدای خوشحالی و هیاهوی جمعیت که گویا زیادی ترسناک است؛ شوخی ها و سربه سرگذاشتن هایی که گویا خیلی ناراحت کننده است؛ یا اصرار بابابزرگ برای طناب بازی که به نظر خیلی خطرناک می رسد.والدین این بچه ها به نگاه های متعجب بستگان، دوستان و حتی افراد کاملاً غریبه عادت دارند. نگاهی که انگار دارد به آن ها می گوید: «واقعاً سَرِ همچین چیزی ناراحت شده؟ چشه؟ مشکلش چیه؟» بعضی افراد پا را از این هم فراتر می گذارند و با ایما و اشاره، والدین را به خاطر لوس کردن فرزندشان سرزنش می کنند.انتقادها به خودی خود اهمیتی ندارد. آنچه والدین را آزار می دهد این است که همۀ این انتقادها نشان می دهند که آدم های خیلی کمی کودک بسیار حساسشان را درک می کنند.پنج خصوصیت کودکان بسیار حساسبسیار حساس بودن (که حساسیت پردازش حسی نیز نامیده می شود) بیش از 60 سال در کودکان و بزرگسالان مورد مطالعه قرار گرفته است. بسیار حساس بودن اختلال نیست، بلکه فقط یک نوع خلق و خو است- خلق و خویی که در 20 درصد جمعیت، مشترک است و خودش را در مردان و زنان به طور مساوی نشان می دهد.کتاب کودک بسیار حساس از کتاب های روشنگر و بی طرفانۀ اِلین آرون، روانشناس و پژوهشگر، مدتهاست که یک منبع اصلی برای والدین است. همان طور که الین آرون توضیح می دهد شناخت این پنج خصوصیت برای درک کودکان بسیارحساس، کلیدی است:1- کودکان بسیار حساس نسبت به کودکان دیگر اطلاعات حسیِ بیشتری را از محیطشان جذب می کنند. کودکان بسیار حساس صداهای ضعیف را می شنوند، بوهای ملیح را شناسایی می کنند و متوجه جزئیاتی در نقاشی ها و معماری ها می شوند که کودکان دیگر هیچ توجهی به آن ندارند. آن ها شاید بعضی غذاها را زیادی پرادویه بدانند یا تحمل پوشیدن بعضی لباس ها را نداشته باشند.2- آن ها اطلاعات را به شکل تمام و کمال پردازش می کنند. خلاقیّت و بینش آن ها از این زندگیِ درونیِ غنی و تفکر عمیق نشأت می گیرد.3- آن ها همدلی شدیدی نسبت به دیگران دارند. بچه های بسیار حساس در هیجانات اطرافیانشان شریک می شوند و همۀ بالا و پایین ها را با دیگران تجربه می کنند.4- آن ها به راحتی کلافه و بیش برانگیخته می شوند. در مقایسه با کودکان دیگر، بچه های حساس زودتر خسته می شوند و نیاز به استراحت و زمان آرامش بیشتری دارند.5- آن ها مستعدّ قشقرق ها و آشفتگی های روانی ناگهانی هستند که اغلب اوقات به خاطر اضافه بار اطلاعاتی یا اضافه بار هیجانی به وجود می آیند. موقعیت هایی که قرار است برای یک کودک مایۀ مسرت باشد- مثل رفتن به زمینِ بازی، جشن تولد، یا گذراندن یک روز در شهربازی- ممکن است به سرعت برای بچه های حساس مایۀ مصیبت شود.در مجموع، بچه های بسیار حساس بیشتر درک می کنند، بیشتر فکر می کنند و بیشتر احساس می کنند. در نتیجه زودتر به لب مرز می رسند.آرون می گوید: «وقتی بچه های حساس در هر موقعیتی این قدر حس و احساس می کنند چطور اذیت نشوند و عذاب نکشند؟!» با این حال، با توجه به این واقعیت که HSCها (یا همان کودکان بسیار حساس) در اقلیّتند، واکنش ها و شیوه ی برخوردشان اغلب اوقات به نظر دیگران عجیب می رسد.سه صفت بارز کودکان بسیار حساسحتی وقتی کودکان بسیار حساس آرام و خوشحالند همچنان در جمع به چشم می آیند، آن هم فقط به این دلیل که در جمع مشارکت نمی کنند. آن ها از حاشیه اوضاع را زیر نظر می گیرند، مایل به صحبت کردن در کلاس نیستند و از فشار ورزش های گروهی دوری می کنند.در کل، این بچه ها آن قدرها در هوس تجربه های جدید نیستند: آن ها دوست دارند اوضاع، قابل پیش بینی باشد. به همین دلیل است که پیشاپیش در مورد خوابیدن در خانۀ دیگران، تعطیلاتِ دور از خانواده، شروع سال تحصیلی جدید، اردوهای مدرسه و مهمانی های سال نو نگرانند. هر کدام از این اتفاقات ممکن است برای آن ها باعث سردرد، دل درد، کابوس یا مشکل خورد وخوراک یا مشکل خواب شود.تعجب آور نیست که کودکان بسیار حساس اغلب اوقات برچسب «خجالتی»، «مضطرب» یا «دیرجوش» می خورند. با این حال، این برچسب ها آنچه در درون آن ها می گذرد را به شکلی واقع بینانه و منصفانه نشان نمی دهند. کودکان بسیار حساس را با این سه صفت بهتر می توان توصیف کرد: داشتن حس قوی احتیاط، آگاهی از پیامدها و بسیار با وجدان بودن. (می توانید این سه صفت را با کلمۀ اختصاری 3C به خاطر بسپارید که معادل سه کلمۀ انگلیسی است که با حرف C آغاز می شود: Caution، Consequence و Conscientiousness)1-حس احتیاط قویآرون می گوید «یکی از مدل های علمی برای توضیح حساس بودن این است که آدم های حساس "سیستم بازداری رفتاریِ" خیلی فعالی دارند ... من ترجیح می­ دهم این سیستم مغزی را "سیستم توقف به منظور بررسی" بنامم زیرا واقعاً همین کار را می­ کند یعنی برای بررسی بیشتر اوضاع، به بدن دستور توقف می دهد. این سیستم بدین منظور طراحی شده است که موقعیتی که در آن هستید را زیر نظر بگیرد و ببیند که آیا موقعیت حاضر با هیچ یک از موقعیت­ های قبلی که در حافظۀ­تان ذخیره شده، مشابه است یا خیر.» آرون ادامه می دهد: «هنگام مواجهه با یک تجربه ی ناآشنا، کودکان بسیار حساس می خواهند اوضاع را بررسی کنند. اگر مجبورشان کنیم که جلو بروند شاید اعتراض کنند، از آن تجربه لذت نبرند یا کلاً از خیر تجربۀ ظاهراً لذتبخش بگذرند.»علاوه بر آن، یادتان باشد که هر تجربه ی جدید به معنای موج مهیبی از تجارب حسی ناآشنا است. همان طور که آرون می گوید «اکثر HSCها در ظاهر انگار به لحاظ سازگاری ضعیف هستند، اما در واقعیت، ما بیش از حد از آن­ها توقع داریم که خودشان را وفق دهند. آن­ها به خاطر همۀ محرک­ های جدیدی که باید بی ­وقفه و بدون استراحت پردازش کنند، از پا درآمده ­اند یا می­ ترسند که از پا دربیایند.»2-آگاهی شدید از عواقب احتمالیکودکان بسیار حساس به خاطر مهارت های شناختی پیشرفتۀشان، می توانند اثر کاملِ نتایج احتمالی کارها را تصور کنند و خُوب معلوم است که می خواهند میزان ریسک و احتمال خطر را کاهش دهند. مثلاً اخبار آتش سوزی و دزدی باعث می شود دربارۀ سیستم های امنیتی خانۀ خودشان نگران شوند. آرون می گوید «یکی از بزرگترین چالش ­های یک آدم حساس این است که با آگاهی کاملی که از احتمال وقوع اتفاقات ناخوشایند زندگی دارد، همچنان شجاعانه زندگی کند.» HSCها به اندازۀ دیگران نمی توانند احتمال وقوع اتفاقات ناخوشایند را انکار کنند.3- وظیفه شناسی دردسرسازشاید بشود گفت کودکان بسیار حساس، بیش از حد وظیفه شناس و با وجدان هستند. آن ها می خواهند کار درست را انجام بدهند؛ آن ها نسبت به اکثر مردم لغزش ها و اشتباهات شخصی شان را جدی تر می گیرند. آگاهی شدید به اشتباهات، آن ها را خودآگاه و مستعدّ احساس شرم و خجالت می کند. برایشان سخت است که از احساس خجالت زده شدن به خاطر انجام کار اشتباه جلوی جمع بگذرند. آن ها با خودشان فکر نمی کنند این اشتباه نشان می­ دهد که من فقط یک انسانم، بلکه فکر می کنند این نشان می دهد که من بی کفایتم. سخنرانی در جمع، ممکن است وجودشان را از وحشتِ کامل پر کند، در حدی که شاید کمتر از توانایی واقعیشان ظاهر شوند.پیش نیازهای بزرگ کردن کودکان بسیار حساسکودکان بسیار حساس در خطر درونی کردن یک حس شرم مزمن و شدیداً آسیب زا هستند- حسی که انگار از خواهر و برادرها و همسالان معاشرتی شان چیزی کم دارند. والدین و سایر بزرگسالان مهم زندگی شان باید تمام سعی شان را بکنند تا از ریشه کردن این حس شرمِ بیجا و بیهوده جلوگیری کنند.اگر شما یک کودک بسیار حساس دارید، نکاتی که در ادامه می آید احتمالاً فقط نقش یادآور را برای شما دارد. در عین حال، این نکات شاید برای سایر افراد مهم زندگی فرزندتان نیز مفید باشد.برای فرزندتان ارزش قائل شویدتجربۀ یک کودک بسیار حساس از دنیا شاید با تجربۀ شما متفاوت باشد اما همچنان واقعی است. او با قشقرق ها یا عصبانیت هایش اَدا در نمی آورد تا توجه تان را جلب کند یا بازی تان دهد. کودک شما نمی تواند خودش را سازگار کند که مثل شما باشد (البته اگر شما خودتان بسیار حساس نیستید.) هر چه زودتر بتوانید کودکتان را بپذیرید خوشحال تر خواهید بود. آرون می گوید: «یک بخش کلیدی در پذیرش فرزندتان این است که روی همۀ آن چیزهایی تمرکز کنید که شما در مورد یک خلق­ وخوی بسیار حساس دوست دارید.»فرزندتان را تأیید و تصدیق کنیدهمه ی کودکان بسیار حساس بالاخره متوجه می شوند که با بچه های دیگر متفاوتند. کودک شما باید بداند که شما برایش ارزش قائلید و او موجود عجیب و غریبی نیست. به او یاد آوری کنید که خیلی از آدم ها شبیه او هستند.وقتی آن ها با ضعف ها یا شکست هایشان روبرو می شوند، نیاز دارند که شما به شک و تردیدهایی که نسبت به خودشان پیدا کرده اند با یک دیدگاه متعادل جواب دهید. آرون می گوید: «مطرح کردن یک موفقیت در مقابل یک شکست، به منظور سیم­کشی مغز کودکتان برای حرمت نفس، بسیار مهم است.» احساس ناکامی شان را به خاطر این که توپ از دستشان لیز خورده بپذیرید اما بازی خوب هفتۀ پیششان را هم به آن ها یادآوری کنید. یا اگر ورزش واقعاً نقطۀ ضعفشان محسوب می شود، نقاط قوت فوق العادۀشان در زمینه های دیگر را خاطر نشان کنید.از فرزندتان محافظت کنیدبرای ایجاد اعتمادبنفس در یک موقعیت جدید، کودک بسیار حساس شما باید قدم های کوچکتری از بچه های دیگر بردارد، البته آن هم با قوت قلب دادن ها و تشویق های فراوان از سوی شما. از آنجایی که بخش زیادی از اعتمادبه نفس فرزند شما بر اساس تجارب مشابه مثبتِ گذشته ساخته می شود، خیلی مهم است که فرزندتان را مجبور نکنید تا از آنچه با آن احساس راحتی می کند فراتر برود. هول دادن و تحت فشار گذاشتنِ این بچه ها برای این که ترسشان بریزد، به شکل افتضاحی نتیجۀ عکس می دهد. علاوه بر آن، هرجور شده به دیگران هم اجازه ندهید فرزندتان را برای انجام کاری تحت فشار بگذارند که او آمادگی اش را ندارد.بپذیرید که برای کودکان حساس سرعت آهسته تر یعنی خودِ آرامشبچه های بسیار حساس در روتین مشخص و محیط قابل پیش بینی شکوفا می شوند و در برنامۀ روزانۀشان بیشتر از بچه های "معمولی" نیاز به استراحت دارند. هر تجربۀ هیجان انگیزی باید با با یک "گوشۀ عزلتِ" آرام و آسوده متعادل شود، جایی که به آن ها اجازه می دهد به لحاظ هیجانی خودشان را جمع و جور کنند. مثلاً بعد از این که با کودکتان بیرون رفتید و به امورات منزل رسیدگی کردید، به خانه بروید و زمانی را به داستان خواندن یا حمام رفتن اختصاص دهید. یا مثلاً شاید یک کودک پیش دبستانی نیاز داشته باشد بعد از مدرسه، مدتی در اتاقش مطالعه کند.برای جلوگیری از درهم شکستگی و کلافگی در میانۀ تجاربِ بدون وقفه، برای "کناره گیری ها و نفس تازه کردن های لحظه ای" برنامه ریزی داشته باشید. برای مثال در وسط فیلم در سالن سینما، یک آیپد با موسیقی آرامش بخش می تواند برای یک بچۀ کوچک فرصتی را برای کناره گیری فراهم کند. یا مثلاً در مهمانی های شبانه به بچه های بزرگتر اجازه دهید تا در اتاقشان نفسی تازه کنند.صبر را در خودتان پرورش دهیدوقتی با بچه های حساس طرفید، یک سر زدن ساده به مغازۀ اسباب بازی فروشی برای انتخاب یک سرگرمی ممکن است زمان زیادی ببرد. این بچه ها دوست دارند در مورد تصمیم هایشان خوب فکر کنند و همۀ گزینه ها را با دقت در نظر بگیرند. با وجود بی حوصلگی تان در شرایطی از این قبیل، باید در شیوه ی ابراز بی حوصلگی تان دقت کنید. وقتی لازم است دست به انضباط و اصلاح فرزندتان بزنید، همیشه به یاد داشته باشید که حتی یک گفتگوی سفت و جدی ممکن است این بچه ها را بشکند و باعث احساس ناکامی یا شرم شدیدی در آن ها شود.این بچه ها معمولاً منتقدان سرسخت خودشان هستند؛ وقتی اشتباه می کنند برای محکوم کردن و سرزنش کردن خودشان به عنوان فردی «بد» یا «بدردنخور» فرصت را از دست نمی دهند. به همین دلیل آرون می گوید: «یک فکر خوب این است که اصلاح و انضباط را با یادآوری این نکته به پایان برسانید که همۀ آدم ها اشتباه می کنند.»مطمئناً شما گاهی احساس ناامیدی و درماندگی می کنید که زندگی تان با تمام آنچه فرزندتان نمی تواند یا نمی خواهد انجام دهد محدود شده است. آرون می گوید: «خودتان را به خاطر همۀ "کارهای باحال و جالبی" که فرزندتان از دست می دهد نگران نکنید». فرزند شما قرار نیست عین کودکیِ شما را زندگی کند. او در مورد این که چه چیزی باحال و جالب محسوب می شود نظرات خودش را دارد.پس دیدگاه مثبتتان را حفظ کنید، به فرزندتان افتخار کنید و آیندۀ بسیار خوبی را برای فرزندتان تصور کنید (آینده ای که واقعاً چیزی با آن فاصله ندارید)؛ از این طریق به فرزندتان هم کمک می کنید تا دیدگاه مثبتش را حفظ کند.منبع:Understanding highly sensitive children - Focus on the Familyبرای اطلاعات بیشتر در مورد کودکان بسیار حساس، مطالب گل ارکیده را دنبال کنید. گل ارکیده گل ارکیده Sat, 02 Jan 2021 19:44:29 +0330 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA-aqrf2cvdwvbx دوران عجیبی است. از کلاس اولی ها گرفته تا دانشجوها جلوی موبایل یا لپ تاپشان می نشینند و درس یاد می گیرند! باز شدن مدارس در دوران کرونا چالش های جدیدی را جلوی پای والدین گذاشته است. والدین با چیزهایی روبرو شده اند که هیچ گاه مانند آن را تجربه نکرده اند و برایش آمادگی نداشته اند. یکی از چالش های این دوره این است که بسیاری از پدر و مادرها ناچار شده اند که برای فرزندانشان موبایل و لپتاپ بخرند و زودتر از آنچه که می خواستند آن ها را درگیر دنیای مجازی و اینترنت کنند. هرچند اینترنت تا حدودی راه نجاتمان شده است اما همچنان یکی از نگرانی های والدین این است که چگونه از فرزندشان در برابر اثرات منفی دنیای مجازی محافظت کنند؟ چه کار کنند که فرزندشان به موبایل و اینترنت معتاد نشود؟ چطور اوضاع را مدیریت کنند که فرزندشان با مطالب نامناسب با سنش مواجه نشود و در عین حال وارد جنگ قدرت با بچه ها نیز نشوند؟برای والدین کودکان بسیار حساس این نگرانی ها گاهی بیشتر می شود زیرا تجارب زندگی اثر عمیقتری بر کودکان بسیار حساس می گذارد و در طول زمان پاک کردن اثرات منفی از یک روح حساس کار به مراتب سخت تری است. امیدوارم این مقاله به شما والدین عزیز برای بهتر گذراندن این دوران و جلوگیری از آسیب های احتمالی فضای مجازی کمک کند.پیش از پرداختن به راه کارهای محافظت از فرزندتان در مقابل اینترنت، لطفاً به این نکته توجه کنید:واقعیت این است که هر چند بچه ها دانش کار کردن با تکنولوژی و اینترنت را دارند و حتی این کار را بهتر از ما بزرگسالان انجام می دهند ولی هنوز عقل و خرد لازم برای استفاده ی درست از آن را ندارند. هرچقدر هم که بچه هایمان خوب و پاک باشند قرار نیست ما این خوبی و پاکی شان را بهانه ای برای محافظت نکردن از آن ها در مقابل دسترسی به محتواهای نامناسب اینترنت کنیم. بنابراین یادتان باشد، تلاش های شما برای سالم نگه داشتن فضای مجازی برای فرزندتان وظیفه، مسئولیت و حق مسلّم شماست.راه کارها1- با فرزندتان درباره ی فعالیت هایش در اینترنت، آزادانه حرف بزنید.همین که فرزندتان به اینترنت دسترسی پیدا کرد، با او درباره ی آنچه که می خواند، تماشا می کند و کسانی که با آن ها ارتباط برقرار می کند حرف بزنید و همین طور که بزرگتر می شود به این نوع گفتگوها ادامه دهید. از فرزندتان بپرسید که از چه سایت ها یا برنامه هایی استفاده می کند، لیستی از آن ها را تهیه کنید و با هم نگاهی به آن بیندازید. درباره ی آنچه که شما فکر می کنید مناسب است با فرزندتان حرف بزنید و به او یادآوری کنید که شاید والدین یا بچه های دیگر نظرات و ارزش های متفاوتی داشته باشند.به فرزندتان گوش کنید و درباره ی آنچه که برای خانواده ی شما مناسب است به توافق برسید. هر چه سن بچه ها بالاتر می رود این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می کند زیرا بالاخره زمانی خواهد رسید که او بدون نظارت شما و خارج از فضای امن خانه به اینترنت دسترسی خواهد داشت و شما می خواهید او را برای آن زمان آماده کنید. هم چنین، خیلی مهم است که به آن ها در مورد خوشنام ماندن در فضای مجازی آموزش بدهید تا بدانند که چطور باید درباره ی نحوه ی رفتار، تعاملات و خلاصه، چهره ای که از خودشان در شبکه های اجتماعی ارائه می دهند مراقب های لازم را انجام دهند. بچه ها باید به خاطر داشته باشند که اینترنت به هیچ وجه خصوصی نیست.2- به جای گوشیِ موبایل، تبلت یا لپتاپ بخرید.شاید خرید لپتاپ و تبلت در مقایسه با خرید گوشی موبایل گزینه ی بهتری باشد، استفاده ی راحت از موبایل در هر شرایط و موقعیت باعث می شود بچه ها راحت تر سراغ آن بروند و بیشتر به آن بچسبند. علاوه بر آن استفاده از برخی شبکه های اجتماعی در لپتاپ جذابیت چندانی ندارد.3- صفحه نمایش ها و دستگاه ها را جایی بگذارید که شما بتوانید آن ها را ببینید.به خصوص در مورد بچه های کوچکتر، همیشه زمانی که در اینترنت می گذرانند را زیر نظر داشته باشید. کامپیوتر را در مکانی قرار دهید که به آسانی بتوانید بفهمید که فرزندتان چه می کند و چه می بیند. می توانید آنتن دهی دستگاه مودم خانه تان را محدود کنید تا فقط در آن قسمت خانه، اینترنت وجود داشته باشد. برای گوشی های موبایل می توانید رمز وای فای را به صورت اتوماتیک ذخیره نکنید و آن را در حالت «فراموشی» (forgetting) قرار دهید تا فرزندتان بدون اطلاع شما نتواند از اینترنت استفاده کند. هم چنین می توانید با هم قراری بگذارید که جای تبلت، لپتاپ یا بازی کامپیوتری اصلاً در اتاق خواب نیست. علاوه بر آن قرار نیست گوشی موبایل فرزندتان رمز داشته باشد.برای بچه های کوچکتر، شما می توانید بعد از این که کارشان تمام شد جستجوهای قبلی شان را چک کنید تا بفهمید که از چه سایت هایی دیدن می کنند. این روش هرچقدر بچه ها بزرگتر می شوند سخت تر می شود و خودشان یاد می گیرند که چطور سابقه ی جستجوهایشان را پاک کنند- به همین دلیل بهترین راه این است که از همان سال های اول درباره ی استفاده از اینترنت با هم حرف بزنید و راه گفتگوی صادقانه را باز کنید.4- با برنامه هایی که به شما امکان نظارت کردن می دهند آشنا شوید.جستجوهای بدون قصد و غرض و کاملاً معصومانه در اینترنت ممکن است به نتایج و محتواهای نه چندان معصومانه بينجامد، بنابراین عاقلانه است که در مورد نحوه ی استفاده از محدودیت های جستجو و برنامه های نظارت کننده -که توسط موتورهای جستجو، شرکت های ارائه دهنده ی خدمات اینترنتی و شرکت های تولیدکننده موبایل و کامپیوتر ارائه می شود- اطلاع کسب کنید. برای مثال، فیلتر «جستجوی ایمن» در گوگل، سایت هایی که دارای محتواهای جنسیِ آشکار هستند را مسدود می کند. برای روشن کردن آن به قسمت تنظیمات (Setting) بروید و سپس روی گزینه ی روشن کردن جستجوی ایمن (Turn On SafeSearch) کلیک کنید.اپلیکیشن Parental Control Kroha از برنامه هاي خوبی است كه به شما امكانات متعددي را براي نظارت بر فعاليت هاي آنلاين فرزندتان مي دهد. اين برنامه را روي گوشي خود و فرزندتان نصب كنيد. كافي است ايميل و رمزتان را وارد كنيد و اجازه ی دسترسی به اپلیکیشن های موجود در گوشی فرزندتان را بدهید، آن گاه امكان كنترل از راه دور را داريد و مي توانيد ببينيد كه فرزندتان چه چيزي هایی را در اينترنت جستجو كرده (حتی اگر جستجوهایش را به سرعت پاک کرده باشد)، در چه ساعتی و برای چه مدت زماني در شبكه هاي اجتماعي و برنامه های مختلف بوده و چه پيام هايي را فرستاده است. می توانید سایت ها و شبکه های نامناسب را مسدود کنید، از مکان دقیق فرزندتان اطلاع پیدا کنید و حتی اگر نگران این هستید که فرزندتان موبایلش را بیش از حد به چشمانش نزدیک می کند می توانید تنظیمات را طوری دستکاری کنید که موبایل تنها در صورتی که در فاصله ی مناسبی از چشمانش بود قابل استفاده باشد ?. با این حال این اپلیکیشن برای مدت محدودی به صورت رایگان کار می دهد و بعد از آن باید برایش هزینه کنید.اپلیکشن Screen Time Parental Control نیز یک برنامه ی نظارتی دیگر است. برخی از آنتی ویروس ها مثل آنتی ویروس Avira نیز گزینه ای را برای نظارت والدین بر فعالیت های کودکان در کامپیوتر در نظر گرفته اند.هرچند این امکانات دارای دقتِ صد درصدی نیستند ولی می توانند به جلوگیری از مشاهده و دسترسی به بدترین محتواهای خشن یا جنسی کمک کنند. گاهی اوقات چنانچه برای این امکانات هزینه ای پرداخت کنید از محافظت و نظارت بیشتری برخوردار خواهید شد. شما برای این کار لازم نیست مهندس کامپیوتر باشید اگر خودتان اصلاً سر در نمی آورید می توانید از مراکز مربوط به تکنولوژی یا دوستانتان کمک بگیرید یا سیم کارت هایی را تهیه کنید که اصلاً امکان دسترسی به شبکه های اجتماعی را نمی دهند.5- از دوستانِ اینترنتی فرزندتان باخبر باشید.ما بزرگسالان می دانیم که بعضی از آدم ها در اینترنت آن کسی که ادعا می کنند نیستند اما کودکان و نوجوانان می توانند درباره ی کسانی که در اینترنت با آن ها حرف می زنند به طرز نگران کننده ای ساده لوح باشند، بخصوص اگر از سن کم برای استفاده از عقلشان در حوزه ی شبکه های اجتماعی آموزش ندیده باشند. بنابراین حتماً عضوی از شبکه ی اجتماعی فرزندتان باشید و مطالبی را که منتشر می کند زیر نظر داشته باشید. فرزندتان شاید مقاومت کند اما شما به او یادآوری کنید که این یکی از شروطِ دسترسی او به اینترنت است.6- برای محافظت از حریم خصوصی تان از آنچه که فرزندتان به اشتراک می گذارد آگاه باشید.اگر فرزندتان از شبکه های اجتماعی به شکل منظم استفاده می کند باید از خطر عمومی شدن اطلاعات و عکس های خصوصی آگاه باشند. هرچند بچه ها پیامدهای انتشار اطلاعات خصوصی را کاملاً درک نمی کنند شما باید به آن ها یاد بدهید که درباره ی آنچه که به اشتراک می گذارند محتاط باشند. از فرزندتان بخواهید که قبل از به اشتراک گذاشتن هر چیزی ابتدا این سؤال را از خودش بپرسد: آیا من این اطلاعات را به یک غریبه می دادم؟اگر جواب خیر است، پس قرار است از خیر آن بگذرد.7- حواستان به ردپای دیجیتالی خانواده تان باشد.هر عکس و مطلب شخصی که در شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشته می شود یک ردپایی دیجیتالی از هر فرد به جا می گذارد. خطر بزرگی که پیش روی ماست این است که همین که اطلاعات جنبه ای عمومی پیدا کرد می تواند به شیوه ای مورد استفاده و سوءاستفاده قرار بگیرد که انتظارش را نداریم و دیگر کنترلی هم روی آن نداریم. همچنین پیش فرض همه ی ما باید این باشد که هر چه در اینترنت می گذاریم همیشگی خواهد بود. درست است که ما می توانیم آن را پاک کنیم اما همیشه ممکن است دیگران پیشاپیش آن را ببینند و ذخیره کنند. به همین دلیل کودکان و نوجوانان باید درباره ی محافظت از عکس ها و اطلاعاتشان هوشمندانه عمل کنند. پدرو مادرهایی که مکرراً عکس هایی از فرزندانشان را به اشتراک می گذارند نیز باید به این موضوع توجه داشته باشند.به فرزندتان یاد بدهید که کنترل ردپای دیجیتالی زندگی اش را به دست بگیرد و مطالبش را فقط با افراد آشنا و قابل اعتماد به اشتراک بگذارد. آن ها را تشویق کنید که به جای به اشتراک گذاشتن عکس ها با همه ی دوستانشان، از میان افراد دست به انتخاب بزنند و از تنظیمات خصوصی سازی استفاده کنند.8- به فرزندتان یاد بدهید که نام محل و مکانی که در آن قرار دارد را خصوصی نگه دارد.اکثر برنامه ها، شبکه ها و دستگاه ها امکان ضمیمه کردن مکان و موقعیت را به فرد می دهند. این امر موقعیت و اوضاع و احوال فرد را عمومی می کند، این طوری هر کسی می تواند مستقیماً به سراغشان بیاید. این امکانات جانبی باید برای حفظ امنیت و حریم خصوصی فرزندتان خاموش شوند. عکس های دیجیتالی نیز حاوی اطلاعات جانبی هستند -اطلاعاتی مثل ساعت، تاریخ و GPS- که ممکن است چیزی بیشتر از آنچه شما می خواهید را به نمایش بگذارند. بعضی از شبکه های اجتماعی به صورت خودکار این اطلاعات را پاک یا پنهان می کنند اما همه ی آن ها این گونه نیستند. پس آگاهی های لازم را بدست آورید و حواستان باشد که چقدر دارید زندگی تان را با دیگران در ميان می گذارید.9- حواستان به مدت زمانی که صرف اینترنت می شود باشد.کودکان در سنین پنج تا هفده سال نباید بیشتر از 2 ساعت در طول روز جلوی صفحه نمایش بنشینند. بنابراین به خصوص در مورد بچه های کوچکتر مهم است که بر مدت زمانی که فرزندتان در اینترنت می گذراند نظارت داشته باشید تا مطمئن شوید که او دچار عادت های بد نمی شود. با هم در مورد یک محدوده ی زمانی توافق کنید مثلاً هر بار یا هر جلسه به مدت نیم ساعت و یک زمان سنج بگذارید تا سر ساعت زنگ بخورد- حواستان باشد که قبل از کوک کردن ساعت، برای فرزندتان جا بیفتد که زمان پایان، قابل مذاکره و چانه زدن نیست. هم چنین باید هر شب وای فای خانه را در ساعت معینی خاموش کنید (مثلاً قبل از زمان خواب) تا همه برای مدتی از اینترنت دور باشند. هم چنین می توانید بعضی روزها را به «روزهای بدون اینترنت» تبدیل کنید تا همگی به سمت و سوی فعالیت ها و سرگرمی های دیگری کشانده شوید.با این حال، چنانچه متوجه شدید فرزندتان زمان زیادی را در اینترنت می گذارد او را نصیحت نکنید، بلکه تلاش کنید با هم دلیلش را پیدا کنید. شاید صرف زمان زیاد در اینترنت از خلأ نشأت می گیرد، یعنی صرفاً يك عادت بد است که به خاطر زندگي خالي اش به آن پناه آورده است؛ شايد هم استرس ها و نگراني هايي دارد كه با اعتياد به اينترنت سعي مي كند از فكر كردن به آن ها فرار كند. ببينيد مشكل چيست، آيا از چيزي نگران است، آيا صرفاً حوصله اش سر مي رود، آيا احساس تنهايي مي كند. با هم ببينيد كه آیا مي تواند راه هاي ديگري براي حل مسأله اش پيدا كند. بچه های بسیار حساس گاهی اوقات به خاطر حس متفاوت بودن از آدم های دیگر فاصله می گیرند و گاهی اوقات به خاطر دید جزئی نگرشان ممکن است فعالیت های جدید را به یک غول بزرگ تبدیل کنند که به هیچ وجه از پس آن بر نمی آیند. شايد بتوانید با تقسيم كردن فعالیت جدید به قدم هاي كوچك و تشویق کردنشان، این غول بزرگ را مدیریت کنید. به یاد داشته باشید که در دوره ی نوجوانی قرار است زمان آزاد فرزندتان با یک یا دو دوست خوب و فعالیت ها و سرگرمی های مورد علاقه اش به میزان زیادی پر شود. البته پایه های دوست پیدا کردن و کشف استعدادهای فرزندتان قرار است از زمان پیش دبستانی و دبستان گذاشته شود. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه به فصل 10 کتاب کودک بسیار حساس مراجعه کنید.10- از همه ی جزئیات و زیر و بم های شبکه های اجتماعی آگاه باشید.اطلاعاتتان را در زمینه ی حفظ امنیت شبکه های اجتماعی بالا ببرید تا بتوانید بهترین توصیه ها را به فرزندتان بکنید. در برنامه ها و شبکه های اجتماعیِ مورد استفاده ی فرزندتان عضو شوید و از نحوه ی استفاده از تنظیمات خصوصی سازی و ابزارهای گزارش محتواهای نامناسب سردربياوريد. با فرزندتان درباره ی این که چطور می تواند امنیت خودش را در شبکه های اجتماعی حفظ کند حرف بزنید، مثلاً این که او می تواند وقتی که از چیزی نگران هستند با یک آدم قابل اعتماد صحبت کند و درباره ی آنچه که قلدری اینترنتی محسوب می شود- چه در نقش قربانی و چه در نقش خاطی- اطلاعات کسب کند. اگر فرزندتان از شبکه های اجتماعی استفاده می کند مطمئن شوید که او می داند چطور محتواهای نامناسب و یا توهین آمیز را گزارش بدهد، راه ارتباطیِ کسی را مسدود کند و اطلاعاتش را خصوصی نگه دارد.11- برایش الگو باشید.در ارتباط با استفاده از موبایل و اینترنت همان رفتار مثبتی را به نمایش بگذارید که دوست دارید فرزندتان انجام دهد. اگر فرزندتان ببیند که شما در اینترنت محتاط و محترمانه عمل می کنید او نیز به احتمال زیاد، جا پای شما می گذارد. بچه ها از ما الگو مي گيرند. اگر خودمان تنها سرگرمي مان گوشي مان است و زمان زيادي را صرف آن مي كنيم از بچه ها چه انتظاري مي توانيم داشته باشيم. شايد بتوانيد اين تغيير عادت را هر دو با هم شروع كنيد، اين طوري بهتر مي توانيد با او همدلي كنيد و درك بهتري از موانعي كه معمولاً در راه تغيير عادت پيش مي آيد داشته باشيد. هم چنین می توانید با فرزندتان بازی های آنلاینی را انجام دهید که باعث می شود از جایتان بلند شوید و حرکت کنید. حواستان باشد که زمانی را که صرف استراحت می کنید فقط در اینترنت نباشید و آن را صرف فعالیت ها و بازی های دیگر یا در صورت امکان، بیرون رفتن از خانه کنید.در نهایت شما نمی خواهید در دل فرزندتان هول بیندازید یا او را از تجربه ی مزایای آموزشی و اجتماعی و سرگرمی های جالب اینترنت محروم کنید بلکه هدف شما این است که فرزندتان از این امکانات بیشترین سود را ببرد و از خطرات احتمالی دوری کند. شما می خواهید فرزندتان خودش پدر و مادر خودش شود و زمانی که شما حضور ندارید بتواند از خودش محافظت کند. بنابراین تمام راه هایی که به شما امکان نظارت را می دهد اعمال کنید اما همچنان راه های ارتباطی را باز بگذارید و با هم حرف بزنید. موضع شما قرار است این باشد:«بیا ببینیم هدفمون از خرید گوشی چیه و چه کار می تونیم بکنیم که از اینترنت بیشترین سود و کمترین ضرر نصیبمون بشه.»به آن به عنوان مسأله ای که با هم می خواهید به عنوان هم تیمی حلش کنید نگاه کنید تا این موضوع به یک جنگ قدرت تبدیل نشود.در ضمن، وقتی به موضوع محافظت از کودکان در مقابل آثار مخرب اینترنت می رسد باید خیلی مراقب کودکان بسیار حساس باشیم، زیرا در حالي كه يك كودك غيرحساس از کنار مطالب نامناسب اينترنت مي گذرد، يك كودك بسيار حساس ساعت ها و روزها به آن فكر مي كند. تخيل قوي این بچه ها ممكن است به ضررشان عمل كند و پيش خودشان چيزهايي را تصور كنند كه از آنچه ديده اند به مراتب وحشتناك تر است. همچنين بچه هاي بسيار حساس تمايل دارند ويژگي هاي خوب خودشان را به ديگران فرافكني كنند. این امر ممکن است آن ها را در معرض خطر قرار دهد، مثلاً چون خودشان سرشان به زندگي شان است و راز دیگران را پیش خودشان نگه می دارند، گاهي تصور مي كنند كه ديگران نيز اين گونه اند و در نتيجه ممکن است اطلاعاتي را با ديگران در ميان بگذارند كه در نهایت عليه شان استفاده می شود. علاوه بر آن، هرچند بچه های بسیار حساس قبل از انجام کارها مکث می کنند، اما پيشرفت تكنولوژي با همۀ خوبي هايش باعث شده است که همه ی ما زمان كمتري را براي مكث كردن و فكر كردن اختصاص دهيم. زماني كه مردم نامه نگاري مي كردند را تصور كنيد. اگر از كسي عصباني يا ناراحت بوديم، بارها براي فكر كردن و همين طور ارسال كردن پياممان فرصت داشتیم. بايد قلم و كاغذ را برمی داشتیم، متنمان را مي نوشتیم، در پاكت مي گذاشتیم و به پست چي تحويل مي دادیم. در همين زمان شايد عقلمان به كار مي افتاد و تصميم مي گرفتیم كه آن نامه را نفرستيم. اما الآن هرچه به ذهنمان مي رسد چند ثانيه بعد روي صفحه نمايش شخص ديگري است و به همين دليل پشیماني هايمان زياد است.با اين وجود، بچه های بسیار حساس معمولاً محتاط و با ملاحظه اند و شنونده هاي خوبي هستند. اين خصوصيات كار شما را براي محافظت كردن از آن ها در مقابل اينترنت راحت تر مي كند. بنابراین داشتن يك مكالمه ي صادقانه و ملایم در مورد فایده ها و زیان های احتمالی اینترنت، توافق کردن بر سر حدومرزهای ضروری و اِعمال كردنِ چند شيوه ي نظارتي مي تواند خيال شما را تا حدود زيادي آسوده كند كه از فرزندتان مراقبت لازم را انجام داده ايد. بنابراین بیشترین تلاشتان را بر پیشگیری متمرکز کنید، اما وقتی فرزندتان با مطالب بسیار ناخوشایندی در اینترنت مواجه شده است یا زمان زیادی را صرف آن می کند احتمالاً یک روان شناس بالینی کودک و نوجوان بهتر می تواند با مسأله برخورد کند و فرزندتان نیز شاید از صحبت کردن با یک غریبه ی قابل اعتماد احساس بهتری داشته باشد.نویسنده: سهیلا یعقوبیمنبع:بخش هایی از قسمت راه کارها ترجمه ی آزادی بود از:https://www.childrens.health.qld.gov.au/blog-10-things-keep-kids-safe-online/ گل ارکیده گل ارکیده Tue, 15 Sep 2020 18:42:39 +0430 https://virgool.io/hsp-sanctuary/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-rnunyadmdlmt مي توانيد این مقاله را به شکل صوتی در اینجا گوش کنید.مقدمه ی مترجمچنانچه مایلید بدانید کودک شما بسیار حساس است یا خیر، پرسشنامه ای که در ادامه می آید می تواند به شما کمک کند. پرسشنامه ی کودک بسیار حساس از طریق مصاحبه های دکتر الین آرون با والدین، طراحی سؤالات، و سپس غربالگری و گلچین کردن بهترین سؤالات بدست آمده است؛ با این وجود، توجه داشته باشید که هدف این پرسشنامه تشخیص دادن یا رد کردن مشکلات و اختلالات احتمالی موجود در دوران کودکی نیست.اگر بعد از پاسخ دادن به پرسشنامه، همچنان شک و شبهه ای دارید، برای اطلاعات و هم چنین اطمینان بیشتر به فصل اول کتاب کودک بسیار حساس مراجعه کنید و با متخصصینِ آشنا با ویژگی بسیار حساس بودن مشورت کنید. فصل اول کتاب کودک بسیار حساس به شما کمک می کند تا مشخص کنید که آیا یک کودک بسیار حساس دارید یا خیر. علاوه­ بر­ آن، این فصل ویژگی حساس بودن را به­ طور کامل مورد بررسی قرار می ­دهد، دانش بیشتری را درباره­ ی همه ­ی ویژگی­ های خلق ­وخوییِ ذاتی فرزندتان فراهم می­ سازد و شما را از هرگونه تصور غلطی که ممکن است درباره­ ی کودکان حساس شنیده باشید، خلاص می کند و در آخر، به شما کمک می کند که ویژگی بسیار حساس بودن را از اختلالات واقعی متمایز کنید ( چرا که بسیار حساس بودن یک اختلال نیست).در ضمن، اگر مایلید از این پرسشنامه در کارتان استفاده کنید یا آن را انتشار دهید، ابتدا از من اجازه بگیرید.پیش از پاسخ دادن به پرسشنامه، با دو کلمه آشنا شوید:شهود: شهود یعنی تواناییِ آگاه بودن به چیزی یا درک آن بر اساس احساس به جای واقعیت یا دلیل عینی؛ توانایی درک آنچه که درست است حتی بدون استدلال اگاهانه ، به صورت غریزی؛ یک کودک شهودی معمولاً جملاتتان را کامل می ­کند و افکارتان را می­ خواند ، متوجه اتفاقات، قبل از اینکه رخ دهند می شود، اغلب نیازهای حیوان خانگی یا خواهر و برادر کوچکتر را برای دیگران ترجمه می­ کند، بینشی مثال ­زدنی دارد و پنهان نگه داشتن راز از او دشوار است. شهود تقریباً همان چیزی است که به آن حس ششم می­ گویند، این حس چیز عجیب و غریبی نیست، اما چون معمولاً اطلاعات ظریف را در زیر سطح هوشیاری دریافت می ­کند، نمی ­توانیم به وضوح درباره ­اش حرف بزنیم. این حس نیز مثل حس­های دیگر ممکن است اشتباه کند.کمال گرایی: گرچه کمال گرایی می ­تواند یک طیف باشد، می ­توان گفت که کودک کمال­گرا، استانداردهای بالایی برای خود در نظر می­ گیرد؛ انرژی زیادی برای دستاوردهای بالا می ­گذارد؛ تا هنگامی که کاری که انجام می دهد به اتمام نرسد، دست نمی ­کشد؛ تلاش می­ کند که جزئیات و اصول را رعایت کند؛ خودآگاه تر است و در صورت اشتباه کردن راحت ­تر خجالت ­زده می ­شود.آیا کودک شما بسیار حساس است؟پرسشنامه ی والدینلطفاً به هر سؤال به بهترین نحوی که می ­توانید پاسخ دهید. اگر در مورد کودک شما حداقل تا حدودی صدق می ­کند یا در گذشته برای مدتی برای دوره­ ی قابل ­توجهی این­ گونه بوده است، پاسخ درست است، بدهید. اگر چندان در مورد کودک شما صادق نیست یا هیچ وقت این گونه نبوده، پاسخ غلط است، بدهید.کودک من . . .1. به سادگی از جا می ­پرد.2. از تماس لباس­ های زبر، خط دوخت جوراب، یا اتیکت ­ها با پوستش شکایت می کند.3. از غافلگیری ­های بزرگ معمولاً خوشش نمی ­آید.4. از تصحیح ملایم بهتر یاد می ­گیرد تا تنبیه شدید.5. به نظر می ­رسد که ذهن مرا می­ خواند.6. از کلمات بزرگتر از سنش استفاده می­ کند.7. ملایم ­ترین رایحه ­ی غیرمعمول را متوجه می­ شود.8. حس شوخ ­طبعیِ هوشمندانه ­ای دارد.9. بسیار شهودی به نظر می ­آید.10. بعد از یک روز هیجان ­انگیز به سختی می­توان او را خواباند.11. با تغییرات بزرگ، خوب کنار نمی ­آید.12. اگر لباس ­هایش خیس یا ماسه ­ای باشد، می­ خواهد آن ­ها را عوض کند.13. سؤالات زیادی می­ پرسد.14. کمالگرا است.15. متوجه ناراحتی دیگران می ­شود.16. بازی بی سروصدا را ترجیح می ­دهد.17. سؤالات عمیق و تفکربرانگیزی می­ پرسد.18. نسبت به درد بسیار حساس است.19. از مکان ­های پر سروصدا اذیت می ­شود.20. متوجه جزئیات می ­شود (مثلاً شیئی که جا به جا شده، تغییر در ظاهر کسی و غیره).21. قبل از بالا رفتن از جای بلند نگاه می­ کند که آیا امن است یا خیر.22. وقتی غریبه ­ها حضور ندارند به بهترین شکل عمل می ­کند.23. عمیقاً چیزها را احساس می ­کند.نمره ­دهیاگر به سیزده مورد یا بیشتر پاسخ درست دادید، کودک شما احتمالاً بسیار حساس است. اما هیچ کدام از آزمون های روانشناختی آن ­قدر دقیق نیستند که نحوه­ ی رفتار با کودکتان را بر مبنای آن ­ها پایه­ ریزی کنید. حتی اگر یک یا دو مورد از آن در مورد کودک شما صدق می ­کند، اما میزان آن شدید است، باز هم می­ توانید کودکتان را بسیار حساس بنامید.منبع: کتاب کودک بسیار حساس، نویسنده: دکتر الین آرون، مترجم: سهیلا یعقوبیتمام تلاش ما در پناهگاه آدم‌های بسیار حساس این است که درباره خصوصیات و توانایی های فوق‌العاده این افراد اطلاع رسانی کنیم!در انتشارات پناهگاه ما اطلاعات ارزشمندی درباره آدم‌های بسیار حساس پیدا خواهید کرد. پادکست پناهگاه را هم می توانید اینجا گوش کنید. گل ارکیده گل ارکیده Mon, 06 Jul 2020 21:42:00 +0430