نوشته های BeNYaMiN

داستان خرابکاری و مشکل نشناختن کارت شبکه در لینوکس

BeNYaMiN — Mon, 27 Jan 2020 13:29:07 +0330

داستان خرابکاری و مشکل نشناختن کارت شبکه در لینوکسدیروز یکم اعصابم خرد بود و طی حرکتی انتحاری زدم همه ی wired connection های دبیانم رو پاک کردم. اینترنت هم کمی قطع و وصل میشد و واقعا روی اعصاب بود!اولین کاری که کردم به قول معروف نرم افزاریا و کامپیوتریا: ریستارت بود :)) ولی حل نشددومین حرکتم این بود که با دستور زیر ببینم کارت شبکه م وجود خارجی داره یا نه ifup eth0 result: unknown interface eth0بله، گفت که اینترفیسی به اسم eth0(از اونجایی که معمولا این اسم استفاده میشه) وجود نداره داری اشتباه میزنی داداچ! دیدم اینطوری نمیشه گوشی رو برداشتم رفتم گوگل و گفته بود برای اینکه لیست کارت شبکه هاتو ببینی باید دستور زیر رو بزنی:ip link show result: lo: mtu 65536 qdisc noqueue state UNKNOWN mode DEFAULT group default qlen 1 link/loopback 00:00:00:00:00:00 brd 00:00:00:00:00:00 2: eno1: mtu 1500 qdisc pfifo_fast state UP mode DEFAULT group default qlen 1000 link/ether {mac address} brd ff:ff:ff:ff:ff:ffخوب همونطور که میبینید تو نتیجه، گزینه اول loopback بود و گزینه ی دوم کارت شبکه ای که دارم و اسمش هم eno1 بود(برام جالب بود چون نمیدونستم جز eth0 اسم دیگه ای هم میگیره). حالا نوبت ادیت اینترفیس های مربوط به network سیستم عامل شد و باید فایل زیر رو ادیت میکردم:nano /etc/network/interfacesنگاه که انداختم به محتویات فایل اصلا اینترفیس کارت شبکه ام داخلش وجود نداشت، نمیدونم خودم با خرابکاری پاکش کردم یا میتونه تنظیم نباشه. خلاصه سرتونو درد نیارم داخل فایل lo تنظیم شده بود و باید خودم اضافه میکردم اینترفیس کارت شبکه رو به این صورت:# The loopback network interface auto lo iface lo inet loopback این دو خط پایین رو باید اضافه میکردم: auto eno1 iface eno1 inet dhcpالبته توجه کنید که تنظیمات IP کارت شبکه من روی DHCP هست که خودش ایپی رو درخواست کنه تا روتر یه IP براش انتخاب کنه(برای حالت Manual سرچ کنید :دی).یه قدم دیگه مونده که باید تنظیمات مربوط به شبکه رو restart کنید که با کامند پایین میتونید اینکارو بکنید و همین، دوباره میتونید از نعمت اینترنت بهره ببرید:/etc/init.d/networking restartتجربه ی جالبی بود برام و یه سری چیزهای جدید یاد گرفتم ❤️❤️، امیدوارم روزی مشکل کسی رو حل کنه، موفق باشید.

//TODO یک قابلیت ساده ولی شگفت انگیز

BeNYaMiN — Wed, 07 Aug 2019 14:00:50 +0430

بیاید قبول کنیم برنامه نویسی شغلیه که فکر زیاد درگیر مسائل میشه و گاها چیز های زیادی رو فراموش میکنیم مانند: تغییر آدرس API، اضافه کردن فیچری جدید، ریفکتور کردن قسمتی از کد ها و...خیلی از ماها برای این قبیل کار ها میایم و مسائل رو روی برگه ای مینویسیم که جلوی چشممون باشه تا فراموش نکنیم. در این پست میخوام یک قابلیتی رو معرفی کنم که در عین در دسترس بودن وسادگی در استفاده خیلی کم دیدم که در استفاده بشه و تقریبا حرفی ازش نیست.JetBrains عزیز در محصولات خودش یک قابلیتی رو به ما داده که میتونیم در هر جایی از کد بیایم و کارهایی برای انجام دادن رو تعریف کنیم و در پنجره ی مخصوص به خودش همه رو با تفکیک پکیج و کلاس مشاهده کنیم. این کار باعث میشه ما تنها با چند کلیک بتونیم کارهایی که تعریف کردیم رو انجام بدیم و جلوی بقیه شرمنده نشیم از فراموش کردنشون (گناه کارم:دی).برای اینکار ما هر جایی که بخواهیم در آینده چیزی رو تغییر بدیم و یا چیزی رو اضافه کنیم با دستور زیر یک TODO تعریف کرده و یک پیام هم جلوش مینویسم، برای مثال:public class RequestClass { public void getFooList() { //TODO send request to get FooList from API } }همانطور که میبینید ما با استفاده از عبارت //TODO‍ یک کار تعریف کرده و با قرار دادن فاصله بعد از اون پیامی رو برای خودمون در آینده مینویسیم.حال برای دیدن کارهایی که تعریف کردیم میتونیم از پنجره ی TODO در پایین IDE لیست رو ببینیم که با توجه به پکیج و کلاس تفکیک شده تا راحت تر بتونیم همه چیز رو مدیریت کنیم:پنجره ی TODOحال با دابل کلیک روی هر کدوم میتونیم به خط مربوطه در کلاس مورد نظر رفته و تغییرات و اصلاحاتی که لازم هست رو انجام بدیم. خوبی این ویژگی این هست که نیازی نداریم خودکار و کاغذ همیشه دم دستمون باشه و میتونیم از اون ها برای کارهای دیگه ای استفاده کرده و برای کدنویسی از این قابلیت استفاده کنیم.پ.ن: یکی از دوستان در توییتر اشاره کردن که عبارت://FIXMEرو هم میشه استفاده کرد. بهتره از این کلمه برای نیاز به رفع مشکل و از TODO برای اضافه کردن قابلیت جدید استفاده کرد.موفق و موید باشید!

مروری بر خاطرات یک برنامه نویس(2)

BeNYaMiN — Thu, 30 May 2019 22:37:56 +0430

مروری بر خاطرات یک برنامه نویس(2) شروع برنامه نویسیتقریبا دو سال اول برای تفریح با استفاده از جاوا کدنویسی میکردم و برنامه هایی هم نوشتم که در کافه بازار، مایکت و... منتشر کردم و البته همه اپ هارو فروختم تا بتونم درآمدی از این حوزه ی دوست داشتنی برنامه نویسی داشته باشم. تقریبا مهر ماه سال قبل بود که نیاز به پول پیدا کردم و در به در دنبال گرفتن پروژه های کوچیک بودم که بتونم با انجام دادنشون به پول برسم و از خوش شانسی تونستم با یک نفر که در کار تبلیغات بود آشنا بشم و برای ایشون اپ های ساده و کوچیک و گاها متوسط بنویسم و درآمد خیلی خوبی هم داشتم و تقریبا شش الی هفت اپ باهاش کار کردم.همه چیز به خوبی داشت پیش میرفت تا کمی بدقولی ها شروع شد از دیر پرداخت کردن حق الزحمه و گاهی جواب ندادن های یک هفته ای، با خودم گفتم این وضعیت به درد نمیخوره و درحالی که داشتم یک اپ آنالیزر اینستاگرام براش مینوشتم و ایشون دو هفته ای خبری ازشون نبود و وقتی هم اومد چایی نخورده پسرخاله بازی در آورده بود گفتم که بنده دیگه نمیتونم با شما همکاری کنم و خداحافظ‌‌:). این نکته یادتون باشه که خیلی مهم هستش و اون اینه که همیشه نباید تحمل کنید! بعضی وقتا نیاز به عصبانی شدن هست تا فکر نکنن ما کم ارزش هستیم براشون.خلاصه گذشت تا چند ماهی بیکار بودم و استراحت میکردم تا اینکه آگهی استخدامی رو در سایت جاب اینجا نظرم رو جلب کرد "استخدام برنامه نویس اندروید"؛ با خودم کلنجار میرفتم که رزومه بفرستم یا نه و بعد از کلی یکی به دو با خودم دل رو به دریا زدم و رزومه م رو براشون فرستادم تا اینکه تقریبا بعد از یک هفته پیامی دریافت کردم که رزومه ی شما توسط شرکت فلانی دیده شد. همش استرس داشتم که قبول میکنن با من مصاحبه کنن یا نه، بالاخره به من زنگ زدن و من متاسفانه خواب بودم و گوشی رو برداشتم و بدون اینکه بدونم کی هستش جواب دادم الو بفرمایید، گفتن که از شرکت فلان زنگ میزنیم میتونید برای وقت مصاحبه بیاین شرکت؟ گفتم نه و قطع کردم!! ???خودم شوکه شده بودم که چرا همچین کاری کردم و حقیقتا هم بین خواب و بیداری بودم و عقل ناقصم به درستی کار نمیکرد :) یک هفته ای خودم رو سرزنش میکردم که موقعیت به این خوبی رو چرا خراب کردی که باز هم زنگ زدن(در پوست خودم نمیگنجیدم!) قرار مصاحبه رو گذاشتم و رفتم باهم حرف زدیم راجب پروژه هایی که پیاده کردم طرف همون اول یه سورس رو بهم داد که برم روش یکم کار کنم و بهینه ش کنم! چه اعتمادی داشت خداییش من خودم به خودم همچین اعتمادی نمیکنم. فضای شرکت خوب بود همکار ها خوب بود و سریع باهم رفیق شدیم البته من به دلیل نداشتن اعتماد به نفس و کم حرف بودن اوایل تقریبا دو سه هفته ای صدام در نمیومد و یکسره درحال کد زدن بودم طوری که بعدا فهمیدم پشتم میگفتن این چقد کار میکنه ? حق هم داشتن خودمم باورم نمیشد اینقدر کار کنم.تقریبا پنج ماه کار کردم و بعد از کلی فکر استعفا دادم و از شرکت اومدم بیرون دلایل زیادی داشتم. دلیل اول این بود که بخاطر تصادف دیسک کمر گرفته بودم که گاهی وقتی از تاکسی پیاده میشدم هر قدمم تقریبا از یک وجب بیشتر نمیشد، دلایل بعدی کم بودن حقوق، زیاد بودن پروژه ها، مشتری هایی که نمیدونستن چی میخوان و به همین دلیل تغییرات زیاد حتی گاهی بیسی که برای برنامه مینوشتم به کل عوض میشد! بودن که باعث شدن من فکر رفتن بکنم(یکسری مسائل دیگه هم بود که بهتره نگم!).قسمت آخر و اصل کاری این خاطرات رو به زودی مینویسم.

مروری بر خاطرات یک برنامه نویس(۱)

BeNYaMiN — Fri, 10 May 2019 23:01:51 +0430

مقدمههمونطور که همه ی ما وقتی در حال یادگیری یا استفاده از چیزی هستیم بعد از مدتی تکرار کارها و استفاده از دانشمون این توهم در ما ایجاد میشه که "من خیلی میدونم!".اما واقعا میدونیم؟! بیاین یکم از خاطرات زندگی من و راهی که رفتم و تجربیاتی که در این رابطه به دست آوردم بخونید و دوباره به این سوال فکر کنید.کمی راجب منسلام من بنیامین هستم و تقریبا سه شاید هم چهار سال هستش برنامه نویسی اندروید کار میکنم، گاهی سی شارپ برای برنامه های ویندوزی و گاها پی اچ پی برای بک اند پروژه ها و در آخر هم از پایتون برای قسمتی از کارهام و صد البته برای فان :) استفاده میکنم.رشته ای که انتخاب کردم رشته ای بود که از بچگی عاشقش بودم. دوم ابتدایی بود که با اصرار زیاد و کمک خواهرم، پدرم کامپیوتری برام خرید که باهاش فوق العاده زیاد درگیر بودم؛ درگیر گیم، گوش دادن آهنگ، دیدن فیلم و... تا اینکه چهارم ابتدایی رسید و من برای اولین بار به اینترنت وصل شدم‌ (ناگفته نمونه قبلا دیده بودم اینترنت رو اما چیزی ازش متوجه نمیشدم?). اون روز ها با صدای نکره دیال آپ که خیلی هامون باهاش خاطره داریم گشت و گذار میکردم و دنبال کدهای تقلب بازی ها، دانلود آهنگ های رپ بودم. گاهی اوقات با جاوا اسکریپت در برنامه MultiMedia Builder کدهای آماده ای رو مینوشتم برای سرگرمی تا اتوران های باحال بسازم و صد البته بیشتر اوقات هم داخل چت روم های یاهو الاف بودم، آخ که چه دورانی بود یادش بخیر... .متاسفانه چیزی که همیشه افسوسش رو میخورم این بود که چرا از همون اوایل با برنامه نویسی آشنا نشدم و اگه توانایی به عقب برگشتن رو داشتم میرفتم به ده سالگی خودم و یه کشیده میزدم به صورتم و میگفتم برو و برنامه نویسی یاد بگیر! اما همچین چیزی امکان نداره:-(. گذشت و گذشت تا با علاقه ای که به کامپیوتر داشتم و اینکه رشته ی خواهرم هم کامپیوتر بود و زمان های زیادی صرف ور رفتن با ویژال بیسیک میکردم و کلی کار باحال دیگه که از جزوه های خواهرم یاد میگرفتم رشته ی کامپیوتر رو به عنوان رشته ی خودم با معدل ۱۰ فکر کنم یا ۱۲ انتخاب کردم(عجب معدلی نه؟?) البته اون روز ها مصادف بود با روزهایی که علاقه مند به مبحثی بودم که همه یه دوره ای عاشقش بودن، بله هک‌:).تحقیق های زیادی میکردم که بفهمم از کجا باید شروع کنم چندباری سایت های خارجی رو با باگ Sqli انگولک کردم و پس از مدتی به دلیل خراب شدن کامپیوتر تقریبا به مدت چهار سال با یک گوشی Galaxy Fit سر کردم که همیشه باور دارم این فقدان کامپیوتر بزرگترین ضربه رو به منی که دنبال یادگیری بودم زد.تو هنرستان با قرض گرفتن کامپیوتر خواهرم پروژه هام رو انجام میدادم و با گرفتن مبلغی مثل دو هزار تومان تا ده هزار تومان یه کپی بهم ریخته از پروژه هام به بقیه هم میدادم?، درس های تخصصی همیشه تو کلاس بهترین هم نباشم یکی از بهترین ها بودم ولی امان از درس های عمومی?. چیزی که عجیب هست با اینکه با ویژوال بیسیک کدای کوچیک میزدم اما هیچوقت نرفتم دنبال یادگرفتن برنامه نویسی و این نکته که از زبان ویژوال بیسیک خوشم نمیومد هم بی دلیل نبوده احتمالا.و باز هم باید بگم یادش بخیر! هنرستان دوران خوبی بود که گذشت در واقع بهترین دوران تحصیلی من بود.ادامه داره...