<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های حسین بخشائی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@h1361b</link>
        <description>در پی فهمیدن...</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-04-15 06:55:35</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/18431/avatar/waADAm.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>حسین بخشائی</title>
            <link>https://virgool.io/@h1361b</link>
        </image>

                    <item>
                <title>۱۳۱۷</title>
                <link>https://virgool.io/@h1361b/%DB%B1%DB%B3%DB%B1%DB%B7-bahram-beyzaie-easnmz5fcov0</link>
                <description>سال ۱۳۸۱  استاد بهرام بیضایی، مجید خان مظفری و داریوش ارجمند برای اکران فیلم سگ‌کشی و جلسه پرسش‌وپاسخ بعدش به مشهد اومده بودن. محل رویداد، سینما سیمرغ، خیلی به دانشکده‌ی مهندسی دانشگاه آزاد نزدیک بود و با چند نفر از از بچه‌های دانشگاه رفتیم. من فیلم رو قبلا یک بار در سینما دیده بودم اما برگزاری همچین رویدادی برای یک فیلم درست‌وحسابی، در آن زمان(و حتی الان)، با حضور کارگردانی مثل بهرام بیضایی در مشهد فرصتِی نایاب بود.  سک گشی- فیلمی از بهرام بیضاییبعد از پایان نمایش فیلم میز ساده‌ای جلوی پرده قرار گرفت و بهرام بیضایی برای پاسخ به پرسش‌های تماشاچیان، بین مجید مظفری و داریوش ارجمند رو‌به‌روی سالن‌ِ پر از جمعیت نشست. سخنان ابتدایی مهمانان تقریبا کوتاه بود و بعد هم برگه‌هایی برای نوشتن پرسش‌‌ها در بین تماشاچیان توزیع شد. من هم سوالی روی یک برگه نوشتم و به فردی که برگه‌ها رو جمع می‌کرد دادم، سوال کوتاه من این بود:«آیا درست است که در فیلمی با این سطح از کیفیت، رمز کیف سامسونیت ۴ رقمی باشد؟» دقیق یادم نیست که این نکته بار اولی که فیلم رو دیده بودم به چشمم خورده بود یا ‌همون‌‌جا که دفعه دوم بود، ولی به هر حال در آن زمان چند سالی می‌شد که کیف‌های سامسونیت مُد بودن و همه کیف‌ها هم، چه خود برند سامسونیت و چه برند‌های دیگه‌ای مثل دیپلمات، مرز ۳ رقمی داشتن.  (گلرخ کمالی برای ‌پس گرفتن چک از یکی از طلبکاران شوهرش به دفتر مرد رفته و روی شیشه بخار گرفته‌ی پنجره رمز کیف سامسونیت رو برای طلبکار می‌نویسه)داریوش ارجمند به نمایندگی از گروه شروع کرد به خوندن پرسش‌ها. چند سوال خوانده و پاسخ داده شد، داریوش ارجمند برگه سوالی رو باز کرد، زیرلب خوند، دوباره تا کرد و رفت سراغ سوال بعدی. تعداد پرسش‌ها زیاد بود و چون جلسه طولانی شد زمان استراحتی اعلام کردن تا به بقیه سوال‌ها بعد از استراحت پاسخ داده بشه. وقتی که جلسه دوباره شروع شد داریوش ارجمند گفت: «در دور قبلی من سوالی رو باز کردم که از مطرح کردنش به دلایلی منصرف شدم اما در فاصله استراحت سوال رو با آقای بیضایی مطرح کردم و ایشون خواستن که سوال خوانده بشه!» بعد هم برگه‌ رو باز کرد و سوال من رو خواند! میکروفون در اختیار آقای بیضایی قرار گرفت و ایشون بدون هیچ توضیح اضافه‌ای گفتن: « فکر نمی‌کردم روزی در یک مراسم عمومی کسی همچین سوالی رو درباره فیلم سگ‌کشی از من بپرسه! ولی  خب درسته، اشتباه شده و نباید رمز کیف سامسونیت چهار رقمی می‌بود!»بعد این توضیح مختصر خواندن پرسش‌ها ادامه پیدا کرد تا این‌که مجید مظفری در پایان پاسخ به یکی از پرسش‌ها گفت: «لازمه من توضیحی رو که خود آقای بیضایی نگفتن به جواب سوالی اضافه کنم! خیلی از کارگردانان معروفِ سینما‌ی دنیا رسم دارن که ردپایی از خودشون در فیلم‌هاشون به‌جا بذارن. عدد ۱۳۱۷ که در فیلم رمز کیف سامسونیت بود، سال تولد آقای بیضاییه.»و بعد هم چند سوال دیگه و پایان مراسم با تشویق‌های ایستاده و طولانی تماشاگران.این خاطره برای من موند و سال‌های بعد هر چی بیشتر با کارهای بهرام بیضایی آشنا شدم، بیشتر ازشون یاد گرفتم و بیشتر از پرسش ساده‌ی خودم خجالت‌زده شدم. الان که چند روز از فوت موسیو بیضایی(به قول آقای امیر نادری) می‌گذره خیلی به یاد این خاطره هستم و فکر می‌کنم خاطره‌ی این سوال در مورد فیلم سگ‌کشی، از یک پسر جوان در مشهد، تا سال‌ها بعد توی ذهن آقای بیضایی هم باقی موند. من‌ِ بیست ساله موقع نوشتن اون سوال خیلی هیجان‌زده بودم که تونستم از همچین فیلم بزرگی گاف پیدا کنم و اونو رو‌دررو از کارگردان بزرگی مثل بهرام بیضایی بپرسم! ولی سال‌های بعد، بیشتر با شرمندگی، به بچگی خودم خندیدم که در مورد همچین فیلمی، چنین سوالی رو در جمع از بهرام بیضایی پرسیدم! اون گاف سینمایی در برابر همه‌ی مفاهیم فیلم سگ‌کشی چه اهمیتی داشت...؟! هیجان اون پرسش، سادگی جواب بهرام بیضایی، فیلم سگ‌کشی، اوضاع ایران، جسارت‌ِ نسل جدید، محافظه‌کاری نسلِ ما دهه‌ی شصتی‌ها و ... همه‌ی‌ این‌ها این روز‌ها توی فکرم می‌چرخه اما در هر حال اون سوال برای من حداقل ارزش داشتن یک خاطره مشترک با بهرام بیضایی از ۲۰ سالگی تا ۴۳ سالگی رو داشت و تا آخر عمر هم داره! امروز که ویدیوی مراسم بزرگداشت بهرام بیضایی در سال ۲۰۱۷ رو دوباره می‌دیدم خوشحال شدم که همسرشون، خانم مژده شمسایی، یک جایی در اوایل معرفی بهرام بیضایی گفتن:«خودش اهل مصلحت نیست و تند‌ترین حرف‌ها رو آن‌جا که نباید گفته...» بهرام بیضاییآقای بیضایی، شما ۵ دی‌ماه سال ۱۳۱۷ به دنیا اومدین و ۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ از این دنیا رفتین، ولی ما تا همیشه یادمون می‌مونه که شما برای ما، برای کشور خودتون، ایران و برای آگاهی و دانایی زندگی کردین!دانایی از جسمی به جسمی دیگر می‌رود.&quot;دانایی را نمی‌توان کشت&quot;</description>
                <category>حسین بخشائی</category>
                <author>حسین بخشائی</author>
                <pubDate>Thu, 01 Jan 2026 13:28:14 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چه کسانی در کرونا به تغییر شغل فکر می‌کنن؟</title>
                <link>https://virgool.io/@h1361b/%D8%B4%D8%BA%D9%84-%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-pkpmskfazvsm</link>
                <description>نشریه تایم در این شماره خودش به تحولات بازار کار پرداختهکرونا باعث شده خیلی از افراد نگاه متفاوتی نسبت به گذشته، در مورد شغل خودشون داشته باشن. بسیاری از کسب‌وکارها دچار بحران تقاضا شدن و کسب‌وکارهای جدیدی رونق گرفتن. اگر چه با بررسی آمار منتشر شده در خارج از ایران متوجه میشیم که در سال‌های اخیر و حتی قبل از شروع کرونا هم، افراد به مراتب راحت‌تر از ۲۰ یا ۳۰ سال پیش، سازمان و حتی حرفه خودشون رو عوض می‌کردن. با اطمینان میشه گفت که دیگه شغل، محور زندگی اکثریت افراد جامعه نیست و در زمانه ما حس تعلق کمتری نسبت به تخصص‌ و احتمالا نسبت به سازمان‌ وجود داره.وقتی به کشور خودمون نگاه می‌کنیم با مشکلات مختلفی که توی جامعه امروز ما وجود داره - بحران سلامت در نتیجه بی‌تدبیری محض مسئولین کشور از یک طرف و شرایط سخت اقتصادی مردم همراه با اخبار بدی که از امثال طرح «صیانت» به گوش می‌رسه از طرف دیگه - پیوند سرمایه‌های انسانی با سازمان‌ها به مراتب ضعیف‌تر از گذشته شده. بچه‌ها با نگرانی‌های مختلفی که وجود داره نه به آینده میان‌مدت و دراز‌مدت خودشون امیدی دارن و نه حتی نسبت به ثبات شرایط در روز‌های پیش‌رو مطمئن هستن. توی این وضعیت هست که تنش‌های بین‌فردی - بین تیمی شدت می‌گیره و دادن انگیزه برای همدلی و همراهی به بچه‌ها هر روز سخت‌تر از گذشته میشه. در حالی که نمیشه پیش‌بینی درستی نسبت به اوضاع اقتصادی و اجتماعی کشور داشت، کسب‌وکارها هم، مانند افراد، سعی می‌کنن با نهایت تلاش ممکن، زنده و سرپا بمونن. حال سوال مهم اینه که در این شرایط سخت برای بقا، به شرط تامین کف نیاز‌های مالی افراد برای زندگی،‌ انگیزه خوب و کافی برای ماندن در یک تخصص و یک سازمان چی می‌تونه باشه؟در شرایطی هستم که افراد به مراتب راحت‌تر از ۲۰ یا ۳۰ سال پیش، سازمان و حرفه خودشون رو عوض می‌کنن.ما توی شرکت راژمان و در تیم نشان، به‌واسطه تنوع سرویس‌ها در حوزه نقشه و هم‌چنین تعداد زیاد کاربران، همیشه با تعداد بالای فیچر و سرویس پیشنهادی جدید مواجه هستیم که بیشتر از ظرفیت توسعه تیم هستن. روال معمول هم اینه که سعی می‌کنیم با توجه به شرایط فنی و محدودیت‌هایی که وجود داره، از بین این پیشنهاد‌ها تعدادی رو برای پیاده‌سازی در فصل پیش روی تیم‌ها انتخاب کنیم. به همین دلیل هم برگزاری جلسات هم‌فکری در مورد یک سرویس، فعالیتی مرسوم در تیم ما به‌حساب میاد. در زمانی که اپیدمی کرونا شروع شد، به‌ دلیل لغو سفر‌های نوروز ۱۳۹۹، تیم‌ها با تصمیمی فوری تمرکز خودشون رو بر توسعه سرویس‌هایی نظیر نمایش «مناطق پرتردد شهرها»، «ساعات شلوغ مراکز خرید» و... گذاشتن تا بتونن در این بحران نیاز‌های جدید کاربران رو پوشش بدن. اگرچه با گذشت زمان ما هم مثل اکثر کسب‌وکارها کم‌وبیش به زندگی در کنار کرونا عادت کردیم و کم‌کم برنامه توسعه تیم‌ها به حالت عادی برگشت.در همین حال هفته گذشته، جلسه‌‌ای اسکایپی برای هم‌فکری در مورد سرویس جدید «اطلاع‌رسانی مراکز واکسیناسیون کرونا» داشتیم و بچه‌ها از تیم‌های مختلف نشان توی این جلسه بودن. قبل شروع جلسه از نظر من که به صورت داوطلبانه شرکت کرده بودم، با توجه به تعدد این جلسات در نشان، این رویداد فرقی با بقیه جلسات هم‌فکری محصولی نداشت. با این وجود در پایان جلسه من حسابی تحت تاثیر سطح انگیزه، هیجان و مشارکت بچه‌ها بودم. انگیزه افرادی با تخصص‌های مختلف، در تیم‌هایی مختلف برای مشارکت کردن و پیشنهاد دادن، اونم به حدی که باید تلاش می‌کردیم تا وسط حرف هم‌دیگه نپریم! هر کدوم از بچه‌ها تجربیات متفاوتی رو بسته به شرایط شهر و اطرافیان خودش داشت و همه افراد از ایده‌ها و پیشنهاد‌های خودشون دفاع می‌کردن. یکی از بچه‌ها که همسرش عضوی از کادر درمان بود نسبت به سختی‌هایی که در مراکز درمانی وجود داره می‌گفت و یکی دیگه از تجربه سخت خودش برای زدن واکسن. در عین حال وجه مشترک همه‌ این بود که نه تنها با هیجان ایده‌های جدید خودمون رو می‌گفتیم، که حاضر بودیم برای اجرای این ایده‌های جدید وقت بذاریم و بیشتر از زمان معمول هم فعالیت کنیم. همین هم باعث شد که خروجی این جلسه برای من، خیلی فراتر از سرویسی در محصول باشه. نتیجه مهم جلسه این بود که با گذشت حدود ۱۸ ماه از شروع پاندمی کرونا و با وجود انواع اتفاق‌های بدی که باعث فرسودگی و خستگی همه ما شده، توان و انگیزه بچه‌ها وقتی که پای کمک واقعی به جامعه و مردم وسط باشه بی‌نهایت خواهد بود.بزرگ‌ترین انگیزه برای افراد تیم، همون چیزیه که خود ما در این روزها بهش نیاز داریم.به نظر می‌رسه در این شرایط، تنها عامل مهم برای ماندگار شدن افراد در سازمان، معنادار بودن کار یا شاید کارِ معنادار است. بزرگ‌ترین انگیزه اینه که به افراد همون چیزی رو بدیم که خودمون این روزها بهش نیاز داریم، یک نقش آشکار و مشخص در انجام یک کار معنادارِ مفید برای خودمون، خانواده‌مون و احتمالا جامعه‌مون. این تنها عامل پیوند محکم بین افراد و سازمان‌هاست، پیوند به هویت‌هایی که دارن سعی می‌کنن غیر درآمد، نقش مثبتی برای باز کردن یکی از گره‌های فراوان جامعه و مردم نیز داشته باشن. شاید شرکت‌هایی نظیر ما از تهیه واکسن، تامین دارو و رفع خیلی دیگه از نیاز‌های این‌ روزهای مردم ایران عاجز باشن اما اگر بخواییم می‌تونیم، نه برای برطرف کردن مسئولیت اجتماعی، که برای معنا دادن به همکاری افراد با سازمان خودمون کاری کنیم. </description>
                <category>حسین بخشائی</category>
                <author>حسین بخشائی</author>
                <pubDate>Sat, 07 Aug 2021 19:35:28 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>وارن بافت: در نود سالگی!‌</title>
                <link>https://virgool.io/@h1361b/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DA%98%DB%8C-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D9%81%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%DB%B9%DB%B0-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C-ebqfmhfed8bt</link>
                <description>مدتی هست که هر جا می‌ریم صحبت از اینه که چی بخریم؟ چی بفروشیم ، چقدر سود می‌کنیم! این‌قدر دامنه موضوع گسترده شده که همه ما رو با هر سطح درآمدی و هر موقعیت شغلی درگیر خودش کرده. چند روز پیش پرستار آزمایشگاه تشخیص طبی (ضمن عملیات پرهیجان خون گرفتن) ازم در این مورد می‌پرسید و ۲ روز بعدش همسر یکی از بستگان،که استاد تمام‌وقت دانشگاه هست، همین سوال رو داشت. مطمئنم خیلی‌ها تجربیاتی بیشتر و جالب‌تر از من دارن. اوضاع جوری هست که افرادی که مقداری نقدینگی(به هر میزان) دارن در هزارتوی استرس سرمایه‌گذاری صحیح برای حفظ سرمایه‌شون گیر افتادن و اون‌هایی که آهی در بساط ندارن در نگرانی مخارج روزمره فردا‌ها. هیچ قشری تمرکز لازم برای انجام کار مفید رو نداره. توی ماه‌های گذشته در شرایطی که خودم هم چندان از این استرس‌ها در زندگی شخصی دور نبودم، به‌خاطر مسئولیت جدیدی که در «نقشه و مسیریاب نشان» تو حوزه سرمایه‌انسانی داشتم، به صورت مضاعف درگیر این افکارشده بودم. در این بین، چند روز پیش ( ۲۸ آگوست ۲۰۲۰) موسسه مکینزی مقاله جالبی رو ایمیل کرد. عنوان مقاله خیلی کوتاه و ساده بود: از اون‌جایی که خیلی‌های آقای وارن بافت رو به عنوان خداوندگار سرمایه‌گذاری قبول دارن برام جالب بود که ببینم مقاله در مورد ایشون چی میگه. متن با اعلام ۹۰ سالگی وارن بافت شروع می‌شد و در ادامه به سه کلمه اشاره می‌کرد:صبر، احتیاط، ثباتاین مقاله توضیح میده که آقای وارن بافت، میلیون‌ها دلار رو در طی دهه‌های اخیر به‌دست آورده در حالی‌که قسمت خیلی کمی از تصمیمات سرمایه‌گذاری ایشون در واکنش به متغییرهای بازار بوده. وارن بافت این تصمیمات رو بر اساس منطق مورد قبول خودش و ارزش اون کسب‌وکار گرفته و هم‌چنان داره در نود سالگی هم بر همین اساس ادامه میده. آقای بافت معمولا بر روی فرصت‌هایی که نمی‌تونه ارزش آینده اون‌ها رو برآورد کنه سرمایه‌گذاری نمی‌کنه. در سبد سرمایه‌گذاری وارن بافت هیچ شرکت فعالی در زمینه‌های شبکه‌اجتماعی یا رمزارز دیده نمیشه و ایشون تا الان بیشتر روی کسب‌وکارهایی سرمایه‌گذای کرده که جریان نقدینگی مشخص، درآمدی باثبات، ریسک پایین و بازگشت سرمایه‌ای خوب داشتن.رشد سرمایه‌گذاری وارن بافت در گذر زمانمستندی که شبکه HBO در سال ۲۰۱۷ در مورد وارن بافت ساخته میگه: «بافت به خوبی فهمیده که اصلا لازم نیست برای یک سرمایه‌گذار موفق بودن همواره در حال معامله کردن باشین! می‌تونین روی سرمایه‌گذاری خودتون بشینین و مجبور نیستین برای کسب پول زیاد، تصمیمات زیادی رو بگیرین!» در این بین آقای بافت یک تئوری پنهان هم داره که خیلی جالبه. به اعتقاد وارن بافت کیفیت رهبری ارشد یک شرکت می‌تونه یکی از قوی‌ترین سیگنال‌ها برای تشخیص سرمایه‌گذاری درست یا نادرست بر روی اون شرکت باشه، و این موضوع چیزیه که تا حالا بارها و بارها در موارد متعدد اثبات شده.هر چند وقت یک‌بار منتقدهایی به ایرادهای استراتژی وارن بافت اشاره می‌کنن. اون‌ها اکثرا معتقد هستن که استراتژی ایشون قدیمی و سنتی هست و در دنیای پر تغییر کسب‌وکارهای دیجیتال شکست خورده خواهد بود. با تمام این حرف‌‌ها و با وجود این‌که خیلی از روند‌های جهانی و تحولات دیجیتال با شروع پاندمی کرونا شتاب گرفتن، هم‌چنان خیلی‌ از تئوری‌های اقتصادی وارن بافت برنده است. البته مسلمه این حرف به این معنی نیست که بقیه سرمایه‌گذاران نباید از فرصت‌های سرمایه‌گذاری بر روی پلتفرم‌های دیجیتال و کسب‌وکارهای استارتآپی دست بکشن. بافت در ۹۰ سالگی هم محکم بر روی استراتژی سرمایه‌گذاری خودش واستاده و در واقع داره مزد این ثبات‌قدم خودش رو هم می‌گیره. او بارها ثابت کرده که منافع یک فعالیت بلند‌مدت رو به تمرکز روی اهداف کوتاه‌مدت ترجیح میده. درسته که در زمان‌های سخت، جواب‌های سریع و اقدامات فوری نیاز هست اما وارن بافت به همه ثابت کرده که مزیت‌های زیادی در حفظ منافع یک سرمایه‌گذاری درازمدت وجود داره. او در روزهای خوب و بد بازار هم‌چنان به صبر، احتیاط و ثبات در کنار منطق ریاضی باور داره.اگر هر کدوم از ما نکات این مقاله کوتاه رو با حال و روز خودمون و اطرافیان‌مون مقایسه کنیم نکات کلیدی و جالبی به‌دست میاریم . جالبه در شرایط پرتنش اقتصادی کشور خودمون هم اکثر افراد موفق(طبیعتا ۴درصدی‌ها و آقازاده‌ها و رانت‌خوران عزیز منظور بنده نمی‌باشن)  پاداش عمل به همین سه کلمه جادویی رو گرفتن. به عنوان مثال حتما شما هم شنیدین که از قدیم میگن «زمین مرد هست»  فارغ از بار جنسیتی غلط ماجرا، این عبارت گویای اینه که هر کسی ملکی خریده و نگه داشته دست‌آخر برنده شده. در نظر داشته باشین که همین الان هم ارزش خیلی از شرکت‌های ورشکسته بورسی ما به تجدید ارزیابی املاک‌شون هست. از طرف دیگه اگه چند کسب‌وکار سنتی موفق رو مرور کنیم، برند‌هایی مثل آجیل تواضع تبریز، شیرینی حاج خلیفه علی رهبر یزد، زعفرون سحرخیز مشهد و .. می‌بینیم که اگه هر کدوم از این‌ برند‌های موفق محصولات یا حوزه کسب‌وکار خودشون رو هر چند وقت یک‌بار عوض می‌کردن ما به احتمال زیاد امروز نامی از اون‌ها نمی‌شنیدیم.(کما این‌که احتمالا بسیاری این‌کار رو انجام دادن و ما امروز نمی‌شناسیم‌شون، چون تاریخ داستان فاتحان است)فعالیتی که بسیاری از ما امروز درگیرش هستیم تفاوت زیادی با سرمایه‌گذاری در بورس یا هر بازار دیگری داره. متاسفانه دلالی که زمانی محدود به املاک یا ماشین بود با بی‌ارزش شدن پول به بقیه زمینه‌‌ها گسترش پیدا کرده. عبارتی مثل این‌که مردم در کشور‌های توسعه‌یافته در بازارهای مالی نظیر بورس سرمایه‌گذاری می‌کنن عبارت بسیار صحیحی است به شرطی که در نظر داشته باشیم به خرید و فروش مستمر ماهانه، هفتگی (و متاسفانه حتی روزانه) سهام سرمایه‌گذاری گفته نمیشه. معامله‌گری خودش یک شغل تمام‌وقت تخصصی به‌حساب میاد و در اقتصاد‌های توسعه یافته همه مردم گرگ وال‌استریت نیستن! سرعت تخریب اقتصاد و رشد تورم به حدی ترسناک هست که نمیشه به رفتار‌های هیجانی خودمون خرده بگیریم اما خوبه در نظر داشته باشیم که معمولا در درازمدت دارایی‌های مختلفی نظیر مسکن، ارز، طلا خودشون رو با هم تراز می‌کنن و در کوتاه‌مدت هم اوضاع خیلی بی‌حساب و کتاب‌تر از این هست که بشه با منطق ریاضی و مالی گزینه‌ای رو انتخاب کرد. وقت گذاشتن بر روی معامله‌گری این مدلی تنها ما رو از تمرکز و تخصص که لازمه موفقیت شغلی‌مون در درازمدت هست دور می‌کنه. این مدل رفتار چیزی رو از ما می‌گیره که با هیچ قیمتی دیگه قابل جبران نیست، روزهای مفید جوانی و دوران طلایی یادگیری.همیشه در جواب دوستانی که از من پرسیدن با پول‌مون چی بخریم گفتم هر چیزی که می‌دونین لازم دارین. چون اگر اون کالا رو لازم داشته باشین، ضمن استفاده روزمره، در درازمدت هم به احتمال زیاد از همون دارایی به اندازه بقیه گزینه‌ها منتفع میشین. با این‌کار بخش مهمی از «پهنای باند ذهنی‌تون» آزاد میشه و به شما فرصت میده تا به‌جای پیگیری اخبار بی‌انتها و کاذب، انرژی و وقت (که شاید مهم‌ترین و غیرقابل جبران‌ترین دارایی هر فرد باشه) رو برای افزایش دانش و توسعه مهارت‌های تخصصی فردی خودتون در هر زمینه شغلی که مشغول هستین هزینه کنین. همه ما برای موفقیت در آینده شغلی خودمون نیاز به تمرکز داریم و چه بسا در پیش گرفتن استراتژی وارن بافت با تکیه بر سه کلمه صبر، احتیاط و ثبات بهترین کار ممکن در این شرایط باشه.راستی اگه علاقه دارین اصل اون مقاله رو خودتون بخونین، این‌جا پیداش می‌کنین:https://www.mckinsey.com/business-functions/strategy-and-corporate-finance/our-insights/warren-buffett-an-appreciation‌</description>
                <category>حسین بخشائی</category>
                <author>حسین بخشائی</author>
                <pubDate>Wed, 16 Sep 2020 23:10:55 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>بحران کرونا: توصیه سرمایه‌گذاران به استاراپ‌ها</title>
                <link>https://virgool.io/@h1361b/%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%BE%D9%87%D8%A7-uvullqmbs9nq</link>
                <description>ANNA BRCHISKY Head of Communications &amp; PR, Slush March 20, 2020  شیوع کرونا خیلی از روند‌های فعلی دنیا رو تحت تاثیر قرار داده، از عادات خرید گرفته تا نظام آموزشی و‌ سرگرمی. در حالی که همیشه کسب‌و‌کارهایی هستند که از بحران‌ها سود می‌برند اما توی بحران اخیر بیشتر حوزه‌‌های بازار با چالش‌ها و مشکلات متعدد از قبیل افت تقاضا یا تامین منابع اولیه تولید رو‌به‌رو خواهند شد. با اوج‌ گرفتن بحران کرونا، فرآیند سخت و پیچیده جذب سرمایه از VCها برای استارت‌اپ‌ها سخت‌تر از گذشته خواهد شد. از اون‌جا که اثرات این بحران تا چند ماه یا حتی چند سال دیگه ادامه خواهد داشت، باید از حالا به فکر تهمیداتی برای این پروسه زمان‌بر و دشوار بود. وب‌سایت sluch  توی مصاحبه‌ای با بیش از ۱۰ نفر از مدیران و سرمایه‌گذاران سعی کرده پاسخ‌های فعلی اونا  برای سه پرسش اساسی رو گردآوری کنه:- به طور کلی اثرات ویروس کرونا بر روی استارت‌اپ‌ها و VCها رو چگونه می‌بینین؟- مجموعه شما برای ماه‌های آینده چگونه سرمایه‌گذاری خواهد کرد؟- چه توصیه برای عبور استارت‌اپ‌ها از این بحران دارین؟در ادامه سعی کردم پاسخ‌های داده شده این متخصصین رو به صورت خلاصه بیارم تا شاید به‌درد استارت‌اپ‌های ایرانی‌ای هم که الان به دنبال جذب راند اول یا راند‌های بعدی سرمایه‌گذاری هستند بخوره.سوال اول: به طور کلی اثرات ویروس کرونا بر استارت‌آپ‌ها و VCها رو چگونه می‌بینین؟- اکثر استارتاپ‌ها (بالای ۷۰درصد آنها) حداقل اثرات منفی کوتاه‌مدتی را شاهد خواهند بود. در این بین بعضی هم از تغییر رفتار و حضور بیشتر مردم در فضای آنلاین منتفع میشن.- سرمایه‌گذاران فرشته و صندوق‌های کوچک احتمالا نقدینگی و منابع مالی کمتری برای حضور در بازار خواهند داشت.- سرمایه‌گذاری در مراحل ابتدایی رشد و پیش‌رشد کسب‌وکارها احتمالا کاهش خواهد داشت.- با توجه به کاهش مشهود ارزش بازار‌های بورس، ارزش بسیاری از استات‌اپ‌ها نیز در طی فرآیند جذب سرمایه ، به نسبت گذشته با افت مواجه خواهد شد.- استارت‌‌های حوزه سلامت و پزشکی(MedTech) مشتریان، تراکنش‌ها و سرمایه‌گذاری‌های بیشتری را شاهد خواهند بود.- بیشتر سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر منابع‌مالی خود را روی سبد فعلی سرمایه‌گذاری خود متمرکز خواهند کرد و یا حداقل اولویت اول را به پشتیانی و سرپا نگه‌داشتن آنها اختصاص می‌دهند.- بسیاری از مدل‌های کسب‌وکار، تیم‌های کاری و نحوه مدیریت جریان نقدینگی در حوزه‌های مختلف کسب‌و‌کار دچار تغییر خواهند شد.- نیاز‌های ایجاد شده با توجه به شرایط جدید زندگی، باعث رشد و توسعه استارت‌اپ‌ها در جهت پوشش نیاز‌های جدید مردم خواهد بود.- سرعت جذب سرمایه در طی فرآیند سرمایه‌گذاری به احتمال زیاد به دلیل حساسیت بیشترVCها کاهش خواهد داشت.- در کنار کاهش ارزش‌گذاری استارت‌آپ‌ها، به دلیل افزایش مخارج، مبلغ راند‌های سرمایه جذب شده احتمالا افزایش می‌یابد.- با تغییر عادات مصرف، بسیاری از شرکت‌ها ممکن است دیگر هیچ‌وقت به وضعیت سابق خود بازنگردند و روند‌های جدید رفتار مصرف‌کنندگان ماندگار شوند.- ارتباطات و فرصت‌های همکاری قبل از شیوع کرونا، بهترین سرنخ برای مشارکت‌های تجاری و مالی برای جلوگیری از کمبود منابع و یا جذب نقدینگی شرکت‌ها خواهند بود.سوال دوم: شرکت شما برای ماه‌ها آینده چگونه سرمایه‌گذاری خواهد کرد؟- جلسات منظم هفتگی( یا حتی زودتر) با مدیران شرکت‌ها برگزار می‌کنیم تا از آخرین تاثیرات بحران روی آنها مطلع باشیم و در صورت نیاز تصمیمات لازم برای اختصاص منابع مالی و مدیریتی را سریع‌تر بگیریم.- آنالیز‌های بیشتری را قبل اخذ تصمیم برای موارد سرمایه‌گذاری انجام می‌دهیم.- دستورالعمل‌های به‌روزرسانی شده‌ای را برای تمامی مدیران شرکت‌های گروه ارسال می‌کنیم تا به آنها در تصمیمات خودشون راجع‌به سلامت فردی اعضای تیم،روحیه تیمی، مدیریت ریسک، به‌روزرسانی پلن‌های درآمدی، جریانات نقدینگی و برنامه جذب سرمایه کمک کنیم.- به شرکت‌های سبد خودمون توصیه می‌کنیم که نسبت به تامین مخارج ماه‌های آینده ( حتی دو سال آینده) خود هر چه زودتر اطمینان حاصل نمایند.- توصیه می‌کنیم بر سه حوزه متمرکز باشند:       ۱- تاثیر شرایط بر جایگاه آنها در بازار: کاهش یا تاخیر تقاضا، فرصت‌های جدید ارائه خدمت/محصول.       ۲ - عملیات: در شرایط جدید انجام چه فعالیت‌هایی ضروری است، چه کاری انجام دادنش خوب است و       چه فعالیت‌هایی بیهوده هستند.      ۳- مخارج: داشتن هزینه‌های خرجکرد برای ماه‌های آینده با توجه به سخت شدن فرآیند جذب سرمایه.- با توجه به اولویت دادن VCها به سرمایه‌گذاری‌های پیشین خود و احتیاط در انجام سرمایه‌گذاری جدید، به آنها توصیه می‌کنیم سناریو‌های مختلفی را با توجه به مبهم بودن شرایط آتی پیش‌بینی کنند و مدل کسب‌وکار خود را مورد بازبینی قرار دهند.- با احتیاط به دنبال پیدا کردن مورد‌های مناسب برای سرمایه‌گذاری با توجه به شرایط جدید بازار هستیم.سوال سوم: چه توصیه برای استارت‌آپ‌ها دارین؟- بیشتر از قبل و پیش از هر کاری از کارکنان خود مراقبت و پشتیبانی نمایند.- به PPS ( افراد، محصول و فروش/ People,product and Sales  )بیش از همیشه اهمیت دهند.- به یاد داشته باشند که در شرایط بحران، این بهترین‌ها نیستند که آینده بازار را می‌سازند، بلکه آینده به کسانی تعلق خواهد داشت که بتوانند تا رفع بحران سرپا بمانند.- بدترین سناریو ممکن را فرض کنند و اطمینان یابند تا تحت این شرایط نیز باقی خواهند ماند. این مسئله نشانه منفی بودن آنها نیست، بلکه هوش‌مندی مدیران را نشان می‌دهد.- با مشتریان خود ارتباط برقرار کنند و تا جایی که می‌توانند در این شرایط به آنها کمک کنند.- بیش از هر وقت تمرکز خودشون را روی مسایل ضروری بگذارند: حل مشکلات اساسی، جذب سرمایه لازم.- به دورکاری و نیازها و شرایط مختص به آن توجه کنند.- هزینه‌های غیرضروری را حذف کنند، نسبت به جذب نیروی جدید با احتیاط تصمیم بگیرند.- با نیرو‌ها، سرمایه‌گذاران و  مشتریان خود تا حد ممکن شفاف باشند.- به تغییر مدل کسب‌وکار خود با توجه به تغییرات بازار، تغییر رفتار مشتریان، چشم‌انداز رقابت و ارزش نقدینگی فکر کنند.- در صورت نیاز به سرمایه جدید بیشتر از هر کسی روی سرمایه‌گذار فعلی خود حساب کنند و ارتباط نزدیک خودشون را با آنها بیشتر از گذشته حفظ نمایند.‌</description>
                <category>حسین بخشائی</category>
                <author>حسین بخشائی</author>
                <pubDate>Fri, 27 Mar 2020 20:40:22 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>طرح‌ریزی دورکاری، درس‌هایی از تجربیات چین</title>
                <link>https://neshan.blog/بهترین-راه-دورکاری-i8qm6aehtqop</link>
                <description>By Raphael Bick, Michael Chang, Kevin Wei Wang, and Tianwen Yu Open interactive popupو McKinsey digital. وقتی حدود یک ماه پیش فعالیت بچه‌ها در نشان رو به خاطر کرونا دورکاری کردیم، تو ذهن‌مون این بود که احتمالا تا آخر هفته هم‌دیگه رو نمی‌بینیم. چند روز که گذشت و آخر هفته شد، عصر جمعه جواد تو گروه گفت که هفته دیگه رو هم دورکاری هستیم.الان بعد گذشت چندین هفته هم‌چنان شرایط ادامه پیدا کرده و معلوم هم نیست با این اوضاع تعطیل نکردن ادارات دولتی و ممنوع نشدن سفرها تا کی دورکاری‌هامون ادامه داشته باشه!؟ ما فعلا تا مدتی نامعلوم دورکار هستیم و خواهیم بود، بعضی بچه‌ها صندلی‌هاشون رو از شرکت بردن خونه، تعدادی هم این‌روزا میرن دفتر تا مانیتورهای اضافه و گجت‌هاشون را با خودشون ببرن. اصلا فکر کنم بی‌خودی دفتر اجاره کردیم برای سال ۹۹، خونه خیلی از بچه‌ها شده یکی از دفتر‌های 24/7 مسیریاب نشان!‌توی این مدت جلسات دیلی، مذاکرات تجاری، جلسات ‌پر چالش هم‌فکری و حل مساله برای سرویس &quot;مکان‌های پرتردد پیاده&quot; و حتی تا دورهمی آخر سال راژمان رو هم ریموت برگزار کردیم. طبیعتا مشکلاتی هم پیش اومد و البته مزایایی هم داشت. بعضی وقتا یاد ۱۰۰ گیگ اینترنت رایگان آقای وزیر افتادم و بعضی‌وقتا موقع صحبت بقیه ویدئو و میکروفون رو قطع کردم تا بقیه ناهارم سرد نشه. تجربه دورکاری برای خیلی از ما تجربه جدیدیه که مزایا و معایب خودش رو داره. همه‌مون انواع مطالب راجع‌به چجوری متمرکز بمونیم یا چجوری با بقیه تیم هماهنگ باشیم رو احتمالن خوندیم. از اون‌جا که مکنزی مقاله‌ای تقریبا متفاوت در این مورد منتشر کرده بود، سعی کردم خلاصه و تیتر درس‌هایی که مکنزی از شرکت‌های چینی استخراج کرده رو بنویسم تا این وضعیت رو بهینه‌تر از قبل، با هم، ادامه بدیم.مقاله اصلی رو می‌تونین در سایت خود مکنزی به طور کامل بخونین.&amp;amp;amp;lt;br/&amp;amp;amp;gt;کمپانی‌های تمام دنیا، از علی‌بابا تا پینگ‌ان و از گوگل تا فورد برای ریشه‌کن کردن کرونا دستور دور‌کاری داده‌اند.اقدامی که اگر درست انجام شود موجب تقویت بهره‌وری و روحیه‌کاری خواهد بود و اگر بد اجرا بشه باعث بروز ناکارآمدی، لطمه به ارتباطات کاری و بی‌انگیزه شدن کارمندان می‌شود. در این‌جا هشت آموزه بدست‌آمده از تجربیات شرکت‌های پیش‌رو چینی، که می‌تواند در تمام جهان کاربرد داشته باشد آورده شده است.۱- ساختار اثربخشی طراحی کنید. تیم‌هایی کوچک با قابلیت‌های عملیاتی و تخصص‌های متنوع تشکیل دهید.این تیم‌ها باید اهداف شفاف و مقاصد مشترک داشته باشند تا در نهایت راه‌برد یکسانی را پیادهسازی نمایند.۲- از راه‌دور نیز رهبری را ادامه دهید.این‌که چگونه با افراد تیم ارتباط برقرار می‌کنید به همان اندازه که چه می‌گویید اهمیت دارد. حرف‌های شما باید با اعتماد به‌نفس، با ثبات و دارای اعتبار باشد.۳- فرهنگ مراقبت از همکاران‌تان را بسازید.با همه تیم در به صورت شخصی تماس داشته باشید.هم‌دلی با افراد در موقع دورکاری، به شدت از شرایط معمولی مهم‌تر است.۴- روال‌های کاری جدید را ترتیب دهید.بسیاری از مواقع نیاز به تغییر در روال‌ها و جریان‌های کاری با توجه به شرایط جدید فراموش می‌شوند. مشخص کردن حوزه اختیارات افراد در هنگام دورکاری ضروری است.۵- از شبکه‌ها برقراری ارتباط حداکثر استفاده را بکنید.انتخاب کانال ارتباطی و روش صحیح ارتباط، برای داشتن تعامل مفید حیاتی است.اگر کارکنان را بین جلسات مجازی مختلف از این‌ور به اون‌ور بکشید تنها سیستم کاری آنها را مختل می‌کنید.انتخاب شبکه مناسب با توجه به نوع جلسه خیلی تاثیرگذار است.۶- تکنولوژی را به درستی به‌کار ببرید.استفاده از فناوری برای به‌کارگیری حداکثر توان افراد و منابع ضروریه. اگرچه قبل از شروع استفاده از آن باید نسبت به پایداربودن زیرساخت‌های لازم مطمئن شوید.۷- موضوع امنیت اطلاعات و دارایی‌ها را جدی بگیرید.همان‌قدر که روی حفاظت از دارایی‌های خود حساس هستید، باید به افراد تیم نیز در این خصوص آموزش دهید.۸- ذهنیت &quot;آزمودن و یادگرفتن&quot; را جا بیاندازید.آماده باشید تا هر قسمتی از سیستم دورکاری را که درست کار نمی‌کند شناسایی کنید و به سرعت تغییر دهید. در حالی‌که نیروهای کاری در چین شروع به بازگشت به دفاتر کار خود می‌کنند، این درس‌ها از برخی برترین کمپانی‌های چینی می‌تواند به ما بیاموزد که چگونه - با تکنولوژي، فرهنگ، فرآیند و ساختار درست - می‌توانیم بهره‌وری را افزایش دهیم. تجربه دورکاری کارکنان علی‌بابا در بحران قرنطینه سارس سال ۲۰۰۳ یا تجربه کار از راه‌دور Trip.com برای راه‌اندازی فرهنگ کاری منعطف و خدمات مشتریان فوق‌العاده دو مورد از این مثال‌ها هستند. جمع‌کردن تمام اجزای لازم می‌تواند نحوه جدیدی از انجام کار را به ما نشان دهد و موجب شکل دادن بهتر کمپانی ما در آینده فضای کسب‌و‌کار شود.مسلما یاد گرفتن عملیاتی قسمت زیادی از این موضوع نیازمند سعی‌وخطاهای مختلف است.</description>
                <category>حسین بخشائی</category>
                <author>حسین بخشائی</author>
                <pubDate>Wed, 25 Mar 2020 13:38:18 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کروناویروس، فرق مدیریت ما و تایوان در چیست؟</title>
                <link>https://virgool.io/@h1361b/%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-zulzalwrhhtt</link>
                <description>مهمانداران پرواز ورودی از تایوان به فرودگاه لس‌آنجلس  Photo credit:  Photo by Mario Tama/Getty Imagesخوندن متن زیر به خوبی نشان میده که چرا ما با سرعت تقریبا بی‌نظیری در حال حرکت برخلاف جهت بسیاری از کشور‌های دنیا، از نظر توسعه و پیشرفت قرار داریم. در عرض ۸ روز از زمان انتشار این متن تا الان که من اقدام به ترجمه اون کردم نزدیک به ۷۰۰۰ مورد ابتلا(بر اساس آمار رسمی !) در کشور ما ثبت شده و در کمال تاسف رتبه‌های اول دنیا رو از نظر افزایش نرخ تلفات در طی روز گذشته داریم.https://www.worldometers.info/coronavirus/#countriesمتنی که در ادامه اومده از سوی دانشگاه استنفورد، برای استفاده از تجربه فوق‌العاده موفق تایوان در مدیریت بحران کرونا بر روی سایت این دانشگاه منتشر شده. این متن خلاصه‌ایست از مقاله‌ای که با همین موضوع در ژورنال انجمن پزشکی امریکا در هفته گذشته چاپ شده.تایوان چگونه با استفاده از Big Data، وحدت فرماندهی و شفافیت توانست در برابر کوروناویروس از مردم کشور خودش محافظت کند:تایوان تنها ۱۳۰ کیلومتر از ساحل سرزمین اصلی چین فاصله دارد. انتظار می‌رفت که با توجه به نزدیکی فاصله و تعداد پروازهای فراوان بین این جزیره و همسایه بزرگ غربی خودش یعنی چین، این کشور از بیماری کروناویروس-۱۹ آسیب‌های شدید زیادی ببیند. با این وجود تا الان مدیریت بسیار خوبی برای جلوگیری از شیوع کروناویروس در بین جمعیت ۲۳ میلیون نفری تایوان انجام شده،جمعیتی که صدها هزار نفر از آنها در کشور چین اقامت داشته و مشغول به کار هستند. بر اساس نقشه منتشر شده از سوی جان‌هاپکینز تا سه شنبه گذشته تنها ۴۲ مورد ابتلا و یک مورد تلفات انسانی در تایوان گزارش شده(در هنگام ترجمه این مقاله بعد از گذشت ۸ روز، تعداد به بیماران ۴۸ مورد رسیده است و فقط همان ۱ مورد تلفات اتفاق افتاده) این تعداد به شدت کمتر از آمار مبتلایان در چین است که در تاریخ ذکر شده بیش از ۸۰ هزار مورد ابتلا و بیش از ۲ هزار و ۹۰۰ نفر مرگ در اثر این بیماری را گزارش کرده بود. تایوان حتی نسبت به سایر همسایگان آسیایی خود نیز آمار بسیار پایین‌تری دارد و در رتبه هفدهم کشورهای دنیا از نظر تعداد موارد ابتلا به کرونا ویروس قرار دارد (در هنگام ترجمه این کشور از نظر ابتلا چهل‌مین کشور دنیا است)کره جنوبی با ۵۱۸۶ مورد رتبه دوم، ایران با ۲۳۳۶ مورد رتبه سوم و ایتالیا با ۲۰۳۶ نفر فرد مبتلا شده رتبه چهارم را دارند.(در حال حاضر چین با ۸۰۷۹۰، ایتالیا با ۱۰۱۴۹،ایران با ۹۰۰۰ و کره جنوبی با ۷۷۵۵ نفر مبتلا به کرونا ویروس رتبه‌بندی شده‌اند، این درحالی است که ایران با تلفات ۶۳ نفر در روز گذشته رتبه اول نرخ افزایش تلفات را دارد.)شیوع فراگیر ویروس کرونا در چین پیش از آغاز سال نوی چینی اتفاق افتاد، درست در زمانی که میلیون‌ها چینی و تایوانی در حال گذراندن تعطیلات خود در مسافرت بودند. سوال اساسی این است:تایوان چه کرد که توانست از مردم خودش مراقبت کند؟آیا این قدم‌ها می‌تواند برای محافظت از مردم کشور ما نیز مفید باشد؟آقای دکتر وانگ مسئول سیاستگذاری سلامت دانشگاه استنفورد و استاد بخش اطفال دانشکده پزشکی استنفورد که علاوه بر مدرک پزشکی تخصص اطفال، دکترا در رشته تحلیل سیاستگذاری را هم دارد، این موفقیت کشور خود را مرهون به‌کارگیری تکنولوژی‌های جدید و برنامه جلوگیری از شیوع قدرتمندی که در سال ۲۰۰۳ برای مقابله با سارس به‌کار گرفته شد می‌داند.او می‌گوید دولت تایوان در آن زمان مرکز ملی فرماندهی سلامت را راه‌اندازی نمود و این مرکز تبدیل به قسمتی از مرکز مدیریت بلایا و بحرا‌‌ن‌های تایوان شد. مرکزی که به صورت متمرکز بر روی واکنش سریع در مقابل شیوع گسترده بیماری‌ها و با هدف انجام اقدامات اجرایی به عنوان مسئول فرماندهی برای برقراری تعاملات مستقیم در این خصوص فعالیت می‌نماید. به گفته آقای دکتر وانگ، تایوان حداقل ۱۲۴ اقدام را در پنج هفته گذشته برای حفاظت از سلامت عمومی مردم اجرایی نموده است. این سیاست‌ها و اقدامات فراتر از صرف کنترل مرزها بودند چون که تشخیص داده شد کنترل مرزها به تنهایی کافی نخواهد بود.در مقاله‌ای که از دکتر وانگ و همکاران‌شان در ژورنال انجمن پزشکی امریکا سه‌شنبه گذشته به چاپ رسید آورده شده:“با توجه به گسترش ادامه‌دار کوروناویروس ۱۹ در تمام دنیا، شناسایی اقداماتی که به سرعت در تایوان انجام گرفته و همین‌طور مطالعه اثر‌بخشی این فعالیت‌ها بر جلوگیری از گسترش اپیدمی در مقیاس بزرگ می تواند برای سایر کشورها بسیار آموزنده و مفید باشد.”درطی  ۵ هفته گذشته مرکز فرماندهی اپیدمی تایوان به سرعت دستورالعمل‌های مربوط به ۱۲۴ اقدام را پیاده‌سازی نمود.برخی از این اقدامات شامل کنترل مرزهای هوایی و دریایی، شناسایی موارد ابتلا به کرونا با به‌کارگیری BIG DATA و فناوری‌های جدید، قرنطینه افراد مشکوک، آموزش و اطلاع‌رسانی همگانی به موازات مبارزه با محتواهای اشتباه آموزشی، مذاکره با سایر کشورها و تدوین سیاست‌های لازم برای مراکز آموزشی و کسب‌و‌کارهای مختلف می‌شود.تحلیل BIG DATA :نویسندگان مقاله ذکر شده اشاره کرده‌اند که تایوان در ابتدا برای آغاز فرآیند تحلیل  داده‌ها، بانک اطلاعاتی بیمه ملی سلامت خود را با بانک‌های اطلاعاتی مرتبطی نظیر داده‌های مهاجرت یک‌پارچه نموده است. این موضوع به آنها اجازه داده تا با تولید هشدارهایی در لحظه(real time)  نسبت به شناسایی افراد در هنگام ویزیت بالینی بر اساس سابقه‌های سفر و علائم آنها اقدام نمایند. چین تایپه هم‌چنین از اسکن کد‌های QR ،گزارش‌های آنلاین سابقه سفر و علائم سلامت برای طبقه‌بندی مسافرینی با احتمال وجود عفونت، بر اساس مبدا پرواز و تاریخچه مسافرت ایشان در ۱۴ روز گذشته استفاده کرده است. به همین منظور افرادی که در ۱۴ روز گذشته به مناطق پرخطر سفری نداشتند برای تسهیل مهاجرت و جابجایی،  از طریق پیامک گذر مرزی‌ای را بر اساس اظهارنامه سلامت دریافت کردند. افرادی که به مناطق پرخطر سفر کرده بودند نیز در خانه قرنطینه شدند و حتی برای حصول اطمینان از این‌که آنها در مدت لازم از خانه بیرون نمی‌روند گوشی‌های موبایلشان رهگیری شد.دولت همچنین خط ویژه رایگانی را برای شهروندان اختصاص داد تا علائم مشکوک بیماری خودشان یا دیگران را از طریق این خط گزارش کنند.هر چه این بیماری به جلوتر می‌رفت دولت نیز به شهرهای بیشتری دستور می‌داد تا برای جلوگیری از مسدود شدن خط اصلی،خطوط ویژه اختصاصی برای خود راه اندازی نمایند.ممکن است برخی بگویند که از آنجا که تایوان کشور بسیار کوچکی است (حدود ۱۹ برابر کوچک‌تر از تگزاس) تجهیز آن در هنگام مواقع بحران امری ساده‌تر است. اگرچه در همین حال باید در نظر داشت که تایوان به دلیل نزدیکی به کشور چین در خطری بزرگ قرار داشته، ۸۵۰ هزار نفر از شهروندان تایوانی اقامت سرزمین اصلی چین را دارند و ۴۰ هزار نفر دیگر از ایشان در کشور چین کار می‌کنند. شاید بد نباشد اگر بدانیم تایوان تنها در سال گذشته ۲۷ میلیون و یک‌صد هزار نفر بازدید‌کننده از چین داشته است. وقتی که سازمان بهداشت جهانی(WHO) در ۳۱ دسامبر سال ۲۰۱۹ از بیماری ناشناخته‌ای در ووهان چین خبر داد، مقامات تایوان به سرعت شروع به بررسی تب و سایر علائم عفونت در مسافرین پروازهای مستقیم از مبدا ووهان قبل از پیاده شدن آنها از هواپیما کردند. با گذشت تنها چند روز، در پنجم ژانویه ۲۰۲۰ اقدامات مقامات تایوانی گسترش پیدا کرد و هر فردی که در ۱۴ روز گذشته به ووهان سفر کرده بود، در صورت داشتن تب یا علائم عفونت تنفسی در هنگام ورود مورد بررسی دقیق قرار گرفت. افراد مشکوک از نظر ابتلا به ۲۶ ویروس مختلف نظیر سارس(SARS) و سندروم تنفسی خاورمیانه(MERS) آزمایش شدند. اگر در بین این افراد فردی علائمی از بیماری داشت قرنطینه می‌گردید و در صورت نیاز برای درمان در بیمارستان بستری می‌شد.ما چه می توانیم بیاموزیم؟یکی از همکاران دکتر وانگ، دکتر بروک، پژوهشگر دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا می گوید امریکا می‌تواند درس‌های زیادی را از تجربه فوق‌العاده موفق تایوان برای مدیریت بحران کروناویروس بیاموزد. به گفته دکتر بروک :“در ابتدای مواجهه با بحران کرونا در تایوان جناح‌های مختلف سیاسی برای واکنش سریع در مقابل خطری که همه آنها را تهدید می‌کرد با یکدیگر مشتاقانه همکاری کردند.” به عقیده دکتر بروک در این راه شفافیت امری حیاتی است و بهتر است مقامات رسمی برای کاهش التهاب و نگرانی عمومی مردم ارتباطات و تعاملات پی‌درپی با آنها داشته باشند. دکتر بروک ادامه می‌دهد: “تایوان توانست با دایر کردن مرکز فرماندهی فیزیکی برای تسهیل تعاملات سریع،حتی از سرعت گسترش این اپیدمی خطرناک پیشی بگیرد” مرکز فرماندهی قیمت ماسک های تنفسی را در کل کشور تعیین می‌کرد و این اختیار را داشت که از محل بودجه‌های دولتی و با به‌کارگیری نیروهای نظامی برای افزایش تولید ماسک اقدام کند. به همین دلیل در ۲۰ ژانویه(ظرف مدت ۲۰ روز) تایوان اعلام کرد که آنها ۴۴ میلیون ماسک جراحی، ۱.۹ میلیون ماسکN95  و ۱۱۰۰ اتاق ایزوله فشار منفی را در اختیار دارند.به گفته نویسندگان مقاله، در کشوری به وسعت و پیچیدگی امریکا نیاز است تا خرد و آگاهی به صورت در لحظه بین ایالات و دولت فدرال به اشتراک گذاشته شود تا اقدامات حیاتی لازم در دام کانالهای ارتباطی رسمی به تعویق نیفتد.لینک مقاله اصلی:https://healthpolicy.fsi.stanford.edu/news/how-taiwan-used-big-data-transparency-central-command-protect-its-people-coronavirusمعنای واقعی حرکت بر خلاف جهت دنیا با پایان خوندن این مقاله آشکارتر میشه.  ما پرواز به چین رو محدود نمی‌کنیم، نسبت به احتمال شیوع بیماری در کشور خودمون بی‌توجه هستیم، تدارکات لازم را حتی از نظر ضروری‌ترین وسایل بهداشتی در مراکز درمانی نداریم و ...افسوس!!!بد نیست لیست ۱۲۴اقدام دولت تایوان رو با هم با اقدامات دولت خودمون مقایسه‌ای بکنیم:https://bit.ly/2wQeUms</description>
                <category>حسین بخشائی</category>
                <author>حسین بخشائی</author>
                <pubDate>Wed, 11 Mar 2020 22:27:55 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>پیامد‌های کروناویروس-۱۹، هفت اقدام فوری</title>
                <link>https://neshan.blog/کروناویروس-در-کسب-و-کار-yqtthz1n6eeu</link>
                <description>این نوشته برداشتی از مقاله مک‌کینزی با موضوع بالا در اول مارس ۲۰۲۰ می‌باشد مدتی از شیوع بیماری وحشتناک کرونا در کشور ما می‌گذره و در این مدت تقریبا همگی درگیر فعالیت‌های جدید و یا انجام فعالیت‌های قدیمی به شیوه‌ای جدید بودیم. چندین شب پیش، فکر کنم ۱ مارس، ایمیل مک‌کنزی رو با موضوع مرتبط به کرونا و اثراتش برای کسب‌وکارها روی موبایل دیدم و درجا شروع کردم به خوندن.حقیقتش رو همین اول بگم ته‌ مقاله من تقریبا به هیچ فهم جدیدی نرسیده بودم الی این‌که فهمیدم بحران کرونای لعنتی علاوه بر تراژدی بیمار شدن،احتمال زیاد یک تراژدی اقتصادی رو هم از بابت شرایط بیزینس‌ها پشت سرش داره. توی این چند روز نهایت سعی خودم رو کردم که تو جاهایی که نقشی دارم این موضوع رو به بقیه هم منتقل کنم و با هم تلاش کنیم برای رسیدن به راه‌کارهایی بهتر برای جلوگیری از شیوع سریع این اپیدمی.در نهایت بعد همه کارهای عجیب و غریب این روزا اونم از توی خونه، دیشب ساعت ۱۲ شب نشستم پای مقاله تا حداقل قسمت‌های مهم اونو برای دوستای خودم که خیلی‌هاشون تو این شرایط دل و دماغ خوندن مقاله مفصل انگلیسی رو ندارن ((مثلا)) ترجمه کنم.  اصل مقاله رو می‌تونین این‌جا پیدا کنین و اگه حالش رو دارین توصیه می‌کنم خود مقاله رو بخونین:‌https://www.mckinsey.com/business-functions/risk/our-insights/covid-19-implications-for-businessبحران جهانی کروناویروس- ۱۹ در حال حاضر داستانی است با پایانی نامشخص، اما در این میان یک حقیقت قطعی‌ست، پیامد‌های تاسف بار این بیماری بر زندگی انبوهی از انسان‌ها!شیوع بیماری کرونا در وهله اول یک فاجعه به تمام معنا انسانی است که تا الان زندگی صدها هزار نفر از مردم دنیا را تحت تاثیر قرار داده. این بیماری اثرات مخرب فراوانی را نیز بر اقتصاد داشته است. با وجود این‌که به دلیل گسترش کرونا به نظر می‌رسد خیلی از نگرش‌ها و پیش‌بینی‌ها فعلی دچار تغییرات زیادی می‌شوند باز هم ارزشمند است که نگاهی به اثرات این متغیر مهم بر تحولات فضای کسب و کار داشته باشیم.راجع به شیوع این بیماری چه می دانیمکروناویروس- ۱۹در هفته منتهی به بیست و چهارم فوریه از نقطه بحرانی گسترش خودش عبور کرد. با اعلام گزارش مثبت بودن موارد ابتلا در ۵۴ کشور دنیا، برای اولین بار تعداد موارد اثبات شده در خارج از کشور چین به عددی بیشتر از موارد تشخیص داده شده در خود چین رسید. در حال حاضر شیوع بیماری پیرامون چهار کانون اصلی متمرکز می باشد:چین،آسیای شرقی(کره و ژاپن)، خاورمیانه (ایران) ، اروپای غربی (ایتالیا)در مجموع کشورهایی که در حال حاضر بیشترین سطح درگیری با این بیماری را دارند حدود ۴۰ درصد از اقتصاد جهانی را تشکیل می دهند. جابجایی روزمره افراد و تماس های بین‌فردی در این کانون‌های انتشار باعث می‌شود که کنترل اپیدمی کرونا زیاد امکان‌پذیر نباشد. در حالی که با انجام تدابیری فوق العاده در زمینه سلامت و بهداشت عمومی، شرایط در کشور چین به پایداری نسبی رسیده است موارد جدیدی از ابتلا در جاهای مختلف دنیا مثل برزیل در امریکای لاتین، ایالات متحده امریکا و افریقا مشاهده شده است. در شرایطی که مطمئن هستیم آینده مشخص و قطعی‌ای در خصوص این بیماری وجود ندارد به احتمال فراوان کشورهایی که در کانون‌های چها‌گانه انتقال بحرانی بیماری قرار دارند شاهد رشد موارد گزارش شده خواهند بود و چه بسا شرایط بغرنج جدیدی نیز به‌وجود آید. ممکن است شرایط به سمتی متمایل شود که باور امکان کنترل بیماری در مردم جوامع کمرنگ شده و اعتماد عمومی به‌ صورت فرسایشی کاهش یابد. این اثرات اجتماعی می‌تواند با محدودیتهای وضع شده برای مسافرت و تشکیل اجتماعات گروهی شکل حادتری نیز پیدا کند. به احتمال فراوان چین اولین کشور با شرایطی بهبود یافته خواهد بود، در حالی که اثرات جهانی تا مدت بیشتری باقی خواهد ماند. این انتظار وجود دارد که رشد اقتصادی دنیا در سال ۲۰۲۰ دچار افت محسوس گردد. در ادامه به بررسی سناریوهای احتمالی از لحاظ اثرات اقتصادی و شرایط بهبود این اوضاع خواهیم پرداخت. هم‌چنین سعی می‌کنیم تا با توجه به بهترین الگوهای حاضر درک مناسبی را برای مسیریابی در طول این راه بدون قطعیت پراز تغییر در اختیار رهبران کسب و کار قرار دهیم.اثرات اقتصادیدر سناریوی اصلی، ما فرض را بر این باور قرار می دهیم که کرونا هم‌چنان در کانون‌های چهارگانه فعلی گسترش پیدا کرده و حتی منجر به سرایت بیماری به مناطق جدیدتری نیز ‌می‌گردد. با این فرض احتمالا شاهد کاهش حدود ۰.۳ تا ۰.۷ در رشد GDP جهانی برای سال ۲۰۲۰ خواهیم بود.در حالی که چین به سوی ترمیم آسیب‌های اقتصادی خود حرکت می‌کند، به نظر می‌رسد می‌تواند در نیمه سه ماهه دوم سال ۲۰۲۰ به ترمیم تقریبا کامل اقتصاد خود دست یابد. این در حالی است که در بقیه مناطق دنیا سایر کشورها هم‌چنان با افزایش تعداد موارد ابتلا روبرو خواهند بود.با توجه به این قضیه ممکن است محدودیت‌هایی برای جابجایی افراد، جهت جلوگیری از گسترش و یا کند کردن روند شیوع بیماری اعمال گردند که این موضوع مطمئناً باعث کاهش چشمگیر تقاضا خواهد بود.این کاهش در تقاضا  موجب پایین آمدن رشد اقتصاد جهانی در تمامی سه ماهه دوم و اوایل سوم ماهه سوم خواهد شد. ترمیم این تقاضای از دست رفته بستگی مستقیم به کند شدن سرعت رشد این اپیدمی خواهد داشت. پیش‌بینی می‌شود که موثرترین دلیل این کند شدن، تغییرات فصلی باشد. پدیده‌ای نظیر آنچه در مورد آنفولانزا در نیم‌کره شمالی با تغییر فصل به سمت فصول گرم سال تجربه کردیم. احتمال دیگر این است که در آینده با پایین بودن شدید درصد مرگ‌و‌میر حاصل از بیماری نسبت به وضعیت فعلی تقاضا زودتر به سمت سطح نرمال بازگشت یابد.کسب و کار ها برای ادامه فعالیت‌های خود باید ۳ سناریو را به عنوان حالت های پیش‌رو در نظر داشته باشند:سناریوی اول،ترمیم سریع(بعیدترین حالت ممکن): در این حالت شیوع فوق‌العاده سریع بیماری کنترل می‌شود و اکثر اثرات مخرب اقتصادی تنها به سه ماهه اول سال ۲۰۲۰ محدود می‌گردند.سناریوی دوم، کند شدن رشد جهانی(سناریو اصلی): در این سناریو شاهد پایداری شیوع پیچیده بیماری و کند شدن رشد اقتصادی جهان در سال ۲۰۲۰ خواهیم بود.سناریو سوم، فرا‌گیری بین‌المللی و رکود اقتصادی (حالت بدبینانه): در سناریوی سوم سرعت شیوع بیماری جهش چشمگیری خواهد داشت،کانون‌های بحران جدیدی تشکیل خواهد شد و جهان شاهد یک بحران اقتصادی دیگر خواهد بود. اتفاقات قابل پیش‌بینی در سناریو‌های مختلف در طول سال ۲۰۲۰ میلادیدر حال‌حاضر مناطقی که افزایش سریع موارد ابتلا به طرز چشم‌گیری در آن‌ها اتفاق نیفتاده است مانند کشور امریکا توان بالقوه زیادی برای کنترل شیوع این بیماری در جامعه خود دارند.افزایش آگاهی‌های جامعه نسبت به ویروس و زمان بیشتر برای آمادگی‌های لازم، ممکن است به این مناطق برای کنترل گسترش بیماری کمک نماید. اگرچه کشورهایی ضعیف از نظر زیرساخت های بهداشت و سلامت می‌توانند شاهد شیوع بیشتری از بیماری باشند. به طور کلی تقاضای کمتر جهانی در سال ۲۰۲۰، باعث ‌می‌گردد رشد اقتصادی به طور میانگین در حد ۲ درصد کاهش یابد. با اوضاع توضیح داده شده تا این‌جا، جای تعجب نیست که بخش‌های مختلف کسب‌وکار درجات تاثیرپذیری مختلفی را در طی این بحران تجربه نمایند.صنایعی مانند هواپیمایی،رستوران داری و گردشگری شاهد از دست دادن تقاضا خواهد بود. کاهشی که به میزان خیلی زیادی غیرقابل جبران است. بقیه حوزه‌های کسب و کار نیز احتمالاً با تقاضاهایی به تأخیر افتاده مواجه خواهند شد، مثلاً در زمینه کالاهای مصرفی ممکن است مشتریان هزینه‌کردهای غیر‌ضروری خود را به خاطر ترس از بحران هم‌گیر جاری حذف نمایند اما در آینده با کاهش این اضطراب نسبت به خرید آن کالاها اقدام کنند.به‌وجود آمدن این شوک‌ها در تقاضا باعث می‌شود تا اقتصاد‌هایی که قادر به کنترل ویروس نباشند کاهش معناداری را در رشد اقتصادی سالانه خود تجربه نمایند. مسلماً حوزه هایی از کسب و کار مثل هواپیمایی اثرات منفی سنگینی را تجربه خواهند کرد. اگر برای بررسی بیشتر سناریو بدبینانه‌ترین حالت ممکن را در نظر بگیریم، بیماری با رشدی خارج از کنترل در کانون‌های فعلی و تشکیل کانون‌های پیچیده جدید در جوامع پایدار فعلی مثل امریکای شمال، امریکای جنوبی و افریقا گسترش خواهد یافت.این سناریو با فرض بر این است که این ویروس برخلاف ویروس آنفولانزا رفتاری متناسب با تغییرات فصلی نداشته و با شروع فصول گرم در نیمکره شمالی نیز به گسترش سریع خود ادامه دهد. بدیهی است در این حالت جامعه جهانی رکود اقتصادی جدیدی را تجربه خواهد نمود. در هر دو حالت سناریو اصلی و سناریو بدبینانه کسب و کار‌ها علاوه بر چالش‌های شکل گرفته در زمینه تقاضا، با مخاطراتی در زمینه زنجیره تامین کالا نیز مواجه خواهند شد. شاید بیماری کرونا در این میان به عنوان شتاب‌دهنده‌ای برای اخذ تصمیمات استراتژیک در زمینه تغییرات سیاست‌گذاری بلندمدت در زنجیره‌های تامین تولید عمل نماید، تغییراتی که در شرایط عادی به تعویق انداخته می‌شوند.شرکت ها بر روی چه موضوعاتی می‌باید تمرکز کنند۷ موضوعی که برای کسب و کارها در حوزه‌های مختلف می تواند مفید باشداز کارمندان خود مراقبت نمایید بحران کروناویروس-۱۹ به لحاظ روحی چالش بزرگی برای بسیاری از مردم به‌شمار می‌رود و زندگی روزمره افراد را به طور بی‌سابقه‌ای تحت تاثیر قرار داده.برای یک کسب و کار،طبق معمول همیشه،انجام بیزینس در هر شرایطی انتخاب نبوده و حفظ پایداری آن یک الزام است. پشتیبانی از کارمندان در طی این بحران را می‌توان با طراحی و اجرای  برنامه‌های حمایتی بر اساس راهنماها و سیاست‌های متناسب با شرایط بومی آغاز کرد.در حال حاضر برخی از شرکت‌ها با الگوبرداری از اقدامات سایر کمپانی‌ها به دنبال اجرای سیاست‌هایی تاثیر‌گذار در حمایت از نیروهای خود هستند. بسیار مهم است که رهبران به صورت مستقیم، اختصاصی و مداوم با کارمندان خود تعامل داشته باشند.تشکیل تیم مقابله ویژه با کوروناویروس  شرکت‌ها می‌بایست برای رهبری تلاش‌های جمعی و کمک به پیش‌برد فرآیند‌ها، توسط مدیرعامل و با مشارکت اعضایی ازهمه قسمت‌های سازمان برای ساماندهی شوند.در این بین ممکن است مواقع بسیاری پیش بیاید که اعضای این تیم از قالب مسئولیت‌ها و نقش‌های عادی خود خارج شده و بیشتر زمان را به موضوعات مرتبط با بحران اختصاص دهند. تعدادی از این روال‌های کاری برای اکثر شرکت‌ها یکسان خواهد بود: ۱) حفظ سلامت، رفاه و توانایی پرسنل در انجام وظایف ۲) کنترل شرایط مالی و برنامه‌ریزی برای مواجه شدن با چا‌لش‌های احتمالی ۳) مانیتور کردن وضعیت زنجیره تامین، پاسخ دهی سریع و انعطاف درازمدت 4) طرح ریزی مناسب برای فرایندهای بازاریابی و فروش با توجه به شوک‌های تقاضا ۵) هماهنگی و تعامل با سازمان‌‌ها و مجموعه‌های مرتبط. در طی این بحران تیم‌های زیرمجموعه تیم اصلی می‌باید علاوه بر هدف‌های هفتگی، اهداف مشخصی را برای ۴۸ ساعت آینده نیز معین نموده و به صورت مستمر نسبت به به‌روزرسانی این اهداف اقدام کنند. تمام این هدف‌گذاری‌ها بر اساس سناریوی اصلی مورد تایید سازمان انجام می‌‌شود.لازم است تیم مقابله با بحران از طریق به‌کارگیری دستورالعمل‌های ساده و انضباط اجرایی روشن بر روی تصمیمات و نتایج متمرکز باشد تا بتواند از تشکیل جلسات مکرر و وقت‌ تلف‌کن، بدون خروجی جلوگیری نماید.اطمینان حاصل نمایید که نقدینگی موجود برای عبور شرکت شما از این طوفان کافی است  هر کسب و کاری نیاز دارد تا سناریوی پیش پای خود را با توجه به زمینه فعالیت خودش تعریف نماید. اعداد ورودی برای تحلیل شرایط می‌باید با در نظر گرفتن متغیرهای حیاتی تاثیرگذار بر روی درآمد و هزینه تعریف شوند. شرکت‌ها باید شرایط مالی پیش‌روی خود را در طی سناریو مثل جریان نقدینگی و تراز حساب ها مدل سازی نمایند و نیز نسبت به شناسایی عواملی که ممکن است تاثیر عمده‌ای بر روی نقدینگی جاری و آتی شرکت داشته باشند اقدام کنند. با توجه به هر عامل کلیدی شرکت باید روش‌های مواجهه با آن را برای حفظ وضعیت ثبات سازمانی در طی هر سناریو تعریف نماید.پایدار سازی زنجیره تامین  شرکت ها با در نظر گرفتن وضعیت تامین کنندگان در این بحران اخیر تمهیدات لازم را می‌بایست بیاندیشند. در وضعیت فعلی بسیاری از تامین کنندگان چینی با پشت سر گذاشتن بحران در حال بازگشت به توان تولید سابق خود هستند.شرکت‌ها در خصوص زنجیره تامین باید تمامی جوانب لازم اعم ازوضعیت ثبات خود تامین کننده، شرایط و محدودیت‌های حمل‌و‌نقل، مقررات و حالتهای مختلف قرار داد و ...را با توجه به سناریو‌های پیش‌رو در نظر داشته باشند تا بتوانند انعطاف لازم در حالت های شوک مثبت و منفی تقاضا را پوشش دهند.برخی از این تمهیدات مواردی هستند که در شرایط عادی، بدون بحران اخیر کرونا نیز می‌باید به منظور اطمینان از انعطاف پذیری تولید لحاظ می‌گردیدند.ارتباط نزدیک خود را با مشتریانتان تقویت نمایید  شرکت هایی که از طوفان مشکلات به سلامت عبور می‌نمایند معمولاً موفقیت خود را مدیون سرمایه‌گذاری بر روی بخش‌ درست مشتریان محوری و پیش‌بینی رفتار ایشان هستند. با نگاه کردن به مثال کشور چین درمی‌یابیم که در طی این مدت با وجود افت چشمگیر تقاضا، هیچ‌گاه این عدد به طور کامل به صفر نرسیده است. مردم به صورت روز افزونی اقدام به خرید آنلاین تمامی اقلام کالایی از محصولات مصرفی تا مواد غذایی کرده‌اند. پس به‌نظر می‌رسد کمپانی‌‌ها باید نسبت به سرمایه‌گذاری برای حضور در فضای دیجیتال جهت ارائه خدمات و فروش الکترونیک محصولات خود با نگاه تنوع بخشیدن به کانال‌های توزیع اقدام نمایند. نباید فراموش کنیم که رو آوردن به فضای کسب و کار آنلاین باید با اطمینان از کیفیت ارائه محصولات بر روی این فضا صورت گیرد. به احتمال فراوان عادات رفتاری جدید مشتریان که در طی این بحران شکل گرفته به راحتی به حالت قبل از شیوع بیماری کرونا بازگشت پیدا نخواهد کرد.برنامه‌ها را تمرین کنید بسیاری از تیم های برتر تا موقعی که در یک بحران جدی قرار نگیرند زمانی را برای درک شرایط برنامه‌ریزی در هنگام بروز مشکلات اساسی اختصاص نمی دهند و وقتی هم که به فکر این کار می‌افتند دیگر برای انجام جلسات هم‌اندیشی و شبیه سازی مشکلات بسیار دیر شده است. شرکت‌ها می‌توانند با استفاده از شبیه‌‌سازی شرایط، نسبت به تعریف و ارزیابی پروتکل‌های اجرایی خود در فازهای مختلف جواب‌گویی به بحران اطمینان حاصل نمایند. این مدل‌های شبیه‌سازی شده باید مواردی مثل مدیران دارای اختیار برای تصمیم‌گیری نهایی را مشخص نماید، اطمینان حاصل کند که نقش و مسئولیت هر عضو از تیم‌های کلیدی شرکت شفاف و روشن است، موانعی که موجب به تأخیر افتادن پاسخ‌گویی مناسب به شرایط می‌شوند را شناسایی نماید و در پایان اطمینان پیدا کند که در هنگام وقوع  بحران فعالیت‌هایی که باید برای پیش‌برد برنامه‌های از پیش تعیین شده انجام شود به صورت کامل توسط همه اعضای درگیر درک گردیده و منابع مورد نیاز این شرایط به صورت آماده در دسترس قرار دارد.اهداف خود را آشکارا به همه نشان دهید  توان شرکت‌ها ناشی از قدرت جوامعی است که در آن عضو هستند. شرکت‌ها نیاز دارد تا به بقیه بازیگران آن جامعه نشان دهند چگونه از تلاش‌های ایشان حمایت می‌کنند. این حمایت‌ها می‌توانند با کمک های مالی، در اختیار قرار دادن سخت افزار و تجهیزات لازم یا حتی توان تخصصی نیروهای سازمان باشد. به عنوان مثالی در این زمینه می‌توان به شرکت‌هایی اشاره کرد که در بحران جاری خطوط تولید خود را به تولید ماسک‌ها و لباس های پزشکی ویژه اختصاص داده‌اند.بحران جهانی کروناویروس- ۱۹ در حال حاضر داستانی است با پایانی نامشخص، اما در این میان یک حقیقت قطعی است و آن تاثیرات تاسف بار این بیماری بر زندگی انبوهی از انسان‌ها است. به همین دلیل ضروری است که شرکت‌ها هر چه سریع‌تر برای محافظت از منابع انسانی خوداقدام نمایند، چالش‌ها و ریسک‌های کسب و کار خود را شناسایی کنند و نسبت به تلاش هر چه بیش‌تر برای کاهش شیوع این بیماری از هر روشی که می‌دادند و می‌توانند اقدام نمایند.</description>
                <category>حسین بخشائی</category>
                <author>حسین بخشائی</author>
                <pubDate>Thu, 05 Mar 2020 15:04:50 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اثر فناوری در عمل‌کرد ادارات دولتی</title>
                <link>https://virgool.io/@h1361b/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%85%D9%84%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C-pwf3z0xihox2</link>
                <description>به نظر اواخر سال 1389 بود که بعد از چند سال دویدن دنبال پرونده زمینی که در مسیر خیابون افتاده بود، کارم از مرحله کارشناسی های چندین و چند باره گذشت و به خان ماقبل آخر یعنی معاونت حقوقی شهرداری رسید.تا اینجا این قدر کارشناسی ها با کارشکنی شهرداری تجدید شده بود که به قول یکی از دوستان کارشناس رسمی دادگستری من دیگه جزو مشتریان VIP کانون کارشناسان حساب می شدم، تازه بماند که در شهرداری منطقه هم واسه خودم لیوان چایی جدا و اختصاصی داشتم!با تعیین وقت قبلی رفتم خدمت حاج آقای معاون حقوقی شهردار و بعد از سلام و عرض ادب ایشون پرونده رو گرفتن،نگاهی تخصصی فرمودن،سر مبارک رو آوردن بالا، پرسیدن فلانی... شمایی؟ عرض کردم خیر، پدرم بودن که مرحوم شدن و عمرشون رو دادن به شما! دوباره سرشون رفت پایین، چند صفحه ورق خورد، اومد بالا پرسیدن بقیه ورثه؟ گفتم مادرم هستن که ایشون ظاهرن طبق قانونی که شما قبول دارین از عرصه سهمی نمی برن! دوباره یک نگاه به چند صفحه انجام دادن و این بار محکم تر با تَشر پرسیدن &quot; پسر جان تو اصلن می دونی این زمین کجاست که اومدی معوض بگیری؟&quot; گفتم بعله حاج آقا! اما اگر ندونم کجاست حق مالکیتم سلب میشه؟ خب،دیگه بعدش چیز خاصی نشد، گفتن بفرمایین بیرون پرونده شما کامل نیست!!!لعنت بر زبون سرخ که سرِ سبز و ۴ سال دوندگی و کلی پول کارشناسی را دهد بر باد فنا.بیرون که اومدم مسئول دفتر حاج آقا پرسید چی شد؟گفتم این جوری شده ولی من که نفهمیدم کجای پرونده ناقص هستش. ایشون که خیلی از من فهمیده تر بود گفت اشکال نداره تو نفهمیدی پسر جان، برو هفته دیگه بیا تا بهت لیست نواقص رو بگیم و بفهمی!‌ تا اینجا طبیعتن فناوری مدرن هنوز نقش خاصی غیر از درج شماره دبیرخانه به صورت کاملن! الکترونیک نداشته و البته کسی هم انتظار نداره که داشته باشه! هفته بعد که برگشتم پرونده دست یکی از کارشناسان حقوقی دفتر بود تا ایشون زحمت بکشه و عذر منو بخواد. همین جوری که کنار میز این خانوم کارشناس که هم سن و سال خودم بود واستاده بودم و پرونده رو نگاه می کرد، چشمم افتاد به گوشی موبایلی که روی میزش بود! عین مال خودم بود. Galaxy S I9000 سامسونگ که جزو اولین گوشی های هوشمند تازه به بازار اومده بود و هنوز هم زیاد نبود.یک ماهی می شد که منم خریده بودمش و چون اولین گوشی دوربین دارم بود کلی بهش ور رفته بودم.خانوم کارشناس بررسیش که تموم شد گفت  از نظر من پرونده اشکال خاصی نداشت اما امضا نهایی رو باید حاج آقا بکنن،پرونده رو ببرین پیش ایشون، بلافاصله هم رفت سراغ پرونده بعدیش. تا اومدم بگم ماجرا چی بوده و چرا امضا نکردن ناخودآگاه به جاش گفتم باشه می برم اما این گوشی های گلکسی اس که اومده میگن خیلی داغونه!!! یک دفعه جا خورد و سرش رو که آورد بالا دید گوشیش دست منه. بعد رو میز رو نگاه کرد و فهمید ماجرا چیه با خوشحالی گفت اِاِاِ شما هم از اینا دارین چجوری از منوی...!در اینجا بود که نقش فناوری مدرن شروع شد و پس از اندکی راهنمایی فنی غیرحقوقی من ایشون با نهایت لطف گفت بدین من پرونده رو اصلن، شما که الان بری باز یک ایرادی می گیره حاج آقا و امضا نمیشه. واستا من می ذارم لای بقیه پرونده ها شاید اینم امضا کردن. در کمال ناباوری به همین سادگی من معجزه فناوری رو من مشاهده کردم!‌اون گوشی رو من با کلی شک حدود 650 هزار تومان تومن خریده بودم و به اندازه چند صد میلیون تومان برام کارکرد داشت. به رسم احترام هم چنان نگهش داشتم تا همیشه یادم باشه فناوری اطلاعات می تونه چه نقش سرنوشت سازی رو در بهره وری سازمان های ما داشته باشه. خوشا آنانکه هِر از بِر ندانندنه حرفی در نویسند و نه خوانند با درود بر فناوری مدرن!‌</description>
                <category>حسین بخشائی</category>
                <author>حسین بخشائی</author>
                <pubDate>Thu, 10 Jan 2019 01:56:50 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>