https://virgool.io/feed/@hamidahadi1100 fa 2026-07-05 18:43:18 https://files.virgool.io/upload/users/77833/avatar/avatar.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@hamidahadi1100 https://virgool.io/@hamidahadi1100/%D9%85%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%87-%D8%AA%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-q0c6hbbawzjj مقدمه و تاریخچه تست‌های شخصیت‌شناسیشناخت شخصیت انسان همواره یکی از دغدغه‌های اصلی روانشناسان، مربیان و حتی افراد خودشناسی بوده است. شخصیت، مجموعه‌ای از الگوهای فکری، احساسی و رفتاری است که هر فرد را منحصر به‌فرد می‌کند و تعیین‌کننده نحوه واکنش او در موقعیت‌های مختلف زندگی است. اهمیت شناخت شخصیت تنها محدود به روانشناسی نیست؛ بلکه در زندگی روزمره، روابط اجتماعی، محیط کار، انتخاب شغل، مشاوره تحصیلی، ازدواج و حتی درمان‌های روانشناختی نقشی کلیدی دارد. به همین دلیل، ابزارهای علمی و تست‌های شخصیت‌شناسی طی دهه‌ها توسعه یافته‌اند تا بتوانند ابعاد مختلف شخصیت انسان را به شکل دقیق‌تری اندازه‌گیری کنند.تست‌های شخصیت‌شناسی انواع مختلفی دارند و هر یک بر اساس نظریه‌ها و مدل‌های متفاوت ساخته شده‌اند. برخی از این تست‌ها کاملاً علمی و مبتنی بر پژوهش‌های روانشناسی هستند، در حالی که برخی دیگر بیشتر جنبه‌ی عمومی و خودسنجی دارند. با وجود این تنوع، هدف همه تست‌ها یک چیز است: کمک به افراد برای درک بهتر خود و دیگران و ارائه داده‌های قابل‌استفاده در مشاوره، آموزش و محیط‌های کاری.تاریخچه تست‌های شخصیت به اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد. در ابتدا، روانشناسان به دنبال کشف ویژگی‌های ثابت و الگوهای رفتاری انسان بودند تا بتوانند پیش‌بینی‌های دقیق‌تری درباره رفتارهای آینده ارائه دهند. یکی از نخستین گام‌ها در این مسیر، ایجاد تست‌های استاندارد روانشناختی بود که بتواند صفات شخصیتی را به صورت کمی اندازه‌گیری کند. تست‌هایی مانند آزمون هوش و پرسشنامه‌های ابتدایی شخصیت در آن زمان زمینه‌ساز توسعه تست‌های پیچیده‌تر شدند.در دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، روانشناسان مشهور مانند ریچارد کتل و هانس آیسنک شروع به توسعه مدل‌های چند بعدی شخصیت کردند. این مدل‌ها بر اساس پژوهش‌های علمی و آماری طراحی شدند تا بتوانند ابعاد مختلف شخصیت را با دقت بیشتری شناسایی کنند. برای مثال، مدل پنج عامل بزرگ شخصیت یا Big Five، که اساس تست نئو (NEO-PI-R) است، در همین دوره توسعه یافته و امروز به یکی از معتبرترین و علمی‌ترین ابزارهای سنجش شخصیت تبدیل شده است. این مدل پنج بعد اصلی شخصیت انسان را مورد بررسی قرار می‌دهد: برون‌گرایی، وظیفه‌شناسی، انعطاف‌پذیری هیجانی، توافق‌پذیری و تجربه‌پذیری.در همین زمان، تست‌های دیگری نیز توسعه یافتند که هر کدام بر اساس نظریه خاصی ساخته شده‌اند. تست MBTI که برگرفته از نظریه‌های کارل یونگ است، افراد را بر اساس چهار بُعد شخصیتی در یکی از ۱۶ تیپ دسته‌بندی می‌کند. این تست بیشتر در محیط‌های آموزشی و سازمانی محبوب شد و افراد زیادی از آن برای انتخاب مسیر شغلی یا خودشناسی استفاده کردند. اگرچه MBTI محبوبیت زیادی دارد، اما برخی پژوهش‌ها به محدودیت‌های علمی آن اشاره کرده‌اند و معتقدند دقت آن نسبت به تست‌های مبتنی بر مدل پنج عامل کمتر است.تست‌های کتل، دیسک (DISC)، میلون (MCMI) و MMPI نیز هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند و بر اساس اهداف مختلف طراحی شده‌اند. تست کتل ۱۶ عاملی (16PF) تمرکز بر تحلیل جزئی‌تر صفات شخصیتی دارد و برای مشاوره شغلی و تحصیلی کاربرد دارد. تست دیسک بیشتر در محیط‌های کاری و سازمانی برای شناسایی سبک‌های رفتاری و مدیریتی افراد به کار می‌رود. از سوی دیگر، تست‌های میلون و MMPI بیشتر در حوزه روانشناسی بالینی و تشخیص اختلالات شخصیت استفاده می‌شوند و به متخصصان بالینی کمک می‌کنند تا درمان مناسب را برنامه‌ریزی کنند.تست نئو، با تمرکز بر مدل پنج عامل بزرگ شخصیت، توانسته تعادلی بین دقت علمی و کاربردی بودن ایجاد کند. این تست نه تنها پنج بُعد اصلی شخصیت را می‌سنجد، بلکه هر بُعد دارای شش زیرمقیاس است که بررسی جزئیات دقیق‌تر رفتار و نگرش فرد را ممکن می‌کند. به همین دلیل، تست نئو اغلب به عنوان دقیق‌ترین و جامع‌ترین ابزار شخصیت‌شناسی در میان روانشناسان شناخته می‌شود و برای خودشناسی عمیق، مشاوره شغلی، انتخاب همسر و حتی تحقیقات علمی به کار می‌رود.با گذشت زمان، تست‌های شخصیت‌شناسی به شکل آنلاین نیز در دسترس عموم قرار گرفتند. این تغییر باعث شد که افراد بیشتری بتوانند بدون نیاز به مراجعه حضوری به روانشناس، به بررسی شخصیت خود بپردازند و داده‌های ارزشمندی برای توسعه فردی به دست آورند. با این حال، باید توجه داشت که تست‌های آنلاین تنها زمانی کاربردی هستند که بر اساس مدل‌های علمی معتبر طراحی شده باشند و تحلیل نتایج توسط متخصصین روانشناسی انجام گیرد.در نهایت، شناخت تفاوت‌ها و شباهت‌های تست‌های مختلف شخصیت‌شناسی اهمیت زیادی دارد. برخی تست‌ها بیشتر مناسب محیط کاری هستند، برخی مناسب خودشناسی عمومی و برخی دیگر برای مشاوره بالینی و درمانی کاربرد دارند. انتخاب تست مناسب بستگی به هدف شخص دارد: آیا به دنبال رشد فردی هستیم؟ آیا می‌خواهیم در محیط شغلی عملکرد بهتری داشته باشیم؟ یا هدفمان تحلیل و درمان روانشناختی است؟ پاسخ به این سوال‌ها به ما کمک می‌کند تا تستی متناسب با نیاز خود انتخاب کنیم و از داده‌های آن بیشترین بهره را ببریم.به طور خلاصه، تاریخچه و توسعه تست‌های شخصیت‌شناسی نشان می‌دهد که انسان همواره در تلاش بوده تا ابعاد پیچیده شخصیت خود را بهتر بشناسد. از آزمون‌های ابتدایی گرفته تا مدل‌های پیشرفته پنج عامل بزرگ، همه این ابزارها با هدف کمک به درک بهتر رفتار و روان انسان طراحی شده‌اند. در بخش‌های بعدی مقاله، به بررسی و مقایسه مهم‌ترین تست‌های شخصیت‌شناسی پرداخته خواهد شد و نقاط قوت و محدودیت هر کدام مشخص می‌شود تا بتوانید انتخابی آگاهانه و علمی داشته باشید.معرفی و بررسی جامع تست‌های شخصیت‌شناسیدر این بخش، مهم‌ترین و پرکاربردترین تست‌های شخصیت‌شناسی را بررسی می‌کنیم و تفاوت‌ها، مزایا و محدودیت‌های هر یک را بیان می‌کنیم تا درک بهتری از انتخاب تست مناسب داشته باشید. تست‌های مورد بررسی شامل MBTI، نئو (NEO-PI-R)، دیسک (DISC)، کتل (16PF)، میلون (MCMI) و MMPI هستند.۱. تست MBTIتست MBTI یکی از محبوب‌ترین تست‌های شخصیت‌شناسی است که بر اساس نظریه‌های روانشناس مشهور کارل یونگ ساخته شده است. این تست افراد را بر اساس چهار بُعد شخصیتی دسته‌بندی می‌کند:درون‌گرایی (I) – برون‌گرایی (E): میزان توجه فرد به دنیای درونی خود یا تعامل با محیط خارجی.حسی (S) – شهودی (N): روش دریافت اطلاعات و تمرکز بر جزئیات یا تصویر کلی.تفکری (T) – احساسی (F): شیوه تصمیم‌گیری بر اساس منطق یا احساسات.قضاوتی (J) – ادراکی (P): نحوه مدیریت زندگی و برنامه‌ریزی یا انعطاف‌پذیری.با ترکیب این چهار بُعد، ۱۶ تیپ شخصیتی مختلف ایجاد می‌شود. MBTI بیشتر در محیط‌های آموزشی، سازمانی و مشاوره شغلی کاربرد دارد و به افراد کمک می‌کند تا سبک رفتاری و نقاط قوت و ضعف خود را بشناسند.مزیت: ساده و قابل فهم، مناسب محیط کاری و آموزشی.محدودیت: از نظر علمی به دقت مدل پنج عامل بزرگ نیست و به عنوان ابزار تشخیصی بالینی توصیه نمی‌شود.۲. تست نئو (NEO-PI-R / NEO-FFI)تست نئو مبتنی بر مدل پنج عامل بزرگ شخصیت (Big Five) است و یکی از معتبرترین ابزارهای علمی شخصیت‌شناسی محسوب می‌شود. این مدل پنج بُعد اصلی را مورد بررسی قرار می‌دهد:برون‌گرایی (Extraversion)توافق‌پذیری (Agreeableness)وظیفه‌شناسی (Conscientiousness)ثبات هیجانی یا انعطاف‌پذیری (Neuroticism)تجربه‌پذیری یا گشودگی به تجربه (Openness)هر بُعد دارای شش زیرمقیاس است که تحلیل جزئی‌تر شخصیت فرد را امکان‌پذیر می‌کند. نئو نه تنها در خودشناسی، بلکه در مشاوره شغلی، انتخاب مسیر تحصیلی، مشاوره ازدواج و تحقیقات علمی کاربرد فراوان دارد.مزیت: جامع، علمی و قابل اعتماد، مناسب تحلیل‌های دقیق روانشناسی.محدودیت: طولانی بودن پرسشنامه و نیاز به تفسیر تخصصی برای تحلیل کامل نتایج.۳. تست دیسک (DISC)تست دیسک بیشتر در محیط‌های کاری و سازمانی کاربرد دارد و سبک‌های رفتاری افراد را شناسایی می‌کند. چهار بُعد اصلی این تست شامل موارد زیر است:D (Dominance) – تسلط و رهبریI (Influence) – تأثیرگذاری و ارتباطاتS (Steadiness) – ثبات و حمایتC (Compliance) – دقت و انطباق با قوانیندیسک به مدیران و سازمان‌ها کمک می‌کند تا سبک ارتباطی، رهبری و تیم‌سازی افراد را بشناسند و عملکرد تیم را بهبود دهند.مزیت: مناسب محیط کاری، ساده و کاربردی در تیم‌سازی.محدودیت: محدود به سبک رفتاری و برای تحلیل عمیق شخصیت کافی نیست.۴. تست کتل (16PF)تست کتل 16PF که توسط ریچارد کتل توسعه یافته، ۱۶ عامل اصلی شخصیت را اندازه‌گیری می‌کند. این تست برای تحلیل جزئی‌تر ویژگی‌های شخصیتی و پیش‌بینی رفتار در محیط‌های کاری و تحصیلی طراحی شده است.مزیت: تحلیل دقیق ۱۶ عامل، کاربرد در انتخاب شغل و مشاوره تحصیلی.محدودیت: نیاز به تحلیل تخصصی و زمان‌بر بودن.۵. تست میلون (MCMI)تست میلون بیشتر در حوزه روانشناسی بالینی و برای تشخیص اختلالات شخصیت طراحی شده است. این تست به روانشناسان کمک می‌کند تا الگوهای ناسازگار رفتاری را شناسایی کرده و برنامه درمانی مناسب ارائه دهند.مزیت: مناسب روانشناسی بالینی و تشخیص اختلالات شخصیت.محدودیت: برای استفاده عمومی یا خودشناسی توصیه نمی‌شود.۶. تست MMPIتست MMPI (Minnesota Multiphasic Personality Inventory) یکی از معتبرترین تست‌های بالینی شخصیت است که برای تشخیص اختلالات روانشناختی کاربرد دارد. این تست شامل بیش از ۵۰۰ پرسش است و تحلیل آن نیازمند تخصص روانشناسی است.مزیت: تشخیص دقیق اختلالات روانی و کاربرد بالینی قوی.محدودیت: طولانی و تخصصی، مناسب استفاده عمومی نیست.مقایسه کلیاگر بخواهیم به شکل خلاصه تست‌ها را مقایسه کنیم:تستهدفکاربردمزیتمحدودیتMBTIخودشناسی و تیپ شخصیتیآموزش، مشاوره شغلیساده، قابل فهممحدودیت علمینئوتحلیل جامع شخصیتخودشناسی، شغلی، تحقیقاتجامع، علمیطولانی، نیاز به تخصصDISCسبک رفتاریمحیط کاری، تیم‌سازیکاربردی، سادهمحدود به سبک رفتاری16PFتحلیل دقیق عوامل شخصیتشغلی، تحصیلیتحلیل جزئینیاز به تخصصMCMIتشخیص اختلالات شخصیتبالینیدقیق در بالینیعمومی نیستMMPIتشخیص اختلالات روانشناختیبالینیعلمی و معتبرطولانی، تخصصیهمان‌طور که مشاهده می‌کنید، تست نئو با پوشش کامل پنج عامل بزرگ و تحلیل دقیق زیرمقیاس‌ها، توانسته تعادلی بین کاربرد عمومی و دقت علمی ایجاد کند. به همین دلیل بسیاری از روانشناسان حرفه‌ای و مشاوران تحصیلی و شغلی، نئو را به عنوان ابزار اصلی توصیه می‌کنند.کاربرد عملی تست‌های شخصیت‌شناسی در زندگی روزمرهشناخت شخصیت تنها به تحلیل علمی یا گزارش‌های روانشناسی محدود نمی‌شود؛ بلکه تأثیر مستقیم در تصمیم‌گیری‌های روزمره، انتخاب مسیر تحصیلی، شغلی و روابط بین فردی دارد. در ادامه کاربردهای هر تست را به تفکیک بررسی می‌کنیم:۱. خودشناسی و رشد فردیتست‌های شخصیت به افراد کمک می‌کنند تا نقاط قوت، ضعف، انگیزه‌ها و ترجیحات خود را شناسایی کنند.MBTI: افراد می‌توانند سبک رفتاری خود را در محیط‌های اجتماعی و شغلی بشناسند. مثلاً افراد درون‌گرا با آگاهی از نیاز به زمان تنهایی، انرژی خود را مدیریت می‌کنند.نئو: با تحلیل پنج عامل بزرگ شخصیت، افراد می‌توانند رفتارهای هیجانی، مهارت‌های تصمیم‌گیری و نحوه تعامل با دیگران را بهتر درک کنند.DISC و 16PF: سبک ارتباطی و مهارت‌های اجتماعی و شغلی مشخص می‌شود، که به بهبود تعاملات روزمره کمک می‌کند.۲. انتخاب شغل و مسیر تحصیلییکی از مهم‌ترین کاربردها، انتخاب حرفه‌ای است. روانشناسان و مشاوران تحصیلی از تست‌ها برای مطابقت شخصیت با شغل استفاده می‌کنند:MBTI: مشخص می‌کند که فرد به شغل‌هایی با تعامل اجتماعی بالا یا کارهای تحلیلی و مستقل علاقه دارد.نئو: ویژگی‌هایی مانند وظیفه‌شناسی و انعطاف‌پذیری را ارزیابی می‌کند، که در موفقیت شغلی تأثیرگذار است.16PF و DISC: سبک رفتاری فرد در محیط کار و تیم را مشخص می‌کند و مناسب برای انتخاب شغل سازمانی است.۳. بهبود روابط بین فردیآگاهی از شخصیت خود و دیگران به بهبود روابط خانوادگی، دوستانه و حرفه‌ای کمک می‌کند.افراد با MBTI و DISC می‌توانند سبک ارتباطی خود را با همکاران و اعضای خانواده تطبیق دهند.نئو با تحلیل ثبات هیجانی و توافق‌پذیری، به کاهش تعارضات و بهبود تعاملات اجتماعی کمک می‌کند.۴. مدیریت استرس و هیجاناتشناخت شخصیت به فرد کمک می‌کند تا روش‌های مدیریت استرس و هیجانات خود را بهتر بشناسد:افراد با نئو می‌توانند میزان آسیب‌پذیری هیجانی خود را ارزیابی کرده و تکنیک‌های مقابله‌ای مناسب را انتخاب کنند.MBTI نشان می‌دهد افراد برون‌گرا چگونه انرژی خود را بازیابی می‌کنند و افراد درون‌گرا چگونه از فشارهای اجتماعی دوری کنند.تفاوت‌ها و مزیت‌های کلیدی تست نئو نسبت به سایر تست‌هاتست نئو به دلیل پوشش جامع پنج عامل بزرگ و تحلیل دقیق زیرمقیاس‌ها، مزیت‌های قابل توجهی نسبت به دیگر تست‌ها دارد. تفاوت‌های اصلی را می‌توان در چند محور بررسی کرد:۱. جامعیت و دقت علمینئو: پنج عامل بزرگ شخصیت را بررسی می‌کند و هر عامل دارای شش زیرمقیاس است. این سطح تحلیل، دقیق‌تر از MBTI، DISC و حتی 16PF است.MBTI و DISC: بیشتر بر تیپ شخصیتی و سبک رفتاری تمرکز دارند و جزئیات روانشناختی عمیق را پوشش نمی‌دهند.۲. کاربرد چندجانبهنئو: هم برای خودشناسی عمومی، هم مشاوره شغلی و تحصیلی، هم تحقیقات علمی کاربرد دارد.MBTI: بیشتر برای آموزش و مشاوره شغلی مناسب است.DISC: کاربرد اصلی در محیط کاری و تیم‌سازی است.16PF: تحلیل جزئی و کاربردی در شغل و تحصیل، اما نیازمند تحلیل تخصصی است.۳. انعطاف‌پذیری و تفسیر نتایجنئو: با ارائه نمرات کمی و تحلیل دقیق زیرمقیاس‌ها، امکان برنامه‌ریزی شخصی، رشد فردی و روان‌درمانی را فراهم می‌کند.MBTI: نتیجه به صورت تیپ شخصیتی ارائه می‌شود و امکان تحلیل جزئی کمتر است.DISC و 16PF: بیشتر روی سبک رفتاری تمرکز دارند و تحلیل عاطفی محدودتری ارائه می‌دهند.۴. اثبات علمی و اعتبارنئو: در پژوهش‌های علمی متعدد اعتبارسنجی شده و از معتبرترین ابزارهای شخصیت‌شناسی در روانشناسی محسوب می‌شود.MBTI و DISC: اعتبار علمی کمتری دارند و بیشتر به عنوان ابزار آموزشی و مشاوره‌ای استفاده می‌شوند.MCMI و MMPI: در حوزه بالینی معتبر هستند اما برای کاربرد عمومی و خودشناسی مناسب نیستند.راهنمای استفاده عملی از تست‌های شخصیت‌شناسیشناخت شخصیت با استفاده از تست‌های علمی تنها زمانی مفید است که به درستی تفسیر و در زندگی روزمره به کار گرفته شود. در این بخش نکات کاربردی برای استفاده از تست‌ها و انتخاب مناسب‌ترین ابزار بررسی می‌شود.۱. انتخاب تست مناسب با هدفهر تست شخصیت‌شناسی ویژگی‌ها و کاربرد خاص خود را دارد، بنابراین قبل از انجام تست باید هدف خود را مشخص کنید:خودشناسی و رشد فردی: تست نئو با پوشش جامع پنج عامل بزرگ بهترین گزینه است، زیرا تحلیل عمیق زیرمقیاس‌ها امکان خودآگاهی و برنامه‌ریزی شخصی را فراهم می‌کند.آموزش و توسعه تیمی: MBTI و DISC با تمرکز بر سبک رفتاری و تعاملات اجتماعی، برای محیط کار و تیم‌سازی کاربرد دارند.کار بالینی یا مشاوره روانشناسی: تست‌های MMPI یا 16PF در تشخیص اختلالات و برنامه‌ریزی روانشناسی کاربردی‌تر هستند.۲. تفسیر نتایج با دقتنتایج تست‌ها باید با دقت و بدون قضاوت عجولانه تحلیل شوند.استفاده از مشاور یا روانشناس متخصص برای تفسیر دقیق نمرات نئو یا 16PF، به درک بهتر ویژگی‌ها و نقاط قوت فرد کمک می‌کند.به یاد داشته باشید که نتایج تست‌ها نشان‌دهنده گرایش‌ها و ترجیحات فرد هستند، نه برچسب قطعی شخصیت.۳. استفاده عملی از نتایجبرنامه‌ریزی شغلی: بر اساس نتایج، مسیر شغلی متناسب با مهارت‌ها، انگیزه‌ها و سبک رفتاری خود را انتخاب کنید.بهبود روابط: شناخت تفاوت‌های شخصیتی به کاهش تعارض و افزایش هماهنگی در خانواده، دوستان و محیط کار کمک می‌کند.مدیریت استرس و هیجانات: افراد می‌توانند روش‌های مناسب برای بازیابی انرژی، کنترل اضطراب و افزایش انگیزه را بر اساس تیپ شخصیتی خود انتخاب کنند.۴. تمرین و بازخوردبرای تأثیرگذاری بیشتر، نتایج تست‌ها را در زندگی واقعی تمرین کنید و بازخورد بگیرید.به مرور زمان و با استفاده از تحلیل‌های دوره‌ای، می‌توان تغییرات رفتاری و رشد شخصیتی را پیگیری کرد.جمع‌بندی و نکات نهاییتست‌های شخصیت‌شناسی ابزارهای علمی و کاربردی برای شناخت خود و دیگران هستند، اما درک درست و استفاده عملی از آن‌ها کلید موفقیت است. در این بخش، مهم‌ترین نکات برای جمع‌بندی ارائه می‌شوند:۱. تفاوت تست‌هاMBTI: تمرکز بر تیپ شخصیتی و سبک رفتاری، مناسب برای خودشناسی و تیم‌سازی.DISC: تحلیل سبک رفتاری در محیط کار و تعاملات اجتماعی.16PF و MMPI: ابزار تخصصی برای مشاوره روانشناسی و کاربرد بالینی.نئو: جامع‌ترین تست برای خودشناسی، تحلیل دقیق هیجانات، انگیزه‌ها و تعاملات اجتماعی.۲. مزیت‌های کلیدی تست نئوپوشش کامل پنج عامل بزرگ شخصیت با زیرمقیاس‌های دقیق.کاربرد گسترده در خودشناسی، انتخاب مسیر شغلی و رشد فردی.اعتبار علمی بالا و اثبات‌شده در تحقیقات روانشناسی.امکان تحلیل دقیق هیجانات، مهارت‌های اجتماعی و سازگاری با محیط.۳. توصیه‌های عملیقبل از انجام تست، هدف خود را مشخص کنید.در صورت امکان از مشاور برای تفسیر نتایج استفاده کنید.نتایج را در زندگی واقعی تمرین کنید و بازخورد بگیرید.ترکیب چند تست در صورت نیاز، تصویر جامع‌تر و دقیق‌تری از شخصیت ارائه می‌دهد.۴. جمع‌بندی نهاییشناخت شخصیت نه تنها به بهبود زندگی شخصی و حرفه‌ای کمک می‌کند، بلکه در تصمیم‌گیری‌های مهم، انتخاب شغل، توسعه روابط و مدیریت هیجانات نیز مؤثر است. تست نئو با جامعیت و دقت بالا، به عنوان یکی از بهترین ابزارهای موجود، گزینه‌ای ایده‌آل برای کسانی است که می‌خواهند خود را به‌طور عمیق و علمی بشناسند و از این شناخت برای رشد فردی و حرفه‌ای بهره‌مند شوند. Hamid Ahadi Hamid Ahadi Mon, 06 Oct 2025 12:44:39 +0330 https://virgool.io/@hamidahadi1100/%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D8%AA%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-m4lodjidtfhp اختلال دیکته نویسی کودکان چیست؟ یادگیری واضح و صحیح نوشتن کلمات و جملات یکی از محورهای اصلی دوران دبستان کودک است. همه بچه‌های کوچک در نوشتن یا تکمیل قلم‌نویسی با مشکل مواجه هستند. اما اگر دستخط فرزند شما به طور مداوم تحریف یا نامشخص است، ممکن است ناشی از ناتوانی یادگیری به نام دیسگرافیا باشد. این یک مشکل سیستم عصبی است که بر مهارت های حرکتی ظریف مورد نیاز برای نوشتن تأثیر می گذارد. انجام کارها و تکالیف دست خط را برای کودک سخت می کند. روانشناس کودک این وضعیت را “اختلال دیکته نویسی” می نامند.اختلال دیکته نویسی چیست؟اختلال دیکته نویسی یا Spelling Disorder که زیر مجموعه اختلالات یادگیری است عبارت است از ناتوانی در نوشتن صحیح، یادگیری و به خاطر سپردن الگوهای املایی و کلمات. به عبارتی ساده‌تر افرادی که با اختلال دیکته نویسی دست و پنجه نرم می‌کنند، در نوشته‌های خود بیشتر از افراد همسنشان دارای غلط املایی هستند. این اختلال متمایز از اشتباهات رایج کودکان کلاس اول، دوم و سوم ابتدایی است.نوشتن مستلزم به کارگیری مهارت‌های گوناگونی است. مهارت‌های مکانیکی نوشتن مانند دست‌خط، هجی کردن و نقطه گذاری از مهم‌ترین مهارت‌های مورد نیاز هستند. همچنین مهارت‌های زبانی مانند درک معنای کلمه‌ها و دستور زبان نیز مورد نیاز هستند. مهارت‌های تفکر مانند سازماندهی و برقراری ارتباط میان مطالب هم مهارت‌هایی هستند که دو بخش قبلی را تکمیل خواهند کرد. از این منظر می‌توان ادعا کرد که اختلالات دیکته نویسی بسیار متنوع هستند.علل اختلال دیکته نویسیدانشمندان مطمئن نیستند که چرا اختلال دیکته نویسی در کودکان اتفاق می افتد. در بزرگسالان، گاهی اوقات با آسیب مغزی مانند سکته مغزی مرتبط است. در کودکان، این اختلال یادگیری معمولاً همراه با سایر ناتوانی های یادگیری مانند ADHD (مرکز درمان بیش فعالی) و نارساخوانی رخ می دهد.علائم اختلال دیکته نویسیکودکان مبتلا به نارسا نویسی دستخط نامشخص، نامنظم یا متناقض دارند، اغلب با شیب ها، اشکال، حروف بزرگ و کوچک، و سبک های شکسته و چاپی متفاوت است. آنها همچنین تمایل دارند چیزها را به آرامی بنویسند یا کپی کنند.والدین یا معلمان ممکن است وقتی کودک برای اولین بار شروع به نوشتن تکالیف در مدرسه می کند، متوجه علائم شوند. سایر علائم دیسگرافی که باید مراقب آنها بود عبارتند از:گرفتگی دست، که ممکن است منجر به درد دست شودمشکل در قرار دادن چیزها روی کاغذ یا در حاشیه (برنامه ریزی فضایی ضعیف)پاک کردن مکررناهماهنگی در فاصله حروف و کلماتاملای ضعیف، از جمله کلمات ناتمام یا کلمات یا حروف از دست رفتهوضعیت غیرمعمول مچ، بدن یا کاغذ هنگام نوشتناین ناتوانی یادگیری نوشتن و تفکر همزمان را نیز سخت می کند. وظایف نوشتن خلاق اغلب به خصوص سخت است.انواع اختلال دیکته نویسیاختلال دیکته نویسی خود بخشی از اختلال یادگیری است که باعث می‌شود فرد در نوشتن کلمات دچار اشکال شود. حتی می‌توان آن را ذیل اختلالات نوشتن دسته بندی کرد. از طرفی دیگر خود این اختلال هم دارای انواعی است که بررسی آن‌ها به درک بهتر مشکلات این کودکان کمک خواهد کرد:1. اختلال وارونه نویسی و قرینه نویسییکی از اختلالات دیکته نویسی که از اهمیت بالایی برخوردار است، اختلال وارونه نویسی می‌باشد. این اختلال کمترین شیوع را در بین این دسته از اختلالات دارد. این مشکل به شیوه‌ای خواهد بود که فرد نمی‌تواند جهت درست نوشتن را تشخیص دهد در نتیجه ممکن است کلمات را برعکس یا وارونه بنویسد. لئوناردو داوینچی، هنرمند بزرگ ایتالیایی، هم با این مشکل روبرو بوده است.2. جابجایی حروفدر برخی از موارد فرد ممکن است حروف را پس و پیش کند. به صورتی که کلمه معنای خود را از دست بدهد. برای مثال به جای «مدرسه» بنویسد «مردسه». این مشکل ممکن است ناشی از تفکیک شنیداری باشد یا حافظه دیداری فرد دارای اختلال باشد. در موارد نادر هم ممکن است به دلیل عدم درک صحیح از چپ و راست مربوط باشد.3. جانشین کردن حروف به جای همدیگردر رسم الخط فارسی برخی آواها را به کمک حروف مختلف می‌توان نوشت. برای مثال «ت» و «ط» یک آوا دارند. در نتیجه فرد ممکن است آن‌ها را به جای هم به کار بگیرد. این مشکل در نوشتار برخی از کلمات هم خود را به شیوه عمومی‌تری نشان داده است. به همین دلیل است که «باتری» و «باطری» هر دو درست هستند. در قدیم هم «تهران» را «طهران» می‌نوشتند.از طرفی دیگر در فارسی حروف زیادی وجود دارند که از نظر ظاهری مشابه هم هستند و تفکیک آن‌ها برای کودکان کمی سخت است. برای نمونه حروف «ج»، «ح»، «خ» و «چ» همگی شبیه هم هستند و تنها تفاوت آن‌ها در تعداد نقطه‌ها است. بنابراین بروز عدم تفکیک این حروف در املای کودکان ابتدایی دور از انتظار نمی‌باشد.4. جا انداختن بخشی از حروف یا کلماتتوجه به حروف و کلمات به حافظه دیداری مناسبی نیاز دارد. همچنین حافظه شنیداری فرد باید قوی باشد تا بتواند بین شنیدن و نوشتن یک کلمه ارتباط برقرار کند. ضعف در اجزای گفته شده ممکن است باعث شود فرد در نوشتن جمله، بخشی از یک کلمه یا کل آن کلمه را ننویسد. برای نمونه ممکن است فرد کلمه «مادر» را «مار» بنویسد.5. اختلال در املای نشانه‌هادر نوشتار فارسی برخی از کلمات حاوی حروف و صداهایی هستند که بیان خواهند شد اما نوشته نمی‌شوند. برای نمونه در کلمه «مادَر» حرف «ـَ» تلفظ می‌شود اما نوشته نمی‌شود. یا در کلمه «بنَا» علامت تشدید به سختی قابل تشخیص خواهد بود.از طرفی دیگر برخی از کلمات مانند «خواب» دارای حروفی هستند که تلفظ نمی‌شوند. در این موارد فرد ممکن است در تشخیص و جایگذاری حروف دچار مشکل شود.تشخیص اختلال دیکته نویسی در کودکاناولین قدم این است که پزشک اطفال کودک شما هرگونه بیماری یا شرایط دیگری را که می تواند باعث مشکلات نوشتن شود را رد کند.یک روانشناس دارای مجوز که در زمینه اختلالات یادگیری آموزش دیده باشد، می تواند دیسگرافی را تشخیص دهد. این می تواند روانشناس مدرسه فرزند شما باشد. متخصص به فرزند شما تست های آکادمیک و نوشتاری می دهد که توانایی او در بیان افکار و مهارت های حرکتی ظریف او را می سنجد. به عنوان مثال، ممکن است از آنها خواسته شود که به انگشتان خود ضربه بزنند یا مچ دست خود را به طریق خاصی بچرخانند.همچنین ممکن است از کودک شما خواسته شود جملات بنویسد یا کلمات و حروف را کپی کند. متخصص به آنها نگاه می کند:کار تمام شدهوضعیت دست و بدندستگیره مدادوضعیت بدنفرآیند نوشتنراه های درمان اختلال دیکته نویسیدرمان از کودکی به کودک دیگر متفاوت است و بستگی به این دارد که آیا آنها ناتوانی های یادگیری یا شرایط سلامت دیگری دارند یا خیر. داروهای مورد استفاده برای درمان ADHD در برخی از کودکانی که هر دو بیماری را دارند به دیسگرافی کمک کرده است.چگونه می توانم به فرزندم کمک کنم؟در اینجا مواردی وجود دارد که می توانید امتحان کنید:از فرزندتان بخواهید از کاغذ با خط پهن، کاغذ گراف یا کاغذ با خطوط برجسته استفاده کند تا به تراز کردن حروف و کلمات کمک کند.برای راحتی، از دستگیره های مداد یا سایر وسایل کمکی برای نوشتن استفاده کنید.بگذارید به جای نوشتن از رایانه برای تایپ کردن استفاده کنند و مهارت های تایپ را زودتر آموزش دهند.از کار شلخته انتقاد نکنید. کار سخت آنها را تحسین کنید و تقویت مثبت ارائه دهید.این وضعیت را بپذیرید و در مورد آن با فرزندتان صحبت کنید.قبل از نوشتن، راه‌هایی را برای کاهش استرس به آنها آموزش دهید. به عنوان مثال، از آنها بخواهید سریع دستان خود را به هم تکان دهند یا مالش دهند.به آنها اجازه دهید یک توپ استرس را فشار دهند تا قدرت و هماهنگی عضلات دست و عضله بهبود یابد.با معلم فرزندتان در مورد شرایط و نیازهای او در مدرسه صحبت کنید. آنها ممکن است واجد شرایط خدمات آموزش ویژه و برنامه آموزش فردی (IEP) یا سایر کمک های ویژه (مانند طرح 504) باشند. این اسناد نیازهای فرزند شما را شرح می دهد و راه هایی را برای کمک به مدرسه ارائه می دهد.برخی از مواردی که ممکن است درخواست کنید عبارتند از:تکالیف نوشتاری کوتاه تر یا سوالات متفاوت از همکلاسی هایشاناستفاده از کامپیوتر برای تایپ به جای نوشتنکپی از یادداشت های کلاس برای محدود کردن کار نوشتناستفاده از دستگاه صدا به دیکته یا یادداشت بردار الکترونیکی دیگرگزینه ای برای ضبط سخنرانی های معلمگزارش های تصویری یا صوتی به جای تکالیف مکتوبامتحانات شفاهی به جای کتبیمرکز درمان اختلال یادگیری، روانشناس آنلاین Hamid Ahadi Hamid Ahadi Mon, 08 Apr 2024 18:50:27 +0330 https://virgool.io/@hamidahadi1100/%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D9%88%D8%B4-%D9%87%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-sdi03ijto8ht اهمیت هوش هیجانی در محیط کارهوش هیجانی ترکیبی از توانایی هاست که به فرد اجازه می دهد تا احساسات خود و دیگران را درک و مدیریت کند. در حال حاضر یک شناخت گسترده و زیاد وجود دارد که این توانایی ها – خودآگاهی، خود مدیریتی، آگاهی اجتماعی و مدیریت روابط – برای دستیابی به موفقیت شغلی بسیار مهم هستند (گلمن، 2020).?اگرچه مهارت‌های تحصیلی و مهارت‌های تخصصی اغلب خود موفقیت هستند، روشی که ما از اطلاعات احساسی برای هدایت رفتار خود استفاده می‌کنیم، پیش‌بینی‌کننده مهم‌تری از توانایی ما برای رسیدن به اهداف و مقاصد حرفه‌ای است (هس و باسیگالوپو، 2011).هوش هیجانی ما را قادر می‌سازد تا تصمیم‌گیری کنیم و مشکلات را به طور موثر حل کنیم، ارتباط سازنده بین همکاران را ارتقا می‌دهد و یک محیط کاری مثبت ایجاد می‌کند. علاوه بر این، رهبران با هوش هیجانی بالا بهتر می توانند به زیردستان خود انگیزه دهند و آنها را تشویق کنند تا با استانداردهای بالا کار کنند (کرن و سلی، 2021).هوش عاطفی به عنوان یک بلوک ساختمانی اساسی در محیط کار عمل می کند و افراد را برای مدیریت روابط، حل تعارضات و الهام بخشیدن به یک محیط کاری مثبت توانمند می کند و منجر به افزایش همکاری و موفقیت کلی سازمانی می شود.چرا هوش هیجانی در محیط کار مهم است؟زمینه های بسیاری وجود دارد که در آن هوش هیجانی به عنوان یک مهارت مهم در محل کار ثابت شده است:تحمل استرسافرادی که آگاهی عاطفی بیشتری دارند، توانایی بیشتری در تشخیص موقعیت هایی دارند که می تواند سطح استرس آنها را افزایش دهد و استراتژی هایی را برای مدیریت سریع واکنش های عاطفی دشوار به کار گیرند (سانیل و روپرا، 2009).به نوبه خود، آنها می توانند به طور موثرتری به شرایط غیرقابل پیش بینی محیط کاری واکنش نشان دهند، و رفاه خود را در خارج از محیط کار برای کاهش استرس در اولویت قرار دهند.توانایی مقابله با تغییراز آنجایی که بسیاری از محیط های کاری مستلزم پذیرش تغییرات جدید و تعریف مجدد برنامه ها برای به حداکثر رساندن نتایج هستند، حفظ نگرش باز نسبت به تغییر برای ارتقای انعطاف پذیری در کار ضروری است.افرادی که می توانند باورهای خود را تغییر دهند و احساسات دشوار مرتبط با آن را به چالش بکشند، همچنین می توانند دیدگاه خوش بینانه تری داشته باشند و فرصت های جدیدی را برای رشد حرفه ای شناسایی کنند (سانیل و روپرا، 2009).احساس خودکارآمدیبا هوش هیجانی بیشتر، می‌توان منابع شخصی خود را بهتر درک کرد و اعتماد به نفس ایجاد کرد، که می‌تواند به رسیدن به نتایج مطلوب در هنگام مواجهه کمک کند.مزایای هوش هیجانی در محیط کارافزایش و استفاده از هوش هیجانی در محیط کار مزایای بسیاری دارد.مدیریت تعارضافرادی که برای درک دیدگاه‌های مختلف وقت می‌گذارند و آماده بازتعریف دیدگاه‌های خود هستند، می‌توانند به طور مؤثرتری در جهت یافتن راه‌حل مشترک و افزایش تصمیم‌گیری تیمی کار کنند.مدیریت تضادها همچنین امکان ارتباط بهتر بین همکاران را فراهم می کند، از سوء تفاهمات مبتنی بر فرضیات ناگفته جلوگیری می کند و طرف های مختلف را تشویق می کند تا مسئولیت اشتباهات خود را بپذیرند (جردن و تروث، 2004).رضایت شغلی و عملکردمهمتر از همه، نشان داده شده است که هوش هیجانی به شدت با رضایت شغلی و عملکرد مرتبط است. مطالعه ای در بین مدیران مدارس راهنمایی نشان داد که رضایت شغلی را می توان با ابعاد هوش هیجانی مانند ثبات عاطفی، خودسازی، صداقت، مدیریت روابط و رفتار نوع دوستانه پیش بینی کرد (Suleman et al., 2020).رضایت شغلی همچنین بر اشتیاق و بهره‌وری کارکنان یک سازمان تأثیر می‌گذارد، زیرا احساس رضایت ناشی از کار می‌تواند انگیزه رفتارهایی باشد که به سمت دستاوردهای بیشتر هدایت می‌شوند.در تأیید این موضوع، برخی از مطالعات نشان داده‌اند که رابطه بین هوش هیجانی و عملکرد شغلی به واسطه میزان رضایت کارکنان از شغلشان است (پاپوتسی، دریگاس و سیانیس، 2019).آیا هوش هیجانی به اندازه IQ در محل کار مهم است؟مشخص شده است که ضریب هوش سنتی (IQ) از تفکر انتقادی و مهارت‌های حل مسئله حمایت می کند، که برای تعیین سازگاری کارمند با محیط کار بسیار مهم است. با این حال، ضریب عاطفی یک فرد (EQ) به همان اندازه مهم است.تست IQ ریون، آنلاین و رایگانتست آنلاین هوش هیجانیافرادی که در مدیریت احساسات خود مشکل دارند و برای سازگاری با یک تیم مشکل دارند، به احتمال زیاد شغل خود را ترک می کنند و در حرفه خود پیشرفت نمی کنند (پاپوتسی، دریگاس و سیانیس، 2019).علاوه بر این، اگرچه IQ با موفقیت رهبری مرتبط است، ولی EQ به درک بهتر نیازها و اولویت های کارکنان، که می تواند اعتماد و انسجام تیم را افزایش دهد، منجر می شود. در نهایت، این منجر به بهبود عملکرد و بهره وری در یک سازمان می شود (صدری، 2012).به طور کلی، هر دو IQ و EQ توانایی های ضروری برای موفقیت در نظر گرفته می شوند. متعادل کردن تفکر منطقی با هوش هیجانی و همدلی می تواند منجر به تطبیق پذیری بیشتر شود، که نشان دهنده یک ویژگی بسیار ارزشمند در نیروی کار امروزی است.از یک طرف، IQ به ما امکان می دهد تمرکز را حفظ کنیم، مشکلات را با دقت تجزیه و تحلیل کنیم و به ضرب الاجل ها احترام بگذاریم، که می تواند در محیط های کاری سریع مفید باشد.از سوی دیگر، به کارگیری مهارت‌های هوش هیجانی در موقعیت‌های کاری روزمره باعث ارتقای روابط سازنده‌تر بین همکاران می‌شود که منجر به نتایج موفق گروهی می‌شود (زیدنر، متیوز و رابرتز، 2004).چگونه هوش هیجانی را در محیط کار افزایش دهیم؟?تقویت هوش هیجانی در محل کار با تقویت همدلی، ارتقای ارتباط موثر و ایجاد فضای حمایتی که در آن افراد احساس درک، ارزش و انگیزه می کنند، محیط کاری شادتری را ایجاد می کند.اگرچه مهارت‌های عاطفی ممکن است برای برخی افراد به‌طور طبیعی ظاهر شود، اما تحت تأثیر عواملی مانند شخصیت و تربیت، هر کسی می‌تواند هوش هیجانی خود را با تلاش و تمرین بهبود بخشد.خودآگاهیخودآگاهی توانایی شناخت عواطف خود و درک تأثیراتی است که می توانند بر خلق و خوی، رفتارها و تعاملات ما با دیگران داشته باشند (گلمن، 1996). اولین قدم برای دستیابی به خودآگاهی بیشتر، توجه به احساسی است که داریم.چه چیزی باعث می‌شود ما احساس ناراحتی کنیم و اولین نشانه‌های استرس چگونه در ما ظاهر می‌شوند (مانند خستگی، تحریک‌پذیری، سردرد)؟ یکی دیگر از تمرینات مفید ممکن است شامل تأمل در نقاط قوت و ضعف هیجانی خود باشد.به عنوان مثال، ارتباط با همکارانمان چقدر موثر است، و چقدر فرصت هایی برای درک بیشتر درباره یکدیگر، از جمله ارزش های شخصی نهفته در نگرش ها و عملکرد کاری ایجاد می کنیم؟ آیا اغلب خود را درگیر آزردگی یا بی حوصلگی با دیگران می بینیم و تأثیرات موجی احساسات ما بر محیط کار چیست؟جنبه دیگری که باید در نظر داشت این است که احساسات دشوار موقتی هستند. ممکن است روزهایی وجود داشته باشد که به دلیل عقاید متفاوت با همکار یا کاری که باید به سرعت انجام دهیم، بیشتر احساس استرس کنیم. با این حال، مهم است که اجازه ندهیم این احساسات بر تصمیمات ما تأثیر بگذارد و تأثیر مخربی بر اهداف بلندمدت ما بگذارد (برادبری و گریوز، 2009).خود مدیریتیخود مدیریتی عبارت است از ابراز احساسات به طور مناسب، در زمان و مکان مناسب و تنظیم رفتارهایی که توسط تکانه های عاطفی هدایت می شوند.برای مدیریت مؤثرتر احساسات، یک استراتژی نسبتاً ساده، وقت گذاشتن برای فکر کردن قبل از تصمیم گیری است. تصمیماتی که با عجله در طول روز گرفته می شوند، به ندرت به اندازه تصمیماتی هستند که زمانی را برای حل مسئله و تفکر روشن اختصاص می دهیم (برادبری و گریوز، 2009).نگرش مفید دیگر پذیرش این واقعیت است که ما نمی توانیم همه چیز را کنترل کنیم. رویدادهای غیرقابل پیش بینی و همچنین نتایج غیرمنتظره، به طور طبیعی می توانند در یک محیط کاری اتفاق بیفتند، علی رغم تلاش ما برای انجام کارها طبق برنامه ریزی. توانایی تنظیم احساسات ناشی از شرایط چالش برانگیز به ما امکان می دهد انعطاف پذیری و سازگاری بهتری با تغییر ایجاد کنیم (واکولا، تسائوسیس و نیکولائو، 2004).مهم‌تر از همه، یافتن تکنیک‌هایی برای کاهش استرس شغلی، مانند سرگرمی‌ها، ورزش، یا مدیتیشن، می‌تواند تعادل بهتری بین کار و زندگی ایجاد کند و به ما کمک کند هنگام بازگشت به کار، تمرکز بیشتری داشته باشیم.آگاهی اجتماعیآگاهی اجتماعی شامل توانایی تشخیص نیازهای عاطفی دیگران، دریافت نشانه های عاطفی که همیشه قابل مشاهده نیستند، و توانایی درک پویایی قدرتی است که عملکرد یک گروه یا یک سازمان را تنظیم می کند (گلمن، 2020).برای بهبود آگاهی اجتماعی در محل کار، می‌توانیم با تمرین گوش دادن فعال، توجه به آنچه همکارانمان می‌گویند بدون وقفه در کار، و معرفی دیدگاه خود به شیوه‌ای صبورانه و محترمانه شروع کنیم (پتروویچی و دوبرسکو، 2014).این رویکرد به ویژه در جلسات، جایی که افراد ممکن است تمایل داشته باشند نظر خود را برای تأثیرگذاری بر دیگران غالب کنند یا در انتهای دیگر طیف، منفعلانه و بدون ارائه هیچ ورودی زمانی که دیگران در حال صحبت هستند، گوش دهند، مؤثر است.با توجه به آگاهی سازمانی، شناسایی ارزش‌ها و فرهنگ یک سازمان می‌تواند به کسب بینش در مورد رفتارهای اتخاذ شده توسط کارکنان و پویایی سیستم کمک کند (گلمن، 2020).برای مثال، می‌توانیم تمرین کنیم که از خود بپرسیم آیا سازمان بیانیه مأموریتی دارد، هنجارهای گفته‌شده و ناگفته‌ای که نگرش‌های کاری را هدایت می‌کنند، و تصمیم‌گیرندگان واقعی در یک تیم چه کسانی هستند.مدیریت روابطمهارت های مدیریت رابطه را می توان در زمینه های مختلفی بیان کرد، از جمله استفاده از همکاری تیمی، رهبری الهام بخش، و مدیریت تعارض.یک عنصر ضروری برای تقویت این مهارت، ترویج ارتباطات موثر و شفاف در تیم ها است. این را می توان با ایجاد فرصت هایی برای بحث در مورد دیدگاه ها در مورد یک مشکل یا، اگر تصمیمی قبلاً گرفته شده است، با توضیح دلیل پشت آن به جای انتظار از دیگران برای پذیرش تغییر انجام شود (برادبری و گریوز، 2009).راه دیگر برای ایجاد یک رابطه حمایتی بیشتر با کارکنان، ارائه بازخورد مستقیم و سازنده است. این نه تنها شامل به اشتراک گذاشتن یک نظر واقعی در مورد عملکرد کاری یک فرد نیست، بلکه شامل پیشنهاد زمینه‌های بهبود و ارائه راه‌حل‌هایی برای تغییر است.رهبرانی که برای شناسایی نیازهای رشدی کارکنان خود وقت می گذارند، به احتمال زیاد امید و انگیزه برای عملکرد در استانداردهای بالاتر را القا می کنند (Fianko, Jnr and Dzogbewu, 2020). Hamid Ahadi Hamid Ahadi Sat, 21 Oct 2023 17:56:59 +0330 https://virgool.io/@hamidahadi1100/%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B6-oiddpjd7tigb داروی بیش فعالی و نقص توجه ADHD چیست؟داروی ADHD که توسط روانپزشک خوب تجویز می شود، می تواند به کاهش علائم بیش فعالی، بی توجهی و تکانشگری در کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه، که قبلا به عنوان ADD شناخته می شد، کمک کند. با این حال، این داروها ADHD را درمان نمی کنند. اگر مصرف دارو را قطع کنید، علائم شما برمی گردد. آنها همچنین می توانند با عوارض جانبی و خطراتی همراه باشند – و آنها تنها گزینه درمانی برای مدیریت علائم شما نیستند.چه والدین و چه بیمار باشید، مهم است که حقایق مربوط به داروهای ADHD را بدانید تا بتوانید تصمیمی آگاهانه در مورد اینکه چه چیزی برای شما یا فرزندتان بهتر است بگیرید.درک دارو برای ADHDاولین چیزی که باید درک کنید این است که داروهای ADHD دقیقا چه کاری می توانند انجام دهند و چه کاری نمی توانند انجام دهند. داروهای ADHD ممکن است به بهبود توانایی شما برای تمرکز، کنترل تکانه‌ها، برنامه‌ریزی از قبل و انجام کارها کمک کند. اما، این یک قرص جادویی نیست که تمام مشکلات شما یا فرزندتان را برطرف کند. حتی زمانی که دارو موثر است، برخی از علائم ممکن است باقی بمانند. به عنوان مثال، یک کودک مبتلا به ADHD ممکن است همچنان با فراموشی، مشکلات عاطفی، و ناهنجاری های اجتماعی دست و پنجه نرم کند، یا یک بزرگسال با بی نظمی، حواس پرتی و مشکلات روابط. به همین دلیل مهم است که برای کمک به مدیریت علائم بیش فعالی و نقص توجه خود، کارهایی از جمله ورزش منظم، رژیم غذایی سالم و خواب کافی و تغییراتی در سبک زندگی ایجاد کنید.همچنین مهم است که به یاد داشته باشید که هر فردی به طور متفاوتی به داروهای ADHD پاسخ می دهد. چیزی که برای یک فرد موثر است ممکن است برای شما یا فرزندتان کارساز نباشد و اثربخشی نیز می تواند متفاوت باشد. برخی از افراد بهبود چشمگیری را تجربه می کنند در حالی که برخی دیگر فقط تاثیر متوسط یا حداقلی را تجربه می کنند.داروهای ADHD مختلف و زیادی در دسترس هستند، یافتن داروی مناسب اغلب دشوار به نظر می رسد. ممکن است برای یافتن دارو و دوز خاصی که برای شما یا فرزندتان بهترین کارایی را دارد، به صبر و آزمایش و خطا با پزشکتان نیاز داشته باشید.از آنجایی که اثرات داروی ADHD می‌تواند بسیار متفاوت باشد، استفاده از آن باید همیشه برای فرد شخصی‌سازی شود و توسط پزشک تحت نظارت دقیق قرار گیرد. زمانی که دارو برای ADHD به دقت کنترل نشود، ممکن است کمتر موثر و پرخطرتر باشد.داروهای محرک برای درمان بیش فعالیمحرک ها رایج ترین نوع دارویی هستند که برای اختلال کمبود توجه تجویز می شوند. آنها طولانی ترین سابقه را برای درمان ADHD و بیشترین تحقیقات را برای حمایت از اثربخشی آنها دارند. گروه محرک داروها شامل داروهای پرمصرف مانند:ریتالین، کنسرتا (متیل فنیدات)آدرال (دکستروآمفتامین و آمفتامین)فوکالین (دکس متیل فنیدات)دگزدرین، ProCentra، Zenzedi (دکستروآمفتامین)ویوانس (لیسدگزامفتامین)Evekeo، Adzenys، Dyanavel (آمفتامین)نحوه عملکرد داروهای محرکاعتقاد بر این است که محرک ها با افزایش سطح دوپامین در مغز کار می کنند. دوپامین یک انتقال دهنده عصبی است که با انگیزه، لذت، توجه و حرکت مرتبط است. برای بسیاری از افراد مبتلا به ADHD، داروهای محرک تمرکز را افزایش می دهند و در عین حال رفتارهای بیش فعال و تکانشی را کاهش می دهند.محرک های کوتاه اثر در مقابل محرک های طولانی اثرمحرک های ADHD در دوزهای کوتاه مدت و طولانی مدت وجود دارند. محرک های کوتاه اثر پس از چند ساعت به اوج خود می رسند و باید 2 تا 3 بار در روز مصرف شوند. محرک های طولانی اثر یا طولانی رهش 8 تا 12 ساعت دوام دارند و معمولاً فقط یک بار در روز مصرف می شوند.نسخه‌های طولانی اثر داروهای ADHD اغلب ترجیح داده می‌شوند، زیرا افراد مبتلا به ADHD اغلب در یادآوری مصرف قرص‌های خود مشکل دارند. مصرف یک دوز در روز بسیار راحت تر و راحت تر است.عوارض جانبی داروهای محرکعوارض جانبی رایج محرک ها عبارتند از:احساس بی قراری و بی قراریمشکل در خوابیدناز دست دادن اشتهاسردردناراحتی معدهتحریک پذیری، نوسانات خلقیافسردگیسرگیجهضربان قلب تندتیک هاداروهای محرک نیز ممکن است باعث تغییرات شخصیتی شوند. برخی افراد گوشه گیر، بی حال، سفت و سخت یا کمتر خودانگیخته و پرحرف می شوند. برخی دیگر دچار علائم وسواس فکری می شوند. از آنجایی که محرک ها فشار خون و ضربان قلب را افزایش می دهند، بسیاری از کارشناسان در مورد خطرات مصرف این داروهای ADHD برای مدت طولانی نگران هستند.نگرانی های ایمنی داروهای محرکفراتر از عوارض جانبی بالقوه، تعدادی نگرانی ایمنی مرتبط با استفاده از داروهای محرک برای ADHD وجود دارد.تاثیرات آن بر رشد مغز، در طولانی مدت برای کودکان هنوز مشخص نیست. برخی از محققان نگران این هستند که استفاده از داروهای محرک در کودکان و نوجوانان ممکن است در رشد طبیعی مغز اختلال ایجاد کند.مشکلات مربوط به قلب. مشخص شده است که داروهای محرک ADHD باعث مرگ ناگهانی در کودکان و بزرگسالان مبتلا به بیماری قلبی می شوند. انجمن قلب آمریکا توصیه می کند که همه افراد، از جمله کودکان، قبل از شروع یک محرک، تشخیص قلبی داشته باشند. اگر فرد سابقه مشکلات قلبی داشته باشد، نوار قلب توصیه می شود.پرخاشگری، اضطراب، افسردگی و پارانویا. افرادی که دارای سابقه شخصی یا خانوادگی خودکشی، افسردگی یا اختلال دوقطبی هستند در معرض خطر بالایی قرار دارند و باید هنگام مصرف داروهای محرک تحت نظر باشند.احتمال سوء استفاده. سوء استفاده از محرک ها یک مشکل رو به رشد است، به ویژه در میان نوجوانان و بزرگسالان جوان. دانش آموزان کالج این دارو را برای تقویت در هنگام امتحانات مصرف می کنند. برخی دیگر از داروهای محرک به دلیل خواص کاهش وزنشان سوء استفاده می کنند. اگر کودک شما داروهای محرک مصرف می کند، مطمئن شوید که قرص ها را به اشتراک نمی گذارد یا آنها را نمی فروشد.محرک های ADHD برای افرادی که دارای موارد زیر هستند توصیه نمی شود:هر نوع نقص یا بیماری قلبیفشار خون بالاپرکاری تیروئیدگلوکومسطوح بالای اضطرابسابقه سوء مصرف مواد مخدرداروی محرک Red Flagsاگر شما یا فرزندتان هر یک از علائم زیر را هنگام مصرف محرک تجربه کردید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:درد قفسه سینهتنگی نفسغش کردندیدن یا شنیدن چیزهایی که واقعی نیستندسوء ظن یا پارانویاداروهای غیر محرک برای ADHDعلاوه بر داروهای محرک سنتی، چندین داروی غیرمحرک دیگر نیز برای درمان ADHD استفاده می‌شود، از جمله Strattera، Qelbree، Intuniv و Kapvay.داروهای دیگر نیز گاهی اوقات در درمان اختلال کمبود توجه (که معمولاً توسط پزشکان برای هدفی تجویز می شود که توسط FDA تأیید نشده است) استفاده می شود. اینها شامل داروهای ضد افسردگی غیر معمول مانند Wellbutrin و ضد افسردگی های سه حلقه ای است.در بسیاری از موارد، داروهای غیر محرک زمانی در نظر گرفته می‌شوند که محرک‌ها اثری نداشته باشند یا عوارض جانبی غیرقابل تحملی ایجاد کرده باشند. داروهای ADHD غیر محرک خطر سوء استفاده یا اعتیاد کمتری دارند. و در حالی که کمتر احتمال دارد مانند محرک ها باعث تحریک یا بی خوابی شوند، همه داروها با برخی از عوارض جانبی همراه هستند.Strattera برای ADHDStrattera (atomoxetine) و Qelbree (viloxazine) در دسته ای از داروهای ضد افسردگی به نام مهارکننده های انتخابی بازجذب نوراپی نفرین (SNRIs) قرار دارند و داروهای غیر محرکی هستند که توسط FDA برای درمان ADHD تایید شده اند. برخلاف محرک‌ها که بر دوپامین تأثیر می‌گذارند، Strattera و Qelbree سطح نوراپی نفرین را افزایش می‌دهند، یک ماده شیمیایی مغز که می‌تواند به بهبود توجه و کنترل تکانه کمک کند.در حالی که Qelbree برای کودکان 6 تا 17 ساله تایید شده است، گاهی اوقات برای بزرگسالان نیز تجویز می شود. Strattera و Qelbree نسبت به داروهای محرک اثر طولانی تری دارند. اثرات آنها بیش از 24 ساعت باقی می ماند و آنها را به گزینه خوبی برای کسانی تبدیل می کند که در شروع صبح مشکل دارند. همچنین خواص ضد افسردگی آن را برای افرادی که دارای اضطراب یا افسردگی هستند انتخاب خوبی hsj. مزیت دیگر این است که تیک یا سندرم تورت را تشدید نمی کند. از سوی دیگر، به نظر نمی رسد Strattera به همان اندازه داروهای محرک برای درمان علائم بیش فعالی موثر باشد.عوارض جانبی SNRIدر بزرگسالان و کودکان، عوارض جانبی رایج Strattera و Qelbree عبارتند از:خواب آلودگیسردردسرگیجهدرد شکم یا ناراحتی معدهحالت تهوع یا استفراغنوسانات خلقیStraterra و Qelbree نیز می توانند باعث بی خوابی و سرکوب اشتها شوند، اما این عوارض در محرک ها بیشتر است. بزرگسالانی که از Straterra استفاده می کنند ممکن است دچار مشکل در ادرار کردن، خشکی دهان و عوارض جانبی جنسی مانند اختلال نعوظ شوند. در برخی موارد، می تواند باعث فشار خون بالا، افزایش ضربان قلب و مشکلات کبدی شود.خطر خودکشی Strattera و Qelbee در کودکانمانند سایر SNRI ها، Strattera و Qelbree ممکن است افکار و اعمال خودکشی را در برخی افراد، به ویژه کودکان و بزرگسالان جوان که علاوه بر ADHD، دارای اختلال دوقطبی یا افسردگی هستند، افزایش دهند. اگر کودکتان آشفته، تحریک پذیری، افکار یا رفتارهای خودکشی نشان داد، فوراً با پزشک تماس بگیرید.داروهای فشار خون بالا برای ADHDعلاوه بر Straterra و Qelbree، دو داروی فشار خون توسط FDA برای درمان ADHD تایید شده است:کاپوای (کلونیدین)Intuniv (guanfacine)Kapvay و Intuniv نسخه های طولانی مدت داروهایی هستند که مدت هاست برای ADHD (Catapres و Telex) تجویز می شوند. از آنجایی که این داروها برای درمان فشار خون بالا طراحی شده اند، می توانند یک اثر آرام بخش داشته باشند، که می تواند برای علائم ADHD مانند بیش فعالی، تکانشگری و پرخاشگری نیز موثر باشد. با این حال، ممکن است برای مقابله با مشکلات با توجه و تمرکز کمتر موثر باشند.عوارض جانبی Kapvay و Intunivعوارض جانبی رایج عبارتند از:خواب آلودگی، خستگیسردردسرگیجهدهان خشکاز دست دادن اشتهاحالت تهوع، درد معده، استفراغعوارض جانبی کمتر شایع اما جدی تر می تواند شامل تغییرات در ریتم قلب و کاهش خطرناک فشار خون باشد.ولبوترین (بوپروپیون) برای ADHDWellbutrin که با نام عمومی بوپروپیون نیز شناخته می شود، پرمصرف ترین داروی ضد افسردگی است که برای درمان ADHD تجویز می شود. باز هم، می تواند به ویژه برای کسانی که از ADHD و افسردگی یا اضطراب رنج می برند مناسب باشد. پزشک شما همچنین ممکن است Wellbutr را پیشنهاد کند.سایر داروهای ضد افسردگی برای ADHDاگر سایر داروهای محرک یا غیر محرک در درمان علائم ADHD ناموفق بوده اند، پزشک ممکن است یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای مانند توفرانیل (ایمی پرامین) را پیشنهاد کند.داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای کلاس قدیمی تری از داروهای افسردگی هستند و عوارض جانبی آنها گاهی اوقات می تواند شدید باشد. بنابراین، آنها معمولا فقط به عنوان آخرین راه حل تجویز می شوند.تصمیم گیری در مورد مصرف یا عدم مصرف داروهای ADHDتصمیم گیری در مورد مصرف یا عدم مصرف داروی ADD/ADHD، حتی زمانی که با تمام واقعیت ها مسلط باشید، همیشه آسان نیست. اگر مطمئن نیستید، در تصمیم گیری عجله نکنید. برای سنجش گزینه ها وقت بگذارید. و اگر دارو برای فرزندتان است، حتما از نظرات او در فرآیند تصمیم گیری استفاده کنید.مهمتر از همه، به غریزه خود اعتماد کنید و آنچه را که برای شما مناسب است انجام دهید. اجازه ندهید کسی – چه پزشک شما، چه والدین دیگر یا مدیر مدرسه فرزندتان – فرزندتان را تحت فشار قرار دهد تا دارو مصرف کند. به یاد داشته باشید: دارو تنها گزینه درمانی نیست.مخصوصاً برای کودکان خردسال، در نظر گرفتن دارو به عنوان آخرین راه حل به جای اولین دوره درمانی که باید امتحان شود، می تواند کمک کند.سوالاتی که باید از متخصص ADHD پرسیدمشاوره با یک متخصص ADHD یا یک روانپزشک مجرب می تواند به شما در درک مزایا و معایب دارو کمک کند. در اینجا چند سوال برای پرسیدن وجود دارد:چه درمان های ADHD را توصیه می کنید؟آیا می توان علائم را بدون دارو مدیریت کرد؟چه داروهایی را پیشنهاد می کنید و چه عوارضی دارد؟دارو برای ADHD چقدر موثر است؟دارو تا چه مدت برای درمان ضروری خواهد بود؟چه عواملی بر تصمیم قطع دارو تاثیر می گذارد؟برای والدین: سوالات مفید در مورد داروهای ADHDآیا روش های غیر دارویی به فرزندم کمک کرده است؟ تکنیک‌های خودآرام‌سازی، تنفس عمیق و یوگا اغلب می‌توانند به کودکان مبتلا به ADHD کمک کنند.آیا مدرسه سعی کرده است به فرزند من یاد بدهد که بیشتر حواسش جمع باشد و فعالیت کمتری داشته باشد؟تصمیم برای دارو دادن به فرزندم بر چه اساسی است؟ آیا نتیجه مشاهدات رفتاری است؟در طول زمان و در محیط های مختلف، مانند مدرسه و خانه؟چه زمانی فرزند من در بهترین حالت خود قرار دارد؟ ماهیگیری با دایی یا بازی های ویدیویی؟ به پزشک کمک کنید تا بفهمد مشکل چقدر فراگیر یا انتخابی است.چرا داروی ADHD به تنهایی کافی نیست؟درمان اختلال کمبود توجه فقط با مراجعه به پزشک یا مصرف دارو نیست. راه های زیادی برای کمک به خود یا فرزندتان برای مقابله با چالش های ADHD و داشتن یک زندگی آرام تر و سازنده تر وجود دارد.با راهنمایی ها و ابزارهای مناسب، ممکن است بتوانید بسیاری از علائم ADHD خود را به تنهایی مدیریت کنید. حتی اگر تصمیم به مصرف دارو دارید، عادات سبک زندگی سالم و سایر راهبردهای خودیاری ممکن است به شما امکان دهد دوز کمتری مصرف کنید.به طور منظم تمرین کن. ورزش یکی از موثرترین راه ها برای کاهش علائم ADHD است. فعالیت بدنی سطح دوپامین، نوراپی نفرین و سروتونین مغز را افزایش می دهد که همه اینها بر تمرکز و توجه تأثیر می گذارد. پیاده روی، اسکیت بورد، پیاده روی، رقصیدن یا انجام یک ورزش مورد علاقه را امتحان کنید. فرزندتان را تشویق کنید که بازی های ویدیویی را کنار بگذارد و بیرون بازی کند.رژیم غذایی سالم داشته باشید. در حالی که رژیم غذایی باعث ADHD نمی شود، اما بر خلق و خو، سطح انرژی و علائم تأثیر دارد. زمان های منظم میان وعده و وعده های غذایی را تنظیم کنید. اسیدهای چرب امگا 3 بیشتری به رژیم غذایی خود اضافه کنید و مطمئن شوید که روی، آهن و منیزیم کافی دریافت می کنید.باندازه کافی بخواب. خواب با کیفیت منظم می تواند منجر به بهبود گسترده علائم ADHD شود. تغییرات ساده در عادات روز کمک زیادی به استراحت خوب در شب می کند. زمان خواب مشخصی داشته باشید و به آن پایبند باشید. در اواخر روز از کافئین خودداری کنید.نگرش مثبت را حفظ کنید. نگرش مثبت و عقل سلیم بهترین دارایی شما برای درمان ADHD است. وقتی در چارچوب ذهنی خوبی باشید، به احتمال زیاد قادر خواهید بود با نیازهای خود یا فرزندتان ارتباط برقرار کنید.منبع: روانشناس، روانشناس آنلاین Hamid Ahadi Hamid Ahadi Sat, 21 Oct 2023 17:56:00 +0330 https://virgool.io/@hamidahadi1100/%D8%AA%D8%B3%D8%AA-%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA-mbti-sfrojspimdig چطور خودم و دیگران را بشناسم؟برای کسب این شناخت ابزارهای مختلفی از جمله تست های مختلف از سوی متخصصان و روانشناسان تدوین و تهیه شده است. اما برای اطمینان از نتیجه آن باید به دنبال بهترین و مطمئن ترین آنها بروید.یکی از معتبرترین، مطمئن ترین و درست ترین تست خودشناسی و تست شخصیت شناسی در دنیا، تست شخصیت شناسی MBTI است. این تست کاملا استاندارد بوده و چندین تاییدیه بین المللی از مراکز معتبر دنیا را دارد. هر روز در دنیا شرکت ها و موسسات معتبر زیادی از این تست برای شناخت بهتر اعضا و سایر افراد استفاده می کنند. شما هم اگر یکبار از تست شخصیت شناسی MBTI استفاده کنید، از نتایج دقیق و جالب آن شگفت زده خواهید شد!البته یادتان باشد اگر می خواهید کاملا در شرایط استاندارد از این تست استفاده کنید از یک مشاور یا متخصص کمک بگیرید.تیپ های شخصیتی تست MBTI کدامند؟تست شخصیت MBTI بر مبنای تلاش دو دانشمند به نام های بریگز و مایرز و با استفاده از نظرات و نتایج تحقیقات یونگ و انجام برخی پژوهش ها در حوزه شخصیت شناسی ایجاد شد. آنها چهار بعد (ترجیح) شخصیتی و شانزده تیپ شخصیتی را در افراد شناسایی کردند. به عبارتی آنها همه افراد روی زمین را در 16 تیپ شخصیتی دسته بندی کردند که بر اساس تست MBTI مایرز و بریگز می توان به تیپ شخصیتی آنها پی برد. ترجیحات شخصیتی، ویژگی هایی در افراد هستند که برای آنها راحت تر و بهتر بوده و انجام شان نیاز به تمرکز، صرف انرژی و زمان کمتری دارد. به عنوان مثال فردی که ترجیح برون گرایی دارد، وقتی در جمع بوده، با افراد دیگر در ارتباط و در کانون توجه است، احساس بهتری دارد و انرژی بیشتری می گیرد. در ضمن برقراری ارتباط  با دیگران برای او کاری آسان، بدون زحمت و لذت بخش است.  چهار بعد (ترجیح) شخصیتی شناخته شده توسط این دانشمندان عبارتند از :درون گرا (I) – برون گرا (E): این بعد بر مبنای چگونگی برخورد و تعامل ما با دنیا و  اینکه انرژی مان را متوجه کجا می کنیم و از کجا انرژی می گیریم، تعریف شده است.شمی (N)- حسی (S): اینکه اغلب به چه نوع اطلاعاتی توجه می کنیم و  چگونه آنها را بدست می آوریم، این بعد را مشخص می کند.احساسی (F)- فکری (T): بر اینکه چگونه اطلاعات خود را پردازش می کنیم و چگونه تصمیم می گیریم، دلالت دارد.ملاحظه کننده (P)- داوری کننده(J): اینکه ما ترجیح می دهیم در شرایط سازمان یافته و با ساختار فعالیت کنیم یا استقلال بیشتری داشته باشیم، تعیین کننده این بعد است.البته تست های شخصیت دیگری مانند تست نئو نیز وجود دارد. Hamid Ahadi Hamid Ahadi Sun, 12 Jul 2020 19:10:29 +0430 https://virgool.io/@hamidahadi1100/%D8%A8%DB%8C%D8%B4-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D9%86-jv7o4gtbleuk بیش فعالی نوعی اختلال رشدی عصبی است که تا 11٪ از جمعیت ایالات متحده را درگیر کرده است. از طریق تحقیقات گسترده در چند دهه گذشته، جامعه روانپزشکی و روانشناسی اطلاعات زیادی در مورد چگونگی تغییر مغز در بیش فعالی و نقص توجه کسب کرده اند. انتقال دهنده های عصبی نقش اساسی در ایجاد علائم بیش فعالی و نقص توجه دارند. با وجود اینکه ما هنوز در فهم دلایل و پیامدهای بیش فعالی، مسیری طولانی ای در پیش داریم، اما اکنون می دانیم که انتقال دهنده های عصبی بخش مهمی از معمای کلی مغز هستند.اختلال بیش فعالی و نقص توجه یا ADHD می تواند بر همه ابعاد زندگی فرد تاثیر بگذارد، خصوصاً اگر تشخیص داده نشود یا بدون درمان بیش فعالی رها شود. کودکان و نوجوانان ممکن است با مشکلات مدرسه دست و پنجه نرم کنند، در حالی که بزرگسالان ممکن است در کار، حفظ روابط اجتماعی یا در تحقق اهداف خود، مشکل داشته باشند. در حالی که برخی افراد استراتژی های مقابله ای و جبرانی را برای مدیریت علائم ADHD خود پیدا می کنند، بسیاری از افراد نیاز به جستجوی تشخیص و درمان حرفه ای بیش فعالی و نقص توجه می پردازند.?علائم بیش فعالی و نقص توجه ADHDاختلال کمبود توجه – بیش فعالی (ADHD) یک اصطلاح کلی برای یک اختلال با سه زیر مجموعه مجزا است. اغلب افراد نوع ترکیبی این زیرگروه ها را دارند. همانطور که در DSM-V بیان شده است. علائم ADHD از لحاظ شدت از فردی به فرد دیگر متفاوت است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:مشکل در تمرکزبی احتیاطیرفتار تکانشیحافظه کاری ضعیفگفتار سریعبی حوصلگیبی نظمیمشکل در درک زمانبیش فعالی و نقص توجه نوعی اختلال رشدی مغز و سیستم عصبی است. به این معنی که ساختار و عملکرد مغز این افراد با عملکرد یک فرد نرمال متفاوت است. این فرضیه وجود دارد که علائم ADHD به دلیل تفاوت در سطح انتقال دهنده عصبی و نحوه عملکرد قسمت های خاصی از مغز ایجاد شود.انتقال دهنده عصبی چیست؟انتقال دهنده های عصبی مواد شیمیایی موجود در مغز هستند که سیگنال هایی را بین نورون ها ارسال می کنند. این سلول های عصبی در مناطقی که به عنوان سیناپس شناخته می شوند، باهم ارتباط برقرار می کنند. کل مغز از سلول های عصبی، در یک شبکه گسترده ساخته شده است که تمام اتفاقات روحی و جسمی ارادی و غیر ارادی ما را کنترل می کند.انتقال دهنده های عصبی دخیل در ADHDدو انتقال دهنده عصبی اصلی در بیش فعالی و ننقص توجه دخیل هستند: دوپامین و نوراپی نفرین. نشان داده شده است که این مواد شیمیایی عصبی در کنترل تکانشگری، اولویت بندی، تمرکز، تصمیم گیری، تحمل ناامیدی و مدیریت زمان درگیر هستند. در مغز افرادی که به ADHD مبتلا هستند، در انتقال این دو انتقال دهنده عصبی مشکلاتی دیده شده است .دوپامیندوپامین (DA) یک انتقال دهنده شیمیایی است که تحقیقات نشان داده مستقیما با ادراک ما از لذت و پاداش در ارتباط است. این همان چیزی است که ما را وادار می کند تا آنچه را که مغز پاداش، موفقیت یا بقا می داند را، جستجو کنیم. تحقیقات به طور مداوم نشان داده اند که به نظر می رسد سطح پایین دوپامین با علائم ADHD مرتبط است.مسلم است کسانی که به ADHD مبتلا هستند، به دنبال جبران سطح پایین فعالیت دوپامین در مدار پاداش مغز هستند. در این حالت ممکن است خودتان وظایف خود را با اشتیاق شروع کنید و به سرعت علاقه خود را از دست دهید یا در زمینه شغلی از این شاخه به آن شاخه بپرید. ممکن است دیگران مانند دوستان، اعضای خانواده، همکاران و معلمان تعجب کنند که چرا فرد مبتلا به ADHD نمی تواند اهداف خود را ادامه دهد.مشاهده شده است که مبتلایان به ADHD دارای بیشترین ترشح انتقال دهنده های دوپامین در مغز هستند که باعث می شود دوپامین کمتری در دسترس مغز باشد.اگر ADHD دارید، ممکن است متوجه شده باشید که گاهی خود را به شدت روی یک فعالیت محرک بالا مانند بازی های ویدئویی متمرکز می کنید و گیج می شوید. در این مواقع جدا کردن خود از تکلیف هیجان آور دشوار است. مغز چشمه ای از تحریک دوپامین را پیدا کرده است و می خواهد آن را جستجو کند.نوراپی نفریننوراپی نفرین (NE) انتقال دهنده شیمیایی دیگری است که به دوپامین مربوط می شود و در مغز افراد ADHD در حد پایین تر از حد نرمال یافت می شود. نوراپی نفرین در تمرکز، پردازش و کنترل رفتارهای تحریک کننده نقش دارد. دوپامین در واقع پیشرو نوراپی نفرین است، در حالی که آنها نقش های مشابهی را در مغز ایفا می کنند، اما عملکرد آنها کمی متفاوت است و روی گیرنده های مختلفی عمل می کنند.دوپامین و نوراپی نفرین اصلی ترین انتقال دهنده های عصبی درگیر در ADHD هستند، شواهدی نیز وجود دارد که انتقال دهنده های عصبی دیگر هم ممکن است نقشی داشته باشند. دانشمندان گمان می کنند استیل کولین، یک انتقال دهنده عصبی که در سیستم عصبی مرکزی فراوان است، برای فراخوان حافظه و پردازش شناختی از اهمیت بالایی برخوردار است. فقدان استیل کولین و سطح بالای حمل و نقل های مرتبط با آن ممکن است در ADHD نقش داشته باشد.گلوتامات نیز ممکن است در ADHD نقش داشته باشد. برای تعیین کامل عملکردهای دقیق مغز و نقص های انتقال دهنده عصبی که در این بیماری دخیل هستند تحقیقات بیشتری لازم است.مناطق مغزی تحت تأثیر بیش فعالی و نقص توجهمبتلایان به ADHD دارای مغزهایی هستند که در چند منطقه مهم متفاوت است. MRI عملکردی (fMRI) عملکرد غیر طبیعی را در مناطق متعدد مغزی نشان داده است، برخی از آنها فعالیت کمتری نسبت به افراد عادی و برخی دیگر را غیرفعال نشان داده اند.یک مطالعه نشان داده است که اندازه مغز افراد بیش فعال کمی کوچکتر است، اما هوش این افراد کم نیست. تفاوت در حجم مغز در مناطقی است که درگیر پردازش و عملکرد هستند. دکتر راسل بارکلی، محقق ارشد ADHD، می گوید: “شما می دانید چه کاری انجام دهید اما نمی توانید انجام دهید.”قشر جلوی مغز اصلی ترین قسمت تحت تأثیر ADHD است. این منطقه که در قسمت جلوی مغز قرار دارد، وظیفه اجرایی مغز را بر عهده دارد، از جمله تمرکز، حل مسئله، حافظه کاری، کنترل تکانه، اولویت بندی و شروع کارها. آسیب به قشر جلوی مغز، مانند آسیب دیدگی سر، علائمی را نشان می دهد که شبیه ADHD است.همچنین تصور می شود که سیستم لیمبیک در ADHD درگیر است. لیمبیک یک منطقه پیچیده از مغز است که از مناطق مختلفی تشکیل شده است که مسئول پردازش احساسات، خاطرات و تجربه پاداش ها است. مشکل در سیستم لیمبیک منجر به مشکلی می شود که بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD با حافظه و کنترل عاطفی مواجه هستند. اسکن مغزی، کاهش حجم در این منطقه و همچنین فعالیت بیش از حد و تحت فعالیت را نشان می دهد که منجر به واکنش عاطفی می شود.چگونه داروها علائم بیش فعالی را بهبود می بخشند؟داروهای مورد استفاده در درمان علائم ADHD در دو دسته اصلی قرار می گیرند: داروهای محرک و غیر محرک. داروی محرک با تولید بیشتر دوپامین و نوراپی نفرین در قشر جلوی مغز کار می کند.داروهای محرک شامل متیل فنیدیدها، مانند ریتالین، و آمفتامین ها، مانند Adderall است. این داروها در طی چند دهه گذشته مورد مطالعه بسیاری از آزمایشات بوده اند.مشکل داروها این است که علائمی مانند عدم سازماندهی و به تعویق انداختن کارها ممکن است با داروهای محرک بهبود نیابد و ممکن است نیاز به درمان داشته باشد. همچنین، برخی از افراد، عوارض جانبی مانند تغییرات خلقی، تحریک پذیری، بی خوابی و سرگیجه را گزارش کرده اند، همچنین برخی دیگر به هیچ وجه به دارو پاسخ نمی دهند.درمان بدون داروی ADHDروان درمانی یک پایه اصلی درمان برای ADHD است که توسط دکتر روانشناس اجرا می شود. انواع مختلفی از درمان برای مدیریت علائم ADHD در کودکان و بزرگسالان مؤثر بوده است که مهمترین آنها درمان شناختی رفتاری (CBT) است. در CBT، یک درمانگر می تواند به شما بیاموزد که چگونه افکار منفی و الگوهای رفتاری خود را تغییر دهید تا بتوانید شرایط را بهتر مدیریت کنید. با گذشت زمان، می توانید رفتار خود را تغییر دهید تا به شما در عملکرد موفق تر عمل کند. Hamid Ahadi Hamid Ahadi Sun, 12 Jul 2020 18:50:32 +0430 https://virgool.io/@hamidahadi1100/6-%D8%AA%DA%A9%D9%86%DB%8C%DA%A9-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7-tlm3os1t7bbl اگر به دنبال رفع مشکل خود هستید، انتخاب یک متخصص داراری مجوز مشاوره خانواده می تواند بهترین انتخاب باشد، اما اگر محدودیت هایی برای مراجعه به روانشناس باشد، تکنیک هایی در زیر برای شما عزیزان آماده کرده ایم بسیار کمک کننده است. درستش این است که این تکنیک ها زیر نظر متخصص انجام شود، اما در به تنهایی نیز اثرات خود را خواهد گذاشت.1- سوال معجزه آسااین سوال را می توان در درمان فردی، خانوادگی و گروهی مطرح کرد، سوال در رابطه با ترسیم آینده ای است که فرد برای ساختن آن تلاش کند. همه ما در حال جنگ و تلاش هستیم، اما بسیار کم هستن افرادی که می دانند برای چه تلاش می کنند.این یک تکنیک عالی برای فهمیدن رویاها و خواسته های مراجعه کننده است. این سوال معجزه اسا به شرح زیر است:تصور کنید امشب زمانی که شما خواب هستید، معجزه ای رخ دهد. دوست دارید بعد اینکه از خواب بلد شدید، آن معجره چه چیزی باشد؟ دوست دارید چه چیزی تغییر کند؟ (Howes، 2010). جواب این سوال هم به ترسیم آینده ای مثبت برای مراجع کمک می کند و هم مشخص می کند که خواسته مراجع از متخصص چیست؟2- آب نبات های رنگیاگر به دنبال سرگرمی و شکوندن یخ جلسه درمانی هستید این روش بسیار عالی است. برای اجرای آن به یک بسته آب نبات رنگی نیاز داریم. به اعضای خانواده یک بسته آب نبات رنگی بدهید و از هر کدام بخواهید که آب نبات ها را براساس رنگ مرتب کنند و از خوردن آن خودداری کنند. سپس از یکی از اعضا درخواست کنید رنگی را انتخاب کند و تعداد آب نبات های آن را به همه بگوید. براساس نوع رنگ که انتخاب می کند به سوالات زیر پاسخ دهند:سبز: کلماتی برای توصیف خانواده خود.بنفش: سرگرمی های خانواده خود.نارنجی: مواردی که دوست دارید در مورد خانواده خود بهبود ببخشید؛قرمز: چیزهایی که نگران آن هستید.زرد: خاطرات مورد علاقه با خانواده.وقتی عضو اول جواب های خود را داد، به او بگویید که عضو خانواده بعدی را انتخاب کنید تا براساس تعداد شیرینی هایی که شخص دارد، به همان سوالات پاسخ دهد.پس از جواب سریع، آب نبات ها قابل خوردن هستند!وقتی همه اعضای خانواده به این سؤالات پاسخ دادند، بحث را بر اساس پاسخ های ارائه شده از خانواده آغاز کنید. سوالات زیر می توانند بحث را تسهیل کنند:چه یاد می گیرید؟تعجب آورترین چیزی که در مورد شخص دیگری آموختید چیست؟چگونه می خواهید به سمت ایجاد تغییرات پیش بروید؟با توجه به میزان بالای شیرینی در این تمرین، می بینید که این یک بازی عالی برای کودکان خردسال است! اگر فکر می کنید این تمرین مفید است در جمع اعضای خانواده این بازی را انجام دهید.3- توپ های عاطفیاین یک تمرین ساده است که تنها با یک توپ و یک قلم انجام می شود. غالباً در بیشتر زمینه ها با كودكان و نوجوانان استفاده می شود، زیرا باعث می شود صحبت از احساسات برای كسانی كه احساس ناراحتی می كنند آسان باشد.یک توپ ساحلی یک توپ مناسب برای این فعالیت است. به اندازه کافی بزرگ که می توانید چندین احساس را بنویسید و به راحتی به طرف دیگری پرتاب کنید. چندین احساس را روی توپ بنویسید ، مانند “شادی” ، “تنهایی”، “احمقانه” یا “غمگین”.خانواده خود را در یک دایره جمع کنید و شروع به پرتاب توپ بین اعضای خانواده کنید. وقتی یکی از اعضای خانواده توپ را گرفت، از او بخواهید خاطره ای را توصیف کنند که مرتبط با احساسی که در جلوی خود می بیند، باشد. هدف این تکنیک بحث در مورد احساسات با خانواده و تمرین گوش دادن به یکدیگر و بیان احساسات شما است.4- هدیه خانوادهاین تمرین می تواند به یک درمانگر کمک کند تا با خانواده بهتر آشنا شود. اگر بدون یک درمانگر از آن استفاده می کنید، می تواند به شما کمک کند تا درک خود را در مورد خانواده خود بیشتر کنید.برای امتحان کردن این تمرین، انواع وسایل هنری و یک کیسه هدیه را جمع کنید. برای خانواده توضیح دهید که آنها قصد دارند از مواد ارائه شده هدیه ای را تهیه کنند. این هدیه یک هدیه برای تمام اعضای خانواده خواهد بود، همانطور که همه افراد خانواده می خواهند. همه باید با هم در مورد این هدیه تصمیم بگیرند.آنها 30 دقیقه فرصت دارند تا درباره این هدیه تصمیم بگیرند و آن را ایجاد کنند. پس از ایجاد هدیه، باید آن را در کیسه هدیه قرار دهند. در چارچوب خانواده درمانی، این تمرین با نگاهی به کارکردهای درونی خانواده، نحوه تصمیم گیری و انجام وظایف کامل به عنوان واحد درمانی، به درمانگر کمک می کند.برای تسهیل بحث از این سؤالات یا پرسش ها استفاده کنید:هدیه خود را شرح دهید.بگویید وقتی هدیه خود را خلق می کردید، چه احساسی داشتید.چه کسی تصمیماتی را گرفته است؟ به عنوان مثال، چه کسی تصمیم گرفت هدیه باید باشد؟آیا دو یا چند نفر از خانواده شما قادر به همکاری خوب بودند؟آیا کسی مشکل یا اختلاف نظر ایجاد کرده است و اگر چنین است چگونه با این کار برخورد شد؟هدیه چگونه می تواند به خانواده شما کمک کند؟ چه چیز دیگری می تواند به خانواده شما کمک کند؟بازی آینه و انعکاساین تمرین یک روش عالی برای ایجاد همکاری و ارتباط بین اعضای خانواده است. این تمرین را متخصص اینگونه می تواند توضیح دهد:درمانگر از فرد می خواهد که در یک متری او قرار بگیرد و هرکاری که او انجام داد را به طور دقیق ابتدا مشاهده کند و سپس اجرا کند. این تکنیک به اعضای خانواده کمک می کند که به یکدیگر نگاه کنند با یکدیگر همکاری کنند و با یکدیگر هماهنگ شوند. این بازی برای کودکان بسیار هیجان انگیز است.ژنوگراماین تمرین می تواند برای مراجع اطلاعات سودمندی از ارتبا و تعارضات اعضای خانواده فراهم کند. این ژنوگرام حاوی دو سطح از اطلاعات است. سطح اول مانند ژنوگرام های سنتی که حاوی ارتباط بین اعضای خانواده است، سطح دوم حاوی اطلاعاتی اضافی شامل شغل، خاطرات مهم، نوع ارتباط، احساسات عاطفی، دوست داشتن یا نداشتن و به طور کلی روابط عاطفی است.منبع: مرکز روانشناسی ذهن آرا Hamid Ahadi Hamid Ahadi Mon, 07 Oct 2019 01:36:34 +0330