<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های هانيه يوسفعلي</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@haniyee.yousefi</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-16 16:53:09</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/296602/avatar/obYRjO.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>هانيه يوسفعلي</title>
            <link>https://virgool.io/@haniyee.yousefi</link>
        </image>

                    <item>
                <title>تجربه ی من از دزدیده شدن دوچرخه ی بیــــــدود</title>
                <link>https://virgool.io/@haniyee.yousefi/%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%DB%8C-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D9%88%DA%86%D8%B1%D8%AE%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D9%80%D9%80%D9%80%D9%80%D9%80%D9%80%D8%AF%D9%88%D8%AF-sgwvyn09mamy</link>
                <description>عكس برگرفته از صفحه ي m.r.siavoshدوچرخه رو گذاشتم توی پیاده رو و به خودم گفتم سه تا شاخه گل میخرم برمیگردم، نیازی نیست قفلش کنم، نگاهم بهش هست. یه اطمینان خاطری هم داشتم که این دوچرخه ها جی پی اس دارن و این و اغلب آدم ها میدونن و سودي براشون نداره همچین دوچرخه ای رو بردارن.خب همونطور كه از تيتر مطلبم پيداست، اشتباه ميكردم. كارت كشيدم، روم و برگردوندم و دوچرخه سرجاش نبود. آخرين باري كه نگاهي به دوچرخه انداخته بودم، يه آقاي نسبتا شيك پوش كنارش ايستاده بود و من خيالم راحت تر شده بود كه مشكلي پيش نمياد، البته كه باز هم اشتباه ميكردم چون علاوه بر دوچرخه كه سرجاش نبود اون آقا هم نبود و من با سه تا شاخه گل آلسترو مبهوت ايستادم.پياده خيابون رو به سمت پايين رفتم شايد مثل من پشت چراغ قرمزها بايسته و بهش برسم، در همون حال شماره ي پشتيباني رو گرفتم. اپراتور كه سلام كرد با آرامش گفتم آقا دوچرخه ي من و يكي برداشته برده خواستم اطلاع بدم، شما مونيتور ميكنين و هرجا دوچرخه رو بذاره برميدارين ديگه!!گفت &quot;نه اينطور نيست، درسته كه دوچرخه ها جي پي اس داره اما بايد به پليس اطلاع بدين و بايد صورتجلسه بشه&quot;. اون احساس آرامش با شنيدن كلمه ي &quot;پليس&quot; به يكباره از بين رفت. مسئوليت باز كردن قفل با من بود و حالا من بايد جوابگو ميبودم. حس بي اعتمادي كردم. نكنه اصلا جي پي اس ها كار نكنه! نكنه من بايد پول كامل يه دوچرخه رو پرداخت كنم! برگشتم جايي كه دوچرخه رو برده بودند، زنگ زدم به پليس و اعلام سرقت كردم. ده دقيقه طول كشيد تا پليس موتورسوار نزديكم شد. ناخودآگاه گوشه ي مانتوم و پايين كشيدم. احتمالا از بين رفتن حس آرامشم با شنيدن اسم پليس، دلايل ديگه اي هم داشته. موضوع رو همونطور كه روي موتور نشسته بود، براش تعريف كردم و وقتي كلمه ي &quot;دوچرخه بيدود&quot; رو شنيد، گفت &quot;نيازي به صورت جلسه نيست، اونا دزدي محسوب نميشه، جي پي اس دارن&quot; من گفتم &quot;اين باعث سلب مسئوليت از شما (و توي ذهنم خودم رو هم مخاطب قرار دادم) نميشه&quot; و با لحن آمرانه و صداي بلند گفتم&quot; ميشه از موتور بياين پايين اين مشكل و حل كنيم؟&quot; آقاي پليس از موتور اومد پايين و با لبخند سلام نظامي داد، منم خنده ام گرفت. زنگ زدم به پشتيباني، گوشي و دادم به آقاي پليس و گفتم &quot;مسائلتون و حل كنين&quot;. در نهايت از صورت جلسه ای بدون شماره نامه عكس گرفتم، پليس رفت و من اون عكس و براي بيدود ارسال كردم. ساعت 3 و نيم ظهر بود و گرسنگی عصبيم كرده بود. به سمت خونه راه افتادم، اپليكيشن و باز كردم و به دوچرخه اي كه ركاب زنان توی تصوير ميرفت و نوشته بود &quot;در حال سفر&quot; نگاه كردم. داستان من پايان خوشی داره و شانس آوردم كه بعد از سه ساعت كسی كه دوچرخه رو برداشته بود، جايی گوشه ی خيابون قفلش كرده بود. من هزينه ي سه ساعت سفر رو پرداخت كردم و به پشتيبانی كه هنوز صورت جلسه رو توی واتس اپ نديده بود، اطلاع دادم. تا اون لحظه ديدن جمله ی &quot;سفر شما به پايان رسيد&quot; اينقدر خوشحالم نكرده بود.</description>
                <category>هانيه يوسفعلي</category>
                <author>هانيه يوسفعلي</author>
                <pubDate>Mon, 26 Oct 2020 11:07:08 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>تاثیر خطوط مخصوص دوچرخه سواری شهری</title>
                <link>https://virgool.io/@haniyee.yousefi/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D8%AE%D8%B7%D9%88%D8%B7-%D9%85%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5-%D8%AF%D9%88%DA%86%D8%B1%D8%AE%D9%87-%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-gfc8b8vixhce</link>
                <description>#ركاب_سفيدقبل‌­تر­ها یعنی حدود 30 سال پیش دوچرخه سواری در شهر آنقدرها كار سختی نبود. هم تعداد اتومبیل‌­ها كم­تر بود و مهم‌­تر از آن تعداد موتورسیكلت ها، هم اینكه افراد بیشتری از دوچرخه استفاده می‌­كردند. الان همانقدر كه ماشین‌ها حواسشان به دوچرخه سواران نیست، دوچرخه‌سواران هم از اغلب قانون‌­های مخصوص حمل‌ونقل سر باز می‌­زنند. خیابان یک طرفه را خلاف می‌­روند، پشت چراغ قرمز نمی‌­ایستند، بین ماشین­‌ها ویراژ می‌­دهند و در همان حین «دوچرخه‌سواری هیچ دستی» را تمرین می‌­كنند. ركاب‌زدن در بین خطوط مخصوص دوچرخه‌سواری اگر چه با وجود موتورهای پارک شده، آدم­‌هایی كه در حال پیاده‌روی هستند، سطل زباله‌هایی كه از جا در‌آمدند و وارد این خطوط شدند، كار آسانی نیست اما همچنان باعث تصادفات كمتر و حفظ سلامت دوچرخه‌سوار می­شود که در ادامه­‌ی متن می‌­توانید بخوانید.كاهش دوچرخه سواران در پیاده‌رودوچرخه سواران در خیابان‌­هایی كه خطوط مخصوص دوچرخه سواری دارند كمتر در پیاده‌رو­ها ركاب می‌زنند. البته كه بدترین تصمیم در دوچرخه‌سواری می‌­تواند این باشد كه به هر دلیلی از جمله شلوغی خیابان، چراغ راهنمایی رانندگی و ترافیک، پیاده‌رو را برای ادامه­‌ی ركاب‌زنی انتخاب كرد. پیاده‌رو حق پیاده‌­هاست كه بتوانند با هندزفری در گوششان قدم بزنند و هر آن نگران پیچیدن دوچرخه جلویشان نباشند.ركاب زنی با سرعت مناسبِ دوچرخهاحتمالا پیش آمده كه در حال ركاب زدن آهسته در یك خیابان سربالایی باشید و راننده‌ها بخاطر سرعت كم شما، با بوق انواع و اقسام حرف‌های شنیده و نشنیده را نثارتان كنند. وقتی خیابان، خطوط مخصوص دوچرخه‌سواری دارد، شما می‌­توانید با خیال راحت و با سرعت مخصوص دوچرخه، در آنجا ركاب بزنید و از خشم رانندگان دیگر در امان باشید.خط سفيد كنار مسیر دوچرخه علامت توجه به دوچرخه‌سواردوچرخه‌سوارانی كه در بین ماشین­ها ركاب می­زنند ممكن است در نقاط كور قرار بگیرند و راننده­‌ها قادر به دیدن آنها نباشند و همین امر باعث تصادف شود. خطوط مخصوص دوچرخه، راننده‌­ها را آگاه می‌­كند كه وارد محدوده­‌ی دوچرخه سواران نشوند و بدانند كه خیابان همانقدر كه متعلق به آنهاست، به دوچرخه سواران نیز اختصاص دارد.فاصله‌گذاری با وسایل حمل و نقل موتوریدر خیابان خودروها با فاصله­‌ی كم از یکدیگر حركت می­‌كنند، اگر هم گوشه­‌ی كوچكی وجود داشته باشد كه اشغال نشده باشد، جای موتورسوارانی است كه از لابه‌لای ماشین ها جلو می‌­روند. دوچرخه سوار باید مراقب خودروهایی که بدون راهنما به چپ و راست می‌­روند باشد، باید مراقب وسایل حمل و نقل موتوری که سریعا تغییر مسیر می‌­دهند باشد و فاصله‌­ی كم با آنها می‌­تواند خطر تصادف به همراه داشته باشد. اغلب اوقات امكان حفظ این فاصله وجود ندارد و تناسب نداشتن سرعت حركت خودروها، موتورها و دوچرخه باعث تصادف می‌­شود.حركت دوچرخه‌ها در بین خطوط مخصوص دوچرخه‌سواری، باعث حفظ فاصله با خودروهای دیگر می‌گردد كه در حفظ امنیت دوچرخه سواران تاثیر بالایی دارد.كاهش احتمال برخورد با درب ماشین­‌هایی كه ناگهانی باز می‌­شوندیکی از تصادفات رایج در دوچرخه سواری، تصادف با درب خودروهایی است كه ناگهان باز می‌­شوند. بعضی سرنشینان خودرو بدون بررسی، ناگهان درب خودرو را باز می­‌كنند و دوچرخه سوار فرصت ترمزكردن ندارد و به خودرو اصابت می‌­كند كه ممكن است صدمات زيادي ببيند. بهتر است سرنشینان، درب خودرو را با دست راست باز كنند كه با چرخاندن سر، مطمئن شوند دوچرخه ای عبور نمی‌­كند. بهتر از آن این است كه دوچرخه سواران از مسیر مخصوص دوچرخه عبور كنند تا احتمال این نوع تصادفات كاهش پیدا كند.</description>
                <category>هانيه يوسفعلي</category>
                <author>هانيه يوسفعلي</author>
                <pubDate>Sun, 04 Oct 2020 14:02:34 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>