<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@heyat14_tarasht3</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-07 20:34:40</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/179181/avatar/5yY9Xj.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</title>
            <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3</link>
        </image>

                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت بیست و یکم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%DB%8C%DA%A9%D9%85-xudjh6kv3zgt</link>
                <description>با گذر از مرحله فقر وارد منزل آخر (وصال به مقصود) می‌شویم.انسان‌هایی که به این منزل می‌رسند چه خصوصیاتی دارند؟این انسان که لطف ویژه خداوند را چشیده است و اینقدر به خداوند نزدیک شده است، اگر از خداوند درخواست و دعایی داشته باشد حتما مستجاب خواهد شد.کسی که به این منزل آخر رسیده است، ارتباطش با خداوند متفاوت است و آنقدر این ارتباط ویژه برایش لذت بخش است که غرق در این ارتباط می‌شود و چیزهای دیگر برایش اهمیت و جذابیت نخواهد داشت.این انسان در عین اینکه دارد از ارتباط با خداوند لذت می‌برد، یک ترسی دارد و آن ترس از این است که مبادا یک زمانی خداوند (که غنی مطلق است) این بنده (که فقیر مطلق است) را رها کند.لذا آن روز وصال چه روز زیبایی است. اگر یک چیز قیمتی می‌خواهیم باید زحمت بکشیم و قیمتش را بپردازیم و فراموش نکنیم که گریه کنان بر اباعبدالله اول راه هستند و مسیری طولانی در پیش خواهند داشت تا به وصال دست یابند.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Sat, 23 May 2020 19:41:23 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>معرفی کتاب</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-jooyjkwl0vya</link>
                <description>?ناقوس ها به صدا در می آیند?نويسنده: ابراهيم حسن‌بیگیانتشارات: عهد مانا? درباره کتاب:?یادش بخیر اول ابتدایی که بودیم اگر بهمون میگفتن با انقلاب جمله بساز حتما می‌گفتیم انقلاب خوب است. من انقلاب را دوست دارم. اما من الان هم باز این دو جمله را از اعماق وجود فریاد می زنم. چرا؟ چونکه هنوز هم مزه انقلاب زیر زبانم هست، وقتی به زمانی که به خاطر اون اتفاق تابع زندگی من پیوستگی شو از دست داد فکر می کنم، برایم مرور می شود که چطور شد زندگی گوسفندیم به زندگی عاشقانه تبدیل شد. ?از اصل ماجرا فاصله گرفتیم، کتاب ناقوس ها به صدا در می آیند روایتی جذاب از انقلاب است. انقلاب کشیش مسیحی که علاقه مند به نسخه های قدیمی است. یک کتاب با قدمت بیش از هزار سال به کشیش می رسد. کشیش بنابر دلایلی اینبار می خواهد کتاب را بخواند و نه اینکه تنها به دید یک عتیقه بدان نگاه بیندازد. وقتی کشیش کتاب را مطالعه می کند انقلابی در او ایجاد می شود انقلابی نه به اندازه انقلابی که در سلمان و ابوذر ایجاد شد اما به هر حال یک انقلاب عظیمی در او پدیدار می شود به طوری که اولویت هایش دگرگون می شود حال جنس و قدمت کتاب برایش اصل نبود بلکه حاشیه ای بیش نبود. ? اما مگر این کتاب چیست؟ آیا کتاب سحر شده؟  باید گفت:بله مگر می شود از علی ع گفت و سحر نشد؟ مگر می‌شود از علی ع گفت و مست نشد؟ مگر به پیامبر ص جادوگر نمی گفتند؟ پس چرا که نه، علی ع هم جادوگرست. چه فرق دارد وقتی کلام شهر علم انسان را سحر می کند کلام درب علم  هم سحر می کند. مگر می شود از مظلومیت این مرد خدا گفت اما مجذوبش نشد؟ چه فرق است که این مظلومیت را دشمنی چون عمروعاص نوشته یا دیگری؟ بلکه کلام عمروعاص این مظلومیت را بهتر جلوه‌گر می کند اما نه مظلومیتی از جنس ضعف مظلومیت قوی ترین شخص عصر؛ اینست که انسان را غرق علی ع می کند.دش بخیر اول ابتدایی که بودیم اگر بهمون میگفتن با انقلاب جمله بساز حتما می‌گفتیم انقلاب خوب است. من انقلاب را دوست دارم. اما من الان هم باز این دو جمله را از اعماق وجود فریاد می زنم. چرا؟ چونکه هنوز هم مزه انقلاب زیر زبانم هست، وقتی به زمانی که به خاطر اون اتفاق تابع زندگی من پیوستگی شو از دست داد فکر می کنم برایم مرور می شود که چطور شد زندگی گوسفندیم به زندگی عاشقانه تبدیل شد. از اصل ماجرا فاصله گرفتیم، کتاب ناقوس ها به صدا در می آیند روایتی جذاب از انقلاب است. انقلاب کشیش مسیحی که علاقه مند به نسخه های قدیمی است. یک کتاب با قدمت بیش از هزار سال به کشیش می رسد. کشیش بنابر دلایلی اینبار می خواهد کتاب را بخواند و نه اینکه تنها به دید یک عتیقه بدان نگاه بیندازد. وقتی کشیش کتاب را مطالعه می کند انقلابی در او ایجاد می شود انقلابی نه به اندازه انقلابی که در سلمان و ابوذر ایجاد شد اما به هر حال یک انقلاب عظیمی در او پدیدار می شود به طوری که اولویت هایش دگرگون می شود حال جنس و قدمت کتاب برایش اصل نبود بلکه حاشیه ای بیش نبود. اما مگر این کتاب چیست؟ آیا کتاب سحر شده؟  باید گفت:بله مگر می شود از علی ع گفت و سحر نشد؟ مگر می‌شود از علی ع گفت و مست نشد؟ مگر به پیامبر ص جادوگر نمی گفتند؟ پس چرا که نه، علی ع هم جادوگرست. چه فرق دارد وقتی کلام شهر علم انسان را سحر می کند کلام درب علم  هم سحر می کند. مگر می شود از مظلومیت این مرد خدا گفت اما مجذوبش نشد؟ چه فرق است که این مظلومیت را دشمنی چون عمروعاص نوشته یا دیگری؟ بلکه کلام عمروعاص این مظلومیت را بهتر جلوه‌گر می کند اما نه مظلومیتی از جنس ضعف مظلومیت قوی ترین شخص عصر؛ اینست که انسان را غرق علی ع می کند.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Sat, 23 May 2020 19:07:43 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت بیستم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85-vyjbhdbxhvsv</link>
                <description>یک نوع فقر هم وجود دارد که از فقر های دیگر بالاتر و ارزشمندتر است . این فقر است که منزل و جایگاه بعد از ادب و مخصوص مسیر سلوک حسینی است .این فقیر بی نیاز است . این فقیر به جایی رسیده است که نه تنها از غیر خداوند هیچ چیزی نمیخواهد بلکه از خود خداوند نیز فقط او(خود خدا) را میخواهد . این مرحله آخر حرکت یک سالک حسینی است .از این فقر هم بالاتر وجود دارد .انسان در این مرحله از همه چیز بی نیاز شده است ولی هنوز از &quot;خود&quot; بی نیاز نشده است .کسی که خودش را نشناخته است نمیتواند از خودش بگذرد و به آن مرحله آخر برسد .اگر خودمان را شناختیم و فهمیدیم که هیچ چیزی از خودمان نداریم و فقیر مطلق هستیم‌ ، آنگاه میتوانیم از خودمان نیز بی نیاز شویم و به آن مقام والا برسیم . این مهم است .در روایات آمده است : فقط کسی از میان مسلمانان به جهنم میرود و به هلاکت اخروی میرسد که خودش را در خوبی های عالم سهیم بداند . (دچار خودپسندی شود)انسان که از خودش نیز گذشت و به این انتهای راه رسید ، هر کاری که از دستش بر بیاید برای محبوب خود میکند . همه کارها را انجام میدهد و همه چیز را در راه او میدهد ولی باز هم نگران است که کم گذاشته باشد ، نگران است که شاید یک لحظه دچار غرور شده باشد . لذا در این مرحله آخر هم خودش را لایق جهنم میداند و از خداوند ،فقط نجات از جهنم را درخواست میکند .یا ایها الناس انتم الفقرا الی الله و الله هو الغنی الحمید :ای انسان ، تمام وجودت وابسته به خداست و خداوند از همه چیز بی نیاز است . اگر این مفهوم را شناختیم میتوانیم به انتهای راه برسیم و به وصول دست یابیم .انما یرید الله ان یطهر عنکم الرجس اهل البیت و ...(آیه تطهیر) : این رجس (ناپاکی ) ، ناپاکی ناشی گناه یا ناپاکی ناشی از نداشتن علم کافی یا ... نیست . بلکه این ناپاکی ، ناپاکی ناشی از وابستگی به دیگران است . لذا یک بی نیازی از غیر خدا و یک وابستگی ویژه به خدا در وجود اهل بیت (ع) وجود دارد که آنها را از دیگران متمایز میسازد .</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Fri, 22 May 2020 19:25:09 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت نوزدهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%86%D9%88%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-w365dq6c5wfj</link>
                <description>یکی از مصادیق این ادب این بود که اگر خداوند به انسان لطف کرد و عیب‌های خیلی کوچک وجود او را به او نشان داد، او نباید مأیوس شود.یکی دیگر از مصادیقش این بود که یک‌ذره از خوبی‌های عالم را به خودش نسبت ندهد و دچار عُجْب و خودپسندی نشود.یکی دیگر از مصادیق این ادب، مراعات عزت‌نفس و اظهار بی‌نیازی از غیر خدا هست.لذا ادب در این انتهای راه دو نتیجه دارد:۱- هیچ‌یک از خوبی‌های عالم را به خود نسبت ندهد.۲- از غیر خداوند هیچ درخواستی نداشته باشد.با این ادبی که تعریف کردیم یک جایگاه و منزل نهایی برای سالک حسینی به وجود می‌آید به نام فقر. بعد از فقر، وصال است.فقر یعنی چه؟چند نوع فقر وجود دارد.گاهی فقر مایه بدبختی آدم است. این فقر زمانی است که انسان مشکل مالی و امکاناتی و ... داشته باشد. این فقر برای انسانی است که هنوز رشد نکرده است و همین عدم رشد، سبب می‌شود او همواره به نعمت‌های دیگران حسرت بخورد و آرزوهای دنیایی داشته باشد. این فقر خطرناک است چراکه می‌تواند موجب کفر شود.نوع دیگری از فقر وجود دارد که برای انسان خطرناک نیست.این انسان که به فقر رسیده است، ویژگی‌های خاصی دارد. ازجمله:۱- همین اندک مال دنیا که دارد را کافی می‌داند و راضی و قانع است.۲- وقتی مال و سرمایه‌ای به دست می‌آورد نگران می‌شود که مبادا این سرمایه بین خود و خدا فاصله بیندازد.امام رضا (ع) می‌فرمایند: هرکس از روزی کم خدا راضی باشد، خداوند از عمل کم او راضی خواهد شد.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Thu, 21 May 2020 19:29:11 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت هجدهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%87%D8%AC%D8%AF%D9%87%D9%85-hlxreq22bjer</link>
                <description>خداوند چگونه این انسان را متوجه عیوب و زشتی های کوچک خود می‌کند؟خداوند سختی‌ها و ابتلائات ویژه ای برای این بندگان قرار داده است. در این سختی‌ها انسان نباید از ادامه راه منصرف شود. مأیوس و ناامید شدن در این شرایط سخت و بحرانی، بی‌ادبی است. یأس، بی‌ادبی است زیرا نشان می‌دهد که انسان به رحمت خداوند بدبین شده است در حالیکه نباید از رحمت خداوند نومید شد.گاهی در نقطه مقابل، انسان از این ابتلائات سربلند بیرون می‌آید.آنگاه خداوند یک سری کرامات ویژه‌ای را به او می‌دهد و او را به جایگاه والایی می‌رساند. در این شرایط این انسان خوشحال می‌شود.همانطور که انسان در آن شرایط سخت و دشوار (هنگام ابتلائات) نباید ناامید شود، در این زمان که به مقام والایی نائل آمده است اگر یک ذره احساس غرور کند(و این مقام را از خودش بداند نه از لطف پروردگار) بی‌ادبی کرده است و دچار سقوط می‌شود.اما انسان باید یک ادب دیگر هم داشته باشد و آن هم رعایت ادب در مقابل اولیای الهی است .ابلیس این همه مدت طاعت الهی را بجا آورد و هیچگاه به خداوند بی‌ادبی نکرد. او به ولی الهی (حضرت آدم) بی‌ادبی کرد و رجیم شد و به هلاکتی رسید که تمامی آن زحمات و عباداتش هیچ شد.رعایت احترام و ادب در مقابل چیزهایی که برای خداوند مهم هستند (مانند قرآن، مساجد، بقاع متبرکه، حسینیه‌ها و مجالس ذکر و ... ) لازم است.احترام به مؤمن لازم است.ما چه می‌دانیم که زیر ظاهر آدم‌ها چه قلبی وجود دارد؟ شاید آن قلب سرشار از محبت الهی باشد.اگر ما به انسانی که از باطن آن بی‌خبریم ولی شاید ولی الهی باشد و خداوند او را دوست داشته باشد، بی‌ادبی و بی‌احترامی کنیم ممکن است دچار انتقام الهی شویم.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Wed, 20 May 2020 19:39:34 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت هفدهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AF%D9%87%D9%85-uywiautjr0ii</link>
                <description>رسیدیم به قصد یا ثبات قدم. کسی که در این راه قرار گرفت و در حال پیمودن این مسیر است باید همواره توجه‌اش به هدف باشد. جزئیات مسیر نباید او را از آن مقصود نهایی بازدارد. این می‌شود قصد یا ثبات‌قدم.منزل بعدی(مرحله ششم)، منزلی است به نام «ادب». ادب، جایگاه و منزل ما قبل آخر است.این ادب که اینجا بحث می‌شود (که مخصوص افرادی است که در حال پیمودن و تمام کردن این مسیر هستند) با ادب‌هایی که می‌بینیم (مخصوص افرادی که هنوز راه نیفتاده‌اند) متفاوت است. ادبی که اینجا بحث می‌شود ادب دل و باطن است نه ادب ظاهر زیرا سر و کار انسان در این مقامات، با اهل دل است.ادب دل یعنی چه؟ادب دل یعنی اینکه دل انسان از افراط ها و تفریط‌ها و هرزه‌گردی‌ها پرهیز کند.کسی‌که تمامی این مراحل را طی کرد خداوند یک نظر ویژه به او دارد. چگونه؟خداوند ریزترین زشتی های وجودش را به او می‌نمایاند. لذا خداوند «رب» ایشان است. خداوند می‌خواهد ایشان را از این مقام هم بالاتر ببرد.در این مقام که مرحله ما قبل آخر است و خداوند به این اندازه به انسان اعتنا و توجه کرد ادب آن است که او خودش را از مسیر خارج نکند. اینکه انسان در مقابل این لطف خداوند مسیر خود را تغییر دهد، یک بی‌ادبی است.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Tue, 19 May 2020 19:08:16 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت شانزدهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B4%D8%A7%D9%86%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-aowg1nfh8pce</link>
                <description>یک خطر کسانی که راه افتاده و حرکت کرده اند را تهدید می‌کند.گاهی جزئیات مسیر سبب می‌شود که هدف مسیر فراموش‌مان شود. بعضی‌ها در میان راه متوقف می‌شوند و هرگز به انتهای آن دست نمی‌یابند. انسان باید خیلی مراقب باشد که مسائلی که در میان راه برایش اتفاق می‌افتد او را از هدف اصلی‌اش باز ندارد.لذا آن چیزی که پس از مراقبه لازم است، قصد است. قصد یعنی اینکه انسان در عین این‌که حواسش به جزئیات مسیر است همواره آن هدف اصلی را نیز در نظر دارد.خداوند اهل قصد و اراده را بسیار دوست دارد.عمل زمانی نتیجه می‌دهد که آن قصد و نیت پایان راه همواره با آدم همراه باشد.در آخر زیارت عاشورا از خداوند درخواست می‌کنیم که ما را در راهش ثابت قدم بگرداند.اگر ما هنوز از خوبی‌ها لذت میبریم و از زشتی‌ها بیزار هستیم یعنی هنوز امید به هدایت در ما است. اما اگر ما دیگر اشتیاقی به یک کار خوب نداشته باشیم و از خوبی‌ها لذت نبریم، بدین معناست که دیگر خیری در وجود ما نخواهد بود. در این حالت دیگر خدا به ما نگاهی نخواهد کرد. لذا اگر به این حالت دچار شده ایم، باید برگردیم و دوباره با یاد و ذکر خداوند وجودمان را زنده کنیم.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Fri, 15 May 2020 18:37:49 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت پانزدهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%BE%D8%A7%D9%86%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-z7yvdwpnbkef</link>
                <description>آیا هنوز وقتش نرسیده است که دعوت خدا را اجابت کنیم؟امام باقر (ع) می‌فرمایند: این آیه برای دینداران آخرالزمان (دوره غیبت امام) است .مگر در آخرالزمان چه اتفاقی می افتد ؟تمامی موجودات عالم دین دارند .مسیری که خداوند برای انسان مشخص کرده است همان دین است . تمامی مراحلی که تا به اینجا عرض شد از گریه بر اباعبدالله(ع) تا وصول به ایشان با شهادت ، همان دین حقیقی است .اینکه دین فقط لقلقه زبان ما باشد ، در واقع هیچ حرکتی نکرده ایم و هیچکدام از آن تحولات حاصل نخواهد شد . ما در حقیقت فقط در ظاهر ، یک فرد دیندار هستیم .ریشه این گرفتاری (بی دینی ما در دوره آخر الزمان)چیست ؟یک چیزی وجود دارد به نام اضطرار به حجت . تمامی موانع این است که ما هنوز بی قرار رشد نشده ایم . ما واقعا مضطر نشده ایم . این را باید جدی بگیریم . اگر به این اضطرار به حجت برسیم محال است که خداوند حجت را به ما نرساند . این وعده خداست.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Thu, 14 May 2020 19:05:32 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت چهاردهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D9%87%D9%85-k0opecem9nvt</link>
                <description>ذکر باید یک ویژگی خاص داشته‌باشد.ذکر خدا باید همراه محبت، خشوع و دل‌شکستگی باشد تا آن اثر ویژه داشته‌باشد.آن اثر ویژه چیست؟قرآن کریم می‌فرماید: آیا هنوز وقت آن نشده‌است که با ذکر خدا دل‌های مومنان خاشع گردد؛ کسانی که ایمان آورده‌اند مانند آن‌هایی نباشند که وقتی به ذکر و یاد خدا می‌افتادند دل و قلبشان نرم نمی‌شد.(ذکر خداوند بدون خشوع و دل شکستگی باعث شد آنها قساوت قلب پیدا کنند)قساوت قلب یعنی اینکه انسان حق را ببیند ولی این حق تأثیری بر قلب او نداشته‌باشد.لذا فرمود: بسیاری از آنها فاسق بودند(فاسق یعنی اینکه در باطن مشکل داشتند ولی در ظاهر خوب به نظر می‌رسیدند)سپس قرآن می‌فرماید: خداوند زمین مرده را زنده می‌کند لذا اگر دچار قساوت قلب شدی یاد خداوند را در قلبت جاری کن؛ با این برنامه دوباره قلبت زنده خواهدشد.آیا هنوز وقتش نرسیده‌است که دعوت خدا را اجابت کنیم؟امام باقر(ع) می‌فرمایند: این آیه برای دین‌داران آخرالزمان(دوره غیبت امام) است.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Wed, 13 May 2020 20:50:42 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت سیزدهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-y61dmtxkut0s</link>
                <description>هر انسانی در وجود خود یک مَلَک(فرشته) و یک شیطان دارد.به ذهن آمدن یک نیت خیر یا امر الهی، کار آن مَلَک در وجود ماست که سبب رشد ما می‌شود. این به ذهن آمدن نیت خیر، توفیق نامیده می‌شود. کار شیطان وجود ما آن است که نیات شر را به ذهن ما می‌اندازد.حال، چه کنیم که این نیات شر به ذهن ما خطور نکند و در وجود ما همواره نیات خیر جاری باشد؟خداوند می‌فرماید: هرکه مرا یاد کند من نیز او را یاد می‌کنم و هر که مرا فراموش کند من نیز او را فراموش می‌کنم.لذا برای آنکه از شیطان نجات پیدا کنیم و تحت ولایت و تسلط شیطان نباشیم باید همواره ذکر و یاد خداوند را داشته باشیم.زمانی که انسان پس از مقام انابه، به مقام مراقبه نائل آمد، «غفلت» برای او هلاکت است.زمانی که یاد و ذکر خداوند را فراموش کنیم در واقع عرصه را برای شیطان آماده کرده‌ایم تا نیات شر را به ذهن ما بیاندازد. در این حالت دیگر کاری از آن فرشته وجود ما که نیات خیر را در وجودمان جاری می ساخت ( که در روایات به آن توفیق می‌گویند) ساخته نیست‌. در این شرایط، این فرد خوار و حقیر شده است و به هلاکت رسیده‌است.زمانی که انسان دچار غفلت و شیطان و نیات و افکارش وارد قلبش شد، پس از مدتی این نیات و افکار شیطانی در وجودش رشد می‌کنند و وجودش را کاملا تحت سلطه خود در می‌آورند. در این حالت که دیگر خبری از آن مَلَک(فرشته) در وجود او نیست، تمامی اعمال و رفتار این انسان شیطانی خواهد شد.مقابل این غفلت زمانی است که انسان سراسر مشغول یاد و ذکر خداوند می‌شود و در این حالت آن ملک و فرشته الهی مرکز فرماندهی وجود او را بر عهده دارد و تمامی اعمال و کردار انسان رنگ و بوی خدا می‌گیرند.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Tue, 12 May 2020 18:55:00 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه(قسمت دوازدهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-dsdwitbhoefj</link>
                <description>منزل سوم انابه است . انابه انس با خداوند است. این انس و محبت در مرحله انابه سبب می‌شود که انسان تمام توجه‌اش این باشد که هر کاری که خداوند را خوشحال می‌کند انجام و از کارهایی که او را ناراحت می‌کند اجتناب نماید. این توجه ویژه به اعمال و رفتار خود، منزل چهارم را بوجود می آورد به نام مراقبه(مراقبت از اعمال).عرض شد که یک مقام بالاتر از مراقبت از اعمال وجود دارد و آن هم مراقبت از دل است یعنی اینکه انسان هیچگاه توجه و اندیشه خود را از خداوند قطع نمی‌کند و همواره به یاد اوست.یکی از گرفتاری‌های ما که مانع این ذکر و حضور دائمی خداوند در وجودمان می‌شود همنشینی‌ها است.تأثیر همنشین بسیار نامحسوس ولی دائمی است.در قرآن آمده است: با کسی که اصلاً به ذکر و یاد خداوند توجهی ندارد و چیزی جز دنیا را نمی‌فهمد، ارتباط برقرار نکن.قرآن به پیامبر دستور می‌دهد: اگر همنشینی با افرادی که همواره به یاد خدا هستند، برایت سخت است باید این سختی را تحمل کنی.ما نباید این رفت و آمدهای خانوادگی را ازبین ببریم بلکه باید آن‌ها را مدیریت کنیم.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Mon, 11 May 2020 18:17:40 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت یازدهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-i1wfhbrdzedm</link>
                <description>منزل سوم انابه است . انابه انس با خداوند است .یکی از ثمرات این انابه و انس با خداوند، وفاداری است. این وفاداری موجب بروز یک ویژگی در انسان می‌شود و آن این است که این آدم نسبت به گناهکاران دلسوز است و آنان را دوست دارد و خود را از هیچ‌یک از آن‌ها برتر نمی‌داند؛ چرا که همواره این احساس را دارد که اگر او گناه نمی‌کند نتیجه لطف و توجه ویژه خداوند به اوست.این انسان یک معرفتی پیدا می‌کند که بوسیله آن از گناه بیزار می‌شود. در حالی‌که همچنان با بقیه بندگان خداوند از جمله گناهکاران، مهربان و دلسوز است.محبت روش تربیتی را عوض می‌کند.محبت و مهربانی ما نسبت به گناهکاران، دو تاثیر دارد:۱- این محبت و مهربانی یک اثر تربیتی و امر به معروف و نهی از منکر دارد(توسعه حسنات در جامعه).۲- این محبت و مهربانی ما نسبت به دیگران(از جمله فرد گناهکار) علاوه بر اینکه در آن فرد تاثیر بسیاری می‌گذارد، سبب می‌شود که خداوند یک نظر ویژه‌ای به خودمان بکند و لطف‌های فراوانی بر وجودمان جاری سازد.اصل اصول روش تربیتی پیامبر(ص) محبت بود. این اصل باید در تمامی کارها(از جمله تربیت فرزندان، امر به معروف و نهی از منکر و ...) حفظ شود.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Sun, 10 May 2020 17:57:45 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت دهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%87%D9%85-uqspkczntvxo</link>
                <description>اسلام دینی‌ست که نیامده تا انسان را از کاری منع کند، بلکه آمده تا شکل حیوانی افعال ما را به شکل انسانی تغییر دهد.در این دنیا هیچ عملی وجود ندارد که نشود بوسیله آن به خداوند نزدیک شد.یک درجه بالاتر از مراقبت از عمل، مراقبت از دل است. یعنی اینکه انسان همواره مراقب خودش است که مبادا اندیشه و توجه‌اش از خداوند منحرف شود.خداوند از مرکز وجود ما نیز به ما نزدیک‌تر است.کسانی که دائماً به فکر خداوند هستند از این می‌ترسند که حتی یک لحظه دل و قلب شان متوجه خداوند نباشد.عارف کسی است که با بدن خود در پیش مردم زندگی می‌کند اما قلبش نزد خداست. اگر یک لحظه قلبش از خدا غافل شود از شدت شوق می‌میرد. شوق یعنی اینکه یک چیزی را دوست داری ولی آن‌ را از دست داده‌ای. این انسان هم از آنجا که یک فیض و یک محبت بزرگ الهی را از دست داده‌است، از شوق می‌میرد.انسان‌هایی که اسلام آوردند (تسلیم هستند)، اگر از خواب بیدار شوند و آن توبه حقیقی اتفاق بیافتد می‌شوند مؤمن (دارای ایمان). حال که مؤمن می‌شوند، قلبش مؤمن است در حالی‌که هنوز شهوت و غضب و ... (ابعاد حیوانی وجود) آن مؤمن نشده‌است یعنی هنوز هم مجبور است آن‌ها را کنترل کند.کسی که به این مقام از حضور خدا می‌رسد یک اتفاق برایش می‌افتد و آن است که ابعاد حیوانی وجودش نیز مسلمان و تسلیم می‌شوند. یعنی اینکه دیگر نیازی به کنترل آن‌ها نیست. شهوت‌ها و غضب‌هایش رام او می‌شوند.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Sat, 09 May 2020 18:48:31 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت نهم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%86%D9%87%D9%85-zqjiy3rh03b9</link>
                <description>دومین ثمره این مقام(انابه)، باوفایی است. یعنی این فرد همواره ملاحظه می‌کند که آیا به عهد خود وفا کرده‌است یا خیر؟یکی از خصوصیت های آدم باوفا این است که از گناه و زشتی بدش می‌آید. حال، این وفای به عهد یک نتیجه دارد و آن این است که دیگر گناه برایش هیچ لذتی ندارد.آدم باوفا همه خوبی ها را از طرف مولا می‌داند. این آدم توجه دارد که همیشه خداوند او را نگه داشته‌است که از راهش منحرف نشود.یکی از نتایج این توجه این است که این آدم باوفا در عین حال که از گناه تنفر دارد، فرد گناهکار را مانند خود می‌داند و نسبت به او دلسوز و مهربان می‌شود.یه لحظه کافیست که این آدم از فرد گناهکار بدش بیاید (یعنی خود را از او برتر بداند) همین کافیست که از این مقام باوفایی سقوط کند.این توجه به خود که مبادا یک وقت این خوبی را از خود بداند و همواره حواسش به خود باشد، منزل دیگری را به وجود می‌آورد به نام مراقبه؛ مراقبه، مرحله و منزل چهارم است.اگر ما یک زمانی از ذکر خداوند فیض بردیم، پس از آن، باید مراقب خود باشیم و به گونه‌ای رفتار کنیم که دوباره این فیض را نصیب‌مان کنند.بنابراین برای نشان‌دادن لیاقت خود برای کسب فیوضات الهی باید همواره مراقب خود باشیم که کارهایی که رضای خداوند را در پی دارد انجام دهیم و از کارهایی که موجب ناراحتی او می‌شود اجتناب کنیم.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Fri, 08 May 2020 18:49:10 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت هشتم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%87%D8%B4%D8%AA%D9%85-zeh0itztfhqp</link>
                <description>منزل بعدی در این مسیر، منزل «انابه» است. انابه یعنی انس و محبت.فرد توبه کننده بعد از پشیمانی و احساس شرم نزد خداوند، زمانی که با خداوند ارتباط برقرار می‌کند چنان حالی به او دست می‌دهد که دوست ندارد این ارتباط قطع شود و آن را با هیچ چیز عوض نمی‌کند.کسانی که اینگونه ارتباط با خداوند داشته باشند اهل هدایت هستند.آدمی که به این مرحله از ارتباط برسد اولین اثرش توکل است.کسی که قلبش «منیب» است بهشت اصلاً از او دور نیست.زمانی که ما توبه می‌کنیم، به سمت خدا برمی‌گردیم برای عذرخواهی ولی زمانی که به مقام انابه می‌رسیم، در حقیقت به سوی خداوند برمی‌گردیم برای اصلاح.لذا کسی که به مقام انابه میرسد، دیگر مشغول عذرخواهی از خداوند نیست بلکه کاری مهم‌تر از آن‌را انجام می‌دهد که در واقع همان اصلاح امور خویش است. پس اولین ثمره انابه، اصلاح است.دومین ثمره این مقام، باوفایی است. یعنی این فرد همواره ملاحظه می‌کند که آیا به عهد خود وفا کرده‌است یا خیر؟برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Thu, 07 May 2020 18:30:52 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت هفتم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85-erv71kivpw6t</link>
                <description>عرض شده بود که مراتب توبه خیلی وسیع و گسترده است. توبه از گناه، یک مرتبه پایین‌تر از توبه است.یک درجه بالاتر از توبه از گناه، توبه خواص است. توبه خواص توبه‌ای است که از تعلق به غیر خدا دل میبرند . داشتن تعلقات دنیایی اشکالی ندارد بلکه دل بستن به آن‌هاست که آدم را بیچاره می‌کند.یک درجه بالاتر از توبه خواص، توبه اصفیای الهی است. اصفیاء افراد برگزیده و ویژه‌ای هستند که خداوند آن‌ها را صاف و خالص گردانیده‌است. اصفیای الهی از لذت بردن از هرچه غیر خداست ، دل میبرند و توبه می‌کنند.توبه بعدی، توبه اولیاء است که از اصفیاء نیز برترند. اولیاء کسانی هستند که تنها یک حالت در وجود خود دارند یعنی فقط حضور الهی را درک می‌کنند و تنها به او می‌اندیشند؛ لذا توبه آن‌ها، توبه از خاطره و فکر و اندیشه غیر الهی است.و بالاترین درجه توبه مخصوص انبیاء می‌باشد که توبه از اضطراب است که حتی فهم آن نیز مشکل است.ذکر مراتب توبه برای این بود که بدانیم چه انسان های ویژه ای در عالم وجود دارند که مبادا یک زمان به خود خوشبین و مغرور شویم!برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Wed, 06 May 2020 19:00:53 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت ششم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B4%D8%B4%D9%85-fp5jih14qs0j</link>
                <description>از بحث توبه عام روایتی وجود دارد از امیرالمؤمنین(ع) که مضمون آن بدین شکل است:ذکر &quot;استغفرالله&quot; نباید لقلقه زبان شود به‌طوری‌که در هر حالت و جایگاهی انسان استغفرالله بگوید؛ بلکه این ذکر مقدمه هایی دارد که عبارتند از :۱- انسان از کارهای گذشته‌اش احساس پشیمانی و شرمندگی کند.۲- عزم و قصد جدی داشته باشد که به کارهای اشتباه گذشته برنگردد.۳- حقوقی که ضایع نموده (مانند حق الناس و ...) را جبران کند.۴- واجباتی که از آدم فوت شده‌است را ادا نماید.۵- تمامی گوشت‌هایی که از حرام (در هنگام گناه‌کاری و غفلت) روییده را از بین ببرد.6-  بدن و نفس ما همچون یک چارپای چموش است. امیرالمومنین (ع) می‌فرمایند: همانطور که تا الان به او راحت گرفته‌ای تا هرکجا که خواست تو را ببرد؛ اکنون باید آن را تربیت کنی و سختی‌ها را به آن بچشانی تا رام تو شود. این رام‌شدن خیلی مهم است.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Tue, 05 May 2020 18:22:58 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت پنجم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85-z1bhseefxqfk</link>
                <description>بعضی از ماها توبه می‌کنیم برای اینکه کار خودمان در دنیا راه بیافتد، برای اینکه خدا ما را تنبیه نکند. توبه بازگشت به خداست ولی این نوع توبه در واقع همان بازگشت به خود است این توبه برای سالک حسینی مناسب نیست.توبه‌ای خوب است که آدم به خداوند رو کند و در توبه اش اخلاص داشته باشد. قرار شد توبه فقط برای او باشد لذا اخلاص بسیار مهم است. سپس اعمالی که ترک کرده را (مانند نماز و روزه و...) جبران نماید.خداوند تمام آسمان‌ها و زمین را می‌خواهد برای اینکه آن‌هایی که کارهای نیک انجام می‌دهند جزایی بهتر از کار نیک‌شان و آن‌هایی که کار زشت انجام داده‌اند فقط به اندازه کار زشت‌شان جزا داده‌شوند. پس اصلاً هستی بر اساس عمل انسان است. کسانی که در ترک گناهان تمام تلاش‌شان را می‌کنند ولی یک زمان مرتکب خطایی می‌شوند اصلاً خداوند به روی آنها نمی‌آورد و به سادگی از آنها می‌گذرد.حال یک نکته ای وجود دارد که مخصوص کسانی است که موفق به این توبه حقیقی تا آخرین درجه‌اش شدند و آن این است که:توبه یک ادبی دارد و آن این است که توبه‌کننده دیگر جلوی خداوند از آن گناه حرف نزند. دیگر باید گناه را فراموش کند و فقط به خداوند بیاندیشد . این یک ادب و یک گام از آخرین درجه توبه عام است.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Sun, 03 May 2020 18:46:51 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>اسرار ماه رمضان</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D9%87-%D8%B1%D9%85%D8%B6%D8%A7%D9%86-i1alrckcqavl</link>
                <description>مرتبه دوم برای خواص، پرهیز از حیطه گناه است. لذا به سالک در مرتبه اول از سلوک دستور به مراقبه بر حلال و حرام الهی داده می شود و در مرتبه دوم، پرهیز از حیطه گناه؛ زیرا کسی که به طور جدی بخواهد از محرمات الهی پرهیز کند، باید خود را از محدوده حرام نیز حفظ کند.مرتبه سوم، به سالک دستور داده می شود تا از خطورات شیطانی نیز بپرهیزد؛ زیرا مقدم میل به گناه می شود؛ چنانکه مولایمان امیر مؤمنان حضرت علی (ع) می فرمایند: «روزه قلب از فکر کردن در گناهان، برتر از روزه شکم از خوردنی ها است.» چون خطورات قلبی در اختیار انسان نیست، می باید مقدمات اختیاری آن تحصیل شود. لذا باید در این ماه با اشتغال بیشتر به دعا و تلاوت و مناجات و نماز و اعراض از اهل معصیت، نه تنها جوارح ظاهری، بلکه جوارح باطنی (یعنی قوۂ خیال) را نیز از فکر درباره گناه و خطورات شیطانی پاک کرد: « و چون از شیطان وسوسه ای به تو رسید، به خدا پناه جوی که وی شنوا و دانا است.»برگرفته از کتاب اسرار ماه رمضان؛ ادب حضور (دفتر سوم) | محمدتقی فیاض بخشبرای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Sat, 02 May 2020 18:51:44 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سیر الی التوبه (قسمت چهارم)</title>
                <link>https://virgool.io/@heyat14_tarasht3/%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85-h07braslcfot</link>
                <description>اگر فهمیدیم که هلاکت چقدر نزدیک ماست حاضریم خاک شویم تا آن کسی که حقش را ضایع کرده ایم از ما راضی شود باید از خداوند نیز کمک بخواهیم تا دل او را نرم کند زیرا سلطنت خداوند بر قلوب بسیار زیاد است. همچنین در برابر آن شخص باید متواضع باشیم؛ تواضع تأثیر بسیاری دارد.حق الناس آنقدر سنگین است که اگر طرف مقابل ما آدم خوبی نیز نباشد بازهم ما حق نداریم به حقوق او تجاوز کنیم.در توبه نباید به خود خوشبین و مغرور شویم. بدبینی نسبت به خود را هیچ‌گاه نباید فراموش کنیم. این را باید همواره توجه داشته باشیم که خداوند اگر یک لحظه ما را رها کند دوباره نیز به آن گناه دچار خواهیم شد. یادمان نرود که لطف اوست که با طناب خود ما را به سوی خودش می‌کشاند .بعضی از ما ها توبه می‌کنیم برای اینکه کار خودمان در دنیا راه بیافتد، برای اینکه خدا ما را تنبیه نکند. توبه بازگشت به خداست ولی این نوع توبه در واقع همان بازگشت به خود است این توبه برای سالک حسینی مناسب نیست.برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)» کلیک کنید.</description>
                <category>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</category>
                <author>هیأت متوسلین به چهارده معصوم(ع)</author>
                <pubDate>Sat, 02 May 2020 18:48:08 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>