https://virgool.io/feed/@hjalili fa 2026-06-10 22:35:19 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@hjalili https://virgool.io/@hjalili/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%B1%DA%AF%D9%88%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA%D9%90-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%DA%A9%D9%86-p0w6dsju0jgo چرا ویرگول نباید مثلِ سرویس های وبلاگدهیِ دیگه بشه؟ منظورم وجودِ محتواهای نه چندان با ارزش و خیلی وقتا تبلیغاتیه. جوری که خیلیا ترجیح می دن مطالبشون وسطِ اون آشفته بازار دیده نشه. حذفِ پست های نامناسب توسطِ مدیران، باعثِ تنش می شه. باید یه کاری کرد که به طورِ خودکار محتواهای باارزش بیشتر دیده بشن. و اما یه پیشنهاد: حلقه هاحلقه ها تشکیل می شن از تعدادی نویسنده که با هم اون حلقه رو راه انداختن و طبقِ خواستِ درصدی از اعضای خودشون، می تونن از هر نویسندۀ دیگه ای دعوت کنن که در حلقۀ اونا عضو بشه. احتمالن محتوای تولیدشده توسطِ این نویسنده ها حولِ یک زمینۀ فکریه. خوبه کسایی که عضوِ حلقه هستن، بتونن اون مطلب رو با فرمتی شبیهِ خودِ نوشته (و نه به شکلِ نظرات)، تکمیل یا نقد کنن. این حلقه ها می شه یه محیطِ دوستانه برای کسایی که علاقه به نوشتن در زمینۀ خاصی دارن؛ و میشه جایی که اعضا می تونن به نوشته های دوستان، و هم زمینه ای های (هم زمینه ای ها؟!!) خودشون یک جا دسترسی داشته باشن. و مخاطبین هم می تونن نوشته هایی با زمینۀ موردِ نظرِ خودشونو در کنار هم پیدا کنن. این احساسِ تعلق به گروه، نیروی قدرتمندیه. آدما دوست دارن عضوِ یک گروه باشن. گروهی که اونا رو می پذیره و معتبر می دونه. با پیاده کردنِ حلقه ها، شما به نویسنده ها اجازه می دین، که هم گروهی هاشونو خودشون انتخاب کنن. hjalili hjalili Tue, 20 Aug 2019 22:24:12 +0430 https://virgool.io/@hjalili/%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%88%DB%8C%D8%B1%DA%AF%D9%88%D9%84-ux3j7m1dnece اولین قدمو باید برداشت؛ بعضی وقتا فقط برای اینکه بدونی می تونی راه بری. فقط خواستم بگم: یک... دو... سه ... امتحان می کنیم...، اما بعد فهمیدم که متن نوشته م باید حداقل 300 کاراکتر باشه. پس:در مزیت نوشتن: نوشتن، کلن، حسِ خوبی داره؛ به شرطی کسایی باشن که اونو بخونن. قبلنا گاهی با خودم فکر می کردم نیازی نیست برای دیگران بنویسی. برای-خود-نوشتن خوبیش اینه که خودتی و خودت؛ نه کسی هست که قضاوتت کنه، نه تو نیازی می بینی که خودتو اثبات کنی. اما همه ش این نیست. گاهی اوقات آدم می خواد بنویسه، برای اینکه باشه. "بودن" حسِ فوق العاده ایه؛ ولی فقط وقتی جذابیتِ این حسو می فهمی، که یه مدت نباشی. hjalili hjalili Sun, 18 Aug 2019 21:42:10 +0430