نوشته های حمید شریعتی

لیستی از کارهایی که بعد از وصل شدن اینترنت باید انجام بدم

حمید شریعتی — Sun, 18 Jan 2026 02:18:43 +0330

یه گیتلب داخلییه کپی از آخرین نسخه‌های هر ریپوی با ارزشداشتن چت اختصاصیمتن ها و لینک‌های با ارزش روی کاغذ و لوکال به جز ریپوهای اینترنتیداشتن جایگزین ایرانی برای هر سرویس خارجی و همگام‌سازی همیشکی آن هاموتور جستجوی شخصیثبت سایت های خود و دیگران در ذره بین و ریسمون و گردو و ...استفاده همزمان از جایگزین های متن باز تگ منجر و clarity و analyticکش مینیموم از محتوای سایت های موتور جستجوی شخصیهوش مصنوعی محلی یا حتی الامکان پشتیبانی از پاسخ‌های هوش مصنوعی‌های متداولابزار مینیمال به صورت یکپارچه در یک جااکستنشن مخصوص مرورگر برای ذخیره سازی فعالیت ها در لوکال استوریجموارد فوق شاید در دراز مدت هزینه داشته باشه ولی می‌شه با داشتن چند دستگاه شخصی و شاید حتی با موبایل های مختلف، سرویس‌هایی رو با frp روی آنها بالا نگه داشت به جای خرید منابع دیتاسنتری بیشتر

فراخوان همکاری

حمید شریعتی — Tue, 28 Sep 2021 08:36:47 +0330

در ادامه پست قبلی فکر کردم شاید بد نباشه که تیتروار مباحثی که باید مطرح بشه و روش بحث بشه رو اینجا لیست کنم تا اگر کسی خواست در کامنت‌ها کمک کنه و اصلاح و اضافه و حذف داشته باشیم:راه اندازی سیستم چت در مورد طرح در slackپروفایل باز در طرح دنیای باز (همه بتونن در صورت تمایل افراد در دنیای واقعی باهاشون ارتباط داشته باشن)داشتن api عمومی و دسترسی به تمام اطلاعات (هیچ محدودیتی نیست، دیتایی که جمع می‌شه همه می‌تونن استفاده کنن. لازم نیست ما رو crawl کنید)سیستم امتیاز دهی دقیق در این زمینه مثال‌هایی می‌زنم تا متوجه منظورم بشید: دسته بندی سیستم امتیاز دهی. مثلا اگر کسی در دنیای واقعی حق الزحمه کسی رو نداد طرف مقابل بتونه امتیازی منفی بده که رو اعتبار کارفرمای طرف مقابل تاثیر منفی داشته باشه. مثلا معیاری تعریف کنیم به اسم خوش حسابی که اگر کارجویی بهش نمره منفی داد به شدت تحت تاثیر قرار بگیره و کارجوهای دیگر رو از نظر روانی تهدید کنه که اگر سمت این کارفرما برید ممکنه به هیچ عنوان به پولتون نرسید. طراحی سیستم امتیازدهی متنوع و هوشمند. مثلا اگر من به هر دلیلی از یک فریلنسر خوشم نیومد بتونم به یکی از دسته بندی هاش امتیاز بدم. مهم نیست که من باهاش ارتباط داشتم یا خیر. یکی که اصلا میاد بی دلیل همه رو بد معرفی می‌کنه (البته در آخر خودش بد معرفی می‌شه) سیستم با توجه به اینکه باز هست و همه می‌تونن حتی با api به سرعت به خیلی‌ها امتیاز منفی بدن متوجه می‌شه که مثلا کاربر A یه همچین حرکتی داشته و به دسته بندی‌ای به نام مثلا bot طرف یک امتیاز منفی بزرگ می‌ده که باعث می‌شه هر کس اون رو سرچ کرد در راس بات ها قرار بگیره و همین امتیاز هم امتیازهای مثبت و منفی اون رو در کمترین ارزش قرار بده جوری که به چشم خیلی‌ها نیاد. و برای جبران این کار مجبور باشه بره تمام امتیازهای منفی رو دستی پاک کنه. (البته قبلا تو سیستم باید این هشدار داده بشه که اگر با api شروع کنید به حجم انبوهی داده به سیستم اضافه کنید بعدا نمی‌تونید با api اشتباهتون رو پاک کنید و امتیازهای منفی رو جبران کنید)به امید رسیدن خبر خوب کامنت‌هاتون

دنیای باز

حمید شریعتی — Tue, 28 Sep 2021 08:22:36 +0330

نوشتن مثل دو تا قرص می‌مونه برام که هر روز باید اول صبح و آخر شب بخورم. یه کمپین درونی و صورت به صورت راه انداختم و از همکارام خواهش کردم ایرادهام رو بگن.یک نفر خوب من رو تحلیل کرد. گفت تیپ شخصیتی درون گرا داری.واقعیت اینه که هیجان برون گرایی زیادی هم دارم منتهی تا حالا نمی‌دونستم چطور بروز بدم.گفتم شاید ویرگول جای خوبی باشه برای این کار.چند تا از خونه‌هام نیست...یادش بخیر تو پرشین بلاگ واقعا خانه‌هایی داشتیم که توشون زندگی می‌کردیم. اما این خونه‌ها رو کمتر تو ویرگول تجربه کردم. شاید به خاطر اینه که رنگ و بوی پول گرفت به خودش. مثل تجربه‌ای که تو دیوار داشتیم و اونجا از وقتی پولی شد رنگ و خاطره‌هاش به فنا رفت.در تلاشم یه جای دیگه درست کنم که رنگ و بوی خاطره انگیزی داشته باشه. اما نه در ایران و نه به زبان فارسی. چون هدفم جهانیه و شاید هدف فقط من نباشه. شاید هدف خیلی‌های دیگه باشه که بخوان جایی داشته باشن و بی واسطه با کارفرماها ارتباط داشته باشن. فکرش رو بکنید ویکی پدیا پولی بود، یا اینستاگرام، یا نرم‌افزارهای متن باز مثل لینوکس و ... دنیای عجیبی می‌شد! اما من می‌خوام یه دنیای ساده بسازیم. دنیایی که در اون هدف کار راه انداختن باشه. کنارش پول هم در بیاریم. اما هر کس اومد تو اون سایت به خصوص احساس راحتی بکنه از اینکه تحریم نیست. از اینکه زحمتش هدر نمی‌ره. از اینکه اگر کسی بهش نارو بزنه می‌تونه به جوری فریاد بزنه که صداش رو همه بشنون. جایی که همه چیز شفاف باشه.می‌دونم یه خورده گنگه صحبت‌هام. درخواست می‌کنم که به کمکم بیاید تا این دنیا رو بسازیم. هر جور که می‌تونید. با کامنت‌هاتون.

قواعد کار یک فری لنسر

حمید شریعتی — Fri, 24 Sep 2021 11:17:13 +0330

چند وقتی است به فری لنسری روی آوردم منتهی به صورت پاره وقت...یه چند تا تجربه بود که خواستم با شما به اشتراک بذارم:اگر با پونیشا کار می‌کنید، به هیچ عنوان پروژه تمام وقت نگیرید و اگر گرفتید پی این رو به تن بمالید که مشتری وقت و بی وقت تماس بگیره و تمرکزتون رو به هم بزنه.کارهای کوچیک رو با قیمت پایین و سرعت بالا انتخاب کنید تا اعتبار و نظرات پروفایلتون بره بالا.کارهای غیر کوچک که پیشنهادهای کمی دارند رو انتخاب کنید و قیمت و زمان مناسبی بدید بهش.کارهایی که بلد نیستید ولی دوست دارید یاد بگیرید رو انتخاب کنید منتهی زمان بالا بهش بدید و قیمت حداقلی. اینجوری هم یاد می‌گیرید هم پول بابتش.باقی تجربیاتم رو با هشتک #how_to_freelancer همین جا ادامه می‌دم و امیدوارم شما هم در نظرات کمک کنید.راستی من خودم دارم یه کاری شروع می‌کنم شبیه پونیشا و freelancer.com و ... منتهی به صورت NGO (سازمان مردم نهاد)، یعنی یه سایتی راه می‌ندازم که کارفرما و کارجو و فری لنسر توش هزینه‌ای به سایت پرداخت نمی‌کنن. تفاوتش اینه که سیستم امتیازدهی دقیق و شفافیت باعث جذب بیشتر کارها می‌شه.https://trello.com/b/u4UGkCze/mvpخوشحال می‌شم تو برد ترلو عمومی‌ای که برای این کار در نظر گرفتم مشارکت کنید.

داستان‌های فرایند استخدام

حمید شریعتی — Sat, 04 Sep 2021 08:44:05 +0430

ن والقم و ما یسطرونفعلا قلم معنیش همون کیبورده و این طور که من فهمیدم، منظور خدا از این آیه، اون فکری که پشت این نوشته‌ها هست مهمه...سلامامیدوارم حال همگی خوب باشه و رو به پیشرفت باشید.با یه سری داستان جدید خدمتتون رسیدم منتهی اینجا نه، اینجا !البته معذرت می‌خوام که از این صفحه به اون صفحه می‌برمتون. آخه دوست دارم سایت شخصیم بیشتر دیده بشه، ولی هدف فقط این نیست.خواستم مشکلات و معضل‌های فرایند استخدام رو موشکافانه بررسی کنم تا شرکت‌هایی که از آدیلار، مدیریت هوشمند پروسه استخدام استفاده می‌کنند هر چه بیشتر با قابلیت‌هاش آشنا بشن.اینجا اعلان‌هاش رو می‌ذارم که داستان‌های جدید نوشتم و امیدوارم اونجا پیگر باشید.امیدوارم روزی برسه که دیگه معضلی به نام بیکاری نداشته باشیم و من و همکارام و بعضی‌های دیگه که تو زمینه اشتغال‌زایی فعالیت دارند بریم سمت تجربه‌های جدیدتر...فعلا که وظیفه و تکلیف حکم می‌کنه در این موضوع بمونیم و خدمت کنیم...منتظرتون هستم...

فرق بین اولین و بهترین

حمید شریعتی — Wed, 03 Jun 2020 08:37:27 +0430

باور نمی‌شه این اولین مطلبم در سال 99 باشه. همیشه به نوشتن علاقه داشتم و دارم، منتهی این بار اونقدر سرم شلوغ شد که فرصت بازکردن صفحات ویرگول رو نداشتم.حالا دیگه از یه ایده و تیم کوچک تبدیل شدیم به یه شرکت استارتاپی فعال و پویا به نام آدیلار .آدیلارخدا رو شکر تمام اعضای تیم پر انرژی و مثبت هستند.من به این تیم خیلی امیدوارم و علت اینکه بعد از مدت‌ها مجاب شدم بیام اینجا و بنویسم کارآموز بسیار فعالی است که در حوزه DevOps کمکم می‌کنه و برای تشویقش بهش پیشنهاد درج مطالب در ویرگول و ساخت برند شخصی رو دادم.همیشه گفتم و می‌گم : «بیچاره شاگردی که از استادش بهتر نشود». هر چند خودم رو استاد نمی‌دونم ولی قرار گرفتن در یک محیط حرفه‌ای همچون آدیلار برای آدم استاد خوبی هست. و دوست دارم از این محیط رقبای خوبی برای ما به وجود بیاد که باعث ارتقاء ما بشه و هیچ وقت در رکود روزمرگی فرو نرویم.ممنو از رقبایی که پشت سرشون گذاشتیم، مثل civito، karflow و qpage که تو لباس غربت تو صحنه حاضر شده و امیدوارم بتونیم کنار هم به ارتقاء سطح جامعه تاثیر بگذاریم و ابزار مدرن‌تری برای زندگی دیجیتال در اختیارشون قرار بدیم.

اولین قدم برای دست یافتن به یک شغل خوب

حمید شریعتی — Tue, 04 Feb 2020 18:01:12 +0330

چرا بیکار؟! تخصص مورد علاقه‌تان را انتخاب کنید.اکثرا با این سوال مواجه می‌شوم که:برای یک کار خوب از کجا شروع کنم؟واقعیت تجربه شخصیم رو می‌خوام به اشتراک بذارم.یادمه اوایل (شاید هم هنوز باشه) در مورد اینکه کسی کامپیوتر بلده یا نه جُک ساخته بودن که طرف خاموش و روشن کردن فقط بلده (کامپیوترهای قدیمی برای خاموش کردن دکمه ای نشان می‌دادند مبنی بر اینکه حالا می‌تونید کامپیوتر رو خاموش کنید و بعد باید دکمه روشن/خاموش رو می‌زدی!)واقعا قدم اول برای کار با کامپیوتر همین بود. روشن/خاموشیک زمانی تبیان به ۴۰۰ مسجد یک دستگاه رایانه رومیزی با ۴۰۰ نرم‌افزار (داخل پک‌های لوح فشرده) اهدا می‌کرد. مبنی بر اینکه از طرف مساجد، ۳ صفحه html طراحی بشه که داخلش معرفی و عکس‌هایی از مسجد وجود داشته باشه. ما نداشتیم همچین آدمی در مسجدمون. ولی قدم اول این بود و این تنها چیزی بود که می‌دونستیم. (با همین قدم رفتیم جلو و ۳ صفحه رو طراحی کردیم و به اون هدیه رسیدیم)قدم اول در هر کاری متفاوت هست ولی کاملا واضح و روشن و ساده هست. فرض کنید من مهندس عمران تازه فارغ التحصیل شده از دانشگاه و به هر دلیلی بی تجربه و ۴ سال سر توی کتاب داشتم. قدم اول برای من چیه؟ خیلی واضحه که باید برم سر یه ساختمان در حال ساخت! ابزار شما برای کار تخصصی ‌تون چیه. طبیعتا کار کردن در تخصص‌تون برای شما کار خوب به حساب خواهد آمد.هیچ تخصصی ندارید! اصلا مشکلی نداره. چه تخصصی را دوست دارید؟ انتخاب کنید... قدم اول برای رسیدن به کار خوب اینه که به تخصصی که دوست دارید قدم بگذارید. نمی‌دونید چه تخصصی رو دوست دارید! اشکالی نداره. امتحان کنید. قدم اول برای رسیدن به کار خوب اینه که امتحان کنید چه تخصصی را دوست دارید.دوستان به فکر این نباشید که کار دولتی، بی دردسر، با پارتی، پشت میز نشینی، پر درآمد یا کاری با هزار صفت خوب و جذاب داشته باشید. به کار بخور نمیر هم راضی نباشید.کار خوب، کار تخصصی هست. کار تخصصی آدم متخصص می‌خواد. آدم متخصص، همت و پشتکار می‌خواد.پس قدم اول برای شروع یک کار خوب، اراده و همت و پشتکار شماست.این وسط شاید، یک سری نکات حکم کاتالیزر رو برای شما داشته باشه:مشورت با آدم های با تجربهلزوما پدر و مادر آدم‌های با تجربه نیستن. مرزها را بشکافید، با دوستان، پدر و مادرهای دوستان‌تان، هم مذهب‌هاتون، مخالف‌هاتون، بی‌دین‌ها، با دین‌ها و هر قشری که تجربه کاری دارند مشورت کنید. شما نمی‌خواید شبیه اونها بشید، می‌خواهید از آنها یاد بگیرید، همین! پس در مشورت کردن مهم اینه که تجربه‌های مفید دیگران را یاد بگیریم نه اینکه تا یک دکتر موفق دیدیدم همه چیز زندگی‌مان (غذا خوردن/تفریح کردن/اعتقادات/پول خرج کردن‌ و ... ) شبیه او بشود، ولی تجربه‌های ارزشمندش را یاد نگیریم.تجربه مثل گنج می‌مونه. می‌تونی هر استفاده‌ای ازش بکنی. سعی کنید گنج‌های دیگران رو بگیرید و بهترین استفاده رو بکنید.مطالعهپر واضحه که بدون مطالعه، اون هم در عصری که اطلاعات از طلا هم با ارزش‌تره، برای پیداکردن یک کار خوب ضروری و مفید می‌باشد. برای راهنمایی من آدیلار رو بهتون پیشنهاد می‌کنم.ساخت رزومهاگر تا الان برای خودتون رزومه نداشتید یا نمی‌دونید چه طور اون رو بسازید، همین الان موارد زیر رو روی یک کاغذ بنویسید و با خودتون نگه دارید:نام:نام خانوادگی:سن:مدرک:مهارت‌ها: برای قسمت مهارت، هر چیزی که بهش افتخار می‌کنید بنویسید. اگر حرفه‌ای باشید و تخصص‌تون رو انتخاب کرده باشید که راحتید ولی اگر نمی‌دونید، حتی اگر چیزهایی که کمی از اون می‌دونید و دوست دارید بیشتر یاد بگیرید رو هم بنویسید. مثلا شنا! شاید بپرسید چه ربطی به کار داره! ربط داره،‌شما که تخصص مورد علاقه‌تون رو نمی‌دونید، از کجا معلوم شاید همین اندک دانشی که در مورد نحوه شنا کردن (حتی تجربی) دارید، به دردتون بخوره. واقعا فکر می‌کنید هیچ مهارتی ندارید؟!به غزایزتون مراجعه کنید. خوب خوردن؟ عالیه پس مهارتی در اغذیه جات دارید!!!! شاید باورتون نشه خیلی‌ها دنبال شما می‌گردن!! چون شما می‌تونید غذاها رو امتحان کنید، مزه‌ها رو تشخیص بدید. اگر روی همین غریزه یه خورده کار کنید کلی تجربه در تشخیص یا حتی درست کردن غذاهای خوشمزه پیدا می‌کنید.باز هم فکر می‌کنید مهارتی ندارید؟!!! دختر هستید یا پسر؟ چقدر در متلک گفتن یا سرکار گذاشتن یا ابراز علاقه و دوستی با جنس مخالف مهارت دارید؟ این یک مهارت روابط عمومی خوب هستش. بنویسید. منتهی مودبانه و به طرز مثبتی که اگر کسی اون رو خوند متوجه بشه شما قصد بی بند و باری ندارید و باور دارید این استعداد خدادادی رو می‌تونید در جهت مثبت استفاده کنید.بازم !!! اگر هیچی ندارید، همین که قدرت خوندن این متن رو به هر شکلی حتی با شنیدن از طرف کسی دیگه دارید،‌ این یعنی شما مهارت درک و فهم رو دارید. خواهش می‌کنم بنویسید. این اولین قدم شما برای شروع یک کار خوب و تخصصی هست.تجربه‌ها:مثل بالا هرچی...علاقه‌مندی‌ها:طبیعتا باید مرتبط با کار باشه ولی می‌تونید از ورزش مورد علاقه‌تون یا چیزای دیگه هم بنویسید...شاید باورتان نشود، وقتی برای مصاحبه به اکثر شرکت‌ها مراجعه می‌کنید، فرمی شامل همین موارد را جلویتان می‌گذارند (منظورم همین علاقه‌مندی‌های ورزشی و ... هست)بنویسید، تا رزومه ننویسید کسی نمی‌دونه شما کی هستید. وقتی نوشتید حداقل خودتون می‌فهمید چی‌ می‌خواید و این رزومه نوشتن رو ادامه بدید تا حرفه‌ای بشید هم در رزومه نوشتن هم در تخصص‌ها و مهارت‌هایی که قبل‌تر نوشته بودید.به دیگران نگاه نکنید ولی ازشون یاد بگیریدخیلی ها وقتی حرف می‌زنند، دقیقا انگار روی عصب‌های مغزی‌تون راه می‌رن. یک کلمه از خودشون نمی‌گن! همش از دیگران مثال می‌زنن. انگار که خودشون هیچی نیستن! بیاین یه قراری با هم بذاریم، بریم جلو آینه،‌ نه چشماتون رو ببندید، اصلا همینجور که نشستید فکر کنید:«هر چیز خوبی که از دیگران سراغ دارید و تحسین‌ می‌کنید، برای خودتون بخواید». این دعا نیست، تمرین رهایی از دیگر پرستی به خودپرستی هستش. البته باید مواظب باشید که از این ور بوم نیوفتید و تعادل رو حفظ کنید. فقط برای اینکه اعتماد به نفس‌تون اگر زیر صفر هست بیاد یه خورده بالای صفر و اون موقع قدم اصلی رو شروع کنید... تلاش

تخلیه ذهن

حمید شریعتی — Mon, 27 Jan 2020 15:33:08 +0330

یک وقتی یک جا (نپرسید کجا که یادم نیست) می خواندم که ذهن را تا می توانید خالی نگه دارید. دنبال یک راه حل برای این کار بودم.راهی که بتوان در سریع ترین حالت ممکن ذهن را تخلیه کرد. در عین حالی که نمی خواهم برگه های بیشمار مرورگر را ببندم و حتی رایانه را خاموش کنم!! و آن در حالت sleep بگذارم و بروم.فقط کافی است یک بار دگیر دستم را روی کلیدهای ctrl+tab بگذارم. کاری یا مطلبی که دیروز یا امروز باید انجام می دادم و فراموش کردم یا به وقت دیگر سپردم در ذهنم بارگذاری می شود.در برنامه نویسی به راحتی می توان این حافظه را تخلیه کرد. ولی برای ذهن کمی تمرین و کسب عادت های جدید می خواهد. مثل این است که در حال کد نویسی برنامه جدیدی در مغزت هستی و هنوز مراحل تست را طی می کند. مطمئنا یک هفته تمرین باعث می شود این روال تا حد قابل قبولی در مغز به صورت خودکار در بیاید.هر چند در وب سایت شخصی ام، قدمگاه جای زیادی برای نوشتن دارم و پیش نویس های زیادی را آنجا انبار کرده ام، ویرگول جای بهتری از نظر تعامل دیدگاه های عمومی می باشد.به نظر بنده یکی از بهترین راه های تخلیه ذهن نوشتن است. البته نه فقط در یک بلاگ، قطعا یک سری کارهای شخصی و برنامه ها بر روی کاغذ باید نگارش شوند. من روش آیزنهاور را انتخاب کردم و هر روز تعداد محدودی کار را یادداشت نموده و به چهار دسته از جهت مهم و فوری بودن تقسیم می نمایم.امیدوارم راهکار بنده برای تخلیه ذهن برای شما نیز مفید بوده باشد.

برون سپاری تولید نرم‌افزار

حمید شریعتی — Wed, 22 May 2019 23:50:03 +0430

شاید شنیده باشید که بیشتر کشورهای غربی از کارمندان ریموت سایر کشورها به ويژه هند استفاده می‌کنند.از آنجا که بستر تولید نرم‌افزار، بستر ارزان و سهل الوصولی در کشور ما به شمار می‌رود شاید بهتر باشد در این بازار داغ بیشتر وقت گذاشت.مثل eposense.com که در این زمینه شاید بتوان گفت جزو پیشروان می‌باشد.مطلبی در این مورد در سایت شخصی‌ام نوشته‌ام که پیشنهاد می‌کنم مطالعه بفرمایید.آیا نرم‌افزار مصداق تولید ملی به حساب می‌آید؟اگر با این رویکرد که تولید نرم‌افزار مخصوصا از طریق برون سپاری کشورهای اروپایی انجام شود به قضیه نگاه کنیم. البته به شرط اینکه بخشی از سود حاصله آن به نفع عموم مصرف شود.نرم افزار حد و مرز جغرافیایی ندارددر حاضر فضاهایی مثل gitlab.com و github.com و ... در حقیقت مرز میان برنامه نویسان را در دنیای مجازی از بین برده‌اند.چنین تعاملی سرعت توسعه را چنان بالا برده است که به سختی می‌توان در همه امور تسلط داشت و شاید آمال یک برنامه نویس fullstack بودن باشد و بس!!آینده تولید نرم افزاردر حال حاضر به طور ملموسی بسیاری از روال‌های برنامه نویسی گذشته کاملا اتوماتیک شده است و پیش‌بینی شده است که در آینده نیاز به کدنویسی از بین برود.بنابراین تولید نرم‌افزار بیشتر شبیه کارگاه مونتاژ دسته‌ کدها کنار هم خواهد بود. پس تکلیف برنامه‌نویسان چه خواهد بود. آیا مانند شغل‌هایی مثل سمساری و تایپ سایت‌های مشابه‌ اینترنتی که جای آنها گرفته‌اند، این شغل هم از بین خواهد رفت؟

همه چی از همه جا = بی‌خبری!

حمید شریعتی — Sat, 18 May 2019 09:37:13 +0430

سال‌هاست با این ریتم زندگیم جلو می‌ره و حتی احساس می‌کنم به پسر کوچولوم هم به ارث رسیده.این رو از نحوه خیره ماندنش به تلویزیون حدس زدم... وقتی یه چیز جذاب (هر چیزی که باشه) توجه‌م رو جلب می‌کنه، از مسیر اصلی خارج شده و فکرم معطوف به اون می‌شه!بحث تمرکز نیست. بحث نگه‌داشتن تمرکزه... خیلی سریع و خوب می‌تونم به هر چیزی و از هر جایی تمرکز کنم ولی اینکه انگیزه و صبر کافی برای ادامه داشته باشم برام تبدیل به یک معضل شده!قبلا تو وبسایتم می‌نوشتم و هنوز هم می‌نویسم. اما یه جاهایی که آدم به دیده شدن نیاز داره مجبوره به جاهای عمومی‌تر مثل پرشین بلاگ و ویرگول و ... رو بیاره. البته انصافا محیط خوبی هم برای نوشتن فراهم کردن.همین نوشتن بهم کمک می‌کرد تو مسیر انتخاب شده بمونم.جلوتر که رفتم دیدم انگشتام داره درد می گیره! چقدر بنویسم! به خودم توپیدم که بیا یه کم از اون بالاخونه استفاده کن، نده اجاره به این قلم و کاغذ...اما بلد نبود. نمی‌دونستم چه‌طور دسته‌بندی کنم که یادم بمونه. هر بار که قصد چنین کاری می‌گرفتم اونقدر حجم اطلاعات می‌رفت بالا که می‌زدم به بی‌خیالی... کاغذ و سررسید هم نصفه کاره می‌موند...یه زمانی از google calendar استفاده می‌کردم که اون هم به خاطر در به داغون شدن موبایلم، لغو شد.به یاد حرف یکی از روسا افتادم: «هر چی بلدی همون رو انجام بده، مطمئن باش کار درست رو انجام دادی». واقعا هم درستش همین بود. ما آدما تو زندگی با محدودیت‌های زیادی روبرو هستیم. به خیلی از کارها نمی‌رسیم. به خیلی‌ها هم می‌رسیم. اما این حرف خودش یه جور بی خیالی بود! مثبت اندیشی ناقصی به نظر می اومد چرا که بعد از چند وقت به خودت میومدی و می‌دیدی به هیچ کارت کامل نرسیدی و دور و برت پر از کارهای نصفه اس!خدا رو شکر یه کتاب خوب پیدا کردم که چند وقتی هم داشت تو کتابخونه‌م خاک می‌خورد: ۱۸ دقیقه.با کلی ذوقه و شوق خوندمش و کلی ازش یاد گرفتم. پیشنهاد می‌کنم اگر شما هم مشکل من رو دارید حتما بخونیدش.

لینوکس و دیگر هیچ ...

حمید شریعتی — Sun, 05 May 2019 12:33:43 +0430

چند وقتی است قصد برگزاری یک وبینار در مورد لینوکس دارم. متاسفانه با استقبال زیادی روبرو نبودم.شاید یکی از علت‌ها عدم تبلیغ و اطلاع رسانی باشه.هر چند زیاد اهل تبلیغ و بزرگ کردن کارهام نیستم، اما مثل اینکه مجبورم این کار رو بکنم.به این کار به عنوان یک کمک دو طرفه یا تجارت برد برد هم می‌شه نگاه کرد.من در اینجا لینک ثبت نام در وبینار لینوکس و دیگر هیچ ... را می‌گذارم و شما هم در عوض مطالب یا درخواست‌های دیگر‌تان را در پاسخ یا نوشته‌های دیگه قرار می‌دید و همین روال یک فرایند افزایش seo و کم کم تبلیغ برای یکدیگر را تشکیل می‌دهد.اتفاقا باطن خیلی زیبایی دارد. برعکس ظاهرش که به ظن بعضی‌ها مثل بنده، شکل خوبی ندارد، باعث می‌شود انسان‌ها با توجه به نیازشان به یکدیگر کمک کنند.درست مانند لینوکس. خیلی وقت‌ها در لینوکس از نرم افزارهایی استفاده می‌نمایید که اصلا از سازنده آنها اطلاع ندارید. سازنده نرم‌افزار هم بابت ساخت آن هیچ هزینه‌ای دریافت ننموده است. ولی هر دو طرف سود می‌برند. سازنده نرم‌افزار بدین سان یک برنامه نویس متن باز شناخته شده و رزومه‌ای برای خودش جمع می‌نماید و باعث رشد کاری و کسب درآمد بالاترش می‌شود. استفاده کننده از آن نیز نیازهای خود را برطرف می‌نماید.قبول دارم در این بین یک سری نرم‌افزارها حالت تجاری‌شان فوق‌العاده است و بدون آنها کار خیلی سخت‌تر خواهد شد. اما باید قبول داشت که از بستر همین متن باز بودن به آنجا رسیده‌اند و این بستر باید همیشه وجود داشته باشد.البته یک سری از کسانی که لینوکس کار می‌کنند نه تولیدکننده نرم‌افزار هستند و نه استفاده کننده جدی از آنها! ایشان در آموزش مهارت خاصی دارند و ترجیح می‌دهند این علم را به دیگران منتقل کنند. این روش در موضوعات دیگر نیز وجود دارد. به طور مثال شاید خیلی‌ها با بستر ماشین مجازی برای توسعه لاراول آشنا نباشند. من نه سازنده مجازی‌ساز virtual box هستم و نه استفاده کننده جدی از آن ولی توانستم یک استفاده مفید از آن را به عنوان آموزش دهم.از تمام کسانی که علاقه دارند به دنیای لینوکس وارد شوند دعوت می‌کنم در این دوره ثبت نام کنند.

nginx

حمید شریعتی — Sat, 27 Apr 2019 10:59:30 +0430

چند وقتی است روی پروژه آدیلار با دوستانم در حال کار هستیم.آدیلار یک اتوماسیون فرایند استخدام است. البته موضوع آدیلار نیست بلکه قصد به اشتراک گذاشتن یک نکته از تنظیمات nginx رو دارم که هر چند پیش پا افتاده است، ولی بی‌توجهی به آن ممکن است باعث ضرر و زیان شود.در تنظیمات nginx شما می‌توانید حالت آدرس اصلی یک سایت را مشخص کنید و باقی آدرس ها به آن ارجاع داده شوند. مثلا هرگاه کاربر آدرس https://www.adilar.com را وارد نمود آدرس به https://adilar.com تغییر داده شود. حذف www در اینجا شاید برای کاربران DirectAdmin و Cpanel ناآشنا باشد ولی برای کسانی که از هیچ پنلی استفاده نمی‌کنند، رعایت این نکته ضروری است.برای رسیدن به این مقصود در تنظیمات nginx مربوط به سایت باید تنظیمات زیر وارد شود:server { server_name www.adilar.com; return 301 $scheme://adilar.com$request_uri;}این قسمت باعث می‌شود هرگاه درخواست با www شروع شد به صورت دائمی به آدرس بدون www آن ارجاع داده شود.اما در آدیلار برای هر شرکتی یک صفحه در نظر گرفته‌ایم که به انتخاب آنها آدرس‌دهی شده و به صورت subdomain نمایش داده می‌شود. مثلا شرکت جابیار دارای صفحه شخصی جابیار در آدیلار می‌باشد. بنابراین www هم به عنوان یک subdomain شناخته خواهد شد!اینجا راه حل به صورت برنامه نویسی حل شد! قطعا با redirect هم باید حل می‌شد منتهی از آنجا که ما از آروان به عنوان DNS بر بستر ابری استفاده می‌کنیم و نیز همه subdomainها به عنوان صفحه شرکت‌ها شناخته می‌شوند چاره‌ای جز برنامه‌نویسی نداشتیم. اگر شما خواننده گرامی در این مبحث تخصص دارید و راه حل بهتری سراغ داشتید ممنون می‌شم در نظرات راهنمایی کنید.همچنین ممنون می‌شم تمام آدرس‌های زیر رو یک بار کلیک کنید و اگر صفحه‌ای به جز https://adilar.com برایتان به نمایش درآمد در نظرات قید بفرمایید:https://adilar.comhttps://www.adilar.comhttp://adilar.comhttp://www.adilar.comhttps://adilar.irhttp://adilar.irhttp://www.adilar.irhttps://www.adilar.ir

اربعینی شدم...

حمید شریعتی — Tue, 23 Oct 2018 11:39:35 +0330

امسال اگر خدا بخواد اربعین در کربلا خواهم بود...بیشتر از کربلا پیاده روی اربعین برام مهمه... اینکه باشم و در این بودن بفهمم چه چیزی هست که هنوز جذابه و کهنگی نداره...بین تمام چیزهایی که آدم‌ها باهاش سر و کار دارند و محض تنوع تغییر می‌دن یه حس هست که هیچ چیزی جاش رو نمی‌گیره و اون حس عاشقیه.حتی هر چی کهنه‌تر می‌شه عزیزتر می‌شه. تنوع در عاشقی شکل دیگه‌ای به خودش می‌گیره... تنوع راه‌های مختلف رسیدن به عشق و ابراز عاشقی معنا پیدا می‌کنه.ضمیر ناخودآگاه این حس رو قبول می‌کنه و بهش پر و بال می‌ده. انگاری تمام عشق‌های دنیا هم به اینجا ختم می‌شه وقتی از زن و بچه می‌زنی و میای تو این راه قدم می‌ذاری... ولی من نائب یک نفر دیگه‌ام...کسی که هنوز بعد از دو ماه از تصادف، در بیهوشی به سر می‌بره و امیدوارم در کربلا به نیابت شفاش رو بگیرم.