<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های هومر</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@homer</link>
        <description>این حساب رسمی استارت‌آپ هومر در ویرگول است. هومر مجموعه سرویس‌هایی ویژه مدیریت مجتمع‌های مسکونی است. از طریق وب‌سایت هومر می‌توانید اطلاعات بیشتری کسب کنید: www.e-homer.com</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-07 23:28:23</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/22152/avatar/RJvmHT.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>هومر</title>
            <link>https://virgool.io/@homer</link>
        </image>

                    <item>
                <title>شش ویژگی مهم یک محله خوب</title>
                <link>https://virgool.io/@homer/%D8%B4%D8%B4-%D9%88%DB%8C%DA%98%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D9%87%D9%85-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A8-i3qnjasud5e7</link>
                <description>محله خوب چه ویژگی‌هایی دارد. محله خوب چه ویژگی‌هایی دارد؟ چه چیزی باعث می‌شود بعضی از محله‌ها را دوست داشته باشیم و بعضی را نه؟ و چرا به نظر می‌رسد که ساکنین بعضی محله‌ها در محله‌شان پاگیر می‌شوند و هر چه خانه عوض می‌کنند، باز هم در همان محله می‌مانند؟ این‌ها سوال‌هایی است که پاسخشان، از یک طرف، به مدیران شهری برای ساختن محله‌هایی بهتر کمک می‌کند و، از طرف دیگر، به هر کسی که می‌خواهد خانه‌ای انتخاب کند معیارهای روشن‌تری برای پیدا کردن یک محله دوست‌داشتنی می‌دهد. در این مقاله، که از وب‌سایت ApartmentGuide.com انتخاب شده است، به شش ویژگی مهم یک محله خوب می‌پردازیم.این مقاله از وبلاگ هومر در ویرگول بازنشر می‌شود.خوبی یک محله فقط به موقعیت جغرافیایی خوبش نیست.بهترین جاها برای زندگی از جهت‌های مختلف راحت و جذاب هستند – جهت‌هایی که بعضی‌هایشان شاید به فکرتان هم نرسد.این‌جا نظر ما را راجع به شش معیاری می‌خوانید که همگی یک عامل تحسین‌برانگیز به محله اضافه می‌کنند؛ خصلت‌هایی که می‌توانند یک محله را به جایی عالی برای زندگی تبدیل کنند.فرهنگ و تفریحوقت‌هایی که فامیل یا دوستانتان از شهری دیگر به دیدنتان می‌آیند آن‌ها را کجا می‌برید؟ برای این که متوجه اهمیت گزینه‌های فرهنگی و تفریحی در یک محله خوب شوید، به جاهایی فکر کنید که هم خودتان به تنهایی از آن‌ها لذت می‌برید و هم دوست دارید با دیگران در آن‌ها شریک باشید. ساده بگوییم، بهترین محله‌ها آن‌هایی هستند که فعالیت برای سرگرم شدن زیاد تویشان پیدا می‌شود – مثلا لذت بردن از رستوران‌های خوب و جدید، سر زدن به موزه، رفتن به کنسرت یا تئاتر، چیزی خوردن، یا حتی پیاده‌روی درست و حسابی. بهترین و باحال‌ترین محله‌ها آن‌هایی هستند که همیشه کلی گزینه در اختیارتان می‌گذارند و به همین خاطر زندگی در آن‌ها همیشه جذاب است.هومر مجموعه سرویس‌هایی ویژه مدیریت مجتمع‌های مسکونی است که، با امکاناتی مثل هوشمندسازی پارکینگ، ثبت و کنترل ورود و خروج خودرو، امکان پرداخت شارژ ساختمان از طریق گوشی و ایجاد امکان مشارکت ساکنان در مدیریت مجتمع، تلاش می‌کند تا تجربه زندگی آپارتمانی را ارتقاع دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و بازدید ازسایت هومر روی این کلمه کلیک کنید.جا برای دورهمی‌های اجتماعیمحله‌های خوب آینه آدم‌هایی هستند که در آن‌ها زندگی می‌کنند، و به همین خاطر هم هست که روابط اجتماعی یکی از شاخص‌های مهم محله‌های خوب است. این جور جاها به همسایه‌ها فرصت می‌دهند در مکان‌های عمومی با هم آشنا شوند. این فرصت‌ها را می‌شود با پیاده‌روهایی که واقعا بشود تویشان قدم زد، نیمکت‌های گوشه و کنار خیابان، رستوران‌های فضای باز و باقی جاهایی که مردم بتوانند دور هم جمع شوند ایجاد کرد.جذابیت بصریبه عقیده انجمن برنامه‌ریزی آمریکا (APA)، سازمانی غیرانتفاعی که به منظور افزایش کیفیت محلات تلاش می‌کند، جذابیت بصری یکی از معیارهای مهم یک محله خوب است. بر اساس استانداردهای APA، محله خوب محله‌ای است که طراحی و معماری جذابی، مثل خانه‌های قدیمی حفظ و مرمت شده یا مجسمه‌هایی از آثار هنرمندان محله، داشته باشد.محله‌های خوب آرام‌بخش و خوشایند هستند. ویترین مغازه‌هایشان کنجکاوی‌برانگیز است، خیابان‌هایشان تمیز است و نورپردازی خوبی دارد، و درخت و سبزه‌های مجذوب‌کننده‌ای دارد. جذابیت بصری‌ای که این خصیصه‌ها ایجاد می‌کنند مهم است، زیرا مردم را ترغیب می‌کند که در فضای محله گردش کنند، و دوباره و چند باره هم به آن برگردند.امکانات رفاهی مناسبشاید شما صاحب زیباترین خانه‌ای که می‌شود فکرش را هم کرد باشید، اما اگر خانه‌تان نزدیک امکانات رفاهی و خدماتی‌ای که به آن‌ها نیاز دارید نباشد، خیلی زود حس خواهید کرد که یک جای کار می‌لنگد. به همین خاطر است که پروژه فضاهای عمومی(PPS)، که یک سازمان غیرانتفاعی است، «قدرت 10» را بزرگ‌ترین ویژگی محله‌های خوب حساب می‌کند. قدرت 10 به ده تا از مهم‌ترین جاهایی اشاره می‌کند که تمام ساکنان یک محله به آن‌ها نیاز دارند: جاهایی مثل یک سوپرمارکت دم دست، پارک پیاده‌روی، یا یک جای درست و حسابی برای ته‌بندی کردن. این‌ها همان جاهایی هستند که خود شما بعد از یک مدت بهشان خواهید گفت مهم‌ترین، به‌درد‌بخورترین و باحال‌ترین جاهای محله!وبلاگ هومر مطالب و مقالاتی مرتبط با زندگی شهری و آپارتمانی را نشر می‌دهد. وبلاگ هومر را می‌توانید از این‌جا ببینید.دسترسییکی دیگر از ویژگی‌های محله‌های خوب این است راحت می‌شود به آن‌ها وارد یا ازشان خارج شد و شبکه‌ای از خیابان‌های منظم و روش‌های مختلف حمل و نقل به ساکنین و مهمان‌هایشان ارائه می‌کنند. محله‌های خوب جاهایی هستند که هم می‌شود تویشان پیاده‌روی کرد، هم پدال زد و هم ماشین راند و چرخیدن تویشان راحت است.هویت به‌یادماندنیتمامی معیارهای محله‌های خوب در «هویت به‌یادماندنی» آن خلاصه می‌شوند: روح یک محله، که باعث می‌شود بین نواحی اطرافش در شهر شاخص باشد. هویت به‌یادماندنی است که باعث می‌شود حس غرور و افتخار به یک محله پرورش بیابد. ساکنان چنین محله‌ای همیشه داستان‌هایی از زندگی در آن محله دارند که برایتان تعریف کنند.این مقاله در وب‌سایت apartmentguide.com منتشر شده است.</description>
                <category>هومر</category>
                <author>هومر</author>
                <pubDate>Tue, 18 Dec 2018 12:21:15 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>10 راز پشت پردۀ شیشه‌شوهای حرفه‌ای</title>
                <link>https://virgool.io/@homer/10-behind-the-scenes-secrets-of-professional-window-cleaners-q647vzkgepwy</link>
                <description>شیشه‌شویی حرفه‌ای ساختمان‌ها و برج‌های بلند کاری حرفه‌ای و دشوار است.با طناب از برج‌های بلند آویزان می‌شوند، تاب می‌خورند و روی پنجره‌ها راه می‌روند. این‌ها نه قهرمانان فیلم‌های هالیوودی و کتاب‌های کمیک، که شیشه‌شوهای حرفه‌ای هستند؛ شغلی خطرناک و دشوار که قطعا کار هر کسی نیست. اما این حرفه مدرن و شهری، وجوه جالبی هم دارد که شاید به ذهنمان نرسیده باشد. در این مقاله، برخی از وجوه جالب شغل شیشه‌شویی را با هم مرور می‌کنیم.این مقاله از وبلاگ هومر در ویرگول بازنشر می‌شود. حتماً همۀ شما تا به حال ساختمان‌ها و مجتمع‌های بلندمرتبه با معماری بسیار زیبا را، که به علت داشتن شیشه‌هایی کثیف نمای دلنشین و جذابی ندارند، دیده‌اید. شیشه‌شو های حرفه‌ای کسانی هستند که کارشان تمیز کردن شیشه‌های این گونه ساختمان‌هاست. از آن‌جائی که این افراد اغلب در شرایط سخت و دشوار (محیط بیرون و در ارتفاع زیاد، روی نردبان، داربست یا سطوح معلق) کار می‌کنند، شغلی خطرناک‌تر از اکثر مردم دارند؛ اما شغل شیشه‌شویی خوبی‌هایی هم دارد. در این‌جا تعدادی از اسرار این شغل ترسناک، و گاه هیجان‌انگیز، را بررسی می‌کنیم.1- «باد» دشمن شماره یک آن‌هاست.خطرناک‌ترین دشمن برای شیشه‌شو‌ها «باد» است. در مصاحبه‌ای که در نشریۀ نیویورک تایمز با شیشه‌شویی به نام اندرو هورتون انجام شده است، او گفته است سکوهای معلق و باد ترکیب بسیار بدی هستند. «ما باید در شرایطی که سرعت وزش باد حتی بیشتر از 30 کیلومتر در ساعت است نیز بر روی سکوی معلق برویم. این در حالی است که حتی سرعت 20 کیلومتر در ساعت باد نیز برای این کار بسیار خطرناک است.»2. آزادی کار در محیط بیرون بسیار لذت‌بخش است…شرایط کاری شیشه‌شوها به وضوح با پشت‌میز‌نشین‌ها متفاوت است. معلق بودن در ارتفاع بالا در جایی که به جز صدای باد صدای دیگری نیست، خلوت و آرامشی را به دور از بقیۀ مردم در محیط بیرون برای شیشه‌شوها فراهم می‌آورد.3. …اما باز ترس بخش بزرگی از این شغل است.برخلاف حس آرامشی که برخی از شیشه‌شوها در هنگام این کار به آن دست پیدا می‌کنند، ترس بخش جدایی‌ناپذیری از این شغل است. در مصاحبه‌ای در نشریۀ واشنگتن پست، شیشه‌شویی به نام هرناندو ملندز میزان خطر شغل خود را این گونه بیان می‌کند: «اگر در حین انجام این کار نترسید، بسیار محتمل است که اشتباهی از شما سر بزند (که قطعاً اشتباه کوچکی نخواهد بود).»در ماه نوامبر سال 2014، دو شیشه‌شو به نام‌های خوان لیزاما و خوان لوپز در طبقۀ 68 ساختمان تجارت جهانی مشغول به کار بودند که ناگهان یکی از کابل‌ها شُل شد و ناگهان سکوی معلق آن‌ها از حالت افقی به حالت تقریباً عمودی در آمد. آن دو با حضور نیروهای امدادی و آتش‌نشانی پس از بیشتر از یک ساعت نجات یافتند.هومر مجموعه سرویس‌هایی ویژه مدیریت مجتمع‌های مسکونی است که، با امکاناتی مثل هوشمندسازی پارکینگ، ثبت و کنترل ورود و خروج خودرو، امکان پرداخت شارژ ساختمان از طریق گوشی و ایجاد امکان مشارکت ساکنان در مدیریت مجتمع، تلاش می‌کند تا تجربه زندگی آپارتمانی را ارتقاع دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و بازدید ازسایت هومر روی این کلمه کلیک کنید. 4. آن‌ها گاه چیزهای عجیبی را از پنجره‌ها دیده‌اند.شیشه‌شوها دسترسی غیرمعمولی به محیط خصوصی ساکنین ساختمان‌های بلندمرتبه دارند، در نتیجه از این لحاظ نیز باید احتیاط کنند. میچ ژاکوبسون، یکی از صاحبین شرکت شیشه‌شویی سیاتل به مجلۀ Mental Floss گفته است که او و کارکنانش انواع و اقسام چیزهای عجیب و غریب را از طریق پنجره‌ها دیده‌اند. «عجیب‌ترین چیز یک قایق بادی کاملاً باد شده بود که در کمددیواری اصلی خانه‌ای قرار داشت. آن‌ها عملاً جایی برای چیز دیگری در خانه نداشتند!»5. با وجود خطرات احتمالی، حادثۀ جانی به ندرت اتفاق می‌افتد.از آن‌جائی که شیشه‌‌شوها به مقولۀ ایمنی بسیار جدی نگاه می‌کنند، در هر نوبت کار وسایل و تجهیزات خود را به لحاظ نکات ایمنی بررسی می‌کنند. بر اساس آمار منتشر شده در انجمن بین‌المللی شیشه‌شوها در بین سال‌های 2010 تا 2014، تنها یک شیشه‌شو در هر سال در حین کار کشته شده است. این آمار نسبت به سال 1932، که به طور میانگین از بین هر 200 نفر شیشه‌شو در شهر نیویورک سالیانه 1 نفر کشته می‌شده است، بهبود قابل توجهی داشته است.6. «منظره» یکی از وجوه لذت‌بخش این شغل است.یکی از اصلی‌ترین جذابیت‌های این شغل امکان مشاهدۀ مناظر بسیار زیبا و باورنکردنی است. هورتون می‌گوید: «منظره از بالای ساختمان تجارت جهانی قدیمی بسیار شگفت‌انگیز بود. به خصوص اول صبح، آن هم تنهایی و قبل از آمدن توریست‌ها به پشت‌بام ساختمان بسیار شرایط ویژه‌ای بود.»7. آن‌ها بیش از آن چه که فکر کنید مهارت دارند.طبق نظر کریس تروخیو، یکی از کارکنان شرکت Carr، شیشه‌شویی تلفیقی از هنر و مهارت‌های صخره‌نوردی است. «بزرگترین تصور اشتباه مردم در رابطه با شغل ما این است که فکر می‌کنند شیشه‌شویی کار بسیار ساده‌ای است و این صنعت پر از کارکنان نابلد است.»در کشور آمریکا سازمان‌های بسیاری امور آموزش و اعطای گواهی به شیشه‌‌شوها را بر عهده دارند، مانند انجمن بین‌المللی شیشه‌‌شوها «IWCA»، اتحادیه تجاری دسترسی با طناب صنعتی «IRATA» و مؤسسۀ ملی ایمنی و سلامت شغلی «NIOSH».8. آن‌ها پائین را نگاه نمی‌کنند؛ اما نه به علت ترس از ارتفاع.هنگامی که شیشه‌شوها در حال کار در ارتفاع بسیار بالا قرار دارند، پائین را نگاه نمی‌کنند، اما نه به خاطر این که از ارتفاع زیاد می‌ترسند؛ به این علت که وقت نگاه کردن به پائین و تماشای عابرین پیاده را ندارند. هورتون توضیح می‌دهد: «سکوی معلق دفتر کار من است. مانند تمام شغل‌ها، من هم مشغول کار خود هستم، و نگاه کردن به پائین و دیدن مردم تنها باعث کم شدن سرعت کارم می‌شود.»وبلاگ هومر مطالب و مقالاتی مرتبط با زندگی شهری و آپارتمانی را نشر می‌دهد. وبلاگ هومر را می‌توانید ازاین‌جا ببینید. 9. برخی از آن‌ها در هنگام کار به موسیقی و رادیو گوش می‌کنند.شیشه‌شوهایی که در ارتفاع بسیار زیاد کار می‌کنند باید کاملاً روی کار خود متمرکز باشند؛ بنابراین استفاده از هدفون و رادیو برای آن‌ها ممنوع است. هورتون می‌گوید: «به دلایل ایمنی ما اجازه نداریم از هدفون استفاده کرده و موسیقی گوش کنیم، به همین علت تنها به آهنگ‌های درون ذهن خود گوش می‌دهیم. اما شیشه‌شوهایی که در ساختمان‌های کوتاه‌تر کار می‌کنند می‌توانند با استفاده از هدفون به موسیقی و یا رادیو گوش دهند.»10. آن‌ها برای گرفتن عنوان سریع‌ترین شیشه‌شو رقابت می‌کنند.مسابقۀ سرعت شیشه‌شویی هر ساله توسط انجمن بین‌المللی شیشه‌شوها برگزار می‌شود. در این مسابقه، رقابت‌کنندگان باید 3 شیشه، که هر کدام 1 مترمربع مساحت دارد، را در کمترین زمان ممکن پاک کنند. در آخرین رقابت در سال 2017 ایوان پلینادیوس هر 3 شیشه را تنها در 12.45 ثانیه پاک کرده است.این نوشته از مطلب مجلۀ mental floss اقتباس شده است.</description>
                <category>هومر</category>
                <author>هومر</author>
                <pubDate>Wed, 28 Nov 2018 10:24:19 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کنترل جمعیت گربه‌های محلی – قسمت دوم</title>
                <link>https://virgool.io/@homer/a-closer-look-at-community-cats-2-b0t8eahfu0yl</link>
                <description>راه حل انسانی‌ای برای کنترل جمعیت گربه‌های محلی وجود دارد؟در قسمت اول این مقاله، که توسط «انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا» منتشر شده، به تعریف و بررسی گربه‌های محلی و نکاتی در مقابله با افزایش بی‌رویه جمعیت آن‌ها پرداختیم. همچنین روش به‌دام‌اندازی-عقیم‌سازی-آزادسازی، یا TNR، به عنوان روش انسانی و مثمر ثمر برای کنترل جمعیت این حیوانات معرفی شد. در قسمت دوم این مقاله، به نکات دیگری در این باره خواهیم پرداخت.این مقاله از وبلاگ هومر در ویرگول بازنشر می‌شود.قسمت دوم —نکته‌های اولیه برای استفاده از روش TNRبرای شروع، در کلاس‌های آموزشی شرکت کنید یا راهنمای TNR را از سایت انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا دانلود کنید.چند نکته دیگر:در صورت امکان، گربه‌ها را در هوای معتدل و خشک به دام بیندازید.پیش از به‌دام‌اندازی، دست کم 36 ساعت به گربه‌ها غذا ندهید تا گرسنه باشند و راحت وارد تله شوند.اگر در منطقه‌ای تله می‌گذارید که گربه‌های خانگی رفت و آمد دارند، لطفا به همسایگانتان اطلاع دهید.ماهی تُنی که انسان‌ها می‌خورند، ماهی ماکِرِل، ساردین و سالمون طعمه‌های خوبی هستند. از غذای گربه بسته‌بندی‌شده استفاده نکنید. غذا را درون تله، پشت صفحه رهاشونده، بگذارید، طوری که مطمئن باشید گربه موقع غذا خوردن روی آن پا خواهد گذاشت.بعد از به دام افتادن گربه، برای اخته‌‌سازی یا عقیم‌سازی فورا آن را پیش دام‌پزشک ببرید.برای کاهش اضطراب، یک پارچه یا حوله روی تله بکشید که گربه درون آن حس امنیت کند.بخواهید که گربه را گوش‌بری کنند – نوک یکی از گوش‌هایش را موقع عمل ببرند – تا امدادگران بعدی هم بتوانند تشخیصش دهند. این کار کاملا بی‌خطر و بدون درد است.گوش‌بری چیست و چرا مهم است؟گوش‌بری روش جاافتاده علامت‌گذاری گربه‌های محلی‌ای است که عقیم یا اخته شده‌اند. علاوه بر این، معمولا معنی دیگری هم دارد و آن این است که گربه عضو یک کولونی است و متولی دارد. گوش‌بری روش انسانی و ایمن بریدن 5 میلی‌متر از نوک گوش چپ گربه حین عمل جراحی است. این کار توسط دام‌پزشک متخصص، و معمولا حین عمل اخته‌سازی/عقیم‌سازی انجام می‌شود و به ندرت نیاز به مراقبت‌های بعد از عمل دارد. گوش‌بری باعث می‌شود گربه‌ای که از پیش اخته یا عقیم شده اضطراب دوباره به تله افتادن را نداشته باشد و جلوی عمل جراحی نالازم را هم می‌گیرد.هومر مجموعه سرویس‌هایی ویژه مدیریت مجتمع‌های مسکونی است که، با امکاناتی مثل هوشمندسازی پارکینگ، ثبت و کنترل ورود و خروج خودرو، امکان پرداخت شارژ ساختمان از طریق گوشی و ایجاد امکان مشارکت ساکنان در مدیریت مجتمع، تلاش می‌کند تا تجربه زندگی آپارتمانی را ارتقاع دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و بازدید ازسایت هومر روی این کلمه کلیک کنید.چه طور با همسایه‌های بدقلق کنار بیاییم؟کلید کمک به گربه‌ها، برای این که همسایه‌های خوبی برای همسایه‌های شما باشند، مهربانی و صبر است. ببینید چه چیزِ گربه‌ها آزارشان می‌دهد و در مورد آن موضوعات خاص با آن‌ها کار کنید. بهشان بگویید که TNR راه حلی است که هم به گربه‌ها و هم به انسان‌ها کمک می‌کند.نکته‌هایی که در برخورد با همسایه‌های بدقلق باید در نظر داشته باشید:با کسانی که در نزدیکی کولونی گربه‌های محلی زندگی می‌کنند روابط دوستانه برقرار کنید.اطلاعات را با برخوردی حرفه‌ای و منطقی ارائه کنید و به شکایت‌های هر کسی صبورانه گوش دهید. همیشه مَنشی سازنده و با هدف پیدا کردن راه حل داشته باشید.سیاست‌مدار باشید و توضیح دهید که گربه‌ها خیلی وقت است که در این محل زندگی کرده‌اند و حالا عقیم شده‌اند یا خواهند شد، که باعث خواهد شد رفتار آزارنده آن‌ها کم شود.توضیح دهید که اگر کولونی فعلی را هم از بین ببریم، گربه‌های جدیدی باز هم مشکل ایجاد خواهند کرد.اسپری، آب‌پاش‌های حساس به حرکت و حیوان‌دورکن‌های فراصوت، در کنار TNR و مدیریت مستمر، می‌تواند به شما و همسایگانتان کمک کند که با گربه‌های محله هم‌زیستی داشته باشید. فقط حواستان باشد که محصولی که انتخاب می‌کنید برای حیوانات مسموم‌کننده نباشد.آیا پناه‌گاه‌های حیوانات گربه‌های محلی را می‌پذیرند؟گربه‌های محلی قابل اهلی کردن نیستند و پناه‌گاه‌ها به ندرت آن‌ها را می‌پذیرند. در واقع، اغلب گربه‌های محلی رفتاری وحشی، خجالتی یا ترسو دارند، و پیش‌بینی این که آیا هرگز خواهند توانستند به زندگی در محیط بسته خو کنند غیرممکن است. هر چند که ظاهر گربه‌های محلی ممکن است دقیقا شبیه به گربه‌های خانگی باشد، اما گربه‌های محلی با دوری گزیدن از تماس مستقیم با انسان است که زنده می‌مانند. گربه‌های محلی، اگر درست مراقبت شوند، از زندگی در فضای خارج و در قلمرو خودشان خوشحال‌تر خواهند بود.بعضی از گربه‌های نیمه‌محلی در واقع گربه‌های ولگردی هستند که رفتار خجولانه اکثر گربه‌های محلی را ندارند. گاهی، این گربه‌ها هم در فضای آزاد به دنیا آمده‌اند، اما به دلیل نامشخصی کمتر از اکثر گربه‌ها از انسان می‌ترسند. بسیاری از گربه‌های نیمه‌محلی آگاهی کافی برای این که سر خود زنده بمانند را ندارند، و معمولا هم توسط کولونی‌های جا افتاده پس زده می‌شوند. بعضی از این گربه‌ها را می‌توان اجتماعی کرد، هر چند این موضوع به میزان اعتمادشان به انسان ارتباط دارد. خیلی مهم است که، به خصوص، مراقب گربه‌هایی باشید که به نظر می‌رسد بین رفتار دوستانه با انسان‌ها و زندگی محلی‌شان در رفت و آمدند. جلب اعتماد دوباره آن‌ها به مردم ممکن است کار بسیار دشواری باشد و باعث شود که اهلی کردنشان کار سختی باشد.وبلاگ هومر مطالب و مقالاتی مرتبط با زندگی شهری و آپارتمانی را نشر می‌دهد. وبلاگ هومر را می‌توانید از این‌جاببینید.روش‌های بی‌اثر در مدیریت جمعیت گربه‌های محلیقلع و قمع: از بین بردن عمدی و روشمند یک کولونی گربه‌های محلی، از هر روشی که باشد، تقریبا همیشه باعث ایجاد «اثر خلایی» می‌شود – یا گربه‌های جدید به منطقه تخلیه شده هجوم می‌آورند تا از منابع غذایی‌ای که ساکنین اصلی‌اش از آن‌ها استفاده می‌کردند بهره‌مند شوند، یا آن‌هایی که جان به در برده‌اند زاد و ولد می‌کنند و نسل‌های بعدی‌شان از خطرات آگاه‌ترند. به بیان ساده، قلع و قمع تنها یک راه حل موقت است که بیهوده زندگی حیوانات را فدا می‌کند و نتیجه مثبت یا مثمر ثمری هم ندارد.کوچاندن: خیلی از محله‌ها کولونی‌های گربه‌های محلی را جمع کرده‌اند تا یا قتل عامشان کنند و یا به منطقه‌ای دیگر بکوچانند. این کار بی‌فایده است، چون گربه‌های محلی بسیار به قلمروشان وابسته هستند: آن‌ها هم منابع غذایی محله و جاهایی که می‌توان به عنوان مسکن از آن‌ها استفاده کرد را می‌شناسند، هم حیات وحش محلی و گربه‌های دیگر منطقه و تهدیداتی که امنیتشان را به خطر می‌اندازد. حتی وقتی تمام گربه‌های یک محله هم حذف می‌شوند، که کار سختی هم هست، سر و کله گربه‌های جدید پیدا می‌شود و فورا در آن‌جا اطراق می‌کنند.کوچاندن تنها وقتی ممکن است گزینه باشد که نگه داشتن گربه‌ها در محلی که در آن زندگی می‌کنند تهدیدی برای جانشان به حساب بیاید، مثل محدوده‌هایی که بناست تخریب شوند و فضای مجاوری هم نیست که بتوان آن‌ها را به آن سمت سوق داد، یا اگر که جان گربه‌ها، در صورت باقی ماندن در محل فعلی، در معرض خطر جدی باشد.— پایان قسمت دوم، پایان مقالهقسمت اول این مقاله را در وبلاگ هومر بخوانید.این مقاله در وب‌سایت انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا منتشر شده است.</description>
                <category>هومر</category>
                <author>هومر</author>
                <pubDate>Mon, 26 Nov 2018 11:48:10 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>کنترل جمعیت گربه‌های محلی – قسمت اول</title>
                <link>https://virgool.io/@homer/a-closer-look-at-community-cats-1-fbqgg3zrq70y</link>
                <description>تعداد زیاد گربه‌ها برای خیلی از محله‌ها دردسر است. اما با این گربه‌ها چه باید کرد؟ افزایش جمعیت گربه‌ها، در محله‌ها و مجتمع‌های مسکونی بزرگ، یکی از مشکلات شایع و مهمی است که بسیاری از مراکز جمعیتی شهری با آن رو به رو هستند. این موجودات زیبا، کم کم تبدیل به دردسرهایی دائمی می‌شوند که سر و صدا و کثیف‌کاری‌های گاه و بی‌گاهشان کفر بعضی از ساکنین را در می‌آورد. اما راه حل چیست؟ در این مقاله، که در اصل با عنوان «نگاهی نزدیک‌تر به گربه‌های محلی» منتشر شده، انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا به بررسی روش‌های علمی و انسانی کنترل جمعیت گربه‌ها پرداخته است. این مقاله در دو قسمت منتشر می‌شود.این مقاله از وبلاگ هومر در ویرگول بازنشر می‌شود.قسمت اول —تصورات غلط رایج و راه چارهبا وجود این که تخمین زده می‌شود تعداد گربه‌های محلی در ایالات متحده به ده‌ها میلیون برسد، متاسفانه هنوز هم بسیاری از محلات برای کنترل جمعیت آن‌ها از روش‌های منسوخ و بی‌نتیجه استفاده می‌کنند – کارهایی مثل کشتار گربه‌ها یا کوچاندن آن‌ها. در کل کشور، هر ساله، درصد بالایی از گربه‌هایی که از روی ترحم کشته می‌شوند گربه‌های محلی‌ای هستند که سر از مراکز نگهداری گربه‌ها در آورده‌اند. انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا (ASPCA) روش به‌دام‌اندازی-عقیم‌سازی-آزادسازی [Trap-Neuter-Return یا TNR] را، به عنوان تنها روش انسانی و موثر مدیریت جمعیت گربه‌ها، توصیه و ترویج می‌کند.گربه محلی چیست؟گربه‌های محلی شامل دو دسته زیرند:گربه‌هایی که در فضای وحش به دنیا می‌آیند و رشد می‌کنند.گربه‌هایی که گم یا رها شده‌اند و برای ادامه زندگی به خوی وحشی رو آورده‌اند.هر چند بعضی از گربه‌های محلی تماس‌های حداقلی با انسان را تحمل می‌کنند، بیشتر این گربه‌ها آن قدر ترسو و وحشی هستند که نمی‌توان به آن‌ها دست زد. گربه‌های محلی معمولا در گروه‌هایی، که کولونی نامیده می‌شوند، زندگی می‌کنند و هر جا غذا پیدا کنند خانه می‌کنند. معمولا هم دنبال خانه‌های متروک و خودروهای رها شده می‌گردد – و حتی گاهی توی زمین چاله‌هایی می‌کنند – تا زمستان خودشان را گرم و تابستان خنک کنند.گربه‌های محلی با مشکلات زیادی مواجهند:باید وضعیت‌های ناجور آب و هوایی، مثلا سرمای شدید و برف، گرما و باران، را تحمل کنند.گربه‌های محلی با گرسنگی، عفونت و حمله‌های حیوانات دیگر دست و پنجه نرم می‌کنند.متاسفانه، تقریبا نیمی از بچه‌گربه‌هایی که در فضای آزاد به دنیا می‌آیند تا پیش از یک سالگی از بیماری، سرما یا انگل می‌میرند.گربه‌های محلی توسط انسان‌ها هم قلع و قمع می‌شوند. زهر خوراندن، به دام انداختن، مسموم کردن با گاز و استفاده از تله‌های فلزی که پای گربه‌ها را گیر می‌اندازند و زخمی می‌کنند، همگی، راه‌هایی هستند که انسان‌ها – از جمله بعضی بنگاه‌های دولتی و کنترل جمعیت حیوانات – برای کم کردن جمعیت گربه‌ها از آن‌ها استفاده می‌کنند.گربه‌های محلی‌ای که بدون کمک و برای خودشان زندگی می‌کنند، اگر از دوره بچگی جان سالم به در ببرند، معمولا کمتر از دو سال عمر می‌کنند. اگر خوش‌شانس باشند و در کولونی‌ای زندگی کنند که کسی مراقبش باشد، می‌توانند به 10 سالگی هم برسند. گربه‌های محلی‌ای که در کولونی‌های مدیریت شده زندگی می‌کنند – یعنی کولونی‌هایی که متولی و مراقبت دائمی دارند و خدمات اخته‌سازی/عقیم‌سازی، تغدیه منظم و مسکن مناسب برایشان فراهم می‌کنند – می‌توانند زندگی بسیار شاد و سرزنده‌ای داشته باشند.هومر مجموعه سرویس‌هایی ویژه مدیریت مجتمع‌های مسکونی است که، با امکاناتی مثل هوشمندسازی پارکینگ، ثبت و کنترل ورود و خروج خودرو، امکان پرداخت شارژ ساختمان از طریق گوشی و ایجاد امکان مشارکت ساکنان در مدیریت مجتمع، تلاش می‌کند تا تجربه زندگی آپارتمانی را ارتقاع دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و بازدید ازسایت هومر روی این کلمه کلیک کنید.تفاوت گربه ولگرد و گربه محلیگربه محلی، در درجه اول، در فضای وحش بزرگ شده و یا با زندگی در محله خو گرفته. طبق تعریف انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا (ASPCA) گربه ولگرد حیوان خانگی‌ای بوده که گم یا رها شده است.گربه‌های ولگرد معمولا با انسان‌ها رام و راحت هستند.معمولا خیلی خودشان را به پاهای مردم می‌مالند و رفتارهایی مثل خرخر کردن و میو میو کردن دارند. در مقابل، گربه‌های محلی به وضوح ساکتند و فاصله‌شان را حفظ می‌کنند.گربه‌های محلی معمولا سعی می‌کنند نزدیک آدم‌ها خانه کنند – جاهایی مثل پارکینگ خودروها، ایوان جلویی یا حیاط پشتی.بیشتر گربه‌های ولگرد برای پیدا کردن غذا به طور کامل به انسان وابسته هستند و نمی‌توانند با زندگی در خیابان کنار بیایند.استفاده از روش به‌دام‌اندازی-عقیم‌سازی-آزادسازی (TNR) برای مدیریت کولونی گربه‌های محلیروش TNR روش انسانی به دام‌اندازی گربه‌های محلی، عقیم یا اخته کردن آن‌ها و زدن واکسن هاری، و بازگرداندن آن‌ها به کولونی‌شان برای ادامه زندگی است. علاوه بر این، در TNR یک متولی کولونی هم وجود دارد که غذا و مسکن مناسب برای گربه‌ها فراهم می‌کند و سلامتشان را ارزیابی می‌کند. ثابت شده که TNR کم‌هزینه‌ترین، انسانی‌ترین و پربازده‌ترین روش کنترل جمعیت گربه‌های محلی است. TNR باعث تثبیت جمعیت گربه‌های محلی و کاهش آن به مرور زمان می‌شود. رفتارهای دردسرسازی مثل ادرار کردن برای تعیین قلمرو، سر و صداهای شدید و بی‌وقفه و جنگ و دعوا تا حد زیادی از بین می‌روند و بچه‌گربه جدید هم به دنیا نمی‌آید.با تثبیت جمعیت، طبیعتا گربه‌ها فضا، خانه و غذای بیشتری در اختیار خواهند داشت و خطر بیماری کاهش می‌یابد. بعد از عقیم یا اخته شدن، گربه‌های کولونی معمولا وزن زیاد می‌کنند و زندگی‌های سالم‌تری دارند. احتمال ابتلای گربه‌های عقیم شده به سرطان پستان کمتر است و خطر سرطان تخم‌دان و رحم نیز رفع می‌شود. نرهای اخته شده هم سرطان بیضه نمی‌گیرند. از آن‌جا که نرهای اخته نشده غریزه‌ای طبیعی برای دعوا با گربه‌های دیگر دارند، اخته کردن گربه‌های نر خطر جراحت و عفونت را هم کاهش می‌دهد. یک نتیجه دیگر عقیم‌سازی این است که گربه‌های ماده وضعیت آمادگی برای جفت‌گیری نخواهند داشت، و این یعنی گربه‌های نر کمتری را به آن منطقه جلب می‌کنند و دعوا کم می‌شود.چه طور به گربه‌های محلی و بچه‌گربه‌های محل زندگی خودتان کمک کنیممتولی کولونی محلی شخصی (یا گروهی از اشخاص) است که مدیریت یک یا چند کولونی را در یک محله بر عهده می‌گیرند. کار متولی این است که حواسش به گربه‌ها باشد – غذا و آب و مسکن برایشان فراهم کند و مراقبت‌های پزشکی مربوط به اخته‌سازی/عقیم‌سازی و شرایط اورژانس را به آن‌ها برساند. حتی بعضی از مراکز نگهداری حیوانات و گروه‌های نجات حیوانات کوپن‌های رایگان یا با تخفیف اخته‌سازی/عقیم‌سازی به متولیان کولونی‌های می‌دهند.اگر می‌خواهید کاری کنید:به متولیان فعلی کولونی‌ها کمک کنید. بعضی از نیازهای جاری آن‌ها این موارد است: غذا دادن، به دام انداختن، حمل و نقل به دام‌پزشکی، مسکن موقت گربه‌ها بعد از انجام عمل، و نگهداری و اجتماعی کردن بچه‌گربه‌ها با هدف پیدا کردن خانه‌های خوب برای آن‌ها.با مراکز نگهداری حیوانات یا گروه‌های بهزیستی اطرافتان تماس بگیرید و ببینید کارگاه‌های TNR در محله‌تان برگزار می‌شوند یا نه.با گربه‌های حیاط پشتی خودتان شروع کنید – سعی کنید در مورد TNR بیشتر بیاموزید و یاد بگیرید گربه‌ها را به دام بیندازید و برای اخته‌سازی/عقیم‌سازی ببریدشان.وبلاگ هومر مطالب و مقالاتی مرتبط با زندگی شهری و آپارتمانی را نشر می‌دهد. وبلاگ هومر را می‌توانید از این‌جا ببینید.چه طور به بچه‌گربه‌های محلی کمک کنیم؟مهم است که بچه‌گربه‌های محلی را به دام بیندازید و، اگر امکانش باشد، آن‌ها را تا وقتی که سنشان مناسب رها کردن و تطبیق‌پذیری با زندگی آزاد باشد، نگهداری و اجتماعی کنید. در صورت امکان، بچه‌گربه‌ها را باید تا چهار هفتگی نگهداری کرد – و این کار را می‌توان با اسیر کردنشان هم انجام داد.بچه‌گربه‌های محلی را آزاد نگذارید – آن‌ها می‌توانند در فضای خیلی کوچک هم پنهان شوند و پیدا کردن و گرفتنشان کاری بسیار سختی است. بچه‌گربه‌ها را در جعبه حمل سگ، خانه گربه یا قفسی که ظرف کوچکی برای دستشویی رفتن، غذا، آب و کنج دنجی برای آرام گرفتن دارد بیندازید.غذا کلید اجتماعی کردن گربه‌هاست. اقلا روزی دو بار کمی غذای تر را به دست به بچه‌گربه‌ها بخوراند – کم‌کم بچه‌گربه‌ها یاد می‌گیرند که بودن شما به غذا ربط دارد. برای بچه‌گربه‌هایی که وحشی‌ترند، در شروع کار می‌توانید غذای نوزاد یا غذای تر را با قاشق و درون قفس بهشان بخورانید.بچه‌گربه‌های جوان‌تر و رام‌تر را می‌شود از همان اول با دست بلند کرد. بچه‌گربه را در حوله بپیچید و بگذارید سرش بیرون باشد. وقتی که بچه‌گربه‌ها دیگر از شما فرار نکنند و برای غذا و نگهداری و لوس شدن دنبالتان راه بیفتند، می‌توانید اجازه دهید در یک اتاق کوچک آزاد باشند.حواستان باشد که حتما آدم‌های مختلف و زیادی به گربه نشان دهید.— پایان قسمت اولقسمت دوم این مقاله را در وبلاگ هومر بخوانید.این مقاله در وب‌سایت انجمن مقابله با خشونت علیه حیوانات آمریکا منتشر شده است.</description>
                <category>هومر</category>
                <author>هومر</author>
                <pubDate>Sat, 24 Nov 2018 12:50:25 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چه طور در بزرگ‌سالی دوست پیدا کنیم – و چرا این موضوع مهم است</title>
                <link>https://virgool.io/@homer/%DA%86%D9%87-%D8%B7%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%B3%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%DB%8C%D8%AF%D8%A7-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-%D9%88-%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D8%B6%D9%88%D8%B9-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-dkrylgkrbbpb</link>
                <description>داشتن روابط اجتماعی فعال در بزرگ‌سالی اهمیت بسیار زیادی دارد.این مقاله از وبلاگ هومر در ویرگول بازنشر می‌شود.هر کسی که، در زندگی بزرگ‌سالی‌اش، جا برای یک هدف بزرگ باز کرده باشد – شغل خوب، ازدواج، مهاجرت – به احتمال زیاد در این مسیر چند تایی رابطه دوستی را پس زده است. واقعیتش این است که در دوستی نه مثل ازدواج قراردادی هست که دو نفر را به هم‌دیگر وصل کند و نه مثل فامیل رابطه خونی‌ای وجود دارد. دوستی منعطف است. ویلیام ک. راولینز، استاد مدعو علوم ارتباطات دانشگاه اوهایو، می‌گوید: «ما دوست‌هایمان را انتخاب می‌کنیم و آن‌ها هم ما را انتخاب می‌کنند. در واقع، این شاخص‌ترین ویژگی روابط دوستی است.»اما زندگی مدرن گاهی آن‌قدر شلوغ و پلوغ می‌شود که مردم گاهی فراموش می‌کنند هم‌دیگر را انتخاب کنند. این‌جاست که دوستی‌ها محو می‌شوند، و دلیل کافی وجود دارد که باور کنیم در زمان ما این اتفاق بیش از هر زمان دیگری در حال وقوع است. حس بی‌کسی در حال افزایش است، و مشخص شده که این حس خطر مرگ زودرس را تا 26% افزایش می‌دهد – یعنی حتی بدتر از چاقی و آلودگی هوا. بی‌کسی، از طرق مختلف، به سلامتی آسیب می‌زند؛ مخصوصا به این دلیل که شبکه امن مراقبت اجتماعی را از بین می‌برد. جولیان هولت‌لونستاد، استاد روان‌شناسی و علوم اعصاب دانشگاه بریگهام یانگ و مولف تحقیقات جدیدی که رابطه میان حس بی‌کسی و مرگ و میر را مشخص می‌کند، می‌گوید: «وقتی ما حس می‌کنیم جهان اطرافمان ناامن و تهدیدکننده است، این موضوع می‌تواند روی افزایش ضربان قلب و فشار خون تاثیر بگذارد.» به گفته او، این اثر می‌تواند به مرور زمان باعث فشار خون بالا و افزایش احتمال بیماری‌های قلبی و عروقی شود.پادزهر این درد اما ساده است: دوستی. دوستی به محافظت مغز و بدن در مقابل اضطراب، نگرانی و افسردگی کمک می‌کند. هولت‌لونستاد می‌گوید: «بودن در کنار کسانی که به آن‌ها اطمینان داریم، اساسا، نشانه امنیت و اطمینان خاطر است.» تحقیقی که پارسال انجام شد نشان داد که روابط دوستی، به خصوص، در سنین بالاتر بسیار مفید هستند. به نسبت روابط خانوادگی، داشتن دوستان حامی در کهن‌سالی معیار دقیق‌تری برای حس خوش‌بختی است – این یعنی دوستانی که انتخاب می‌کنید، دست کم، به اندازه خانواده‌ای که در آن به دنیا آمده‌اید اهمیت دارند.با وجود این که راه حل ساده به نظر می‌رسد، پیدا کردن و نگه داشتن دوست در بزرگ‌سالی می‌تواند کار سختی باشد. اما تحقیقات نشان می‌دهند که هر کسی فقط نیاز به چهار تا پنج نفر رفیق صمیمی دارد. اگر تا به حال دوست خوبی داشته‌اید، خودتان می‌دانید که باید دنبال چه چیزی بگردید. راولینز می‌گوید: «انتظار شما از دوستانتان، بعد از این که به فهم پخته‌ای از دوستی می‌رسید، در طول مسیر زندگی تغییر چندانی نمی‌کند. مردم دنبال این هستند که دوستان صمیمی‌شان کسانی باشند که بتوانند با آن‌ها صحبت کنند، کسانی که بتوانند بهشان تکیه کنند و از حضورشان لذت ببرند.»هومر مجموعه سرویس‌هایی ویژه مدیریت مجتمع‌های مسکونی است که، با امکاناتی مثل هوشمندسازی پارکینگ، ثبت و کنترل ورود و خروج خودرو، امکان پرداخت شارژ ساختمان از طریق گوشی و ایجاد امکان مشارکت ساکنان در مدیریت مجتمع، تلاش می‌کند تا تجربه زندگی آپارتمانی را ارتقاع دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و بازدید از سایت هومر روی این کلمه کلیک کنید.اگر می‌خواهید حلقه خالی شده دوستانتان را دوباره رونق بدهید، اول به درون خودتان نگاهی بیندازید. سعی کنید به یاد بیاورید که چه طور با بعضی از دوستان محبوبتان آشنا شدید. موقع فعالیت داوطلبانه در یک پویش سیاسی یا سر یکی از کلاس‌های آمادگی جسمانی مورد علاقه‌تان؟ یک گروه موسیقی مشترک؟ راولینز می‌گوید: «دوستی‌ها همیشه یک موضوع دارند.» دغدغه مشترک باعث می‌شود آدم‌ها در سطوح شخصی با هم رابطه برقرار کنند، و بین سن‌های مختلف و تجربیان متفاوت زندگی پل بزنند.شما دنبال هر چیزی که باشید، حتما کس دیگری هم دنبالش هست. اجازه بدهید شور و شوقتان شما را به سمت دیگران هدایت کند. مثلا کار داوطلبانه کنید، سر یک کلاس جدید ثبت نام کنید یا در یکی از هیات‌های مذهبی محله‌تان عضو شوید. اگر یوگا دوست دارید، منظم کلاس بروید. کسانی که سگ دوست دارند معمولا موقع گرداندن سگ‌هاشان دور هم جمع می‌شوند. استفاده از اپلیکیشن‌ها و شبکه‌های اجتماعی – مثلا گشتن در فیس‌بوک دنبال یک حلقه مطالعاتی در اطرافتان – هم یکی دیگر از راه‌های خوب پیدا کردن چند تایی آشنای خوش‌مشرب است.وقتی با یک دوست خوب احتمالی آشنا می‌شوید، تازه قسمت ترسناک ماجرا شروع می‌شود: دعوتش کنید که با هم کاری بکنید. جنیس مک‌کیب، استادیار جامعه‌شناسی کالج دارت‌موت و محقق روابط دوستی می‌گوید: «شما باید خودتان را در معرض دیگران قرار دهید. ممکن است طرف بگوید نه. اما ممکن هم هست که قبول کند و اتفاق واقعا عالی‌ای بیفتد.»این روند زمان‌بر است و ممکن است چند باری بد شروع کنید. همه که نمی‌خواهند تلاش کافی کنند تا دوست خوبی باشند.و این یک دلیل دیگر است که دوستی‌هایی را که از قبل دارید خوب نگهداری و مراقبت کنید – حتی آن‌هایی را که کیلومترها بینشان فاصله افتاده. برنامه‌ریزی کنید که هر هفته، منظم، بهشان تلفن کنید. مک‌کیب می‌گوید: «همچین کاری مسخره به نظر می‌رسد، چون ما معمولا برای کار و وظیفه و این‌ها برنامه‌ریزی می‌کنیم. ولی، به خصوص در بزرگ‌سالی، آدم خیلی راحت یادش می‌رود که برای تلفن زدن وقت بگذارد.» وقتی کسی سراغتان را می‌گیرد، فراموش نکنید بهش بگویید که کارش چه قدر برایتان ارزشمند است.هیچ وقت برای رفیق بهتری شدن دیر نیست. تلاشی که برای دوستی‌هایتان – چه جدید و چه قدیمی – می‌کنید ارزش اثری که روی سلامتی و شادی‌تان می‌گذارد را دارد.این مقاله در شماره 26 فوریه 2018 مجله تایم چاپ شده است.</description>
                <category>هومر</category>
                <author>هومر</author>
                <pubDate>Wed, 21 Nov 2018 17:59:34 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>