https://virgool.io/feed/@homeresilience زهرا نیازاده روانشناس و نویسنده خانه تاب آوری www.resiliency.ir fa 2026-04-15 09:06:23 https://files.virgool.io/upload/users/2604827/avatar/dTleaI.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@homeresilience https://virgool.io/@homeresilience/%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B8%D8%B1%D9%81%DB%8C%D8%AA-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D8%B1%D8%B3%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-toxyybpyk8r6 زنان ظرفیت پنهان تاب‌آوری و مدیران غیررسمی بحرانکرمانشاه - ایرنا- مدیر وموسس خانه تاب آوری با اذعان به اینکه زنان در اغلب موارد مدیریت غیر رسمی بحران را بر عهده دارند و در بازگرداندن و بازسازی خانواده و جامعه به وضعیت عادی پس از بحران نقش تعیین کننده ای دارند اظهار کرد که تأثیر روانی و حمایتی زنان باعث تثبیت آسیب دیدگان می شود.دکتر محمدرضا مقدسی روز چهارشنبه به ایرنا گفت: در اغلب موارد مدیریت غیررسمی بحران تا حد زیادی بر دوش زنان است و حضورشان بسیار اثرگذار و حیاتی است، خصوصاً در زمینه های عاطفی، حمایتی و بازگرداندن ثبات اجتماعی. البته، اینکه زنان بتوانند این نقشها را به خوبی ایفا کنند مستلزم توانمندسازی پیش از بحران است.مشاور عالی ماموریت ملی تاب آوری فرهنگی در ادامه گفت: زنان در تاب آوری و عرصه مدیریت غیر رسمی بحران همواره نقش اصلی و در بسیاری از موارد پنهان را بر عهده دارند. در شرایط بحرانی هنگامی که همه راهها بسته است، زنان با روحیه ای سرشار از امید، تاب آوری و توانی پایدار به همراهی صبر و درکی عمیق از انسانیت، به عنوان راه نشان ظاهر میشوند و نقش تاریخی بی مانند خود ایفا می کنند.مقدسی افزود: زنان در مواقع بحران علاوه بر نقش امدادگری و پرستاری، مسوول حفظ ساختارهای اجتماعی، حمایت روانی و احساسی خانواده و جامعه و پشتیبانی غیررسمی هستند. آنها با صبر، انعطاف، خلاقیت و مهارتهای بومی، شرایط دشوار را مدیریت و به بازسازی اجتماعی کمک می کنند.او گفت: زنان با تواناییهای فطری خود در ایجاد همدلی و همکاری، نه تنها ارتباطات گرم و حمایت بی وقفه را برقرار می کنند، بلکه با ذهنی خلاق و مدیریتی نفوذی، به بازگرداندن تعادل در فضای پریشان اطراف می پردازند. حضور زنان در این میدان نشان می دهد که بحران فقط یک چالش نیست، بلکه فرصتی برای رشد، تحول و ظهور قهرمانان واقعی است.مدیر و موسس خانه تاب آوری تصریح کرد: در دل هر زن، نیرویی وجود دارد که فراتر از کتابهای آموزشی و سیستم های مدیریتی و مقالات و مطالعات دانشگاهی است؛ نیرویی سرشار از عشق و اراده و مهربانی بیکران که آنها را قادر می سازد تا در لحظات حساس امیدبخش جامعه و فرمانده غیر رسمی بحران باشند.مقدسی افزود: زنان به عنوان مدیریت غیر رسمی بحران اعم از رویدادهای طبیعی و یا حوادث انسان ساز مثل جنگ و یا حملات تروریستی نشان داده اند مساله بحران فقط فرماندهی نیست، بلکه توانایی اصلی هنر شنیدن، فهمیدن و همراهی کردن استزن پیش از بحران ، حین بحران و پس از آن از قدرتی زندگی بخش و سرشار از التیام و باز آفرینی است که در دل هر مصیبت و طوفانی با صدای آرام و استوار خود، داستانی جاودانه از امید و پیروزی می نویسد.مدیر و موسس خانه تاب آوری در ادامه گفت: مدیریت بحران امروزه دیگر محدود به ساختارهای رسمی و سازمانهای دولتی نیست، بلکه نقش زنان و نیروهای غیررسمی در متن جامعه به عنوان بازیگران اصلی اثبات شده است. چیزی که در اغلب موارد از آن تحت عنوان سرمایه اجتماعی و یا عباراتی از این دست و در این معنا یاد می گردد.مقدسی افزود: پیشتر تصور رایج این بود که مقابله با بحرانها و شرایط اضطراری تنها از طریق نهادهای رسمی و دولتی امکان پذیر است و سایر گروهها نقش کم اهمیتی دارند. اما شواهد میدانی و مطالعات به روشنی نشان داده است که حضور فعال زنان، شبکه های محلی و سازمانهای مردمی می تواند اثرگذاری بیشتری در مدیریت بحران داشته باشد.او گفت: زنانی که در دل جامعه و با شناخت عمیق از نیازها و مشکلات محلی فعالیت می کنند، ظرفیت تحولی بزرگی ایجاد می کنند که اغلب از چشم مداخلات رسمی پنهان می ماند. این نیروهای غیررسمی به دلیل ارتباط نزدیک با جامعه و داشتن ابزارهای فرهنگی و اجتماعی منحصر به فرد، در فرآیند تصمیم گیری و اجرای اقدامات مدیریتی، نقشی غیرقابل انکار ایفا میکنند.هم از این جهت است که زنان را نیروی پنهان تاب آوری نامیده اند.این استاد دانشگاه در ادامه تصریح کرد: از طرفی، شبکه های محلی و سازمانهای مردم نهاد، به ویژه در مناطق دورافتاده یا محروم، به عنوان رکن اصلی مقابله با بحران شناخته می شوند. این سازمانها با بهره گیری از منابع محلی و مشارکت بومی، در اغلب موارد توانسته اند جای خالی دولتها را پر کنند و با سرعت عمل و چابکی قابل توجه، نقشی اساسی در تاب آوری و کاهش آثار منفی بحران ایفا نمایند.مقدسی اضافه کرد: در واقع، این شبکه ها به صورت محلی سازماندهی شده و با شناخت دقیق از شرایط بومی، برنامه ها و راهکارهای عملیاتی و متناسب با شرایط محیطی ارائه می دهند.وی افزود: زنان در این ساختارها نه فقط به عنوان دریافت کننده خدمات بلکه به عنوان مدیران غیر رسمی ، هماهنگ کنندگان و مدیران پروژه های محلی فعالیت می کنند که باعث افزایش کارآمدی و بهبود پیوندهای اجتماعی در جوامع می شود. حضور آنان باعث می شود تصمیم گیری های متناسب با نیازهای حقیقی جامعه اتخاذ شده و اجرای اقدامات با حساسیت و دقت بیشتری انجام شود.مدیر و موسس خانه تاب آوری در ادامه گفت: تجربه های میدانی و یافته های پژوهشی حاکی از آن است که مداخلات صرفاً رسمی در اغلب موارد کافی نیست. به گونه ای که از پویایی و ظرفیتهای اجتماعی و فرهنگی جامعه غفلت شده است.مقدسی توضیح داد که توانمندسازی زنان و تقویت سازمانهای مردمی در قالب شبکه های محلی، می تواند به عنوان یک رویکرد مکمل و تقویت کننده مدیریت بحران، تأثیرپذیری فرایندها را افزایش دهد و موجب تسهیل در بازسازی و بهبود شرایط پس از بحران شود.او گفت: از سوی دیگر، این مدل تعاملی، به نهادهای رسمی امکان میدهد تا با برخورداری از تجارب و دیدگاه های جامع، سیاست و برنامه های راهبردی بهتری را طراحی و دنبال کنند.به گفته مقدسی گسترش و ترویج این رویکرد مشارکتی و توجه به ظرفیتهای غیررسمی جامعه، نقشی حیاتی در تحقق مدیریت بحرانهای پایدار و انسان محور ایفا می کند. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Wed, 06 Aug 2025 18:56:07 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-yhreybayuyqk تاب‌آوری رسانه‌ای فراتر از سواد رسانه‌ای سنتی استآموزش تاب‌آوری رسانه‌ایآموزش تاب‌آوری رسانه‌ای به توسعه مهارت‌هایی مانند تحلیل انتقادی محتوا، شناسایی اطلاعات معتبر، مقاومت در برابر انتشار اخبار نادرست و تولید محتوای مسئولانه می‌پردازد.این آموزش افراد را توانمند می‌کند تا در برابر فشارهای رسانه‌ای و دستکاری‌های اطلاعاتی مقاومت کنند و اعتماد عمومی حفظ شود.تنظیم الگوی مصرف رسانه‌ای و مشارکت اخلاقی در فضای مجازی از دیگر ابعاد مهم آن است.تاب‌آوری رسانه‌ای فراتر از سواد رسانه‌ای سنتی است و به افراد کمک می‌کند تا در مواجهه با چالش‌های پیچیده رسانه‌ای، فعالانه سازگار و رشد کنند.آموزش تاب آوری رسانه‌ ای برای حفظ سلامت روانی فعالان رسانه و ارتقای کیفیت اطلاع‌رسانی در شرایط بحران نیز ضروری است.پرورش تاب آوری رسانه‌ ای در کودکان در دنیای امروز، جایی که صفحات نمایش به بخشی جدایی‌ناپذیر از بافت زندگی روزمره تبدیل شده‌اند، تعریف فرزندپروری دستخوش تحولات عمیقی گشته است. والدین دیگر تنها با چالش‌های تربیت در دنیای فیزیکی مواجه نیستند، بلکه باید فرزندان خود را برای پیمایش در اقیانوس بی‌کران و گاه متلاطم فضای دیجیتال آماده کنند.اینجاست که مفهوم سواد رسانه‌ای اهمیت حیاتی می‌یابد، اما هدف نهایی فراتر از صرفاً دانستن نحوه استفاده از ابزارهاست؛ هدف اصلی، پرورش تاب آوری رسانه ای است.تاب آوری رسانه ای به معنای توانایی کودک در مواجهه با محتوای چالش‌برانگیز، مضر یا گمراه‌کننده و بازیابی سریع تعادل روانی و شناختی پس از آن است. در عصری که الگوریتم‌ها برای جلب توجه رقابت می‌کنند و مرز بین حقیقت و اطلاعات نادرست مبهم شده است، فقدان تاب آوری رسانه ای می‌تواند منجر به اضطراب، مشکلات مربوط به تصویر بدن، اعتیاد دیجیتال و آسیب‌پذیری در برابر قلدری سایبری شود. رویکردهای سنتی فرزندپروری که عمدتاً بر محدودیت و ممنوعیت استوار بودند، دیگر کارآمد نیستند.ممنوعیت دسترسی شاید در کوتاه‌مدت موثر به نظر برسد، اما کودک را از مهارت‌های لازم برای مواجهه با دنیای واقعی محروم می‌کند. در عوض، والدین باید نقش مربیانی فعال را ایفا کنند که به جای ساختن دیوارهای محافظتی موقت، ابزارهای لازم برای ساختن یک سپر دفاعی درونی و دائمی را در اختیار فرزندانشان قرار دهند.آموزش تاب آوری رسانه ای شامل تقویت تفکر بحرانی و تحلیلی در افراد است تا بتوانند منابع و محتوا را با دقت بیشتری ارزیابی کنند.آموزش تاب‌آوری رسانه‌ای نقش مهمی در افزایش توانایی افراد برای مقابله با اخبار کذب و اطلاعات نادرست دارد.هدف اصلی آموزش تاب آوری رسانه‌ای، توانمندسازی افراد و سازمان‌ها در مواجهه با چالش‌ها و بحران‌های فضای رسانه‌ای است. این آموزش فراتر از سواد رسانه‌ای سنتی است و بر تقویت مهارت‌های تحلیل انتقادی، ارزیابی منابع اطلاعاتی و تولید محتوای معتبر تمرکز دارد تا افراد بتوانند اخبار نادرست و دستکاری‌های رسانه‌ای را شناسایی و در برابر آن‌ها مقاومت کنند.آموزش تاب آوری رسانه‌ای به حفظ اعتماد عمومی کمک می‌کند و افراد را قادر می‌سازد با تحولات پیچیده رسانه‌ای سازگار شده و به رشد و پیشرفت در این فضا بپردازنداین سپر دفاعی همان تاب آوری رسانه ای است. شروع این مسیر با پذیرش واقعیت حضور رسانه‌ها و درک تأثیرات عمیق آن‌ها بر رشد شناختی و اجتماعی کودکان آغاز می‌شود. والدین باید بدانند که هر کلیک، هر تماشا و هر تعامل آنلاین، در حال شکل‌دهی به جهان‌بینی فرزندشان است.اولین گام در تقویت تاب آوری رسانه ای، تجهیز والدین به سواد رسانه‌ای است تا بتوانند با درک درستی از اکوسیستم دیجیتال، فرزندان خود را هدایت کنند.دکتر محمدرضا مقدسی موسس خانه تاب آوری در ادامه آورده است محور اصلی سواد رسانه‌ای و کلید دستیابی به تاب آوری رسانه ای، توسعه تفکر انتقادی در کودکان است.تاب آوری رسانه ای صرفاً به معنای تحمل محتوای منفی نیست، بلکه به معنای داشتن قدرت تحلیل، ارزیابی و پاسخگویی هوشمندانه به آن محتوا است.کودکی که دارای تاب آوری رسانه ای است، یک مصرف‌کننده منفعل نیست؛ او یاد گرفته است که بپرسد: چه کسی این پیام را ایجاد کرده است؟، هدف از انتشار این محتوا چیست؟، چه دیدگاه‌هایی در این پیام نادیده گرفته شده‌اند؟ و چگونه این پیام سعی دارد بر احساسات من تأثیر بگذارد؟والدین در پرورش این مهارت‌ها نقشی اساسی دارند. این فرایند باید از سنین پایین و با گفتگوهای ساده پیرامون برنامه‌های تلویزیونی یا بازی‌های ویدیویی آغاز شود.برای مثال، بحث در مورد تبلیغات و اینکه چگونه سعی در متقاعد کردن ما برای خرید دارند، پایه‌ای برای درک تکنیک‌های اقناع رسانه‌ای است. با افزایش سن کودک، این گفتگوها باید به موضوعات پیچیده‌تری مانند اخبار جعلی (فیک نیوز)، حباب‌های فیلتر الگوریتمی و استانداردهای غیرواقعی زیبایی در شبکه‌های اجتماعی گسترش یابد.تقویت تاب آوری رسانه ای همچنین شامل آموزش مدیریت احساسات در فضای آنلاین است. کودکان باید بیاموزند که چگونه واکنش‌های عاطفی خود به محتوای تحریک‌آمیز یا ناراحت‌کننده را شناسایی و مدیریت کنند.این بخش عاطفی تاب آوری رسانه ای بسیار حیاتی است، زیرا به کودکان کمک می‌کند تا در برابر فشار همسالان آنلاین، کامنت‌های منفی یا پدیده “ترس از دست دادن” (FOMO) مقاومت کنند. والدین باید فضایی امن ایجاد کنند که در آن فرزندانشان بتوانند بدون ترس از قضاوت یا تنبیه، تجربیات آنلاین خود را به اشتراک بگذارند. وقتی کودکی با محتوای نامناسبی مواجه می‌شود، واکنش والدین نباید سرزنش فوری باشد، بلکه باید فرصتی برای یادگیری و تقویت تاب آوری رسانه ای تلقی شود.تاب آوری رسانه ای به کودکان این قدرت را می‌دهد که هم به عنوان مصرف‌کنندگان هوشمند، و هم به عنوان تولیدکنندگان مسئول محتوا در فضای دیجیتال عمل کنند، و این درک مسئولیت، اصل و اساس شهروندی دیجیتال است.آموزش تاب‌آوری رسانه‌ای زمینه‌ساز ارتقای سواد رسانه‌ای و کاهش تأثیرپذیری از شایعات و تبلیغات منفی است.اجرای راهبردهای عملی برای ادغام سواد رسانه‌ای در زندگی روزمره و دستیابی به تاب آوری رسانه ای پایدار، نیازمند تعهد و مداومت والدین است. یکی از موثرترین روش‌ها، مصرف مشترک رسانه (Co-viewing) است؛ به این معنی که والدین به طور فعال در کنار فرزندانشان رسانه‌ها را مصرف کرده و در مورد آنچه می‌بینند گفتگو کنند.این تعامل فعال، فرصت‌های بی‌شماری برای آموزش لحظه‌ای و تقویت مهارت‌های تحلیلی فراهم می‌کند. با این حال، تاب آوری رسانه ای تنها با تحلیل محتوا به دست نمی‌آید؛ بلکه نیازمند ایجاد تعادل سالم بین زندگی آنلاین و آفلاین است. والدین باید در تنظیم قوانین و مرزهای مشخص برای استفاده از دستگاه‌های دیجیتال قاطع باشند.این قوانین شامل تعیین مناطق بدون فناوری (مانند میز غذاخوری) و زمان‌های بدون صفحه نمایش (مانند ساعات قبل از خواب) است. این محدودیت‌ها نه تنها به سلامت جسمی و روانی کودک کمک می‌کنند، بلکه به آن‌ها می‌آموزند که فناوری یک ابزار است، نه تمام زندگی.با این وجود، مهم‌ترین نقش والدین در پرورش تاب آوری رسانه ای، الگوسازی رفتار دیجیتال سالم است. کودکان که می‌بینند والدینشان به طور مداوم و بدون فکر سرگرم گوشی‌های هوشمند خود هستند، یا در شبکه‌های اجتماعی افراطی عمل کرده یا واکنش‌های تند نشان می‌دهند، می‌توانند خطرات و اهمیت تاب آوری رسانه ای را درک کنند.والدین باید در استفاده خود از رسانه‌ها هوشیار باشند، تفکر انتقادی خود را به نمایش بگذارند و در مدیریت زمان آنلاین خود انضباط داشته باشند.هدف از تمام این تلاش‌ها تربیت شهروندان دیجیتالی است که مجهز به تاب آوری رسانه ای هستند. این شهروندان قادرند از فرصت‌های بی‌نظیر دنیای دیجیتال برای یادگیری، ارتباط و خلاقیت بهره ببرند، در حالی که از خطرات آن مصون می‌مانند.سرمایه‌گذاری بر روی تاب آوری رسانه ای در فرزندپروری مدرن، دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت اساسی برای تضمین سلامت روان و موفقیت آینده فرزندان در جهانی است که به طور فزاینده‌ای توسط رسانه‌ها شکل می‌گیرد. این مسیری مستمر است که نیازمند همدلی، آموزش و مشارکت فعال والدین در دنیای دیجیتالی فرزندانشان است. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Mon, 14 Jul 2025 15:06:00 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AC%D9%86%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B3-efxyilo3p6lx جنبه های اصلی تاب آوری در مدارستاب آوری در مدارس به عنوان یک مفهوم روان‌شناختی، به توانایی دانش‌آموزان در مقابله با چالش‌ها و فشارهای محیط آموزشی گفته شده است.تاب آوری در مدارس به توانایی دانش‌آموزان، معلمان و کادر آموزشی برای مواجهه با چالش‌ها و شرایط دشوار اطلاق شده است.این مفهوم شامل مهارت‌هایی مانند مدیریت استرس، حل مسئله و ایجاد ارتباطات مثبت می‌شود.مدارس تاب‌آور با ایجاد فضایی حمایتی و مثبت، به دانش‌آموزان کمک می‌کنند تا مهارت‌های اجتماعی و عاطفی لازم برای مدیریت استرس و فشارهای زندگی را یاد بگیرند.آموزش‌های تاب‌آوری در مدارس نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی کمک می‌کند، بلکه سلامت روانی و اجتماعی دانش‌آموزان را نیز تقویت می‌کند.این برنامه‌ها اغلب بر افزایش رضایت شغلی کارکنان، کاهش استرس، بهبود ایمنی و ارتباط، و افزایش مهارت‌های مرتبط با یادگیری اجتماعی و عاطفی تمرکز دارند.برای تقویت تاب‌آوری در مدارس، روش‌های مختلفی وجود دارد. ایجاد محیط حمایتی و آموزش مهارت‌های زندگی از جمله حل مسئله، تنظیم هیجانات و برقراری ارتباطات مؤثر، از مهم‌ترین این روش‌ها هستند.همچنین، ترویج تفکر مثبت و ایجاد فرصت‌های چالش‌برانگیز می‌تواند به دانش‌آموزان کمک کند تا مهارت‌های حل مسئله و فائق آمدن بر دشواری‌ها را تقویت کنند.مشارکت خانواده‌ها در این فرآیند نیز بسیار مهم است، زیرا ارتباط نزدیک و مثبت با والدین می‌تواند احساس امنیت و حمایت را در دانش‌آموزان تقویت کند.با اجرای برنامه‌های تاب‌آوری، مدارس می‌توانند نقشی حیاتی در ایجاد تاب‌آوری دانش‌آموزان و کاهش تأثیر ناملایمات ایفا کنند.تاب آوری توانایی مدیریت استرس، حفظ ذهنیت مثبت، و یادگیری از شکست‌ها است.تاب آوری در مدارس به بهبود عملکرد تحصیلی و سلامت روانی و اجتماعی دانش‌آموزان را نیز تقویت می‌کند.تاب آوری (Resiliency) به توانایی فرد برای تحمل فشارها، مشکلات و تغییرات زندگی و از خودکارآمدی، مهارت های رفتاری و اجتماعی برای بازگشت به استحکام و پیشرفت اشاره دارد.در مدارس، تاب آوری به کودکان و نوجوانان آموزش داده میشود تا بتوانند با مشکلات تحصیلی، اجتماعی، خانوادگی یا شخصی خود مقابله کنند و در مقابل ترس، استرس، شکست و ناامیدی مقاومت داشته باشند. جنبه های اصلی تاب آوری در مدارس:1. مدیریت احساسات:– آموزش کودکان به شناخت، قبولی از احساسات خود (مانند ترس، افسرده شدن، استرس) و یافتن راه های سلامت برای کنترل آنها.– تمریناتی مانند تنفس عمیق، تمرین های رعایتی (Mindfulness) یا نوشتن روزنامه احساسات.۲.حل مسئله و تصمیم گیری:– آموزش روش های منطقی برای شناسایی مشکلات، ارزیابی گزینه ها و انتخاب راه حل مناسب.– تمرین های گروهی یا فردی که کودکان را متقاعد به اقدام در مقابل مشکلات کوچکتر اول و سپس بزرگتر میکند.۳.استفاده از پشتیبانی اجتماعی:– تقویت ارتباطات اجتماعی و آموزش کودکان به خواستن کمک از معلمان، دوستان یا خانواده در مواقعی که نیاز به پشتیبانی دارند.۴.تقویت خودکارآمدی و اعتماد به نفس:– ایجاد احساسات مثبت از طریق پذیرش توانایی های شخصی، تشویق به انجام کارهایی که به تواناییهایشان سازگار است و تمرین اقدامات کوچک با مشکلات.۵.یادگیری از شکست:– آموزش به کودکان که شکست قسمتی از فرآیند یادگیری است و چگونه میتوانند از شکست های قبلی برای پیشرفت آینده استفاده کنند.۶.ایجاد استقلال و تجربه گرفتن:– اجازه دادن به کودکان برای تصمیم گیری در موارد ساده (مانند انتخاب پروژه یا نحوه انجام کار) تا تواناییهای تصمیم گیری و استقلال آنها تقویت شود. روش های آموزش تاب آوری در مدارس:۱. دروس خاص در آموزش روانشناسی:– انتقال مهارت های تاب آوری به صورت مستقیم از طریق دروسی مانند آموزش زندگی، روانشناسی یا سلامت روانی.– مثال: برگزاری جلسات گروهی برای یادگیری مدیریت استرس یا حل مسئله.۲. روش های تدریس گروهی و فعال:– استفاده از تکنیک هایی مانند نقش آفرینی، مذاکره گروهی، و ایجاد محیط های ایمن برای ارائه ایده ها.– پروژه های گروهی که کودکان را متقاعد به همکاری و حل مسئله در زمان محدود میکند.۳. تقویت از طریق پذیرش:– تشویق معلمین به ارزیابی مثبت عملکرد کودکان و تمرین اینکه “شما میتوانید” یا “شما موفق میشوید” را تکرار کنند.– ایجاد محیطی که خطاها را به عنوان فرصت های یادگیری، نه شایعه شمرد.۴. تمرین های رفتاری:– آموزش تکنیک های مدیریت استرس (مانند تنفس عمیق، مدیتیشن، مراقبه).– تمرین هایی که کودکان را آماده کنند تا با تغییرات سریع (مانند تغییر کلاس یا استاد) مقابله کنند.۵. استفاده از داستانها و مثالهای واقعی:– ارائه داستانهایی از فردی که با مشکلات خود مقابله کرده است و موفق شده است (مانند فیلم های آموزشی یا داستانهای کوتاه).– مثال: داستانهایی از افراد مشهور که با مشکلات بزرگی مواجه شده اند و با تاب آوری پیروز شده اند.۶. همکاری با خانواده:– آموزش والدین برای تقویت تاب آوری فرزندانشان در خانه (مانند ایجاد گفتگوهای باز، تشویق به گرفتن مسئولیت و استفاده از استراتژیهای مثبت).– برگزاری جلسات آموزشی برای خانواده ها در مورد تاب آوری.۷.استفاده از تکنولوژی:– برنامه های کامپیوتری یا اپلیکیشن های آموزشی که مهارت های تاب آوری را به صورت بازی یا فعالیت آموزش میدهند.– مثال: بازی های اینترنتی که کودکان را آموزش میدهند تا با مشکلات مجازی مقابله کنند.۸. تقویت استقلال:– ایجاد فرصت هایی برای کودکان تا تصمیم های کوچک گرفته و پاسخگوی آنها شوند. مثال: انتخاب فعالیت های پس از کلاس یا آموزش خودآموزی. نقش معلم در آموزش تاب آوری:– مثالهای رفتاری: معلمین باید خودشان نمونهایی از تاب آوری باشند و با رفتارهای خود (مانند مدیریت استرس یا پاسخگویی به مشکلات) نشان دهند که چگونه میتوان با مشکلات مقابله کرد.– ایجاد محیط ایمن: معلمین باید از محیط کلاسی که کودکان در آن احساس امنیت و احترام دارند، حمایت کنند تا آزادانه از مشکلات خود صحبت کنند.– راهنمایی فردی: برای کودکان با مشکلات خاص، راهنمایی های فردی یا گروهی انجام دهند تا تواناییهای تاب آوری خاصیت هرکدام تقویت شود.خاطره اکبری نویسنده کتاب راه سلامتی در پایان آورده است تاب آوری یک مهارت قابل یادگیری است که از طریق آموزش منظم و همکاری بین مدرسه، خانواده و کودکان توسعه می یابد. آموزش تاب آوری در مدارس باعث میشود که کودکان تواناییهایی مانند تحمل فشار، حل مسئله، مدیریت احساسات و استفاده از پشتیبانی اجتماعی را به دست آورند. این مهارت ها، سبب پیشرفت تحصیلی، اجتماعی و روانی کودکان در زندگی آینده میشوند و آنها را توانستهای بهتری برای مقابله با چالش های آینده ارائه میدهد.همچنین کتاب تاب آوری در مدارس نوشته نان هندرسون و مایک ام. میلشتین ، یکی از منابع مهم در زمینه تاب آوری در محیط‌های آموزشی است.این کتاب که برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ منتشر شد، به عنوان یک چارچوب عملی برای پیاده‌سازی آموزش تاب آوری در مدارس عمل می‌کند.کتاب شامل هشت فصل است که به جنبه‌های مختلف تاب آوری می‌پردازد، از جمله تعریف تاب آوری، تقویت تاب آوری در دانش‌آموزان، ویژگی‌های مدارس تاب‌آور، و فرآیند تغییر در عمل. این اثر به معلمان، مدیران و والدین ابزارهایی ارائه می‌دهد تا محیطی مثبت و حمایتگر برای دانش‌آموزان ایجاد کنند.ترجمه فارسی این کتاب توسط دکتر محمدرضا مقدسی مدیرو موسس خانه تاب آوری و عفت حیدری انجام شده و توسط انتشارات ورجاوند منتشر شده است.کتاب تاب آوری در مدارس به عنوان یک منبع جامع برای تقویت انعطاف‌پذیری دانش‌آموزان و کارکنان آموزشی شناخته می‌شود.نویسندگان بر این باورند که تاب آوری به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا با چالش‌ها و فشارهای زندگی مانند فقر و استرس مقابله کنند.این کتاب راهبردهای عملی برای پرورش فرهنگ مدرسه‌ تاب‌آور ارائه می‌دهد و از رویکردی کل‌نگر برای ادغام تاب آوری در تمام جنبه‌های اصلاحات آموزشی حمایت می‌کند. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Mon, 14 Jul 2025 15:03:56 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D9%84%DB%8C-v3torhmikkmn تاب آوری ملیتاب آوری ملی توانایی یک کشور در مقابله با بحرانها، بازیابی سریع پس از اختلالات، و حفظ ثبات در شرایط غیرمنتظره است.این مفهوم فراتر از مقاومت صرف است و شامل ظرفیت تطبیق پذیری، یادگیری از چالشها، و تقویت زیرساختها برای آینده میشود.تاب آوری ملی پایه توسعه پایدار و امنیت همه جانبه است و در دنیای پرتلاطم امروز، به یکی از اولویتهای کلیدی دولتها تبدیل شده است.بازسازی هویت، احیای زبان، فرهنگ، سنت‌ و ارزش‌های ملی یک قوم یا کشور تاب آوری ملی نام دارد.این فرآیند در بسیاری از کشورها و مناطق جهان، به خصوص در دوران‌هایی که هویت ملی تحت تأثیر امپراتوری‌ها، حکومت‌های خارجی یا همسایگی‌های فرهنگی غالب قرار گرفته است، نقش برجسته‌ای ایفا کرده است.در ابتدا، تاب آوری ملی به عنوان واکنشی علیه تسلط فرهنگی و سیاسی خارجی مطرح می‌شود.در دوران‌هایی که یک قوم یا مردم تحت فشار حکومت خارجی قرار می‌گیرد، هویت ملی آن‌ها ممکن است ضعیف شود.در چنین شرایطی، تلاش برای بازیابی هویت ملی و احیای فرهنگ و زبان خود، به عنوان راهکاری برای مقاومت علیه تسلط خارجی مطرح می‌شود.این نوع تاب آوری معمولاً اقدامات فرهنگی، ادبی و حتی سیاسی همراه است و می‌تواند به احیای اعتماد به نفس ملی منجر شود. یکی از مهم‌ترین عناصر تاب آوری ملی، احیای زبان است.زبان به عنوان ابزاری برای انتقال فرهنگ و هویت، نقش بسیار حیاتی در تقویت هویت ملی دارد.زبان، قلب تپنده هویت فرهنگی و حافظه جمعی یک ملت است. احیای زبانهای بومی و ملی نه تنها میراث تاریخی و ارزشهای سنتی را زنده نگه میدارد، بلکه به تقویت انسجام اجتماعی و احساس تعلق شهروندان کمک شایانی میکند.در جوامعی که زبان مادری در معرض فراموشی یا تهدید قرار دارد، شکاف بین نسلها عمیقتر میشود و انتقال دانش بومی، ادبیات غنی و تجربیات تاریخی با اختلال مواجه میگردد.برای نمونه، زبانهایی که حامل حکمت و دانش تولید و ذخیره شده در اقلیم و راهکارهای سازگاری با محیطزیست هستند، در مدیریت بحرانهایی مانند خشکسالی یا بلایای طبیعی نقش حیاتی ایفا میکنند. با اطیمنان میتوان گفت سرمایه گذاری در آموزش، ترویج ادبیات و استفاده از زبان ملی در رسانه ها و نهادهای رسمی، پایه های تاب آوری فرهنگی را تقویت کرده و جامعه را در برابر هجوم فرهنگهای بیگانه یا یکسان سازی جهانی مصون میدارد. احیای زبان نیازمند سیاستگذاری هوشمند و مشارکت همهجانبه است. ادغام زبانهای محلی در نظام آموزشی، تولید محتوای دیجیتال جذاب به زبان مادری، و حمایت از هنرمندان و نویسندگانی که به این زبانها خلق اثر میکنند، از جمله اقدامات مؤثر است.استفاده از فناوری های نوین مانند اپلیکیشنهای آموزش زبان یا پلت فرمهای ترجمه خودکار میتواند دسترسی به این زبانها را افزایش دهد.از سوی دیگر، احیای زبان به تحکیم دموکراسی کمک میکند؛ زیرا زمانی که شهروندان به زبان خودشان در فرآیندهای سیاسی مشارکت داده میشوند، اعتماد به نهادها بیشتر شده و تصمیم گیری ها شفاف تر میگردد.این فرآیند نه تنها تاب آوری ملی در برابر بحرانهای داخلی را تقویت میکند، بلکه جایگاه کشور را در عرصه بین المللی به عنوان حافظ تنوع فرهنگی ارتقا میبخشد.در بسیاری از کشورها، زبان ملی در طول تاریخ به دلایل مختلف مورد فشار قرار گرفته است.به عنوان مثال، در برخی مناطق اروپا، زبان‌های محلی ممنوع یا کم‌اهمیت شناخته شده‌اند.در چنین شرایطی، تاب آوری ملی در عمل به دنبال احیای زبان خود و استفاده از آن در زمینه‌های مختلف ازجمله آموزش و پرورش، رسانه و ادبیات است. فرهنگ نیز یکی دیگر از اجزای اصلی تاب آوری ملی است.احیای سنت‌ها، آداب و رسوم، هنر، موسیقی و آثار ادبی ملی، می‌تواند به بازسازی هویت ملی کمک کند.در این فرآیند، هنرمندان، نویسندگان و اندیشمندان نقش برجسته‌ای ایفا می‌کنند.آن‌ها با بازنگری در تاریخ و فرهنگ ملی، سعی در بازسازی یا احیای ارزش‌های گمشده دارند. این کار می‌تواند به تقویت هویت ملی و ایجاد احساس تعلق و واحدیت در بین مردم کمک کند.فرهنگ می‌تواند نقش مهمی در شکل‌دهی به واکنش‌های جمعی و فردی در برابر شرایط دشوار ایفا کند.با ترویج ارزش‌هایی مانند همبستگی اجتماعی، همکاری و حمایت متقابل، فرهنگ می‌تواند کمک کند تا افراد جامعه در مواجهه با مشکلات مشترک، کنار هم قرار گرفته و از یکدیگر پشتیبانی کنند.در جوامع دارای تاب آوری فرهنگی قوی، افراد تمایل بیشتری دارند که در زمان بحران‌ها به یکدیگر اعتماد کرده و برای حل مسائل تلاش کنند.این نوع فرهنگ همچنین باعث تقویت حس هویت جمعی شده و افراد را تشویق می‌کند تا برای حفاظت از منافع مشترک تلاش کنند.بنظر میرسد فرهنگی که بر اساس ارزش‌های مثبت، همیاری و انسجام بنا شده باشد عملکرد بهتری داشته باشد. تاب آوری ملی برخی اوقات هم در قالب اقدامات سیاسی ظاهر می‌شود.در بسیاری از موارد، تاب آوری ملی به دنبال کسب استقلال سیاسی است.اقداماتی از این دست ممکن است به صورت مسالمت‌آمیز یا انقلابی عمل کنند و در پایان به دستیابی به استقلال یا ایجاد نظام‌های سیاسی مستقل منجر شوند.به عنوان مثال، تاب آوری ملی در اروپای شرقی در قرن نوزدهم، به دنبال جدا شدن از امپراتوری‌های حاکم و استقلال سیاسی بود.در دوران جهانی‌سازی، که فرهنگ‌ها و هویت‌های محلی ممکن است تحت تأثیر فرهنگ‌های غالب قرار گیرند،تاب آوری ملی نقشی حیاتی در حفظ تنوع فرهنگی دارند.هر گونه اقدامی در این مسیر به دنبال ایجاد تعادل بین پذیرش نوآوری‌های جهانی و حفظ هویت ملی است.تاب آوری ملی در این دوران می‌تواند به معنای ادغام موفق فرهنگ محلی با روند جهانی‌سازی باشد که به عنوان یک فرآیند پیوسته و پیچیده، نیازمند هماهنگی بین عوامل مختلف است.تاب آوری ملی به به احیای فرهنگ و زبان و به ایجاد یک هویت ملی پویا که قادر به مقابله با چالش‌های جدید باشد، می‌پردازد.در این راستا، نقش دولت، مراکز آموزشی، رسانه‌ها و مردم عادی بسیار مهم است.دکتر محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری در پایان آورده است این فرآیندی است که نه تنها با تاریخ پیوند دارد بلکه به آینده نگری و برنامه‌ریزی برای جهانی‌سازی و تحولات بزرگ تاریخی نیز اهمیت می‌دهد. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Mon, 14 Jul 2025 14:16:17 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF-ticcxbnbt3cm تاب آوری، توانایی انسان برای مقاومت در برابر شکست ها، تطابق با تغییرات ناگهانی و رشد از میان آشفتگی هاست.این مفهوم، ستونی است که امید را در برابر طوفان های زندگی پایدار نگه می دارد.در دنیایی پر از نااطمینانی ها، تاب آوری نه تنها یک مهارت روانشناختی، بلکه فلسفه ای برای بقا و تعالی است.از نیچه که می گفت «آنچه که من را نمی کشد، من را قوی تر می سازد» تا ویکتور فرانکل که در باراندهای مرگ امید به معنا را یافت، تاریخ پر است از نمونه هایی که تاب آوری، نور امید را در تاریکی ترین لحظات روشن کرده است. مسیر تاب آوری تنها یک واکنش عاطفی نیست، بلکه فرآیندی است عقلانی و خلاقانه که انسان را از قرارگاه قربانی به فرمانده زندگی تبدیل می کند.تاب آوری ریشه در باور به قابلیت تغییر دارد.انسان های تاب آور، به جای تسلیم در برابر بحران، آن را چالشی برای بازتعریف خود و جهان می بینند.مانند نلسون ماندلا که ۲۷ سال زندان را با امید به آزادی تحمل کرد.این افراد، تاب آوری را نه به عنوان تحمل غیرفعال، بلکه به مثابه ی هنر تبدیل درد به انگیزه تجربه کردند.روانشناسان مانند مارتین سلیگمن نیز تاکید کرده اند که تاب آوری با تغییر رویکرد به شکست ها—از جمله دیدن آنها به عنوان موقت و محدود—همراه است.این تغییر نگرش، امید را به عنوان سوخت پیشرفت زنده نگه می دارد.اغلب اوقات تاب آوری بر سه پایه استوار است: انعطاف پذیری، هدفمندی، و حمایت اجتماعی.انعطاف پذیری، توانایی تغییر استراتژی ها در برابر مشکلات است، مانند درخت بید که با خم شدن در برابر باد، شکست نمی خورد.هدفمندی نیز مانند راه نشان، انسان را در مسیر پیشروی هدایت می کند.مثلا، شاعرانی چون فردوسی که در طول سالیان دراز، شاهنامه را به عنوان اثری جاویدان خلق کرد، هدف را به دلیل بقا تبدیل کرد.حمایت اجتماعی نیز مانند پلی است که فرد را از تنهایی نجات می دهد. در تاریخ ایران، حمایت مردم از یکدیگر در زمان های سخت، نشان داد که تاب آوری فردی و جمعی، همیشه در هم تنیده اند.تاب آوری و امید، دو مفهومی هستند که هم زیستی آنها، زندگی را معنا می بخشد.امید، آتشی است که تاب آوری به آن می دمد.برای نمونه، پس از جنگ جهانی دوم، کشورهای اروپایی با تکیه بر امید به آینده، در خاکستر خویش رویشی دوباره تجربه کردند.در مقیاس فردی نیز، داستان های بیماران سرطانی که با هر شیمی درمانی، به جای ناامیدی، روزهای جدیدی از زندگی را رقم می زنند، نشان می دهد که تاب آوری چگونه امید را به شعله ای پایدار تبدیل می کند.روانشناسی مثبت نگر نیز ثابت کرده است که افراد تاب آور، سطح بالاتری از امید و رضایت از زندگی دارند، زیرا آنها را به سوی اهداف بلندمدت هدایت می کند.برای تقویت تاب آوری، باید به آن به عنوان یک مهارت پرورش داد.نخست، تغییر رویکرد از «چرا من؟» به «حالا چه کنم؟» کلید است.دوم، تمرین قدردانی از کوچک ترین پیشرفت ها، امید را تغذیه می کند.سوم، ساخت شبکه های حمایتی که فرد را در مسیر تاب آوری یاری دهند.چهارم، پذیرش اینکه ضعف و شکست بخشی از رشد هستند.این اقدامات، مانند آبیاری درخت امید، ریشه های تاب آوری را عمیق می کنند.همچنین، فرهنگ و ادبیات می توانند الهام بخش باشند؛ در ادبیات کلاسیک همیشه امید به بهار، در کنار توصیف سرما و تاریکی، جریان دارد.تاب آوری، مسیری است که امید را از دل ناامیدی ها بیرون می کشد. مسیر تاب آوری تنها یک واکنش به بحران نیست، بلکه هنر زندگی کردن با تمام تناقضات آن است.از اسطوره های کهن تا داستان های معاصر، انسان ها همواره با تکیه بر تاب آوری، به امیدواری معنا بخشیده اند.زهرا نیازاده مترجم و نویسنده مسیر تاب آوری در پایان آورده است در عصر حاضر که جهان با چالش هایی چون بیماری های همه گیر، تغییرات اقلیمی و بحران های اقتصادی روبروست، تاب آوری می تواند راهگشای حفظ امید و ساختن آینده ای روشن باشد.تاب آوری به ما می آموزد که از تبار بهار باشیم و حتی در سخت ترین شرایط، شکوفه های امید را پرورش دهیم زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Wed, 25 Jun 2025 18:19:38 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%86%DA%AF-rfof61nvrkvr اختلالات روانی رایج در زمان جنگ تأثیرات عمیقی بر سلامت روان افراد دارند و می‌توانند زندگی فردی و اجتماعی را به شدت مختل کنند. از جمله شایع‌ترین این اختلالات می‌توان به افسردگی، اضطراب و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) اشاره کرد. افسردگی در این شرایط معمولاً با احساس بی‌ارزشی، ناامیدی و گناهکاری همراه است و در موارد شدید ممکن است به اختلالات تغذیه‌ای مانند پرخوری یا بی‌اشتهایی منجر شود.به گزارش میگنا زهرا نیازاده نویسنده کتاب مسیر تاب آوری در ادامه آورده است اضطراب نیز به دلیل فشارهای روانی مکرر، ناامنی و ترس‌های بی‌وقفه افزایش می‌یابد و می‌تواند باعث بی‌خوابی، تپش قلب و کاهش تمرکز شود. اختلال PTSD یکی از جدی‌ترین اختلالات روانی در جنگ است که فرد به طور مکرر و ناخواسته خاطرات تلخ جنگ را بازسازی می‌کند و دچار اضطراب شدید می‌شود.علاوه بر این اختلالات، جنگ می‌تواند باعث بروز پدیده‌ای به نام «بی‌حسی روانی» شود که نوعی فاصله عاطفی است که به افراد کمک می‌کند تا با حجم بالای ضربه‌های روانی مقابله کنند. این حالت اگرچه در کوتاه‌مدت محافظت‌کننده است، اما در بلندمدت پیامدهای روانشناختی و اخلاقی عمیقی دارد و می‌تواند منجر به کاهش حساسیت نسبت به وقایع تلخ و خشونت شود. همچنین فشارهای روانی ناشی از جنگ، سیستم عصبی انسان را تحت فشار شدید قرار داده و باعث بروز مشکلات رفتاری و کاهش تاب‌آوری روانی-اجتماعی می‌شود.بی‌حسی روانی در جنگ یک مکانیسم دفاعی ناخودآگاه ذهن است که به افراد کمک می‌کند تا در مواجهه با حجم عظیم درد، وحشت و تصاویر دلخراش ناشی از خشونت و ویرانی‌های جنگ، از نظر عاطفی فاصله بگیرند. این حالت نوعی فاصله عاطفی است که هم قربانیان و هم عاملان خشونت را درگیر می‌کند و به آن‌ها امکان می‌دهد تا با ضربه‌های روانی شدید مقابله کنند. ذهن مانند سپری نامرئی عمل می‌کند که موقتاً آرامش‌بخش است و از فروپاشی روانی جلوگیری می‌کند، اما در بلندمدت پیامدهای روانشناختی و اخلاقی عمیقی به دنبال دارد.این بی‌حسی باعث می‌شود افراد نسبت به خشونت و ویرانی‌ها بی‌تفاوت شوند و ظرفیت پردازش رنج‌های شدید را از دست بدهند. نمونه‌های تاریخی از جنگ جهانی دوم تا درگیری‌های معاصر مانند سوریه و اوکراین نشان می‌دهد که این پدیده چگونه به یک بی‌تفاوتی جمعی و خاموشی روانی منجر می‌شود. بی‌حسی روانی نه تنها به قربانیان، بلکه به عاملان خشونت نیز اجازه می‌دهد تا احساسات و وجدان خود را سرکوب کنند تا بتوانند به اعمال خشونت‌آمیز ادامه دهند. این پدیده به عنوان یک سلاح پنهان ذهن در برابر ویرانی‌های جنگ شناخته می‌شود که در کوتاه‌مدت محافظت‌کننده است اما نیازمند راهکارهایی مانند هیپنوتراپی برای بازیابی تعادل روانی استاختلالات روانی ناشی از جنگ نه تنها افراد درگیر مستقیم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه خانواده‌ها و جامعه را نیز درگیر می‌کند. افرادی که عزیزان خود را از دست داده‌اند یا مجروح شده‌اند، فشار روانی بیشتری را تجربه می‌کنند و ممکن است دچار احساس گناه، سوگ و درماندگی شوند. در این شرایط، کاهش تاب‌آوری روانی-اجتماعی می‌تواند منجر به فروپاشی روابط اجتماعی و افزایش آسیب‌های روانی در سطح جامعه شود. بنابراین، حفظ و ارتقای تاب‌آوری روانی-اجتماعی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و نیازمند حمایت‌های تخصصی و اجتماعی است.مسئولیت اجتماعی روانشناسان در زمان جنگ بسیار گسترده و حیاتی است. روانشناسان باید با ارائه خدمات مشاوره‌ای و درمانی تخصصی به افراد آسیب‌دیده، به کاهش اختلالات روانی کمک کنند. استفاده از روش‌هایی مانند درمان شناختی-رفتاری (CBT) و گروه‌درمانی می‌تواند در بهبود وضعیت بیماران موثر باشد. همچنین روانشناسان نقش مهمی در آموزش مهارت‌های مقابله‌ای، مدیریت استرس و تقویت تاب‌آوری روانی-اجتماعی دارند. آن‌ها باید با ایجاد شبکه‌های حمایتی، ارتقای همبستگی اجتماعی و آموزش به خانواده‌ها و جامعه، از فروپاشی روانی و اجتماعی جلوگیری کنند. به علاوه، روانشناسان باید به پذیرش و مدیریت هیجانات طبیعی افراد در شرایط جنگ کمک کنند و از سرکوب احساسات که می‌تواند فشار روانی را افزایش دهد، جلوگیری نمایند.توجه به سلامت روان در زمان جنگ نه تنها به بهبود کیفیت زندگی افراد کمک می‌کند، بلکه به حفظ پایداری خانواده و جامعه نیز یاری می‌رساند. ایجاد فضای امن، حفظ ارتباطات اجتماعی، رعایت برنامه‌های منظم روزانه و استفاده از تکنیک‌های تنفسی و ذهن‌آگاهی از راهکارهای موثر در کاهش اضطراب و استرس است. روانشناسان و متخصصان سلامت روان باید در کنار خدمات درمانی، آموزش‌های لازم را به افراد و خانواده‌ها ارائه دهند تا تاب‌آوری فردی و اجتماعی افزایش یابد و جامعه بتواند بهتر با پیامدهای جنگ مقابله کند. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Wed, 25 Jun 2025 18:17:04 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-resiliencyir-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%D8%B5%D8%B5%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-g2lrquwgxnqq بنیانگذار رسانه تاب آوری بنیانگذار رسانه تاب آوری، دکتر محمدرضا مقدسی، در سال ۱۳۹۴ با هدف ایجاد نخستین پایگاه تخصصی تاب‌آوری روانی-اجتماعی در ایران، این رسانه را تأسیس کرد. این پلتفرم با نام خانه تاب آوری ایران و آدرس resiliency.ir، به‌عنوان مرجع رسمی آموزش، پژوهش و نشر محتوای علمی در حوزه تاب‌آوری شناخته می‌شود. فعالیت آن مبتنی بر چهار رکن اصلی است: ترجمه کتاب‌های تخصصی، توسعه مفاهیم تاب‌آوری، تسهیل‌گری آموزشی و تدریس است. تاسیس این پایگاه تخصصی در شبکه جهانی اینترنت توسط دکتر محمدرضا مقدسی ایران را در زمره معدود کشورهایی که دارای رسانه اختصاصی تاب‌آوری هستند قرار داده است. دکتر محمدرضا مقدسی بنیانگذار رسانه تاب آوری، متولد کرمانشاه و فارغ‌التحصیل دکتری در رشته‌های تربیتی و علوم رفتاری، پیش از این به‌عنوان کارشناس آموزش و پرورش فعالیت داشت. وی با همکاری شورایی از متخصصان طراز اول کشور و مترجمان، بیش از ۴۰ عنوان کتاب تخصصی از منابع معتبر جهانی (نظیر آثار مایکل آنگار و آن ماستن) را ترجمه و منتشر کرده است. ایشان هم‌اکنون به‌عنوان مشاور عالی مأموریت ملی تاب‌آوری فرهنگی در دانشگاه حکیم سبزواری فعالیت می‌کند و در برنامه‌های رسانه‌ ایی مهم دیگری (مانند رادیو تاب‌آوری) به‌عنوان کارشناس حضور دارد . محتوای علمی و ساختار رسانه تاب آوری ایران این رسانه با تولید صدها یادداشت تخصصی، برگزاری کارگاه‌های آموزشی و ایجاد کتابخانه دیجیتال، مفاهیم تاب‌آوری را در سطوح فردی و اجتماعی ترویج می‌دهد. محتوای آن شامل موضوعاتی مانند: - تاب‌آوری در بحران‌ها (جنگ، همه‌گیری کووید-۱۹) - حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر(کودکان، زنان، سالمندان) - تاب‌آوری رسانه‌ای (ارائه اطلاعات دقیق در بحران‌ها) رسانه تاب آوری ایران هیچ وابستگی سازمانی به نهادهای دولتی یا غیردولتی ندارد و محتوایش تحت نظارت شورای نویسندگان بررسی می‌شود . دکترمحمدرضا مقدسی بنیانگذار رسانه تاب آوری با تمرکز بر تاب‌آوری فرهنگی، از ادبیات و هنر به‌عنوان ابزارهای تقویت روحیه جمعی استفاده می‌کند. نمونه‌های شاخص شامل: - انتشار مقالاتی مانند "تاب‌آوری اجتماعی در زمان جنگ" و "جنگ و تاب‌آوری کودکان" - توسعه برنامه‌های جامعه‌محور برای مقابله با آسیب‌های روانی در مناطق بحران‌زده - ایجاد "باشگاه تاب‌آوری" (۱۴۰۰) به‌عنوان شبکه‌ای برای تبادل نظر متخصصان این اقدامات، ایران را به الگویی برای کشورهای منطقه در توسعه تاب‌آوری تبدیل کرده است . زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Wed, 25 Jun 2025 18:14:49 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D9%85%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-v9bv2uzeao7r ماموریت ملی تاب آوریماموریت ملی تاب آوریماموریت ملی تاب آوری فرهنگی نیز پس از طی مراحل اداری و بررسی تمامی ابعاد و جوانب در چارچوب مصوبات وزارت علوم در مهرماه ۱۴۰۳ نیز به دانشگاه حکیم سبزواری ابلاغ گردیده است.ماموریت ملی تاب آوری فرهنگی را داننشگاه حکیم سبزواری بعهده گرفت.این ماموریت با هدف ایجاد همبستگی، افزایش آگاهی و آموزش مهارت‌های لازم برای سازگاری و پیشرفت در شرایط مختلف طراحی شده است. ماموریت ملی تاب آوری مبتنی بر فرهنگ، ترویج ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی به منظور تقویت قدرت جامعه در مواجهه با چالش‌ها و بحران‌هاست.دانشگاه حکیم سبزواری، واقع در سبزوار، در سال ۱۳۶۶ تأسیس شد و به عنوان دومین دانشگاه بزرگ شمال شرق ایران شناخته می‌شود.این دانشگاه ابتدا به عنوان شعبه‌ای از دانشگاه تربیت معلم تهران آغاز به کار کرد و در سال ۱۳۹۰ به نام کنونی خود تغییر یافت.این دانشگاه به همکاری‌های بین‌المللی گسترده‌ای با مؤسسات تحقیقاتی و دانشگاه‌های معتبر جهان پرداخته و در تلاش است تا به اهداف علمی و فناوری نسل سوم دست یابد.ماموریت ملی تاب آوری فرهنگی نیز پس از طی مراحل اداری و بررسی تمامی ابعاد و جوانب در چارچوب مصوبات وزارت علوم  در مهرماه ۱۴۰۳ نیز به دانشگاه حکیم سبزواری ابلاغ گردیده است. ماموریت ملی تاب آوری مبتنی بر هویت فرهنگی برای اولین بار است که  توسط یک واحددانشگاهی دنبال خواهد شد و امید میرود منشاء خیر و برکت باشد.هویت به معنای «کیستی» یا «چه کسی بودن» است.هویت به مجموعه‌ای از ویژگی‌ها، نگرش‌ها و روحیات فرد اشاره دارد که او را از دیگران متمایز می‌کند. این ویژگی‌ها شامل خاطرات، تجربیات، روابط و ارزش‌هایی هستند که احساس خود را شکل می‌دهند.بحران هویت یکی از چالش‌های اساسی در جوامع معاصر است که می‌تواند به تضعیف تاب‌آوری فردی و اجتماعی منجر شود.بحران هویت به معنای عدم وضوح در شناخت فرد از خود و جایگاهش در جامعه است. این وضعیت می‌تواند ناشی از تغییرات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی باشد.در جوامع معاصر، افراد به دلیل فشارهای اجتماعی و رسانه‌ای ممکن است دچار سردرگمی شوند و احساس بی‌هویتی کنند.این بحران می‌تواند به تضعیف تاب‌آوری فردی و اجتماعی منجر شود، زیرا افراد در مواجهه با چالش‌ها و مشکلات زندگی کمتر قادر به مدیریت احساسات و ارتباطات خود خواهند بود.بنظر میرسد توجه به تقویت هویت فردی و اجتماعی ضروری است تا از پیامدهای تحلیل و تضعیف آن جلوگیری شود.هویت به عنوان یک سازه اجتماعی در تعاملات بین‌فردی و فرهنگی شکل می‌گیرد و تحت تأثیر عوامل مختلف از جمله محیط اجتماعی، فرهنگی و تاریخی قرار دارد.هویت یکی از مفاهیم پیچیده و چند بعدی است که به شکل‌های مختلف در علوم اجتماعی، روانشناسی، فلسفه و فرهنگ مورد بررسی قرار می‌گیرد.این مفهوم به ترکیبی از ویژگی‌ها، باورها، ارزش‌ها، تجربیات و شناخت‌های فرد یا گروه اشاره دارد که آنها را از دیگران متمایز می‌کند.سبزوار، با تاریخچه‌ای غنی و فرهنگی عمیق، نقش مهمی در هویت فرهنگی ایران ایفا کرده است.مایه مسرت و شادمانی است که اعلام کنیم سبزوار ماموریت ملی تاب آوری فرهنگی را بر اساس ظرفیت های دانشگاه حکیم، فرهنگی و اجتماعی خود را پذیرفته است.این شهر که به عنوان پایتخت تاریخی سربداران شناخته می‌شود، مهد علم و ادب بوده و دارای قدیمی‌ترین مدرسه ایران، یعنی مدرسه فخریه است.سبزوار در طول تاریخ، محل تجمع اندیشمندان و دانشمندان بزرگی بوده که به گسترش فرهنگ و هنر در ایران کمک کرده‌اند.آثار تاریخی متعددی از جمله مساجد و کاروانسراها، نشان‌دهنده شکوه فرهنگی این دیار هستند.همچنین، آیین‌های سنتی و جشن‌های محلی، همچون مراسم غدیر، به غنای فرهنگی این منطقه افزوده‌اند.سبزوار  همچنین به عنوان پایتخت نثر فارسی شناخته می‌شود و نقش مهمی در شکل‌گیری هویت ادبیات فارسی ایفا کرده است. این شهر زادگاه نویسندگانی چون ابوالفضل بیهقی و ملاحسین واعظ کاشفی است.شاسان توجه اینکه همچون “تاریخ بیهقی” و “روضه الشهدا” از مهم‌ترین متون نثر فارسی به شمار می‌روند.سبزوار به عنوان مرکز فرهنگی و علمی، تولید آثار ادبی برجسته‌ای را تسهیل کرده و به حفظ و گسترش زبان فارسی کمک کرده است.مایه مباهات و غرور است که امروز دانشگاه حکیم سبزواری به برکت این پشتوانه فرهنگی و اجتماعی را بعنوان پرچمدار و پیشتاز تاب آوری فرهنگی کشور مسئولیتی بزرگ را بر دوش گرفته است.از این پس سبزوار مکتب و مدرسه ای برای پژوهش و آموزش در زمینه تاب آوری فرهنگی خواهد بود. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Thu, 06 Mar 2025 19:23:58 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%AA-dbiei2u8010z تاب آوری و مناجاتتاب آوری و مناجاتزهرا نیازاده نویسنده کتاب مسیر تاب آوری مناجات به معنای رازگویی و عرض نیاز به درگاه خداوند است. این عمل عبادی شامل گفتگوهای خصوصی و درگوشی با خدا می شود که در آن فرد احساسات، نیازها و خواسته های خود را بیان می کند. مناجات در قرآن کریم با واژه هایی مانند «نجواکم» و «نداء خفیا» به کار رفته است و در متون دینی به اهمیت و آداب آن اشاره شده است.این عمل نه تنها ابزاری برای ارتباط با خداوند است، بلکه می تواند به عنوان یک روش موثر برای ارتقاء سلامت روان و تاب آوری نیز شناخته شود.به گزارش میگنا مناجات به عنوان یک عمل عبادی، نقش بسزایی در ارتقاء سلامت روان و تاب آوری افراد دارد. این عمل نه تنها به فرد کمک می کند تا با چالش ها و مشکلات زندگی بهتر مواجه شود، بلکه احساس آرامش و امید را نیز در او تقویت می کند. تحقیقات نشان می دهند که دعا و نیایش می توانند به کاهش اضطراب و افسردگی کمک کرده و بهبود وضعیت روانی را تسهیل کنند.ارتباط با خداوند و انجام مناجات به فرد احساس تعلق و حمایت اجتماعی می دهد که این خود عاملی مهم در افزایش تاب آوری است.به علاوه، مناجات می تواند به عنوان یک ابزار معنوی برای مقابله با بحران ها و سختی های زندگی عمل کند و افراد را در مسیر رشد و تعالی روحی یاری دهد. رابطه مناجات با سلامت روان به وضوح قابل مشاهده است. تحقیقات نشان می دهند که دعا و مناجات می توانند به کاهش اضطراب، افزایش آرامش و تقویت احساس امنیت کمک کنند[. افرادی که به طور منظم به انجام مناجات می پردازند، معمولا احساس آرامش بیشتری دارند و بهتر می توانند با استرس های زندگی مقابله کنند. این ارتباط عمیق با خداوند به فرد کمک می کند تا احساس امید و مثبت اندیشی را تقویت کند، که این خود عاملی برای افزایش تاب آوری است.  افرادی که دارای تاب آوری بالایی هستند، معمولا بهتر می توانند از پس مشکلات برآیند و از تجربیات سخت درس بگیرند.مناجات به عنوان یک ابزار معنوی، فرد را قادر می سازد تا با مدیریت بهتر استرس، ارزش های اخلاقی را تقویت کرده و هدفمندی بیشتری در زندگی خود بیابد.این ویژگی ها نه تنها به سلامت روان کمک می کنند، بلکه باعث ایجاد روابط اجتماعی مثبت نیز می شوند. در واقع، افراد مذهبی که به مناجات و دعا اعتقاد دارند، معمولا از تاب آوری بیشتری برخوردارند. مطالعات نشان داده اند که این افراد سریع تر از دیگران بهبود یافته و کمتر دچار اختلالات روانی می شوند.ارتباط با یک قدرت بالاتر و احساس تعلق به یک جامعه مذهبی می تواند احساس تنهایی را کاهش دهد و حمایت اجتماعی را تقویت کند، که این خود عاملی برای افزایش سلامت عاطفی است. علاوه بر این، مناجات می تواند نقش مهمی در پیشگیری از افسردگی داشته باشد. افرادی که به طور مرتب دعا می کنند، معمولا کمتر دچار علائم افسردگی می شوند و احساس شادی بیشتری دارند. پژوهش ها نشان داده اند که دعا باعث کاهش سطح هورمون های استرس مانند کورتیزول می شود، که این امر به نوبه خود موجب افزایش حس شادی و نشاط خواهد شد. زهرا نیازاده نویسنده و مترجم خانه تاب آوری در خاتمه آورده است مناجات یک عمل عبادی ابزاری موثر برای ارتقاء سلامت روان و تاب آوری فردی محسوب می شود. با ایجاد پیوند معنوی و تقویت ارزش های اخلاقی، مناجات می تواند نقش بسزایی در ارتقاء کیفیت زندگی افراد ایفا کند.گنجاندن مناجات در زندگی روزمره می تواند به عنوان یک راهکار موثر برای بهبود وضعیت روانی افراد مورد استفاده قرار گیرد. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Thu, 06 Mar 2025 19:19:07 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-piq5t4xps3c1 دومین کنگره ملی مشاوره توانبخشی ایران ۵ و ۶ اردیبهشت در دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی برگزار شد. در این کنگره به ماهیت مشاوره توانبخشی و ارتباط آن با آسیب های اجتماعی، معلولیت جسمی، بلایا و حوادث طبیعی و انسانی، رسانه و موضوعاتی از این قبیل پرداخته شد. در دومین کنگره ملی مشاوره توانبخشی این رویداد دو روزه ۵۰ نشست برگزار شد که خلاصه ای از مهم ترین نشست ها را در زیر می خوانید. بهمن بهمنی:وظیفه یک مشاوره توانبخش این است که به مادر یا خانواده فرد ناتوان یا معلول کمک کند تا از گردانه زندگی طبیعی به تدریج خارج نشود یا مخرب رفتار نکند، به فردی که دچار بیماری ام اس هست و هر روز پس رفت می کند، کمک کند تا جلوی پس رفت او را بگیرد تا اسیر بیماری نشود. کسی که می خواهد وارد این حیطه شود به چهار ویژگیِ شخصیت، جهان بینی، دانش و مهارت نیاز دارد. جهان بینی، فلسفه زندگی‌اش است. دانش را ما به او آموزش می دهیم و مهارت را برای او فراهم می کنیم تا بروز شود. اما هر شخصیتی نمی تواند بار این قضیه را به دوش بکشید. شخصیت آن آدم باید بتواند وزن انسان یاوری داشته باشد و بتواند همدلی، همراهی و هم فکری را در وجود خود حس و تجربه کند. یکی از عارضه هایی که ما در دانشجویان مشاهده می کنیم، این است که بعد از مدتی مواجه شدن با سختی های شدید مراجعان‌شان ممکن است جواز مناسب شخصیتی، مهارت، جهان بینی و دانش لازم را نداشته باشند، پس رفت کنند و علائم دل مردگی، افسردگی و ناکارآمدی پیدا کنند. لذا یکی از ماموریت های دانشگاهی ما این است که نرم افزار، برنامه و امکانات حمایت از ارائه دهندگان خدمت را فراهم کند. غلامعلی افروز:همه رفتارها قابل تغییرند اما هر روشی، توسط هر کسی و در هر شرایطی ممکن است موثر واقع نشود. همین است که همواره باید در روش کارمان تجدیدنظر کنیم، به خصیصه های شخصیتی والدین، مربیان، درمانگران و مددکاران محبوب و موفق متصف شده، ازشرایط و موفقیت ها خوشایند به نیکی بهره مند شویم تا در همدلی و هم اندیشی با مخاطبان همسو شده و یکپارچه درمانی را تجربه نماییم. توحید درمانی یا یکپارچه درمانی، موثرترین رویکرد در تحول نگرش ها است. رفتارهای ما در موقعیت ها و شرایط مختلف در بستر نگرش ها و باورها پدیدار می گردد. نگرش ها و باورها بر پایه دو رکن اساسی شناخت و احساس تکوین می یابند. هر قدر شناخت عمیق می شود، احساس معقول تر می شود. باز پروری حسی و حرکتی، توانبخشی شغلی و حرفه ای مراجعان و مددجویان، بازتوانی آسیب دیدگان اجتماعی و معتادان به مواد مخدر، توانبخشی شناختی و روانی و ایجاد تحول در نگرش ها و باورهای مخاطبان است. همدلی، هم اندیشی و همسویی والدین و فرزندان، معلمان و شاگردان، روانشناسان/ مشاوران با مراجعان، مددکاران با مددجویان در ابورهی معقول و ارزش های متعالی و جهان شمول، مطلوب ترین بستر را برای تعاملات خوشایند بین فردی، تحول و شکوفایی شخصیت فراهم می نماید. برخورداری از نگرش مثبت، احساس خود ارزشمندی، انگیزه غنی، نشاط معنوی، تلاش مستمر، رقابت با خویشتن خویش راز و رمز موفقیت در رسیدن به هدف های مطلوب آموزشی و حرفه ای است. همچنین متصف شدن مددجویان به این ویژگی های مطلوب، اصلی ترین شاخص موفقیت برنامه های جامعه توانبخشی است. سعید خانجانی:طبق آمار WHO حدود 15 درصد یک جامعه می تواند دچار معلولیت یا کم توانی باشد؛ یعنی در جامعه ما حدود 12 تا 13 میلیون آدم به طور مستقیم دچار کم توانی هستند و اگر خانواده آن ها را نیز درنظر بگیریم تقریبا نیمی از جمعیت جامعه هدف رابه خود اختصاص دهند. جامعه بسیار وسیعی است که هم شامل افرادی می شود که معلولیت قابل مشاهده، غیرقایل مشاهده و انواع بیماری ها را دارند. اوایل حتی نورولوژیست ها هم این رشته را نمی شناختند اما الان کمتر نورولوژیستی است که این رشته را نشناسد. خدمت ویترین این رشته است. علارغم مصوبه ۴ سال پیش وزارت بهداشت، قرار شد ۵ درصد تخت های همه بیمارستان های کشور  به بخش توانبخشی اختصاص داده شود؛ اما از آنجایی که درآمدزا نیست، خیلی از آن استقبال نشد. اگر فارغ التحصیلان این رشته تخصصی تر به این جامعه هدف خدمت کنند، چند سال بعد با شرایط بهتری رو به رو خواهیم بود. شادی نوروزعلی: وقتی یک نفر در یک خانواده بیماری مزمن و سخت می گیرد بلافاصله تمام اعضای خانواده تحت تاثیر قرار می گیرند. در حوزه توانبخشی فشار زیادی روی کادر درمان است. اگر ما بتوانیم به کادر درمان حرفه ای کمک کنیم، فشار کاری زیادی از روی دوش آن ها برداشته می شود. گاهی اوقات ممکن است بیمار سوالاتی از درمانگر بپرسد که اصلا ربطی به بیماری جسمی او ندارد. مثلا حالم خوب نیست یا امروز حوصله ندارم. اگر ما این کار را برعهده بگیریم، فشار زیادی از روی درمانگر برداشته می شود. تقویت حوزه بازآموزی دوره های مشاوره توانبخشی، آموزش عمومی از طریق رسانه ها، حضور دانشگاه و دانشجویان دانشگاه علوم توانبخشی در بخش های مختلف درمانی، دیدن بیماران و همراهان آن ها و حتی نشستن در سالن انتظار و دیدن درد و رنج مردم و تمام این موارد آموزنده است و باعث می شود تا ما یک مشاور توانبخش بهتری شویم. حسین سلیمی بجستانی:ما بیش از بلایای طبیعی از دست یکدیگر عذاب کشیده ایم. به عبارتی هوش و استعدادمان در راستای آزار به یکدیگر به کار گرفته شده است. جامعه شناسان معتقدند که ما باید نسلی پرورش بدهیم که توسعه آفرین باشد، نه توسعه خواه. یعنی خودش در توسعه خود و جامعه هدف نقش داشته باشد. هیچ کس به غیر از خودمان دست ما را نخواهد گرفت. حمید پورشریفی:ما دو نوع تروما داریم. زمانی که زلزله ای پیش می آید، تعرضی صورت می گیرد یا فردی تصادف وحشتناکی را تجربه می کند به آن ترومای نوع یک می گویند. در واقع تک رخداد غیرقابل انتظار است. اما ترومای نوع دو، تروماهای تکرار شونده هستند، آن ها را پیش بینی می کنیم اما نمی توانیم از دست آن رهایی پیدا کنیم. اینجاست که بحث طالبان، غزه، مسائل اجتماعی و رخدادهای این چنینی در جوامع می توانند این تروماها را ایجاد کنند.  ترومای نوع یک و ترومای نوع دو آثار متفاوتی دارند. اگر تروما نوع یک باشد با اختلال استرس وار همراه است و اگر بعد از یک ماه همچنان باقی مانده باشد ما با ptsd مواجه هستیم. اما گاهی ما با complex ptsd مواجه می شویم که بجز چهار خوشه اصلی، سه خوشه دیگری را هم با خود همراه دارد. در اختلالات دیگر، همبودی یک استثنا است. یعنی  اگر فردی افسردگی داشته باشد، ممکن است اختلالات دیگری هم داشته باشد. ولی در ptsd همبودی قاعده است؛ یعنی 80 درصد افرادی که دچار  ptsd هستند یک اختلال دیگر و 60 درصد آن ها سه یا بیشتر، اختلالات همراه آن را دارند. اینجاست که فرد روزی ترومایی را تجربه کرده و سپری شده اما ptsd و همراه با آن همبودی ها سال ها فرد را درگیر می کند؛ اینجاست که موضوع مشاوره توانبخشی مطرح می شود. محمدرضا مقدسی:زمانی که با یک بحران مواجه می شویم، تمام هنجارها، قواعد و قوانین اجتماعی و هر چیز دیگری را که به عنوان نظم این ساختار پذیرفته ایم، همه به هم می ریزد. کمااینکه بسیاری از این پروتکل ها حتی در اتاق درمان هم در شرایط بحرانی ممکن است تغییر کرده باشد. بنابراین، زمانی که شرایط مان تغییر می کند باید انعطاف و تاب آوری داشته باشیم تا بتوانیم خودمان را با هنجارهای جدید شرایط بحرانی که چه بسا در تضاد و تعارض با هنجارها و قوانین و قراردادهای اجتماعی روز قبل هستند، بپذیریم. بحران از این جهت که هنجارهای ما را به چالش می کشد و میزان انعطاف اجتماعی، اخلاقی و هیجانی ما را به چالش می کشد به تاب آوری بالایی نیاز دارد. در بحران راهی نداریم جز اینکه کنار هم باشیم؛ یعنی از «من» به سمت «ما» حرکت کنیم. زیرا ما معتقدیم که هر ترومایی پیشینه ای به نام آسیب یا صدمه دارد. اگر حمایت اجتماعی و باهم بودن و مداخلات به موقع انجام شود این آسیب تحت تاثیر آن حمایت ها و مداخلات و توانبخشی ها فرد را تا حدودی توانا و تاب آور خواهد کرد و منجر به ptsd و سایر تبعات نخواهد شد. شهناز گیلی:تصور کنید فردی که حالش خوب بوده و سمت اجتماعی خوبی داشته، ناگهان به دلیل یکسری علائم بالینی به دکتر مراجعه کرده و متوجه می شود که سرطان دارد. شوک، ناباوری و حتی انکار واکنش اولیه آن فرد است. در بازتوانی و مشاوره دادن به این افراد کسی که رشته روان شناسی و مشاوره خوانده یا در حوزه های توانبخشی کار کرده است اولین چیزی که با آن مواجه می شود، انکار آن فرد است. از این رو درمانگر باید خود را به قدری قوی کند و پخته باشد تا بتواند در جلسات درمان قوی خود را نشان بدهد تا آن فرد بتواند ریکاوری شده و به زندگی عادی خودش برگردد. در تراپی اگر من ایمان داشته باشم که مشاوره من اثربخش است، اثربخش می شود. اگر من حتی یک درصد شک کنم، اثربخشی تراپی من ضعیف می شود. در یک مقاله که سال ۲۰۲۴ منتشر شده آمده است که حمایت خانواده در درجه اول قرار دارد. اگر خانواده ای دقیقا نداند که بیمار خود را از چه طریقی حمایت کند، معمولا آن فرد همچنان در مشکلات ناتوانی روحی و جسمی خود باقی می ماند. اما اگر خانواده با حمایت قوی، امید و انگیزه بدهد، تاثیر بی نظیری خواهد داشت. وحید نجاتی:ما در سال‌های اخیر به سمت تخصصی شدن رفته ایم. اما این تخصصی شدن محدودیت‌هایی را ایجاد کرده است. تخصصی شدن باعث شده تا بیش از حد روی یک مسئله متمرکز شویم، ارائه خدمات به صورت چندتکه انجام شود، متخصصان تنها به یک رویکرد بسنده کنند و به بقیه رویکردها توجه چندانی نداشته باشند. هدف کلی توانبخشی این است که فرد استقلال خود را بدست آورد تا به جامعه برگردد. در واقع هدف (GOAL) در توانبخشی را می‌توانیم یک عین در نظر بگیریم که برخی مواقع در جلسه درمان به آن نمی‌رسیم. objective آن چیزی است که در طول درمان به آن می‌رسیم و target آن چیزی است که باید در پایان جلسه درمان به آن برسیم. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Thu, 02 May 2024 16:50:31 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF-%D9%87%D9%85%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-gpmwomrtku2z درآمد همبسته تاب آوری است در آمد همبسته تاب آوری است.تاب آوری در هنگام مواجهه با چالش های اجتناب ناپذیر شغلی، توانایی خاصی است که نه تنها مورد نیاز کارگران بلکه بعنوان یک توانایی ویژه برای همه شاغلین در کسب و کارهای متخلف الزامی است.تحقیقات در تاب آوری و بویژه مطالعات اختصاصی در زمینه روانشناسی مثبت عواملی را که منجر به توسعه تاب آوری می شوند را شناسایی و معرفی کرده است.در آمد همبسته تاب آوری است در آمد مناسب و متناسب با هزینه های زندگی موجب افزایش رفاه روانی اجتماعی کارگران و تقویت تاب آوری آنهاست .تاب آوری کارگران در محل کار مهارتی حیاتی است که به آنها قدرت می‌دهد تا با چالش‌ها کنار بیایند، و بر چالش های شغلی و سازمانی خود غلبه کنند و بتوانند در اغلب موقعیت ها عملکرد و راندمان کاری خود را حفظ کنند. تاب آوری در هنگام مواجهه با چالش های اجتناب ناپذیر شغلی، توانایی خاصی است که نه تنها مورد نیاز کارگران بلکه بعنوان یک توانایی ویژه برای همه شاغلین در کسب و کارهای متخلف الزامی است.برخی از عوامل تقویت تاب آوری عبارتند از خوش بینی، توانایی مدیریت احساسات و تنظیم هیجان، احساس امنیت و طرز فکر رشد.در آمد همبسته تاب آوری استاگرچه در آمد مناسب و متناسب با هزینه های زندگی موجب افزایش رفاه روانی اجتماعی کارگران و تقویت تاب آوری آنهاست اما آموزش تاب آوری نیز به طور فزاینده ای به عنوان یک ابزار ارزشمند برای ارتقای عملکرد شغلی و مشارکت سازمانی  در مدیریت مورد توجه ویژه قرار میگیرد.کارفرمایان بر نیروی کار تاب آور برای مقابله موثر با استرس، تعارضات محل کار و چالش های شغلی تمرکز می کنند.تاب‌آوری با رضایت شغلی بیشتر، شادمانی و تعهد سازمانی و حتی میزان مشارکت کارکنان مرتبط است.تاب آوری به بهبود عزت نفس، احساس کنترل، هدف در زندگی و روابط بین فردی بهتر کمک می‌کند.مطالعات نشان میدهد مداخلاتی که منجر به توسعه تاب آوری کارگران میشود نه تنها بهره‌وری را افزایش می‌دهد، بلکه هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را کاهش خواهد داد، توسعه تاب آوری موجب میشود کارکنان کمتر مرتکب غیبت شوند تقویت تاب آوری محیط کاری مثبت و سالم ایجاد می‌کنند.تاب آوری کارگران را میتوان از طریق شاخص های عملکردی مثل بهره وری ، غیبت ، رضایت مشتری و یا متغیرهایی مثل فرسودگی شغلی اندازه گیری کرد.انواع مصاحبه و گزارشات، باز خوردهای صنفی درون و برون سازمانی و استفاده از آزمونهای روان سنج و در نهایت استفاده از پرسشنامه های مختلف در زمینه تاب آوری میتواند در این خصوص به مدیران و سیاستگذاران اطلاعات دقیق تری ارایه نمایند.محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری ایران در خاتمه این مطلب با تاکید مجدد بر این نکته که فقر دشمن تاب آوری است بیان کرد شاید مهمترین عاملی که میتواند موجب رفاه روانی و اجتماعی و تقویت تاب آوری کارگران باشد تقویت قدرت پرداخت و افزایش دستمزد ایشان باشد، میزان درآمد همبسته تاب آوری است. https://www.resiliency.ir/%d8%af%d8%b1-%d8%a2%d9%85%d8%af-%d9%87%d9%85%d8%a8%d8%b3%d8%aa%d9%87-%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a2%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa/ زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Tue, 30 Apr 2024 16:41:33 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-hnact6biy3qd تاب آوری کودکانشکست باعث تاب‌آوری است این باوری بی اساس است. تاب‌آوری در فرزندان خود را تقویت کنیم و از آنان حمایت کنیم؟این مهم چگونه میسر خواهد بود در اینجا ۱۲ روش و نکته کاربردی برای تاب آوری کودکان آورده شده است.تاب آوری به ما میگوید اوضاع گاهی خوب نیست پس باید بتوانی خود راجمع و جور کنی و دوباره سعی کنی تا موفق شویدکتر محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری و مترجم کتاب تاب آوری ؛ منابع و گفتمان در ادامه این مطلب آورده است نظریه های متفاوتی راجع به رفتار با کودکان مطرح شده است که هر کدام از زاویه ای ودیدگاهی به ماجرا نگاه میکنند، به عنوان مثال عده ای بر این باورزند که شکست باعث تاب آوری است این باوری بی اساس است چرا که تجربه نومیدی یا شکست بخش کوچکی از ماجرای ویرانگی است.برخی دیگر شکست و سرخوردگی را برای کودکان لازم می پندارند و واقعا اعتقاد دارند که شکست باعث تاب آوری است چرا که دنیایی که در انتظار کودکان ماست دنیای ظالمی است. پس باید بیاموزند که سختی بکشند یاحتی مورد ظلم واقع بشوند چون ناگزیر از پذیرش سختیهای دنیا هستند.اما آنچه واقعا میخواهیم کودکان بیاموزند؛ آن است که سپری بیابند یا خود سپری بسازند برای مقابله با ناملایمات زندگی ویا باشکوهترازاین دنیای بهتری خلق کنند تاهرکسی بتواند سپری از آن خود داشته باشد.حال چطور میتوانیم تاب آوری را در فرزندان خود تقویت کنیم واز آنان حمایت کنیم؟این باوری بی اساس است که شکست باعث تاب آوری است وقتی کودکان بارها وبارها شکست می خورند وحمایتی هم دریافت نمی کنند تا شروعی برای تلاش دوباره آنها باشد دراین شرایط آنچه درمی یابند این است که شکست خورده ومتلاشی شده اند تجربه نومیدی یا شکست بخش کوچکی ازاین ماجرای ویرانگی است.تاب آوری به معنای شکست نخوردن نیست تاب آوری به ما میگوید اوضاع گاهی خوب نیست پس باید بتوانی خود راجمع و جور کنی و دوباره سعی کنی تا موفق شوی، این امر نیازمند تجربیات موفق از این دست و حمایت عاطفی فراوان دارد.همه ما از غلبه بر مشکلات درس می گیریم، اما تجربه موفقیت به ما انگیزه ای مضاعف برای چالشهای بزرگتر میدهد البته شکست بدون حمایت عاطفی چرخه ای ازعدم اعتماد به نفس و شکست بیشتری می سازد و از سوی دیگر پیروزی میتواند مولد امید و موجب پیروزی های بعدی باشد.بنابراین خود همین موضوع یک چالش بزرگ است که چگونه میتوانیم در عین حمایت از کودکان و برای اعتماد به نفس دادن به آنها به ایشان استقلال دهیم.روشهای زیر دراین خصوص توصیه میشوند که چگونه میتوان کودکی مستقل وبا اعتماد به نفس داشت:1) از کنترل دست بردارید:درعوض راهنمای بچه ها باشید کار والدین حمایت و مدیریت فرزندان است تا رشد کنند و شکوفا شوند .وقتی کارهای فرزندتان را انجام می دهید ازاو حمایت نکردید بلکه فرصت رشد را از اوسلب کرده اید.درواقع باید دست از کنترل او بردارید و خود را کنترل کنید بر اضطراب خود مسلط شوید ،خود را مدیریت کنید تا فرصت رشد به کودک خود داده باشید2) کمال گرایی هدف نیست:به خود مسلط باشید و کارکودک را تصحیح نکنید مگرآنکه پیامدی به شدت مهم درپی داشته باشد مداخله کردن اعتماد به نفس اورا پایین می آورد بگذارید او خود به تنهایی ازپس بعضی مشکلات بربیاید .3) اجازه دهید کودکان ازسنین پایین کارهای خود را انجام دهند:اضطراب خود را کنترل کنید و این بدان معنا نیست که کودکان مضطرب را رها کنید دوروبرکودک باشید تا هروقت کمک خواست؛ به او کمک کنید، بعد عقب بایستید خود را کنترل کنید.فقط مواقع لازم به او کمک کنید ابرازنگرانی بیش ازحد و خارج ازموقع مثلا در هنگام بازی کودکان ممکن است حال شما را بهتر کند اما دیگروالدین تحت تاثیرنگرانی شما قراربگیرند.اما دراصل ابراز نگرانی شما کودکتان را محدود میکند باید به کودک اطمینان دهید که هستید اما بالبخند و ابراز خوشحالی به بگویید که من میدانستم که تو قادر به انجام این کار هستی.4) به کودکان اجازه دهید تا با رویارویی با چالشهای قابل کنترل اعتماد به نفس پیدا کنند:محققان رشد عاطفی این مورد را داربست بندی می نامند، یعنی این والدین هستند که چهار چوب و قالبی را در اختیار فرزند خود قرارمی دهند تا بر اساس آن رشد کندواضح و روشن توضیح بدهید چه می خواهید وچه توقعی از او دارید یا به وی راهبردی پیشنهاد میدهید یا خیلی ساده موقعیت را برای او روشن می سازید .این امر به کودکان کمک میکند تا وقتی تجربه تازه ای را از سر می گذرانند موفق شوند به آنها اعتماد به نفس می دهید تا ماجراهای تازه را امتحان کنند .تعیین قالب وچهارچوب حامل این پیام است که بدون آنکه مورد قضاوت قرار بگیرند بدانند شما کمک حال آنها هستید.5) آنها را برای شکست آماده نکنید: پیشنهاد ساختار و معین کردن قوانین وچارچوب به موفقیت فرزندان کمک میکند هنگامی که فرزندان ما در حین انجام کار یا برنامه و تکلیفی هستند و در شرف شکست قرار میگیرند ،راه نجات کمک کردن به آنها نیست گاهی پا پیش گذاشتن والدین راه درس گرفتن و کسب تجربه را می بندد. آموختن درسهای مهم ازپس این شکستها رخ میدهد به شما بستگی دارد که نقش خود را چگونه بازی کنید .اگر به عنوان مثال  تکلیف مدرسه را به عهده بگیرید اسمش نجات نیست کودک یاد میگیرد هرگاه کاری را انجام ندهد والدین جایگزین او بوده وکار را به اتمام می رسانند اما اگر به کودکان درهر مرحله از کار کمک کنید تا ایده خود را شکل داده و کاررا انجام دهند آنها ازپس کار برآمده و به آن مباهات می کنند و یاد میگیرند که چطور با برنامه ریزی از پس پروژه های دشوارتر بربیایند. 6) تشویق ،تشویق ، تشویق: به آنها یاد بدهید که خود راتشویق کنند تمامی انسانها به تشویق نیازدارند تشویق شما احساس مثبت و انگیزه در اوایجاد میکند  خود گویی و گفتگوی مثبت درونی به او یاد دهید ،به او بگویید که باجملات تاکیدی مثبت می تواند به موفقیت نزدیکتر شود جملاتی چون من می توانم ،دوباره تلاش میکنم و…مدیریت شکست و سرخوردگی را افزوده وموفقیت وی را افزون تر می سازد. 7) به جای ارزیابی ،نقاط قوت او را توصیف کرده  و روی آنها تاکید کنید: این نکته بسیار حیاتی است که زمانی که نقاط قوت کودک خود راپر رنگ می کنید ،آنرا جزیی نکنید .مستقیما انجام کار خاصی را مد نظر نداشته باشید .ذهن وی را به سمتی هدایت کنید که او خودش را ارزیابی کند و تمام زوایای تلاش خود را درنظر بگیرد .به عنوان مثال برای نحوه یا روش انجام کارش یا به اتمام رسیدن کارش مورد تایید قرار بگیرد  به زبان ساده تر روند و فرایند را مورد توجه و تشویق قراردهیدو در اولویت بعدی نتیجه را! 8) روی تلاش متمرکز شوید نه روی نتایج: این نکته بسیار ظریف و حساس است اغلب والدین درهنگام بازخورد نسبت به فرزندان از هوش وذکاوت وخصوصیاتی صحبت میکنند که ربطی به شکوفایی و رشد همه جانبه فرزندشان ندارد به جای ذکر نکات خوبی که روی آن کنترلی ندارد از سخت کوشی و پشتکاروتلاشی سخن به میان آورید که در کنترل اوست هدف بیان صفات و ویژگی هایی جسمی و ذهنی مادرزادی آنها نیست هدف حرکت صد چندان آنها به سمت رشد و بالندگی در سایه کوشش و پشتکاراست .واین را  در خود بپذیرند که هر بار که تلاش کنند به هدف می رسند . 9) الگوی مثبت داشته باشید: همواره الگوی مثبت با خود داشته باشید ،که خلق و خوی ما را بهترمیکند انتقاد از خود و سرزنش خویشتن  خلق ما را تنگ میکند هیچگاه هیچگاه و هیچگاه در برابر فرزندان ازخود وآنها بد نگویید با تمام قوا زبان خود را گاز بگیرید . هرگاه با گفتگوی مثبت الگوی فرزند خود باشید او از شما می آموزد و رشد می کند . 10) ازاحساسات فرزندانتان نهراسید : وقتی فرزند شما با سر خوردگی مواجه میشود یادتان باشد که همدردی شما تنها مرحم وآرامش و توان افزای اوست با ابرازهمدردی به او می آموزید که میتواند با شرایط کناربیاید آرامشی را به او ببخشید که تنها و تنها از جنس همدردی باشد و اینکه او را درک می کنید و یا اینکه فکرش را نمی کردید که اوضاع این چنین باشد. 11)  فرزند را برای سرخوردگی بیشترآماده نکنید: فرزندتان وقتی با چالشی مواجه میشود به یقین می تواند سرخوردگی را در خود مدیریت کند . شکست از الزامات موفقیت است او خود میداند که احساس ناخوشایندی که در درون خود به دلیل انواع چالشها دارد، زمینه ای فراهم میکند برای دست یابی به راه چاره ،اما من والد باید متوجه این قضیه پراهمیت باشم که درجایگاه خودم سرخوردگی و تجربیات منفی که هیچ فایده ای هم ندارند برای فرزندم ایجاد نکنم در این صورت آنها احساس ارزشمندی خود را ازدست میدهند 12) توانمندی فرزندتان را برای تاثیرگذاری تایید کنید: همه فرزندان محدودیتهای معقولی را در قدرت خود تجربه میکنند هرچه که فرزندان شما فرصت پیدا کنند که دنیای متفاوتی ایجاد کنند احساس توانمندی بیشتری میکنند درواقع زمانی که تغییروتحول درمحیط اطراف خود را تاحدی تحت کنترل خود بیابند توانمندی یعنی واردشدن به دنیای جدید وعبور از ناملایمات که تاب آوری خوشبختی جدید است. برهمه والدین اهمی مهمتر از این نیست که کار خود را از کودکی فرزندان شروع کنند .همه فرزندان بزرگ خواهند شد و بدون والدین خود به زندگی ادامه میدهند کیفیت زندگی آنها بستگی به آن دارد که ما بدوراز اضطراب وسخت گیریهای بیجا آنها را تربیت کنیم. عشق بدون قید و شرط و اعتماد به نفس پروبال فرزندان ما هستند آنها را از فرزندان خود دریغ نکنیم به فرزندان خود پروبال بدهید.منبع:خانه تاب آوریhttps://behzisti.ir/xNXZ زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Sat, 27 Apr 2024 22:03:03 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B7%D9%88%D8%B1-%D8%B0%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-cowtzp0cpidd تاب آوری نوجوانانتاب آوری نوجوانان برای سازگاری خوب در مواجهه با موقعیت های چالش برانگیز اعم از عوامل بیرونی یا کشمکش های درونی اشاره دارد.تاب آوری نوجوانان به طور ذاتی ایجاد نمی شود، بلکه از طریق آموزش مهارت ها و شیوه های مختلف توسعه می یابد.تاب آوری نوجوانان به طور ذاتی ایجاد نمی شود، بلکه از طریق آموزش مهارت ها و شیوه های مختلف توسعه می یابد.مولفه های کلیدی که در تاب آوری در نوجوانان نقش دارند عبارتند از:نگرش های شخصی: ایجاد احترام به خود، شفقت به خود و عادات مثبت اندیشی .مهارت های اجتماعی: یادگیری ایجاد و حفظ دوستی ها، حل تعارضات و همکاری موثرتنظیم هیجانی: درک و مدیریت احساسات، به ویژه در دوره های استرسحل مسئله: تمرین تفکر انتقادی و مهارت های تصمیم گیریسلامت جسمانی: مراقبت از خود از نظر جسمی، خوب غذا خوردن، ورزش منظم و حفظ الگوهای خواب کافی .روال های مداوم: ایجاد برنامه ها و ساختارهای منظم که ثبات و پیش بینی پذیری را تقویت می کند.شبکه‌های پشتیبانی: ارتباط با بزرگسالان، همسالان و مربیان مورد اعتماد که تشویق و راهنمایی می‌کنند.والدین و مربیان می توانند با ایجاد محیطی امن، تشویق به برقراری ارتباط، آموزش مهارت های حل مسئله و الگوبرداری از رفتارهای سالم، تاب آوری را در نوجوانان پرورش دهند.علاوه بر این، تحقیقات نشان می‌دهد که برنامه‌های تاب‌آوری که به‌طور خاص برای نوجوانان طراحی شده‌اند، می‌توانند منجر به بهبود نتایج تاب‌آوری شوند.نوجوانی یکی از حساس‌ترین دوران زندگی هر فردی است. برای من این دوره با اضطراب بالا، آستانه تحمل بسیار پایین و پرخاشگری همراه بود.بعضی از هم‌سالانم شرایط بدتری هم داشتند. مشکلات خانوادگی و شرایط اجتماعی از بیرون و تغییرات هورمونی از درون می‌توانست روان شکننده، ذهن ناپخته و جسم آسیب‌پذیر ما را شدیدا تحت تاثیر قرار بدهد.البته میزان این حساسیت‌ها از فردی به فرد دیگر متغیر است. اما آن‌چه بیش از هر عامل دیگری می‌تواند به نوجوان در پشت سر گذاشتن این دوره کمک کند، عاملی به نام تاب آوری است. افزایش تاب آوری نوجوانان کمک می‌کند آن‌ها برخورد منطقی‌تری با چالش‌ها داشته باشند، تغییرات درونی‌شان را راحت‌تر بپذیرند و بتوانند بر نیروهای تکانشی خود کنار بیایند. در این مقاله روش‌های افزایش تاب آوری نوجوانان را بررسی می‌کنیم. اما پیش از آن بیایید ببینیم تاب آوری در نوجوان به چه معناست؟مهارت تاب آوری در نوجوانان به چه معنا است؟مهارت تاب آوری به توانایی پذیرش مشکلات، پیدا کردن راه حل برای آن‌ها و پشت سر گذاشتن اتفاقات تکان‌دهنده است. یک نوجوان تاب آور همیشه خندان، آرام یا قدرتمند نیست.ویژگی مشترک نوجوانان تاب آور، روابط قوی و نزدیک، توانایی حل مسئله و مسئولیت‌پذیری است.آن‌ها نیز مانند همه هم‌سن و سالان خود غمگین و ناامید می‌شوند اما می‌توانند زودتر بر احساسات منفی خود غلبه کنند، شرایط سخت را تغییر بدهند و اگر امکان بهبود اوضاع وجود نداشت، شرایط و هیجانات نامطلوب خود را بپذیرند و اطمینان داشته باشند که اوضاع همیشه این‌طور نخواهد ماند.تاب آوری از همان محیطی که کودک در آن به دنیا می‌آید، رشد می‌کند و شخصیتش شکل می‌گیرد. بنابراین والدین بیشترین تاثیر را بر روی تاب آوری فرزندان خود دارند. بخشی از این تاثیر به‌واسطه ژن‌ها منتقل شده است و بخش دیگری به شیوه تربیت و محیط کودکی بستگی دارد. بااین‌حال اگر اکنون فرزندان شما به نوجوانی رسیده‌اند و فکر می‌کنید تاب آوری کافی را ندارند، هنوز دیر نشده‌است. روش‌هایی برای افزایش تاب آوری نوجوانان وجود دارد که می‌توانید در مقام والدین، معلم یا خود نوجوان از آن‌ها کمک بگیرید.۷ مولفه تاب آوری در نوجوانانگینزبورگ (Ginsburg) برای تاب آوری، تئوری جالبی پیشنهاد داد که به تئوری هفت‌سی (۷C) شهرت دارد.بر اساس این نظر، تاب آوری در ۷ زمینه بر روی شخصیت تاثیر می‌گذارد؛ هریک از این ۷ مولفه در نوجوانان معنای خودش را پیدا می‌کند:۱٫   مولفه اول تاب آوری: احساس شایستگیاولین C مربوط به احساس شایستگی یا Competence است. وقتی نوجوان با چالشی روبرو می‌شود، تلاش می‌کند عملکردی موثر در قبال آن از خود نشان بدهد. هرچه او در تصمیم گیری و حل مسئله بهتر عمل کند و تجربه‌های بیشتری به دست بیاورد، نتیجه نهایی این مبارزه ارزش بالاتری خواهد داشت. این نتایج ارزشمند به دستاوردهای متعدد تبدیل می‌شوند و احساس شایستگی نوجوان را تقویت می‌کنند.۲٫   مولفه دوم در تاب آوری: اعتماد به نفسمهارت دومی که ارتباط مستقیم با تاب آوری دارد اعتماد به نفس است. هر بار که به جنگ یک مشکل بزرگ رفته‌اید و سربلند از آن بیرون آمده‌اید اعتماد به نفس شما نسبت به قبل بهبود پیدا کرده‌است. همین حالا که به یاد آن موفقیت قابل توجه افتاده‌اید احتمالا به خودتان می‌گویید: «چه خوب از پس آن بر آمدم!» این همان تفکری است که اعتماد به نفس شما را به مرور رشد می‌دهد. نوجوانان نیز که از سایر رده‌های سنی حساسیت بیشتری دارند از این قاعده مستثنی نیستند. هر دستاوردی، نتیجه یک عزم راسخ و تاب آوری است و به اعتماد به نفس بالاتر ختم می‌شود.۳٫   مولفه سوم تاب آوری: ارتباطاتC سوم مربوط به کانکشن (Connection) یا روابط است. اگر مقاله قبلی آرامشیار را خوانده باشید می‌دانید ارتباطات و تاب آوری چه رابطه تنگاتنگی با یکدیگر دارند. یکی از سه مولفه اصلی در رشد و بهبود تاب آوری کودکان، روابط و دلبستگی‌های سنین رشد است! نوجوان تاب آور روابط بهتری را ایجاد می‌کند و شبکه ارتباطی حامی از سوی خانواده و عزیزان، تاب آوری فرد را بهبود می‌بخشد. ۴٫   مولفه چهارم: شخصیت تاب آوری معتادان تحت درمان با متادون تاب آوری و پایداری زندگی زناشویی افزایش تاب آوری نوجوان با شخصیت او و زیرمجموعه‌های آن نیز رابطه تنگاتنگ دارد. نوجوان تاب آور با ارزش‌های شخصی خود در ارتباط است و نسبت به آن‌ها احساس مسئولیت می‌کند. او علاوه بر اینکه مسئولیت زندگی خودش و عواقب تصمیماتش را بر عهده می‌گیرد نسبت به دیگران نیز نگرش مراقبتی دارد. تاب آوری به مرور به افراد بینش تفکیک درست از نادرست و توانایی مدیریت مسئله را می‌دهد. این افراد از تجربه کردن نمی‌ترسند و اضطراب آن‌ها را راکد و ثابت نخواهد کرد.۵٫   مولفه پنجم تاب آوری: مشارکت و هم‌کاریآن مثل معروف را شنیده‌اید که «پدر پیری در بستر مرگ، فرزندانش را به بالین خواند از آن‌ها خواست هر یک، تکه چوب نازکی با خود بیاورند»؟ خب، اگر یادتان نمی‌آید، نتیجه نهایی این ملاقات خانوادگی، این بود که چوب‌های کوچک و تنها به‌راحتی می‌شکنند؛ اما وقتی آن‌ها را با هم و در کنار هم دسته می‌کنیم، آسیب‌پذیری گذشته را ندارند و نمی‌توان به‌سادگی آن‌ها را شکست.بر هیچ‌کس پوشیده نیست توانایی و کارایی ما در جمع هم‌هدف و همراه چند برابر می‌شود. نوجوان بی‌تجربه وقتی خود را جزئی از جمع می‌بیند و برای هدف مشترکی می‌جنگد، بینشی تازه به جهان پیدا می‌کند. او با خود فکر می‌کند دنیا به‌واسطه تلاش او، به جای بهتری تبدیل شده‌است و حالا وجود او مهم و ارزشمند است. احساس ارزشمندی و مفید بودن مستقیما با تاب‌آوری ارتباط دارد. بنابراین یکی از راهکارهای بهبود تاب آوری نوجوانان، تشویق آن‌ها به انجام کارهای گروهی و مشارکت است.۶٫   مولفه ششم: سبک‌های مقابله و کنترلنوجوانی که بازه وسیعی از سبک‌های مقابله‌ای و شکل‌های دفاعی دارد راحت‌تر با مشکلات زندگی کنار می‌آید و برخورد موثرتری با چالش‌ها دارد. مهارت‌های اجتماعی، روش‌های کنترل و کاهش اضطراب و سایر مهارت‌هایی که به نوجوان در مدیریت شرایط اضطراب‌آور و پذیرش ناکامی‌ها کمک می‌کند از این دسته هستند. بنابراین افزایش تاب آوری در نوجوانان با بهبود سبک‌های مقابله و مواجهه همراه است و برعکس، نوجوانانی که یاد می‌گیرند چطور با هر شرایطی روبرو شوند سبک‌های دفاعی خود را گسترش می‌دهند.۷٫   آخرین مولفه تاب آوری: مدیریت و کنترلسنین نوجوانی پر از تصمیمات احساسی و رفتارهای تکانشی است. تصمیماتی که پایه و اساس منطقی برایشان وجود ندارد. بعضی از این اقدامات ممکن است تبعات جدی برای نوجوان به‌همراه داشته باشد. افزایش تاب آوری در نوجوانان کمک می‌کند هیجاناتشان را به‌خوبی مدیریت کنند و خود را تاثیرگذار بر تصمیمات و عواقب آن‌ها بدانند.راهکارهای بهبود تاب آوری دانش آموزان (به‌عنوان معلم)برای اغلب معلمانی که با دانش‌آموزان در محدوده سنین نوجوانی آن‌ها در ارتباط هستند، جهت دادن درست به آن‌ها و کمک به رشد و پیشرفت‌شان، در کنار مواجهه با چالش‌های متداول این سن، اهمیت دارد. اگر شما هم از این دسته معلمان هستید (یا قصد دارید باشید)، با ما همراه باشید تا چند راهبرد تقویت تاب آوری دانش آموزان را به شما معرفی می‌کنیم:۱٫   تعیین اهداف شجاعانه، استفاده از تکنیک S.M.A.R.Tیکی از راه‌های افزایش تاب آوری دانش آموزان، این است که به آن‌ها یاد بدهید اهداف قابل دستیابی و واقع‌گرایانه برای خود تعیین کنند. برای این کار می‌توانید از تکنیک هدف‌گذاری اسمارت (S.M.A.R.T) استفاده کنید. طبق این تکنیک اهداف تعیین‌شده باید ۵ ویژگی مشخص را داشته باشند:اهداف باید مشخص (Specific) و قابل تشخیص باشند؛ یعنی بتوان آن‌ها را به وضوح تعریف و توصیف کرد. اهدافی که مبهم هستند انگیزه کافی برای تلاش را در اختیار ما قرار نمی‌دهند. به‌عنوان مثال اینکه دانش آموز شما تعیین کند برای ترم بعدی قصد دارد معدل بالایی بگیرد یک هدف مبهم است. به‌جای این کار بهتر است روی یک درس خاص سرمایه‌گذاری کند و نمره‌ای که قصد دارد به دست بیاورد را مشخص نماید.پیشرفت در هدف‌های تعیین‌شده باید قابل اندازه‌گیری (Measurable) باشد. مثلا اگر قصد دانش‌آموزی، بیشتر درس خواندن است، باید بتواند آن را با تغییر میزان ساعت‌های مطالعه نشان بدهد.مهم است که اهداف قابل دستیابی (Attainable) باشند. این موضوع همچنین کمک می‌کند دانش‌آموزانی را که آمادگی ابتلا به اختلالات وسواسی جبری دارند تشخیص بدهید. از دانش‌آموزان خود بخواهید واقع‌گرا و منطقی هدف‌گذاری کنند. برای یک دانش‌آموز متوسط با سطح مطالعه کمتر از میانگین، روزانه ده ساعت درس خواندن و گرفتن معدل بیست، اگر هم شدنی باشد ویران‌گر است.چهارمین ویژگی لازم برای تعیین یک هدف، مرتبط بودن (Relevant) آن است. این مورد هم می‌تواند تا حدودی کمال‌طلبی (و اهمال‌کاری) را کنترل کند. اگرچه ارزشمند است که هر دانش‌آموزی بتواند خیلی حرفه‌ای آواز بخواند اما برای نوجوانی که قصد شرکت در کنکور پزشکی را دارد، این هدف مرتبط و مناسبی نیست. اهداف کوچکی که دانش آموزان تعیین می‌کنند باید در امتداد هدف اصلی زندگی آن‌ها باشد یا حداقل با آن مغایرت قابل توجهی نداشته باشد.و ویژگی آخر اهداف، زمان‌بندی است. به دانش آموزان خود یاد بدهید برای رسیدن به اهدافشان محدودیت زمانی در نظر بگیرند. ذهن ما تنبل‌تر از آن است که برای اهداف بلاتکلیف یا بدون محدودیت زمانی، تلاش قابل توجهی از خود نشان بدهد. به دانش آموزان کمک کنید برای نظم دادن به فعالیت‌ها خود، یک بازه زمانی معقول برای تلاش و دستیابی به هدف خود تعیین کنند.۲٫   تغییر بینش، تکنیک یادگیری بعد از هر اشتباهافراد در قبال مواجهه با ناکامی و شکست، دو بینش متفاوت را به کار می‌برند. بعضی با خود می‌گویند: «دیگر همه‌چیز تمام شد و من باخته‌ام!»، اما بعضی دیگر هر شکستی را به‌منزله یک تجربه جدید می‌بینند. تجربه‌ای که قرار است در طول زندگی به کمک آن‌ها بیاید و آن‌ها را از افراد تازه‌کار و بی‌تجربه متمایز کند. افراد تاب آور شکست را یک افتخار می‌دانند! بنابراین برای افزایش تاب آوری در دانش آموزان خود، به آن‌ها این باور را آموزش بدهید که مهم تلاش آن‌هاست، نه نتیجه نهایی. دانش آموزان را بر اساس تاب آوری آن‌ها تشویق کنید و ملاک نمره‌دهی و ارزش‌گذاری بر اساس نتیجه را کنار بگذارید. با این کار به آن‌ها یاد می‌دهید از شکست خوردن نترسند، جسارت خطر کردن داشته باشند و خودشان را با رتبه و نمره نشناسند بلکه بر اساس عملکرد به خود امتیاز بدهند.۳.   تشویق به پذیرش مسئولیت تصمیمات شخصیوقتی دانش آموزان شما ریسک می‌کنند و خود را برای به دست آوردن یک موفقیت به خطر می‌اندازند از آن‌ها پشتیبانی کنید و فارغ از نتیجه مشوق آن‌ها باشید. برای مثال وقتی از دانش آموزان می‌خواهید داوطلبانه به پرسش شما پاسخ بدهند، آن‌هایی که دست خود را بلند می‌کنند احتمالا اضطراب بالایی را تجربه خواهند کرد. بنابراین فارغ از درست یا غلط بودن پاسخ‌شان، آن‌ها را تشویق کنید تا جسارت خطر کردن و تاب آوردن در مسیر را پیدا کنند. با این کار، سایر دانش آموزان نیز تشویق می‌شوند که برای پیشرفت خود فارغ از نتیجه بجنگند. همچنین اعتماد به نفس آن‌ها با این کار افزایش پیدا می‌کند.۴٫   شناسایی و نام‌گذاری هیجاناتخودآگاهی یکی از اصلی‌ترین مولفه‌های تاب آوری است. لازمه خودآگاهی، شناختن احساسات و هیجانات خود و توانایی تفکیک آن‌هاست. این مهارت، همواره چالشی برای اغلب دانش آموزان و نوجوانان محسوس می‌شود. آن‌ها هیجانات خود را نمی‌شناسند و وقتی مورد هجوم این احساسات متناقض قرار می‌گیرند، در برابر آن‌ها احساس ناتوانی و شکست می‌کنند. شما به‌عنوان یک معلم می‌توانید به دانش آموزان یاد بدهید چطور هیجاناتشان را از یکدیگر تفکیک کنند. برای نمونه هیجان خشم با نفرت متفاوت است اما خیلی از افراد این دو را اشتباه می‌گیرند.کلام آخر؛ صحبتی با نوجوان‌هانوبتی هم باشد نوبت شما نوجوانان است که تمام متن این مقاله برای بهبود حال و شرایط شما نوشته شده است. در انتهای این مقاله می‌خواهیم به راهکارهایی برای افزایش تاب آوری در خودتان به عنوان یک نوجوان بپردازیم. اگر زود از کوره در می‌روید، اگر سریعا پا پس می‌کشید یا اگر به خودتان باور ندارید و فکر می‌کنید حال شما و شرایط دنیا همیشه همین‌قدر بد و سخت خواهد ماند، احتمالا آن‌قدری که دلتان می‌خواهد تاب آور نیستید.اما خوشبختانه تاب آوری قابل یادگیری و تمرین است. بنابراین بیایید چند تمرین خوب برای افزایش تاب آوری را با هم یاد بگیریم:بیشتر صحبت کنید. با دوستان، اعضای خانواده یا هر کسی که با او احساس راحتی می‌کنید حرف بزنید و احساساتتان را بگویید. صحبت کردن با دیگران کمک می‌کند مسائل را از بیرون ببینیم و بتوانیم به آن‌ها منطقی‌تر نگاه کنیم. به‌علاوه روابط قوی و قابل اتکا تاب آوری ما را افزایش می‌دهد.کمتر سخت بگیرید. عادی است که وقتی اتفاقات بدی می‌افتد تا مدت‌ها آرام و قرار نداشته باشیم. اما این سخت‌گیری بیش از حد به خود، اگر کنترل نشود به اضطراب دائمی و مزمن تبدیل می‌شود. بنابراین به خودتان سخت نگیرید و خود را با آن‌چه دوست دارید سرگرم کنید.قلعه خودتان را بسازید. برای خود یک محیط امن ایجاد کنید که دیگران نتوانند بدون اجازه شما به آن وارد شوند. هر بار می‌خواهید به این محیط قدم بگذارید اضطراب و تنش را همان‌جا رها کنید و بعد وارد این قلعه امن بشوید. در این محیط اجازه ندارید به اتفاقات بد و مشکلات فکر کنید و تنها قرار است بر روی آرامش و خودآگاهی تمرکز نمایید.     روی حرفتان بمانید. برای خودتان برنامه‌ریزی کنید. این برنامه شامل وقت گذراندن با دوستان خود، درس خواندن و کسب مهارت‌های مختلف (اگر به ورزش خاصی علاقه دارید یا اگر زبان خاصی را یاد می‌گیرید.) است. حالا سعی کنید به این برنامه پایبند بمانید. حفظ یک روتین متعادل می‌تواند روی خلق و خوی شما تاثیر مثبتی داشته باشد.و دوستان نوجوان من، بیشتر مراقب خودتان باشید! شما ارزشمندترین دارایی خودتان هستید. از این ثروت دوست‌داشتنی مراقبت کنید و هوای خودتان را داشته باشید. بی‌توجهی به سلامتی، خواب و خوراک از شما یک فرد کم‌تحمل با تاب آوری ناچیز می‌سازد. بنابراین برای بهبود تاب آوری، به جسم و روان‌تان و سلامتی آن‌ها اهمیت بدهید. با این کار کنترل بیشتری بر روی زندگی خواهید داشت. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Sat, 27 Apr 2024 21:50:21 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AC%D9%86%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-xeossdt9mucg رسانه سلامت روان و تاب آوری  را تحت تاثیر دارد.رسانه های اجتماعی به شما کمک می کنند:     برای خلاقیت و ابراز وجود خود، راهی پیدا کنید.     آگاهی خود تان را در مورد موضوعات مهم افزایش دهید.     منابع مختلفی را برای اطلاعات و یادگیری ارزشمند کشف کنید.     با خانواده و دوستان در سراسر جهان ارتباط برقرار کنید و به روز باشید.     در زمان های سخت به دنبال پشتیبانی و راه های حمایتی عاطفی باشید.     دوستان و اجتماعات جدید و حتی افراد دیگری را با علایق یا اهداف مشابه خودتان پیدا کنید. انسان موجودی اجتماعی است. ما برای رونق زندگی نیاز به همراهی دیگران داریم و استحکام روابط ما تأثیر بسزایی در سلامت روان و خوشبختی ما دارد. ارتباط اجتماعی با دیگران می تواند استرس، اضطراب و افسردگی را کاهش دهد، عزت نفس را تقویت و راحتی و شادی را فراهم و از تنهایی ما جلوگیری کند.حتی باعث افزایش طول عمر ما شود. از طرف دیگر، نداشتن پیوندهای اجتماعی شدید می تواند خطر جدی برای سلامتی جسمی و روانی ما ایجاد کند. در دنیای امروز، بسیاری از ما برای یافتن و ارتباط با یکدیگر، به بسترهای رسانه های اجتماعی مانند فیس بوک، توییتر، اسنپ چت، یوتیوب و اینستاگرام تکیه می کنیم. در حالی که هر کدام مزایای خود را دارند. به خاطر داشته باشید که رسانه های اجتماعی نمی توانند جایگزینی برای ارتباطات انسانی در دنیای واقعی باشند. ولی همواره بین رسانه های اجتماعی و سلامت روان ارتباط وجود دارد.برای تحریک هورمونی که استرس را کاهش می دهد و باعث می شود احساس شادتر، سالم تر و مثبت تر باشیم، نیاز به تماس حضوری با دیگران داریم. از طرفی هم گذراندن وقت زیاد برای تعامل با رسانه های اجتماعی می تواند منجر به احساس تنهایی و انزوا  و بروز و تشدید بیماری های سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی را شود. اگر وقت زیادی را در رسانه های اجتماعی می گذرانید و احساس غم و اندوه، نارضایتی، ناامیدی یا تنهایی زندگی شما را تحت تأثیر قرار می دهد، ممکن است زمان آن فرا رسیده باشد که در روند استفاده خود از شبکه های اجتماعی تجدید نظر کنید. تماس های حضوری و چهره به چهره و ارتباط مستقیم با دیگران را دوباره بررسی کرده و تعادل سالم تری پیدا کنید.جنبه های مثبت رسانه های اجتماعیدر حالی که تعامل مجازی در رسانه های اجتماعی فواید روانشناختی مشابهی با ارتباط چهره به چهره ندارد، اما برقراری روابط در شبکه های اجتماعی هنوز مزایایی زیادی دارند که  می توانند برای شما مفید باشند.رسانه های اجتماعی به شما کمک می کنند:    برای خلاقیت و ابراز وجود خود، راهی پیدا کنید.    آگاهی خود تان را در مورد موضوعات مهم افزایش دهید.    منابع مختلفی را برای اطلاعات و یادگیری ارزشمند کشف کنید.    با خانواده و دوستان در سراسر جهان ارتباط برقرار کنید و به روز باشید.    در زمان های سخت به دنبال پشتیبانی و راه های حمایتی عاطفی باشید.    دوستان و اجتماعات جدید و حتی افراد دیگری را با علایق یا اهداف مشابه خودتان پیدا کنید.جنبه های منفی رسانه های اجتماعیاز آنجایی که این فناوری نسبتاً جدید است، تحقیقات کمی برای اثبات پیامدهای طولانی مدت، خوب یا بد بودن استفاده از رسانه های اجتماعی صورت گرفته است. با این حال، مطالعات متعدد پیوند محکمی بین رسانه های سنگین اجتماعی و افزایش خطر افسردگی، اضطراب، تنهایی و حتی افکار خودکشی پیدا کرده است.علائم هشدار دهنده خودکشی، عبارتند از:    نا امیدی یاس    انزوا و تنهایی    اضطراب شدید    احساس گرفتاری    سوء مصرف الکل    کاهش روابط اجتماعی    ایجاد تغییرات شخصیتی    داشتن نوسانات خلقی    شاهد مرگ عزیزان بودن    صحبت در مورد خودکشی    سوء مصرف مواد مخدر    اعمال خشونت قبلی بر فرد    تغییر روال عادی زندگی، از جمله الگوهای اشتها یا خواب    خداحافظی و طلب حلالیت مثل اینکه دیگر شما را نمی بینند.    تهیه وسایل برای افکار خودکشی خود مانند خرید اسلحه یا قرص    انجام کارهای خطرناک یا خود مخرب مانند سوء مصرف مواد مخدر یا رانندگی بی پروارسانه های اجتماعی ممکن است منجر به بروز تجربیات منفی زیر شود:ناراضی بودن از  زندگی یا شکل ظاهری خودتاندر برخی موارد با دیدن تصاویری از زندگی دیگران در رسانه های اجتماعی شاید در مورد شکل ظاهری خودمان و حتی روند زندگی خود ابراز نارضایتی داشته و احساس حسادت به زندگی دیگران کنیم. با اینکه  می دانیم تصاویری که در رسانه های اجتماعی منتشر می شوند دستکاری شده هستند و افراد تمایل دارند فقط نکات برجسته زندگی خودشان را به اشتراک بگذارند.شبکه هایی مانند احساسات را تشدید می کنند و دیگران از آن ها لذت می برند.اما ترس از دست دادن آن ها می تواند بر اعتماد به نفس شما تأثیر بگذارد و باعث اضطراب و حتی استفاده بیش از حد رسانه های اجتماعی شود. FOMO می تواند شما را مجبور کند هر چند دقیقه یکبار تلفن خود را برای بررسی به روزرسانی کنید و یا اجباراً به هشدارها پاسخ دهید و زمان بیشتری را صرف گوشی های همراه خود و تعامل با رسانه های اجتماعی کنید و آن ها را در اولویت قرار دهید.جداسازیاستفاده بیش از حد شبکه های اجتماعی، احساس تنهایی را در افراد افزایش می دهد.انسان ها برای داشتن سلامت روانی نیاز به تماس چهره به چهره دارند.هیچ چیز  سریعتر و یا مؤثرتر از تماس چشمی به چشم با شخصی که به شما اهمیت می دهد باعث کاهش استرس و تقویت روحیه شما نمی شود. بر همین اساس هرچه بیشتر  تعامل رسانه های اجتماعی را بر روابط مستقیم و چهره به چهره خود ترجیح دهید، بیشتر در معرض خطر ابتلا  یا تشدید اختلالات خلقی مانند اضطراب و افسردگی قرار خواهید گرفت.حمله سایبریحدود ۱۰ درصد از نوجوانان گزارش می دهند که در رسانه های اجتماعی مورد آزار و اذیت و در معرض اظهار نظرهای توهین آمیز قرار می گیرند. بسترهای رسانه های اجتماعی مانند توییتر می توانند نقاط اصلی انتشار شایعات مضر، دروغ و سوءاستفاده های فردی باشند که می توانند اثرات سوء و عوارض پایداری را روی فرد داشته باشد.خود شیفتگیبه اشتراک گذاشتن سلفی های بی پایان در رسانه های اجتماعی می تواند یک خود محوری ناسالم ایجاد کرده و فرد را از برقراری ارتباطات سالم در زندگی واقعی دور کند.علت های استفاده ناسالم از رسانه های اجتماعیاعتیاداین روزها بیشتر ما از طریق تلفن های هوشمند یا تبلت های خود به رسانه های اجتماعی دسترسی داریم. در حالی که استفاده از این رسانه ها برقراری ارتباط بین ما و اطرافیان را تا حدود زیادی راحت تر کرده اما استفاده بیش از حد و شبانه روزی از این رسانه ها می تواند  تمرکز و خواب ما را مختل کند. سیستم عامل های رسانه های اجتماعی به گونه ای طراحی شده اند که توجه ما را به خود جلب کرده و ما را آنلاین نگه دارند و استفاده از رسانه های اجتماعی مانند اجبار قمار یا اعتیاد به نیکوتین، الکل یا مواد مخدر تقریباً می تواند موجب اعتیاد شود.پتو امنیتیبسیاری از ما از رسانه های اجتماعی به عنوان “پتو امنیتی” استفاده می کنیم. برخی افراد زمانی که در یک وضعیت اجتماعی نادرست قرار می گیرند و احساس اضطراب، تنهایی و یا بی دست و پایی می کنند به تلفن همراه و شبکه های اجتماعی خود پناه می آورند. این در حالی است که تعامل با رسانه های اجتماعی فقط تعامل چهره به چهره که در کاهش اضطراب مفید است را  انکار می کند.چرخه شرور استفاده ناسالم از رسانه های اجتماعیاستفاده بیش از حد از رسانه های اجتماعی می تواند یک چرخه منفی و شرور را ایجاد کند:    احساس تنهایی، افسردگی، اضطراب یا استرس باعث استفاده بیشتر از رسانه های اجتماعی به عنوان روشی برای رفع خستگی و یا احساس ارتباط با دیگران می شود.    استفاده بیش از حد رسانه های اجتماعی باعث افزایش FOMO و احساس عدم کفایت، نارضایتی و انزوا می شود.    به نوبه خود، این احساسات منفی شما را تحت تأثیر قرار داده و علائم افسردگی، اضطراب و استرس را بدتر می کند.    این علائم وخیم باعث می شود که شما بیشتر از رسانه های اجتماعی استفاده کنید، و بنابراین این چرخه همچنان ادامه پیدا می کند علت هایی که رسانه های اجتماعی بر سلامت روان شما تأثیر منفی بگذارند، عبارتند از:وقت بیشتری را در رسانه های اجتماعی صرف می کنید تا با دوستان دنیای واقعی. استفاده از رسانه های اجتماعی جایگزین بسیاری از تعامل های اجتماعی واقعی شما می شود.مقایسه های نادرست و نامطلوب خود در رسانه های اجتماعی با دیگران. این مقایسه باعث کاهش اعتماد به  نفس  یا تصور نادرست  منفی از شکل ظاهری شما می شود و حتی ممکن است در الگوی غذا خوردن شما اختلال ایجاد کند.اختلال در مدرسه یا محل کار. استفاده از این رسانه ها ممکن است شما را برای ارسال مطالب منظم درباره خودتان،  نظرات نوشته شده دیگران یا لایک آن ها در پست های خودتان، یا پاسخ سریع و با اشتیاق به پست های آن ها تحت فشار قرار دهد.نداشتن وقت برای فکر کردن به  خود. استفاده بیش از حد شبکه های اجتماعی در اوقات فراغت ممکن است وقت زیادی را از شما بگیرید. تا حدی که شما برای فکر کردن به خودتان دیگری فرصت و زمان کافی نداشته باشید.اختلالات خواب. از آنجایی که برخی افراد عادت دارند در اواخر شب تا دیروقت و حتی اول صبح به محض بیدار شدن گوشی خود را چک کنند، استفاده بیش از این رسانه ها می تواند منجر به اختلالات خواب در این افراد شود. از طرفی هم نور تلفن و سایر دستگاه ها می تواند خواب افراد را مختل کند. حتی به نوبه خود می تواند تأثیر جدی بر سلامت روان آن ها بگذارد.وخیم تر شدن علائم اضطراب یا افسردگی. استفاده از رسانه های اجتماعی، به جای کمک به کاهش احساسات منفی و تقویت روحیه افراد منجر به  احساس اضطراب، افسردگی یا احساس تنهایی می شود.اصلاح استفاده از رسانه های اجتماعی برای بهبود سلامت روانمرحله ۱: زمان آنلاین بودن خود را کاهش دهید.یک مطالعه دانشگاه پنسیلوانیا در سال 2018 نشان داد که کاهش استفاده از رسانه های اجتماعی به 30 دقیقه در روز منجر به کاهش چشمگیر سطح اضطراب، افسردگی، تنهایی، مشکلات خواب و FOMO می شود.راهکارهای مفید برای کاهش زمان آنلاین بودن در رسانه های اجتماعی، عبارتند از:    از یک برنامه برای ثبت مدت زمانی که صرف رسانه های اجتماعی می کنید کمک بگیرید. سعی کنید بعد از ثبت مدت زمان خودتان از این رسانه ها اهدافی را برای کاهش آن ها در نظر بگیرید.    تلفن خود را در ساعات مشخصی از روز، مانند رانندگی، زمان شام، گذراندن وقت با دوستان  یا بازی با بچه ها خاموش کنید. تلفن خود را با خود به دستشویی نبرید.    تلفن یا رایانه لوحی خود را به رختخواب نبرید. قبل از رفتن به رختخواب دستگاه های همراه خود را خاموش کنید و آنها را در یک اتاق دیگر قرار دهید.    اعلان های رسانه های اجتماعی را غیرفعال کنید. مقاومت در برابر اعلان های رسانه های اجتماعی و زنگ زدن و لرزیدن تلفن دشوار است و شما را از پیام های جدید باخبر می کند. خاموش کردن اعلان ها به شما کمک می کند تا کنترل زمان و تمرکز خود را به دست آورید.    بررسی خود را محدود کنید. اگر مجبور هستید تلفن خود را هر چند دقیقه یکبار چک کنید، بهتر است زمان چک کردن خود را به هر ۱۵ دقیقه یکبار و سپس هر ۳۰ دقیقه یک بار، و در نهایت یک بار در ساعت محدود کنید. برنامه هایی وجود دارد که می توانید با کمک آن ها به طور خودکار  دسترسی به تلفن خودتان را محدود کنید.    برنامه های رسانه های اجتماعی را از تلفن خود حذف کنید. اگر فکر می کنید زیاد از رسانه های اجتماعی استفاده می کنید بهتر است  آن برنامه را یکبار حذف کنید.مرحله ۲: تمرکز خود را تغییر دهید.بسیاری از ما صرفاً از روی عادت یا بی حوصلگی به رسانه های اجتماعی دسترسی پیدا می کنیم. اما با تمرکز بر روی انگیزه خود برای کنار گذاشتن رسانه های اجتماعی، نه تنها می توانید مدت زمانی را که در رسانه های اجتماعی می گذرانید کاهش دهید. بلکه می توانید تجربه خود را بهبود بخشید و از بسیاری از جنبه های منفی آن ها دور شوید. دفعه دیگر که به رسانه های اجتماعی دسترسی پیدا می کنید، یک لحظه مکث کنید. انگیزه خود را برای انجام این کار روشن کنید.مرحله ۳: وقت بیشتری را با دوستان واقعی خود سپری کنید.    همه ما برای خوشبختی و سلامتی نیاز به برقراری ارتباط چهره به چهره با دیگران داریم.    در بهترین حالت، رسانه های اجتماعی فقط می توانند این ارتباط تا برای ما آسان تر کنند.برای برقراری ارتباط های واقعی سعی کنید:    هر هفته زمانی را برای  دوستان و خانواده  خود  اختصاص دهید. سعی کنید آن را به طور منظم دور هم جمع کنید. از آن ها بخواهید در این جمع  تلفن های همراه خود را خاموش نگه دارند. اگر از دوستی چهره به چهره غفلت کرده اید، با یک دوست قدیمی تماس بگیرید. با او قرار تا همدیگر را ببینید یا با هم ورزش کنید.    سرگرمی های گروهی را انتخاب کنید. سرگرمی، تلاش خلاقانه یا فعالیت ورزشی را که از آن لذت می برید را شناسایی و سعی کنید یک کار و یا ورزش گروهی را انجام دهید. یا در باشگاه ثبت نام کنید.    تکنیک های آرامش ذهن را تمرین کنید. تجربه FOMO و مقایسه خود با دیگران، باعث ایجاد ناامیدی ها و نارضایتی شما از  زندگی می شود. در این شرایط استفاده از  تکنیک های آرامش ذهن، می توانید یاد بگیرید که در لحظه فعلی زندگی کنید و اثرات FOMO را کاهش دهید. آرامش های ذهنی خود را بهبود ببخشید. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Sat, 27 Apr 2024 10:38:53 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-mse4qmug562q تاب آوری رسانه ای چیست ؟تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان یک مفهوم اساسی در علم ارتباطات و رسانه مورد مطالعه و تحلیل قرار می‌گیرد. این مفهوم ارتباطی به توانایی افراد و جوامع برای مقاومت در برابر تأثیرات منفی و تحریک‌های ناشی از رسانه‌ها اشاره دارد.به گزارش  سمن اخبار به نقل از ایسنا تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان یک مفهوم اساسی در علم ارتباطات و رسانه مورد مطالعه و تحلیل قرار می‌گیرد. این مفهوم ارتباطی به توانایی افراد و جوامع برای مقاومت در برابر تأثیرات منفی و تحریک‌های ناشی از رسانه‌ها اشاره دارد. تاب‌آوری رسانه‌ای در مواجهه با شوک‌ها و تحولات رسانه‌ای، افراد و جوامع را قادر می‌سازد تا با استفاده از مهارت‌ها و دانش خود، به بهترین شکل ممکن با این تحولات سازگاری یابند. تعریف تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان یک پدیده چندوجهی و پیچیده در حوزه ارتباطات، اغلب به ویژگی‌هایی چون توانایی تحلیل و تفکر انتقادی، افزایش آگاهی رسانه‌ای، ارتقاء دانش رسانه‌ای و توانایی انتخاب منابع اطلاعاتی معتبر بازمی‌گردد.تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه به توانایی جامعه برای مقابله با تحولات، انتقادات و تأثیرات رسانه‌ها در فضای عمومی اشاره دارد. این مفهوم نشان‌دهنده قدرت جوامع در مقابله با فشارها و تغییراتی است که از طریق رسانه‌ها و سایر وسایل ارتباطی به جامعه انتقال می‌یابد.تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه دارای عناصری کلیدی است که آگاهی جمعی یکی از آن عناصر است. آگاهی جمعی به معنی توانایی جامعه در درک و فهم صحیح اطلاعات و اخبار است و نقش بسیار مهمی در افزایش تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه دارد. آگاهی جمعی به معنای داشتن اطلاعات و شناخت درست از مسائل روز، توانایی تفکر انتقادی و ارزیابی درست اطلاعات به جامعه اجازه می‌دهد تا در مقابل تحولات رسانه‌ای و فشارهای اطلاعاتی، موثر و مقاوم عمل کند. نقش آگاهی جمعی در افزایش تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه را از ابعاد مختلفی می توان بررسی کرد. آگاهی جمعی افراد را به تفکر انتقادی و ارزیابی محتواهای رسانه‌ای تشویق می کند و این توانایی می‌تواند جلوی انتشار اطلاعات نادرست یا تحریف شده را بگیرد. از سوی دیگر اطلاعات صحیح و دریافت شده از منابع معتبر به آگاهی جمعی ارتباط دارد و افزایش دسترسی به منابع معتبر و به‌روز، مانع انتشار اطلاعات غیردقیق می شود.آگاهی جمعی جامعه را به مشارکت فعّال در فضای دیجیتال و انتقال اطلاعات معتبر تشویق می‌کند و این فعالیت‌ها می‌توانند به افزایش اطلاعات جمعی و مقاومت در برابر اطلاعات نادرست کمک کند. آگاهی جمعی موجب افزایش دسترسی به اطلاعات مناسب و لازم برای درک موضوعات مختلف می‌شود و افراد آگاه بهتر می توانند با فشارهای رسانه‌ای و تحولات مقابله هستند. همچنین این ویژگی به ترویج مهارت‌های دیجیتال، از جمله تحلیل محتوا، تشخیص اخبار جعلی و تفکر منطقی کمک می‌کند و این مهارت‌ها موجب ارتقاء توانایی جامعه در مقابله با اطلاعات تحریف شده می‌شود.جامعه آگاه از رسانه‌های مستقل و معتبر و تنوع نظرات حمایت می کند و این اقدام موجب ارائه دیدگاه‌های متنوع و مستقل به جامعه می‌شود. توسعه آگاهی جمعی می‌تواند به تقویت تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه کمک کند و افراد را در مقابل اطلاعات تحریف شده، مصون می دارد.تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان توانایی مقاومت در برابر تأثیرات ناشی از رسانه‌ها، ارتباط مستقیمی با آگاهی اجتماعی دارد. آگاهی اجتماعی، به توانایی فرد یا جمعیت در درک و تحلیل مسائل اجتماعی، فرهنگی و رسانه‌ای اشاره دارد. آگاهی اجتماعی اساسی‌ترین ابزار برای شناخت محتواها و تأثیرات رسانه‌ها بر افراد است. افرادی که دارای آگاهی اجتماعی قوی هستند می‌توانند محتواهای رسانه‌ای را با دقت بیشتر تحلیل کرده و در مقابل تحریک‌های منفی تا حد زیادی مقاومت نشان دهند.پذیرش تنوع نظرات از دیگر عناصر کلیدی است. توانایی مردم در پذیرش و مدیریت تنوع نظرات و دیدگاه‌ها نقش بسیار مهمی در افزایش تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه ایفا می‌کند. این پذیرش و توانایی در مدیریت تنوع دیدگاه‌ها می‌تواند به چندین شکل به تقویت تاب‌آوری جامعه کمک کند. پذیرش تنوع نظرات و دیدگاه‌ها موجب توسعه تفکر انتقادی در جامعه می‌شود و این توانایی موجب افزایش قدرت تحلیل و ارزیابی جامعه در مقابل اخبار و اطلاعات مختلف می‌شود. پذیرش تنوع نظرات افزایش دیدگاه‌های متنوع در جامعه را در پی خواهد داشت و در پی آن شاهد جلوگیری از تعصب‌ها و افزایش آگاهی در مورد نظرات و تجربیات مختلف خواهیم بود. همچنین پذیرش تنوع نظرات موجب حفظ انسجام اجتماعی می‌شود و توانایی مدیریت تنوع مانع افزایش اختلافات و تنش‌ها در جامعه می شود.وقتی جامعه ای تنوع نظرات را می پذیرد، مهارت های ارتباطی افراد آن جامعه نیز ارتقاء می یابد و این افزایش مهارت به افراد کمک می‌کند تا در ارتباط با رسانه‌ها و با یکدیگر، بهتر عمل کنند. همچنین تنوع نظرات موجب مشارکت فعّال‌تر افراد در فرآیندهای اطلاع‌رسانی می‌شود و این مشارکت به توسعه ارتباطات فعّال و تعامل بیشتر با رسانه‌ها کمک می‌کند. همچنین وقتی در جامعه ای تنوع نظرات جاری باشد، مردم توانایی بیشتری در مدیریت بحران‌های اطلاعاتی و رسانه‌ای خواهند داشت و شاهد کاهش اثرات منفی اطلاعات نادرست و تضادهای رسانه‌ای خواهیم بود.از سوی دیگر تنوع نظرات کمک می‌کند تا توازن اطلاعاتی در جامعه حفظ شود و این توازن به جلوگیری از تحریف اطلاعات و ایجاد تصویر منصفانه‌تر از مسائل کمک می‌کند. به طور کلی، پذیرش تنوع نظرات و دیدگاه‌ها به توانایی جامعه در مقابله با چالش‌ها و تحولات رسانه‌ای کمک کرده و تاب‌آوری رسانه‌ای را تقویت می‌کند. این توانایی در کنار تفکر انتقادی و ارتقاء آگاهی جمعی، به جامعه امکان مقابله مؤثر با اطلاعات تحریف شده و مخرب را می‌دهد.نکته دیگر، مهارت در انتقال اطلاعات است و توانایی ارائه و دریافت اطلاعات با استفاده از وسایل ارتباط جمعی نقش بسیار مهمی در افزایش تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه دارد. این توانایی به چندین شکل مثبت در تقویت تاب‌آوری جامعه تأثیر می‌گذارد. توانایی استفاده صحیح از وسایل ارتباط جمعی مردم را قادر می‌سازد تا به اطلاعات و اخبار متنوع و وسیع دسترسی پیدا کنند و این دسترسی موجب افزایش آگاهی جمعی و توانایی مردم در تفکر انتقادی می‌شود. استفاده از وسایل ارتباط جمعی می‌تواند مهارت ارتباطی افراد را تقویت کند. ارتباطات جمعی فرصتی فراهم می‌کند تا افراد انتقادات سازنده و پیشنهادات مفید را به اشتراک بگذارند. وسایل ارتباط جمعی می‌توانند در انتقال سریع و مؤثر اطلاعات در مواقع بحرانی کمک کنند و استفاده صحیح از این ابزار توانایی جامعه در مدیریت بحران ها را افزایش می دهد.وسایل ارتباط جمعی به جامعه این امکان را می‌دهد تا در مواقع بحرانی اطلاعات مهم و موثر را به سرعت به یکدیگر انتقال دهند و این اطلاعات می‌توانند نقش مهمی در مدیریت بحران‌های رسانه‌ای و افزایش توان مردم در مقابله با آنها ایفا کنند. با توجه به توسعه روزافزون تکنولوژی‌ها و استفاده گسترده از وسایل ارتباط جمعی، این توانایی می‌تواند به تقویت تاب‌آوری جامعه در مقابل چالش‌ها و تغییرات رسانه‌ای کمک کند.همچنین عواملی می توانند موجب کاهش تاب آوری رسانه ای جامعه شوند. تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه ممکن است در شرایط مختلف کاهش یابد و مردم با تهاجم رسانه‌ای مواجه شوند و به خطاهای شناختی و ادراکی دچار شوند. شرایط مختلفی می تواند منجر به کاهش تاب‌آوری رسانه‌ای در یک جامعه شود. منتشر شدن اطلاعات نادرست یا تحریف شده توسط رسانه‌ها می‌تواند موجب خطاهای شناختی در جامعه شود و توانایی افراد در تفکر انتقادی و دستیابی به حقایق را کاهش دهد. منتشر شدن پیام‌های منفی و ترس‌آور می‌تواند تأثیر منفی بر ادراک و شناخت افراد داشته باشد و تاب‌آوری را کاهش دهد. همچنین اگر رسانه‌ها رویکرد یکسویه‌ای در ارائه اخبار و دیدگاه‌ها داشته باشند، ممکن است افراد جامعه با زاویه‌های محدود و ناقص ماجرا آشنا شوند که توانایی آن‌ها در تحلیل موضوعات را کاهش می دهد. اگر تنوع نظرات در رسانه‌ها کاهش یابد و تمایل به ترویج یک دیدگاه خاص وجود داشته باشد، افراد ممکن است با دیدگاه‌های یکسویه درگیر شوند و در نتیجه کاهش تنوع دیدگاه ها در رسانه ها می تواند منجر به کاهش تاب آوری رسانه ای شود.همچنین استفاده نادرست یا سوءاستفاده از تکنولوژی و وسایل ارتباطی نیز می تواند موجب گسترش اطلاعات نادرست در جامعه شود که تاثیر منفی بر ادراک افراد داشته و تاب‌آوری را کاهش می دهد.در مواجهه با این شرایط، ترویج توسعه تفکر انتقادی، افزایش آگاهی و تشویق به تنوع نظرات و اطلاعات شفاف می‌تواند به تقویت تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه کمک کند. تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه مهم است زیرا به جامعه کمک می‌کند تا بهترین استفاده را از رسانه‌ها ببرد، با تنوع نظرات سازگار شود و در مقابل تحولات و فشارهای رسانه‌ای مقاومت نشان دهد. https://www.resiliency.ir/ زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Thu, 25 Apr 2024 22:50:16 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D8%AD%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-tkzkusgeklnt رسانه تاب آوری اجتماعی را تحت تاثیر دارد رسانه ها و شبکه های اجتماعی تاب آوری را در سطوح فردی و اجتماعی به ویژه در بحران تحت تاثیر دارند.رسانه های اجتماعی می توانند تأثیرات مثبت و منفی بر سلامت روان و تاب آوری داشته باشند.تأثیر رسانه بر تاب آوری چندوجهی است و بستگی به عواملی چون جمله ویژگی های شخصیتی افراد، میزان و نوع رسانه  و رژیم مصرف دارد بنابراین، مهم است که مجموعه عوامل موثر را در کنار هم در نظر داشته باشیم و مراقب زمان استفاده ، میزان و زمینه استفاده و حضور خود در شبکه های اجتماعی باشیم که شبکه های اجتماعی میتوانند مانند تیغ دو لبه عمل کنند و یا همانند آتش گرما و روشنی بیاورند و یا بسوزانند و خاکستر کنند.رسانه تاب آوری اجتماعی و تاب آوری افراد همزمان تحت تاثیر دارد رسانه های اجتماعی می توانند تأثیرات مثبت و منفی بر سلامت روان و تاب آوری داشته باشند.از جنبه مثبت، رسانه های اجتماعی می توانند ارتباطات و پیوندهای اجتماعی را تقویت کنند، عزت نفس افراد را تقویت کنند و حس تعلق و انسجام جوامع را بهبود بخشند.رسانه و شبکه های اجتماعی می توانند فرصتی بوجود آوردند که افراد و اصناف بتوانند خود را بیان کنند یا اینکه تجربیات خویش را به اشتراک بگذارند.تبادل تجربیات میتواند قدرت مقابله افراد و جوامع را در مواججه با مسایل و مشکلات افزایش دهد و این شاید یکی از بهترین کارکردهای رسانه در تاب آوری فردی و اجتماعی باشد .رسانه‌های اجتماعی همچنین می‌توانند بعنوان منبعی ارزشمند در حمایت یابی و دسترسی به اطلاعات کار آمد برای اصلاح سبک زندگی و دسترسی به منابع سلامت روان نقش موثری ایفا کنندرسانه تاب آوری و سلامت روان را آنگاه تقویت خواهد کرد که سواد رسانه ای و مهارتهای خودیار نیز به یاری آمده باشند.با این حال، استفاده بیش از حد از رسانه های اجتماعی نیز می تواند تأثیرات منفی بر سلامت روان و تاب آوری داشته باشد.رسانه‌ و شبکه های اجتماعی می‌توانند به احساس اضطراب، افسردگی و بی‌کفایتی افراد دامن بزنند، به‌ویژه اگر افراد در رسانه‌های اجتماعی خود را به‌طور نامطلوب و مستمری با دیگران مقایسه کنند یا برای ارائه نسخه ایده‌آلی از خود تحت فشار باشند.رسانه‌های اجتماعی همچنین می‌توانند به احساس انزوا، تنهایی و FOMO (ترس از دست دادن) کمک کنند، به‌ویژه اگر افراد زمان بدون توجه به رژیم مصرف کاربر بی برنامه شبکه های اجتماعی باشندچنین افرادی حتی هنگامیکه در کنار دوستان و خانواده خود هستند باز هم نمی توانند از گوشی های هوشمند خود فاصله بگیرند و به نظر میرسد که مدام نیازمند حضور در شبکه های مجازی و بررسی آنها دارند .استفاده از رسانه به گونه که بتواند موجب ارتقای سلامت تاب آوری افراد باشد نیاز به سواد رسانه و رعایت کردن رژیم مصرف دارد این موضوع مهم است که کاربران بتوانند استفاده خود از فن آورهای نوین و شبکه های اجتماعی را به گونه ای هدفمند مدیریت کنند.تنها در صورت معین کردن حد و مرزها و برخورداری از چارچوبی مشخص میتوان امیدوار بود که رسانه ها بر سلامت روان و تاب آوری افراد تاثیری مثبت داشته باشند.در غیر اینصورت بایستی منتظر به چالش کشیده شدن عزت نفس و آرامش روانی کاربران در شبکه های اجتماعی باشیم .رسانه‌ها، از جمله شبکه های اجتماعی، می‌توانند به طرق مختلف بر تاب‌آوری اجتماعی تأثیر بگذارند.تجربه همه گیری کرونا نشان داد که رسانه های اجتماعی بویزه در بحران باعث ادراک انسجام اجتماعی، حمایت اجتماعی و کاهش افسردگی و تنهایی خواهد بودافزایش حمایت اجتماعی و عضویت در شبکه های اجتماعی همتا،  می‌تواند به فرآیند تاب‌آوری در طول بحران کمک کند، زیرا افراد می‌توانند از رسانه‌های اجتماعی برای ارتباط با دیگران، دریافت اخبار صحیح،راستی آزمایی یا اشتراک‌گذاری اطلاعات و حتی سرگرمی بدرستی استفاده کنند.رسانه‌های اجتماعی می‌توانند بستری را فراهم کنند باغلبه بر بعد مسافت به افراد این امکان را می‌دهد تا ارتباطات بین‌فردی را حفظ کرده و از خود در برابر تأثیرات مخرب استرس و تهدیدات محافظت کنند مطالعات نشان داده است که رسانه ها میتوانند بر ادراک جوامع از انسجام و کمک به دیگران و نوعدوستی موثر باشند( سی و همکاران ، 2022).در زمینه تهدیدات و بحرانهای بهداشتی فراگیر رسانه‌های اجتماعی می‌توانند با ارائه به موقع تبادل اطلاعات، حمایت اجتماعی نقش مهمی در تقویت و ایجا تاب‌آوری ایفا کنند. نکته جالب توجه اینکه اینگونه کارکردهای شبکه های اجتماعی میتواند به ارتباطات واقعی در عرصه های اجتماعی نیز تسری پیدا کند بعبارت دیگر رفتارهای رسانه‌های اجتماعی ممکن است بر ادراک اعضای جامعه از تاب‌آوری تأثیر بگذارد این نکته را نیز باید یاد آور شد که شبکه های اجتماعی میتوانند منشا اخبار نادرست و اینفودمی باشند.رسانه تاب آوری فردی را هم تحت تاثیر دارددر سطح فردی هم استفاده از فن آوری های نوین میتوانند برای پرورش تاب آوری مورد استفاده قرار گرفته و موثر باشند.مطالعات نشان داده است که رسانه و شبکه های اجتماعی بر خلاف تصورات معمول حتی میتوانند انزوای اجتماعی را کاهش دهند.ریفرم کردن یا قالب بندی مجدد تجربیات در رسانه های اجتماعی می تواند به تنظیم و مدیریت احساسات کمک کند، که این بنوبه خود بر نحوه اسناد و ادراک افراد از احساسات منفی تأثیر می گذارد.رسانه‌های اجتماعی به یقین می‌توانند حمایت اجتماعی آنلاین و حتی مشاوره توانبشخی و هرگونه خدمت دیگری را در زمینه سلامت روان فراهم کرده و از این مسیر منجر به توسعه تاب آوری باشند.خاطره اکبری روانشناس و کارشناس سلامت در خاتمه این مطلب آورده است که تأثیر رسانه بر تاب آوری چندوجهی است و بستگی به عواملی چون جمله ویژگی های شخصیتی افراد، میزان و نوع رسانه  و رژیم مصرف دارد بنابراین، مهم است که مجموعه عوامل موثر را در کنار هم در نظر داشته باشیم و مراقب زمان استفاده ، میزان و زمینه استفاده و حضور خود در شبکه های اجتماعی باشیم که شبکه های اجتماعی میتوانند مانند تیغ دو لبه عمل کنند و یا همانند آتش گرما و روشنی بیاورند و یا بسوزانند و خاکستر کنند.رسانه تاب آوری را تحت تاثیر دارد زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Mon, 22 Apr 2024 09:09:57 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86-cxij5klhv6yc عوامل محافظتی مختلف مرتبط با تاب آوری، مانند خودآگاهی، آگاهی اجتماعی، همدلی، حل مسئله، مدیریت خشم، تصمیم گیری مسئولانه و تعیین هدف هستند این مجموعه در اغلب مطالعات بر تاب آوری دختران موثر اعلام شده اندعوامل محافظتی مختلف مرتبط با تاب آوری، مانند خودآگاهی، آگاهی اجتماعی، همدلی، حل مسئله، مدیریت خشم، تصمیم گیری مسئولانه و تعیین هدف هستند این مجموعه در اغلب مطالعات بر تاب آوری دختران موثر اعلام شده اندمداخلات تاب آوری برای دختران در زمینه های مختلف از جمله برنامه های مدرسه محور و محیط های اجتماعی مورد مطالعه قرار گرفته است.یکی از این مداخلات، "برنامه درسی تاب آوری دختران اول" در بیهار، هند، با هدف افزایش تاب آوری در بین دختران نوجوان از طریق یک برنامه 23 جلسه ای با تمرکز بر مهارت های گوش دادن، نقاط قوت شخصیت، داستان ها و اهداف زندگی، شناسایی احساسات، حل مسئله، بخشش است. در این مطالعه بیش از 3000 دختر در 76 مدرسه راهنمایی دولتی در روستای بیهار، هندوستان شرکت کردند. مداخلات از طریق گروه های حمایت از همسالان در مدرسه و توسط تسهیلگران زن از امعه محلی انجام شد.دختران قبل و بعد از شرکت در برنامه در دو پیامد اولیه (دانش سلامت و نگرش برابری جنسیتی) و 9 پیامد ثانویه (بهداشت و نظافت با آب ، شستن دست‌ها، بهداشت قاعدگی، دانش و بهداشت ارتباط، توانایی مراجعه به پزشک در صورت نیاز، مصرف مواد، تغذیه، ایمنی، سرزندگی و عملکرد) مورد مطالعه قرار گرفتند نکته قابل توجه اینکه  اثربخشی این مداخله با استفاده از مقیاس تاب آوری Connor-Davidson 10 (CD-RISC)، مقیاس تاب آوری کودکان و نوجوانان-28 (CYRM-28) و مقیاس خودکارآمدی عمومی (GSE) اندازه گیری شد. توضیح اینکه مقیاس تاب اوری کودکان و نوجوانان توسط دکتر بهناز کازرونی عضو خانه تاب آوری و مترجم کتاب تاب آوری کودکان ، راهکارهای توسعه از طریق ادبیات برای  استفاده در ایران اعتیار یابی شده است. مطالعات متعدد دیگری هم در اهمیت درک و ارتقای تاب آوری در کودکان و نوجوانان انجام شده است که اغلب بر نقش یادگیری اجتماعی و عاطفی (SEL) و درمان شناختی-رفتاری (CBT) در پرورش تاب آوری تاکید کرده اند قریب به اتفاق این مطالعات که نمونه های داخلی آن هم انجام شده است بر عوامل محافظتی مختلف مرتبط با تاب آوری، مانند خودآگاهی، آگاهی اجتماعی، همدلی، حل مسئله، مدیریت خشم، تصمیم گیری مسئولانه و تعیین هدف هستند متمرکز بوده و آنها را در زمره  عوامل موثر با تاثیر مثبت بر تاب آوری دختران اعلام کرده اند.  به گزارش میگنا زهرا نیازاده مترجم کتاب تاب آوری و مهاجرت در ادامه اضافه میکند تاب‌آوری متاثر از عوامل محیطی و در چارچوب های اکولوژیک پژوهشگران را به خود جلب کرده است چرا که میدانیم تعاملات بین کودک و محیط او، از جمله خانواده، مدرسه، و ارائه‌دهندگان خدمات رفاه اجتماعی، که نقش مهمی در حمایت از رشد و توانایی کودک برای مقابله با استرس ایفا می‌کند در این خصوص میتوانند موثر باشند.این دیدگاه بوم‌شناختی از تاب‌آوری نشان می‌دهد که مداخلات باید بر افزایش دسترسی کودک به منابعی مانند حمایت مادی، روابط حمایتی، هویت شخصی، تجربیات قدرت و کنترل، سنت‌های فرهنگی، عدالت اجتماعی و انسجام اجتماعی تمرکز کنند. زهرا نیاز مترجم کتاب پرورش تاب آوری در خاتمه این مطلب عنوان میکند تاب‌آوری برای دختران را می‌توان به طور مؤثر از طریق برنامه‌های آمورشی ساختارمند و چندوجهی که جنبه‌های مختلف رشد فردی و تعامل اجتماعی را مورد توجه قرار می‌دهند، با حمایت جامعه و نهادهای دولتی و مردم نهاد که نقشی محوری در این فرآیند ایفا می‌کنند، توسعه داد زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Mon, 15 Apr 2024 18:47:26 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%81%D9%87%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%84%D9%85-%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A7%D8%AA-x9940u0gguo5 تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان یک مفهوم اساسی در علم ارتباطات و رسانه مورد مطالعه و تحلیل قرار می‌گیرد. این مفهوم ارتباطی به توانایی افراد و جوامع برای مقاومت در برابر تأثیرات منفی و تحریک‌های ناشی از رسانه‌ها اشاره دارد.به گزارش ایسنا، تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان یک مفهوم اساسی در علم ارتباطات و رسانه مورد مطالعه و تحلیل قرار می‌گیرد. این مفهوم ارتباطی به توانایی افراد و جوامع برای مقاومت در برابر تأثیرات منفی و تحریک‌های ناشی از رسانه‌ها اشاره دارد. تاب‌آوری رسانه‌ای در مواجهه با شوک‌ها و تحولات رسانه‌ای، افراد و جوامع را قادر می‌سازد تا با استفاده از مهارت‌ها و دانش خود، به بهترین شکل ممکن با این تحولات سازگاری یابند. تعریف تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان یک پدیده چندوجهی و پیچیده در حوزه ارتباطات، اغلب به ویژگی‌هایی چون توانایی تحلیل و تفکر انتقادی، افزایش آگاهی رسانه‌ای، ارتقاء دانش رسانه‌ای و توانایی انتخاب منابع اطلاعاتی معتبر بازمی‌گردد.تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه به توانایی جامعه برای مقابله با تحولات، انتقادات و تأثیرات رسانه‌ها در فضای عمومی اشاره دارد. این مفهوم نشان‌دهنده قدرت جوامع در مقابله با فشارها و تغییراتی است که از طریق رسانه‌ها و سایر وسایل ارتباطی به جامعه انتقال می‌یابد.تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه دارای عناصری کلیدی است که آگاهی جمعی یکی از آن عناصر است. آگاهی جمعی به معنی توانایی جامعه در درک و فهم صحیح اطلاعات و اخبار است و نقش بسیار مهمی در افزایش تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه دارد. آگاهی جمعی به معنای داشتن اطلاعات و شناخت درست از مسائل روز، توانایی تفکر انتقادی و ارزیابی درست اطلاعات به جامعه اجازه می‌دهد تا در مقابل تحولات رسانه‌ای و فشارهای اطلاعاتی، موثر و مقاوم عمل کند. نقش آگاهی جمعی در افزایش تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه را از ابعاد مختلفی می توان بررسی کرد. آگاهی جمعی افراد را به تفکر انتقادی و ارزیابی محتواهای رسانه‌ای تشویق می کند و این توانایی می‌تواند جلوی انتشار اطلاعات نادرست یا تحریف شده را بگیرد. از سوی دیگر اطلاعات صحیح و دریافت شده از منابع معتبر به آگاهی جمعی ارتباط دارد و افزایش دسترسی به منابع معتبر و به‌روز، مانع انتشار اطلاعات غیردقیق می شود.آگاهی جمعی جامعه را به مشارکت فعّال در فضای دیجیتال و انتقال اطلاعات معتبر تشویق می‌کند و این فعالیت‌ها می‌توانند به افزایش اطلاعات جمعی و مقاومت در برابر اطلاعات نادرست کمک کند. آگاهی جمعی موجب افزایش دسترسی به اطلاعات مناسب و لازم برای درک موضوعات مختلف می‌شود و افراد آگاه بهتر می توانند با فشارهای رسانه‌ای و تحولات مقابله هستند. همچنین این ویژگی به ترویج مهارت‌های دیجیتال، از جمله تحلیل محتوا، تشخیص اخبار جعلی و تفکر منطقی کمک می‌کند و این مهارت‌ها موجب ارتقاء توانایی جامعه در مقابله با اطلاعات تحریف شده می‌شود.جامعه آگاه از رسانه‌های مستقل و معتبر و تنوع نظرات حمایت می کند و این اقدام موجب ارائه دیدگاه‌های متنوع و مستقل به جامعه می‌شود. توسعه آگاهی جمعی می‌تواند به تقویت تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه کمک کند و افراد را در مقابل اطلاعات تحریف شده، مصون می دارد.تاب‌آوری رسانه‌ای به عنوان توانایی مقاومت در برابر تأثیرات ناشی از رسانه‌ها، ارتباط مستقیمی با آگاهی اجتماعی دارد. آگاهی اجتماعی، به توانایی فرد یا جمعیت در درک و تحلیل مسائل اجتماعی، فرهنگی و رسانه‌ای اشاره دارد. آگاهی اجتماعی اساسی‌ترین ابزار برای شناخت محتواها و تأثیرات رسانه‌ها بر افراد است. افرادی که دارای آگاهی اجتماعی قوی هستند می‌توانند محتواهای رسانه‌ای را با دقت بیشتر تحلیل کرده و در مقابل تحریک‌های منفی تا حد زیادی مقاومت نشان دهند.پذیرش تنوع نظرات از دیگر عناصر کلیدی است. توانایی مردم در پذیرش و مدیریت تنوع نظرات و دیدگاه‌ها نقش بسیار مهمی در افزایش تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه ایفا می‌کند. این پذیرش و توانایی در مدیریت تنوع دیدگاه‌ها می‌تواند به چندین شکل به تقویت تاب‌آوری جامعه کمک کند. پذیرش تنوع نظرات و دیدگاه‌ها موجب توسعه تفکر انتقادی در جامعه می‌شود و این توانایی موجب افزایش قدرت تحلیل و ارزیابی جامعه در مقابل اخبار و اطلاعات مختلف می‌شود. پذیرش تنوع نظرات افزایش دیدگاه‌های متنوع در جامعه را در پی خواهد داشت و در پی آن شاهد جلوگیری از تعصب‌ها و افزایش آگاهی در مورد نظرات و تجربیات مختلف خواهیم بود. همچنین پذیرش تنوع نظرات موجب حفظ انسجام اجتماعی می‌شود و توانایی مدیریت تنوع مانع افزایش اختلافات و تنش‌ها در جامعه می شود.وقتی جامعه ای تنوع نظرات را می پذیرد، مهارت های ارتباطی افراد آن جامعه نیز ارتقاء می یابد و این افزایش مهارت به افراد کمک می‌کند تا در ارتباط با رسانه‌ها و با یکدیگر، بهتر عمل کنند. همچنین تنوع نظرات موجب مشارکت فعّال‌تر افراد در فرآیندهای اطلاع‌رسانی می‌شود و این مشارکت به توسعه ارتباطات فعّال و تعامل بیشتر با رسانه‌ها کمک می‌کند. همچنین وقتی در جامعه ای تنوع نظرات جاری باشد، مردم توانایی بیشتری در مدیریت بحران‌های اطلاعاتی و رسانه‌ای خواهند داشت و شاهد کاهش اثرات منفی اطلاعات نادرست و تضادهای رسانه‌ای خواهیم بود.از سوی دیگر تنوع نظرات کمک می‌کند تا توازن اطلاعاتی در جامعه حفظ شود و این توازن به جلوگیری از تحریف اطلاعات و ایجاد تصویر منصفانه‌تر از مسائل کمک می‌کند. به طور کلی، پذیرش تنوع نظرات و دیدگاه‌ها به توانایی جامعه در مقابله با چالش‌ها و تحولات رسانه‌ای کمک کرده و تاب‌آوری رسانه‌ای را تقویت می‌کند. این توانایی در کنار تفکر انتقادی و ارتقاء آگاهی جمعی، به جامعه امکان مقابله مؤثر با اطلاعات تحریف شده و مخرب را می‌دهد.نکته دیگر، مهارت در انتقال اطلاعات است و توانایی ارائه و دریافت اطلاعات با استفاده از وسایل ارتباط جمعی نقش بسیار مهمی در افزایش تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه دارد. این توانایی به چندین شکل مثبت در تقویت تاب‌آوری جامعه تأثیر می‌گذارد. توانایی استفاده صحیح از وسایل ارتباط جمعی مردم را قادر می‌سازد تا به اطلاعات و اخبار متنوع و وسیع دسترسی پیدا کنند و این دسترسی موجب افزایش آگاهی جمعی و توانایی مردم در تفکر انتقادی می‌شود. استفاده از وسایل ارتباط جمعی می‌تواند مهارت ارتباطی افراد را تقویت کند. ارتباطات جمعی فرصتی فراهم می‌کند تا افراد انتقادات سازنده و پیشنهادات مفید را به اشتراک بگذارند. وسایل ارتباط جمعی می‌توانند در انتقال سریع و مؤثر اطلاعات در مواقع بحرانی کمک کنند و استفاده صحیح از این ابزار توانایی جامعه در مدیریت بحران ها را افزایش می دهد. وسایل ارتباط جمعی به جامعه این امکان را می‌دهد تا در مواقع بحرانی اطلاعات مهم و موثر را به سرعت به یکدیگر انتقال دهند و این اطلاعات می‌توانند نقش مهمی در مدیریت بحران‌های رسانه‌ای و افزایش توان مردم در مقابله با آنها ایفا کنند. با توجه به توسعه روزافزون تکنولوژی‌ها و استفاده گسترده از وسایل ارتباط جمعی، این توانایی می‌تواند به تقویت تاب‌آوری جامعه در مقابل چالش‌ها و تغییرات رسانه‌ای کمک کند.همچنین عواملی می توانند موجب کاهش تاب آوری رسانه ای جامعه شوند. تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه ممکن است در شرایط مختلف کاهش یابد و مردم با تهاجم رسانه‌ای مواجه شوند و به خطاهای شناختی و ادراکی دچار شوند. شرایط مختلفی می تواند منجر به کاهش تاب‌آوری رسانه‌ای در یک جامعه شود. منتشر شدن اطلاعات نادرست یا تحریف شده توسط رسانه‌ها می‌تواند موجب خطاهای شناختی در جامعه شود و توانایی افراد در تفکر انتقادی و دستیابی به حقایق را کاهش دهد. منتشر شدن پیام‌های منفی و ترس‌آور می‌تواند تأثیر منفی بر ادراک و شناخت افراد داشته باشد و تاب‌آوری را کاهش دهد. همچنین اگر رسانه‌ها رویکرد یکسویه‌ای در ارائه اخبار و دیدگاه‌ها داشته باشند، ممکن است افراد جامعه با زاویه‌های محدود و ناقص ماجرا آشنا شوند که توانایی آن‌ها در تحلیل موضوعات را کاهش می دهد. اگر تنوع نظرات در رسانه‌ها کاهش یابد و تمایل به ترویج یک دیدگاه خاص وجود داشته باشد، افراد ممکن است با دیدگاه‌های یکسویه درگیر شوند و در نتیجه کاهش تنوع دیدگاه ها در رسانه ها می تواند منجر به کاهش تاب آوری رسانه ای شود.همچنین استفاده نادرست یا سوءاستفاده از تکنولوژی و وسایل ارتباطی نیز می تواند موجب گسترش اطلاعات نادرست در جامعه شود که تاثیر منفی بر ادراک افراد داشته و تاب‌آوری را کاهش می دهد.در مواجهه با این شرایط، ترویج توسعه تفکر انتقادی، افزایش آگاهی و تشویق به تنوع نظرات و اطلاعات شفاف می‌تواند به تقویت تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه کمک کند. تاب‌آوری رسانه‌ای جامعه مهم است زیرا به جامعه کمک می‌کند تا بهترین استفاده را از رسانه‌ها ببرد، با تنوع نظرات سازگار شود و در مقابل تحولات و فشارهای رسانه‌ای مقاومت نشان دهد. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Sat, 13 Apr 2024 18:04:24 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-ulzcf0flbhyc باشگاه تاب آوری ایران تولید محتوا، ترجمه و انتشار را ماموریت و مسئولیت داوطلبانه خود میداند.باشگاه برگردان پذیرفته شده واژه انگلیسی کلوب است که معمولا به انجمن هایی با اعضا همیار و همسو برای پیشبرد هدف‌ها و خواستهای مشترک، یا برای همیاری و بهسازی شرایط زندگی شخصی و حرفه ای، یا دستیازی به امتیازات برای هموندان باشگاه، در مکانی به همین نام، گرد هم می آیند.این افراد عمدتا به یک گروه یا طبقه اجتماعی معینی وابسته هستند که در این مورد خاص میتوانند روانشناس، مشاور، روانپزشک ، مددکار و یا فعال در سایرعرصه های سلامت روانی و اجتماعی با محوریت تاب آوری باشند. باشگاه از دو بخش (باش + گاه) ساخته شده‌است. باش بن مضارع از فعل باشیدن است که دلالت بر بودن دارد گاه در فارسی به معنای مکان و جایگاه است باشگاه یک همیاری میان دو یا چند نفر است که بر پایه اهداف یا منفعتی مشترک شکل یافته است.باشگاه تاب آوری ایران تولید محتوا، ترجمه و انتشار را ماموریت و مسئولیت داوطلبانه خود میداند باشگاه تاب آوری ایران به همت محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری با حمایت و همراهی اعضای هیات علمی دانشگاه و اساتید و با پشتیبانی رسانه سلامت روان کشور ساختارمند و معرفی شده استباشگاه تاب آوری ایران به منظور تولید محتوا، ترجمه و انتشار مطالب در زمینه های مختلف تاب آوری، جمعی از کنشگران عرصه های سلامت روانی اجتماعی و فعالان مدنی به همراهی گروهی از مترجمین و متخصصین دانشگاهی گرد هم آمده اند.دکتر محمدرضا مقدسی در خصوص راه اندازی باشگاه تاب آوری ایران افزود: نظر به اهمیت روز افزون مقوله تاب آوری و همسو با توجهات روزافزون سازمانهای دولتی و غیر دولتی مصمم هستیم در این باشگاه علمی فرهنگی که در نوع خود از جایگاه ویژه ای برخوردار است مطالب به روز و کاربردی در زمینه های مختلف تاب آوری برای علاقه مندان ارایه کنیم .مقدسی اضافه کرد : تاب آوری توانایی عبور موفقیت آمیز از فراز و نشیب و مقابله موفق با مخاطرات و تهدیدات است و جز در سایه تاب آوری موفقیتی بدست نخواهد آمد.امید میرود با توجه گسترش فضاهای آموزشی در اینترنت و شبکه های مجازی این اقدام ( باشگاه تاب آوری ) منشاء خیر و برکت باشد . زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Thu, 28 Sep 2023 08:53:29 +0330 https://virgool.io/@homeresilience/%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%88-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D8%B7-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-vxnie8w1gyjs تاب آوری و قصه گویی باهم ارتباط دارند تاب آوری خود را از طریق قصه گویی و شنیدن قصه افزایش دهید همان طور که در نوشته های پیشین آمده است امروزه مبحث تاب آوری در تمامی زمینه ها به خصوص روانشناسی مثبت (Positive Psychology) از اهمیت خیلی زیادی برخوردار است. به همین دلیل است که تمامی محققین و پژوهشگران به دنبال راهکارهایی هستند که بتوان از طریق آن ها تاب آوری را در افراد افزایش داد. الهام هدشی مترجم و نویسنده خانه تاب آوری در ادامه این مطلب آورده است که قصه گویی هم در کنار سایر فاکتورهایی که به افزایش تاب آوری در میان زبان آموزان و معلمین زبان انگلیسی مؤثر هستند، شایسته توجه بیش از این است در همین زمینه یعنی تاب آوری و قصه گویی پژوهشی در کشور چین انجام شده و به دنبال پیدا کردن تأثیر قصه گویی و تجربیات مربوط به قصه های زمان کودکی و حتی بزرگسالی بر روی تاب آوری افراد بود. در ادامه خلاصه این پژوهش و نتایجی که از آن به دست آمد را با یکدیگر مرور خواهیم کرد . تاب آوری و قصه گوییپیشینه پژوهش های مختلف در سالیان متمادی، این نتیجه را برای ما روشن کرده است که قصه گویی می تواند در هویت بخشی به افراد و ایجاد حس تعلق و ارتباط در آنها بسیار تأثیرگذار باشد. در واقع بر اساس آن چه محققین در این زمینه به دست آورده اند، قصه گویی از طریق ارتباطی که بین تجربیات گذشته و حوادث زمان حال برقرار می کند، می تواند یک منبع قوی برای مدیریت عواطف و احساسات (emotional coping) و تاب آوری روانشناسی باشد.آن چه محققین بر آن معتقدند آن است که آگاه شدن از پیشینه خانوادگی از طریق داستان گویی می تواند افزایش عزت نفس، مقابله آسان تر با چالش های پیش رو در زندگی، پیوستگی بیش تر در خانواده، کنترل درونی بیش تر و رویارویی بهتر با حوادث منفی و در نهایت افزایش تاب آوری را در افراد موجب شود.و حال به بررسی پژوهشی که در سال 2014 توسط نگوین (Nguyen) و چندی از همکارانش انجام شد می پردازیم.دغدغه اصلی در این پژوهش مشکلات و چالش هایی بود که دانش آموزان مهاجر در کالج های کشورهای دیگر با آن ها رو به رو می شوند.بنا بر عقیده این پژوهشگران، این دسته از دانش آموزان که برای تحصیل کشور خود را ترک کرده و در کشوری دیگر به زبانی دیگر شروع به تحصیل می کنند، نسبت به دانشجویان و یا دانش آموزان بومی در آن مناطق، با مشکلات بسیاری از جمله چالش های مربوط به زبان جدید، تفاوت های فرهنگی، مشکلات اقامتی و مشکلات مالی رو به رو خواهند شد.هدف اصلی در این پژوهش بررسی رابطه بین قصه گویی و تاب آوری در این دسته از دانش آموزان بود. محققین در ابتدای پژوهش خود دو سوال تحقیق مبنی بر چیستی رابطه بین قصه گویی در کودکی و تاب آوری در بزرگسالی و همچنین چیستی رابطه بین قصه گویی و تاب آوری در سنین بزرگسالی را مطرح کردند. روش تحقیقاین پژوهش به روش تلفیقی (mixed-methods) (کمی و کیفی) انجام شد و در هر دو بخش کیفی و کمی مصاحبه و محاسبات آماری مختلفی انجام شد که نتایج آن ها بر اثبات چیستی رابطه بین قصه گویی و تاب آوری بود.در این پژوهش، در قسمت کیفی مصاحبه هایی به صورت حضوری انجام شد که تمامی سؤالات در محور قصه گویی و تجاربی که افراد از این فعالیت در بزرگسالی و البته کودکی داشتند، بود. در قسمت کمی نیز از دو پرسشنامه استفاده شد.پرسشنامه اول، برای سنجش میزان تاب آوری در افراد بود که توسط اسمیس (Smith et al., 2008) و همکارانش در سال 2008 طراحی و اعتبار سنجی شد. پرسشنامه دیگر توسط محققیق همین پژوهش در سال 2013 طراحی و اعتبار سنجی شده و 20 پرسش مختلف در زمینه قصه گویی و تجارب مربوط به آن را شامل می شد.یکی از نکات جالبی که در این پژوهش در قسمت کیفی به آن پرداخته شد این بود که پنج فاکتور شایستگی اجتماعی، استقلال، توانایی حل مسئله، هدفمند بودن و استفاده از تجارب و مهارت در قصه گویی در نرم افزار مربوط به بررسی مصاحبه های انجام شده در این بخش، مورد استفاده قرار گرفت. لازم به ذکر است که تمامی پنج فاکتور ذکر شده، فاکتورهایی از استراتژی مقابله (Coping Strategy) بودند. نکته جالب تر اینجاست که شرکت کنندگانی که در قسمت کیفی از نظر میزان تاب آوری امتیاز بالاتری را کسب کرده بودند، در این مرحله نیز هر 5 فاکتور را با فراوانی بالا در مصاحبه خود به کار برده بودند. و اما نتیجهحال نوبت به آن رسیده است که به سراغ نتایجی که از این مطالعه به دست آمد برویم. در انتهای پژوهش، نگوین و همکارانش به این نتیجه دست پیدا کردند که رابطه ای مستقیم و مثبت بین تجربه قصه گویی در کودکی و تاب آوری بالا در بزرگسالی وجود دارد. البته به دست آوردن این نتیجه به همین سادگی هم نبود. در خیلی از نمونه ها دقیقاً نتیجه ای عکس به دست آمده بود.برای مثال برخی از شرکت کننده ها، از برخی از انواع قصه هایی که در کودکی شنیده بودند، تجربه ای بد داشته که حتی منجر به سرکش شدن آن ها و کاهش محسوسی در میزان تاب آوری آن ها در بزرگسالی نیز شده بود.بنابراین می توان این طور برداشت کرد که نوع قصه هایی که در کودکی و یا بزرگسالی می شنویم نیز می تواند تا حد زیادی در افزایش و یا کاهش تاب آوری ما در کودکی و بزرگسالی مؤثر باشد. در نهایت می توان بر اساس پژوهش ذکر شده در بالا، به این نتیجه قطعی رسید که تأثیر قصه گویی در زمان کودکی بر روی مهارت مقابله با چالش ها و مشکلات زندگی در بزرگسالی، تأثیری مثبت و قابل ملاحظه است. و اما تجربه من به عنوان یک معلم زبان انگلیسی در زمینه افزایش تاب آوری در زبان آموزان از طریق مهارت قصه گویی:قصه‌گویی یکی از بهترین راه‌ها برای افزایش تاب‌آوری در زبان آموزان است. داستان‌ها می‌توانند عناصری از تعهد، تفکر انعطاف‌پذیری، پایداری و خلاقیت را به نمایش بگذارند. در زیر چند راهکار برای افزایش تاب‌آوری زبان آموزان از طریق قصه‌گویی را بر اساس آن چه در کلاس هایم انجام می دهم  ارایه میشود :انتخاب داستان‌های مرتبط با موضوعات جذاب به اشتراک گذاشتن تجربیات شخصی ایجاد داستان‌های تعاملی تبدیل به نمایش ترتیب دادن به داستان‌ ها تشویق به تحلیل و تفکر عمیق از طریق تحلیل داستان ها استفاده از تکنولوژیبا اجرای این راهکارها و توجه به نیازهای و تمایلات زبان آموزان، می‌توانید تاب‌آوری آن‌ها را در مسیر یادگیری زبان افزایش دهید و تجربه آموزشی بهتری برای آن‌ها ایجاد کنید. زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir زهرا نیازاده روانشناس www.resiliency.ir Thu, 28 Sep 2023 08:43:25 +0330