https://virgool.io/feed/@idreporter در این فضا بخشی از مطالب سایت www.idreporter.com در حوزه طراحی و دیزاین را به اشتراک گذاشته میشود برای مطالعه بیشتر می توانید از سایت دیدن کنید. fa 2026-06-17 07:11:22 https://files.virgool.io/upload/users/24134/avatar/xzQiwB.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@idreporter https://virgool.io/@idreporter/%D9%87%D9%85-%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1-uzhr6zpzjoav در این مقاله به این مسئله پرداخته می‌شود که چگونه پروسه هم آفرینی می تواند کیفیت خروجی و تجربه کاربری را بهبود بخشد. برایمطالعه مقالات بیشتر به وبسایت گزارشگر طراحی صنعتی مراجعه نمایید.شرکت اول دپارتمان UX فوق‌العاده‌ای دارد و پروژه‌هایش را با کشف و بررسی شروع می‌کند. آنها به علت بررسی گزارش‌های تحقیقات کاربر، درک کاربران و توسعه محصول با آنها، به خود می بالند. شرکت دوم هم دپارتمان UX قوی دارد، با این تفاوت که آنها از گزارشات استفاده نکرده یا پرسونا ایجاد نمی‌کنند. مسخره به نظر می رسد؟ شاید. ولی UX ضعیفی ندارند. شرکت دوم از کاربرانشان دعوت می کند به دفتر بیایند تا هم آفرینی کند.در ده سال گذشته، تکنولوژی های جدید اعم از توییتر تا سرویس چت ویندوز منجر به افزایش کمیت و کیفیت تعاملات میان مردم و سازمان ها شده است. ولی شنیدن بازخورد کاربر در انتهای تعامل او با شرکت نمی باشد. امروزه بیش از ۵۰% پانصد شرکت بزرگ امریکا (طبق دسته بندی مجله Fortune)، هم آفرینی را به جزء مهم استراتژی خود تبدیل کرده اند.هنوز هم در بخش طراحی تجربه کاربری بسیاری از سازمانها از رویکردهای سنتی برای تحقیق و طراحی استفاده می‌شود. بدین صورت که پژوهشگر مهره میانی بین کاربران، طراحان و ذینفعان شرکت می باشد و کاربران کنترل خاصی برروی راه حل ها ندارند.هم آفرینی رویکردی مشارکتی و جایگزین می باشد که تیم UX را به کاربران آینده نزدیک می‌سازد. رویکردی که مداخله مستقیم کاربر را افزایش می‌دهد.هم آفرینی چیست؟طبق تعریف پروفسور تورستن و همکارانش در گروه تحقیق و همفکری لندن، “هم آفرینی پروسه ای پویا، خلاق و وابسته به اجتماع می باشد که بر پایه مشارکت میان تولید کنندگان و کاربران است. این پروسه توسط شرکت‌ها اجرا می شود تا برای مشتریان ارزش آفرینی کند”. به گفته گویلارت رئیس و بنیانگذار شرکت تجربه هم آفرینی(ECCP)، “ایده هم آفرینی، رهاسازی انرژی خلاقانه افراد می باشد به طوری که هم تجربه فردی و هم اقتصاد سازمان را تغییر دهد”.رویکرد سنتی UX در مقابل پروسه هم آفرینی رمز هم آفرینی در جذب، مشارکت و توانمند سازی افراد نهفته است تا ایده های خود را به کمک همدیگر ارائه دهند. هم آفرینی بر این باور می باشد که کاربران همانطور که در چیزی که برایشان ارزشمند است بینش ایجاد می کنند ، حضورشان نیز در پروسه طراحی ضروری است. در اصل این بدین معناست که هم آفرینی به معنای واقعی کلمه هرگونه فرآیندی که کاربران و طراحان را کنار هم قرار می دهد تا به یک هدف مشترک دست یابند را شامل می شود. در عمل اغلب در قالب ورکشاپ مشارکتی می باشد که در آن ذینفعان شرکت، محققان، طراحان و کاربران نهایی مسئله ای را کشف و به کمک یکدیگر و با توجه به رویکردهای مختلف، نیازها و دیدگاه‌های خود، راه حل ارائه می‌کنند. هدف نهایی هم آفرینی چیزی همانند تحقیق و طراحی مفهومی می باشد. بدین صورت که به منظور تجربه کاربری بهتر و ارائه سرویس مطلوب‌تر از جانب سازمان ها، راه حل ارائه می شود.توجه به این نکته ضروری است که برای تعریف هم آفرینی، صرفا مداخله کاربر کافی نیست؛ هم آفرینی نیاز به حضور و مشارکت فعال همه بازیگران در پروسه دارد. رویکرد هم آفرینی کامل شامل مراحلی از تحقیق تا طراحی ورکشاپ و اجرای راه حل ها می باشد که هر کدام از آنها می توانند در پروسه سنتی UX ادغام شوند. مزیت اصلی هم آفرینی به افزایش همدلی میان ذینفعان و طراحان باز می‌گردد. در شیوه سنتی تحقیق، ذینفعان کاربران را از فاصله دور می‌بینند. در حالی که هم آفرینی، شرکت ها و طراحان را مجبور می سازند تا با واقعیت احساسات مشتری و محرک هایی که مسبب رفتارهایشان می‌باشد، مواجه شوند. این رویکرد مشارکتی به ترویج گفت و گوی سازنده می‌پردازد که در آن همه طرف‌های درگیر با هم برابر بوده و در راستای هدفی مشترک با یکدیگر همکاری می کنند.مزیت دوم کارآمد بودن پروسه هم آفرینی نسبت به شیوه سنتی می باشد. یک ورکشاپ هم آفرینی که به خوبی طراحی شده همه طرف‌های درگیر را مجبور می سازد تا در رابطه با مشکل و راه حل ها با هم گفتگو کنند و در اصل به تلفیق مرحله تحقیق با فاز کشف و تولید نیاز های یک پروژه می پردازد. بعلاوه چون طراحان به صورت مستقیم در کشف نیازها درگیر می باشند بهتر می‌توانند دلایل پشت نیازها را دریابند که تصمیم گیری های بهتر برای فازهای بعدی پروژه را در پی خواهد داشت.در یک مطالعه که در شرکت هیلتی(Hilti) انجام شده، ۱۲ سازنده با تجربه در طراحی مجدد گیره های لوله به مشارکت پرداختند. در یک ورکشاپ سه روزه که شامل کاربران و کارمندان شرکت هیلتی بوده است آنها به مفهوم جدیدی که بسیار کم هزینه تر از پروژه رویکرد سنتی بوده دست یافتند. بدین صورت که با استفاده از رویکرد سنتی،  ارائه و ارزیابی کانسپت جدید ۱۰۰ هزار دلار هزینه در طی ۱۶ ماه در پی می داشت، در حالی که در رویکرد مشارکتی ۹ ماه زمان و ۵۱ هزار دلار هزینه مورد نیاز بود.هم آفرینی در رابطه با اپلیکیشن چایخوراندر مرکز طراحی تجربه فول پروف(Foolproof)،  رویکردی تلفیقی از شیوه های سنتی و ورکشاپهای هم آفرینی در رابطه با ساخت اپلیکیشن برای افزایش تجربه نوشیدن چای اتخاذ شد. هدف این اپلیکیشن ایجاد تعامل، راحتی و یا سرگرمی بوده است. پروسه با رویکرد تحقیقاتی سنتی آغاز شد که در آن محقق رفتار مصرف کننده را مورد مشاهده قرار داد تا نیازهای ناشناخته آنها را کشف کند و در اقدام بعدی از ورکشاپ های هم آفرینی که شامل مشتری، طراحان و کاربران نهایی بوده است استفاده شد که در آن شرکت کنندگان برای نیازهای مصرف کننده و شرکت راه حل ارائه می‌دادند. در طی ورکشاپ از شرکت‌کنندگان خواسته شده تا تجربه های خود از نوشیدن چای را شرح دهند و تعریف خود از عبارت “استراحت با چای” را بگویند. پس از آن، محقق بینش های دریافته از مشاهدات را به اشتراک گذاشت. سپس همه در کنار هم به ایده پردازی، انتخاب ایده، بهبود ایده و اجرای آن پرداختند.مزیت ترکیب رویکرد سنتی با هم آفرینی این بود که رفتارهایی که مشتریان از آن آگاه نبودند، معین شد. چیزی که ممکن بود تیم طی آزمایش قابلیت استفاده به آن پی ببرد. با این حال در این کارگاه طراحان توانستند از این اطلاعات به عنوان نقطه شروع برای ترسیم جریان کاربر استفاده کنند و واکنش های آنی کاربر را مشاهده نمایند. به علت چنین حلقه بازخوردی، گروه به طور کلی ایده هایی ارائه می داد که غنی تر و مرتبط تر بودند.هم آفرینی: حقایق دشوارهم آفرینی ایده جدیدی نیست؛ تکنیک های طراحی مشارکتی از سال ۱۹۷۰ مطرح شده است، زمانی که کریستین نیگارد و الاوترج برگو با اتحادیه کارگران آهن و فلز در نروژ کار می کردند. با این وجود هنوز هم هم آفرینی بندرت مورد استفاده قرار می گیرد. بخشی از آن برمی‌گردد به این مسئله که این رویکرد از شرکت‌ها و طراحان می‌خواهد مایندست جدید ایجاد کند و سه حقیقت دشوار را بپذیرند: بیش از یک متخصص وجود دارد هر کس می‌تواند خلاق باشد همه ما می توانیم شنونده باشیمبیش از یک متخصص وجود دارد:همانگونه که نیکولاس ایند متخصص هم آفرینی و همکارانش در کتابشان به نام برندسازی با هم(Brand together) اشاره کرده‌اند، نوآوری صرفاً از آن متخصصان نیست و می‌تواند از جانب همه افراد باشد. این یکی از مهم‌ترین موانع شرکت هایی است که از هم آفرینی استفاده می کنند. شرکتهایی که چنین رویکرد فروتنانه به کار می‌برند با توجه به شناختی که از متخصصان خاص خود دارند نه تنها تأثیر مثبت در کیفیت تجارب گذاشته بلکه به درکی فوق العاده از افراد واقعی در دنیای واقعی با توجه به خدمات و محصولاتی که برایشان ارائه می‌کنند به شیوه ای واقعی و معتبر دست می یابند.هر کسی می تواند خلاق باشد:طبق گفته چارلز لیدبیتر، یکی از متخصصان برجسته نوآوری و خلاقیت در مرکز تحقیقاتی دموس در لندن در کتاب خود به نام We think : گروه‌هایی با مهارت ها و چشم اندازهای متفاوت، راه حل های هوشمندانه تری نسبت به گروه متخصص با چشم انداز مشترک ارائه می کنند. در عمل، ذینفعان شرکت و کاربران اغلب نسبت به شرکت جستن در جلسات هم آفرینی نگران می باشند و بر این باورند که مناسب این کار نمی باشند زیرا آنها “طراح” نیستند. برای کمک به آنان در این رابطه، یک تسهیل کننده خوب این مسئله را روشن می‌سازد که تیم به دنبال تنوع است و هر کس دارای دانش و تجربه خاصی هست که می تواند مناسب پروسه باشد.روشهای تسهیل گری همچون سری SERIOUS PLAY شرکت لگو (LSP) می تواند به اعتبار و صمیمیت بیافزاید؛ بیشتر افراد از لگو استفاده کرده و می دانند چگونه چیزهای جدید با آن بسازند،  این تجربه شاد و بامزه به شرکت کنندگان کمک می کند تا موانع را پشت سر گذاشته و استعداد های خلاقانه خود را نشان دهند.روش LSP از شرکت‌کنندگان می‌خواهد مدلهای خود در رابطه با موضوع را با استفاده از قطعات لگو بسازند و داستان مدل ساخته شده را بیان کنند.همه ما می توانیم شنونده باشیم:این یک تصور غلط در میان عمومی باشد که فقط محققان آموزش دیده نحوه برخورد درست با کاربران را می‌دانند. ولی با راهنمایی مناسب تسهیلگر هر گروهی می تواند از بینش کاربر یاد بگیرد! یک تسهیلگر خوب اغلب به تیم یادآوری می‌کند تا دیدگاه‌های متفاوت را محترم شمارند و به جای ارزیابی آنها به دنبال فهمشان باشد. به این ترتیب همه آماده می باشند تا به جای قضاوت به هم کمک کنند و با نیازهای کاربر همدلی نمایند.شروع به هم آفرینیهم آفرینی برای همه پروژه‌ها مناسب نمی باشد و نیاز به مداخله قابل توجه ذینفعان،  برنامه ریزی و ذهنیت باز دارد. اما هنگامی که مناسب یک پروژه می باشد، چند مرحله به منظور کمک به تسهیل تیم در فرآیند وجود دارد. قبل از شروع این پیشنهادات را در نظر بگیرید:آمادگی سازمان را بسنجید. همه سازمان‌ها برای شرکت دادن مشتریان در پروسه طراحی آماده نمی باشد. توجه کنید که عقاید تیم طراحی در مورد نوآوری چیست، اگر آنها آماده پذیرش ایده های کاربران نمی باشند پس آماده هم آفرینی هم نیستند. ممکن است تغییر عقاید طولانی مدت زمان بر باشد، ولی ارزش آن را دارد تا زمانی که تیم طراحی نسبت به مشارکت کاربر در کار ذهنیت باز پیدا کند، صبر پیشه کنید.مسئله و زمینه را دریابید. قبل از ورود کاربران به پروسه، اطمینان حاصل کنید که همه افراد تیم طراحی دلیل ارائه محصول جدید یا نوآوری در آن را می دانند. این می تواند حسی در افراد تیم القا کند که آنها جز پروسه طراحی می باشند و همچنین فرآیند خوش آمد گویی به کاربران و یادگیری از آنها را تسهیل می بخشد.به کسی که وارد پروسه می‌شود، توجه کنید. یافتن شرکت کننده مناسب رمز موفقیت هم آفرینی می باشد. در مورد مشتریان هدف فکر کنید و پرسوناهای متفاوت را وارد پروسه کنید تا به دیدگاه‌های مختلفی دست یابید. از ذینفعان شرکت که اطلاعات فنی یا بینش های بازاریابی دارند دعوت کنید و به منظور بهره وری، گروهی با کمتر از ۱۲ نفر تشکیل دهید.جلسات را بدقت زمانبندی کنید. هم آفرینی زمانیکه به خوبی پی ریزی شود، بهینه می باشد. یک سناریو دقیق و اهداف و مراحل مشخص در کارگاه منجر به ایده صریح و مورد انتظار از شرکت کنندگان و موفقیت می شود.یک تسهیلگر قوی در پروسه قرار دهید. تسهیلگری مخصوصا زمانیکه گروه های متفاوتی از افراد در کنار هم قرار میگیرند، مهم می باشد. یک میانجی گر خوب درکی از روش ها و رویکردهای طراحی دارد و بر کنترل گروه تسلط داشته تا بیشترین بهره را از افراد شرکت کننده ببرد.دست بکار شوید. بدترین کاری که یک سازمان می تواند انجام دهد، نادیده گرفتن نتایج جلسات هم آفرینی می باشد. اگر شرکتی با ایده ها و یافته ها کاری نکند، نه تنها زمان و انرژی را هدر می دهد، بلکه احساس نادیده گرفتن را به شرکت کنندگان القا می کند. با اقدام کردن، سازمان به کاربران نشان می دهد که به آنها توجه کرده و ازآن بهتر، از ارزشمندترین دارایی خود یعنی بینش کاربر استفاده خواهد کرد.برای مطالعه اخبار و مقالات در حوزه دیزاین می توانید به وب سایت گزارشگر طراحی صنعتی مراجعه کنید. گزارشگر طراحی صنعتی گزارشگر طراحی صنعتی Tue, 05 Feb 2019 13:52:04 +0330 https://virgool.io/@idreporter/%DB%B4-%D8%AA%D8%B1%D9%81%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-hbti5rxnxboj شما هفته‌ها روی طراحی رویداد ، زمان می‌گذارید. اینگونه فکر می‌کنید که به خوبی پیش رفته و مهمانان به نظر خوشحال می‌آیند. اما چگونه خواهید فهمید که آیا واقعاً آن رویداد به درستی برگزار شده است یا نه؟ به جای استفاده از پرسشنامه که برای مردم نیز بسیارخسته کننده است (تازه اگر به آن توجه کنند)، ما پیشنهاد‌های طراحی را بدین منظور به کار گرفته‌ایم. در ادامه چگونگی دریافت یک بازخورد قوی برای کمک به بهبود کار شما، نشان خواهیم داد.اما در ابتدا و قبل از شروع کار چیزهایی وجود دارد که باید در مورد آن‌ها فکر کردچیزی را که سعی در یادگیری آن دارید، در نظر بگیرید. در رابطه با چه قسمتی بازخورد می‌خواهید، برنامه‌ریزی رویداد، محتوا، تجربه یا نتیجه؟ گرفتن بازخورد در کنار درس‌هایی که برای ما دارد، کمک می‌کند که به مخاطب بگوییم از همان ابتدا در شکل‌گیری یک نمونه‌ی اولیه مشارکت دارد. تجربه نشان می‌دهد، آگاه بودن از اینکه شما در حال ساخت چیزی بهتر هستید، مشارکت‌کنندگان را به پاسخگویی تشویق می‌کند. شما نیز باید برای مشارکت، انگیزه‌هایی در نظر بگیرید. گاهی حتی یک تشکر ساده نشان می‌دهد که برای افکار آن‌ها ارزش قائل هستید. به خاطر داشته باشید که از اطلاعات دریافت شده برای فهم آنچه که رخ داده و از گفتگوها برای درک دلیل آن استفاده کنید. داده‌ها به تنهایی نیمی از داستان هستند.با در نظر داشتن همه‌ی این موارد، تکنیک‌هایی طراحی کرده‌ایم که به ما کمک می‌کند بفهمیم چه چیزهایی کارآمد است، چه چیزهای نیست و چرا. در طول رویداد نظرسنجی انجام دهیددر حین رویداد اطلاعات جمع‌آوری کنید، زمانی که هنوز در ذهن افراد تازه است.کارت‌های نظرسنجی را با یک بازخورد انگیزشی ساده مثل “من دوست دارم یا ترجیح می‌دهم” پخش کنید.جملات محرکی روی تابلو بنویسید مانند “شما امروز چه چیزی آموختید؟” و به مهمانان تکه کاغذهای چسبان برای استفاده بدهید.ابزارهای دیجیتالی مانند Meetmaps یا com، نظرسنجی زنده انجام می‌دهند و شما می‌توانید انتخاب کنید که به مخاطب نتایج لحظه‌ای را برای تشویق به مشارکت نشان دهد.اندازه‌گیری‌های بیومتریک می‌تواند به شما بگوید که افراد انتخاب شده در هر لحظه چه احساسی دارند، Megvii و XOX از این سیستم‌ها هستند. شما همچنین می‌توانید این اطلاعات را به مخاطب نشان دهید.تیم شما لیستی از احساسات یا تفکرات رایجی که انتظار دارید تهیه کرده ( “من گیج شدم” یا “من در حال یادگیری هستم”)، سپس درون جمعیت بروید و به افراد انگیزش‌های بازخوردی ساده دهید. داده‌های فیزیکی بسازیدگاهی اوقات دیدن شواهدی که نشان می‌دهد مردم در تعامل هستند، دیگران را به مشارکت ترغیب می‌کند.Bonus: این تکنیک‌ها، جالب و اجتماعی هستند.استفاده کردن از درب سبز برای نشان دادن “like” و درب قرمز برای نشان دادن “dislike”. شما همچنین می‌توانید با درخواست از مردم برای حرکت در مکان‌های خاصی درون فضا، این تکنیک را به کار گیرید.از روی استیج، قبل یا بعد از سخنرانی از جمعیت بخواهید: “اگر این اولین رویدادی است که در آن حضور داشته‌اند برخیزند…”انتخاب یک دکمه یا پین کردن کلمه‌ای که آنچه را برایشان ارزشمند است توصیف می‌کند. به طور مثال اگر شما در حال صحبت راجع به جامعه هستید یک کلید می‌تواند بیانگر “پیدا کردن هم‌نوعان من” و دیگری “ساختن تنوع” (منظور از تنوع وجود اقشار مختلف است) باشد.گذاشتن نقطه روی یک طیف و یا قرار دادن توپ درون سبد برای رأی‌گیری آنچه که در نظر دارید. اشیاء مورد استفاده در رأی‌گیری نیز می‌توانند الگویی داشته باشند مثلاً سکه‌های تقلبی برای سرمایه‌گذاری تجاری. سرنخ‌ها را مشاهده کنیدمردم همیشه آنچه را که احساس می‌کنند، به درستی بیان نخواهند کرد. کارهای را که انجام می‌دهند نیز، یادداشت نمایید.اگر بعد از رویداد پرزانته یا ویدیویی وجود دارد، تعداد افرادی که آن را دانلود می‌کنند، بشمارید.یک هشتک برای استفاده‌ی افراد در شبکه‌های اجتماعی ایجاد کرده، سپس تعداد اشتراک‌گذاری‌ها و توییت‌ها و نظرات آن‌ها را دنبال کنید. ابزارهای مانند Tint می‌توانند بدین منظور مورد استفاده قرار گیرند.اطلاعاتی همچون اسامی و ایمیل‌ها را برای رویدادهای بعدی جمع‌آوری کنید (اگر هیچ یک از افراد در رویدادهای بعدی شرکت نکنند، این خود نیز یک بازخورد است)حجم صدا را ساعت به ساعت در طول رویداد برای داشتن تصویری بهتر از زمان‌های تعامل و شلوغی اندازه‌گیری نمایید. زمان اوج رویدادهای مختلفی که در همان مکان برگزار شده، برای سنجش مقدار انرژی در فضا مقایسه کنید.نشانه‌هایی از راحتی یا تعلق را که افراد با زبان بدن نشان می‌دهند، تماشا کنید- آیا کروات‌ها رو شل کرده‌اند یا با پاشنه به زمین می‌کوبند و یا آنقدر احساس راحتی می‌کنند که صندلی‌هایشان را به صورت دایره‌ای چیده‌اند؟- همه‌ی اینها علامتی است که نشان می‌دهد درگیر شده‌اند. اما تنهایی نشستن، چک کردن موبایل و ساعت، خوابیدن و ترک مکان، می‌دانید که نشان‌دهنده‌ی چه چیز هستند.مشاهده‌های طولانی مدت انجام دهیدعلاوه‌بر آموزه‌های سریع، شما ممکن است بخواهید در طول زمان و طی رویدادهای مختلف به یک بینش دست یابید.از افراد بپرسید که آیا تمایل به حضور در یک پنل بازخوردی دارند. دسترسی منحصر به فرد و تبادل اطلاعات را در راستای کمک به شما در شکل دادن به برنامه، پیشنهاد دهید.یک پلت فرم برای گفتگو در رابطه با موضوعاتی که برای شما و مهمانانتان مهم است، ایجاد کنید. این به شما کمک می‌کند این جریان را به صورت ادامه‌دار حفظ نمایید و به افراد یادآوری کنید در چیزهایی که برایتان اهمیت دارد، با شما مشارکت نمایند.برای مطالعه مقالات در حوزه های مختلف دیزاین می توانید به سایت گزارشگر طراحی صنعتی مراجعه نمایید. گزارشگر طراحی صنعتی گزارشگر طراحی صنعتی Wed, 02 Jan 2019 10:29:51 +0330 https://virgool.io/@idreporter/%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DA%86%D9%87%D9%87%D8%A7-%D9%86%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-mcfzdwzdvvzw باز هم یک رسوایی دیگر شرکتی که ساعت‌های هوشمند برای کودکان تولید می‌کند را مورد هدف قرار داده است. این فرصت خوبی برای یادآوری به بابانوئل است که او در هیچ شرایطی نباید اسباب‌بازی‌های هوشمند به بچه‌ها هدیه دهد تا زمانی که استانداردهای سختگیرانه امنیتی ایجاد شود.طراحی اسباب‌بازی بخصوص اسباب‌بازی‌های هوشمند نگاه و توجه ویژه‌ای را می‌طلبد زیرا باید بدانیم کودکان نه اطلاعات و نه قدرت تشخیص انجام کار بهتر در زمان مواجهه با دستگاه‌های هوشمند را دارا می‌باشند.بر اساس گزارش جدیدی از BBC، ساعت‌های هوشمند میسیف (MiSafe) به راحتی هک می‌شوند زیرا این وسیله نه تنها اطلاعات را رمزگذاری نمی‌کند، بلکه اکانت هر کودک هم در امان نمی‌باشد. این اکانت شامل عکس کودک، اسم، جنسیت، روز تولد، قد، وزن، شماره تلفن والدین و شماره تلفن مرتبط به ساعت می‌باشد. پژوهشگران امنیتی دریافته‌اند که هر شخص حتی با دانش فنی محدود قادر به ردیابی جابجایی کودک، شنود زندگی روزانه او و حتی تماس های جعلی که در ظاهر از جانب والدین شان بوده، می‌باشد.طبق گزارش، این ساعت از GPS و اینترنت همراه استفاده کرده است تا در ظاهر امنیت کودکان را از سال ۲۰۱۵ تامین کند. به گفته پژوهشگران امنیتی، “این احتمالا راحت ترین راه هک می‌باشد که ما تا به حال دیده ایم”.میسیف یک استثنا نیست، بلکه این مساله تبدیل به یک روش عادی شده است؛ نوامبر سال پیش همتای آلمانی FCC والدین را برانگیخت تا ساعت‌های هوشمند برای کودکان را از بین ببرند، مقامات نروژی به بازتاب این نگرانی‌ها پرداختند و پیش از آن در آلمان استفاده از عروسک های هوشمند که می‌توانست کودک را تحت نظر داشته باشد، ممنوع شده بود و حتی قبل تر در سال ۲۰۱۶، فیشر پرایس (Fisher-price) برای خرس‌های عروسکی هوشمند مورد انتقاد قرار گرفته بود.از اینرو اتحادیه اروپا و برخی از کشورهای اروپایی با این محصولات ناچیز که دست روی اساسی‌ترین ترس‌های شما همانند ربودن فرزندانتان می گذارند، مقابله می‌کنند.با این وجود ایالت متحده در راستای جلوگیری از آنها کاری انجام نداده است، در حالیکه ما هر ماه خبرهایی در رابطه با این سوء استفاده از اطلاعات می‌شنویم. این مشکلی بزرگ است که گریبانگیر همه محصولات مبتنی بر اینترنت اشیا و تعداد زیادی از اپلیکیشن‌هایی که مربوط به کودکان است، می‌باشد.اینکه بزرگسالان اطلاعات خصوصی خود را بدون هیچگونه تردیدی در اختیار شرکت‌ها قرار می‌دهند، مسئله ای مربوط به خودشان است. به عنوان مثال اگر شما بدانید که محصولات فیس بوک برای استفاده از اطلاعات شخصی شما در راستای تبلیغات، طراحی شده و اجازه داده است که داده های کاربر برروی انتخابات تاثیر بگذارد، آیا باز هم انتخابتان استفاده از آن است؟ این می‌تواند انتخاب خودتان به عنوان یک بزرگسال باشد ولی نسبت به محفوظ ماندن اطلاعات کودکان بی اعتنا نباشید. آنها نه اطلاعات و نه قدرت تشخیص انجام کار بهتر در زمان مواجهه با دستگاه های هوشمند را دارا می‌باشند.پس هنگامی که در جمعه سیاه یا دوشنبه سایبری قصد خرید هدیه دارید، همه این موارد را در ذهن داشته باشید. از خرید وسایل هوشمند برای کودکان اجتناب کنید. برای آنها خرس‌های عروسکی که دوربین ندارند، ساعتهایی که فقط زمان را اندازه گیری می کنند و بازی های کاغذی را خریداری نمایید. اینترنت اشیا برای کودکان آماده نمی باشد و تا زمانی که قوانینی برای تضمین ایمنی بچه‌های شما وضع نشود، آماده نخواهد بود.برای مطالعه مقالات و مطالب در حوزه دیزاین به سایت گزارشگر طراحی صنعتی مراجعه نمایید. گزارشگر طراحی صنعتی گزارشگر طراحی صنعتی Wed, 19 Dec 2018 11:00:30 +0330 https://virgool.io/@idreporter/%D9%86%D8%AA%DB%8C%D8%AC%D9%87-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DB%8C-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A8-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D9%81%D8%B9-%DA%A9%D8%B3%D8%A8%D9%88%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-ofdqqwhhiocu به تازگی شرکت مشاورۀ مک کینزی (McKinsey) پژوهشی در مورد طراحی خوب انجام داده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری در طراحی می‌تواند تفاوتی اساسی در عملکرد یک شرکت ایجاد کند. در این تحقیق، قابلیت‌های طراحی ۳۰۰ شرکت عمومی از میان کسب‌وکارهای مختلف در طول پنج سال بررسی شد و به گفتۀ مک‌کینزی این اولین بار است که کمیت ارزش‌های تجاری طراحی مورد سنجش قرار می‌گیرد. بن شپرد (Ben Sheppard) یکی از شرکای مک‌کینزی در لندن، در مصاحبه‌ تلفنی در این باره توضیح می‌دهد: «شرکت‎‌هایی که بهترین عملکرد را در طراحی و اجرای آن داشته‌اند در صنعت و کسب‌وکار خود عملکرد بسیار بهتری به نسبت رقبای خود داشته‌اند. از نظر درآمد، رشدشان تقریباً دو برابر بیشتر از رقبایشان شده، در حالی که این رشد در مورد بازده سهام‌داران ۷۰ درصد بالاتر بود.»اگر بخواهیم بهتر توضیح بدهیم باید گفت؛ طراحی خوب یعنی بیزنس خوب و شرکت‌ها برای اینکه بیشترین نفع را ببرند باید خیلی زود جایگاه ویژه‌ای برای طراحی در فرآیندهای کاری‌شان ایجاد کنند. انتشار این پژوهش با عنوان «ارزش تجاری طراحی» با به کار افتادن بازوی جدید طراحی شرکت مک‌کینزی پیوند خورده است. اخیراً، دو شرکت طراحی، Veryday در استکهلم و LUNAR در سانفرانسیسکو (تصویر بالا) به مجموعۀ مک‌کینزی اضافه شده‌اند.برای رسیدن به نتایج این پژوهش، محققان ابتدا وضعیت شرکت‌ها را از لحاظ درآمد، سودآوری و ارزش‌های کلی بررسی کردند. سپس، تمام فعالیت‌هایی را که این شرکت‌ها در ارتباط با طراحی در یک دورۀ زمانی مشخص انجام دادند تحلیل کردند؛ اقداماتی مثل استخدام یک کارشناس طراحی در تیم اجرایی یا وابسته کردن پاداش به تجربۀ کاربران، در کنار معیارهای طبیعی مالی.در آخر، مک‌کینزی بعد از جمع‌آوری بیش از ۲ میلیون دادۀ مالی و ۱۱۰۰۰۰ فعالیت طراحی، شروع به جستجوی ارتباط‌های منطقی بین داده‌ها کرد تا رابطۀ بین عملکرد طراحی و عملکرد مالی را پیدا کند. یافته‌های این پژوهش از طریق ایندکس طراحی مک‌کینزی به صورت رایگان در اختیار شرکت‌ها قرار خواهد گرفت، که شامل ابزاری است که هر شرکت می‌تواند برای ارزیابی عملکرد طراحی خود و مقایسۀ آن با ۳۰۰ تحلیل مک‌کینزی استفاده کند. به دلیل تعهد و رازداری مک‌کینزی در مورد داده‌های مالی، اسامی ۳۰۰ شرکت مورد بررسی محفوظ است و اعلام نمی‌شود.اینکه طراحی خوب برای هر کسب‌وکاری پیامدهای مثبتی دارد ممکن است به نظر بدیهی برسد؛ اما این اولین بار است که داده‌های مستندی در اختیار کسب‌وکارها قرار داده شده که می‌خواهند روی ارتباط میان طراحی خوب و موفقیت مالی سرمایه‌گذاری کنند.شپرد می‌گوید: ما با حجم زیادی از سوالات از طرف مدیران اجرایی و رهبران ارشد کسب‌وکارها در مورد طراحی طرف بودیم. آنها همه اهداف بلند بالایی دارند. می‌خواهند که شرکت‌هایشان تبدیل بشوند به نسخۀ جدید هوم‌پیج گوگل، سری جدید آیفون، کار جدید دیزنی‌لند، اما صادقانه باید گفت که فقط تقلا می‌کنند. آنها می‌گویند چطور می‌تونیم برآورد کنیم که این همه سرمایۀ اضافی را کجا و چگونه صرف طراحی کنیم و مطمئن باشیم بهترین فرصت ممکن را برای سر بلند شدن محصول یا خدمات‌مان در میان بسیاری از خدمات دیگر ایجاد کرده‌ایم. و اصلاً به همین دلیل بود که ما به سراغ این پژوهش رفتیم.شرکت‌هایی که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند از سه بخش مختلف بودند: بسته‌بندی کالاهای مصرفی، بانکداری خرد و تجهیزات پزشکی.شپرد در این باره توضیح می‌دهد: «این سه بخش را انتخاب کردیم چون می‌خواستیم ببینیم فقط در مورد محصولات فیزیکی است که طراحی خوب به بازده مالی بهتر منجر می‌شود یا در مورد خدمات، دیجیتال یا تمام اشکال طراحی هم این نتیجه به دست خواهد آمد. آنچه که به وضوح از نتایج این پژوهش می‌شود دریافت این است که صرف‌نظر از اینکه سخت‌افزار تولید می‌کنید یا نرم‌افزار یا حتی یک تجربه برای مشتریان، خوب بودن مداوم در طراحی باعث بهبود عملکرد مالی می‌شود.مک‌کینزی امیدوار است که این مطالعه بتواند به مدیران اجرایی کسب‌وکارها و شرکت‌ها نشان دهد که نباید به طراحی به عنوان یک کار لوکس و غیرضروری نگاه کنند. جالب است بدانید کمتر از ۵ درصد شرکت‌های حاضر در آمار گزارش داده‌اند که مدیران ارشدشان می‌توانند تصمیمات طراحی مناسبی اتخاذ کنند.آخرین اخبار و رویداد های دیزاین ایران و جهان را در گزارشگر طراحی صنعتی دنبال کنید. گزارشگر طراحی صنعتی گزارشگر طراحی صنعتی Sun, 16 Dec 2018 15:23:30 +0330 https://virgool.io/@idreporter/%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AE%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1-%D8%B3%D9%87-%D8%A8%D8%B9%D8%AF%DB%8C-bxqspq1r3b20 تحقیقات چهارسالِ حاکی از آن است که پرینترهای سه بعدی ذرات ریز خطرناکی را ساطع می‌کنند که می‌تواند تا ابد در ریه‌های شما باقی بماند.اگر شما یک پرینتر سه بعدی دارید باید اطمینان حاصل کنید که در محیطی با تهویه مناسب و به دور از اتاق کودکان تعبیه شده باشد. زیرا پرینترهای سه بعدی ذرات ریزی از خود انتشار می‌دهند که ممکن است سمی باشد و تا ابد در ریه های شما باقی بمانند.این عقیده دکتر رُدنی وِبر استاد جورجیا تک می‌باشد که اخیراً نظارت برروی تحقیقی در رابطه با پراکندگی ذرات پرینترهای سه بعدی داشته است. بخشی از این تحقیقات چهار ساله به دنبال استانداردسازی نحوه اندازه‌گیری این ذرات بوده تا بتوان یک روز شاهد پرینترهای سه بعدی سالم‌تر در بازار باشیم.پیش از این تحقیقات بسیاری این مسئله را تایید نمودند که در حین ذوب و شکل دهی فیلامنت های پلاستیکی توسط پرینترهای سه بعدی، مواد نامطبوعی در هوا منتشر می شود که به کوچکی ۱۰۰ میکرون می‌باشد. ولی طبق گفته وِبر اندازه‌گیری میزان ذرات انتشار یافته سخت می‌باشد، زیرا هر کدام از تحقیقات انجام شده بر روی دستگاه ها و فیلامنت‌های مختلف می‌باشد. تیم تحقیقاتی وبر با استفاده از استانداردی که در حال حاضر برروی پرینترهای لیزری ایجاد شده، کار خود را آغاز نمودند؛ که شامل قرار دادن یک پرینتر لیزری یا چاپگر دو بعدی در اتاق خالی از هوا و اندازه گیری ذرات انتشار یافته در حالیکه ذرات هوا به صورت کنترل شده پمپاژ می‌شوند، می‌باشد.تیم وبر دریافتند که این مساله که حتی با وجود تعبیه فن و فیلتر در فضا یا برروی دستگاه، ذرات در هوا انتشار نمی‌یابد، صحت ندارد. وبر می گوید که “تعبیه فن ممکن است اندکی کمک کند ولی کاملا ذرات را از بین نمی برد. به طور مشابه استفاده از ماسک هم کمکی نمی‌کند، زیرا این ذرات به قدری ریز می‌باشند که می توانند از هر شکافی عبور کنند”. یافته دیگر این بود که فیلامنت‌ها در واقع مخلوطی از مواد شیمیایی با برندها و در مدل های مختلف می باشند و حتی اگر یک ماده شیمیایی تنها جز کوچکی از فیلامنت باشد، هنوز هم می‌تواند در مقادیر قابل توجهی در هوا منتشر شود. به گفته وبر: “توده ذرات تولید شده در هوا تقریبا کوچک‌تر از چیزی است که شما برای تولید شکل سه‌بعدی اکسترود می‌کنید، آنها با مواد مختلف ترکیب می‌شوند و بدون اغراق سنجش میزان تاثیر بالقوه این مواد شیمیایی برروی سلامت انسان دشوار می‌باشد”.در نهایت دمایی که فیلامنت در آن ذوب می‌شود، برروی نوع ذرات شیمیایی که در هوا معلق می‌شوند تاثیر زیادی دارد. به عنوان یک قاعده کلی، هر چه دستگاه پرینتر سه بعدی خنک‌تر کار کند کیفیت هوای اطراف آن بهتر خواهد بود. امیدواریم  تولیدکنندگان در زمان طراحی پرینترهای سه بعدی آتی، این دیدگاه را در ذهن داشته باشند.تا چه حد باید نگران این موضوع باشیم؟ کمی. وبر می گوید؛ “من نمی‌توانم بگویم این یک مسئله وحشتناک است، زیرا شما همیشه در معرض چنین ذراتی همانند آنچه از خودروهای دیزلی انتشار می‌یابد می‌باشید، و این تنها محدود به پرینتر سه بعدی نمی باشد. فقط به خاطر اینکه این ذرات غیرقابل کنترل می‌باشند، مردم زیاد در موردش فکر نمی‌کنند”.” صادقانه بگویم تا زمانی که شما تهویه مناسبی برای این کار داشته باشید، من نگرانی ندارم، ولی اگر تعداد زیادی از این پرینترها را در یک اتاق همانند کلاس درس قرار دهید و  ذرات پلاستیک را استشمام کنید، آن وقت نگران می‌شوم”.مطالعه مطالب در حوزه دیزاین را می توانید در گزارشگر طراحی صنعتی ادامه دهید. گزارشگر طراحی صنعتی گزارشگر طراحی صنعتی Sun, 16 Dec 2018 15:20:23 +0330 https://virgool.io/@idreporter/%D9%86%DB%8C%D9%85%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9-%DA%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%81%DB%8C%DA%A9%DB%8C%D8%B4%D9%86-hzgon3aacsy2 یکی از رایج‌ترین تجربه‌های کاربری دوران کودکی ما، به ابزاری برای کنترل اجتماعی نیز تبدیل شده است و این مسئله بیشتر از همه در محیط‌های کاری مورد استفاده قرار گرفته است.در هتل Disney land Resort کالیفرنیا به دور از همهمه و شادی توریست‌ها، رخت‌شویان روزانه هزاران ملافه، پتو و حوله را می‌شویند. کارگران پارچه های سنگین کتان را درون اتوپرس‌ها می گذارند تا چروک‌ها از بین برود و رخت‌های کثیف را درون لباسشویی‌های بزرگ قرار می‌دهند. این کار پر سروصدا و سخت و در عین حال قابل تحمل است. کارگران قبلا توسط قراردادهای اتحادیه ای حمایت می‌شدند که دستمزد و مراقبت‌های بهداشتی را تضمین می‌کرد و بسیاری از آنها ده‌ها سال در این شرکت کار کرده بودند. آنها بیشتر از اینکه برای دیزنی کار می‌کردند خوشحال بودند.این برنامه در سال ۲۰۰۸ تغییر یافت. قراردادهای اتحادیه بالا رفتند و دیزنی بدون اصلاحیه تمدید نمی‌کرد. یکی از تغییرات، ردیابی بهره‌وری کارگر توسط مدیریت بود و قبل از آن کارکنان می بایست تعداد ملافه یا حوله‌هایی که در انتهای روز توسط کارگران شسته، خشک یا درون بسته قرار داده می‌شد را پیگیری می‌کردند. ولی دیزنی این سیستم را با سیستم ردیابی الکترونیکی جایگزین کرد که پیش‌روی کارگران را در زمان واقعی نشان می‌داد.ردیابی الکترونیکی در هتلداری امری غیر معمول نبوده است. ولی دیزنی گام غیرعادی برای نمایش میزان بهره‌وری کارگران در سراسر رختشویخانه برداشته است. به گفته آستین لینچ مدیر تشکیلات Unite Here Local 11، اسم هر کارگر با اسم همکارانش مقایسه می‌شود که هرکدام توسط رنگ کدگذاری شده اند. اگر شما هماهنگ با اهداف مدیریت باشید، نام شما به رنگ سبز نمایش داده می‌شود، اگر کند باشید نامتان زرد می‌شود، اگر عقب باشید نامتان به رنگ قرمز تغییر می‌کند. مدیران می‌توانند از دفتر خود مانیتورها را چک کنند و اهداف و برنامه های تولید را توسط کامپیوترها تغییر دهند. هر ماشین لباسشویی میزان ورودی یک کارگر را کنترل می‌کند و در صورت کاهش سرعت، نور قرمز و زرد را به آنها نشان می‌دهد. طبق گفته بیتریز تاپیت برنامه‌ریز اتحادیه Unite Here Local 11 در آن زمان، “آنها دوران سختی در رابطه با عدم پذیرش این برنامه سپری کردند. این برنامه از نظر روانی شما را مجبور به کار می کند و به شما حتی فرصت نفس کشیدن نمی‌دهد.” کارگران به او گفتند که احساس می‌کنند نمی‌تواند توقف داشته‌باشند. آن را «شلاق الکترونیکی» نامیدند. تا زمانی که این شلاق باشد، کارگران سرعت کاری را بالا می‌برند. تاپیت گفته است که برخی از افراد در حین کار صدمه دیدهاند. محیط دوستانه‌ی قبلی به یک میدان مسابقه تبدیل شده بود. کارگران با هم به رقابت می‌پرداختند و زمانی که با همکارانشان برابر نمی‌شدند احساس ناراحتی می‌کردند. از حمام رفتن اجتناب می‌کردند. کارگران باردار عقب می افتادند. تاپیت افزود که “این اسکوربرد، رقابت را به ارمغان آورده است و این رقابت انسانی چیزی است که کار ما را تبدیل به بازی کرده است و خواسته اش پیروزی ماست”.ادامه مطلب را می توانید در سایت گزارشگر طراحی صنعتی مطالعه کنید. گزارشگر طراحی صنعتی گزارشگر طراحی صنعتی Sat, 15 Dec 2018 10:17:53 +0330 https://virgool.io/@idreporter/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AD%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%A8%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%B9%DB%8C-cev7b3mohz9p در بسیاری از خدمات مستقیم غیرانتفاعی، ترویج مشارکت مدنی و حمایت از حقوق بشر (مخصوصا با توجه به فشارهای شدید موجود در جوامع آسیب پذیر ایالات متحده) در قالب یک اولویت بزرگ‌تر ظاهر شده است. ولی به عنوان ضمیمه برای وضعیت موجود و اغلب کم‌درآمد حرفه‌ی برنامه نویسی، می‌تواند به عنوان یک کشش تلقی شود. بسیاری از سازمان‌ها حتی پهنای باند یا تخصص لازم برای موفقیت را ندارند.در اوایل سال جاری شرکت مشاور (CRE) در دو ورکشاپی که حول ریسک و انعطاف پذیری برگزار شد، رغبت سازمان‌ها برای پیوستن به گروه‌های بزرگ‌تر را احساس کرد. در طی ورکشاپ ها و همچنین در جلساتی که قبل از ورکشاپ توسط ۵۰ رهبر برای شرکت‌های غیر انتفاعی انجام شد، شرکت‌کنندگان سه فرصت را برای سازمان هایشان شرح دادند:۱. مشارکت اعضا: این مورد شامل آموزش اعضاء در خصوص چگونگی تاثیرگذاری سیاست های مربوط به مسائلی نظیر مهاجرت و مراقبت‌های بهداشتی و درمانی می‌باشد (صرفنظر از اینکه این سازمان‌ها به طور مستقیم به این مسائل توجه می کنند یا خیر.) همچنین شامل دادن قابلیت تشکیل گروه به اعضا یا دادن حق رای، بعلاوه ایجاد فرصت برای آنها به منظور شرکت در روند سیاست عمومی می‌باشد.۲. حق وکالت: شامل مکالمات با هیئت مدیره و کارکنان در راستای مشخص شدن و شکل دادن به توافقات و اتخاذ موقعیت‌های سازمانی در موارد سیاسی که بر روی رسالت سازمان تاثیرگذار است، می‌باشد؛ حمایت از طرف اعضای جامعه برای مسائلی همانند محافظت‌های قانونی برای خانواده‌های مهاجر، و آموزش قانونگذاران به منظور شکل دادن به تصمیمات عمومی به شیوه‌ای که رسالت را پشتیبانی کند، می‌باشد.۳. اتحاد استراتژیک: که شامل به اشتراک‌گذاری منابع سازمانی در زمینه‌های بهداشت، آموزش و پرورش و مسکن و همچنین ایجاد همبستگی و همکاری در راستای تقویت قوای جامعه و اثرگذاری سیاست‌های عمومی است.برای مطالعه ادامه مطلب می توانید به سایت گزارشگر طراحی صنعتی مراجعه کنید. گزارشگر طراحی صنعتی گزارشگر طراحی صنعتی Sat, 15 Dec 2018 10:09:46 +0330