نوشته های حسام اثناعشری

خستگیِ تصمیم‌گیری چگونه برنامه‌نویس هارو از پا درمیاره؟

حسام اثناعشری — Thu, 10 Aug 2023 19:45:47 +0330

شاید هممون توی برهه‌ای از زندگیمون به دلایل مختلفی تصمیم گرفتیم که چند تا پروژه یا چند تا مسئولیت رو به صورت همزمان قبول و تمرکز و انرژی‌مون رو بین اونها تقسیم کنیم؛این پروژه ها و مسئولیت ها ممکنه به فیلد کاری فعلی یا محل کاری فعلی‌مون مربوط باشن یا هیچ ارتباطی به اون نداشته باشن، در نهایت شایع‌ترین دلیلش هم احتمالا اینه که میخوایم پیشرفت شغلی سریعتری رو تجربه کنیم، دانش‌مون رو ارتقا بدیم، تجربه و پول بیشتری بدست بیاریم یا مفید تر باشیم؛درواقع، میخوایم پله هارو چند تا چند تا بالا بریم غافل از اینکه ممکنه به‌جای بالاتررفتن، زمین بخوریم و به اون نتیجه‌ای که میخوایم دست پیدا نکنیم یا حتی به جای پیشرفت، پسرفت کنیم.توی این نیمچه مقاله میخوام نظریه ی معروف خستگیِ تصمیم گیری ( Decision Fatigue ) رو کنکاش کنم و با هم ببینیم که چطور میتونه تاثیرهای منفی روی عملکرد و بهره‌وری ما برنامه‌نویس ها بذاره.(اگه فیلد کاری‌تون هم برنامه‌نویسی نیست میتونین بسطش بدین به فیلد کاری خودتون)خستگی تصمیم گیری یا Decision Fatigue چیه؟یک ظرف آب رو در نظر بگیرید که هرروز صبح تا لبه پر و به شما تحویل داده میشه،شما باید نیازتون به آب رو با استفاده از این یک ظرف آب تا آخر روز تامین کنید و اگه نتونین به شکل درستی اونو مدیریت کنید مجبور میشید که قسمتی از روزتون رو تشنه و بدون آب سپری کنید؛مشابه همین موضوع رو ما آدما توی تصمیم گیری روزانه‌مون داریم،هرروز که از خواب پا میشیم شروع میکنیم به تصمیمای مختلف گرفتن:امروز دوش بگیرم؟کدوم تیشرتم رو بپوشم؟کدوم شلوارم رو بپوشم؟صبحانه چی بخورم؟یا همین که شروع میکنیم به کد زدن:اسم این متغیر رو چی بذارم؟برای این لاجیک، یه فانکشن جداگانه تعریف کنم یا همه رو بریزم توی همین فانکشن؟این مقادیر رو کش کنم یا مستقیم از دیتابیس بخونم؟و دسته ی بزرگی از این تصمیمات کوچیک و بزرگ که هرکدومشون باعث میشه که ما مقداری از اون ظرفی که بهمون در ابتدای روز برای تصمیمات مختلف داده شده رو مصرف کنیم.طبق این نظریه، هرچی که تصمیمات بیشتری میگیریم، کیفیت تصمیم‌گیری های بعدی‌مون در طول روز کاهش پیدا میکنه و معمولا به وسط روز یا انتهای روز که میرسیم میبینیم حوصله و انرژی لازم برای تصمیم‌گیری راجع به یک موضوع رو نداریم و اگه توی این شرایط هم شروع کنیم به تصمیم‌گیری، احتمالا تصمیم درستی نمیگیریم.حالا اگه نتونیم توی یه برهۀ زمانی این چرخه رو مدیریت کنیم با اضطراب ناشی از تصمیم‌گیری روبرو میشیم و تاثیرش توی کاهش انگیزه و بهره‌وری مون میتونیم مشاهده کنیم.ساعت ۳ بعدازظهر است؛ خسته‌اید و هنوز ۳ جلسهٔ دیگر پیش‌رو دارید. به‌سراغ بسته بادام‌زمینی در کشوی‌تان می‌روید اما یادتان می‌آید که تمام شده‌ است. خودتان را جمع می‌کنید و به قرار بعدی می‌رسید. وقتی زمان تصمیم‌گیری می‌شود، ترجیح می‌دهید آن را به تعویق بیندازید تااینکه تصمیم نامناسبی بگیرید. حاضران در جلسه، نگاهی از روی ناشکیبایی به شما می‌اندازند! در جلسهٔ بعدی راه‌حل‌های پیشنهادی باعث سردرگمی‌تان می‌شوند. صدایی در سرتان از دیگران درخواست می‌کند که به‌جای شما تصمیم بگیرند. این‌طور نیست که شما نظری نداشته باشید؛ اما دیگر نایی برای‌تان نمانده! پس از تصمیم‌گیری‌های بی‌شمار، اکنون به جایی رسیده‌اید که توانایی گرفتن تصمیم‌ درست را ندارید. به سخن دیگر، هرچه تصمیم‌های بیشتری بگیریم، در ارزیابی گزینه‌های مختلف و انتخاب گزینهٔ مناسب ضعیف‌تر عمل خواهیم کرد.پ.ن: از اینجا برداشته شده.راه‌حل چیه؟تصمیمات کم‌اهمیت مثل لباس پوشیدن رو به شب قبل موکول کنید و سعی کنید که صبحتون رو اختصاص بدید به تصمیم‌گیری های مهم.بعضی از تصمیم‌گیری ها مثل برنامه غذایی هفته رو به پنجشنبه و جمعه موکول کنید و در طول هفته از اون برنامه استفاده کنید.چند تا پروژه یا مسئولیت رو به صورت همزمان قبول نکنید تا تعداد تصمیماتی که باید بگیرید کاهش پیدا کنه.اگر میخواید پروژۀ جدیدی رو شروع کنید، لیست واژه های مرتبط با کاری که قراره انجام بدید رو در قالب یک داکیومنت یا Glossary جمع‌آوری کنین و درصورتی که نیاز داشتین برای کلاس ها، فانکشن ها یا متغیرهاتون اسم انتخاب کنید به اون مراجعه کنید و برای جمع‌آوری این موارد هم میتونید تصمیم‌گیری رو بسپرید به ChatGPT و سایر AI Tools.این کار، علاوه بر اینکه تعداد تصمیمات کم‌اهمیتتون در طول روز رو کاهش میده بلکه کمک میکنه که خودتون و تیمتون هم دید بهتری نسبت به کاری که قراره انجام بدید داشته باشید و یه داکیومنت هم برای دولوپرهای بعدی از خودتون به جا میذارید.قبل از اینکه شروع کنید به انجام دادن یک تسک، سعی کنید که فرآیندی که قراره پیاده سازی کنید رو کاملا شفاف کنید (با خودتون یا سایر اعضای تیمتون) و به صورت داکیومنت برای خودتون آماده کنید تا در صورت نیاز یا فراموشی بهش مراجعه کنید.تا حد امکان برای نوشتن کدهای دم‌دستیتون از AI Tools استفاده کنید و خودتون رو کمتر درگیر تصمیم‌گیری کنید.با این حال، صلاح خود را خسروان دانند، بهترین کسی که میتونه برای شما راه‌حل ارائه بده خودتونید، دست به کار شید و یه لیست از کارهایی که میتونه تعداد تصمیمات روزانه‌تون رو کاهش بده دربیارید؛ اگه دوست داشتید با من و دیگران هم به اشتراک بذارید.

داکر برای دات نت کار ها - قسمت 3 (اجرای Hello World)

حسام اثناعشری — Fri, 03 Jul 2020 22:21:35 +0430

پیش نیاز های این قسمت :نصب بودن Gitنصب بودن Dotnet Core SDK / RuntimeClone و اجرا کردن برنامه ی Hello Worldدر این جلسه، ریپازیتوری Hello World رو از روی Github دریافت ( Clone ) و سپس اون رو از طریق کامند لاین ( CLI ) دات نت کور برروی وب سرور Kestrel ران میکنیم.خب، برای Clone کردن ریپازیتوری، کامند لاین ( CLI ) خودمون رو باز و کامند زیر رو در اون تایپ میکنیم :git clone https://github.com/yetanotherchris/packt-helloworld.gitپس از اتمام Clone، کامند زیر رو وارد میکنیم تا به مسیر اصلی پروژه هدایت بشیم :cd packt-hello-world/srcسپس، کامند dotnet run رو اجرا میکنیم تا برنامه Hello World ما ران بشه :dotnet runبعد از چند دقیقه، برنامه با موفقیت برروی وب سرور Kestrel ران میشه و اگه پورت 5001 لوکال هاست رو در مرورگر وارد کنیم به اون دسترسی خواهیم داشت :https://localhost:5001آشنایی با Dotnet CLIسه کامندی که در این دوره به اونها نیاز پیدا خواهیم کرد :dotnet build : یک پروژه و تمام وابستگی های اون رو build میکنهdotnet run : برنامه رو اجرا میکنهdotnet publish : برنامه و تمام وابستگی های اون رو در یک پوشه برای هاست کردن پابلیش میکنه

داکر برای دات نت کار ها - قسمت 2 (وب سرور Kestrel)

حسام اثناعشری — Fri, 03 Jul 2020 15:16:27 +0430

Kestrel چیست؟Kestrel یک وب سرور بسیار سبک و کراس پلتفرم هست که وظیفه داره درخواست های HTTP ارسال شده به سمت برنامه ی ASP.NET Core ما رو مدیریت و پردازش کنه.همونطور که مطلع هستین در نسخه های قبل ASP، برای هاست کردن برنامه ها نیاز داشتیم که حتما اون رو روی وب سرور IIS قرار بدیم.خب اینکار یک سری محدودیت ها برای ASP به وجود آورده بود؛ یکی از این محدودیت ها که اهمیت بسیاری هم داشت این بود که برنامه های ASP فقط برروی سرورهای ویندوز قابل اجرا بودن - چون IIS فقط برروی ویندوز ران میشد).یکی دیگه از مشکلات IIS، سرعت کم نسبت به تکنولوژی های نوپا بود به همین دلیل مایکروسافت به فکر چاره افتاد و وب سرور Kestrel رو به ASP.NET Core اضافه کرد تا در کنار کراس پلتفرم بودن، سرعت اجرای برنامه ها رو نیز افزایش بده.این افزایش سرعت باعث شد که Kestrel تنظیمات بسیار محدودتری نسبت به وب سرورهای دیگه مانند IIS ، آپاچی یا nginx داشته باشه (به عنوان مثال تنظیماتی مانند SSL Certificates در Kestrel وجود نداره).به همین دلیل، Kestrel به تنهایی کاربرد نداره و باید در کنار اون از یک Reverse proxy server نیز استفاده کنیم تا ابتدا درخواست های HTTP رو بررسی و سپس به سمت وب سرور Kestrel ما هدایت کنه :همونطور که در تصاویر قابل مشاهده ست، درخواست ابتدا به سمت Reverse proxy server ما که میتونه IIS یا Nginx یا Apache باشه ارسال میشه و پس از انجام عملیات های مورد نیاز اون رو به وب سرور Kestrel پاس میده تا نتیجه مورد نظر رو دریافت کنه.وب سرور Kestrel با داکر کاملا هماهنگه و به همین دلیل برای هاست کردن برنامه ها در داکر از Kestrel استفاده میکنیم.ویژگی های بارز Kestrelکراس پلتفرم ( Cross platform )اوپن سورس ( Open source )سبک بودن ( Lightweight )سرعت بالا ( High speed )مدیریت درخواست ها به صورت غیرهمزمان ( Asynchronous I/O )برای استفاده بسیار ساده است ( Very simple to use )وب سرور Kestrel چگونه کار میکند؟برخلاف وب سرورهای دیگه، Kestrel نیازی به نصب برروی سیستم عامل نداره و فقط یک پکیج nuget هستش که در کنار برنامه ASP.NET Core ما قرار میگیره و هنگام اجرای برنامه فعال میشه و درخواست های HTTP دریافتی رو پردازش میکنه.این وب سرور به صورت رویداد محور ( Event-Driven ) برنامه نویسی شده؛ به این معنی که داخل یک لوپ قرار داره تا زمانی که یک درخواست به سمت اون ارسال بشه، در این زمان به اون واکنش نشون میده و اون رو پردازش میکنه، سپس نتیجه موردنظر رو return میکنه.برای کاهش ارتباط های SYS، کارهای دیگه در Managed code برروی Worker thread های استاندارد دات نت اجرا میشن.

داکر برای دات نت کار ها - قسمت 1 (آشنایی با دستورات اولیه)

حسام اثناعشری — Thu, 02 Jul 2020 22:25:46 +0430

پیش نیاز های این قسمت :نصب بودن Docker CE برروی OS یا سیستم عامل خودتونآشنایی با داکر ( Docker ) و کاربرد اونبرای آشنایی با داکر میتونید از دوره رایگان و سه قسمتی جادی استفاده کنین!در این قسمت با کامندهای زیر در داکر آشنا میشین :docker pulldocker rundocker psdocker imagesdocker rmdocker rmiکامند docker pullاین کامند، image مورد نظر شما رو از یک registry در docker hub دریافت یا بهتره بگیم pull میکنه.زمانی که pull به اتمام برسه، image برروی دیسک شما سیو میشه و تا در آینده به اون دسترسی داشته باشین.برای کار به صورت عملی با این کامند، ابتدا باید CLI یا همون Command Line خودمون رو باز کنیم.کامند لاین های مختلفی وجود داره که میتونین از یکیش براساس سلایقتون استفاده کنین.هرچند که من پیشنهادم اینه که از PowerShell استفاده کنین.کامند docker pull microsoft/dotnet رو درون کامند لاین خودمون نوشته و اینتر رو میزنیم.کاری که این کامند انجام میده اینه که ایمیج dotnet رو از رجیستری microsoft دریافت میکنه و برروی دیسک ما ذخیره میکنه.خود داکر به صورت پیشفرض آخرین نسخه ایمیج رو برای ما pull میکنه.در این مرحله باید کمی صبر کنین تا دانلود ایمیج به اتمام برسه.اگر احیانا هنگام دانلود با ارور 403 Forbidden مواجه شدین از پروکسی های شکن استفاده کنین.پس از اتمام pull و دانلود، image برروی دیسک شما ذخیره میشه.در ادامه نحوه مشاهده image های ذخیره شده برروی دیسک رو یاد خواهیم گرفت!پس از این بابت نگرانی نداشته باشین.کامند docker runاین کامند، یک image که از قبل برروی سیستم شما pull شده رو run یا اجرا میکنه.اگر image مورد نظر برروی دیسک شما موجود نباشه ابتدا اون رو pull میکنه و سپس اون رو run میکنه.کامند run چندین option داره که در مواقع خاص ازشون استفاده میکنیم :Volumes : دیتای کانتینر رو برروی حافظه ذخیره میکنه تا کانتینر بعدا بتونه ازشون استفاده کنهPorts : برای متصل کردن پورت های کانتینر به پورت های سیستم عامل مورد استفاده قرار میگیرهEnvironment Variables : متغیرهایی که توسط سازنده ایمیج قرار داده میشن تا امکان شخصی سازی ایمیج وجود داشته باشهبسیار خوب، برای اجرای این کامند فقط کافیه که پس از docker run نام image مورد نظرتون رو وارد کنین.به عنوان مثال :docker run anotherchris/packt-helloworldهمونطور که مشاهده میکنین این image برروی دیسک (لوکال) من موجود نبوده و به همین علت ابتدا داره اون رو pull میکنه تا سپس بتونه اون رو run کنه.کامند docker psاین کامند، لیست تمامی container های درحال اجرا رو به ما نشون میده.اگر به انتهای این کامند، سوئیچ a- رو نیز اضافه کنیم، container های متوقف شده نیز نمایش داده میشن.لیست کانتینرهایی که این کامند به ما ارائه میده شامل خصوصیات زیر هست :CONTAINER ID : آیدی یونیک ( Unique ) کانتینر که میشه ازش برای stop / start یا remove کردن کانتینر مورد نظر استفاده کرد.IMAGE : نام ایمیج اجرا شدهCOMMAND : کامند اجرا شدهCREATED : زمان ایجاد کانتینرSTATUS : آخرین وضعیت کانتینرPORTS : پورت های متصل شدهNAMES : نام کانتینر، که یونیک ( Unique ) هستش و تنها تفاوتی که با CONTAINER ID داره در اینه که یک کلمه معنی دار توسط خود داکر جنریت میشه و در اون قرار میگیره.البته هنگام اجرای کانتینر با استفاده از سوئیچ name-- میشه این نام رو به صورت دستی نیز قرار داد.بنابراین برای نمایش لیست کانتینرهای درحال اجرا از کامند زیر استفاده میکنیم :docker psو اگر نیاز داشته باشیم که کانتینرهای متوقف شده نیز به ما نمایش داده بشن سوئیچ a- رو به انتهای این کامند اضافه میکنیم :docker ps -aکامند docker imagesاین کامند، لیست تمامی image هایی که برروی دیسک (لوکال) ما موجود هست رو نمایش میده.این کامند معمولا برای چک کردن اینکه یک image با موفقیت pull یا create شده استفاده میشه.روش خاصی برای استفاده از این کامند وجود نداره و به راحتی میتونیم از اون استفاده کنیم :docker imagesکامند docker rmاین کامند، یک کانتینر رو براساس id یا name اون حذف میکنه.برای کار به صورت عملی با این کامند ابتدا ایمیج hello-world رو ران میکنیم و یک name به صورت دستی به اون پاس میدیم :docker run --name my-hello-world-container hello-worldو سپس این کانتینر رو با استفاده از کامند docker rm حذف میکنیم :docker rm my-hello-world-containerکامند docker rmiکارکرد این کامند دقیقا مانند docker rm هست اما با این تفاوت که این کامند برای حذف کردن image ها مورد استفاده قرار میگیره.برای کار به صورت عملی با این کامند ابتدا ایمیج hello-world رو pull میکنیم (در صورتی که این ایمیج از قبل برروی دیسک شما موجوده نیازی به انجام pull نیست) :docker pull hello-worldو سپس این image رو با استفاده از کامند docker rmi حذف میکنیم :docker rmi hello-worldاگه کامند docker images رو ران کنین میبینید که این ایمیج از لیست ایمیج های لوکال شما حذف شده.

رفع خطای A network related هنگام وصل شدن به SQL Server

حسام اثناعشری — Mon, 20 Apr 2020 17:34:56 +0430

یکی از خطاهای رایجی که هنگام وصل شدن به SQL Server تون ممکنه با اون مواجه بشین خطای A network related هستش که ممکنه دلایل مختلفی داشته باشه. (این خطا هنگام اجرای برنامه ای که در اون از SQL Server استفاده شده و هنگام ورود به محیط Microsoft SQL Server Management Studio نمایش داده میشه)متن کامل خطا :خطای A network related در SQL Serverاین خطا اکثرا به دلیل Run نبودن سرویس SQL Server رخ میده.در این مقاله، قصد داریم با هم این مشکل رو حل کنیم.برای Run کردن سرویس SQL Server کافیه که ابتدا وارد Services ویندوزتون بشین؛سپس، سرویس SQL Server رو از توی لیست پیدا کنین؛سرویس SQL Serverروی اون راست کلیک کرده و Start رو بزنین.به همین سادگی سرویس SQL Server شما Run شد.اگر در بخش Status سرویس SQL Server شما Running نوشته شده بود اما همچنان خطا پابرجا بود امکان داره ارور به دلیل دیگه ای رخ داده باشه؛ اما اکثرا این ارور به دلیل ران نبودن سرویس SQL Server پرتاب میشه.امیدوارم که براتون مفید بوده باشه!موفق باشید :)

شروع به کار با SignalR در ASP.NET Core

حسام اثناعشری — Sat, 18 Apr 2020 03:41:31 +0430

این مطلب، ترجمه مقاله ی رسمی مایکروسافت با موضوع شروع به کار با SignalR در ASP.NET Core هستش.لینک مقاله در انتهای مطلب قرار دارد!در این آموزش، مقدمات ساخت یک برنامه Real-Time با استفاده از SignalR قرار داده شده است.در این آموزش خواهید آموخت که چگونه :یک پروژه وب ایجاد کنید.کتابخانه سمت کلاینت SignalR را اضافه کنید.یک SignalR Hub ایجاد کنید.پروژه را برای استفاده از SignalR کانفیگ کنید.کد ارسال پیام از یک کلاینت به تمامی کلاینت های متصل را اضافه کنید.در آخر، شما یک برنامه چت خواهید داشت :ساخت برنامه چت با SignalR در ASP.NET Coreپیش نیاز هاویژوال استودیو 2019 با ابزار مختص به توسعه وب ( ASP.NET and web development workload )نسخه 3 NET Core SDK. یا بالاترساخت یک پروژه وب از منو، File و سپس New Project را انتخاب کنید.در پنجره Create a new project، نوع ASP.NET Core Web Application را انتخاب کرده و سپس برروی Next کلیک کنید.در پنجره Configure your new project، نام پروژه را SignalRChat قرار داده و برروی Create کلیک کنید.در پنجره Create a new ASP.NET Core Web Application، ورژن را برروی ASP.NET Core 3 و نوع را برروی NET Core. قرار دهید.ساخت پروژه Web Application در Visual Studioاضافه کردن کتابخانه سمت کلاینت SignalRکتابخانه سمت سرور SignalR به صورت پیشفرض در فریمورک ASP.NET Core قرار دارد.امَا کتابخانه سمت کلاینت مختص جاوا اسکریپت به صورت پیشفرض در پروژه قرار داده نمیشود.در این آموزش، از Library Manager یا همان LibMan جهت دریافت کتابخانه سمت کلاینت از unpkg استفاده میشود.این unpkg که یک Content Delivery Network یا همان CDN است برای ما این امکان را فراهم میکند که از هرچیزی که داخل npm یا همان Node.js Package Manager وجود دارد استفاده کنیم.در Solution، برروی پروژه خود راست کلیک کرده و از بخش Add گزینه ی Client-Side Library را انتخاب کنید.در پنجره Add Client-Side Library، ارائه دهنده یا همان Provider را برروی unpkg قرار دهید.در بخش Library نیز متن زیر را قرار دهید :@microsoft/signalr@latestرادیو باتن را برروی Choose specific files قرار داده و در پوشه dist/browser فایل های signalr.js و signalr.min.js را علامت بزنید.همچنین، Target Location را نیز برروی wwwroot/js/signalr قرار دهید.افزودن کتابخانه سمت کلاینت SignalR به پروژه ASP.NET Core‌لیب من ( LibMan ) به طور خودکار پوشه ی wwwroot/js/signalr را ایجاد کرده و فایل های انتخاب شده را داخل آن قرار میدهد.ایجاد کردن یک SignalR Hubهاب ( Hub ) کلاسی است که به عنوان یک Pipeline سطح بالا، ارتباط های سرور و کلاینت را هندل میکند.در پوشه ی پروژه خود ( SignalRChat )، یک پوشه به نام Hubs ایجاد کنید.در پوشه ی Hubs، یک فایل ChatHub.cs ایجاد کرده و کد زیر را داخل آن قرار دهید.using Microsoft.AspNetCore.SignalR; using System.Threading.Tasks; namespace SignalRChat.Hubs { public class ChatHub : Hub { public async Task SendMessage(string user, string message) { await Clients.All.SendAsync("ReceiveMessage", user, message); } } }کلاس ChatHub از کلاس Hub ارث بری کرده است. کلاس Hub کانکشن ها، گروه ها و پیغام هارا مدیریت میکند.متد SendMessage میتواند با یک کلاینت متصل شده ارتباط برقرار کند تا یک پیام را به تمامی کلاینت ها ارسال کند.در ادامه آموزش، خواهد دید که چگونه با کد جاوا اسکریپت از سمت کلاینت با این متد ارتباط برقرار میکنیم.کد SignalR به صورت Asynchronous است تا بتواند حداکثر مقیاس پذیری را ارائه دهد.پیکربندی SignalRسرور SignalR باید کانفیگ شده باشد تا بتواند ریکوئست های SignalR را به خود SignalR پاس دهد.کدهای زیر را به فایل Startup.cs خود اضافه کنید :using System; using System.Collections.Generic; using System.Linq; using System.Threading.Tasks; using Microsoft.AspNetCore.Builder; using Microsoft.AspNetCore.Hosting; using Microsoft.AspNetCore.HttpsPolicy; using Microsoft.Extensions.Configuration; using Microsoft.Extensions.DependencyInjection; using Microsoft.Extensions.Hosting; using SignalRChat.Hubs; namespace SignalRChat { public class Startup { public Startup(IConfiguration configuration) { Configuration = configuration; } public IConfiguration Configuration { get; } // This method gets called by the runtime. Use this method to add services to the container. public void ConfigureServices(IServiceCollection services) { services.AddRazorPages(); services.AddSignalR(); } // This method gets called by the runtime. Use this method to configure the HTTP request pipeline. public void Configure(IApplicationBuilder app, IWebHostEnvironment env) { if (env.IsDevelopment()) { app.UseDeveloperExcepti(); } else { app.UseExceptionHandler("/Error"); // The default HSTS value is 30 days. You may want to change this for production scenarios, see https://aka.ms/aspnetcore-hsts. app.UseHsts(); } app.UseHttpsRedirection(); app.UseStaticFiles(); app.UseRouting(); app.UseAuthorization(); app.UseEndpoints(endpoints => { endpoints.MapRazorPages(); endpoints.MapHub("/chatHub"); }); } } }این تغییرات، SignalR را به سیستم های مسیریابی ( Routing ) و تزریق وابستگی ( Dependency Injection ) هسته ASP.NET Core اضافه میکند.اضافه کردن کد سمت کلاینت SignalRمحتوای Pages/Index.cshtml را با کد زیر جایگزین کنید :@page

User

Message