<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های inanloo2737m</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@inanloo2737m</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-08 02:45:15</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/4181/avatar/uAW6ys.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>inanloo2737m</title>
            <link>https://virgool.io/@inanloo2737m</link>
        </image>

                    <item>
                <title>Telemedicine :</title>
                <link>https://virgool.io/@inanloo2737m/telemedicine-unrtqyrmavsh</link>
                <description>  اینترنت در پیشرفت و بهبود خدمات پزشکی تاثیر زیادی داشته و دارد. پس از به وجودآمدن کامپیوتر و پیشرفت آن و سیستم های اطلاع رسانی پیشرفته از قبیل شبکه های کامپیوتری و جهانی شدن اینترنت، همگان به این فکر افتادند که از این سیستم ها برای اطلاع رسانی به نفع خود استفاده کنند. در این میان بخش های درمانی نیز به این فکر افتادند تا از طریق اینترنت خدمات بهتری را به کلیه مردم ارائه دهند. Telemedicineبه دانش و ابزارهای ارتباطی گفته می‌شود که مراکز بهداشتی‌- درمانی و پزشک را به بیمار مرتبط می‌کند. در واقع Telemedicine  به‌کارگیری تکنولوژی الکترونیک و دیجیتال به منظور اعمال مراقبت های پزشکی و بهداشتی از بیماران است که در نقاط دور از مراکز درمانی به سر می‌برند. در سال ۱۹۵۹، ویستون نخستین برنامه پزشکی از راه دور عملی را راه اندازی کرد. هدف از این برنامه مراقبت از بیماران روانی و آموزش پزشکی بود. همچنین، این سیستم برای تعلیم دانشجویان پزشکی نیز استفاده می‌شد. کلمه Tele به معنای فاصله و medicine به معنای درمان و طب است و اولین بار توسط Thomas Bird در دهه ۱۹۷۰ ابداع گردید. سلامت الکترونیک روش تازه ای در مراقبت‌های بهداشتی، تشخیص و درمان است که با فرآیندهای الکترونیکی و ارتباطی پشتیبانی می‌شود.سخت افزارهای یک سیستم پزشکی از راه دور: الف) سیستم های سخت افزاری؛ مثل: کامپیوتر، دوربین، بلندگو، میکروفون، اسپیکر. ب) شبکه و تجهیزات آن؛ شامل: کابل شبکه، کارت واسطه شبکه، تکرارکننده، هاب، سوییچ، دروازه و مسیریاب. ج) تجهیزات پزشکی: به انواع گوناگونی چون: ابزارهای همزمان، ذخیره و ارسال، و سنجش از راه دور تقسیم می‌شود.مزایا استفاده از  telemedicine: -  افزایش دسترسی به مراقبت های ویژه برای بیماران-  افزایش رضایتمندی و راحتی بیمار- افزایش ارتباط اطلاعاتی پزشکان- دسترسی به خدمات مشاوره‌ای-  فراهم شدن امکان آموزش مداوم-  آشنا شدن به یافته های جدید پزشکی-  کاهش سفرهای بین شهری برای دریافت خدمات بهداشتی- و... .ارائه کنندگان خدمات telemedicine گاه پزشکان و گاه مراکز درمانی هستند. هنگامی که بیمار به طور مستقیم و بدون دخالت یک مرکز درمانی و از راه دور تحت درمان یک پزشک قرار می‌گیرد؛ طرفین قرارداد- بیمار و پزشک- از راه دور هستند و فاصله دور و عدم دسترسی مستقیم به بیمار مانع از انعقاد قرارداد درمان نیست. ارائه مشاوره به بیمار به صورت آنلاین توسط پزشک، نمونه این گونه قراردادهاست. در این فرض چنانچه از پزشک مشاور آسیبی به بیمار وارد شود، زیان دیده می‌تواند برمبنای قرارداد منعقد شده اقامه دعوی نماید. برخی از اطلاعات بالینی که توسط سامانه telemedicine منتقل می‌شود؛ شامل: *صدای قلب، ریه، شکم و... *انتقال زنده اطلاعات نوار قلب*انتقال تسط‌های تنفسی*تصویر رادیولوژی و ام. آر. آی*تصویر دهان و دندان*تصویر گوش*تصویر بیماری‌های پوستی*انتقال اطلاعات فشارخون*انتقال علائم حیاتیسطوح telemedicine: . ارتباط بیمار با مرکز درمانی. ارتباط مرکز درمانی با بیمارستان. ارتباط بیمارستان با بیمارستان تخصصیمنابع: . مقاله نقش telemedicine در علم پزشکی، علی اسماعیل زاده کشل.. مقاله بررسی مباحث تکنولوژیک در پزشکی از راه دور، آزاده شایان(کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات سلامت).</description>
                <category>inanloo2737m</category>
                <author>inanloo2737m</author>
                <pubDate>Tue, 20 Feb 2018 00:10:27 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>همگرایی رسانه‌ای (Media convergence)</title>
                <link>https://virgool.io/@inanloo2737m/%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C-media-convergence-xttzmzjsnrxv</link>
                <description> پیدایش تکنولوژی‌های ارتباطی نوین در دو دهه گذشته، تحولات گسترده‌ای را در ابعاد مختلف زندگی انسان پدید آورده‌اند. ورود رسانه‌های جدید رقم‌زننده عصر جدید همگرایی رسانه‌ای است. همگرایی درهم‌آمیختن رسانه‌های قدیمی ( مجلات، روزنامه‌ها، تلویزیون، و رادیو ) با رسانه‌های جدید ( کامپیوتر و اینترنت ) برای رساندن محتوا است. اساس این توسعه رقمی شدن ( دیجیتالی شدن ) سیستم‌های تولید است که محتوا را قادر به سیر در میان مرزهای رسانه‌ای می‌کند. تصویر تلویزیون و صدای تلویزیون می‌تواند بر روی شبکه اینترنت پخش شود و صدای تلویزیون بارها از طریق رادیو پخش شده است. محققان رسانه اغلب همگرایی را از یک سو به عنوان ادغام در سیستم‌های اطلاعاتی، ارتباطات دوربرد، و تکنولوژی‌های رسانه‌ای بیان می‌کنند و از سوی دیگر به عنوان همگرایی اجتماعی و فرهنگی. همانطور که جنکینز بیان کرده است، ظاهراً اولین بار دو سلا پول ( Pool, 1983: 23) در آن‌چه او آن را « همگرایی مدل‌ها » عنوان کرده است، همگرایی را به عنوان « نیروی تغییر » در صنعت رسانه‌ای مطرح کرد. (Jenkins, 2006: 10)لوسی کونگ (Lucy kung ) همگرایی را مفهوم مبهم و در عین حال تأثیرگذار در حوزه رسانه معرفی می‌کند که هرچند تعریف هدفمند و مورد توافقی از آن‌چه قرار است رخ دهد وجود ندارد، اما سه رویکرد در زمینه تفسیر این پدیده می‌توان یافت: همگرایی در بستر توزیع: تعاریف مبتنی بر شبکه را ارائه می‌دهد که متوجه بخش مخابراتی است. این رویکرد به زیرساخت‌های فناوری انتقال دیجیتال توجه دارد و همگرایی را زمانی می‌داند که همه شبکه‌ها ( پخش، ماهواره، کابلی، و تلفنی ) قادر به ارائه خدمات گوناگون ( رادیو، تلویزیون، خدمات تلفنی، و داده ) باشند.همگرایی ابزارها: تعاریف مبتنی بر محصول و خدمات را معرفی می‌کند؛ یک ابزار اطلاعاتی چند منظوره که کارکرد بخش‌های همگرا را با هم ترکیب می‌کند. همگرایی صنایع: تعاریف این رویکرد مبتنی بر بخش‌های صنعت است که در نتیجه ترکیب محتواها با فناوری‌های مختلف به بخش‌های جدید رسانه‌ای و ارتباطی منجر خواهد شد ( کونگ، 1389: 150).جنکینز بیان می‌کند که همگرایی در چند سطح اتفاق می‌افتد: 1. همگرایی فناورانه، 2. همگرایی اقتصادی، 3. همگرایی اجتماعی، 4. همگرایی جهانی، و 5. همگرایی فرهنگی(Jenkins, 2001: 93).بنابراین، هرچند بسیاری از نظریه‌پردازان همگرایی را امری مربوط به فناوری می‌دانند که از تغییرات فناوری به وجود آمده است و جریان محتوا را در قالب‌های مختلف رسانه‌ای هموار ساخته و قالب‌های همگرای جدید را به وجود آورده است و لذا دیگر تغییرات را در پی این تغییرات فناوری ارزیابی می‌کنند(Huang and Hider, 2007)، اما اصطلاح همگرایی رسانه‌ای چیزی بیش از تحول فناوری است و شامل تغییراتی می‌شود که نمی‌توان آن‌ها را صرفاً فناورانه ارزیابی کرد. باید تغییرات در الگوی مالکیت رسانه‌ها، تغییرات در مصرف رسانه‌ای مخاطبان، تغییرات فرهنگ و مشارکت مخاطبان، و همگرایی بین تولیدکننده و مصرف‌کننده از موارد مشمول تعریف همگرایی رسانه‌ای به حساب آیند. منظور از همگرایی این است: جریان محتوا در طول پلت‌فرم‌های مختلف رسانه‌ای: موبایل نمونه بارز آن است. در اینجا استفاده رادیو و تلویزیون از سیستم‌های پیام کوتاه، روزنامه‌ها، وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌ها؛ ورود همه قالب‌های رسانه‌ای به اینترنت؛ و استفاده از مطالب تولیدی کاربران در رسانه‌های بزرگ را می‌توان نام برد. همکاری بین صنایع مختلف رسانه‌ای: که منجر به تشکیل شرکت‌های بزرگ رسانه‌ای همگرا شده است. رفتار مهاجرتی مخاطبان رسانه: مخاطبان برای یافتن تجربه‌های جدید سرگرمی تقریباً بین همه انواع رسانه‌ها رفت‌و‌آمد می‌کنند(Jenkins, 2006: 3).به این ترتیب، همگرایی رسانه‌ای تحولی اساسی است که فضای صنعت رسانه را در قرن حاضر تحت تأثیر خود قرار داده است و موجب تحول در فناوری‌های رسانه‌ای، سازمان‌های رسانه‌ای، کار حرفه‌ای رسانه‌ای، و مخاطبان رسانه‌ها شده است.منبع: مقاله تلویزیون و فرهنگ همگرایی رسانه‌ای؛ حسن بشیر و احمد کوهی؛ 1391.  </description>
                <category>inanloo2737m</category>
                <author>inanloo2737m</author>
                <pubDate>Mon, 12 Feb 2018 22:29:30 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>