https://virgool.io/feed/@iut_anjoman انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان zil.ink/iut_anjoman fa 2026-06-17 10:47:47 https://files.virgool.io/upload/users/263711/avatar/Pt2442.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@iut_anjoman https://virgool.io/@iut_anjoman/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-wjzy3jpc9lem به نام خدا مدتی است در ادامه رویه‌های سوال برانگیز هیأت رییسه دانشگاه صنعتی اصفهان، شاهد گسترش فضای خوابگاه صدف با دیوارکشی محل نقلیه سابق دانشگاه هستیم. محلی که پیش‌تر به لحاظ جامعیت و مرکزیت و دسترسی بهتر به آن، حتی مورد بحث در دیگر دانشگاه‌ها قرار گرفته بود و احداث و یا اجرا چنین سیستمی با مثال زدن نقلیه دانشگاه صنعتی اصفهان به مطالبه دانشجویان تبدیل شده بود. با تأسف بیش‌تر از مشکلات پدید آمده برای حضور دانشجویان در دانشگاه به وسیله سرویس‌هایی که قبلاً مورد استفاده دانشجویان بود؛ امروز بر هم زدن کلی فضای نقلیه را شاهدیم حال آن‌که در این ارتباط نه مطالبه جدی و نیز نه احساس نیازی از سوی دانشجویان مطرح و دیده شده بود. جدا از آن مدت‌هاست مشکلات مالی دانشگاه بهانه‌ای برای توجیه ضعف‌ها و نقص‌ها در رسیدگی به مسائل جاری شده درحالی که می‌بینیم ظاهراً در این دانشگاه برای کارهای صرفا دلخواه مدیران به اندازه کافی سرمایه وجود دارد و یا اینکه شاید قرار است از اجرای تصمیمات جدید از جمله اخذ هزینه از دانشجویان برای تمدید سنوات، نیازهای مالی دیوارکشی تامین شود. البته این‌ها احتمالاتی است که به ذهن می‌رسد و الا که در اخبار رسانه‌ها ظاهراً وضع دانشگاه بد هم نیست و مشکلات گام به گام در حال رفع شدن است.اما و باز هم البته گویا ما در دانشگاهی دیگر از دانشگاه مسوولان فعالیت می‌کنیم و یا اینکه مشکلات جاری و ساری دانشگاه که مورد اتفاق جمع زیادی از دانشجویان و اساتید و کارمندان است، با مشکلات در ذهن مسوولان متفاوت است که به این نتیجه رسیدند نگران دود اتوبوس‌های نقلیه دانشگاه باشند پیش از آن‌که مثلا در ارتباط با مسائل خوابگاه به وضعیت خوابگاه‌هایی رسیدگی جدی کنند که بیش از ۴۰ سال است از بنا آن‌ها گذشته و جز فرسودگی و استهلاک بیشتر، هر روز چیزی بیش‌تر از دیروز برای عرضه ندارند. جدا از این‌ها، شاید مسوولان به دانشگاه دید دیگری دارند و رسالت خود را در پیگیری و اجرا اموری می‌بینند که صرفا رضایت اقلیتی محدود یعنی خودشان را تأمین می‌کند که اگر جز این نباشد، ارتقا سطح خدمات در دانشگاه، اصلاح یا تغییر رویه‌ها در ارتباط با مسائل آموزشی-پژوهشی و یا فرهنگی-دانشجویی جایگاه والاتری برای پیگیری می‌یابد تا دیوارکشی نقلیه یعنی محل عمومی دانشگاه. دانشگاه صنعتی اصفهان امروز با چالش‌های فراوان مواجه است؛ چالش‌هایی که یا از گذشته وجود داشته و به امروز رسیده و یا این‌که آفریده تصمیماتی نظیر دیوارکشی اند و مجالی برای حرکت رو به جلو نسبت به دانشگاه‌های مطرح دیگر در کشور و منطقه فراهم نکرده است و با این روند اراده‌ای نیز برای اصلاح یا تغییر رویه‌ها دیده نمی‌شود تا جایی که تنها افتخار دانشگاه، تکرار شعار خود خوانده چهل‌ستون دانش و فناوری شده است. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان، ضمن بیان مراتب نگرانی خود از رویه های جاری در دانشگاه که دیوارکشی جزئی از آن است؛ مسوولان دانشگاه را از پیگیری اموری که جز رضایت اقلیتی محدود نتیجه‌ای در پی ندارد برحذر داشته و رسیدگی به مسائل واقعی امروز دانشگاه از جمله توقف سیاست‌های پولی‌تر شدن آموزش، تغییر و اصلاح آیین نامه‌های درونی آموزشی و پژوهشی دانشگاه و نوسازی فضای داخلی فرسوده خوابگاه ها را خواستار است. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان Mon, 01 Aug 2022 20:53:25 +0430 https://virgool.io/@iut_anjoman/bayanie-haw7sdag8leq وَ لا یزِیدُ الظّالِمِینَ إِلاَّ خَسَارابا نام خدادر این روزگار تاریک که از یک طرف گرانی و تورم افسار گسیخته و از طرفی بلایای طبیعی، کم آبی و کوتاهی و فساد مسئولین همانند متروپل بر ایرانمان آوار گشته، کمترین انتظار، تلاش دولت و مجلسِ به اصطلاح «انقلابی» در جهت رفع حداقل یکی از موارد یاد شده بود. اما با کمال تعجب سطر اول اخبار شده است لایحه‌ی «تغییر قانون استفاده از سلاح»!در نگاه اول شاید چنان بنزینی روی آتش نباشد اما کمی که بیشتر بخوانیم داغ دلمان باز تازه می‌شود. در کشوری که مادران آبان در عزای فرزندانشان آبانشان تمام نگشته است باز در پی بازچینش آبان‌های دیگر با دستانی باز آمدند. خبری که روزنامه ی شرق میان این همه مصائب منتشر کرد چنین بود:« طبق لایحه ی ارسالی دولت به مجلس که بارها در کمیسیون امنیت ملی مورد بررسی قرار گرفته است علاوه بر ماموران نیروهای مسلح، مامورانی که در اصطلاحِ عام «لباس شخصی»خواهنده می‌شوند نیز اجازه پیدا می‌کنند در تجمعاتی که غیر قانونی و مسلحانه باشد از سلاح استفاده کنند!»مگر تجمع کشاورزان اصفهان مسلحانه یا چیزی جز حق قانونیشان بود که غیرقانونی خواندید و با چشمان و سری خونین به خانه رهسپارشان کردید؟طبق اصل ۲۷ قانون اساسی و بعدتر مصوبه‌ی سال ۶۲شورای نگهبان، اعتراض و تجمع نیاز به مجوز ندارد اما رویه‌ای که حاکمیت پیش گرفته آن را منوط به مجوز وزارت کشور با قید و بند فراوان کرده است. کم‌رویی نکنید عزیزان بگویید که تجمعی که در وصف و ثنای شما باشد آزاد و الباقی همه درخور باتوم، ساچمه و... هست. آیا حاکمیت از نفاق بین اقشار مختلف جامعه درس نگرفته که با خود اندیشه می‌کند تا نیروهای لباس شخصی را هم وارد منازعه کند؟کوتاه می نویسیم تا شما خود حدیث نانوشته را بخوانید؛ این هیزم‌های آتش نفاق نه تنها ریشه‌ی مملکت را می‌سوزاند که کمکی به بقای کسی هم نمی‌کند. بهتر بود به جای حصار که به دور این سایه‌ی شوم کشیدید،کمی ابرهای تیره را کنار می زدید. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان Sun, 19 Jun 2022 21:32:04 +0430 https://virgool.io/@iut_anjoman/%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A7-%D9%84-%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%B3%D8%B1%D9%86%DA%AF%D9%88%D9%86%DB%8C-%D9%87%D9%88%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%86%DB%8C-x1m7nes8pgsr در دومین سالروز سرنگونی هواپیمای حاملِ دست کم ۱۴۷ نفر از فرزندان ایران زمین، ما انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان نیز داغداریم؛ همچون دیگر مردم آزاده‌ی ایران. اکنون که دو سال از این سرنگونی گذشته حاکمیت حتی یک اقدام مثبت در جهت پیشبرد این پرونده انجام نداده است، بلکه دست اندازی های مداوم، آتش خشم مردم را شعله‌ورتر می‌سازد. چگونه است کسانی که شرایط را جنگی می‌خواندند، آماده چنین شرایطی نبوده اند؟ مگر جز این است که در چنین شرایطی باید افرادی کاردان بر مسند باشند تا برای جلوگیری از چنین فاجعه‌ی محنت‌باری آسمان کشور را ببندند؟ اما پس از اینکه چنین شری را بر ایران و ایرانی روا داشتند به انکار آن همت گماشتند. مگر نه این‌که سخنگوی نیروهای مسلح، عصر روز واقعه، سرنگونی هواپیما را با موشک رد کرد و این شایعه را توطئه دشمن خواند. اما اینک ادعا دارند در صبح همان روز از این واقعه ناگوار آگاه بوده اند؛ پس یعنی دول خارجی از سخنگوی نیروهای مسلح صادق‌تر یا آگاه‌تر بوده اند؟ چه گونه چنین کسانی زمام کیان و امنیت این مملکت را در دست دارند؟ در نهایت نه تنها به یک تکذیب قانع نمی‌گردند؛ بلکه از طریق برچسب‌هایی چون دولت و «برخی از دانش آموختگان مهندسی هوافضای دانشگاه صنعتی شریف» و سازمان هوانوردی بر اثبات کذبیات خود اصرار می ورزیدند. از سوی دیگر کدام کسی است که باور داشته باشد، کسانی که قصد پنهان کاری نداشته اند بقایا هواپیما را از محلش انتقال دهند و پس از آن با ماشین آلات به گونه ای زمین را زیر و رو کنند گویی که درحال نابودی آثار جنایت خود هستند.هر چند که پس از سه، روز به برانداختن هواپیما اقرار کردند. اما دست اندازی‌هایشان برای کتمان حقیقت پایان نیافت. از برگزاری سوگواری های کنترل شده، گرفته تا ممانعت از خواندن جعبه سیاه و ادعای خرابی آن. مگر کسی داد و مویه‌های مادر و مادربزرگی که در خواست داشتند پیکرهای فرزندانشان را آن گونه که خود شایسته می‌داند به خاک بسپارند از یاد می‌برد. پس از دو سال؛ نه تنها عاملان این فاجعه محکوم نگشته اند بلکه فعالان مدنی و دانشجویان بسیاری به دلیل شرکت در گرامیداشت و اعتراض به پنهان‌کاری به احکام رنگارنگ محکوم گشته اند. از جمله در دانشگاه صنعتی اصفهان که برخی از دانشجویان حقیقت خواه دو سال است با داد بی‌دادی دست و پنجه نرم می‌کنند. اکنون نیز با براگزاری نمایش‌هایی موسوم به دادگاه علنی معنای واژه «علنی» را از معنا تهی کردند. در کدام دادگاه علنی گزارشگران بی طرف که هیچ، بستگان قربانیان هم راه نمی‌یابند. در کدام نظام کارآمد و قانون‌مداری‌‌است، که پس از چنین پیشامدی حتی یک نفر از دست‌اندرکاران آن نظام از مقام خود کناره نگیرد و تنها وعده دادخواهی داده شود؟ البته که در چنین رخدادهایی همیشه بی تفاوتی نسبت به عدالت و مجازات عاملین خودی جاری بود‌ه‌است؛ چنان‌که در واقعه کوی دانشگاه تهران، اعتراضات سال ۸۸ و آبان خونین ۹۸ بود.پس از این نمایشِ سه روزه‌ی‌ تکذیب و دروغ، پرسش‌هایی افکار مردم را گزید که در این ۴۳ سال چه دروغ‌هایی بر پایه حفظ مصلحت نظام گفته شد؟ چه خون‌هایی ریخته، سپس کتمان شد؟ و چه پرسش‌هایی بی‌پاسخ ماند و یا به آن‌ها پاسخ نادرست داده شد؟ چه مادرانی در سوگ فرزندان‌شان نشستند و اما اثری از عدالت ندیدند؟ باری اگر از آثار سوء عدم شفافیت، خفقان و نبود آزادی بیان رنج نمی بردیم و اگر انحصار رسانه و جور دادگران بر خبرنگاران و کنشگران نبود، هیچ‌گاه به اذهان‌شان اندیشه‌های‌ مخفی‌کاری و دروغ‌بافی خطور نمی‌کرد. کوتاه سخن، ما نیز سوگواریم. قلب‌هایمان مالامال اندوه، چشم‌هایمان اشکین و گلوهایمان پر از بغض است. و این داغ بر دل خونین‌مان نشسته و هرگز از یاد نمیرود. ما دانشجویان همچنان در کنار خانوداده‌های قربانیان ایستاده‌ایم و با آنان ابراز همدردی خود را اعلام می‌داریم. باشد که، دیگر کسی چنین درد بزرگی بر شانه‌‎های خود احساس نکند. و در آخر نیز:به لب هایم مزن قفل خموشی که در در دل قصه ناگفته دارم ز پایم باز کن بند گران راکزین «بی‌داد» دلی آشفته دارم«فروغ فرخزاد»انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان Fri, 07 Jan 2022 22:55:54 +0330 https://virgool.io/@iut_anjoman/%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%AC%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%87-98-ekmr0nae0nlv بسم الله رحمن الرحیم«الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم»هفته پایانی آبان‌ماه دو سال پیش تنها آبان پایان نیافت بلکه امید نیز همراه با آبان از دلها رخت بربست. مردمی که روزی به تدبیر و امید رای داده‌بودند با بی تدبیری سردمداران امیدشان نیز خاموش شد. حکومتی که خود را داعیه‌دار عدالت می‌دانست. در برابر اعتراض قشر فرودست که هر روز راه گلویش تنگ‌تر می‌شد مغرضانه و مبغضانه عمل کرد. حق اعتراض مردم به رسمیت شناخته نشد و در سرمای انسداد سیاسی گرمای گلوله‌ها رخ نمایید.اینک پس از دو سال که از آبان 98 می‌گذرد برای هیچ یک از سوال‌هایی از قصور حکومت در اذهان و اندیشه‌ها نقش بربسته‌اند؛ نه پاسخی یافته‌ایم و نه چاره‌ای از سخنان و شعارها و اقدامات دهان پر کن برخی از مسئولین دیده‌ایم. امروزه نه تنها علل و ریشه اشتباهات را نمی جویند و بر حقوق مردم صحه نمی‌گذارند، بلکه این حق را به پای ادعاهایی چون مصلحت و امنیت ذبح کرده‌اند و با طرح‌هایی چون صیانت از فضای مجازی حق آزادی بیان و اعتراض مسالمت محور مردم را سد کرده‌اند. از آن روز هوای سیاست ناجوان‌مردانه سرد گشته است. داد از بی‌دادی‌ها با خفقان عجین گردیده. مردم مکلف به تاوان بی‌لیاقتی مسئولین گردیده‌اند و مسئولین به اعمال نابخردانه خو گرفته‌اند. به راستی کیست که داد بر داد مردم در این خاک به پا کند. کیست که داغ مادران سوگ دیده را تسکین دهد. کیست که حقوق پایمال شده مردم را احقاق کند و کیست که از پیشامد این گونه ناگواری ممانعت نماید.مجلس این نهاد نیم‌بند دموکراسی که روزگاری در آرمان‌ها راس امور تصور می‌شد از سالیان پیش جایگاه خود را هر روز به شوراهایی با نامهای مختلف و به بهانه‌های گوناگون باخته بود، پس از این حادثه به قعر امور سقوط کرد. گویی که هیچگاه نبوده است. نمایندگانی که روزگاری پیشه‌شان رساندن صدای درد مردم و آرای آنان بود سکوت گزیدند.و بی ‌بهره از حیا، گستاخانه نمک بر زخم مردم میپاشند و نان در خون قربانیان میزنند.نهادی که وکیل مردم بود به وکیل حکومت مبدل گشت.مردم از آن پس از سیاست دوری جستند. میخ های تابوت اصلاحات نخستین بار در آبان زده شد. برخی که هویت‌شان ،امیدشان بود صدایشان خاموش گشت و جای امید در خاک یاس کاشتند.اما صدای عدالت میرا و چراغ امید خاموش‌شدنی نیست.فریاد عدالت و حق‌خواهی مظلومان در گوش تاریخ این مرز و بوم خواهد پیچید و چراغ راه حق‌طلبان خواهد شد امیدی بر اجرای عدالت از سوی دستگاه قضایی نابسمان، که گویی بویی از عدالت نبرده است، نیست.ولی مسببان خون‌هایی که در خیابان و اشک‌هایی که بر گونه مادران جاری گشت بر هر جایگاه و مقامی که تکیه زده‌اند به سزای اعمال خویش خواهند رسید. همانگونه که خداوند انتقام از مجرمین و ظالمین را وعده میدهد(إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ)در پایان سخن از کلام امیرمومنان یاری می‌جوییم و سخنی با حاکمان در میان میگذاریم:ایشان در نامه‌ای خطاب به یکی از فرماندهان خود میفرماید:«ستعمل العدل واحذر العسف والحیف فان العسف یعود بالجلإ والحیف یدعوا الى السیف».کار به عدالت کن و از ستم و بیداد بپرهیز که ستم رعیت را به آوارگى وادارد و بیدادگرى شمشیر را در میان آرد. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان Wed, 17 Nov 2021 01:58:58 +0330 https://virgool.io/SalamIUT/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%84-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%86-okkkvyyfex2c کمتر از دو ماه دیگر به برگزاری انتخابات سراسری ایالات متحدۀ امریکا باقی‌مانده و در این بین بسیاری از ایرانیان امیدوار به پیروزی جو بایدن، نامزد حزب دمکرات هستند. در واقع بایدن با طرح مسائلی چون بازگشت به برجام، بسیاری را به این امیدوار کرده تا با حذف تحریم‌ها بار دیگر رشد اقتصادی ایران به حالت مثبت درآمده و بسیاری از نابسامانی‌های اقتصادی فعلی رفع شود. با این تحلیل جو بایدن به نوعی ناجی خارجی اقتصاد ایران خواهد بود و شکست او در انتخابات نوامبر و پیروزی مجدد ترامپ فاجعه‌ای برای مردم ایران رقم خواهد زد. لازم به ذکر است، هستند عده‌ای که معتقدند نتایج انتخابات در ایالات متحده بر سیاست‌های خارجی آن تأثیر خاصی ندارد و لذا پیروزی هر یک از طرفین انتخابات را برای ایران تقریباً یکسان تلقی می‌کنند؛ با این حال با درک تفاوت‌های فکری و عملی بین دو حزب دمکرات و جمهوری‌خواه و هم تفاوت‌های شخصیتی کاندیداها ی این دو حزب، به نظر میرسد آنگونه‌که عده‌ای تصور میکنند صرف پیروزی بایدن، ایران را از گرداب اقتصادی کنونی رهایی نخواهد بخشید، اگرچه می‌توان از فرصت پیش آمده استفادۀ بهینه را نمود اما گره زدن آیندۀ اقتصادی کشور به پیروزی یا شکست یک کاندیدا، خطایی راهبردی محسوب خواهد شد. در ادامه به برخی ویژگی‌ها که توجه به آنها در صورت پیروزی بایدن برای ایرانی‌ها اهمیت دارد، پرداخته خواهد شد. پس از انعقاد توافق برجام در اکتبر 2015، امیدها به حضور شرکت‌ها و سرمایه‌گزاران خارجی در ایران قدرت گرفت؛ در این بین لابی قدرتمند صهیونیست که منافع خود را در خطر میدید به سرعت فعال شد و از دولت‌ها و شرکت‌های دیگر خواست تا از حضور در ایران ممانعت به عمل آورند، آنها حتی با مطرح کردن احتمال پیروزی هیلاری کلینتون، کاندیدای وقت حزب دمکرات، شکست برجام را قطعی القاء می‌کردند. با این حال شرکت‌های کوچک و بزرگی چون توتال به ایران روی آوردند. این ها در حالی رخ میداد که شرکت‌های امریکایی نظیر خودروسازی‌ها برای حضور در ایران با مشکلاتی مواجه بودند. خروج امریکا از برجام سبب شد تا این شرکت‌ها از ایران رخت بربندند؛ در واقع نوعی ناامنی اقتصادی که به سیاست گره خورده است سبب فرار سرمایه از کشور گردید. حال این پرسش پیش می‌آید، در صورت بازگشت بایدن به توافق برجام، چقدر احتمال بازگشت مجدد شرکت‌های خارجی جود دارد؟ آن‌هم در شرایطی که حتی بانک‌های چینی به بهانۀ قوانین مرتبط با گروه ویژۀ اقدام مالی (FATF) از معاملۀ با ایران سرباز می‌زنند. لذا تا زمانی که وضعیت ناپایدار و متشتت سیاسی و اقتصادی در کشور حکم‌فرما باشد، نمی‌توان جز به صادرات دوبارۀ نفت به عنوان ثمرۀ اقتصادی برجام امیدوار بود.یکی از تفاوت‌های مهم دو حزب دمکرات و جمهوری‌خواه که در بررسی تاریخ عمل‌کرد آن‌ها به‌دست می‌آید آن‌ است که دمکرات‌ها دغدغه بیشتری در زمینۀ مسائل حقوق بشری دارند. دونالد ترامپ که بارها ایران را به مذاکره دعوت کرد، محورهای اصلی خود برای یک توافق جامع را برنامه هسته‌ای، برنامه موشکی و حضور نظامی ایران در منطقه عنوان کرد، این در حالی است که جو بایدن از هم اکنون (در پی اعدام نوید افکاری) بحث فشار بر ایران به علت مسائل حقوق بشری را مطرح کرده است. و از طرفی مقامات نظام نسبت به تعاریف حقوق بشری مقامات امریکایی حساسیتی ویژه و اختلاف نظری عمیق دارند. با این حساب نمی‌توان توقع داشت که اختلاف مقامات ایرانی با تیم بایدن به سادگی و بلافاصله پس از پیروزی او در انتخابات حل و فصل گردد. نکته قابل تأمل دیگر، لابی قدرتمند اسرائیل در سیاست ایالات متحده و به تبع آن در حزب دمکرات است، بایدن رابطۀ نزدیکی با این لابی داشته و بزرگترین قراردادهای اقتصادی بین ایالات متحده و اسرائیل به واسطۀ او اجرا شده است و...؛ این سخنان بدان معنا نیست که لابی اسرائیل، بایدن را از هر توع تعامل با ایران منع خواهد کرد اما مادامی‌که یک کانال قدرتمند دیپلماسی بین ایران و ایالات متحده شکل نگیرد، لابی صهیونیستی دست بالا را خواهد داشت. در واقع به هیچ وجه نمیتوان توقع داشت که ساز و کارهای موجود در برجام، راه حلی همه جانبه برای حل گره مناقشۀ چندساله بین ایران و امریکا باشد. اگرچه توقع وجود لابی‌های قدرتمند از طرف ایران غیرممکن است، اما نوعی رایزنی مستمر دیپلماتیک می‌تواند تا حد زیادی خلأ نبود چنین لابی‌هایی برای ایران را بی اثر کند. همچنان که ایالات متحده می‌بایست در برخورد و روابط خود با جمهوری اسلامی نوعی بازنگری انجام دهد، مقامات ایران نیز نیازمند بازنگری جدی در شیوۀ برخورد خود با مقامات امریکایی هستند. برجام نه توانایی حل مناقشۀ ایران و غرب را داشته و نه اصلاً با چنین هدفی تدوین شده است، نگاه درست آن است که برجام به عنوان گام نخست در تعامل صحیح و بر اساس منافع ملی با غرب در نظر گرفته شود. بازنگری ذهنیت مقامات امریکایی می‌بایست آنان را به این مرحله برساند که پروژۀ تغییر رژیم در اثر فشار تحریمها در ایران راه به جایی نمیبرد و مادامی‌که اسرائیل با حمایت‌های آمریکا به عنوان یک تهدید جدی علیه مسلمانان در منطقه عمل کند نمی‌توان توقع تغییر رفتار از ایران را داشت؛ از سوی دیگر مقامات مسئول ایرانی نیز می‌بایست اصول تعامل با جهان به ویژه همکاری‌های اقتصادی را بپذیرند و سیاست خارجی خود را بر اساس منافع ملی استوار گردانند؛ تفکر دشمنی ابدی امریکا و تصور آنکه ارتباط با امریکا ما را وابسته و مستعمره میکند، غلط پنداشته شود و روابط ایران و غرب با اصولی منطقی و بر اساس منافع ملی و آرمان‌های تاریخی ملت ایران از جمله استقلال تنظیم گردد. مسلماً نمی بایست از اتکاء به توان داخلی برای حرکت اقتصادی غافل شد اما تعامل اقتصادی مؤثر با دیگر کشورهای میتواند بسیاری از تنگناها در این مسیر را به گشایش مبدل گرداند. حل مشکل اقتصاد ایرانی، فارغ از نکات فنی علم اقتصاد، نیازمند نوعی بازنگری و اطلاح سیاسی رویه‌هاست.امیرحسین داوودآبادی فراهانی ادوار شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان Thu, 15 Oct 2020 23:02:09 +0330