نوشته های jjm

آیا باید به اولین برخورد خود با دیگران اعتماد کنیم؟

jjm — Fri, 03 Apr 2020 11:29:27 +0430

فرض کنید توی ورزشگاه فوتبال نشستید و دارید تیم مورد علاقتون رو تشویق میکنید.کسی هم پیش شما نشسته که به صورت آزار دهنده ای فریاد میزنه و خوراکی هایی که با خودش آورده رو جوری مصرف میکنه که باقی مونده اونا برای شما اذیت کنندس و بیش از حد سیگار میکشه که تنفس شما رو باعث مشکل میکنه.چند روز بعد وقتی توی خیابون قدم میزنید بارون شدیدی میاد،کسی برای کمک به شما چتری بهتون میده و متوجه میشین همون کسیه که توی ورزشگاه کنار شما نشسته بوده.نظرتون در مورد اون شخص عوض شده؟ما بر اساس رفتارهای دیگران تصوری از آنها را به سرعت در ذهن خود شکل میدهیم این کار رو تنها با زدن حرفی تند از طرف آن شخص میتوانیم انجام دهیم و با استفاده از همین تصورات رفتارهای بعدی آنها را پیش بینی میکنیم.پس براساس رفتاری که در ورزشگاه از او دیده بودیم پیشبینی میکردیم که در خیابان رفتاری مشابه انجام دهد و در نتیجه سعی میکردیم که از او فاصله بگیریم!به صورت معمول رفتارهای ناپسند تاثیر بیشتری در تصور ما از دیگران دارند.اما چرا؟پژوهشگران شبکه گسترده ای از مناطق مغز را شناسایی کرده اند که به اطلاعات جدیدی که متناقض با اطلاعات قبلی هستند واکنش نشان میدهند و شدت این واکنش به تعداد دفعات انجام آن رفتار بستگی دارد به بیان دیگر به این بستگی دارد که آن رفتار از نظر ما تا چه حد معمول و رایج است.پس اگر کمک کردن به افراد دیگر در روز بارانی امری رایج تر برای ما باشد.همچنان همان نظری که در ورزشگاه به آن شخص داشتیم را حفظ میکنیم.پس میتوان گفت رفتارهایی که تعداد دفعات کمتری اتفاق می افتند تاثیر بیشتری در تصور ما از دیگران دارند در نتیجه به طور کلی رفتار پسندیده برای ما رایج تر و طبیعی تر از رفتار ناپسند است.چون ما معمولا به صورت پیشفرض انتظار رفتار پسندیده داریم.به آخرین باری که در مورد کسی قضاوت کردیم و یا تصوراتمون رو در مورد شخصی عوض کردیم فکر کنیم آیا این تغییر بخاطر یک رفتار رایج بوده و یا بدلیل یک رفتار خاص و غیر عادی؟؟!منبع : TED-Ed

شما دچار بدبختی هستید،چون شایسته آن بوده اید!

jjm — Thu, 19 Mar 2020 17:00:43 +0330

طاعون نوشته آلبر کامو شاید یکی از کتاب هایی باشه که توی این وضعیت اپیدمی کرونا خوندنش جالب باشه چون در مورد یک اپیدمی و تاثیراتش بر جامعه صحبت میکنه.راجب قرنطینه شهر،کسایی که برای نجات بقیه یا سرگرم بودن! به بیمارها کمک میکنند،خطای مسئولین که ظاهرا همه جای دنیا و توی همه زمان ها اتفاق میوفته،راجب عشق،دلتنگی، تلاش برای فرار و... حرف میزنه.((شاید روزی فرارسد که بخاطر نگون بختی و عدم آموزش انسان ها،طاعون موش هایش را بیدار کند و آنها را بفرستد تا در شهری خوشبخت بمیرند!))

معرفی کتاب <<تحلیل رفتار متقابل>>

jjm — Thu, 13 Feb 2020 21:36:53 +0330

پست قبل کتابی رو معرفی کردم که به نظرم اولین کتابی است که باید برای شناخت خودمون و بهتر شدن بخونیمش چون به ما نشون میداد که چه رفتارهایی در گذشته باعث ایجاد مشکل در زندگی روزمره میشه و ریشه این مشکات کجاس.حالا میخوام کتابی رو معرفی کنم که سعی میکنه نشون بده اون رفتارها از ما چه آدمی رو میسازه و الان تبدیل به چه کسایی!!! شدیم و بتونیم شخصیتی که توی محل کار داریم را با شخصیتی که در مقابل کسی که بهش علاقه مند هستیم داریم تفکیک کنیم و متوجه ضعف و قوت هر کدوم از وجه های شخصیتمون بشیم.در انتهای کتاب هم متن کامل بازی ها که یک کتاب جداگانه ای بوده و الان همراه این کتاب اورده شده رو میتونیم بخونیم.در واقع این کتاب بهمون میگه خیلی از کارهایی که در طول روز انجام میدیم و تصمیم هایی که میگیریم یک نوع بازی هستند که یک وجه شخصیتمون حتی بدون اینکه بدونیم این بازی ها رو انجام میده مثل لجبازی در مورد یک موضوع که اگه خوب تحلیل بشه شاید مشخص بشه که اصلا علاقه ای به انجام کاری که بهش اصرار میکردیم نداریم و فقط یه بازیه.

کتاب <<زندگی خود را دوباره بیافرینید>>

jjm — Mon, 30 Dec 2019 20:14:03 +0330

کتاب زندگی خود را دوباره بیافرینید نوشته دکتر ای.یانگ به نظرم از اون کتابهایست که برای حال بهتر باید خوند. کتابی درمانی برای پیدا کردن تله هایی که توشون گیر کردیم ولی حتی این رو نمیدونیم.مثلا شاید با کوچیک ترین حرف کسی در مورد موضوعی خاص ازش برنجیم و ناراحت شیم ولی در مورد موضوع دیگری صبر زیادی داشته باشیم که نشونه گیر افتادن توی یکی از تله های زندگیه.توی این کتاب 11 تا از تله هایی که ممکنه توش گرفتار بشیم رو توضیح داده مثل تله ترک شدن،بدرفتاری،فقدان عاطفه و ....حجم کتاب یکم زیاده و شاید آدم رغبت به خوندنش نداشته باشه ولی وقتی شروع میکنه و به تله هایی برمیخوره که توشون گرفتار شده با خودش میگه:((اره،دقیقا همینطوره)) و اونجاس که دوست داره تا آخر بخونتش.به نظرم میتونه شروع خوبی باشه برای پیدا کردن حس بهتر به خودمون و آدم های اطرافمون.

کتاب <<بهترین شکل ممکن>>

jjm — Wed, 04 Dec 2019 18:39:09 +0330

اولین کتابی که از مصطفی مستور خوندم همین کتابه ،البته تنها کتابی هم هست که ازش خوندماین کتاب نثر ساده و روانی داره و میخواد چیزی رو بهمون بگه که شاید به جای فکر کردن بهش فقط حسرتش رو میخوریم.اینکه بهترین شکل ممکن برای زندگی ما چجوری میتونه باشه؟!! یاآیا فقط بخاطر استفاده از لفظ <ترین> فقط میشه یک زندگی رو بهترین دونست؟!! و برخی نکات دیگر.البته از کامنت های گفته شده برای این کتاب و کتاب های دیگر مصطفی مستور اینطور به نظر میاد که بعضیا خوششون میاد از ساده نوشتن ایشون بعضیام نه!!! ولی به نظرم میتونه شروع خوبی باشه برای مطالعه هم به دلیل نثر ساده و هم به دلیل کوتاه بودن داستان هاش و میشه گفت داستان های گفته شده ارزش یکبار شنیده شدن رو دارن.از معروف ترین کتاب های مصطفی مستور که شنیدم هم میشه به "روی ماه خدا را ببوس" و کتاب "مبانی داستان کوتاه" اشاره کرد

کتاب بازها

jjm — Sun, 24 Nov 2019 01:18:40 +0330

کتاب باز برنامه ای که از شبکه نسیم ساعت 20:00 پخش میشه با مجریگری آقای سروش صحت به نظرم یکی از بهترین برنامه های تلوزیون محسوب میشه.موضوع اصلی این برنامه کتابه و هر شب یک مهمان دعوت میشه به برنامه و چندتا از بهترین کتاب هایی که خونده رو معرفی میکنه.به نظرم میتونه شروع خوبی باشه برای کسایی که هنوز کتاب باز نشدن و نشون دهنده ادامه مسیر برای کتاب بازها.توی چند سری اخیر این برنامه حدود 15 دقیقه آخربه موضوع خاص با حضور کارشناس اختصاص داده میشهشنبه ها دکتر رشید کاکاوند در مورد شعر و ادبیات صحبت میکنند یکشنبه ها خانم دکتر مصطفی زاده در مورد تربیت و رفتار با کودکان صحبت میکنند دوشنبه ها آقای مسعود فراستی در مورد نقد و بررسی آثار ادبی صحبت میکنندسه شنبه ها دکتر مجتبی شکوری در مورد بهتر زندگی کردن و مقابله با رنج ها صبحت میکنند که واقعا ارزش دیدن داره(حتی دانلود کردن برنامه های ایشون در سری های قبلی)چهارشنبه ها چند مهمان در مورد کتاب یا نویسنده خاص صحبت میکنندکتاب هایی که در این برنامه معرفی میشن کتاب های خوبی برای کسایی محسوب میشن که نمیدونن چجوری کتابخون بشن نمونش خود من :)

شعر زیبا

jjm — Wed, 30 Oct 2019 01:35:55 +0330

وقتی مرا می ستاییخودم را در آینه برانداز می کنمطاووس می شوموقتی با من می جنگیشتر مرغی می شومکه سر خود را به درون شن ها برده استوقتی به من خیانت می کنیجغدی می شوم که تمام جهان راوارونه می بیندتو از من هرچیز که بخواهیمی توانی بسازیجز طوطی! سعاد صباح

شعرهای من(4)

jjm — Tue, 03 Sep 2019 22:35:56 +0430

در این دنیا که جبر است انتخابش در این دنیا که چاه است قله هایش چه گویم زندگانی را به جز آه که تقدیر است پیدا و نهانش جاوید

شعرهای من(3)

jjm — Mon, 02 Sep 2019 15:55:35 +0430

مرگ ای حس وجود زندگی مرگ ای آه پر از درماندگی مرگ ای راه سراسر شک و ظن حاضرم فردا نه,امروزم بزن

شعرهای من(2)

jjm — Sun, 25 Aug 2019 13:06:19 +0430

خدا لحظه ای را با خدا تنها شدن دور گشتن ,گم شدن, پیدا شدن در حضور یار از دل دم زدن پرده بالا رفتن و رسوا شدن جاوید

شعرهای من(1)

jjm — Sat, 24 Aug 2019 12:20:16 +0430

زندگیزندگی مرغ غریبیست که از بهر ندا آشیان ساخت و انداخته بر شانه ماچند روزی بهر غفلت از عدم کرده روحم را اسیر اه و دموز برای خو گرفتن با بدن روح را هم کرده ایم در بند تنعاقبت نیز این پرنده میپرد میگذارد میرود دل میبردروح میماند بدون آشیان با همه وابستگی بر جسم و جانجاوید

حرف آخر

jjm — Tue, 20 Aug 2019 02:24:53 +0430

خداحافظتمام میکنم برای آنان که وقت خواندن ندارند,حوصله شنیدن ندارند و یا...وقتی کسی می خواهد از پیشمان برود سوالی که از او پرسیده می‎شود این است ( چرا میخواهی بروی؟)اما سوال بهتر اینگونه است (چرا نمی مانی؟)جواب دادن و جواب گرفتن از این سوال راحت تر است.رفتن دلیلی نمیخواهد,تنها لازم است دلیلی برای ماند نیابی.وقتی خبر فوت کسی را میشنویم که چند‎باری او را دیده ایم و یا دوستیه قدیمی بینمان بوده و اکنون نیست حال بدی به ما دست می‎دهد, اما چرا؟زنده نبودن او چه فرقی برای ما دارد.ما که در اندیشه خود دوباره دیدنی برای او تصور نمی کردیم و قرار نبوده او را دوباره ببینیم پس زنده بودن یا نبودن او چه فرقی برای ما دارد؟!شاید دلیل حال بدمان تنها یادآوری این نکته است که ما نیز خواهیم مرد,شاید حال بدمان هیچ ربطی به او نداشته باشد و تنها به مرگ مربوط باشد والبته با سرماخوردگی شاید یا دعوت یک دوست به مهمانی همه آن حال بد فراموش شود.چون مرگ فراموش میشود.اما برای آنان که جزوی از روزمرگی های ما بوده اند, روزانه ویا هر چند روز ملاقاتی بین ما بوده شاید این حال بد بیشتر به نظر بیاید,شاید واقعا برای او باشد,اما این گونه است؟!وقتی زمان همیشگی دیدار فرامی‎رسد با نبودن او یادش میوفتیم و حالمان بد می‎شود اما فکر می‎کنم این نیز به‎خاطر یادآوری مرگ برای خودمان است.یادآوری این نکته که شاید فردایی جای ما هم خالی شود.و این یادآوری دفعات بیشتری تفاق میوفتد.اما بعد از جایگزینی جای خالیش ,با فراموشی مرگ و اطمینان از خالی نشدن جایمان دیگر حال بدی اتفاق نمیوفتد,پس این حال بد نیز برای او نبوده است.حتی در زمان حضورش شاید به دلیل مشکلاتش و حال بدش او را سرزنش کرده باشیم و او را مغرور تصور کنیم.برای ما مهم نیست که او وضعیت خوبی برای ارتباط با ما ندارد و به جای درک او فقط ازش فاصله میگیریم.وقتی مرگ را ملاقات میکنم مطمئن خواهم بود گریه های در مزار,حال بد آشنایان و دوستان برای مرگ است نه برای من.آنها از نبود خود میترسند نه از نبودن من.من تنها هستم و برای رفتن نگران گریه کسی نمی‎شوم. کسی برای من نخواهد گریست.با فکر دوست داشتن بقیه از رفتن منصرف نمی‎شود و می روم...حال برگرد و از ابتدا بخوان