https://virgool.io/feed/@jilar fa 2026-06-17 06:39:59 https://files.virgool.io/upload/users/1342915/avatar/6UwmxI.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@jilar https://virgool.io/@jilar/%D9%84%D8%AD%D8%B8%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF-ovpm8qavfiby آنگاه که دست از این روزمرگی برداشته و لنز دوربین چشمانمان را از دکمه فکوس همیشگی بر " من" و " زندگی من" و "خوشبختی من"  و " آرامش من" بر می داریم شاید لحظاتی چند پیدا شود که بتوان نگاهی فراتر از دنیای منیت به جهان هستی و ما انداخت. روایتی از زندگی کودکان جنگ زدهآنجایی که کودکانی در میان آوارها و خرابه ها همراه با غم احتمالی از دست دادن خانواده و عزیزانشان در چشمانشان امید به زندگی برق می زند. هر چند با سختی ولی با شادی راه می روند، می دوند و با یکدیگر بازی می کنند. شاید آنها مفهوم حقیقی زندگی را درک کرده اند . شاید آنها فهمیده اند که لحظه لحظه زندگی را باید زیست و شاد زیست زیرا که دیگر باز نمی گردد. شاید آنها درک کرده اند که مفهوم شادی و خوشبختی در پوشیدن لباسهای مارک دار و رفتن به گرانترین مدرسه ها و استفاده از آخرین وسایل تکنولوژی روز دنیا نیست. شادی همیشه وجود دارد اگر آدمی بخواهد. شاید اتفاقات و لحظات را باید از لنز دوربین چشمان این کودکان معصوم نگریست تا فهمید مفهوم حقیقی شادی و خوشبختی چیست. شاید این دویدن، حرکت به سمت روشنی در پشت دیوار است و امید به فردایی بدون ترس، بدون دلهره، بدون ویرانی و بدون مرگ. در نگاه بعضی از آنها درخواست کمک موج می زند. درخواست کمک از منی که لحظه ای فرصت کرده ام تا فراتر از دنیای " من" به دنیای " ما" بیندیشم و شاید قدمی هر چند کوچک برای رفاه و آسایششان بردارم. شاید اکنون زمان خداحافظی با " من" است ژیلار ژیلار Tue, 04 Jan 2022 18:22:44 +0330