https://virgool.io/feed/@johare_wj رسانه اخلاق و فلسفه بسیج دانشجویی دانشگاه شاهد تهران مارو با همین آیدی میتونید در پلتفرم های دیگه پیدا کنید. https://zil.ink/johare_wj مشتاقیم به نظرتون 😃 fa 2026-06-17 02:23:24 https://files.virgool.io/upload/users/3746238/avatar/AZmvY2.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@johare_wj https://virgool.io/@johare_wj/%D8%B2%D8%AE%D9%85-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-svpefe9rvsrl امام در مورد جنگ احد می فرماید به اطراف خود نگریستم و رسول خدا را نیافتم با خود گفتم: سبحان الله، پیامبر کجاست؟ آیا فرار کرده؟ پیامبر که اهل فرار کردن نیست. آیا به آسمان عروج کرده؟ از او چنین انتظار نمی رود.آیا کشته شده؟ اینجا بود که اضطراب وجودم را گرفت و با تمام وجودم جنگیدم در پی لشکر #دشمن گشتم و آنان را که در جایی جمع شده بودنددیدم گفتم مرگ آنجاست زیرا او آرزوی مرگ کرده بود و به سویشان حمله ور شدم و آنان را مانند مور و ملخ پراکنده ساختم. ناگهان چشمم به رسول خدا افتاد که بیهوش بر زمین افتاده بود؛جنگ و جهاد علی این گونه بود.وقتی از جنگ احد ،برگشت بدن او ۳۶ زخم کاری برداشته بود به طوری که وقتی پارچه زخم بندی را در زخمی فرو میکردند، از زخم دیگری خارج می شد راوی میگوید به عیادت او و رسول خدا (ص) رفتیم دیدیم طوری روی قالی چرمین افتاده که گویا پاره ای گوشت تکه تکه شده است. نمی شد او را بلند کرد و روی بستر گذاشت. به ناچار او را روی همان قالی چرمین گذاشتند.سپس راوی ادامه میدهد: پیامبر (ص) از حال امام به گریه افتاد و به او گفت: ای ابا الحسن چیست پاداش کسی که مثل تو در راه خدا جهاد کند؟در همان مجلس پیامبر (ص) مسلمانان را برای جبران شکست در جنگ احد و به منظور نشان دادن آمادگی و روحیه بالای آنان و تضعیف روحیه کفار، دوباره به جهاد دعوت کرد. در این هنگام امیر مؤمنان (ع) گفت: ای رسول خدا، من نیز با شما می آیمپیامبر فرمود: با این وضعیت ای ابوالحسن؟ امام جواب داد:بله پدر و مادرم به فدایت حتی اگر مرا روی شانه ها حمل کنند هرگز شما را تنها نمیگذارم. این است جهاد و تلاش و فداکاری علی در راه دفاع از اسلام.📖 کید پنهان / علی صفایی حائری جوهـــره جوهـــره Fri, 24 Jan 2025 19:49:33 +0330 https://virgool.io/@johare_wj/%D8%AC%D9%88%D9%87%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-u2thwfadwjqs خداوند عشق و محبتی را که جوهری یگانه و ناب بود، تقسیم کرد و به هر یک از انسان‌ها به اندازه ظرفیتشان بخشی از آن را داد. هر کس به اندازه توانایی‌اش از این عشق بهره‌مند شد. سپس این عشق الهی را در وجود انسان پنهان کرد و آن را با لایه‌های جسم، طبیعت و ویژگی‌های انسانی پوشاند.اما این عشق، نیرویی دارد که به انسان کمک می‌کند تا آن بخش از وجودش را که به خدا متصل است، به سوی کمال بکشاند. در این مسیر، انسان کم‌کم به صفات الهی نزدیک می‌شود و این عشق او را چنان دگرگون می‌کند که خودش هم به محبوب خدا تبدیل می‌شود.به همین دلیل، تمام حرکات، رفتارها و حتی نگاه‌های انسان_عاشق، نشانه‌هایی از این عشق و یگانگی با خدا را در خود دارد. عارفان این وضعیت را «وحدت» یا یکی شدن با حقیقت می‌نامند. 📖 برگرفته از کتاب کشف المحجوب ، هُجویری غزنویز سایه‌ام منگر که نیست وجود به نور بنگر که اصل ماجراست جوهـــره جوهـــره Mon, 20 Jan 2025 15:58:56 +0330 https://virgool.io/@johare_wj/%D8%B4%D8%AC%D8%A7%D8%B9%D8%AA-%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A8-%D8%B3-uklp4yt1sc32 #شجاعت که آن را بسیار ستوده اند و از صفت های والای پیامبران است، به معنای قوت قلب بوده همان قوت است که از قلب به و امیرمؤمنان علی کرامت کرد؛ البته شجاعت رسول باقی اعضای بدن میرسد خداوند کاملترین شجاعت را به پیامبر حق به نوه گرامی اش حسین(ع) و شجاعت امام علی(ع) به دختر بزرگش زینب کبری(س) رسید. همین بود که آن بانو در دشواری های فراوانی که به ایشان رسید، با شجاعت و نیروی قلب ایستادگی کرد و بحق چند جا شجاعت او آشکار گشت:۱.#عصر_عاشورا وقتى لشكر كوفیان برای غارت حرم محترم حسین بن علی(ع) به طرف خیمه ها هجوم بردند خواستند حضرت سجاد را که در تب می سوخت شهید کنند ولی بانو با چنان شجاعتی مانع ایشان شد که دهانها از شگفتی بازماند و زین العابدين(ع) از مرگ نجات یافت.۲.در مجلس ابن زیاد، پس از سخنان امام سجاد(ع) آن ملعون دستور شهادت حضرت را صادر کرد، ولی زینب(س) دست در گردن برادرزاده اش انداخت و فرمود:«تا من زنده ام، نخواهم گذاشت او را بکشید.»در هنگامه شام هم فرمان قتل حضرت زین العابدین(ع) صادر شد، باز زینب کبری شجاعانه ایشان را نجات داد.اشاره این شجاعت‌های زینب(س) چقدر شبیه شجاعت ،مادرش زهرای مرضیه(س) است آن هنگام که به خانه علی(ع) حمله کردند و خواستند حضرت را با سرِ بی عمامه و دوش بی‌ردا برای بیعت با خود ببرند. در این حال بود که زهرا (س) کمربند علی (ع) را گرفت و فرمود: «نمی گذارم پسر عمویم را با این حال ببرید. هر قدر خواستند آن ها را از هم جدا کنند نتوانستند؛ تا اینکه به ضرب تازیانه و غلاف شمشیر آن بانوی مظلوم را جدا کردند. البته باید توجه کرد که امیر مؤمنان بیمار نبود و غل و زنجیر بر گردن نداشت و مهاجمان هم اراده قتل دختر پیامبر را نداشتند، ولی پلیدی کوفیان به حدی بود که حتی خیال قتل #زینب (س) را به ذهن آوردند. خداوند همه ستمگران را به لعنت خود دچار سازد.📖 و اینگونه است زینب(س) / محمود سوریدرست مثل علی در نبردها غوغاست شجاعتش بخدا چون شجاعت زهراست جوهـــره جوهـــره Thu, 16 Jan 2025 01:59:37 +0330 https://virgool.io/@johare_wj/%D8%B9%D9%85%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-l2ivvqkam2pq آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جااز جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جاآهِ افسوس و سرشکِ گرم و داغِ حسرت استآنچه از عمرِ سبک‌رفتار می‌ماند به جانیست غیر از رشتهٔ طول اَمَل چون #عنکبوتآنچه از ما بر در و دیوار می‌ماند به جاکامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلیدر کف گل‌چین ز گلشن خار می‌ماند به جارنگ و بوی عاریت پا در رکاب رحلت استخار خاری در دل از گلزار می‌ماند به جاجسم خاکی مانع عمر سبک‌رفتار نیستپیش این سیلاب کِی دیوار می‌ماند به جا؟غافل است آن‌ کز حیات رفته می‌جوید اثرنقش پا کِی زان سبک‌رفتار می‌ماند به جا؟هیچ کار از سعی ما چون کوهکن صورت نبستوقت آن کس خوش، کز او آثار می‌ماند به جازنگِ افسوسی به دستِ خواجه هنگام رحیلاز شمار درهم و دینار می‌ماند به جانیست از کردارِ ما بی‌حاصلان را بهره‌ایچون قلم از ما همین گفتار می‌ماند به جاظالمان را مهلت از #مظلوم، چرخ افزون دهدبیشتر از مور اینجا مار می‌ماند به جاسینهٔ ناصاف در میخانه نتوان یافتننیست هر جا صیقلی، زنگار می‌ماند به جامی‌کِشد حرف از لبِ ساغر میِ پُر زور عشقدر دل عاشق کجا اسرار می‌ماند به جا؟عیشِ شیرین را بوَد در چاشنی صد چشمِ شوربرگ، صائب! بیشتر از بار می‌ماند به جا✒️ #صائب_تبریزیتصویر بازسازی شده از #صائب تبریزی ، با #هوش_مصنوعی جوهـــره جوهـــره Sun, 05 Jan 2025 20:05:50 +0330 https://virgool.io/@johare_wj/jw4-cynevyaeqbox شماره چهارم ره‌توشه جوهره این بار عمر می پردازد. گرانبها ترین سرمایه انسان که می گذرد ، می رود و بدون خداحافظی مارا با اعمالمان تنها می گذارد. اما چرا و چطور؟1.کم شدن ایمان محسوس نیست!بیانات در دیدار رئیس جمهور و اعضای هیأت دولت - 20 / 08 /1380شما به اتفاقی که در جنگ احد افتاد، توجه کنید. آن پنجاه نفری که دچار نفرین و شکوه ی همه ی مسلمانها در طول این چهارده قرن شدند، مسلمان بودند؛ اصحاب پیغمبر بودند؛ خیلی از آنها در جنگ بدر شرکت کرده بودند؛ مردمان بدی نبودند؛ اما همین ها دچار آن آفت شدند؛ یعنی به خاطر جمع آوری غنیمت، گردنه را رها کردند؛ میدان را به دشمن دادند و موجب شدند که مقدار زیادی از خونهای پاک بر زمین ریخته شود؛ خونی مثل خون حمزه ی سیدالشهداء بر زمین ریخته شد؛ پیغمبر زخم خورد و حکومت اسلام و نظام نوپای اسلامی دچار تزلزل شد؛ به خاطر کوتاهی این پنجاه نفر. قرآن درباره ی این پنجاه نفر می فرماید: «انّّ الّّذین تولّّوا منکم یوم التقی الجمعان انّّما استزلّّهم الشّّیطان ببعض ما کسبوا»یعنی کاری که اینها کردند، نتیجه ی اشتباهات و لغزشهایی بود که قبل از این کرده بودند. هر لغزشی به نوبه ی خود لغزشهای دیگری را بر انسان تحمیل می کند؛ یعنی پایه ی ایمان را سست م یکند، و سستی ایمان، تأثیر سوء خودش را در عمل بعدی ما می گذارد. وقتی ما لغزش پیدا می کنیم، این لغزش روی ایمان ما - ولو نامحسوس - تأثیر می‌گذارد.«انّّما استزلّّهم الشّّیطان ببعض ما کسبوا»کار خطایی را قبلاًً یک نفر انجام می دهد، بعد این خطا در ایمان او تأثیر منفی می گذارد، بدون این که خود انسان هم متوجه شود؛ مثل خیلی از وقتها که انسان از حالی به حالی می رود، لیکن تغییر حال خود را متوجه نمی شود. خدا رحمت کند مرحوم آقای خاتمی )رضوان ال �لَه علیه(؛ پدر بزرگوار رئیس جمهور محترممان را. سال ۵۷ وقتی از تبعید برمی گشتم، اردکان خدمت ایشان رسیدم. آن موقع حدود هفتاد سالشان بود. می گفتند من خودم را احساس نمی کنم. به زبان می گویم پیرم، اما اصلاًً احساس نمی کنم پیرم؛ خودم را مثل تصویر سی سالگی، سی وپنج سالگی می بینم. من سالها بعد از ایشان پرسیدم شما یک وقت چنین چیزی به من گفتید؛ آیا الان هم همان طور است؟ گفتند بله، همان طور است. حالا خود ما هم همین طوریم. تصویری که از ما ریش سفیدها و پیرمردها در ذهنمان هست، تصویر سی سال پیش خودمان است. ما گذران عمر و تحول عجیبی که پیدا شده، با همه ی آثار محسوس جسمانی که دارد، درک نمی کنیم. تحول ایمان هم همین طور است؛ یعنی کم شدن ایمان را هم انسان حس نمی کند؛ چون ح ی تّی آثار محسوس جسمانی هم ندارد که انسان بفهمد و درک کند. پس آن لغزش و اشتباه، در ایمان اثر گذاشت. کم بودن ایمان، در عمل بعدی ما اثر می گذارد.2.اقسام روز هاکشکول شیخ بهائی- ترجمه مهدی سازندگیروزها پنج قسم است: روز گمشده «مفقود » روز کنونی مشهود روز آینده «مورود »، روز وعده «موعود » و روز پایدار «ممدود ». اما روز گمشده دیروز تو بود که با زیاده روی خود آن را از دست داده ای.روز اکنون آن است که در آنی پس از طاعات خویش توشه ای برای آخرت بساز! و روز آینده فردای توست و نمیدانی که از روزهای عمر تو هست یا نه؟و روز وعده واپسین روزهای زندگی توست همواره آن را پیش چشم دارا و روز پایدار آخرت توست و آن روزی است که از تو نمیگذرد. درباره آن کوشش خویش را به کار ببر که آن یا برایت نعمت جاوید است و یا عذاب پایدار!3.حکمت پایاندنیای دیدنی (دنیا را از نگاه امام صادق «ع» ببین) - رضا مصطفویبعضی ها گمان می‌کنند اگر مردم همیشه در این دنیا بودند و نمی مردند بهتر بود. اگر دقت کنی میبینی که این حرف هم اشتباه است؛ چون اگر هرکسی که به این دنیا آمده و خواهد شد در همین دنیا بماند و نمیرد زمین بر اکنانش تنگ میشود و دیگر جا و خوراکی برای زندگی نمی ماند. حالا که مرگ هم هست و سراغ انسان میآید انسانها برای خانه و زمین همیشه با هم درگیرند و گاهی خون همدیگر را هم میریزند اگر انسان به این دنیا میآمد و هیچ وقت نمیمرد اوضاع خیلی خرابتر بود. شر و طمع و سنگ دلی بر انسان چیره می شد. اگر انسان از مرگ نم یترسید و امید زندگی جاویدان داشت به هیچ چیز در دنیا قانع نمیشد و به کسی چیزی نمی داد هرگز بدیها و ناگواری ها را فراموش نمی کرد و آرامش نم یگرفت اما حالا با یاد مرگ، مصیبت ها برایش گوارا می شود علاوه براین کسانی که عمرشان خیلی طولانی می شود از زندگی خسته می‌شوند و حتی آرزوی مرگ میکنند تا از سختی های دنیا راحت شوند. شاید کسی بگوید اگر مرگ و میر نباشد و کسی دیگر متولد نشود زمین هم برای ساکنانش تنگ نخواهد شد. در این صورت هم خیلی از آفریده های خدا از نعمت زندگی و بهره مند شدن از نعمتهای دنیوی و اخروی خدا محروم می‌شدند و همه این نعمتها فقط به گروه کمی می رسید که همان اول آفرینش انسان به دنیا آمده بودند. در حالی که خدای بخشنده باید نعمت زندگی کردن را بی منت به همه بدهد و هر کسی به اندازه قابلیت خود از آن استفاده کند. اگر قرار بود انسانهای دیگری جز همان اولیها به دنیا نیایند انسانها از لذت تربيت فرزند بی بهره م یماندند روابط پدر و مادری و خویشاوندی و رفاقت دیگر به وجود نمی آمد پس هر احتمالی جز همین چیزی که خدا آفریده اگر در ذهنها میگذرد همه از نادانی و اشتباه است. خدای حکیم دنیا و همه آفریده هایش را به بهترین شکل و روش آفریده است.4.مردموجود - فاضل نظری یک دم ز بی وفایی عالم غمت مبادیک عمر عاشقی کن و یک دم غمت مبادمردم به هر که آینه شد سنگ میزننداز طعنه های عالم و آدم غمت مبادگفت: اولین نشانه عاشق شدن غم است؟بوسیدمش به گریه و گفتم: غمت مبادروزی اگر قرار شد از هم جدا شویممن می روم زیاد تو کم کم غمت مباددلشوره وصال و پریشانی فراقاز این غمت نبود، از آن هم غمت مباد5. هان ! ای مسلمانان!ای مردم، آفریدگار تعالی دنیا را آفرید تا خانه فنا و زوال باشد و دم به دم بر اهلش دیگرگون شود. این چنین مغرور و فریفته است آن که بدان غره شود و شقی است آن که مفتون آن گردد. زنهار! نفریبد شما را، که می برد رشته امید آن را که به او تکیه کرده است و دست طمع آن را که در او طمع ورزیده و اکنون شما بر کاری گرد آمده اید که خشم خدا را بر شما برانگیخته و چهره گرمش را از شما بازگردانده و شما را سزاوار انتقامش ساخته است. چه خوب ربی است آفریدگار ما و چه بد بندگانی هستید شما که اقرار به طاعت کرده اید و ایمان به رسالت محمدآورده اید اما اینک همان شما به سوی اهل بیت و عترتاو خزیده اید تا آنان را به قتل برسانید. این شیطان استکه بر شما سیطره یافته است و ذکر خداوند عظیم را ازخاطرتان برده پس ننگ بر شما و بر آنچه اراده کرده اید!«إِِنََّا لِِلََّهِِ وََ إِِنََّا إِِلََيْْهِِ رََاجِِعونََ، هُُؤُُلاءِِ قََوْْمٌٌ كََفََرُُوا بََعْْدََ إِِیمانِهِِمْْ فََبُُعْْداًً لِِلْْقََوْْمِِ الظََّالِمِينََ »های مردم، نخست مرا بشناسید که کیستم آنگاه به خود آیید و خویشتن را ملامت کنید و بیندیشید که آیا بر شمارواست قتل من و هتک حرمت من؟ آیا من فرزند دخترپیامبر شما نیستم؟ آیا من فرزند وصی و پسر عم او نیستمکه پیش از همه به خدا ایمان آورد و پیش از همه رسولشرا در آنچه از جانب آفریدگار آمد تصدیق کرد؟ آیا حمزهسیدالشهدا عموی پدر من نیست؟ آیا جعفر طیار عم مننیست؟ آیا این گفته رسول خدا درباره من و برادرم به شمانرسیده است که این دو سرور جوانان بهشتی اند؟ اگر هست بدانید من در آنچه می گویم بر حقم و به خدا سوگنددروغ نگفته ام از آن روز که دانسته ام خشم خداوند اهل دروغ را می گیرد و آنان را به تازیانه همان دروغ میزند و اگر مراتکذیب می کنید، هستند هنوز کسانی که می توانند شما را از آنچه گفتم خبر دهند از جابر بن عبدالله انصاری بپرسیداز ابا سعید الخدری از سهل بن سعد الساعدی از زید بنارقم و انس بن مالک بپرسید تا با شما باز گویند که این حدیث را درباره من و برادرم از رسول خدا شنیده اند. آن گاه،در این گفته حاجزی است که شما را از قتل من باز می دارد.شمر بن ذی الجوشن که امیر لشکر چپ بود، فریاد زد:«خداوند را با شک پرستیده است آن که بداند تو چه می گویی!حبیب بن مظاهر پاسخ گفت: «تو خداوند را بر هفتاد جانب شک و شبهه پرستیده ای و من گواهم که تو در آنچه گفتی صادقی و هیچ از سخنان او در نمی یابی چرا که خداوند بر قلب تو مهر زده است. امام حسین ع ادامه داد : «و اگر در آن گفته تردید دارید، آیا در این که من فرزند رسول الله هستم نیز شکی هست؟ که به خدا در فاصله میان مشرق و مغرب عالم، جز من نه درمیان شما و نه در میان غیر شما کسی نیست که فرزند دختر پیامبر باشد. وای بر شما! آیا مرا به طلب قتلی که از شما کرده ام گرفته اید؟ و یا به تلافی مالی که از شما هدر داده ام؟ و یا به قصاص جراحتی که بر شما وارد کرده ام؟ کدام یک؟ » امام لحظه ای سکوت کرد و آنگاه ادامه داد: «ای شبث بن ربعی ای حجار بن أبجر ای قیس بن اشعث ای یزید بن حارث آیا این شما نبودید که برای من نوشتید بیا که هنگام درو رسیده است میوه ها سرخ شده است و باغ ها سبز و کیل ها لبریز و تو بر لشکریانی وارد خواهی شد که برای تو تجهیز شده اند؟ » آنها پاسخی نداشتند جز آن که به دروغ انکار کنند. و قیس بن اشعث برای آن که رسوایی خویش را در برابر عمر سعد بپوشاند فریاد کرد: «چرا به حکم پسر عمت یزید گردن نمی نهی که از آنان به تو جز آنچه دل خواه توست نخواهد رسید… » و امام او را پاسخ گفت تو برادر همان کسی هستی که مسلم را به دارالاماره عبیدالله بن زیاد کشاند. آیا از بنی هاشم خون مسلم بن عقیل تو را پس نیست که بیش تر از آن می خواهی؟ لا والله من نه آنم که دست ذلت در دست بیعت آنان بگذارد و نه آن که چون بردگان از مصاف آنان بگریزد. لا والله و اين لا والله منشور آزادگی حزب اللّه است. آنگاه امام همان آیه مبارکه ای را تلاوت فرمود که موسی در برابر فرعونیان:«و انی عُُذْْتُُ بِِرََبِِّي وََ رََبِِّكُُمْْ أََنْْ تََرْْجُُونِِ : عُُذْْتُُ بِِرََبِِّي وََ رََبِِّكُُمْْ مِِنْْ كُُلِِّ مُُتََكََبِّرٍ لََا يُُؤْْمِِنُُ بِِيََوْْمِِ الْْحِِسََابِِ … »راوی: اکنون امام در برابر تاریخ ایستاده است و به صفوف لشکریان دشمن که همچون سیل مواج شب تا افق گسترده است، می نگرد. به عمر سعد در حلقه صنادید کوفه چه باید گفت؟ وا اسفا که کلام را از حقیقت جز نصیبی اندک نیست و از آن بدتر، سیمرغ بلند پرواز دل را بگو که اسیر این قفس تنگ و بالهای شکسته است.چه روزگار شگفتی! مردی با بار عظیم مظهریت حق اما... با چهره ای انسانی چون چهره دیگران و جثه ای که از دیگران بزرگتر نیست. عجبا این یوسف زمانه چه زیباست اما این زیبایی را چه سود آنگاه که جهلا او را آیینه خویش می‌بینند و در او نیز آن گونه نظر می‌کنند که در خویش…. وا اسفا! یعنی هیچ راهی وجود ندارد که آنان حقیقت وجود او را دریابند؟شمسی است که غروب خویش را در این سیل مواج شب می نگرد و انتظار م یکشد تا در شفق خون خویش غروب کند. اما کدام غروب وقتی که نور جهان هر چه هست از مصباح وجود او منشأ می گیرد؟عجبا! مردی که قلب خلقت است بر سیاره ای که قلب آسمان است ایستاده و همه عالم تکوین را با جذبه عشق خویش به سوی کمال می کشاند… اما با چهره ای چون چهره دیگران و جثه ای که بزرگ تر نیست.عجبا! ظاهر گواه صادق باطن است، اما ببین که در میانه این نسبت ها چگونه حقیقت گم می‌شود و در این گم گشتگی و حیرت زدگی نیز سری است که اهل سر می‌دانند و لاغیر.عجبا! شمس را ببین که در آیینه نظر کردهاست و این آیینه است که انا الشمس می‌کند./پایان شماره چهارم - خوشحال می شیم کامنت بزاری!برای دریافت نسخه pdf به رسانه جوهــره مراجعه نمایید جوهـــره جوهـــره Sat, 04 Jan 2025 19:21:29 +0330