https://virgool.io/feed/@just_a_girl یه دختر 25 ساله که دلش میخواد خودش و دنیای اطرافش رو بفهمه fa 2026-06-10 13:11:02 https://files.virgool.io/upload/users/54372/avatar/eXUnCD.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@just_a_girl https://virgool.io/@just_a_girl/%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D9%88-%D8%AF%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%88-%D9%85%D9%86-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%AF%D9%85-ywardpv16sw4 شده تو اوج تنهایی آرزو کنی یکی بود که حال‌ات رو می‌فهمید؟ که اون حس‌های لعنتی ای که تجربه کردی براش عجیب نبود؟ یاری که پیش‌اش حتی شده قد یه نخود، حس شنیده شدن پیدا می‌کردی؟ این چیزا قشنگه ولی از من بشنو، اون قدرها هم تسکین‌ات نمی‌ده.شاید بگی چرا؟ چون تنهایی یه درده ولی از دست دادن تنهایی هزار درد.اگه به قول اهنگ گوگوش "بذار قسمت کنیم تنهایی امون رو"، تنهایی ات رو با تنهایی یکی دیگه بذاری توی یه سفره، اولش خیلی قشنگه. یهو حس می‌کنی وارد یه جزیره خوش رنگ و لعاب شدی. همه چیز نسبت به قبل، زنده‌تر و واقعی‌تر شده. به جای اینکه با خودت حرف بزنی با یه آدم دیگه داری حرفای عمیق توی ذهن‌ات رو میگی. اون مثل خودت به حرفات جواب نمی‌ده، گاهی تو رو به چالش می‌کشونه، گاهی تو رو می‌خندونه. گاهی میگه ولش کن این حرفا رو، بریم خیابون ولیعصر رو بگردیم؟اگر علایق مشترک زیادی هم داشته باشین که میشه نور علی نور، چه تفریحات و لذت‌هایی که می‌تونی باهاش قسمت کنی.اما این رابطه هر چی عمیق‌تر شه، این وسط یه چیزایی تغییر می‌‌کنه. اول از همه احتمالا تنهایی‌ات رو از دست می‌دی. انقدر به بودن‌اش عادت می‌کنی که دیگر نمی‌دونی قبلا تنهایی چطور می‌گذروندی، اون خود قبلی‌ات که تنها بود، برای همیشه از کالبد وجودت می‌ره. خود قبلی‌ات رو یادته که قبلنا با آرشیو فیلم‌های فاخری که عمرا کسی دیده باشه عشق می‌کرد و نقدشون رو یه گوشه‌ای‌ می‌نوشت؟ تمام این لذت‌های تک نفره تبدیل میشن به یه خاطره دور.حالا اگه یه روزی این یار تازه یافته رو از دست بدی میخوای چه کنی؟ حتی اگه بره سفر و ماهی یه بار ببینیش چی؟ اگه حتی یه روزی اون تو زندگیت باشه ولی اون آدم سابق نباشه چی؟ و هزاران اگر دیگه که هر روز داره واسه یکی از ما رخ می‌ده.این جاست که وابستگی خودشو نشون می‌ده، تسلیت می‌گم، تو معتاد شدی به یه آدم دیگه.اینجا جاییه که از تنهایی هم سخت تره. چون تنهایی و چگونه گذراندن اش همه اش دست خودت بود، اما این وضعیت به قول مهندسا، یه وضعیت پیچیده چند متغیره است.خلاصه که اگر یه وقت خواستی با یکی دیگه، تنهایی ات رو بسپاری به باد، حواست به ریسکی که می‌کنی، باشه.دوست داشته شدن قشنگه، بودن کنار کسی که پیش‌اش آروم باشی قشنگه، اما یادت باشه همیشه فضایی برای تنهایی خودت باقی بذاری.هیچوقت نذار این "مایی" که ساختین، "تو" رو با خودش ببلعه‌. چون ممکنه اون "ما"، یه روزی به هر دلیلی نباشه، اما برای ادامه راه، همیشه به "تو" نیازه.تنها کسی که همیشه باهاته، خودتی.پس چه تنهایی، چه با کسی در ارتباط هستی، با خود تنهات خوب باش و یاد بگیر که لذت ببری از کنار خودت بودن. در این صورت، اگر کسی هم اومد تو زندگیت، فقط کامل ترش می‌کنه. چون تو از قبل کامل بودی و خواهی موند.ممنون که وقت گذاشتی. اگه مثل من این حسا رو تجربه کردی، کامنت ها جای گفتن‌اشه. Just a Girl Just a Girl Thu, 06 Nov 2025 17:34:55 +0330 https://virgool.io/@just_a_girl/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%B1%D9%85-%D8%B1%D9%88-%D8%AC%D8%AF%DB%8C-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D8%AE%D9%87-dkui8vcrzqla انتقادپذیری؟ اگه آره خوش به حالتاین روزا به این فکر می‌کنم که چقدر همه ما بیشتر به هارداسکیل (مهارت های سخت مثل مهارت کار با یک نرم افزار) بها می‌دیم تا سافت اسکیل (مهارت های نرم و رفتاری) در حالی که مهارت های رفتاری خیلی خیلی به درد بخورترن.کافیه تا بخوای یه نرم افزار ساده مثل اکسل یاد بگیری در عرض یه دقیقه، پنجاه تا دوره و ویدئو آموزشی و کتاب براش پیدا می‌کنی. و تو هم تمام زورت رو می‌زنی تا خیلی خوب یادش بگیری تا تو کارت به دردت بخوره. اما مثلا اگر بخوای یه مهارت نرم یاد بگیری (مثلا انتقادپذیری). اول اینکه پیشفرض اکثر آدما اینه که اقا من همه این مهارتای نرم رو دارم. من انتقادپذیرم، من روابط عمومیم خوبه، من شنونده خوبی ام. اصن من آدم باحالیم، کی گفته نیستم. در حالی که تجربه شخصیم میگه که وقتی تو یه جلسه کاری از یه فیدبکی بدجوری ناراحت شدم و واکنش نشون دادم، بعدها فهمیدم ضعف من این بود که اصلا انتقادپذیر نبودم?حالا تازه اگه بفهمی و قبول کنی تو این مهارت نرم مشکل داری میخوای چیکار کنی؟ گاها ممکنه بگی من اینطوریم دیگه. اقا من انتقادپذیر نیستم از من انتقاد نکنید. تمام! ?حالا فرض بگیر بازم انقدر اوضاعت خوب بود که علاوه بر این که مشکلت در اون مهارت نرم رو فهمیدی، سعی بر اصلاح ‌اش هم داری، اون وقت چیکار میکنی؟ چند تا محتوا کاربردی، کارگاه عملی و… برای آموزش‌اش هست؟ شانس بیاری یه چیز خوب پیدا کنی ولی یادت باشه مهارت های نرم ریشه تو شخصیت ات دارن. باید تو همه ابعاد رفتاری ات که متاثر از اون مهارته، سعی کنی اصلاح کنی. خلاصه اینکه مهارت‌های نرم خیلی خیلی مهم‌ان. و تو همه ابعاد زندگی به دردت می‌خورن و تفاوت ایجاد می‌کنن. اگه تو مهارت‌های نرم خفن باشی می‌تونی هم تو شغلت و هم تو ارتباط با آدما موفق‌تر باشی. حالا ببین تو کدوم مهارتا ضعف داری؟ من خودم تو انتقادپذیری، کنترل هیجانات و یه چنتا چیز دیگه مشکل دارم. باور کن هیچکی نیست که تو همه مهارتا خوب باشه مهم اینه تو مسیر بهتر شدن باشی… Just a Girl Just a Girl Tue, 11 Jul 2023 17:18:23 +0330 https://virgool.io/@just_a_girl/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D8%AA%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D9%85%D8%A7%D9%84-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%AA-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-gpceje72h8hd خیلی وقتا آدمایی رو می‌بینم و می‌شنوم که از تنها بودن و پارتنر نداشتن می‌نالن. اینکه دلشون میخواد یه کسی باشه تو زندگیشون که دوستش داشته باشن و متقابلا دوست شون داشته باشه. اما بیشترشون فکر نمی‌کنن که تو رابطه بودن چقدر مراقبت و انرژی می‌خواد. وقتی تو رابطه ای دیگه فقط مال خودت نیستی. باید برای پارتنرت هم باشی. باید وقتایی که بهت نیاز داره کنارش باشی. تو سختیا، غم و شادیا. حتی اگر حال دل خودت خوب نیست باز هم باید از رابطه مراقبت کنی. کنار هم بودن فقط برای روزای خوشی نیست که همش رمانتیک و قشنگه. تو روزای درد و غمه که معلوم میشه کی واقعا کنارته و اونقدر انرژی میذاره که میتونی باهاش آروم شی و بهش تکیه کنی.مسلمه که اگه حال دلت خوب نیس، که اگه افسرده ای، که اگه احساس ناتوانی داری، بهتره نری تو رابطه. چون در این شرایط نمیتونی طرف مقابلت رو به اندازه کافی از نظر عاطفی حمایت کنی. یا وقتایی که نیاز داره آرومش کنی.پس این لطف رو به خودت و اون بکن. نذار در کنار تو حس بی پناهی و تنهایی کنه. Just a Girl Just a Girl Tue, 04 Jul 2023 15:07:35 +0330 https://virgool.io/@just_a_girl/%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%86-a7v9gbbk9mw9 - سلام خوبی؟- سلام ممنون.- ممنون يعنی چی؟ خوبی يا نه؟- ممنون يعنی از اينكه حالم رو پرسيدی ازت ممنونم.- خب باشه ولی نگفتی حالت چطوره.- مگه برای كسی مهمه حال من دقيقا چطوره؟ مردم معمولا ازت می پرسن «خوبی؟» تا بتونن بعدش كارشون رو بگن، احوال‌پرسی مثل پيش‌غذا شده. وگرنه كه برای كسی احوالات بقیه مهم نيس.- اشتباه ميكنی، حال تو برای خيليا مهمه؛ مثلا برای خانوادت.- شايد، ولی ترجيح ميدم بگم خوبم و خودم رو راحت كنم تا اينكه ساعت‌ها درباره اينكه چِمه بحث كنيم و برای هر چی صد تا راه‌حل و جمله‌های مثبت دل‌خوش‌كنک بشنوم.- ولی اونا خانواده‌ات هستن، دوستت دارن.- دوستم دارن ولی ..- ولی چی؟- ولی دركم نميكنن.- بالاخره که بايد از احساساتت با يكی حرف بزنی و بهش فرصت بدی تا درکت کنه یا اقلا سعی کنه درکت کنه. وگرنه روحت کم‌کم آزرده ميشه ها.- اما با کی؟ کی به احساسات من اهمیت میده؟- من اهمیت میدم.- اما تو كه خودِ منی.- اره، من خودِ توام و ميخوام بدونی خودت برای خودت مهمی.- میدونم. خودم این تنهايی تو در تو رو ساختم.- میدونم که بعد این همه سال با تنهايی‌ كنار اومدی و نميخوای با هر آدمی پرش كنی. اما گاهی دلت نميخواد دست از حرف زدن تو مغزت برداری و بتونی با آدما از چیزایی که برات مهمه حرف بزنی؟- ولش كن آدما رو. اونا فقط ميخوان از همدیگه استفاده كنن. مردم به علایق و احساسات واقعی خودشون اهميت نميدن؛ چه برسه به مال من.- پس به نظرت به چی اهميت ميدن؟- اكثرشون ميخوان چيزهای بيشتری بخرن و داشته‌هاشون رو زیاد کنن تا بتونن خود واقعی‌شون رو تحمل كنن. - میدونم که تو اینجوری نیستی. شايد كسايی باشن كه مثل تو باشن.- حتما هستن ولی اونا هم مثل من، تو لاک خودشونن.- بيا اين حرفا رو منتشر كنيم. شايد يكی که همين كشمكش‌ها رو با خودش داره، خوند.- باشه. یه تیری تو تاریکی می‌زنیم. كجا منتشر كنيم؟- مدرسان شريف؟ (:- جدی بگو دیگه.- بزارش پست اول ويرگول‌ات.- باشه ولی فكر نكنم كسی اهميت بده.- تو هم اهميت نده كه كسی اهميت ميده يا نه.- باشه.- آفرین دختر خوب.- میشه یه چی آخرش بهت بگم؟-راحت باش. آدم با خودش که تعارف نداره.- می‌خواستم بگم «مرسی که هستی.»پایان. Just a Girl Just a Girl Wed, 02 Feb 2022 22:53:42 +0330