<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های keshavarz.mitra1990</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@keshavarz.mitra1990</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-17 17:56:29</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>keshavarz.mitra1990</title>
            <link>https://virgool.io/@keshavarz.mitra1990</link>
        </image>

                    <item>
                <title>تک شاخ های نامرئی</title>
                <link>https://virgool.io/@keshavarz.mitra1990/%D8%AA%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%AE-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A6%DB%8C-vdswi0mgtt63</link>
                <description>حدود سه ماهی هست که توی شرکت توسعه کارآفرینی بهمن مشغول به کار شدم. جایی که جمعی از فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف با هدف سرمایه گذاری خطر پذیر روی کسب و کارهای نوپا تاسیس کردند و حالا به لطف پروسه فهمیم و چابک سرمایه گذاریش تیم های زیادی بهش اعتماد کردند و درخواست های به نسبت بالایی از طرف تیم ها براش ارسال میشه.اما یه سوالی که ذهن منو درگیر کرده بود اینه که ایا واقعا توی دنیا همه استارتاپ ها با سرمایه بالا شروع به کار کردند؟قول معروفی دهان به دهان میچرخه و اون اینه که یونیکرن ها (استارتاپ های با ارزش بیش از یک میلیارد دلار) اساسا بزرگ متولد شدند و بدون سرمایه گذار نمی شود خیلی بزرگ شد. این شد که تحقیقی کردم و حدود 50 یونیکرنی که الزاما خیلی هم به یونیکرن بودن مشهور نیستند(نامرئی اند) رو پیدا کردم.درس آموخته های جالبی از این استارتاپ ها وجود داره بنابراین قبل از به تقلا و تکاپو افتادن برای تنظیم جلسات با سرمایه‌گذاران، این داستان‌ها را بخوانید. </description>
                <category>keshavarz.mitra1990</category>
                <author>keshavarz.mitra1990</author>
                <pubDate>Wed, 13 Jun 2018 16:38:10 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>