https://virgool.io/feed/@koodake_zirak گروه کودک زیرک یک گروه روانشناسی جهت بالا بردن سطح فرهنگی اجتماعی جامعه در زمینه های مختص کودک و والدین است. تمام تلاش ما ساختن حال و آینده ای روشن برای تک تک افراد جامعه مخصوصا بچه هاست... fa 2026-06-10 13:10:38 https://files.virgool.io/upload/users/145738/avatar/bZyGrt.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@koodake_zirak https://virgool.io/@koodake_zirak/%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%AE%D8%B1%D8%A8-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D9%86-yksiclxissh4 همه‌ی ما انسان‌ها دوست داریم که در زندگیمان پیشرفت کنیم و درجات متفاوتی از کمال گرایی را تجربه می‌کنیم. کمال گرایی به دو شکل مثبت و منفی وجود دارد. در کمال گرایی مثبت فرد دوست دارد پیشرفت کند و از خودش انتظارات معقول دارد و از تلاش خودش لذت می‌برد. در کمال‌گرایی سالم فرد در انجام وظایفش می‌کوشد تا کارهای خود را به بهترین شیوه ممکن انجام بدهد. البته در کمال گرایی منفی شرایط فرق می‌کند. در این نوع کمال گرایی فرد برای خودش معیارهای غیر واقع‌بینانه و افراطی تعیین می‌کند و از شکست می‌ترسد و با کوچکترین اشتباه احساس نارضایتی می‌کند. والدین کمال گرا در شرایط سخت تری قرار دارند. آن ها هم برای خودشان و هم برای فرزندشان معیارهای سخت تعیین می‌کنند و مدام خودشان را به خاطر وضعیت خودشان و فرزندشان ارزیابی می‌کنند.در این مقاله با ویژگی والدین کمال گرا، تاثیرش بر زندگی فرزندان و راه‌های درمان آن آشنا می شوید.ویژگی والدین کمال گرا*والدینی که سخت گیری بیش از حد و انتظارات بالایی از خودشان و فرزندشان دارند.*والدینی که بیش از حد انتقاد می‌کنند و ایراد می‌گیرند.*والدینی که بیشتر به نتیجه توجه می‌کنند تا تلاش.*والدینی که احساس رضایت و ارزشمندی آن ها به عملکرد فرزندشان گره خورده است.*آن‌ها دوست دارند کامل باشند و در تربیت فرزندشان هیچ اشتباهی نکنند.*آن‌ها مدام خودشان را ارزیابی کنند و به فرزندشان فشار بیاورند.کمالگرایی والدین چه تاثیری بر زندگی فرزندانشان می‌گذارد؟1.اضطراب و نگرانی: افراد کمالگرا مدام دنبال موفقیت های بیشتر هستند و در نتیجه همیشه در حال ارزیابی شرایط خودشان هستند و نگرانند که به معیارهایشان نرسند.2.حس رضایت پایین: آن‌ها از شرایط خودشان راضی نیستند، چون یاد نگرفتند از مسیر زندگی لذت ببرند و مدام به نتیجه توجه می‌کنند.3.در روابط صمیمی خود دچار مشکل می‌شوند. چون مدام در حال کنترل طرف مقابل هستند و نمی‌توانند عیب‌های دیگران را بپذیرند. در عین حال می‌ترسند دیگران به آن ها نزدیک شوند، چون از عیب و نقصشان آگاه می‌شوند.4.اشتباه کردن به شدت آن ها را ناراحت می‌کند. چون دوست دارند همیشه شرایط در بهترین حالت خود باشد. گاهی ترس از اشتباه باعث می‌شود آن ها از تجربه کردن فراری باشند.5.خودشان را بدون قید و شرط دوست ندارند.6.به انتقادات دیگران به شدت واکنش نشان می‌دهند چون خودشان مدام در حال سرزنش خود هستند.کمالگرایی همیشه برای کمالگرایان تاثیر منفی ندارد. این ویژگی برای آن‌ها فایده‌هایی هم دارد.-افراد کمالگرا سعی می‌کنند در کارهای خود بدون نقص عمل کنند.-آن ها چون روی دستاورد تاکید زیادی دارند، احتمال زیادی به فعالیت هایی مشغول می‌شوند که در آن موفقخواهند شد.-به خاطر انتظارات بالا از خودشان، برای هدفشان تلاش زیادی هم می‌کنند، در نتیجه از لحاظ مالی هم به خاطر تلاش بیشترشان وضعیت بهتری خواهند داشت.درمان کمالگراییوالدین کمالگرا باید تلاش کنند کمالگرایی خودشان را تعدیل کنند تا اول به خودشان و بعد به فرزندشان آسیب نزنند.1.انتظارات معقول داشته باشید: دقیقا مشخص کنید چه انتظاری از فرزند خود دارید. بعد از خودتان بپرسید که چه قدر این انتظار در حد توان فرزندتان است؟ اگر فرزندتان این انتظار را برآورده نکند چه لطمه ای می‌بیند؟ اگر انتظاراتتان منطقی نبود، از دوباره آن ها را بنویسید. این بار سعی کنید توانایی و شرایط خود و فرزندتان را هم در نظر بگیرید.2.بیش از حد نگران آینده نباشید. برای بهتر شدن آینده فرزندتان تلاش کنید ولی لحظات تکرار نشدنی کودکیرا فدای آینده نکنید.3. به خودتان و فرزندتان فرصت تجربه و اشتباه را بدهید. هر آدمی حق اشتباه کردن دارد. اشتباهات را فرصتی برای یادگیری بدانید.4.خودتان را بی قید و شرط دوست داشته باشید: همین که هستید و نفس می کشید ارزشمند هستید. برایوجود خود و فرزندتان ارزش قائل شوید. برای مراقبت از خودتان وقت بگذارید.5.بخندید: خندیدن به شما کمک می کند بیش از حد همه چیز را جدی نگیرید و انعطاف پذیر باشید.6.تلاش های کوچک فرزندتان را تشویق کنید. به جای تمرکز بر دستاورد و مقصد به مسیر توجه کنید و از آن لذت ببرید.7.خودتان را با دیگران مقایسه نکنید. خودتان را با شرایط قبلی خودتان مقایسه کنید و سعی کنید شرایط خود را بهتر از قبل کنید.8.صبور باشید. شما مدت هاست که زندگی را برای خودتان و فرزندتان سخت گرفتید. به خودتان فرصت بدهید تا یاد بگیرید همیشه نمی توان کامل بود ولی می توان برای وضعیت خوب تلاش کرد.نویسنده: سمیه سام خانیان روانشناس گروه کودک زیرک کودک زیرک کودک زیرک Sat, 07 Aug 2021 15:15:23 +0430 https://virgool.io/@koodake_zirak/%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%A8%DA%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%D8%AA%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B3%D9%88%D8%A7%DA%A9-%D9%85%DB%8C%D8%B2%D9%86%D9%86-%DA%86%D8%B7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D8%AE%D9%87-qdlxt8pciqwr بدون جنگ بچه هاتون مسواک میزنن!چطوری؟؟با روش زیر?سلام امروز میخوایم خودمونو بزاریم جای یکی از مادرها و پدرها به عنوان والدین به یه سری مسائل آموزشی و تربیتی نگاه کنیم.فرض کنید مادر یه بچه چهار ساله هستید و قراره مفهوم مسواک زدن و متعهد شدن به انجام یک کار روزانه رو به فرزندتون یاد بدید. به نظرتون کار کار ساده ایه!به عنوان مادر یا پدر از چه شیوه ای استفاده می کنید؟ یه چند دقیقه راجع بهش فکر کنید و بعد ادامه مطلب رو بخونید.من به عنوان یکی از والدین یکی از راه هایی که میتونم فرزندمو به مسواک زدن تشویق کنم اینه که باهاش وارد بازی بشم مثلا بگم مسواک یه ماشین زرده که قراره بره تو دهنت و یه سری مواد غذایی که به دندونت چسبیده رو جمع کنه و دندوناتو تمیز و قشنگ بکنه .به نظر خودم این روش خیلی روش جالبیه و بچم خیلی باهاش میتونه کیف کنه و مسواکشم بزنه .به نظرتون این روش همیشه جواب میده؟؟ یه روز، دو روز، یه هفته ، ۱۰ روز ماشین زرد بره توی دهن و تمام آشغالا رو جمع کنه ولی شاید برای ۱۰ ۱۵ روز جواب نده?خیلی وقتا بچه ها برای انجام کارها وقتی وارد بازی بشن هیجان زده می شوند و این کار را انجام می دهند ولی به مرور زمان بازی براشون تکراری میشه و دنبال یه بازی جدید هستن و این میتونه مشکل ایجاد بکنه چون شما باید هر دفعه دنبال یه بازی جدید برای مسواک زدن باشید و این هم شما را خسته میکنه و هم اینکه بدون بازی کودکتون مسواک نمیزنهاین نکته نکته خیلی مهمیه اینکه وارد بازی با بچه ها نشیم(در موارد انجام کارهای روزانه) یعنی مسواک زدن رو به بازی تبدیل نکنیم چون ممکنه بچه ها با بازی راضی به انجام کاری بشن ولی بعدش دنبال بازی جدید و هیجان جدیدن .حالا بریم سراغ این که چه روشی بهتره برای اینکه بچه ها رو ترغیب کنیم و عادت بدیم که کارهای روزانه اشون رو مثل مسواک زدن و لباس عوض کردن و وسیله بازی جمع کردن رو خودشون به مرور زمان انجام بدن.برای شروع این مسئله اولین راه اینه که بچه ها ما را تماشا بکنن حتی مستقیم ازشون نخواهیم که ما را همراهی بکنند و فقط ما را ببینند و ببینند و ببینند و اینو بدونید که بچه ها آینه رفتار ما هستندوقتی بچه ها به درجه ای از پذیرش رسیدن خودشون میخوان که دندوناشونو مسواک بکنندو بهتره که ما به عنوان والدین از صفر تا صد ماجرا را به خودشون بسپاریم و بهشون مستقیم نگیم که چیکار کنن. سعی کنیم این کار را دائم تکرار بکنیم و در کنار هم مسواک بزنیم و بدونیم بچه ها دارند ضبط می کنند.موقع مشاهده باید با صدای بلند مراحل مسواک زدن رو با خودمون بگیم که "من دارم یه نخود خمیردندان بر می دارم میزارم روی مسواکم وهمینقدر خوبه اگه بیشتر بشه به دندون هام آسیب میرسه و بعد آبکشی می کنم و مسواک رو سر جاش میزارم".تمام این مراحل بدون فوکوس کردن روی بچه ها باید انجام بشه.بعد کم کم خودمونو کنار میکشیم و این مسئولیت رو میسپارم به خودشون.بهشون نمیگیم که مسواک میزنی یا نه؟ چون مطمئناً جوابشون "نه" هست. بهتره به بچه ها اطلاع بدیم و بگیم وقت مسواک زدنه!!! اینجوری همکاریشون بیشتر میشه ،اگر هم بگن نه هیچ اجباری در کار نیست، چون اگه بخوایم مسالمت آمیز ترین روش هم قانعشون کنیم بازم در نهایت باهاشون وارد جنگ قدرت میشیم. در این جنگ قدرت هر اتفاقی بیوفته بازم این والدین هستن که بازنده هستن و این جوری ممکنه یه شب مسواک نکنه ولی برای وقتایی دیگه مقاومت درون کودک شکل نمیگیره و همراهیش سرجاشه.در آخر اینکه اصلا به کودک نمیگیم مرسی که مسواک زدی! چون در نهایت نظافت دندان برای سلامتی ما مهمه اما وقتی از دندونامون نگهداری می‌کنیم و مسواک میزنیم برای خودمونه نه تایید و تشکر دیگران .سعی کنید به بچه ها نتیجه کارشان را یادآوری کنیم( تمیز و درخشان شدن دندان) اینطوری نه برای تشکر والدین بلکه برای خودشون این کار را انجام می‌دهند.و اما نکته ی آخر:به تعداد بچه های روی زمین راه وجود داره برای آموزش و یادگیری و سعی کنید اگر راهی جواب نداد یه راه جدید و مسالمت آمیز رو امتحان کنیم.?مقاله: مطهره عباسقلی نژادگروه روانشناسی کودک زیرکپیج اینستاگرام ما:@koodake_zirak کودک زیرک کودک زیرک Fri, 04 Dec 2020 11:07:28 +0330 https://virgool.io/@koodake_zirak/%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%DA%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%D8%AA%D9%88%D9%86-%DA%86%DB%8C-%DB%8C%D8%A7%D8%AF-%D9%85%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D8%AF-ygzdqkxkn1cm تغییرات روی جلد کتاب درسی!!!تب و تاب این عکس مثه خیلی اتفاقای دیگه ی جامعمون خوابید...اما عکس روی جلد این کتاب دلیلی شد تا حرفایی که همیشه توی دلمون بوده رو اینجا بزنیم...یاد تمام روزها و اتفاقاتی افتادیم که می تونست باعث شه تجربه های خوبی کسب کنیم ولی برخی تفکرات، مانعش شد...یاد روزای دانشجویی افتادیم.روزایی که قرار بود به عنوان روانشناس "انسان" ها رو بشناسیم، از طرز تفکراتشون، از نگاهشون، اعتقاداتشون، دنیاشون سردربیاریم اما #تفکیک_جنسیتی شدیم...ما رشته ای رو می خوندیم که قرار بود به آدما مهارت ارتباط برقرار کردن و شناخت دیگران رو یاد بده. حالا نه تنها این رو یاد نمی داد بلکه داشت به ما میگفت شما هیچ‌وقت نمی تونید عاقلانه با جنس مقابلتون رفتار کنید!!!کلاس ها جدا شد و ما دیگه نفهمیدیم تو سر آدمای دیگه چی میگذره...ما دیگه نتونستیم بحثای مفصل علمی و پرورشی با همدیگه داشته باشیمیادمونه بهمون میگفتن شما نمی تونید فلان واحد رو بردارید چون پسرونست...و به جای اینکه دغدغه ی ما شناخت "انسان" و دنیاش باشه، تموم دغدغه مون شده بود تفکیک جنسیتی...خط و مرز...بچه ها رو از دوران دبستان از هم جدا می کنن، براشون خط و مرز میذارن بدون اینکه مهارت های مورد نیاز رو بهشون آموزش بدن و بعد همین بچه ها وارد دانشگاه میشن و هیچ مهارت ارتباطی رو بلد نیستن. مهارت حرف زدن، مکالمه ی سالم داشتن، نظر دادن و...و ما جزو همین بچه ها بودیمو حالا این قصه فراتر هم رفته و وارد جلد کتاب های درسی شده...این خط و مرز، این تفکیک کردن، همون آموزه های فرهنگی ماست که همینقدر ساده و همینقدر نرم نرمک روی ضمیر ناخوداگاه ما تاثیر منفی میذاره و به همین راحتی ضربه ی مهلکی رو به کل جامعه میزنه...همین تفکرات باعث شدن خیلیامون فکر کنیم پسرا موجودات ترسناکین و دخترا کم ارزش ترن.همین تفکرات باعث شد خیلیا بدون شناخت درست از طرف مقابلشون و صرفاً از روی غریزه ازدواج کنن و جامعه پر شه از خبرهای طلاق...عکس روی جلد این کتاب بهانه ای شد تا بگیم ای کاش ای کاش به دخترها و پسرها، به زنان و مردان فارغ از جنسیت، نگاه کنیم.ای کاش خودمونو از قید این دسته بندی های دست و پاگیر خلاص کنیم.انسانیت رو جایگزین جنسیت کنیم...همه ی ما قبل از دختر یا پسر بودن، یک "انسانیم".ما منکر تفاوت جسمی و فکری زن و مرد نیستیم ولی چقدر قشنگ تر میشه اگه فکر کنیم انسان ها می تونن کنار هم حرف بزنن، فکر کنن، تصمیم بگیرن، کار کنن، بخندن، گریه کنن و مهم تر از همه تجربه کنن و از هم یاد بگیرن و در کنار هم رشد کنن...ای کاش بدونیم ما "انسان" ها، با بودن کنار هم همدیگرو بهتر میشناسیم و درواقع جهان هستی رو بهتر درک می کنیم...از همین الان به عنوان والدین، معلم، خواهر و برادر و... مراقب کلاممون باشیم! این فرهنگ رو جا بندازیم که «انسان ها» کنار هم قشنگن، می تونن کنار هم بازی کنن، درس بخونن، می تونن کنار هم روی جلد کتابا باشن...بذاریم بچه هامون طرز تفکر و طرز برخورد متفاوت از خودشون رو هم ببینن و بشناسن...بذاریم بچه هامون یاد بگیرن که یه خانم می تونه مدیر یک مجموعه ی بزرگ باشه، یه پسر بچه می تونه لاک زدن رو تجربه کنه، یه دختر بچه می تونه عاشق ماشین بازی و فوتبال بازی کردن باشه. یه آقا می تونه خیلی قشنگ و ظریف با بچه ها بازی کنه و غرق توی دنیای کودکی بشه و یه عموی مهربون و دوست داشتنی باشه.خلاصه حرف اینکه جامعه تاثیرش زیاده ولی فرد فرد ما میتونه به اندازه ی خودش روی محیط اطرافش اثر بذاره?26/06/1399نوشته: ندا مسعودی, گروه روانشناسی کودک زیرک کودک زیرک کودک زیرک Wed, 16 Sep 2020 20:38:46 +0430 https://virgool.io/@koodake_zirak/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C-jz5jfkzh7pzp بر اساس شرایط امروزی و در دست بودن گوشی های موبایل یک فرهنگی در ما ایجاد شد که باعث شد به وفور از کودکان عکس و فیلم بگیریم و پس از آن در صفحات مجازیمان به اشتراک بگذاریم.قبل از به اشتراک گذاشتن تصاویر کودکان لازم است که به چند نکته توجه کنیم :۱)از خودتان بپرسید که "چرا "عکس کودکم را می خواهم در اینستاگرام به اشتراک بگذارم؟ اینستاگرام فضای بسیار جالبی در اختیار کاربرانش قرار می دهد و افراد پس از اینکه عکس کودکشان را در صفحات به اشتراک می گذارند با سیلی از لایک و کامنت و فالوئر مواجه می شوند که تجربه جذابی برای آنها می سازد. این تجربه، اول به شکل یک سرگرمی دیده می‌شود اما کم کم تبدیل می شود به یک کار تمام وقت.اول از همه از خودمان بپرسیم که این کار چه حسی در ما ایجاد میکند؟ احساس موفق بودن، دیده شدن ، تنها نبودن یا مورد تایید قرار گرفتن؟ اصلاً به چه هدفی این کار را انجام می‌دهیم ؟ می خواهیم فضایی بیزینسی برای خودمان درست کنیم ؟فقط می خواهیم عکس ها را با دیگران به اشتراک بگذاریم؟ یا در حال درست کردن یک دفترچه خاطرات برای خودمان هستیم؟ ۲)در ساخت هویت مجازی کودکانمان دقت کنیم .کودکان امروزی از بدو تولدشان دارای یک هویت مجازی هستند، هویتی که ما در حال ساختن آنها هستیم و این هویت به هیچ وجه پاک نمی شود تاکید می کنیم به هیچ عنوان پاک نمیشود. مسائلی که امروز شما برای کودکانتان به اشتراک می گذارید هیچ وقت از صفحات مجازی پاک نمیشوند حتی اگه خود آن کودک بخواهد. بنابراین سعی کنید مسائلی را به اشتراک بگذارید که بچه در آینده احساس بدی از آن نداشته باشد. قصد داریم یک مثال برای توضیح این مفهوم بزنیم: فرض کنید والدینی از شیرین زبانی کودکشان که به شکل یک فحش بامزه است فیلمی تهیه کنند و به اشتراک می گذارند یا والدینی که عکسی از بدن برهنه کودکشان می گذارند. سال ها بعد به مدرسه میرود و کلاس اولی میشود و همکلاسی او با این ویدیو او را بشناسند و به او بگوید تو همان بچه بی ادب هستی چه احساسی به کودک دست می‌دهد؟ قطعاً احساس خجالت.۳) همیشه مراقب این باشید که چه نوع اطلاعاتی را در اختیار دنبال‌کنندگان تان قرار می دهید. مشخصات شخصی خودمان و کودک، مکانی که در آن زندگی می کنیم، مهد کودکی که کودکمان در آن قرار دارد و حتی تاریخ تولد کودک. به دلیل اینکه صفحات مجازی یک فضای عمومی هستند و به خوبی نمی توانیم آن را مدیریت کنیم و حتی نمی دانیم چه کسانی از این اطلاعات می توانند استفاده کنند ممکن است دست افرادی بیفتد که بخواهند از آن سوء استفاده کنند. به طور مثال می توانند کودک معروفی را بدزدند یا مورد آزار یا اذیت قرار بدهند و یا از والدینش اخاذی بکنند. پس به اطلاعاتی که در فضای مجازی می گذارید دقت کنید!۴) بگذارید کودکان، کودکی شان را بکنند. شیرین زبانی های عادی خودشان را انجام بدهند. قطعاً شما هم ویدیوهای زیادی را دیده اید که کودکان حرفهای بزرگانه میزنند یا بطور مثال در یک آتلیه یه عکاسی، عکس های بسیار جالب و هیجان انگیزی را با لباس‌های متنوع می اندازند یا در حال انجام دابسمش سخت هستند. این کار منفعت زیادی به برندهایی می رساند که با والدین قرارداد بسته اند. همچنین منفعت مالی خوبی را به والدین می رساند. اما بازیگران این فعالیت آن کودکان کوچک هستند. اگر شما زمان طولانی را با کودکتان در حال تمرین یک دیالوگ هستید ویا یک ژست را تمرین می کنید و او را تحت فشار و اجبار قرار می دهید، باید بدانید که کودکان کار تنها آن کودکانی نیستند که با لباس های ژولیده و کهنه بر سر چهارراه ها می ایستند و اجناس می فروشند بعضی وقت ها شکل کودکان کار عوض می شود. اگر برای منفعت مادی، کودکان را اجبار می کنید تا کار خاصی را انجام بدهند شاید نام کودک کار به آنها اطلاق شود. ۵)به تاثیرات روانی این کار در آینده کودکمان توجه کنیم .کودکان پس از آن که سنشان کم‌کم بالا می‌رود خواه ناخواه از جذابیت‌های ظاهریشان و بامزگی کلامشان کاسته میشود و در همان زمان مفهوم لایک ها کامنت ها و نظرات را بیشتر متوجه می شوند بنابراین فرض کنید کودکی که در کوچکی با سر و صدای نامفهوم توجه همگان را جلب می کرده است واکنش های شدید دریافت می‌کرده با کارهای عاقلانه و بزرگانه و تلاشش نمی‌توانند چنین توجهی را جلب کند. بنابراین ما آن اعتماد به نفس بزرگی را که در فضای مجازی برایش ایجاد کرده‌ایم ناگهان می شکند و این کودک با احساس شکست و افسردگی مواجه می شود.همچنین به نظر می‌رسد هیچ والدی تمایل نداشته باشد که کودکش در مدرسه به کودک دیگری بگوید که من فلان عدد فالوئر دارم و تو چه کسی هستی که بامن دوست بشوی؟ ممکن است این فعالیت نه تنها برای کودکانمان اعتماد به نفس نیاورد بلکه آنها را دچار خودشیفتگی و نقص های روانشناختی بکند.از فضای مجازی کاملاً با برنامه و آگاهی استفاده بکنیم چون ممکن است بر روی شخصیت کودکان ما تاثیری بگذارد که بعدها از آن پشیمان بشویم.نویسنده :زهرا یوسفی گروه روانشناسی کودک زیرک koodake_zirak کودک زیرک کودک زیرک Sun, 16 Aug 2020 15:26:31 +0430 https://virgool.io/@koodake_zirak/%D9%82%D8%AA%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B3-i2uz3mi3ybps خانه باید امن ترین جای دنیا برای کودکان باشد.پدر و مادر باید امن ترین افراد دنیا باشند.دست به گریبان با حادثه ی کودک آزاری در بالاترین حد خودش هستیم و قانونی که از آن حمایت می کند.نوجوانی دوره ای است که در هر دو جنس دردسرهای زیادی برای والدین ایجاد می کند. از هیجان های ناگهانی تا سرکشی ها و خط قرمز هایی که رد می شود و موجب خشم پدر و مادر و گاهاً هیجانات نامناسب آن ها می شود.و فرهنگ ما برای دختر و زن واژه ی «ناموس» را تعریف می کند که نه بچه می شناسد نه بزرگ... و یک مرد را تشویق می کند بزرگترین حق یک کودک که همان زیستن است را برای ترس از آبرو و ناموس پرستی از او بگیرد و او را به قتل برساند.ما آبستن فرهنگ و قوانینی هستیم‌ که یک نوجوان هیجان زده از امن ترین مکان زندگیش می گریزد، پدرش با یک هیجان آنی او را می کشد و قانون به خاطر ناموس پرستیش او را درک می کند.کاش صحنه این گونه بود... خانه گرم بود، پدر صبور بود، در یک فضای امن پدر و دختری، پدر برای دخترش گوش شنوا می شد تا دختر به پدرش اعتماد کند و با هم در مورد هیجانی که تازه تجربه کرده صحبت کنند و پدر خطرات این رابطه را برای دخترش می گفت و دختر با نوازش پدرش، یقین می کرد که او کوهی ست که همیشه به آن تکیه می کند و محبتی ست که از آن سرشار می شود و آنگاه می شد از او توقع انتخاب کم خطر تری داشت و شاهد از بین رفتنش نبودیم.@koodake_zirakاکثر ما روزی والد می شویم. چه شرایطی را برای فرزندانمان فراهم خواهیم کرد تا با ما راحت باشند, راهنمایی های ما را بشنوند و در فکر فرار از خانه نباشند؟؟؟ کودک زیرک کودک زیرک Wed, 27 May 2020 22:36:31 +0430 https://virgool.io/@koodake_zirak/%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7-%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%A7-%D8%A8%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-chk17mb8b62v در این روزها پدر و مادرها گاها با مسائلی مواجه میشوند که آمادگی لازم برای مقابله با آن را ندارند به طور مثال کودکی که عضوی از خانواده اش مبتلا به کرونا شده است، کودکی که پدر یا مادرش در بیمارستان کار می کنند، کودکی که مبتلا به کروناست یا حتی تنها علائم حساسیت فصلی را دارد .اگر مخاطب خاص کار کودک باشید احتمالا از طریق مختلف شنیده اید که نباید اضطراب های اجتماعی را به کودکان انتقال بدهید‌ حال آن که در شرایط حاضر که از تمام رسانه ها و گفتگو ها موج ترس از ابتلا به این ویروس به ذهن کم تجربه کودک سرازیر میشود چه کار می توان کرد ؟ یکی از مواردی که از ما سوال پرسیده بود، کودک دبستانی بود که به دلیل حالت سرماخوردگی اش معتقد بود حتما میمیرد چون بعضی از علائمی که در تلویزیون و گفت و شنودها شنیده بود را داشت و مادرش به دلیل فرزند تازه متولدی که داشت مجبور بود با احتیاط به کودکش نزدیک بشود. یا مورد دیگری که به محض مطلع شدن از این که پدرش مبتلا به کرونا شده و باید بستری شود از ترس از دست دادن پدرش کاملا مضطرب بود و مشکل داشتراهکارهای مقابله با ترس کودکان از کرونا ۱)کنترل جو خانه هنوز هم توصیه اول این است که جلوی کودکان از ترس هایتان صحبت نکنید، اخبار تعداد مبتلایان و کشته شدگان را در کنارشان نبینید و...۲)بررسی عمومی حال کودکاگر کودک شما نگران مبتلا شدن است با او علائمش را چک کنید تب او را بسنجید و در صورتی که مطمئن هستید علائم نگران کننده ای ندارد با او از اپلیکیشن وزارت بهداشت که به افراد می گوید امکان دارد مبتلا باشند یا نه استفاده کنید و برایش نتیجه را توضیح بدهید.۳)اطلاعات علمی متناسب سن ممکن است کودک شما قبل از این اتفاق هم خلق مضطرب داشته باشد بسته به سن او و قدرت درکش اطلاعات علمی به او بدهید . به طور مثال از یک کودک زیر ۵ سال درخواست کنید که نقاشی ویروس را برایتان بکشد این مساله کمی باعث تخلیه روانی او میشود سپس کاردستی کوچکی از آن درست کنید و به شکل بازی کردن به او بگویید ویروس وقتی بیرون از بدن توست خواب است اگر دستت را بشویی به چشم و دهن و بینی ات نزنی او هنوز خواب است اما اگر وارد بدن تو بشود بیدار میشود به محض این که بدن تو متوجه وجود او بشود سربازان سفیدش را میفرستد تا او را نابود کنند گاهی بدنت را گرم می کند که آن ها بمیرند ، گاهی ویروس قوی است و تو بیحالی چون سربازها دارند با ویروس ها دعوا می کنند اما چون تو چیز های قوی می خوری و استراحت می کنی بدن تو قویی است. سربازهای داخل بدن تو هم هنوز خیلی جوان و خیلی قوی هستند بنابر این بچه ها کار ویروس ها را سخت می کنن و معمولا برنده میشوند پس لازم نیست نگران باشی ما در قلعه مان که همان خانه ماست در امان هستیم .همین توضیح کودکانه را با اصطلاحات کمی علمی تر مثل گلبول های سفید ، سیستم ایمنی و ... برای بچه های بزرگ تر تعریف کنید. آن وقت بچه ها احساس قدرت بیشتری می کنند در عین حال که اطلاعات علمی مناسبی دارند و می توانند بهتر از خودشان در برابر ابتلا مراقبت کنند.۴)آموزش شیوه های مقابله در برابر انتقال در صورتی که کودکان مبتلا به کرونا شده اند علاوه بر تمام این اطلاعات علمی ، به آن بیاموزید که زمانی که تو عطسه یا سرفه می کنی ویروس ها کم کم می خواهند از بدن تو خارج بشوند و با سرعت به بیرون پرت می شوند پس باید آن ها را دستگیر کنی و نگذاری وارد بدن کس دیگری بشود .۵)دخیل کردن کودک در بهبود حال بیماران و اما زمانی که فرد نزدیکی کرونا گرفته است یا در مقام پزشک است در صورتی که حال خوبی داشتند حتما به صورت پیام تصویری یا صوتی حتی به شکل کوتاه با کودک صحبت کنند و در این بین برایش توضیح بدهند که در حال جنگ کردن هستند و اوضاع مناسب است .همچنین از کودک بخواهید برای فرد مورد نظر نقاشی ، داستان یا کاردستی درست کند که باعث قوی شدن و کمک کردن به او بشود در واقع او را شریک مراقبت کردن از فرد بیمار کنید و اصلا لزومی ندارد که کودک در جریان جزئیات اتفاقات ناراحت کننده قرار بگیرد .امیدواریم همگی از پس این مساله عمومی به سلامت بر بیاییم.گروه تخصصی روانشناسی کودک زیرک @koodake_zirakنوشته: زهرا یوسفی، کارشناس ارشد مشاوره کودک زیرک کودک زیرک Wed, 18 Mar 2020 23:06:43 +0330 https://virgool.io/ketabaz/%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%B1%D8%A7%D8%AD%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%AE%D9%88%D9%86-%D9%88-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%D8%B4%D9%88-guk5idztpxcy خلاق بودن ویژگی هست که با تمرین به دست میاد و میتونه تو هرشرایطی به کار بیاد وقتی وارد کاری میشید وقتی با یه بحران روبه رو میشید وقتی تو ارتباطاتتون به مشکل میخورید هرجایی وجودش کمک کننده است و از راه های ساده شروع کنیم برای خلاق شدن خودمون و بچه هامون در این مقاله سعی شده اشاره ای بشه به فعالیت هایی که باعث ایجاد خلاقیت در ما و کودکانمان می شود . تو این دوران قرنطینه این بازی هارو خودتون و بچه ها انجام بدید و کیف کنید.به ایده ها و نظرهای مختلف احترام بگذاریدبا گفتن: "خب این هم راه خوبی برای نگاه کردن به موضوع است." یا "چه ایده ی خوبی! من هیچوقت بهش فکر نکرده بودم. بیا امتحانش کنیم" تبادل ایده ها را تشویق کنید.اکتشافات کودکان را تشویق کنید نظرات مشخص و انگیزشی بدهید، مثلا: "چقدر جالب! تو با این بلوک ها یه راه مخفی درست کردی." یا "اینجوری که از سبزهای مختلف برای رنگ کردن برگ استفاده کردی باعث میشه نقاشیت خیلی طبیعی بنظر بیاد".از خجالت دادن و دست پاچه کردن کودکانی که از روش آزمون و خطا برای تجربیاتشان استفاده کرده اند پرهیز کنید. نگویید: "واقعا چه فکری کردی که این کار رو کردی؟" بلکه ازکودک حمایت کنید: "اگر این کار نکرد، یک روش دیگه رو امتحان کن. مطمئن باش درستش میکنی" هر ریسک منطقی که به خلاقیت منجر بشود را تشویق کنید.با مطرح کردن سوال، شیوه ی تفکر مستقل و تخیلی را در کودکتان ایجاد کنید در کارهای مختلف به کودکتان نگویید دقیقا باید چه کار کند. برای مثال، وقتی در حال ساختن ظرف غذای پرندگان هستید به کودک بگویید: "دارم فکر میکنم که چی میتونه دونه های ذرت شکسته و تخم آفتابگردون ها رو نگه داره. تو چه پیشنهادی داری؟"از کمال گرایی بپرهیزید پروژه ی کودکتان را انجام ندهید به این دلیل که شما بهتر و سریعتر میتوانید آن را انجام دهید. (البته که میتوانید!) در همین راستا از اصلاح کردن و تکمیل کردن پروژه ی کودک برای اینکه کامل و بی نقص باشد بپرهیزید. به آنچه که کودک درطول فرآیند انجام پروژه یاد گرفته است احترام بگذارید. فرآیند انجام پروژه از نتیجه ی نهایی مهم تر است. با تمرین بیشتر، نتیجه بهتر خواهد شد.از عبارات ناامیدکننده و منفی بافی دوری کنید نظرات مبتنی به قضاوت تجربیات خلاق را زیر سوال میبرند. از عباراتی اینچنینی دوری کنید: "نه! اینجوری نباید انجامش بدی. بذار من برات درستش کنم" یا "هیچوقت نمیتونی کاری رو درست انجام بدی، نه؟"به تلاش های خلاقانه ی کودک احترام بگذارید. داستان ها و کارهای هنری کودکتان را روی یخچال یا روی تخنه ای مخصوص این کار به نمایش بگذارید. کودکان عاشق دیدن حاصل علاقه و تلاششان بر روی دیوار مادر و پدر هستند.از مقایسه ی ناخوشایند خواهر و برادرها باهم پرهیز کنید لطفا هرگز چیزهایی مانند این نگویید: "تمطمئنا تو نمیتونی به خوبی برادرت قصه بگی" یا "چرا نمیتونی یه نقاشی قشنگ مثل خواهرت بکش؟ چقدر از رنگ های تیره ی بی حال استفاده کردی."طنز هوشمندانه ی کودک را تشویق کنید. طنز به کودکان کمک میکند تا از هوش خلاق خود لذت ببرند. سعی کنید خیلی از اوقات باهم بخندید و به کودک بگویید که حرفش شما را از خنده روده بر کرده است.بازی هایی را انجام بدهید که میتوانند جواب های متفاوتی داشته باشند. سوال های " اگر ....چی؟" را در بازی بگنجانید. مثلا: "اگه بخوایم یه قلعه ی شنی بسازیم چی؟ چه کار کنیم تا ماسه ها بهتر به هم بچسبن؟" "اگه بخوایم روی قلعه رو طراحی کنیم چی؟ از چی میتونیم استفاده کنیم؟"بازی های تخیلی با کلمات انجام دهید برای مثال: اگر در ماه فرود بیاییم راه هایی برای خانه ساختن پیدا کنید. یا اینکه لیستی درست کنید از تمام کارهای واقعی و تخیلی که میشود با یک وسیله ی معمولی خانه انجام داد و از جواب های عجیب و غریب کودکان لذت ببرید. مثلا گلدانی که روی میز گذاشته شده است میتواند  کاپ قهرمانی یک ورزشکار باشد، میتواند کندوی عسل باشد، میتواند کوزه ی یک زن روستایی باشد، میتواند مشک دوغ یک قبیله ی بختیاری باشد، یا حتی یک سفینه ی فضایی باشد! و هزاران چیز دیگر که فقط خلاقیت محدود میتواند ما را از تصور منع کند.بازی "یه کاری کن باور کنم" انجام دهید. شما و کودکتان به نوبت وانمود کنید که مثلا یک میمون هستید. یا حتی وانمود کنید یک وسیله یا ماشین هستید، مثلا ماشین چمن زنیريال یا دستگاه پاپ کورن ساز یه جاروبرقی هستید.•یک مکان امن  و راحت برای کثیف کاری کودکان در نظر بگیرید که کودکان بتوانند در آن از هر نوع وسیله ی هنری استفاده کنند. کاغذ و مقوا، مدادشمعی، گچ، مارکر، چسب، برچسب، رنگ انگشتی و گل رس در اختیار کودک قرار دهید و اجازه بدهید همه ی خلاقیتش را نشان بدهد.ازوسایل خانه استفاده کنیداز وسایل خانه سازه های تخیلی بسازید و با کودکتان کنسرت بگذارید و هرنوع ترکیب صدایی را بپذیرید. فضای کافی هم برای جنب و جوش بچه هایی که با رقص هیجان خود را نشان میدهند ایجاد کنید.قصه های خانوادگی بسازید. به این شکل که یک نفر قصه را شروع میکند و بعد نفر بعد باید به آن اضافه کند و همینطور تا نفر آخر خانواده.هرچقدر سناریو مسخره تر باشد، بازی بامزه تر خواهد بود!پایان قصه های معروف را عوض کنیدداستان سه تا خوک کوچولو چه پایان دیگه ای میتونست داشته باشه؟ژیمناستیک ذهنی با کودکان دبستانی انجام دهید. بازی با کلمات یا پیدا کردن کلمات هم خانواده یا مترادف یا متضاد جزو ژیمناستیک ذهنی به حساب می آیند. همچنین مجبور کردن ذهن به پیدا کردن مشابهات در چیزهای مختلف، بازی جذابی خواهد بود، مثلا وقتی از کودک بخواهیم که بگوید ساعت و جغد در چه چیزهایی به هم شبیه هستند، ایده های خلاق به ذهن او خواهند رسید. یا اینکه از کودک بخواهیم هر آنچه که یک گربه و یک کامپیوتر در آن باهم اشتراک دارند را پیدا کند.از کودکان بخواهید که اشیاء و امور نیمه تمام را تکمیل کنند از کودکان تقاضا کنید تا جملات نا تمام و داستانهای نا کامل ، تصاویر و نقاشی های نیمه تمام و حتی اشیاء ناقص را کامل نمایند . برای اواسباب بازی هایی بخرید که خودش بتواند آنها را به یکدیگر متصل کند و با آنها مدلهای مختلف خلق کندکودک را همیشه از یک مسیر خاص به خانه نبرید زمانی که با او بیرون می روید ، هنگام برگشتن به خانه به او توضیح دهید که می خواهید از یک راه جدید به خانه بروید. او از این طریق در می یابد برای رسیدن به یک هدف راه های مختلفی وجود دارد .در مورد کاربردهای مختلف یک وسیله خاص از کودکان سؤال کنید کاربرد ابزارها و وسایل مختلفی که را در خانه دارید ، برای کودک شرح دهید و از او بپرسید:به نظر تو این وسیله چه کاربردهای دیگری می تواند داشته باشد . به این طریق شما ذهن کودک را مستعد می کنید .اگه این تمرین هارو انجام دادید نتیجشو برامون بگید و حستونو باهامون به اشتراک بزارید.گرد آورنده مطهره عباسقلی نژاد روانشناس کودکجمع آوری شده از :RadiokodakHonarehzendegiNamnak کودک زیرک کودک زیرک Tue, 17 Mar 2020 18:57:52 +0330 https://virgool.io/ketabaz/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D8%B3%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%DA%A9%D9%86-abbf4z9bboed کودک آزاری فقط کتک خوردن نیست؛کودک آزاری فقط پرخاشگری کلامی نیست؛آهنگ و کلیپ دکتر ساسی مانکن مصداق بارز کودک آزاری است.در کلیپی که پسر بچه ای بین چند خانم مانکن و به ظاهر زیبا و با پوششی نه چندان مناسب، نشسته است، شنیدن حرف هایی که پوچ و توخالی ست، نمونه ای متاسفانه کامل از #کودک_آزاری است.حالا که سیستم درستی برای نظارت به موسیقی وجود نداره، این وسط مسئولیت ما اعضای جامعه و مخصوصا والدین چیست؟ ما چه کاری می تونیم بکنیم؟زمانی که آهنگ قرش بده سکسی، ساسی مانکن منتشر شد، خیلی از موسسات و گروه های موسیقی کودک در مراسم های تولد و جشن های مدرسه ای، از این آهنگ استقبال کردن، فارغ از اینکه چه تاثیرات مخربی می تونه روی بچه هامون بذاره و بدتر از اون، خیلی از والدین از سر ناآگاهی از بچه های خودشون هنگام خوندن این آهنگ فیلم گرفتن و قربون صدقه ی بچشون رفتن و خب حالا با توجه به عدم اعتراض تک تک ما آدما و مخصوصا والدین، با آهنگ جدیدی به اسم «دکتر» مواجه می شیم.توی جهانی که شاید هیچ کس به فکر ما نباشه؛توی جهانی که هر کس دنبال منفعت شخصی خودشه؛بهترین راه، انتقاد و اعتراضه؛انتقاد از اشتباهات و اعتراض به حقوقمون که مورد تعرض قرار گرفته.والدین عزیز، بیاید با هم تلاش کنیم مراقب گوش ها و روان بچه هامون باشیم!!!سعی کنیم هر آهنگی رو جلوی بچه ها گوش ندیم؛سعی کنیم هر حرفی رو جلوی بچه ها نزنیم؛و هر حرکت غلطی که کودکمون از سر ناآگاهی انجام میده، مورد تشویق قرار ندیم و قربون صدقش نریم و فیلم نگیریم.بررسی رفتارهای عجیب تتلو و ساسی مانکن از نگاهی ساده خواننده هایی مثل تتلو و ساسی مانکن از نظر روانشناسی، هوش بسیار بالایی دارند!!!هوش اقتصادی بالا...این دسته از افراد فقط به دنبال کسب «جلب توجه» و «دیده شدن» هستند.در روانشناسی ما دو دسته توجه داریم. توجه مثبت و توجه منفی. اگر کودکی به طور مثال غذای خودش رو کامل بخوره، مامان و بابا بهش لبخند می زنند و آفرین میگن... درواقع بهش «توجه مثبت» می کنند.اگر همون کودک پا به زمین بکوبه و جیغ بزنه، مامان یا بابا بهش بگن: بسه انقدر اعصاب من رو خورد نکن... یعنی دارن به کودک «توجه منفی» می کنند.برای اون کودک توجه مثبت یا منفی، لبخند زدن یا اخم کردن، فرقی نمی کنه. اون فقط دنبال «جلب توجه» هست و دقیقا مادر و پدر تو تله می افتند و خواسته ی کودک رو برآورده می کنند.همین امر باعث میشه کودک به رفتار اشتباه خودش ادامه بده و با پا کوبیدن های مکرر و جیغ زدن های همیشگی توجهی که میخواد رو به دست بیاره.اما این مورد رو در رفتارها و آهنگ های افرادی مثل تتلو و ساسی مانکن مشاهده می کنیم. اینها با خواندن و پخش چنین آهنگ هایی سعی دارن توجه مردم رو به دست بیارن. براشون مهم نیست که توجه مثبت باشه یا منفی!!!! براشون مهم نیست که از مردم ایول گفتن و آفرین تحویل بگیرن یا فحش و ناسزا!!! اونها با این روش توجه لازم رو دریافت می کنند و به راحتی تا سالیان سال خودشون رو در ذهن مردم حک می کنند.نظر شما چیه؟ کامنت بذارید تا تبادل نظر کنیم.نویسنده : ندا مسعودی - روانشناس گروه کودک زیرک کودک زیرک کودک زیرک Sat, 07 Mar 2020 18:33:31 +0330