https://virgool.io/feed/@lavasanfattahi fa 2026-06-18 11:48:19 https://files.virgool.io/upload/users/28353/avatar/ydB7h7.png?height=120&width=120 https://virgool.io/@lavasanfattahi https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%BE%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B9-ckuvkshfzum9 در طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/ewvwzhskexrf-wm2QL.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۵,۱۴۹ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۳۰ مرتبه پسندیدند و ۰ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۶ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۱,۹۲۹ بار خوانده شدند و ۸۳,۵۸۹ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم ۰/۰۰۱۱۴۵۹۹۷ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۶,۸۴۵ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من ۰/۰۰۱۱۴۵۹۹۷ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند. حسین فتاحی حسین فتاحی Sun, 28 Mar 2021 16:09:32 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D8%B3%D8%A8%D8%B2%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-dnctm0gagnx0 سبزی صحراییدشتهای لواسان در اوایل بهار محل رویش سبزیهای صحرایی است این نوع از سبزیهای وحشی در طول 10 الی 15 روز پایان فروردین می رویند و در همین زمان تازه و ترد هستند و پس از سپری شدن این ماه چغر و کم آب و خشک می شونداین نوع از سبزی ها علاوه بر ارزش غذایی ، کاربرد دارویی هم دارندکندن این نوع از سبزی تقریبا در تخصص زنان است و هم آنان هستند که نوع غذایی را از انواع سمی و مضر تشخیص می دهند و با یک چاقوی نوک کوتاه آنرا از زمین می کننددشتهای کم ارتفاع لواسان ( آنجایی که انسانها کم تردد می کنند و خاک مرغوب دارد ) ، علی القاعده باید این روزها مملو از سبزی صحرایی باشنددر باغات نیز این نوع از سبزی ها کم و بیش دیده می شوندلواسانی ها از این نوع سبزی در تهیه پلوی سبزی مخصوص و آش و کوکو صحرایی استفاده می کنندالبته سبزیهای مثل شنگ ( شنگه SHENGE ) که دو نوع باغی و صحرایی دارد را با رب آلوچه سگک و یا آبغوره و سرکه را نیز بصورت تفننی استفاده می کننداز انواع سبزیهای صحرایی ؛ قازیاقی ، پندیرک ، شنگه ، باقوتی ، اوزمه ، گاوزبون ، درزونکی ، جقک ، پیچک ، کاردی ، سیرک ، قندک ، سوئه ، بارنگه بو ، اوجی ، پاکفترک ، بل قاچک ، کلنگی ، بادامک ، پامرغکقارچ کوهی ، والک ، ترشک ، ریواس ، آوتره ، کنگر جزو سبزی صحرایی قلمداد نمی شوندیادآوری و تاکید می شود کندن انواع سبزی صحرائی تخصص می خواهد چراکه انواع سمی و تلخ این سبزی ها شباهت زیادی با رستنی های خوراکی دارد حسین فتاحی حسین فتاحی Sun, 28 Mar 2021 16:07:34 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D8%B4%D9%88-%DA%86%D9%84%D9%87-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-pgvhcao5bj0f عکس از گوگل « شو چله »آی بیامو چله شو بخور بخور نصف شوشب چله یکی از مهمترین جشن های سالیانه در لواسان کهن بوده است ، آخرین شب پاییز و طولانی ترین شب سال را « شوچله » می گفتند این شب چند آیتم مهم داشت ؛ اول بزرگتر و خونه بزرگترها ، دوم کرسی و گرمای آن ، سوم هوای سرد و برفی ، چهارم تنوع خوراکی ها ، پنجم استقبال از مهمان و هرآن کسی که کلون خونه را می زد ، ششم شادی و حرف های خوب و شنیدنیحالا موارد بالا را برایتان کمی توضیح می دهم ، شالوده و شیرازه این جشن باستانی گرد هم آمدن فامیل و آشنایان و حتی همسایگان و هم روستائیان ، در خونه بزرگترها بوده است حتی اگر کوچکترها ، بهترین چیزها را برای این شب تهیه می کردند ، باید می رفتند خونه بزرگترین عضو خانواده و یا مسن ترین خانواده ده و روستا و البته شب چره ( تنقلات مخصوص شب چله ) خودشون را همراه می بردند و برعکس آن وجود نداشتشب تاریک و طولانی ، سرما و برف و یخ ، نگرانی از فردا ، همه و همه پناهگاهی می طلبید ، گرم و روشن و امید دهنده و امیدوار کننده ، چه جایی بهتر از آغوش گرم بزرگترها و سفره بی ریا و همیشگی آنها و چشمان روشن و چهره نورانی آنها ؟؟پس کوچکترها به بزرگترها لطف نمی کردند که می رفتند دیدن و خونه آنها ، بلکه این بزرگترها بودن که بازهم لطفشان امیدوارکننده بود برای آینده کوچکترهادومین مورد کرسی با همه مختصات آن بود این وسیله گرم کننده خونه ها نیز یک فلسفه مخصوص خود را داشت ، هرچه نزدیکتر ، گرم تر و چشم تو چشم و نزدیک و روبروی هم بودن را تداعی می کرد ، ما آدما هرچی از آینده بیشتر ترس داشته باشیم بیشتر بهم نزدیک می شویم ، و شب و تاریکی طولانی و سرما و یخبندان یک ترس مبهم مخصوص را به همراه دارد پس ما علاقه داریم بیشتر کنار هم باشیم مخصوصا کنار قهرمانان زندگی مان یعنی پدرومادرهاسومین مورد همان سرما و برف و یخ است که تمایل به گرما و جمع شدن را ایجاد می کندچهارمین آیتم خوردن تنقلات متنوع بوده است راستش را بخواهید قدیما اساسا میوه تازه مثل هندوانه و پرتغال و موز و انار نبود ، لواسانی ها در خشک کردن میوه ها و نگهداری از آنها مهارت داشتند ، برگه هلو و سیب و به و آلبالو و گیلاس ، آلو و کشمش، گردو، بادام و توت خشکه جزو اقلامی بودند که مادر بزرگها و مادران یه جای مخصوص نگهداری می کردند و از چند روز قبل نیز گندم برشته * و کشکلک * و توتک را نیز آماده می کردند ، البته میوه هایی مثل سیب شمرونی اصل و به و انگور را نیز به شیوه خود تازه نگه می داشتند و نه هر شب ، بلکه برای شب چله این میوه های تازه نیز فراهم بود و ...پنجمین مورد ، استقبال از میهمان بود ، جوان های لواسان از قدیم در این شب کیسه می انداختند کیسه انداز ، کیسه ای را جلوی در منازل می گذاشت سپس در می زد و خودش در تاریکی پنهان می شد ، صاحب منزل پس از شنیدن در را باز می کرد و کیسه را داخل می برد و هرچی شب چره ( تنقلات ) داشتند کمی در کیسه می ریخت و شاید هم سکه ای و یا اسکناسی در کیسه می انداخت و جلوی در می گذاشت ، و کیسه انداز با مهارت بطوریکه دیده نشود کیسه بر می داشت و می رفت ، لواسانی ها ، کیسه انداختن در منزلشان را نشانه برکت می دانستند و ...و دست آخر اینکه یکی از ویژگی های این شب حرفها و داستانهای خوب شب چله است در این شب بسیاری از کدورت ها به یکباره کنار گذاشته می شد و یا سنگ بنای برخی از وصلت ها چیده می شد فلانی دختر خانه دار دم بخت خوبی دارد ، فلانی پسر کاری و سر بزیر و سربازی رفته ای دارد و ...اگه بخواهم در مورد این شب برایتان بیشتر بنویسم آنوقت باید تا صبح فردا فقط این یادداشت رو بخونید ، قصه بابا سوراخها ، و غول بیابونی رو می گذارم برای فرصتی دیگرخواهش می کنم شما هم گروهیان عزیز نیز مطلبی را درخصوص خاطرات شو چله به این یادداشت اضافه کنید** در خصوص کشکلک و گندم برشته مراجعه کنید به یادداشتهای قبلیشاد باشیدحسین فتاحی حسین فتاحی حسین فتاحی Sat, 19 Dec 2020 11:53:26 +0330 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%B1%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-dncq66mjzocw تجارت با مردگان در لواسانمرده های مسجد سازدست کم یکی از نکاتی که ما شیعیان در ساخت مسجد سعی در رعایت آن داریم این است که پول آورده شده برای ساخت ، نوسازی و بازسازی مساجد از کجا و توسط چه شخصی وچگونه هزینه می شود معنی این جمله این است که هر پولی بدرد مسجد ساختن نمی خوردقدیما در لواسان یک یا چند نفر زمین مسجد را تقبل می کردند و خطبه می خواندند ، چند نفر هم پول بیشتری می دادند و نهایتا اهالی روستا ، کارگری و بنایی و پول کمک می کردند و مسجد ساخته می شدیک نفر لواسانی اصیل بنام مرحوم محمد خان همایون در زنده بودنش حسینیه ارشاد تهران و مرکز فرهنگی آن را با پول خود ساخت و سه کارخانه خود را وقف امورات آن کرد و موارد بسیاری دیگر ...اما این سالها و این روزها قضیه فرق کرده ، بدین شکل است که ؛ جنازه ای غریبه روی زمین بدون سر و صدا خوابیده است در همان حال وراث با چانه زنی چند دقیقه ای و سریع با صاحب قبرستان !! دست به جیب شده ، چند ده میلیون تومان و یا بیشتر چند صد میلیون تومان ؛ پرداخت و یا وعده و چک تضمین شده می دهند و با احساس پیروزی ( نه رضایت از ته دل ! ) با سلام و صلوات ، جنازه را به خاک می سپارند ، این پول ها معمولا و اکثرا صرف ساخت و نوسازی مسجد و امور جاری آن می شود البته در دریافت و هزینه کردن این پول ها حساب و کتاب مدرن و علمی وجود ندارد یعنی هیچکس نمی تواند دقیق پاسخ شما را بدهد که ؛ چقدر از متوفی گرفته شده و آن پول کجا هزینه شده است و آیا پولی مانده است یا خیر !!در اکثر محله های لواسان هیچ تناسبی بین تعداد بسیار زیاد قبرهای فروخته شده ، با قیمت های آنچنانی ، و قیمت ساختمان و هزینه های جاری مساجد آن محل ، وجود ندارد !!باید از علمای دینی پرسید که ؛ آیا پولی که با اکراه و نارضایتی ، و از روی اضطرار کسب شده باشد جایز است که صرف مساجد کنیم ؟! و اگر چنین کردیم ، نماز خواندن در این مساجد چه حکمی دارد ؟تعداد زیادی از مردم با پول کم و از شف دل و از روی وظیفه دینی ، مسجد بسازند بهتر است ، یا از تعداد کمی مرده پول مساجد آنچنانی را بگیریم ؟و کدام مسجد خانه خداست ؟؟حسین فتاحی1399/7/26 حسین فتاحی حسین فتاحی Sat, 17 Oct 2020 13:52:08 +0330 https://virgool.io/lavasan/%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AA%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-qbwkgzj0fhrj انتخاب عکس از گوگلاورتوریسم در لواسانایران ما پر از شهرهای منحصربفردی است که هرکدام به واسطه ای ، شهرت ملی و یا بین المللی دارند ، ولی معروفیتی که شهر لواسان برای خود ، این روزها دست و پا کرده باهمه جاهای دیگر فرق دارد و به همین لحاظ دیدن این شهر برای توریست های واقعی حتی ، برای یک بار هم توصیه نمی شود !!برای این نظر دلایلی فراوانی وجود دارد که تعدادی از آنها را در این نوشته کوتاه برایتان می آورم ؛1- هوای لواسان بسیار آلوده تر ازکلان شهر ، تهران است ! لواسان از همه طرف ها در محاصره کوه قرار دارد و برای هر نوع آلودگی ، مثل یک چاله ، عمل می کند ، از سمت غرب ، به کوههای کم ارتفاع هزاردره محدود شده که ؛ این کم ارتفاعی باعث سر ریز شدن آلودگی از سمت غرب ( تهران ) به چاله لواسان می شود یعنی لواسان به طور طبیعی وارد کننده آلودگی از تهران است براساس آمار طی سالهای اخیر برخی از روزها ، آلودگی لواسان از شاخص 158 بالاتر بوده است یعنی خطرناک برای زندگیاز طرف دیگر سابقا باغات فراوان و معروفی در سطح شهر و منطقه لواسان بوده که چشمه ها و قنوات متعددی در آنها جاری بوده است و این آب های سطحی در این باغها به کمک نسیم های محلی مثل یک کولر طبیعی عمل می نمود و در تلطیف نمودن هوا بسیار موثر بوده است این باغات اکثرا مصادره ای بوده اند پس از فروش به ثمن بخس ، خلاف قانون و مقررات شهرسازی و طرح جامع شهر توسط سودجویان به کمک مسئولین بی لیاقت ، به قطعات بسیار کوچک تقسیم شده اند و حالا در آنها ساختمانهای بسیاری بنا شده است دور نیست ایامی که در تابستانها نمی شد شبها بدون روانداز خوابید ولی اکنون بدون کولر گازی و هواساز مصنوعی نمی تواند در این شهر سکونت داشت2 - آب لواسان ، بسیار بی کیفیت تر از آب مناطقی از تهران بخصوص منطقه 1 شهرداری ( شمیران ) است ، چراکه اصل آب آشامیدنی لواسان از چاهی کم ارتفاع از کنار رودخانه ی تمام آلوده جاجرود تامین می شود آب لواسان بدون تصفیه ی علمی فیزیکی و شیمایی می باشد و تنها با کمی اضافه کردن کلر به مصرف شهروندان می رسد ، این درحالی است که آب شمیران از سد لار به توسط لوله ای بسیار بزرگ از وسط شهر لواسان عبور می کند و به مخزن سوهانک برای توزیع می رود لوله ای که بسیاری از زمینهای لواسان را تحت تاثیر حریم خود قرار داده است بدون اینکه شهر لواسان از آن خط انتقال ، انشعابی داشته باشد !3- گرانی یکی دیگر از متغیرهایی است که جاذبیت های این شهر را منفی کرده است از شیر مرغ گرفته تا هرچیزی که لازم دارید گرانتر از هرکجای ایران است !! ، قیمت مسکن ، ملزومات و خورد و خوراک ، کرایه و خلاصه هر چیزی را که شما فکرش را می کنید بالاتر از دیگر نقاط کشور است ، گیلاس یکی از میوه هایی است که ؛ تامین کننده اصلی آن در سطح استان تهران ، بخش لواسان و رودبارقصران می باشد با این حال ، باور کنید ، در فصل گیلاس اگر شما از تهران یا ابرقو گیلاس بخرید برایتان ارزانتر تمام می شود !4- ایمنی در شهر لواسان بسیار پایین است ، در همین بحران همه گیری بیماری کرونا ، بخوبی مشخص شده که لواسان از دیگر مناطق شهرستان و حتی استان تهران نیز آلوده تر و بطور مداوم منطقه قرمز بوده استایمنی برای شهروندان دارای متغیرهای فراوانی است که یکی از آن موارد ؛ گسترش بیماری های وا گیردار و ویروسی استمثلا وقتی کوچه و خیابانهای شهر پر از چاله چوله باشد و این نقص خیابانها باعث مثلا ؛ شکسته شدن پای یک عابر یا یک دوچرخه سوار شود این یعنی نا امنی و در خطر بودن سلامتی است .لواسان برای مجرمین و متخلفین هم دارای جاذبیت بالایی است که درصد جرم و جنایت وارداتی را به این شهر بالا برده است ...5- عبور و مرور و ترافیک ؛لواسان چسبیده به کلان شهر تهران با جمعیتی بیش از 10 میلیون نفر است این هم مرز بودن با تهران مشکلات عدیده را برای این شهر کوچک ، موجب شده است اصطلاح « دور دور زدن با ماشین » بیشتر به معنای ورود خودروهای شخصی ساکنین تهران به حریم و شهرهای اقماری تهران بی در و پیکر است ، برای دور دور زدن چه جایی بهتر از لواسان ، هم نزدیک است ، هم آب و هوای خوب دارد ، هم یه چندتا ویلای چند صد میلیاردی برای تماشا !گنجایش یک بلوار حدودا با عرض 30 متر و طول 7 کیلومتری مگر چقدر است ؟ یک خیابان 15 متری کمربندی را هم به آن اضافه کنیم باز حداکثر 1000 ماشین در آن جا می گیرد نه بیشتر ! ، هر روزه ( نه مثل سابق صرفا روزهای تعطیل ) تعداد بی شماری خودرو از پل شهید بابایی زنجیروار به زور و یه دونه ، یه دونه وارد لواسان می شوند ، نهایتا جاده و خیابان هم قفل می شود و این ترافیک هر روز لواسان استبی مبالاتی و بی توجهی مسئولین انتصابی و انتخابی لواسان در سالهای گذشته ،به وضعیت اسفبار لواسان ، مرگ آب و هوای خوب و آرامش این شهر را بدنبال داشته استبه همین خاطر ؛شهری که آلودگی آن از تهران بیشتره ، که دیدن ندارهشهری که فاقد اماکن تاریخی و باستانی مشخص و شناخته شده است ! که دیدن ندارهشهری که درختان باغ های سنتی آن ، شبانه با جرثتقیل از ریشه کنده شده و به جای آن آپارتمان ساخته شده ، که دیدن ندارهشهری که خیابان خالی ، برای دور دور نداره که دیدن ندارهشهری که بدون دلیل همه چیز در آن گرانتر از جاهای دیگر ایران است که دیدن ندارهشهری که ویلاهای آن بسیار کم ارزش تر از برخی آپارتمانهای تمام طلای شمال تهران است که دیدن ندارهشهری که برای ساکنینش ایمن نیست که دیدن ندارهو دست آخر اینکه یک مرده که دیگه نفس نمی کشه و کفن هم شده و روی سنگ غسالخانه خوابیده است که دیدن ندارهحسین فتاحی1399/7/25 حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 16 Oct 2020 11:48:31 +0330 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%DB%8C%D8%BA%D9%87-%D8%B7%D9%84%D9%88%D8%B9-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-%D9%88-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C-eyxjpzlqnrbz شهر لواسان عکس حسین فتاحی نوروز در تیغه طلوع ( لواسان ) قسمت سوم و پایانیقسمت سوم و پایانیخانه تکانیدر اسفندماه نزدیک عید که می‌شود در لواسان فرش‌ها و پرده‌های شسته شده روی دیوارها و پشت‌بام‌ها مشهود است. جنب‌وجوش خاصی در خانه دیده می‌شود. در این ایام خانه‌ها درهم ریخته و آشفته است و سامان یافتگی، آرامش و نظافت تا ساعات آخر سال ادامه دارد. به علت درهم‌ریختگی منازل، میهمانی‌ها و شب‌نشینی‌ها تعطیل می‌شود. کوچکترها به کمک مسن‌ترها می‌آیند. یکی از رسم‌ها شکستن کوزه برای دوری از کهنگی بود. اکثراً ظروفی که معمولاً از جنس مس بوده را برای سفید کردن به کولی‌هایی که برای این کار به لواسان می‌آمدند می‌سپردند. خلاصه تمام خانه زیرو رو می‌شود تا همه چیز برای آمدن نوروز آماده باشد.شیرینی عیددر روزهای پایانی اسفندماه، زنان منزل و همسایه‌ها به صورت دسته‌جمعی، شیرینی مخصوصی به نام توتک ( TUTAK) می‌پختند. این رسم امروزه در بسیاری از روستای اطراف رواج دارد. این شیرینی دو نوع است؛ یکی توتک معمولی و دیگری توتک نیم‌پرک و این دومی ‌سخت‌تر درست می‌شود، چون باید داخل آن از پودر گردو، هل ، زنجبیل، دارچین و شکر با نسبت‌های مخصوص پر شود. سپس لبه این توتک‌ها به صورت کاملاً ماهرانه پیج داده می‌شود و اصطلاحاً گل‌زده می‌شود و در تنور هیزمی پخته شده و در کیسه مخصوص برای استفاده در سفره هفت‌سین و پذیرایی از میهمانان نگهداری می‌شود.سبزه سفره عیدسبزه که نماد زندگی است، از مهمترین ملزومات سفره هفت‌سین بهحساب می‌آید. مادر خانه، هفت، هشت روز مانده به عید، چند مشت گندم پاک کرده به تعداد اعضای خانواده در دیگی کوچک خیس می‌کند و سه یا چهار روز بعد آن را از آب درآورده و در یک یا چند ظرف ریخته و روی جوانه‌ها را پارچه خیس می‌اندازد تا کاملاً سبز شود. سپس برای تزیین دور سبزه را روبان قرمز می‌بندد. این سبزه تا روز سیزده بدر در سفره هفت‌سین می‌ماند. نحوه سبز شدن دانه‌ها معانی خاص خود را دارد. زود سبز شدن و پر بودن سبزه‌ها، نشان سال پربرکت و شاد است.آخرین شب جمعه سالآخرین شب جمعه سال روز سر زدن به اهل قبور آشنا و هم‌محلی است. در این شب جمعه قبور مردگان شسته شده و گل و سبزه در آنجا قرار داده می‌شود و حاضرین ضمن دعا و فاتحه، برای درگذشتگان خود طلب مغفرت می‌کنند.عید نوروزروز عید همگی مردم لباس نو می‌پوشند. قدیمی‌ترها کلاه نوروزی سرمی‌گذاشتند حتی بعضی‌ها نوروز را «عید لباس نو» می‌نامیدند. در موقع تحویل سال هرخانواده در خانه بزرگتر جمع می‌شوند و همگی دور سفره هفت‌سین می‌نشینند. دقایقی قبل از تحویل سال عضو کوچک خانواده بیرون خانه می‌رود و بلافاصله پس از تحویل سال داخل خانه می‌شود و اصطلاحاً «پا» می‌گذارد و بزرگ خانه از اسکناس‌های لای کتاب قرآن به همه حاضرین عیدی می‌دهد و همین روز اول دید و بازدیدها آغاز می‌شود. اول همه ساکنین روستا به منزل خانواده‌ای می‌روند که سال گذشته عزیزی را از دست داده است. سپس به منزل بزرگترهای خانواده و فامیل و روستا می‌روند و این عید دیدنی‌ها تا روز 12 فروردین ادامه دارد.سیزده بدرو نهایتاً روز سیزده بدر و روز طبیعت فرا می‌رسد. در این روز لواسانی‌ها به آغوش طبیعت می‌روند و بازی‌های محلی انجام می‌دهند. الک‌دولک ، توپ‌برره، کشتی محلی و تاب‌بازی از جمله این بازی‌ها است. صبح روز سیزدهم فروردین مردان روستای گلندوئک، نجارکلا، جائیج و بسیاری از روستاهای اطراف در محل چنار معروف و قدیمی سرمقبره باغ نظام‌السطان جمع می‌شدند و کشتی‌گیرها از جمله مرحوم حاج اکبر فتاحی( اکبر محمد حسین )، مرحوم حاج علی عمران مومجی، مرحوم حاج احمد خداوردیخان، مرحوم حاج محمد کاظم جمشید گرجی، مرحوم حاج حسین خداوریخان، حاج منصور افراسیابی و بسیاری دیگر حضور داشتند و نکته جالب اینجا بود که فرد بازنده هم جایزه دریافت می‌کرد. بعد ازظهر مردان این محل را ترک می‌کردند و خانم‌ها به شاخه‌های درخت چنار سرمقبره طناب می‌انداختند و تا غروب تاب‌بازی می‌کردند.حسین فتاحی گلندوئک 1399نوروزتان پیروز حسین فتاحی حسین فتاحی Sat, 28 Mar 2020 22:31:18 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%DB%8C%D8%BA%D9%87-%D8%B7%D9%84%D9%88%D8%B9-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-%D9%88-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C-d2isrnotgah7 شهر لواسان عکس از حسین فتاحی قسمت سوم و پایانیخانه تکانیدر اسفندماه نزدیک عید که می‌شود در لواسان فرش‌ها و پرده‌های شسته شده روی دیوارها و پشت‌بام‌ها مشهود است. جنب‌وجوش خاصی در خانه دیده می‌شود. در این ایام خانه‌ها درهم ریخته و آشفته است و سامان یافتگی، آرامش و نظافت تا ساعات آخر سال ادامه دارد. به علت درهم‌ریختگی منازل، میهمانی‌ها و شب‌نشینی‌ها تعطیل می‌شود. کوچکترها به کمک مسن‌ترها می‌آیند. یکی از رسم‌ها شکستن کوزه برای دوری از کهنگی بود. اکثراً ظروفی که معمولاً از جنس مس بوده را برای سفید کردن به کولی‌هایی که برای این کار به لواسان می‌آمدند می‌سپردند. خلاصه تمام خانه زیرو رو می‌شود تا همه چیز برای آمدن نوروز آماده باشد.شیرینی عیددر روزهای پایانی اسفندماه، زنان منزل و همسایه‌ها به صورت دسته‌جمعی، شیرینی مخصوصی به نام توتک ( TUTAK) می‌پختند. این رسم امروزه در بسیاری از روستای اطراف رواج دارد. این شیرینی دو نوع است؛ یکی توتک معمولی و دیگری توتک نیم‌پرک و این دومی ‌سخت‌تر درست می‌شود، چون باید داخل آن از پودر گردو، هل ، زنجبیل، دارچین و شکر با نسبت‌های مخصوص پر شود. سپس لبه این توتک‌ها به صورت کاملاً ماهرانه پیج داده می‌شود و اصطلاحاً گل‌زده می‌شود و در تنور هیزمی پخته شده و در کیسه مخصوص برای استفاده در سفره هفت‌سین و پذیرایی از میهمانان نگهداری می‌شود.سبزه سفره عیدسبزه که نماد زندگی است، از مهمترین ملزومات سفره هفت‌سین بهحساب می‌آید. مادر خانه، هفت، هشت روز مانده به عید، چند مشت گندم پاک کرده به تعداد اعضای خانواده در دیگی کوچک خیس می‌کند و سه یا چهار روز بعد آن را از آب درآورده و در یک یا چند ظرف ریخته و روی جوانه‌ها را پارچه خیس می‌اندازد تا کاملاً سبز شود. سپس برای تزیین دور سبزه را روبان قرمز می‌بندد. این سبزه تا روز سیزده بدر در سفره هفت‌سین می‌ماند. نحوه سبز شدن دانه‌ها معانی خاص خود را دارد. زود سبز شدن و پر بودن سبزه‌ها، نشان سال پربرکت و شاد است.آخرین شب جمعه سالآخرین شب جمعه سال روز سر زدن به اهل قبور آشنا و هم‌محلی است. در این شب جمعه قبور مردگان شسته شده و گل و سبزه در آنجا قرار داده می‌شود و حاضرین ضمن دعا و فاتحه، برای درگذشتگان خود طلب مغفرت می‌کنند.عید نوروزروز عید همگی مردم لباس نو می‌پوشند. قدیمی‌ترها کلاه نوروزی سرمی‌گذاشتند حتی بعضی‌ها نوروز را «عید لباس نو» می‌نامیدند. در موقع تحویل سال هرخانواده در خانه بزرگتر جمع می‌شوند و همگی دور سفره هفت‌سین می‌نشینند. دقایقی قبل از تحویل سال عضو کوچک خانواده بیرون خانه می‌رود و بلافاصله پس از تحویل سال داخل خانه می‌شود و اصطلاحاً «پا» می‌گذارد و بزرگ خانه از اسکناس‌های لای کتاب قرآن به همه حاضرین عیدی می‌دهد و همین روز اول دید و بازدیدها آغاز می‌شود. اول همه ساکنین روستا به منزل خانواده‌ای می‌روند که سال گذشته عزیزی را از دست داده است. سپس به منزل بزرگترهای خانواده و فامیل و روستا می‌روند و این عید دیدنی‌ها تا روز 12 فروردین ادامه دارد.سیزده بدرو نهایتاً روز سیزده بدر و روز طبیعت فرا می‌رسد. در این روز لواسانی‌ها به آغوش طبیعت می‌روند و بازی‌های محلی انجام می‌دهند. الک‌دولک ، توپ‌برره، کشتی محلی و تاب‌بازی از جمله این بازی‌ها است. صبح روز سیزدهم فروردین مردان روستای گلندوئک، نجارکلا، جائیج و بسیاری از روستاهای اطراف در محل چنار معروف و قدیمی سرمقبره باغ نظام‌السطان جمع می‌شدند و کشتی‌گیرها از جمله مرحوم حاج اکبر فتاحی( اکبر محمد حسین )، مرحوم حاج علی عمران مومجی، مرحوم حاج احمد خداوردیخان، مرحوم حاج محمد کاظم جمشید گرجی، مرحوم حاج حسین خداوریخان، حاج منصور افراسیابی و بسیاری دیگر حضور داشتند و نکته جالب اینجا بود که فرد بازنده هم جایزه دریافت می‌کرد. بعد ازظهر مردان این محل را ترک می‌کردند و خانم‌ها به شاخه‌های درخت چنار سرمقبره طناب می‌انداختند و تا غروب تاب‌بازی می‌کردند.حسین فتاحی گلندوئک 1399نوروزتان پیروز حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 27 Mar 2020 23:55:14 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%DB%8C%D8%BA%D9%87-%D8%B7%D9%84%D9%88%D8%B9-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-ifka6xryjnmz عکس شهر لواسان حسین فتاحی نوروز سلطاننوروزخوانی یا بهارخوانی از آیین‌های بسیار کهن ایران بوده است که تا همین چند سال پیش در منطقه لواسان رواج داشته است. نوروزخوان ها معمولاً 2 یا 3 نفر بودند و با حافظه قوی که داشتند بداهه‌خوانی می‌کردند. البته بعضاً دارای ساز و آلات موسیقی هم بودند و کار آن ها از 15 روز مانده به عید شروع و تا روز عید تمام می‌شد. نوروزخوان‌ها با حاجی‌فیروز که این روزها با صورت سیاه و زنگوله به پا و دایره زنگی دیده می‌شوند، کاملاً فرق دارند. نوروزخوان‌ها ، اشعاری که می‌خواندند و موسیقی که می‌نواختند پشتوانه چندهزار ساله فرهنگی دارد:نوروز سلطان بیآمو گل در گلستان بیآمومژده‌ها دین بر شاخ گل بلبل به بستان بیآموبه به عجب دولت سرا دولت سرای با صفاگویا نظر کردش خدا با رحمت و لطف و رضاصاحب خونه با ایمان دست و دکن جیفی میانبیرون بیار یک ده تومان هاده به این نوروزی خوانبعضی از این اشعار که رنگ و بوی مذهبی دارد نیز توسط نوروز خوان‌ها خوانده می‌شده است. ابیاتی که در ذیل می‌آید نام دوازده امام( ع ) را در بر می‌گیرد که چند بیت از آن چنین است:همی خوانم امام اولین راشه کشور امیرالمومنین را وصی و جانشین یعنی علی (ع) رابه یاسین و الف لام و به فیروز دهید مژده که آمد عید نـــوروزامام دومین هم دسته‌ گل شفاعت می‌کند او بر سر پلبه یاسین و الف لام و به فیروز دهید مژده که آمد عید نـوروزامام سومین شاه جهان است بود نامش حسین شاه یگانه ستمحمد را به محراب می‌رساندبه یاسین و الف لام و به فیروز دهید مژده که آمد عید نـوروزخدایا صاحبخانه را خوشحال گردان جوانان ورا داماد گردانعروسش صاحب اولاد گردانبه یاسین و الف لام و به فیروز دهید مژده که آمد عید نــوروزهوا سرد است و بگرفته صدایم که چند تا تخم مرغ باشد دوایمایا همشیره فرخ لقایم بکش زحمت بیار عیدی برایمجوانت خیر ببینه از دعایمچهارشنبه سوریاز قدیم مردم در لواسان چندروز مانده به شب آخرین چهارشنبه سال از کوه و بیابان بوته‌های مخصوصی جمع‌آوری می‌کردند و به هنگام شب، خانه بزرگترها جمع شده، 3یا 4کوپه ازآن بوته‌ها درست کرده و پس از آتش‌زدن از روی آن می‌پریدند و شام مخصوص چهارشنبه سوری که معمولاً خورشت بود و از گوشت مخصوص قورمه شده درست می‌شد و سبزی پلو را کنار اعضای خانواده می‌خوردند. سپس تا پاسی از شب زیر کرسی گرم با خوردن آجیل مخصوص که در آن برگه هلو و سیب فراوان بود، به قصه‌ها و خاطرات بزرگترها گوش می‌دادند. مراسم معروف به قاشق‌زنی هم در این شب برگزار می‌شد و آن بدین شکل است که جوانان چه پسر و چه دختر با سر کردن چادر و در دست داشتن یک کاسه مسی و قاشق، جلوی در خانه همسایه‌ها می‌روند و با زدن قاشق به کاسه صاحب‌خانه را مطلع می‌کند و صاحب‌خانه هم نمی‌داند او کیست. حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 27 Mar 2020 15:10:50 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%DB%8C%D8%BA%D9%87-%D8%B7%D9%84%D9%88%D8%B9-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-rzwlhviun9py نوروز در تیغه طلوعلواسان از مناطق تاریخی و کهن ایران است و قدمت تمدن آن به بیش از 7000 سال پیش می‌رسد و به همین خاطر از قدیم‌الایام مراسم مختلف مذهبی و ملی در آن برگزار می‌شد و از جمله آن مراسم جشن استقبال از بهار و عید نوروز است که بسیاری از آن رسم و رسوم ها امروزه متروک و دیگر اجرا نمی‌شود، ولی خیلی از آن آیین‌های ویژه هنوز پابرجاست. اما قبل از اینکه به بعضی از این مراسم اشاره شود به نزدیکی مفهوم نوروز و وجه تسمیه نام لواسان با آن پرداخته می‌شود.در مبدأ و آغاز نوروز حرف و سخن بسیار است، ولی آنچه مسلم است این است که اولین کسی که دستور داد نوروز به عنوان جشن ملی در سراسر سرزمین ایران شناخته شود، کوروش کبیر به سال 538 قبل از میلاد بوده است.هر روز صبح، خورشید از افق شرق طلوع کرده و سفر آرامش را در آسمان آغاز می‌کند و بالاخره در سمت غرب نیز، غروب می‌کند. بعد این سفر را در نیم کره دیگر زمین ادامه می‌دهد و صبح روز بعد دوباره از افق شرق طلوع می‌کند. این عمل 365 روزه میلیاردها سال است که تکرار می‌شود. این همان تصویری است که مردمان از زمان باستان تا امروز آن را می‌بینند و به آن نیز می‌اندیشند. اما یک روز مهم‌تر از روزهای دیگر سال وجود دارد و آن اول فروردین است. ایرانیان قدیم معتقد بودند این همان روزی است که نور و روشنایی، خوبی و پاکی بر اهریمن تاریکی و بدی و تباهی پیروز می‌شود و این روز را نوروز نامیدند و برای آن جشن و شادی می‌کردند. پس نوروز روزی است که خورشید از افق شرق طلوع می‌کند. از طرفی نام لواسان از دو کلمه « لو» به زبان قدیمی یعنی لبه و تیغ و دماغه و « اسان» به معنی خورشید و طلوع آن، تشکیل شده است. گردنه‌ای از یال‌های کوه دماوند به نام گردنه لواسان وجود دارد که هر بیننده‌ای موقع طلوع خورشید در آنجا باشد به خوبی معنای لواسان را درک می‌کند. چراکه در این مکان صبح خورشید در کسری از دقیقه از پشت دماغه کوه به ناگاه بیرون می‌آید و انفجار نور به خوبی مشهود و عیان است. این نظریه را برای اولین‌بار در اینجا می‌توان مطرح کرد که «لواسان سرزمین «نو» «روز» است» در واقع لواسان اسم مکان طلوع خورشید است و نوروز اسم زمان طلوع خورشید می‌باشد.اگر به کتابشناسی نوروز مراجعه شود، در خصوص نوروز صدها عنوان کتاب و بیشتر از آن مقاله توسط نوروزشناسان داخلی و خارجی منتشر شده است که نشان از اهمیت نوروز در میان ایرانیان و دیگر ملل جهان دارد. با وجود این همه اسناد و مدارک باید تحقیقی مستقل انجام شود که آیا فرضیه عنوان شده در بالا حقیقت دارد یا نه؟بقیه در قسمت دوم ...حسین فتاحی لواسان نوروز 1399 حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 27 Mar 2020 14:57:18 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B8-ycex13va3bus اگر دستاوردی را نتوانم اندازه بگیرم، چیزی در دست ندارم.اشتباه نشود، این به معنای تمایل به بهترین بودن و یا میل به اثبات چیزی نیست، اما تنها چیزی که می‌تواند برای بهتر شدن به من کمک کند یک نقشه راه است، از مسیری که طی کرده‌ام، تا بدانم چه اثری از خود به جا گذاشته‌ام. یک تصویر کلی که بتواند خیلی ساده نشانم دهد تلاش من چه اثری بر جامعه‌ام گذاشته است.ویدیوی آمار مخاطبین من را ببینید: https://cdn.virgool.io/annual-report/1398/ewvwzhskexrf-67Wle.mp4 دستاوردهای من در سال ۹۸در سال ۹۸، من در مجموع ۱۱ پست در ویرگول منتشر کردم و پست‌های من ۵۲ مرتبه لایک شدند و افراد ۱ بار نظرات خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. امسال ۷ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. اما چیزی که این دستاورد را ارزشمندتر می‌کند اثری است که این پست‌ها از خود به جا گذاشتند.اثر پروانه‌ای منطبق آمار ۹۴۰ بار پست‌های من خوانده شدند و زمانی حدود ۲۴,۷۴۵ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیت ۷۲٬۹۴۰٬۰۰۰ نفری که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، من توانستم حدود ۰/۰۰۰۳۳۹ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم. عددی که با تمام کوچک بودنش، اثر بزرگ و ارزشمندی است.اما این عددها فقط توضیحی است از آنچه که برای مخاطبانم به ارمغان آورده‌ام، اثر ارزشمند‌تری که با نوشتن در ویرگول از خود به جا گذاشته‌ام، تلاش پنهانی بوده که برای حفظ محیط زیست کرده‌ام. من با انتشار پست‌های خودم در فضای ویرگول توانستم در مصرف کاغذ صرفه جویی کنم؛ یعنی اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۳,۴۱۹ کاغذ مصرف می‌شد. حسین فتاحی حسین فتاحی Thu, 26 Mar 2020 00:24:52 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%88%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-bnkyrtxmsgxs عکس از گوگللاتوریسم و فرهنگ ایرانییکی از مواردی که ما ایرانی ها بدان افتخار می کنیم ؛ فرهنگ میهمان نوازی و میهمان دوستی ایرانیان و مردمان این مرز و بوم است ؛ دراشعار بزرگان فرهنگ و ادب فارسی چه بسیار در مورد این خصیصه پارسیان آمده و سروده شده استرواق منظر چشم من آشیانه‌ی توستکرم نما و فرود آ که خانه خانه‌ی توست ( حافظ شیرازی )اما این فرهنگ غنی در برخی موارد معدود ، برایمان مشکل آفرین شده است مثل همین بیماری ویروسی و همه گیر کرونا که این روزها عالم گیر هم شده استپزشکان و پرستاران دلسوز که این روزها جانشان را برای سلامتی ما ، کف دستشان گرفته اند از هر طریق ممکن ، با گریه و التماس به ما می گویند که ؛ در خانه بمانیم تا این بیماری خطرناک مهار و نهایتا ریشه کن شود ، اما در بسیاری موارد ، کو گوش شنوا !! میشود فرهنگ غنی و بزرگ داشت و به تنها راه چاره جلوگیری از بیمار شدن خود و خانواده و دوستان و همه مردم ، گوش نداد ؟!این دیگه میهمانی و میهمان نوازی ، بوم گردی و ایران گردی ، توریسم و مسافرت نیست ، بلکه لاتوریسم و ولگردی است وقتی با جان دیگران بازی می کنی ، جزء این القاب را نمی توان بکار برد ( من را ببخشید )میهمان ممکن است برای کسانی که به جهت مالی در مضیقه باشند ناخوانده و گرفتاری آفرین باشد ولی اگر این میهمان همراه یک اهریمن مثل کرونا ، باشد دیگر تنها مشکل ساز نیست ؛ بلکه مرگ آفرین و قاتل است .لاتوریسم ممکن است تنها با فقر مالی توام باشد ولی این روزها لاتوریسم بیشتر با کمبود و نقص فرهنگی همراه است وقتی طرف با ماشین شاسی بلند چند میلیاردی در خیابانها دور دور و ولگردی می کند دیگر لاتوریسم را نمی توان تنها با فقر مالی مقایسه کرد !در پایان این را تذکر می دهم که لاتوریسم به هرشکل آن ، هیچ سنخیتی با فرهنگ غنی ایرانی ندارد و بهمین خاطر است که این پدیده شوم نمی تواند خدشه ای اساسی به فرهنگ وادب این مرز و بوم وارد آورد و در خاطر مردم مزموم و ناپسند خواهد ماندحسین فتاحی سوم فروردین 1399 گلندوئک - لواسان حسین فتاحی حسین فتاحی Sun, 22 Mar 2020 23:16:37 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%DA%AF%D9%86%D8%AC%D8%B4%DA%A9-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-umzhmwjuxhfz گنجشک اهوازی عکس از حسین فتاحیگنجشک اهوازی بجای گنجشک شهری در لواساناز قدیم الایام نوعی گنجشک در لواسان زندگی می کرده است . این گنجشکها هم در روستاها زندگی می کنند و هم بصورت گسترده و انبوه در منطقه شهری و منازل مسکونی سکونت دارند . شکل و شمایل آنها را همگان دیده اند ، نرها با سر و زیر گلوی سیاه از ماده ها که خاکستری و قهوه ای تیره است ، مشخص می شوند و تقریبا هر نوع غذایی را که انسانها می خورند آنها نیز استفاده می کنند ، گنجشک ها برای باغات و مزارع به نوعی آفت نیز محسوب می شوند .در چند سال اخیر نوعی پرنده که به آن گنجشک اهوازی گفته می شود در لواسان بصورت پراکنده دیده می شود ، و بطور محسوس در حال ازدیاد هستند ، نام صحیح این پرنده بلبل خرما است این پرنده بومی قسمتهای جنوبی کشور محسوب می شود و معلوم نیست چرا و به چه علت به مناطق شمالی کشور و از جمله لواسان کوچ کرده اند . بلبل خرما جثه نسبتا بزرگتر از گنجشک شهری دارد و منابع غذایی متنوع دارد نر و ماده آن هم‌ شکل است. سر و گلوی سیاه با لکه بزرگ سفید در ناحیه گونه، سطح پشتی قهوه‌ای روشن، سطح شکمی خاکستری چرک، زیر دمی زرد نارنجی و دم سیاه با نوک سفید دارد. روی سر این پرنده اثری از کاکل دیده می شود . این پرنده در فصل بهار ، 2 یا 3 تخم در لانه ای که خود ساخته می گذارد و دوهفته ای آنها را بزرگ کرده و پر می دهد ، گنجشک اهوازی به باغات و مزارع آسیب می رساند و در انتخاب محیط زندگی حریف دیگر پرندگان هم اندازه خود است .این پرنده پر سر و صداست و نت های آوازش بلندتر و بیشتر از دیگر انواع گنجشک ها استغرض از تحریر این مطلب این بوده است که چرا این پرنده ی بومی نواحی گرمسیری ، منطقه ای کوهستانی ، مثل لواسان را برای سکونت دائم برگزیده است ؟ و چرا پرندگانی مثل سبزقبا ، هدهد ، قورک ، زرده وره ، تیکا ، سهره سینه سرخ ، دارکوب بزرگ ، جغد ، شانه بسر و اویارک که روزگاری بومی لواسان و مناطق اطراف بوده اند ، این روزها ، کمتر دیده می شوند و بعضی از آنها دیگر هیچگاه به چشم نمی آیند ؟ و این موارد که گفته شد نشانه چیست ؟؟؟!!! حسین فتاحی حسین فتاحی Sat, 07 Dec 2019 12:10:17 +0330 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D8%AA%D9%BE%D9%87-%D8%AD%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DA%A9-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-lwvnsdlgdc7b تپه حصارک لواسان عکس از حسین فتاحی( ادامه قسمت اول )محمدحسن‌خان اعتمادالسلطنه در «مرآه البلدان» در خصوص این تپه باستانی آورده است : «بالجمله به اتفاق دکتر طولوزان حکیم‌باشی رسیدیم به آثار خرابۀ زیاد که انتهای آبادی قدیم جائج بوده حالا آن را حصارک می‌نامند. محتمل است این نقطه که حالا به حصارک موسوم است، قلعه و محکمه آبادی شهر جائج بوده که اعراب بعد از استیلا و غلبه بر ایران یا خودشان در این محل مساعد بنای این قلعه را نموده‌اند یا از قدیم ایرانیان به جهت حفظ یکی از راه‌های مازندران که از افجه و لار به بلدۀ نور و رویان و از آنجا به مازندران می‌رفته است بنای این قلعه را کرده و به جهت محقری محکمه که چندان عظمتی نداشته، حصارک نامیده و به صیغۀ تصغیر خوانده‌اند. علی ای حال، تل حصارک که متمم منتهای آبادی جائج است، تا موضعی که سابق ذکر کردیم و موسوم به شاهانی و محل قصر علی کامه بوده چندان مسافت ندارد. تنها رودخانه کند مابین این دو تل طبیعی که سمت مغرب تل حصارک و طرف مشرق تل شاهانی که موضع قصر علی کامه است، فاصله می‌باشد و از آثار خرابه چنین معلوم می شود که در تل شاهانی فقط قصر و عمارتی برای شخص معتبری بعد از آبادشدن حصارک ساخته شده و جمعیت‌نشین و محل سکنای رعیت بنابراین طرف حصارک بوده و قصر و عمارت پادشاهی سمت شاهانی و از حیثیت مکان هم موضع شاهانی برای قصر و عمارت حاکم‌نشین اولویت دارد، زیرا که اولا منظری بسیار خوب از طرف جنوب و مشرق به رودخانه جاجرود دارد و از سمت مغرب به رودخانه کند و از طرف شمال محاذی درۀ افجه است که باد خنک در تابستان از آنجا می‌وزیده. بعلاوه آب رودخانه کند را به واسطۀ مجرای مخصوص که از بالا از زیر قریۀ نجار کلا حفر نموده تاداخل قصر و عمارت قدیم به جهت مشروب نمودن بساتین و باغات می‌آورده‌اند. چنان که حالا هم به واسطۀ همان مجرا آثار خرابۀ قصر را زراعت می‌نمایند». (5)این تپه باستانی که قدمت آن هزاره پنجم قبل از میلاد بوده و تا دوران اسلامی نیز رونق داشته، در تاریخ 21/2/1365 تحت شماره 1711 در فهرست آثار ملی ثبت شده است.هفت سال پیش در سال 1386، معاون حقوقی سازمان میراث فرهنگی استان تهران در گفت‌و‌گو با خبرگزاری میراث فرهنگی ضمن تاکید بر اهمیت باستانی تپه حصارک، اظهار داشت؛ « نیروی انتظامی لواسان به دنبال گزارش‌های مردمی مبنی بر هجوم حفاران غیرمجاز به تپه 7 هزار ساله حصارک که منجر به آسیب‌های متعددی بر پیکر دیرینه آن شده است، موظف به حفاظت شبانه‌روزی از این اثر باستانی شده است ». (6)بی‌تردید، تپه حصارک یکی از قدیمی‌ترین خاستگاه‌های تمدن بشری در لواسان است. اگر مطالعات و کاوش‌های علمی منطقه تپه حصارک انجام شود، به دلیل مطرح بودن فرضیه‌های مختلف در مورد چگونگی آغاز کشاورزی و اهلی کردن حیوانات، اهمیت خاصی در مطالعه منشأ کشاورزی برای لواسان و استان تهران خواهد داشت.تپه حص حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 06 Dec 2019 22:08:35 +0330 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D8%AA%D9%BE%D9%87-%D8%AD%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DA%A9-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-7-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-btbjhasqyqfe تپه حصارک لواسان عکس از حسین فتاحی تپه باستانی حصارک7 هزار سال تاریخ و تمدنحسین فتاحی«تپه باستانی» در فرهنگ لغات فارسی به کوه پست و پشته‌ای بلند از خاک یا شن گفته می‌شود که براطرافش مشرف باشد. در دره‌ای که رودخانه جاجرود ساخته است، تپه‌های بزرگ و کوچکی وجود دارد که نشانی از آبادانی، آب و هوایی مناسب و رشد فرهنگی در روزگاران کهن ‌دارد. تپه باستانی شورکاب (جاج)، تپه باستانی ناظم‌آباد، تپه باستانی خرسنگ، تپه باستانی شهروآ، تپه حصارک و بسیاری دیگر از تپه‌های باستانی که در روستاهای اطراف بخش لواسان وجود دارد، از این نوع‌اند. نوشته حاضر به یکی‌ از مهم‌ترین این محوطه‌های باستانی در لواسان می‌پردازد.تپه حصارک لواسان در موقعیت 35 درجه و 48 دقیقه و 24.5 ثانیه عرض جغرافیایی، 51 درجه و 37 دقیقه و 56.6 ثانیه طول جغرافیایی و در ارتفاع 1680 متر از سطح دریا در 2 کیلومتری جنوب گلندوئک مرکز شهر لواسان واقع شده و در انتهای خیابان معلم و خیابان دستجرد با کمی پیاده‌روی قابل دسترس است. (1) «حصارک» به‌معنای در قلعه و در حصار نشستن و محاصره و به حصار درآوردن دژ یا قلعه‌ای را گویند. (2)حصاری شدند آن سپه در یمن خروش آمد از کودک و مرد و زنکه خاقان چین زینهاری شده است ز بهرام جنگی حصاری شده است«حصاری» که نام خانوادگی بسیاری در محله شورکاب است، به‌خصوص شهرت حصار شورکابی درواقع منصوب به حصار و شهر حصارک است.محوطه باستانی حصارک بر تپه ماهوری واقع شده و به شبه‌جزیره‌ای می‌ماند که شرق و غرب و جنوب آن را آب دربرگرفته و تنها از سمت شمال به خشکی مرتبط است. این محوطه باستانی دارای 230 متر طول، 50 متر عرض و ارتفاعی بیش از30 متر است و در حد فاصل میان تپه شمالی و جنوبی، محوطۀ نسبتا همواری وجود دارد که در شمال قریه قدیمی به‌نام سربیشه واقع شده و قبل از آبگیری سد لتیان در 1346 توسط اهالی قدیمی قریه گلندوئک در آن کشاورزی می‌شده است. تپه شمالی امروزه تخت شده و حالت تپه بودن خود را از دست داده است. تپه جنوبی کاملا مخروطی و کله‌قندی است و از فاصله دور نظر هر بینده‌ای را به خود جلب می‌کند. در سطح تپه، محل حفاری‌های فراوانی به‌چشم می‌خورد که متعلق به سال‌ها قبل و برخی تازه‌اند. در بدنۀ گودال‌های حفرشده بقایای معماری، خاکستر و انبوهی از سفال‌های دوران مختلف دیده می‌شود. کاوش‌های باستانی می‌تواند نقاط فرهنگی و تاریخی بسیار مهم منطقه لواسان را دقیقا معلوم نماید. (3)سفال‌های دست‌ساز، خاکستری، سیاه، نخودی و قطعاتی از سفال‌های نوع چشمه علی ( شهر ری ) مشاهده شده که اهمیت بیش از حد این مکان را تأیید می‌کند. به اعتقاد دکتر ولی‌پور (استاد باستان‌شناسی): « تپه حصارک متعلق به دورۀ مس سنگی (5500 – 4700 ق م) از دوران باستان‌شناسی است. در این دوره، تنها 28 محوطه باستانی در دشت تهران و قزوین و اطراف آن شناسایی شده است. این دوره بازتابی از افزایش جمعیت انسانی یا فعالیت اقتصادی است. بهره‌برداری از حیوانات برای محصولات لبنی، پشم، به‌ویژه گاو اهلی‌شده نشان‌دهندۀ فعالیت‌های اقتصادی این دوره است». (4) حسین فتاحی حسین فتاحی Thu, 05 Dec 2019 13:19:41 +0330 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%88%DB%8C%D9%84%D8%A7-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D8%B0%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-wu3wm3tomnxp ویلاگردی ، جاذبه جدید لواسان !!به نظر شما لواسان چه جذابیتی دارد ؟؟لواسان مناطق باستانی هفت و یا چهار هزار ساله دارد ؟ نه البته که ندارد !!لواسان باغهای سنتی و تاریخی دارد ؟ قبلا داشته الان ندارد !!لواسان بافت های قدیمی و سنتی دارد ؟ نه خوب ندارد !!لواسان آب و هوای لطیف و تازه دارد ؟؟ سابقا بدان معروف بوده الان ندارد ، در چند سال گذشته چندین روز حتی از تهران هم هوای آلوده تری داشته است !!لواسان شاید اولین شهر ایمن ایران باشد ! ، نه این ادعا که از اول هم دروغ محض بوده !!، و فقط تابلوی آن در ورودی شهر موجود می باشد و البته باعث مسخره کردن است !!اما اخیرا با سر زبان افتادن لواسان ، بابت ساخت و سازهای لاکچری ، جاذبیت جدیدی برای لواسان کشف و پیدا شده است و آن ویلاگردی در لواسان است ! بطوریکه از پسوند شماره های پلاک ماشین هایی که از شهرک باستی دیدن می کنند معلوم می شود اکثر مسافران ورودی ، پلاک شهرستان هستند و چیزی که جلب توجه می کند ؛ سرتکان دادن سرنشینان این خودروها به هنگام خروج از این شهرک است !!سرخوردگی و نا امیدی در چهره اینگونه توریست های لواسانی موج می زند و مطمئنا آنها این حس و تصویر نامطلوب را با خود به شهرستان و خانه و کاشانه خود خواهند بردبی تفاوتی به مسائل فرهنگی شهر و راس کار بودن نااهلان ، باعث شده است لواسان چیزی برای گفتن در هیچ زمینه ای نداشته باشد و این تبلیغات منفی کماکان برای شهر مظلوم لواسان استمرار خواهد داشتوقتی با دست خودمان به هر طریق ممکن در خرابی شهر می کوشیم ، عن قریب شهری به معنای واقعی آن نخواهیم داشت و آن زمان کوچ اجباری از این شهر نیز نامحتمل نخواهد بود ، روزی که ؛ حتی ویلایی برای گشتن نباشد !!حسین فتاحی1398/6/9 حسین فتاحی حسین فتاحی Sat, 31 Aug 2019 18:31:59 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A2%D8%AE%D8%B1-tkcxmvthtbiz رمسبو کوچکاین روستا از قدمت بالایی برخوردار است و بدین لحاظ عزاداریش نیز سنتی و اصیل است. حرکت هیئت عزادار از هفتم از محل حسینیه انصار به سمت امامزاده فضعلی(ع) ناران شروع می‌شود. این هیئت روز هشتم پذیرای هیئت ناران و سبو بزرگ و تیمورآباد است و روز تاسوعا به محل مسجد وسبو بزرگ رفته، بعدازظهر به تیمورآباد می‌رود و درنهایت صبح روز عاشورا به ناران بازمی‌گردد. هیئت سبو کوچک شام غریبان به محل مزار شهدا که در نزیکی محل حسینیه است، می‌رود و در آنجا عزاداری می‌کند. از میانداران قدیمی‌ این روستا می‌توان به مرحوم حاج ابوالفضل علی‌پناه، مرحوم حاج غلام خدابنده، مرحوم حاج قدرت‌اله کاظمی‌ و مرحوم حاج میرزا محمد علی پناهی و از بین نوحه‌خوانان مرحوم به حاج حسین پناهی، حاج محمود احیائی، حاج مجید و حاج اسماعیل لواسانی و حاج غلامعلی احیائی اشاره کرد.سبو بزرگاهالی معتقد و مذهبی سبو بزرگ سابقه تاریخی در عزاداری امام حسین(ع) دارند. اگرچه عزاداری اهالی در مسجد از اول محرم شروع می‌شود، ولی حرکت هیئت از روز هشتم با رفتن به ناران و زیارت مزار حضرت امامزاده فضعلی(ع) و عزاداری در مسجد ناران آغاز می‌گردد. آن‌ها سپس به سبو کوچک و تیمورآباد می‌روند و بعدازظهر همان روز پذیرای عزاداران محله ناران می‌باشند. روز نهم یعنی روز تاسوعا از هیئت سبو کوچک و تیمورآباد پذیرایی می‌نمایند و روز عاشورا مجددا به ناران می‌روند و سپس به سر مزار شهدای سبو بزرگ رفته، آنجا عزاداری می‌کنند. از میانداران قدیمی‌ می‌توان از مرحوم حاج اسماعیل تاجدینی، مرحوم حاج نصرت‌اله کردی، حاج جمشید نخلی و از میان علم‌کشان قدیمی‌ می‌توان از مرحوم حاج حبیب‌اله خندان، مرحوم غلامرضا خندان و حاج حجت‌اله کردی یاد کرد.ترک مزرعهعزاداری در این روستا که امروزه در محدوده شهر لواسان قرار دارد، نیز سابقه طولانی دارد. اکثر ساکنان این محله از سادات حسینی و منسوب به حضرت سیدالساجدین علی ابن حسین (ع) هستند. بدین لحاظ مورد احترام و وثوق لواسانی‌ها می‌باشند. نذر و نیاز در اینجا پررنگ‌تر از دیگر مناطق است و حرکت علم ترک مزرعه نیز به عزاداری این هیئت رنگ و بوی دیگر داده است؛ به شکلی که تعدادی از عزاداران و حاجتمندان شب عاشورا تا صبح در جوار مسجد صاحب الزمان(عج) و آن علم پیش‌گفته عزاداری می‌کنند. محله و مسجد ترک مزرعه دارای نذورات و موقوفاتی جهت برگزاری مراسم سوگواری محرم است. هیئت ترک مزرعه نیز در پاسخ تسلیت‌گویی هیئت‌های اطراف با علم و بیرق، سینه‌زن و زنجیرزن به محل آن‌ها می‌رود و عزاداری می‌کند. از میانداران این محله می‌توان به حاج حسن میرزاخانی اشاره کرد و از نوحه‌خوانان فقید می‌توان از مرحوم آقا سیداحمد سید اسدالهی و مرحوم سیدمجتبی سید علینقی و مرحوم سیدتقی سیدمهدی نام برد.جائیجقریه جائیج امروزه قسمتی از شهر لواسان و جزء محله‌های بسیار قدیمی ‌لواسان می‌باشد و مزار و بقعه امامزاده عبدالله در اینجا واقع شده است. هیئت مسجد النبی جائیج روز ششم محرم پذیرای هیئت‌های نجارکلا و گلندوئک است و روز هفتم به محله گلندوک و نجارکلا می‌رود. روز هشتم نیز هیئت شورکاب به جائیج می‌آید و بعدازظهر تاسوعا این هیئت به شورکاب و سپس ترک مزرعه می‌رود. صبح عاشورا هیئت‌های نجارکلا، گلندوئک، شورکاب، ترک مزرعه به جائیج می‌آیند و بعد از ظهر این هیئت به ناران می‌رود و روز یازدهم نیز پذیرای هیئت ناران است. میاندار قدیمی‌ این محله حاج غلام زینلی و علم‌کش قدیمی آن ‌مرحوم حاج کاظم جمشید گرجی و نوحه‌سرایان قدیمی‌اش ‌مرحوم حاج حسن فتاحی و مرحوم حاج غلامرضا گرجی بوده‌اند.نجارکلااین قریه قدیمی‌ نیز که از دو محله نجارکلای بالا و نجارکلای پایین تشکیل شده است، سابقه طولانی در برپایی مراسم عزای حسینی دارد. اگرچه سابق مراسمی ‌واحد با قریه گلندوئک داشت، ولی بیش از 50 سال است که هیئت و مسجدی جداگانه دارد. مراسم عزای حسینی از شب اول ماه محرم و حرکت هیئت از روز ششم محرم شروع می‌شود. این هیئت ابتدا به قریه گلندوئک می‌رود و سپس به قریه جائیج و فردای آن یعنی روز هفتم پذیرای هیئت جائیج و گلندوک و روز هشتم میزبان هیئت شورکاب است. هیئت بعد از ظهر تاسوعا به محله شورکاب و پس از آن به محله ترک مزرعه می‌رود و روز یازدهم نیز پذیرای دو هیئت ناران و ترک مزرعه است. نوحه‌خوانان قدیمی ‌قریه نجارکلا عبارت‌اند از مرحوم حاج عباسعلی زینلی و مرحوم حاج حسین زینلی. علم‌کش آن حاج ناصر افراسیابی و میاندارش نیز حاج جهانگیر مومجی بودند.شورکابمحله شورکاب نیز سابقه‌ای طولانی در برپایی مراسم سوگواری ایام محرم دارد. مسجد بزرگ سید الشهدا(ع) شورکاب در این ایام مملو از جمعیت عزادار است. هیئت شورکاب نیز از ششم محرم حرکت می‌کند و به محله‌های ترک مزرعه، جائیج، گلندوئک، نجارکلا و ناران می‌رود و در بازدید پذیرای آن‌ها در محل مسجد سید الشهدا است. از میانداران باسابقه این محله می‌توان از مرحوم حاج اسداله صادقی شورکابی و حاج احمد یونسی و از علم‌کشانش از مرحوم حاج کریم یونسی یاد کرد.سینکمراسم عزاداری سینک نیز از شب اول محرم شروع می‌شود، ولی حرکت هیئت از شب عاشوراست. صبح روز عاشورا هیئت سینک ابتدا به روستای هنزک و سپس به ناران می‌رود. از خصوصیات هیئت سینک این است که عزاداری به همراه دهل، طبل و نی و شیپور می‌باشد و عزاداران متحدالشکل، با شال مشکی و نظم خاصی حرکت می‌کنند. از میانداران قدیمی می‌توان از مرحوم حاج محمد گرجی و حاج اکبر کربلائی باقری و از علم‌کشان قدیمی‌ از مرحوم حاج یاور خداوردی و مرحوم حاج ابوالقاسم خداوردی نام برد.هنزکدر این روستا که در حد فاصل ناران و سینک قرار دارد، عزاداری محرم قدمت تاریخی دارد. در این محل، حدود 25شب عزاداری برقرار است و هیئت تنها صبح تاسوعا حرکت می‌کند و به زیارت مزار شهدا و اهل قبور می‌رود. بعدازظهر همان روز هیئت به روستای سینک می‌رود و صبح عاشورا پذیرای هئیت سینک است. سپس به صورت سینه‌زنی و زنجیرزنی به ناران و محل امامزاده فضعلی (ع) می‌رود و پس از عزاداری به محل خود بازمی‌گردد. در شب شام غریبان، هیئت ناران برای بازدید به هنزک می‌آید. میانداران قدیمی‌ هنزک مرحوم حاج قدرت‌اله رحمانی و مرحوم حاج علی‌محمد رحمانی و علم‌کشان قدیمی‌ آن مرحوم حاج علی‌نقی رحمانی و مرحوم حاج رحمت‌اله رضایی و مرحوم سید عبداله حسینی می‌باشند.تیمورآبادتیمورآباد نیز یکی از روستاهای قدیمی ‌لواسان است. در این محله نیز همانند دیگر مناطق لواسان مراسم سوگواری از اول محرم شروع می‌شود ولی حرکت هیئت از روز هفتم ماه محرم می‌باشد که تیمورآبادی‌ها به ناران و محل امامزاده فضعلی (ع) می‌روند. روز هشتم هیئت سبو بزرگ به دیدن تیمورآباد می‌آید و روز تاسوعا این هیئت به سبو بزرگ و سبو کوچک می‌رود. روز عاشورا هیئت تیمورآباد مجددا به ناران رفته، بعد از ظهر پذیرای هیئت سبوکوچک می‌باشد. از نوحه‌خوانان قدیمی‌ تیمورآباد می‌توان از مرحوم حاج ماشاله مقیمی‌ یاد کرد.گلندوئکاین محله که در مرکز لواسان قرار دارد، سابق در دو قسمت قلعه بالا و قلعه پایین و خیلی قبل‌تر با محله نجارکلا یکی بوده است. از پامنبری‌های معروف مرحوم شیخ حسین خانبابائی بوده است که تصنیف صلواتش آنقدر طولانی بود که خود یک منبر محسوب می‌شد. میانداران قدیمی‌ گلندوئک حاج علی خانبابائی و حاج علی فتاحی، نوحه‌سرایان فقید آن مرحوم مشهدی علی محمد گلزردی، مرحوم میرزا محمد فتاحی، مرحوم حاج محمد علی عسلی و مرحوم حاج محمد شکری و علم‌کشان فقیدش مرحوم محمد حسین شکری، مرحوم حاج علی شکری و مرحوم حاج اکبر شکری ، مرحوم حاج حسین شاهپسند ، مرحوم حاج سعید گلزردی ، مرحوم عباس گلندوئکی و مرحوم محسن شکری بودند. حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 30 Aug 2019 15:07:13 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D9%88%D9%85-jpnmqnxlojgb مراسم تاسوا توک مزرعه لواسانوقفوقف در مورد مراسم عزاداری محرم در لواسان سابقه دیرینه دارد. بیشتر اسناد این موقوفات متعلق به میان دوره قاجاریه به بعد می‌باشد. تحقیق مستقلی در این خصوص انجام نگرفته است تا بتوان نتایج آن را منتشر کرد، ولی نگارنده اسنادی را دیده است که در آن مردم متدین لواسان به عشق مولای خود و به منظور تعظیم و بزرگداشت مراسم سوگواری امام حسین(ع) در ماه‌های محرم و صفر موقوفاتی را در نظر گرفته اند. این موقوفات به عنوان یک منبع مالی مستمر کمک فراوانی به زنده نگه داشتن آیین‌های سوگواری داشته است. بیشتر موقوفات در این خصوص به عزاداری، روضه‌خوانی، تعزیه‌داری، خرج آب و آش تعلق دارد. معنای آب و آش همان طعام دادن به عزاداران حسین(ع) است که در اصطلاح بدان آب و آش گفته می‌شود.ناصرآبادناصرآباد از قرای بسیار قدیمی‌ لواسان است. عزاداری در این قریه متفاوت از دیگر جاهای لواسان است و آن به جهت طعام روز عاشورا است. عزاداری در این روستا که قدمتی بسیار طولانی دارد، بدین شکل است که اهالی در محل مسجد امام حسین(ع) جمع می‌شوند و پذیرای هیئت روستای بوجان و مزرعه می‌گردند. درواقع، بوجانی‌ها برای دعوت از اهالی ناصرآباد جهت ناهار تاسوعا می‌آیند و ظهر تاسوعا هیئت ناصرآباد و مزرعه سادات به امامزاده بوجان رفته، برای ناهار به مسجد بوجان می‌روند و از بوجانی‌ها و مزرعه ساداتی‌ها دعوت می‌کنند که ناهار عاشورا به ناصرآباد بیایند. صبح عاشورا هیئت مزرعه و بوجان به ناصرآباد می‌آیند و ناهار در ناصرآباد می‌مانند. وجه ممیز عزاداری در ناصرآباد با دیگر قراء و روستاهای لواسان در طریقه اطعام ظهر عاشورا است، بدین شکل که در اکثر خانه‌های این روستا غذای نذری درست می‌کنند و در حدود 80 تا 90 دیگ بزرگ (برکت) از انواع غذاهای مختلف پخته می‌شود. بعد از اعلام، همۀ این غذاها را به محل مسجد امام حسین(ع) می‌آورند و پس از پذیرایی از عزاداران و هیئت‌های داخل مسجد، اضافه آن که مقدار زیادی غذا می‌شود را پخش می‌کنند. اکثر عزاداران غذای هفت‌لقمه که از هفت نوع غذا و یا هفت‌ لقمه از غذاهای ته سفره می‌باشد را برای شفای مریضان و حاجتمندان می‌برند.ظهر عاشورا شبیه‌خوانی و تعزیه‌خوانی در محل امامزاده سید پاشا(ع) ناصرآباد برگزار می‌گردد که حالت معنوی و غریبانه‌ای به عزاداری می‌دهد. حاج سیدمحمد میرمحسنی، حاج سیدمحمدرضا میرابوطالبی، حاج اکبر و حاج محمد و حاج احمد ملکی، سید سعید سیدعبدالهی و... از بانیان و عوامل برگزاری مراسم تعزیه می‌باشند. همت حاج سیدمحمدعلی میرزائی میاندار و بانی ساخت و بازسازی اساسی مسجد ناصرآباد نیز در برگزاری هرچه باشکوه‌تر این مراسم قابل تقدیر است.افجهافجه به جهت بزرگی به دو محله بالا و پایین تقسیم می‌شود. روز تاسوعا صبح کلیه عزاداران محله بالا و پایین جمع می‌شوند و با سینه‌زنی و زنجیرزنی و علم و بیرق به محله ناران و امامزاده فضعلی (ع) می‌روند و در برگشت نیز به روستای انباج رفته، پس از عزاداری در آنجا به افجه بازمی‌گردند و بعدازظهر پذیرای هیئت ناران می‌باشند. صبح عاشورا همه عزاداران یک دست شده، به سمت سر مزار(مقبره الشهدا)، منزل شهدا، سادات و مسن‌ترها حرکت می‌کنند. سپس سینه‌زنان و زنجیرزنان جلوی منزل بزرگان از جمله منزل حضرت آیت الله افجه‌ای، دکتر قوامی‌، حاج اسد لاری و به دو مسجد امام حسن(ع) و مسجد امام حسین(ع) می‌روند. کتل و گهواره حضرت علی‌اصغر و ذوالجناح در میان گروه عزاداران دیده می‌شود. ذوالجناح اسبی سفید‌رنگ است که آن را با پارچه‌ای سبز می‌پوشانند و یک نوجوان از سادات سوارش است. روی سر اسب و سوارش کاه می‌ریزند و با ذکری که ‌نوحه‌خوان‌ها می‌گیرند، صحنه غریبی ایجاد می‌شود.مراسم شام غریبان در محله پایین مسجد سادات برگزار می‌شود. از نوحه‌خوانان قدیمی‌ این روستای بزرگ می‌توان از مرحوم حاج سید‌اکبر افجه‌بخش نام برد و نوحه‌خوانانی که هنوز به این مراسم خدمت می‌کنند عبارت‌اند از: سید مرتضی غنی، سیدمحمد قوامی‌، محمد لاری و محمد علینقیان و از میانداران هیئت‌های افجه می‌توان حاج عباس و حاج اسماعیل لواسانی، حاج سید علی میرقوامی‌، حاج علی لاری، سید حاجی میرشریف، حاج یداله علینقیان و حاج رجبعلی لاری. روستای افجه نیز مانند بسیاری از مناطق دیگر لواسان دارای موقوفاتی جهت روضه‌خوانی و آب و آش عزاداری امام حسین(ع) است.نارانمحله ناران به جهت وجود مزار مطهر امامزاده فضعلی (ع) و قدمت آن، دارای مراسم ‌باشکوهی از عزاداری سالار شهیدان است. هیئت‌های بسیاری از روستاهای اطراف لواسان کوچک جهت عزاداری و تسلیت‌گویی به ناران می‌روند و ناران نیز بازدید آنان را پس می‌دهد. هیئت ناران بعد ازظهر هفتم محرم، پذیرای هیئت‌های سبو بزرگ و سبو کوچک و تیمورآباد است. روز هشتم بعد از ظهر هیئت ناران به تیمورآباد، سبو کوچک و سبو بزرگ می‌رود. روز تاسوعا صبح هیئت‌های افجه و انباج به ناران می‌آیند و بعد از ظهر همان روز هیئت ناران به انباج و افجه می‌رود. عاشورا صبح هیئت‌های سبو بزرگ و سبو کوچک، تیمورآباد، هنزک و سینک و بعد ازظهر عاشورا هیئت‌های نجارکلا، گلندوئک، جائیج و شورکاب به ناران می‌آیند. هیئت ناران شب عاشورا و در برگزاری شام غریبان به روستای هنزک و سینک می‌رود و روز یازدهم صبح در بازدید به محله‌های نجارکلا، گلندوئک، جائیج و شورکاب می‌رود.تعزیه‌خوانی ظهر عاشورا در محله ناران بسیار معروف بوده است، ولی چند سالی است که برگزار نمی‌گردد. از نوحه‌خوانان فقید این محله می‌توان از مرحوم حاج حسین رحمی ‌و حاج احمد مرشد نام برد. در ایام محرم، بیش از 20 شب پذیرایی شام از عزاداران مسجد برقرار است. آشپزی و پذیرایی از عزاداران حسینی کاری سخت و خدمتی بزرگ به برگزاری مراسم محرم است. به قول همه عزاداران، اجرشان با امام حسین(ع) باشد. انشاءاللهکُند علیادر کند علیا همانند بسیاری از روستاهای لواسان مراسم عزاداری با سابقه تاریخی برگزار می‌شود. اگرچه کند دارای چند مسجد کوچک و بزرگ است، ولی عمده عزاداری تاسوعا و عاشورا در محل تکیه ثارالله است. هیئت از شب پنجم به بعد تا سر مزار شهدا رفته و عزاداری می‌کنند و روز تاسوعا سینه‌زنان با علم و بیرق به محل امامزاده شعیب (ع) کند پائین می‌روند و شام غریبان در محل کند بالا به حرکت در می‌آیند. از علمداران و میانداران و نوحه‌خوانان قدیمی‌ می‌توان از حاج ولی اسدیان، حاج نصرت، حاج حسینعلی کبکی، حاج غفار گرجی و مرحوم حاج اصغر سجودی و مرحوم حاج محمد رضا اسدیان یاد کرد.کند سفلیکند پایین به دو قسمت شرق و غرب تقسیم می‌شود. شب نهم عزاداران به منزل شهدا رفته و عزاداری می‌کنند. روز تاسوعا هیئت غرب آبادی به شرق آبادی و روز عاشورا هیئت شرق روستا به غرب می‌رود. بعد از ظهر عاشورا هر دو هیئت مسجد صاحب الزمان(عج) و مسجد حضرت ابالفضل (ع) و همچنین هیئت زنجیرزنان حضرت علی‌اکبر(ع) با هم به کند بالا می‌روند و پس از آن مراسم شام غریبان در محل امامزاده محمد شعیب (ع) برگزار می‌گردد.در کند پایین، مراسم تعزیه‌خوانی ظهر عاشورا در محل امامزاده انجام می‌شود. نوحه‌خوانان فقید این روستا حاج اسماعیل شیرزادی، حاج حسام شیرزادی، حاج ابوالحسن تسبیحی و حاج صفر تسبیحی و میانداران قدیمی‌ مرحوم حاج اصغر نمازی، حاج حسین سجده‌ای، حاج حسین شیرزادی و حاج قنبرعلی نمازی بودند. کند سفلی نیز دارای نذروات و موقوفاتی جهت برگزاری مراسم سوگواری محرم است. حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 30 Aug 2019 14:53:10 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%84%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D9%84-mvrtp1ieffka محرم لواسانگزارشی درباره برگزاری مراسم عزاداری ماه محرم در روستاها و محلات لواسانحسین فتاحیعقل می‌گوید کمی‌آب بنوش عشق می‌گوید این آب فرات است ننوشبرپا داشتن مراسم عزای حسینی به یاد سیدالشهدا و تمامی‌شهدای کربلا و اسیری بازماندگان، به‌ویژه در دهه اول محرم که مورد سفارش اولیای دین و معصومین(ع) است، در بسیاری از نقاط جهان، به‌خصوص در ایران اسلامی‌از چند صد سال پیش مرسوم بوده است.این گزارش سعی دارد تنها گوشه‌ای از عزاداری‌هایی که در لواسان و در غم شهادت عزیز زهرای اطهر(س) صورت می‌پذیرد را به طور مختصر بیان کند، چراکه در خیلی از موارد قلم از وصف و بیان واقعیت عاجز می‌ماند. در لواسان ما، وقتی نزدیک ماه محرم می‌شود، بوی اسپند و گلاب همه‌جا را پر می‌کند. جوان‌ترها شوق عجیبی پیدا می‌کنند و مسن‌ها نیز مالامال از غم می‌شوند. سیاه‌بندی تکیه‌ها، مساجد و امامزاده‌ها حتی قبل از روز اول محرم شروع و طاق شال علم‌ها بسته و پرچم‌های عزا آماده و تابلو و بنرها در جاهای خود نصب می‌گردد. شاید ادعایی دور از حقیقت نباشد که مردم لواسان خیلی پیشتر از شهرهای اطراف خود شیعه بوده‌اند و بدین لحاظ نیز قدمت عزاداری‌شان نیز بیشتر است. مسجد امام حسن عسکری(ع) واقع در قریه لواسان بزرگ با قدمت بیش از هزار سال، به‌یقین اولین مسجد شیعه در استان تهران بوده‌است؛ یعنی بسیار قبل از اینکه شهر ری قدیم و قراء اطراف آن که قریه تهران نیز یکی از آنان بود، شیعه شوند. شاید به خاطر این است که لواسانی‌ها هرجای ایران که باشند، روز تاسوعا و عاشورا باید خود را به لواسان و به شهر و آبادی خود برسانند.هیئت‌ها را در لواسان به اسم قریه صدا می‌زنند مانند هیئت گلندوئک، هیئت ناران، هیئت جائیج، هیئت شورکاب و ترک مزرعه، هیئت نجارکلا و... وقتی عزاداران حسینی از مسجد بیرون می‌آیند و قصد رفتن به محله یا امامزاده و یا مسجد خاصی را دارند، تازه به آن‌ها هیئت می‌گویند. مرتبه هیئت‌ها بر اساس قدمت قریه، وجود امامزاده و یا وجود تعداد قابل توجهی سادات ساکن قریه تعیین می‌شود و دراصطلاح هیئت کوچک‌تر به محل هیئت بزرگ‌تر می‌رود.نوحه‌خوانیدر فرهنگ عزاداری امام حسین(ع) در لواسان، نوحه‌خوانان جایگاه ویژه‌ای دارند. آن‌ها اشعاری را در ذکر حادثه عاشورا و شهدای کربلا می‌خوانند و دیگران سینه و یا زنجیر می‌زنند. شغل نوحه‌خوان نوحه‌خوانی نیست، بلکه باغدار، دامدار، مغازه‌دار، راننده و یا کارمند است. خلاصه هر کار و کسبی که داشته باشند، موقع محرم که می‌رسد دفترچه‌های مخصوص خود را درمی‌آورند و شروع به زمزمه می‌کنند. بیشتر آثاری که توسط نوحه‌خوانان قدیمی‌خوانده می‌شد، اصیل و با متن مقاتل همسان بود و بدین لحاظ برای جوانان جذابیت داشت. به قولی، دلیل ماندگاری این آثار، بکر و اصیل بودن آن است.تعزیه‌خوانیدر تعزیه‌خوانی میرعزا کسی است که نقش هر یک از شبیه‌خوان‌ها را برای هر مجلس تعزیه تعیین می‌کند. او اشعاری که باید در آن مجلس بخوانند را در ورقه‌های کوچکی که کف دست جا می‌گیرد، به آن‌ها می‌دهد. آن‌ها معمولا از روضه طفلان مسلم(ع) شروع می‌کنند تا روضه واقعه عاشورا در کربلا، و مخالف‌خوان‌ها کسانی‌اند که با خشونت، به جای ملعونانی شبیه شمر، حارث و ابن سعد می‌خوانند. به آن‌ها اشقیاخوان نیز گفته می‌شود. البته همیشه تعداد کمی ‌پیدا می‌شوند که مخالف‌خوان باشند. در اکثر محله‌های لواسان سابق روز عاشورا تعزیه‌خوانی برپا بود، ولی امروزه تنها در چند روستا مثل ناصرآباد و کند پائین می‌توان این نوع عزاداری را دید. از استادانی که در منطقه لواسان در این کار تبحر داشته و در این زمینه زحمت فراوان کشیده‌اند، می‌توان به مرشد کمال ملکیان اشاره کرد.قمه‌زنیاز مراسمی‌که در بعضی از روستاهای لواسان از جمله در افجه و سینک توسط برخی از عزاداران امام حسین(ع) سابق برگزار می‌گردید و امروزه متروک مانده است، قمه‌زنی است. این رسم که در تأسی به مجروح و شهید شدن سید الشهدا و یاران و به عنوان اظهار آمادگی برای خون دادن و سرباختن در راه امام حسین(ع) بوده، بدین شکل اجرا می‌گردید: روز عاشورا صبح زود تعدادی که نذر داشتند با پوشیدن لباس سفید و بلندی همچون کفن به صورت دسته‌جمعی و با سر دادن ذکر و مرثیه و با راهنمایی یک میاندار با قمه بر سر می‌زدند، به شکلی که خون از سر بر صورت و لباس سفید جاری می‌شد. سپس به حمام عمومی ‌می‌رفتند و مراسم تمام می‌گردید. این ‌مراسم به این شکل از سال 1374 به این طرف به صورت علنی منسوخ و کنار گذاشته شده است.شام غریبانشب یازدهم محرم در اکثر قرای لواسان مراسم عزاداری ادامه می‌یابد که به آن شام غریبان می‌گویند، بدین‌گونه که پس از تاریک شدن هوا، عزاداران که بیشتر آنان جوان و نوجوان هستند، گاه با در دست داشتن شمع و یا چراغ نفتی، بدون هیچ‌گونه علم و یا بیرق و بدون سینه‌زنی و زنجیرزنی به عزاداری می‌پردازند و در کوچه‌ها و معابر و گاه به قصد قریه و روستایی دیگر راه می‌روند و هر چند قدم به چند قدم می‌نشینند و بر سر می‌زنند و می‌گریند و آرام و غمناک زمزمه می‌کنند: « شام غریبان حسین امشب است، ساربان ساربان - این شتران را تو به سرعت مران، ساربان ساربان »میاندارمیانداران را در هیئت‌ها افرادی خاصی تشکیل می‌دهند. میاندار کسی است که به لحاظ سن، سابقه و مهارت در مجلس عزا محور قرار می‌گیرد. اوست که به اداره مجلس می‌پردازد و وسط صف سینه‌زنان یا زنجیرزنان می‌ایستد و یکنواختی و نظم کار به آنان می‌دهد. هر محل و مسجدی میاندار خود را دارد.علم و علمدارعلمدارم، پناهم، تکیه‌گاهم تمام سرنوشت خیمه‌گاهمکنارم غرق خون افتاده اینجا سپاه، خیمه‌های بی‌سپاهمعلم یا علامت یک نماد سوگواری عاشورا است. وقتی علم‌ها و بیرق‌ها را از دور میان جمعیت عزادار و مشکی‌پوش می‌بینیم، ناخودآگاه یاد گلدسته‌های مرقد مطهر امام حسین(ع) می‌افتیم. علم‌ها معمولا جلوی صف سینه‌زنان و زنجیر‌زنان حرکت می‌کنند. برخی از علم‌ها که امروزه تعدادشان کم شده است، یک چوب بلند چند متری دارند که در انتهای آن پنجه‌ای برنجین که یادآور دست بریده‌شده حضرت اباالفضل عباس(ع) است، نصب می‌کنند. همچنین پارچه‌های رنگین و اکثرا سبزرنگ به این چوب می‌بندند. این پارچه‌ها نذر عزاداران است. علم معروف ترک مزرعه و کتل ناران بدین شکل می‌باشد. از زمان شاه عباس دوم، علم‌ها وارد عزاداری‌های محرم می‌شود. اوایل یک تیغ و یک زبانه بود و تزئین‌هایی به آن متصل می‌کردند. بعدها تبدیل به 3 تیغ، 5 تیغ، 7 تیغ تا 23 تیغ شد. اکثر علم‌های موجود در محله‌ها و روستاهای لواسان از جنس مفرغ و ورقه‌های فولادی و بعضی از آن‌ها اخیرا نقره و طلاکوبی شده است. روی تیغه‌ها معمولا نام الله، محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین، قلمکاری شده است و حد فاصل میان تیغ‌ها، کبوتر، طاووس، آهو، شیر، لاله، گنبد و بارگاه، شمعدان و گلدان چیده شده است و در انتهای دو طرف دو اژدها با دهان باز از آن‌ها حفاظت می‌کنند. علم‌ها با پارچه مخصوص به نام طاق شال و پرهای رنگین‌ تزئین شده‌اند.از قدیم‌ترین علم‌ها در لواسان می‌توان از علم پنج تیغ شورکاب و علم هفت تیغ ناران نام برد که قدمتی بیش از 200 سال دارند. بسیاری از این علم‌ها متعلق به محله و مسجد آن است، ولی تعدادی نیز متعلق به بانی‌ها و علمداران است. حاج سید فرهاد خاکی، برادران افراسیابی، حاج روح اله خلیلی، حاج علی شمس و پسران، حاج خدابنده، حاج ابوالفضل شیراسب و بسیاری دیگر، همگی علمدار و سفره‌دار عزای حسینی هستند. علم توسط علم‌کش‌ها با نذر و نیت عزاداری و با احترام به شهدای کربلا به آرامی ‌و سنگین با وسیله‌ای به نام قلاب که از چرم و محکم است، حمل می‌شود. علم‌کشان فقید لواسان عبارت بودند از: حاج حسین شاه‌پسند، حاج کریم یونسی، حاج احمد شیخی، حاج نصرت‌اله کردی، حاج ناصر افراسیابی، حاج ذبیح اله شورکابی، حاج محمود خداوردی، حاج سعید گلزردی، حاج محمدعلی یقینعلی، حاج محمدعلی خدابنده و بسیاری دیگر که روح همگی‌شان شاد باد. حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 30 Aug 2019 14:04:35 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%DA%AF%D9%88%D8%A8%D9%88%D9%84%DA%A9-pcazkvubqoxf گوبولک همه ساله از نیمه فروردین تا نیمه اردیبهشت با شروع بارشهای بهاری قارچ نیز مانند انوع دیگر گیاهان کوهی سر از خارک بیرون می آورد و مانند جواهری در دل کوه خود نمائی می کند قارچ کوهی ورجین بسیار زیبا و کاملا سفید رنگ و گوشتی است و انواع مرغوب آن دارای بو و طعم خاص ومانند تکه های پنیر محلی می ماند و به شکل های مختلفی مصرف می شود ؛ خام در سالاد ، بصورت کبابی و پخته شده که معمولا در خورش محلی مخصوص قارچ ، یا در خورشهایی مثل قورمه سبزی و حتی در سوپ ها که از قارچ به جای گوشت استفاده می شود . به گفته اکثر متخصصان علوم تغذیه قارچ خوراکی سرشار از پروتئین گیاهی و بسیاری از ویتامینها و حتی چربیهای محلول در آب می باشد که به سیستم ایمنی بدن کمک می کند و فشار خون را تنظیم نموده و حتی در کاهش بیماریهای قلبی موثر است و در طب گیاهی برای رفع عفونتهای ویروسی توصیه می شود ، قارچ بدلیل طعم خوب و سرعت جذب آن در بدن جایگاه ویژهای در تغذیه مطلوب دارد . در اینجا باید نسبت به وجود قارچ های غیر خوراکی و سمی هشدار داد که خوردن دو یا سه عدد از آن باعث دل درد شدید و عوارض خطرناک می شود وقتی رعد و برق در آسمان میزند به قول لواسانی ها گوبولک (GOBOLAK ) همان موقع میروید و معمولا روی ریشه پوسیده گیاه کما که از انواع گون های وحشی موجود در کوه ورجین است ، رشد می کند وقتی محلی ها به خصوص اهالی قریه ترک مزرعه به کوه برای کندن قارچ می روند ناگهان صدای بلند صلوات را می شنوی و این همان موقع است که سید مهدی و سید ماشاله و حاج حسین و همه قدیمی ها قارچ پیدا کرده اند ! که البته خیلی با احتیاط و بدون آنکه به ریشه گون صدمه ای بزنند آنرا می چینند و خدا را شکر می کنند و بعد صلواتی دیگر .اما امروزه با ازدیاد جمعیت و معضلات مخصوص آن هر ناواردی به قصد چیدن قارچ ، کوه را شخم می زند تا بلکه از زیر سنگ هم شده قارچی پیدا کند و آنرا قبل از هاگ پراکنی و تولید مثل با ریشه گون اش پیروز مندانه می کند و این پایان غم انگیز کار قارچ کوهی لواسان است و پایان طبیعتی است که صادقانه هر آنچه داشته را در اختیار ما قرار داده ولی ما قدرش را ندانسته ایم .بهار 1398 حسین فتاحی حسین فتاحی Mon, 15 Apr 2019 22:55:05 +0430 https://virgool.io/@lavasanfattahi/%D9%BE%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DA%A9-%D9%BE%D9%86%DB%8C%D8%B1%DA%A9-lufnjhviqqzt پندیرک ( پنیرک ) یکی از گیاهان دارویی که در سطح باغات و زمینهای لواسان می روید پنیرک است که لواسانی ها به آن پندیرک می گویند نام علمی این گیاه Malva neglecta می باشد ، پنیرک در نقاط مختلف ایران به نامهای دیگری نیز نامیده می شود شیرازی ها به آن نان کلاغ می گویند ، گیلانی ها پین دیره ، و در کهکیلویه و بویر احمد و خوزستان آنرا توله می نامند لواسانی ها با این سبزی ، آش پندیرک درست می کنند که مقوی و خوشمزه است ، آش پندیرک یکی از غذاهایی است که در بسیاری موارد برای بیماران درست می شود پندیرک خواص دارویی بسیاری دارد ؛اگه به یک لواسانی مسن تر بگوییم یه بچه سرما خورده و گلو درد دارد ، بلافاصله دمجوش یا آش پندیرک را توصیه می کند پندیرک دارای ویتامین های Aو B و Cمی باشد و در درمان بیماری ها بسیار موثر است ، ضد التهاب گلو و لوزه، ضد سرفه ، خلط آور ، ملین ، مقوی رحم ، ضد عفونی کننده ، ادرار آور ، دمنوش آن برای کبد و پاک کردن آن از سموم ، مفید است ، جالب است بدانیم دمنوش آن هم ضد اسهال و هم ضد یبوست می باشد ، لوسیون پندیرک برای نرم کردن پوست و ضد جوش صورت مفید و موثر است پندیرک گیاهی است با ارتفاع حدود 40 سانتیمتر که ازاوایل فصل بهار می روید و تا اواخر پاییز در دشتها و باغات دیده می شود ، برگهای کنگره ای دارد و گل آن برنگ ارغوانی با رگه های تیره می باشد که از تابستان تا اواخر پاییز گل می دهد و از طریق تخم گل تکثیر پیدا می کند ، هر دو قسمت ، برگ و گل گیاه پندیرک خاصیت دارویی مشابهه ای دارند آش پندیرک یا آش اوماج بسیار ساده درست می شود ، سبزی پندیرک را کمی جوشانده سپس اوماج ( گوله های ریز خمیر که قبلا خشک شده است ) را ، به آن اضافه می کنیم و کمی نمک بدان اضافه می نماییم آش برای بیمارمان یا افراد دیگر آماده است . بجای سبزی آش بلگگ یا آش های دیگر نیز می توان از پندیرک استفاده کرد حسین فتاحی – بهار 98 حسین فتاحی حسین فتاحی Fri, 12 Apr 2019 15:53:14 +0430