https://virgool.io/feed/@m_12620591 fa 2026-06-16 18:15:39 https://files.virgool.io/upload/users/2102547/avatar/6YRO9n.jpg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_12620591 https://virgool.io/@m_12620591/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%B3%D9%81%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7-%F0%9F%AA%90-jmzhxrpxnqpi بریم به سیاره‌ی جدید !سلام به رفقای فضایی! یادتون رفته که من سارا هستم؟ همون زمینی که یهو سر از سیاره پروکسیما درآوردم! سفری که بیشتر شبیه به یه شیرجه تو استخر چالش و تجربه بود!هفته پیش تو یه ماموریت فضایی-طنزی گیر افتاده بودم که باید برای یه عالمه کرم فضایی مقاله علمی می‌نوشتم! کرم‌هایی که عمرشون فقط چند روز بود و هیچی از تاریخ و زمان نمی‌فهمیدن!این هفته هم نوبت یه چالش جدید و نفس‌گیر بود: آزمون اسپرینت اول تو سیاره پروکسیما! ⚔️فضای آزمون مثل فیلم‌های علمی تخیلی درجه دو بود: یه سفینه فضایی کهنه و پر از رمز و راز، پر از دکمه‌های رنگارنگ که هر کدوم یه بلایی سر آدم می‌آوردن و اهرم‌هایی که معلوم نبود چیکار می‌کنن! ما کارآموزها مثل فضانوردهای گمشده تو یه فیلم طنز دور هم جمع شده بودیم و منتظر شروع نبرد بودیم!مربی ما یه موجود فضایی مهربون و البته کمی عجیب به اسم زِت بود. زِت یه برگه کاغذی پر از سوالات عجیب و غریب داشت که انگار از دل یه فیلم علمی تخیلی بیرون اومده بودن! سوالاتی درباره سئو، محتوا، ابزارهای فضایی و یه عالمه چیزای دیگه که تا حالا ندیده بودیم!سوالات مثل تله‌های فضایی بودن! باید با خلاقیت، طنز و یه ذره اغراق حلشون می‌کردیم. مثلاً یه بار ازمون خواستن یه تیتر جذاب برای یه مقاله درباره اموزش زبان ترکی بنویسیم که هم بامزه باشه، هم آموزنده و هم یه عالمه آدم رو جذب کنه! یه بار دیگه هم باید یه مقاله در مورد بیت کوین مینوشتیم که حتی کرم‌ها هم بفهمن!ما کارآموزها مثل سربازای فضایی که کهکشان رو نجات می‌دادن، با تمام قوا به سوالات جواب می‌دادیم. سکوت و تمرکز همه جا رو گرفته بود، فقط صدای تایپ کردن و زمزمه‌های ما به گوش می‌رسید. گاهیم یه خنده‌ای هم فضا رو شاد می‌کرد، مثلاً وقتی که یکی از کارآموزها یه جواب خیلی عجیب و غریب به یه سوال داد و زِت زد زیر خنده!زمان مثل برق و باد گذشت و بالاخره آزمون تموم شد. نفس تو سینه‌هامون حبس شده بود و استرس و اضطراب تا نوک دماغمون اومده بود! چند روز بعد نمره‌ها اومد و باورم نمی‌شد! من قبول شده بودم! انگار که برنده یه قرعه‌کشی فضایی شده بودم!این آزمون بهم یاد داد که برای رسیدن به موفقیت باید تلاش کرد، خلاق بود و از طنز برای حل مشکلات استفاده کرد. یاد گرفتم که کار تیمی و همفکری کلید موفقیت تو هر چالشی هست.حالا که اسپرینت اول رو پشت سر گذاشتم، آماده‌ام تا چالش‌های جدید و هیجان‌انگیز اسپرینت دوم رو تجربه کنم. به امید دیدار تو ماجراهای فضایی بعدی!در انتظار پاسخ آزمون‌هاP.S. شما هم خاطرات طنز و آموزنده‌تون از کار، تحصیل یا سفرهاتون رو تو کامنت‌ها با من به اشتراک بذارید! سارا اسدی سارا اسدی Wed, 03 Jul 2024 14:03:28 +0330 https://virgool.io/@m_12620591/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-xmtusdhkh0jg ماجراهای فضایی سارا: سفری از زمین تا سیاره ناشناخته‌ها! سلام به همه! من سارا هستم، یه نویسنده زمینی که چند ماه پیش یه سفر فضایی هیجان‌انگیز به سیاره #پروکسیما آغاز کردم. سفری که پر از چالش‌ها، تجربیات جدید و البته درس‌های آموزنده بود. سیاره‌ی پروکسیما اولین قدم‌ها در دنیای جدیدوقتی برای اولین بار به پروکسیما رسیدم، همه چیز برام غریبه و ناشناخته بود. نه زبونشون رو می‌فهمیدم، نه از فرهنگ و آداب رسومشون خبر داشتم و نه با تکنولوژی‌هاشون آشنا بودم. فقط یه دفترچه خاطرات و یه قلم داشتم و یه عالمه سوال توی ذهنم که بی‌صبرانه منتظر جوابشون بودم.به یاد دارم که وقتی از سفینه فضایی پیاده شدم، یه منظره شگفت‌انگیز رو دیدم. زمین‌های سرسبز، کوه‌های بلند و آسمانی صاف و آبی که تا چشم کار می‌کرد، ادامه داشت. موجودات فضایی با شکل و شمایل‌های مختلف توی خیابون‌ها در حال رفت و آمد بودن و صداهای عجیب و غریبی از همه جا به گوش می‌رسید.اولش کمی ترسیدم، اما فضایی‌های مهربون خیلی زود به من کمک کردن تا با محیط جدید آشنا بشم. اونا من رو به یه خونه قشنگ توی یه روستای کوچیک بردن و با غذاها و نوشیدنی‌های خوشمزه‌شون از من پذیرایی کردن. خوشبختانه، خیلی زود با یه گروه از فضایی‌های مهربون و البته کمی عجیب و غریب آشنا شدم. اونا با حوصله و صبر و حوصله به من کمک کردن تا با دنیای جدیدم آشنا بشم. زبونشون رو یاد گرفتم، با فرهنگ و آداب رسومشون آشنا شدم و حتی یه ذره هم از تکنولوژی‌هاشون سر در آوردم.اداب و رسوم و جشن ادم فضایی‌هایکی از خاطرات جالب من توی این روستا مربوط به یه روز جمعه بود. توی این روز، همه مردم روستا دور هم جمع می‌شدن و یه جشن بزرگ برپا می‌کردن. اونا لباس‌های رنگارنگ می‌پوشیدن، غذاهای خوشمزه می‌پختن و با هم آواز می‌خوندن و می‌رقصیدن.من هم توی این جشن شرکت کردم و کلی به من خوش گذشت. با مردم روستا آشنا شدم، باهاشون حرف زدم و ازشون چیزهای زیادی یاد گرفتم.آموزش‌های فضایی: سفری در دنیای دانشسفری در دنیای دانش یکی از مهم‌ترین بخش‌های سفرم، دوره‌های آموزشی بود که توی پروکسیما گذروندم. توی این دوره‌ها، چیزهای زیادی درباره تاریخ، علم، فرهنگ و هنر پروکسیما یاد گرفتم. همچنین، مهارت‌های مختلفی مثل نویسندگی، ترجمه و ارتباطات بین‌فرهنگی رو هم تمرین کردم.یکی از درس‌های جالب و آموزنده‌ای که توی این دوره‌ها یاد گرفتم، مربوط به تاریخ پروکسیما بود. من توی این دوره‌ها با تمدن‌های مختلفی که توی این سیاره به وجود اومده بودن آشنا شدم و فهمیدم که پروکسیما هم مثل زمین، یه تاریخ پرفراز و نشیب داره.همچنین، در این مدت مطالب زیادی درباره علم و تکنولوژی پروکسیما یاد گرفتم. من با اختراعات و اکتشافات فضایی پروکسیما آشنا شدم و فهمیدم که مثل زمین، توی زمینه علم و تکنولوژی پیشرفت‌های زیادی کرده.چالش‌های نویسندگی در دنیای فضایییکی از چالش‌های بزرگ من، نوشتن برای موجودات فضایی با فرهنگ‌ها و زبان‌های مختلف بود. من باید یاد می‌گرفتم که چطور مفاهیم رو به ساده‌ترین شکل ممکن به مخاطبم انتقال بدم و از زبونی استفاده کنم که همه و البته گوگل بزرگ متوجهش بشن.جلسه با کرم‌های فضایی به یاد دارم که یه بار از من خواستن که یه مقاله علمی درباره چیدمان خونه‌ی‌ ادم فضایی ها، برای یه گروه از کرم‌های فضایی بنویسم. کرم‌هایی که عمرشون فقط چند روز بود و هیچ درکی از تاریخ و زمان نداشتن.من برای اینکه بتونم این مفهوم رو بهشون بفهمونم، از استعاره‌های مختلفی استفاده کردم. مثلا چیدمان های مختلف ، رنگ هایی که میتونن استفاده کنن یا اصلا از کجا مبل و تلویزیون و اینا بخرن .در این مقاله، از فراز و نشیب‌های خرید وسایل، انواع دکوراسیون‌ها و استایل‌ها، از مدل‌های انتخاب شده توسط بقیه و از همه چیزهایی که توی این سیاره اتفاق افتاده بود، براشون تعریف کردم.اولش فکر می‌کردم که کرم‌ها هیچی از حرف‌های من نمی‌فهمن و فقط دارن به من خیره می‌شن. اما بعد از تموم شدن مقاله، یهو همه کرم‌ها شروع کردن به دست و پا زدن و جیغ و داد کردن! انگار که یهو همه چی رو فهمیدن و کلی ذوق کردن.دوست صمیمی پروکسیما : گوگل بزرگ!بعدا فهمیدم که گوگل یه سیستم ارتباطی خاص بین خودش و کرم‌ها داره که برای ما انسان‌ها قابل فهم نیست و گوگل براشون ترجمه میکنه. و اون جیغ و دادها و دست و پا زدن‌ها، نشونه خوشحالی و فهمیدن مفهوم توسط اونا بود.این تجربه به من یاد داد که برای نوشتن برای موجودات فضایی، باید خلاق و انعطاف‌پذیر باشیم و از روش‌های مختلفی برای انتقال مفاهیم استفاده کنیم.وای خدای من! یه هفته دیگه آزمون داریم و همه دارن دیوونه میشن!سالن مطالعه پروکسیما فضایی‌ها و زمینی‌های توی دوره آموزشی حسابی استرس دارن که کیا توسط کاپیتان فضایی برای ماموریت‌های بعدی انتخاب می‌شن و کی باید به سیاره خودش برگرده. منم مثل بقیه، یه ذره استرس دارم.امروز صبح با یه گروه از فضایی‌ها هم‌صحبت شدم. اونا هم مثل من استرس داشتن و نگران بودن که توی آزمون قبول نشن. با هم حرف زدیم و به هم روحیه دادیم.امیدوارم که توی آزمون قبول بشم و بتونم به سفرم توی کهکشان ادامه بدم. شما فکر می‌کنید که قبول میشم؟راستی، شما تا حالا توی یه آزمون مهم شرکت کردین؟ چه حسی داشت؟بیاین توی کامنت‌ها از خاطرات آزمون‌های مهمتون و استرس‌ها و هیجان‌هاتون بگین! پ.ن: اگه شما هم تجربه‌های فضایی جالبی دارین، حتما برای من بنویسین. من عاشق شنیدن داستان‌های شما از کهکشان هستم! سارا اسدی سارا اسدی Tue, 25 Jun 2024 14:02:58 +0330 https://virgool.io/@m_12620591/%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%AF-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%D9%85%DB%8C%D8%B2-%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%85%D8%A7-izysabgigqcs آیا برای یه ماجراجویی جدید اماده ایی؟!نمیدونم دقیقا باید از کجا شروع کنم اما هفته ی پیش بود که با دلی شکسته و خسته نامه ی استعفام رو به مدیرعامل دادم ! شاید با خودتون بگید چه تصمیم ناگهانی و هیجانیی ولی من ماه ها بود به این موضوع فکر میکردم و بالاخره صبرم تموم شد و سارای درونم گفت : الان وقت یه تغییر بزرگ تو زندگیته ! بزن بریم سارا .هیچکس باورش نمیشد که من استعفا داده باشم و تا روز ها به قیافه متعجب ادم ها بعد از شنیدن این خبر میخندیدم ! البته نه که مسخره کنماااا ولی بنظرم جالب بود که ادم ها از تصمیم من انقدر جا میخوردن . خلاصه که همون روز در حال گشت و گذار در لینکدین بودم که دعوت نامه ی یکی از اهالی سیاره پروکسیما رو تحت عنوان *#کارآموزش_پروکسیما * دیدم که برای ورود به سیاره در حال انتخاب هم سیاره ایی بودن . بعد از خوندن دعوت نامه یهویی صدایی از درونم گفت : سارا برای یه ماجراجویی جدید و هیجان انگیز آماده ایی ؟! و کلیک ! ......وارد دعوت نامه سیاره ی #پروکسیما شدم ....رینگگگگ رینگگگگگ رینگگگگگگگ+ = ای وای این چه شماره ایی ، چقدر عجیب و غریب ، وای اصلا حوصله ی جواب دادن ندارم ، حالا بزار برداریم ببینیم کیه و .....+ = سلام بفرمایید ؟& = سلام وقت بخیر ، خانم سارا اسدی ؟+ = بله خودم هستم بفرمایید .& = از سیاره ی پروکسیما باهاتون تماس میگیرم ، کاپیتان میخواد قبل از شروع سفر باهاتون صحبت کنه ، مشکلی نداره ؟+ = مغزم ( پروکسیما ؟ سفر ؟ کاپیتان ، شاید اشتباه گرفت- نه نه یادم اومد اره وب سیماااااااا !+ = بله بله حتماااااا ، کی صحبت کنیم ..........جونم براتون بگه که فردای اون روز با کاپیتان صحبت کردم . نگم براتون که چه کاپیتان خوشگل ، مهربون و گوگولییییییییی ، یه دل نه صد دل عاشق کاپیتان شدم و منتظر موندم تا صلاحیت و کارت ورود به سیاره رو برام صادر کنند و شدددددددد! من صلاحیت ورود به سیاره رو داشتمممم و قرار شد شنبه ساعت ۱۵ همه سوار فضاپیما بشیم و بریم به سمت سیارهههههه! من که خیلی برای دیدن هم سفرهام ذوق داشتممممم .سر ساعت ۱۵ فضاپیمای #وب-سیما به سمت پروکسیما حرکت کرد. & = مسافران عزیز سلام ، کاپیتان شیوا هستم و قرار هست شما رو در این سفر همراهی کنم . در این سفر ما ۱۳ همسفر عزیز داریم و امیدوارم که لحظات خوب و خوشی رو در کنار هم سپری کنیم . اولین قانون ما : نظم و انضباط هست پس حتما حواستون باشه که در این سفر مسئولیت هاتون رو سر وقت و درست انجام بدید.دومین قانون : پشتکار و مسئولیت پذیری شماست .سومین قانون : حتما در جلسه های حیاتی شرکت کنید تا دچار نقص فنی نشید .چهارمین قانون : در این سفر مواظب همسفر هاتون باشید و هوای همدیگرو داشته باشید . پنجمین قانون : به زمان و ساعت توجه ویژه ایی داشته باشید و سر وقت ملزومات رو بفرستید و.......بعد از گفتن قوانین ، نوبت رسید به معرفی کردن همسفر ها از زبان خودش و طبق معمول از هیجان و ذوق داوطلب شدم برای معرفی خودم :) سلام به همگی من سارا هستم ۲۱ سالمه و یک هفته ست از کارم استعفا دادم ( وقتی این جمله رو میگم یاد کسایی که میوفتم که میگن من یه هفته هست پاکم :) ) در حوزه مارکتینگ و دیجیتال مارکتینگ در سیاره های دیگه فعالیت میکردم و حالا تصمیم گرفتم برم دور منظومه ی شمسی رو بزنم و ببینم چه خبره و از سیر تا پیاز زندگیم رو براشون گفتم و دونه به دونه همسفر های عزیزم خودشون رو معرفی کردن و نگم براتون ... یکی از یکی زیباتر و فوق العاده تر ! بعد از فرود ما به سیاره پروکسیما ، تو مغزم پر از سوال بود که خب حالا از کجا شروع کنم ؟ شاید متن هایی که بنویسم خوب نباشن ، نکنه یه روزی بشه که باید از سیاره برمممم و .... از این دسته نشخوارهای فکری ! ( * خب دیگه سارا فکر کردن بسه بیا شروع کنیم *) و مغزم من رو با این جمله از تخیلاتم پرت کرد بیرون . دینگ دینگ دینگ !مسافران عزیز ، دستورالعمل و ملزومات دانشی سفر براتون پروکسیمیل شده ، لطفا همه بخونید و سریع تر دست به کار بشید که وقت نداریمم. خب به به چه برنامه ریزی دقیق و خوبی ! با دیدن برنامه یهو تمام ابهامات و استرس هایی که داشتم یهو غیب شدن و فرشته ی پشتکارم زد رو شونم و گفت : بریم سارا ؟ وقت شروعه ؟ + = اره چرا که نه ، بریممم!و این بود خاطرات اولین هفته ی من از حضور در سیاره #پروکسیما !اگر میخوایید که خاطرات هفته های بعد رو هم بخونید پروکسیماسکرایب کنید و زنگوله رو فعال کنید.پروکسیماسنگهدار ! سارا اسدی سارا اسدی Mon, 27 May 2024 16:32:46 +0330