<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های لیلا طهماسبی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_14230443</link>
        <description></description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-10 19:02:40</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>لیلا طهماسبی</title>
            <link>https://virgool.io/@m_14230443</link>
        </image>

                    <item>
                <title>نقش آلمان در جنگ ایران و عراق</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14230443/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82-ffswcw59t0s4</link>
                <description>با وجود ممنوعیت به کارگیری سلاح‌های شیمیایی توسط سازمان ملل، در جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ایران، به طور مکرر این سلاح‌ها توسط رژیم بعث مورد استفاده قرار می‌گرفت. مهم‌ترین کشوری که در این جنایت علیه بشریت با اهداف سودجویانه شرکت داشت، آلمان و شرکت‌های فعال در این کشور بودند. مقامات ایران تاکید کردند که هرگز دست از پیگیری جنایت آلمان مبنی بر مسلح کردن «صدام» با سلاح‌های شیمیایی بر نمی‌دارند.طبق گزارش «واشنگتن پست و پیپلز وُرد »، حمایت شیمیایی آلمان از عراق در دهه ۱۹۸۰ موضوعی است که اسناد و شواهد متعددی برای آن وجود دارد؛ تا سال ۱۹۸۹، پشتیبانی آلمان از عراق در زمینه تسلیحات شیمیایی سبب شد تا این کشور به بزرگترین تولیدکننده گاز‌های شیمیایی جنگی خاورمیانه تبدیل شود. بر اساس آماری که در اسناد منتشر شده، شمار شرکت‌های آلمانی تامین کننده تسلیحات شیمیایی رژیم صدام در جنگ با ایران، به رقم ۸۰ مورد رسید که نشان دهنده گستردگی این حمایت است. گزارش ۱۱ هزار صفحه‌ای ارسال شده در سال ۲۰۰۲ برای سازمان ملل، جزئیات نحوه تشویق عراق از سوی شرکت‌های آلمانی برای تولید سلاح‌ها اعم از شیمیایی و معمولی را تشریح کرد. همچنین در گزارش مجله &quot;اشپیگل&quot; چاپ آلمان  درباره جزئیات تجهیز رژیم بعث به سلاح‌های شیمیایی توسط آلمان آمده است: یک عراقی به نام علی قاضی گرفتار زندان صدام می‌شود که با وساطت رئیس‌جمهوری و وزیر امور خارجه آلمان از مرگ نجات پیدا می‌کند. پس از بازگشتش به آلمان با همکاری یک افسر عضو سازمان ضدجاسوسی آلمان غربی، ترتیب صدور یک کارخانه تهیه سلاح‌های شیمیائی به عراق داده می‌شود.به گزارش &quot;اشپیگل&quot; علی قاضی پس از بازگشت به آلمان بلافاصله با کمک یک عضو ارتش سازمان ضدجاسوسی آلمان در شهر هامبورگ شرکت صادرات و واردات تأسیس می‌کند و از طریق این‌ شرکت از &quot;کنسرن معروف فورستای آلمان&quot; وسائل یک کارخانه بزرگ تولید اسلحه شیمیایی را خریداری می‌کند. این کارخانه قادر است سالیانه یک میلیون و هفتصد و شصت هزار تن مواد شیمیایی را به گازهای کشنده خردل و تابون مبدل سازد. بنابر این گزارش، صدور و حمل چنین کارخانه عظیمی به یک‌باره صورت نگرفته بلکه در قطعات و دفعات متعدد به واسطه ترکیه به عراق صادر می‌شد.اشپیگلگذشته از دانشمندان و کادر شیمیایی دولت آلمان که با رژیم بعث همکاری داشتند، مهم‌ترین و شناخته شده‌ترین شرکت‌های آلمانی مشارکت کننده در تامین تسلیحات شیمیایی دولت وقت عراق عبارتند از:  Karl Kolb (کارل کوب): در سال ۱۹۹۱ هفت مقام ارشد شرکت آلمانی «کارل کوب» به دلیل تهیه اجزای اساسی و مورد نیاز برای تولید تسلیحات شیمیایی در مجتمع‌های واقع در «سامرا» و «فلوجه» تحت پیگرد قرار گرفتند.در واقع بخش عمده‌ای از همکاری شیمیایی این شرکت با رژیم صدام، همکاری با مرکز تحقیقات و مطالعات «ابن هیثم» تاسیس شده در اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی بود که در زمینه آزمایش و تولید گاز‌های سمی قدیمی و جدید کار می‌کرد. براساس گزارش «UNSCOM» در جریان جنگ رژیم بعث علیه ایران، دستکم ۱۵ مرکز تولید و توسعه گاز‌های کُشنده در عراق فعالیت می‌کردند که با شرکت آلمانی «کارل کوب» همکاری داشتند.علاوه بر این، آلمان طی دوران جنگ تحمیلی ساخت تأسیسات &quot;سعد 16&quot; و قطعات کارخانه شیمیایی سامره را در اختیار رژیم بعث  قرار داده و ضمن آن نیز در زمینه صنایع موشکی با بغداد همکاری کرده است. یک سخنگوی وزارت اقتصاد آلمان غریی در اعترافات خود در این باره می‌گوید: یک پروژه نظامی موسوم به &quot;سعد - 16&quot; در عراق توسط شرکت‌های آلمانی تحت پوشش یک مؤسسه وابسته به دانشگاه انجام شده است.آشکار شدن نقش آلمان در تجهیز رژیم بعث عراق در دوران جنگ تحمیلی، &quot;اشپیگل&quot;یک گزارش نوشت: امروزه دیگر ثابت شده است که بدون فن‌آوری آلمان، عراق قادر به تولید موشک‌های دوربرد اسکاد B نبوده است. فن‌آوری پیشرفته‌ آلمان که در اختیار عراق قرار می‌گرفت؛ به بغداد این امکان را می‌داد که برد موشک‌های اسکاد B را به 600 کیلومتر افزایش دهد.استاد راهنما: استاد علی اکبر حسنوندلیلا طهماسبی</description>
                <category>لیلا طهماسبی</category>
                <author>لیلا طهماسبی</author>
                <pubDate>Thu, 29 Dec 2022 16:59:27 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>سال اول جنگ</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14230443/%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D8%AC%D9%86%DA%AF-mh7h9vrfxaen</link>
                <description>مصاحبه امیر مسعود بختیاری امیر مسعود بختیاری متولد ۱۳۲۰ افسر ارشد ارتش جمهوری اسلامی ایران در عملیات فتح المبین و بیت المقدس بوده است. به گفته ایشان : در روند دفاع هشت ساله از آنجايي كه ايران نمی توانست درازدستی به اراضی خود را تحمل كند در سلسله‌عمليات‌های مشتركی با همكاری ارتش، سپاه و بسيج اقدام به بازپس‌گيري وجب‌به وجب خاك گرفت. يقينا يكی از مهم‌ترين و تأثير‌گذارترين اين عمليات‌ها، عمليات بيت‌المقدس است.بعد از سقوط خرمشهر اولين موضوعی كه مدنظر قرار گرفت جلوگيری از نفوذ بيش از پيش عراق و محصور شدن آن در خرمشهر بود. به طور طبيعی بعد از اين رويه برنامه‌هایی برای بازپس‌گيری مناطق اشغالی مد نظر قرار گرفته شد، منتها برای آزادسازی خرمشهر تقدم‌ها و اولويت‌هايی وجود داشت كه بايد آنها انجام ميشد تا به آزادسازی خرمشهر رسيد.ابتدا در جبهه گسترده 1600 كيلومتری كه در تمام طول مرزهای مشترك عراق باز شده بود بايد به يك سازماندهی مشترك ميرسيديم. اينكه خرمشهر از دستور كار نيروی زمينی حذف شده باشد يا ناديده گرفته شده باشد مطلقاً چنين چيزی وجود نداشت. از همان ابتدا آزادسازی به صورت يك تكليف و وظيفه به عنوان مأموريت و آرمان در دستور كار نيروی زمينی قرار گرفته بود ولی بايد اولويت‌ها را رسيدگی ميكرديم.آن زمان كه عراق به ايران حمله كرده بود توان نظاميش 10 برابر ايران بود، به همين دليل نمی توانستيم بلافاصله حمله كنيم. اول اولويت‌ها لحاظ شد تا توان لازم برای بازپس‌گيری خرمشهر فراهم شود. لذا به فكر اين افتاديم كه ابتدا مناطق ديگری كه مقدور هست آزاد شوند و نيروهای عراقی در ديگر مناطق تصرفی به عقب رانده شوند تا در همين فاصله نيروي زميني به بازسازی خود اقدام و بعد به سراغ خرمشهر برود.برای آزادی خرمشهر ابتدا عمليات ثامن الائمه برای شكستن حصر آبادان صورت مي‌گيرد، سپس عمليات طريق‌القدس برای آزادسازی بستان يا ميانه خوزستان اجرايی میشود و بعد عمليات فتح‌المبين براي آزادسازی منطقه غرب انديمشك و دزفول انجام شد. در طول اين عمليات‌‌های سه‌گانه ضربات سنگينی به عراق وارد شد و طی آنها نيروهای زيادی از عراق از بين رفت. هر عمليات از اجزايی تشكيل مي‌شود. يك مرحله طرح‌ريزی آن، مرحله بعدی تهيه آن كه براساس آن نيازها سنجيده مي‌شود، بعد از اين مرحله به سراغ اجرا می رويم و بعد از آن نيز مرحله هدايت پيش‌ می آيد تا طرح دچار تغيير و انحراف نشود. عمليات بيت‌المقدس نيز شامل همين چهار مرحله اصلي بود اما ويژگي‌‌ای كه آن را نسبت به ساير عمليات‌ها متمايز می كند، ويژگيیهای خاص آن است. در مرحله طرح‌ريزی ويژگی بارز اين عمليات سرعت در طرح‌ريزی بود. دشمن را خوب ديدند و خوب برآورد كردند. صحنه عمليات درست پيش‌بينی شد و طرحي كه تهيه گرديد از اين قابليت برخوردار بود كه دشمن را غافلگير نمايد.در مرحله تهيه تلاش شد عراق متوجه حركات و ساماندهی و جابه‌جايی نيروها نشود و تك اصلي ما را شناسايی نكند كه اين كار توسط يك سلسله اعمال حفاظت اطلاعات به دست آمد. علاوه بر اين در همين مرحله عملياتي با عنوان اميرالمؤمنين، 15 كيلومتر بالاتر از محل اجراي عمليات بيت‌المقدس در غرب دزفول واقع در منطقه عملياتي فتح‌المبين در نظر گرفته شد تا با ورود نيروهاي لشكر 77 ارتش و برادران سپاه حواس دشمن را پرت كنند و آنها به نوعي دچار سرگيجه شوند. از طرف ديگر با اجرای اين عمليات در پی حذف بخشی از قوای دشمن بوديم تا نتوانند سدی در برابر آزادسازی خرمشهر شوند.ويژگي ديگري كه عمليات بيت‌المقدس دارد وسعت منطقه عملياتي آن است. وسعت منطقه عمل حدود 6‌ هزار كيلومتر در نظر گرفته شده بود كه در 5400 كيلومتر عمل شد. اين بزرگ‌ترين منطقه‌ای بود كه در طول جنگ ما برای آن فعاليت انجام داديم.يكي ديگر از ويژگي‌ها طول مدت عمليات است. مقاومت 25 روزه و ممارست در عمل باعث شد تا توان دشمن رو به ضعف برود و هجم وسيعي حدود 25 هزار نفر اسير به بار آورند.اساس عمليات بيت‌المقدس بر اين استوار بود كه شهر بصره تهديد شود. از نظر نظامي بين تهديد و تصرف بسيار تفاوت وجود دارد. ما به فكر تصرف بصره نبوديم. اين پيش‌بيني شده بود كه با تهديد بصره خرمشهر را محاصره كنيم و آن را از دست عراق خارج كنيم و يك عمل تا‌به‌تا انجام شود، اما در حين هدايت عمليات به اين نتيجه رسيديم كه اگر به سمت خرمشهر برويم زودتر به نتيجه مي‌رسيم، لذا طرح تغيير كرد و فلش‌هاي حمله به سمت شلمچه تغيير كرد.و حرف آخر ایشان:من معتقدم تمام نيروهای  مسلح ايران در هر لباس و رنگی براب حفاظت از سرزمين در كنار يكديگر بودند. در اين جنگ فقط نيروهاي مسلح نقش نداشتند بلكه مهندسين نفتی، پزشكان، صنعتگران و هر شغل ديگری كه باعث چرخش چرخ اقتصاد كشور ميشد با ما همكاری داشتند و افتخارآفرين شدند و در مجموع بايد گفت نسل جنگ دين تاريخی خود را در قبال كشور انجام دادند.پروژه استاد علی اکبر حسنوندلیلا طهماسبی</description>
                <category>لیلا طهماسبی</category>
                <author>لیلا طهماسبی</author>
                <pubDate>Thu, 15 Dec 2022 21:07:19 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>چرا سازمان مجاهدین خلق یک سازمان جاسوسی است؟</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14230443/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%AE%D9%84%D9%82-%DB%8C%DA%A9-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-qowdyauqkvts</link>
                <description>سازمان مجاهدین خلق ایران سازمان سیاسی اسلام گرا و چپ گرا با ساختار شبه نظامی است. رهبری این سازمان با مسعود رجوی و مریم رجوی است.این سازمان در ۱۵ شهریور سال ۱۳۴۴ به رهبری محمد حنیف نژاد، سعید محسن و عبدالرضا نیک‌بین پایه‌گذاری شد.سازمان مجاهدین پس از شکل‌گیری، به اقدام مسلحانه بر ضد پهلوی پرداخت.  پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، بخش مذهبی سازمان مجاهدین خلق به رهبری موسی خیابانی و مسعود رجوی، فعالیت خود را تحت عنوان جنبش ملی مجاهدین، اعلام کردند؛ ولی دربارهٔ اختلاف نظر با روحانیان وقت، از جمله روح‌الله خمینی، به مخالفت بر ضد نظام جمهوری اسلامی روی آورد. پس از تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و برکناری ابوالحسن بنی‌صدر، این سازمان، هدف خود را سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران عنوان کرد.اعضای سازمان مجاهدین، دو سال بعد از جنگ ایران و عراق، در سال ۱۳۶۱ به عراق رفتند و با همکاری ارتش عراق، اقدام به تشکیل بازویی نظامی به نام «ارتش آزادی‌بخش ملی ایران» کرد و در کنار ارتش عراق در جنگ بر ضد ایران، مشارکت کرد. این نیروی نظامی در طول جنگ ایران و عراق، از سوی خاک عراق، بیش از یک‌صد عملیات نظامی بر ضد مواضع نیروهای ایرانی شکل داد.اقدامات این سازمانقیام مسلحانهمسعود رجوی از چند ماه پیش از وقایع خرداد ۱۳۶۰ در مصاحبه‌ای در اسفند ماه ۵۹ پیش‌بینی کرده بود که در صورت عدم تشکیل «یک مجلس واقعاً ملی فراگیر» به معنی مجلسی که شامل اعضای سازمان باشد، «خبری از زندگی مسالمت‌آمیز در کار نخواهد بوددر ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ نوشت که مجاهدین خلق انتظار سقوط بنی‌صدر و عدم حمایت مردم از او را نداشتند و به همین دلیل به شیوه نهایی خود که جنگ مسلحانه با نظام بود روی آوردندبه گفته یکی از مسئولان حفاظت مرکزی سازمان، مسعود رجوی از قبل طی سفرهایی نظر مساعد دولت‌های خارجی از جمله عراق، فرانسه و آمریکا را برای قیام مسلحانه به دست آورده بود.بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامیدر روز ۷ تیر ۱۳۶۰ در حالی که در دفتر حزب جمهوری اسلامی، اجلاسی از سران آن در حال برگزاری بود، بمب قدرتمندی منفجر شده و بیش از هفتاد تن از مقامات بلندپایه حکومتی از جمله، دبیرکل حزب و رئیس دیوان عالی کشور بهشتی، چهار تن از وزرای کابینهٔ دولت، ۲۳ نمایندهٔ مجلس و چندین تن از دیگر مقامات ترور شدند.مسعود رجوی و ابوالحسن بنی‌صدر که در خفا به سر می‌بردند، توسط خلبان اختصاصی شاه سابق ایران، بهزاد معزی، طی یک عملیات پروازی از پایگاه یکم شکاری مهرآباد به وسیلهٔ یک جت مسافربری از کشور خارج و در فرودگاه پاریس فرود آمدند.رجوی و بنی‌صدر به همراه برخی گروه‌های دیگر، آغاز فعالیت شورای ملی مقاومت را برای مبارزه با نظام جمهوری اسلامی اعلام کردند.بمب‌گذاری در دفتر نخست‌وزیری ایراندو ماه پس از حادثهٔ بمب‌گذاری ماه تیر، در انفجار مهیب دیگری در دفتر نخست‌وزیری به تاریخ ۸ شهریور، رجایی و باهنر ترور شدند.از جمله ترورهایی که در فاصله چند ماه اتفاق افتاد، می‌توان به ترور امام جمعه شهرهای تبریز،کرمان،یزد،شیراز، باختران، یک استاندار،سرپرست زندان اوین،تنی چند از قضات دادگاه های انقلاب،نمایندگان مجلس،مقامات رتبه پایین دولتی  و اعضای سازمان های انقلابی اشاره کرد.انتقال به عراقدر سپتامبر ۱۹۸۰ این گروه با انتقال به عراق، شروع به مبارزه علیه ایران با همکاری ارتش بعث عراق نمودند. در سال ۱۹۸۶ میلادی دولت فرانسه مجاهدین را به خروج از پاریس مجبور کرد و از آن پس مرکز استقرار آن‌ها شهر بغداد پایتخت عراق شد. مجاهدین پس از آن به تأسیس شهری در شمال بغداد، در استان دیاله اقدام کردند. این شهر که شهر اشرف نامیده می‌شد، مرکز اقامت مجاهدین بود پس از بازگشت مسعود رجوی در سال ۱۳۶۵ به عراق، در سال ۱۳۶۶ مجاهدین، ارتش آزادی‌بخش ملی را به منظور سرنگونی نظام جمهوری اسلامی، تأسیس کرده و در سراسر مرز ایران و عراق، با همراهی با ارتش عراق در جنگ عراق علیه ایران، دست به تهاجم علیه نیروهای نظامی ایران زدند و تا مرداد ۱۳۶۷ بیش از صد رشته عملیات نظامی علیه سپاه پاسداران و ارتش جمهوری اسلامی انجام دادند.نمونه هایی از عملیات های این سازمان علیه ایران در زمان جنگعملیات آفتاباین عملیات برای اول فروردین سال ۱۳۶۷ در اطراف شوش برنامه‌ریزی شده بود،در جریان این عملیات و بر اساس ادعای مجاهدین، تلفات وارده به لشکر ۷۷ خراسان ۳۵۰۰ تن کشته و مجروح و ۵۰۸ اسیر، بیان می‌شود و مقدار زیادی تجهیزات جنگی به غنیمت آنان درآمد. مجاهدین تعداد تلفات خود را ۱۲۳ نفر گزارش داده و پس از اجرای عملیات منطقه را ترک و به خاک عراق بازگشتندعملیات چلچراغسه ماه پس از عملیات آفتاب که مجاهدین را در موقعیت سیاسی و تبلیغاتی مناسبی قرار داد، در ۲۸ خرداد ۱۳۶۷، سازمان عملیات چلچراغ را اجرا می‌کند. هدف از این عملیات تصرف شهر مهران است که محقق می‌شودبنا به ادعای سازمان مجاهدین در عملیات چلچراغ لشکر ۱۶ زرهی قزوین، لشکر ۱۱ سپاه پاسداران و گردان‌های مختلف توپخانه و کاتیوشای حکومت اسلامی به‌طور کامل از بین رفته و ۸ هزار تن از نیروهای نظامی کشته و زخمی شدند. ۱۵۰۰ نفر نیز در داخل این عملیات اسیر شدند.پس از انجام عملیات و تصرف مهران، نیروهای سازمان اقدام به جمع‌آوری تجهیزات و وسایل خود کرده و در ظرف دو روز به پشت مرزهای عراق برگشتندعملیات فروغ جاویدانشش روز پس از قبول قطعنامهٔ آتش‌بس توسط ایران و در شرایطی که نیروهای عراقی با بهره‌برداری از ضعف شدید روحیهٔ نیروهای ایرانی، مجدداً به خرمشهر حمله کرده و تا آستانهٔ تصرّف آن پیش می‌روند، سازمان مجاهدین عملیاتی با نام فروغ جاویدان را آغاز می‌کند.هدف مجاهدین از این عملیات تصرف تهران اعلام شد امّا بر خلاف دو عملیات قبلی، به شکست گسترده و تلفات شدید سازمان منتهی می‌شود. پيوند علني سازمان مجاهدين خلق  با رژیم بعث عراق در دوران جنگ تحمیلی و ارائه اطلاعات به آنها در حالی كه مردم ایران، درگیر جنگ با صدامیان بودند، برگ سیاهی از پرونده ننگین سازمان منافقین است.در بخشی از کتاب &quot;خوابگردها&quot; که توسط موسسه فرهنگی هنری مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده و به واکاوی ارتباط رهبران سازمان مجاهدین خلق (منافقین) با نهادهای اطلاعاتی و نظامی رژیم بعث می‌پردازد، درباره جاسوسی منافقین برای صدام آمده است: كمتر از يك سال و نيم پس از فرار مسعود رجوي، سرکرده سازمان مجاهدین خلق (منافقین) از ايران و پناهندگي‌اش در فرانسه، روز يكشنبه 19 دي 1361، طارق ميخائيل يوحنا عزيز، نايب نخست‌وزير عراق، در حاشيه سفر به فرانسه با رجوي در محل اقامت او در &quot;اورسورواز&quot; ديدار و گفت‌وگو كرد.به نوشته ارگان رسمي و مطبوعاتي سازمان: «آقاي (طارق) عزيز، دعوتي از جانب رهبري عراق به آقاي رجوي براي ديدار از عراق به منظور ايجاد روابط برادرانه بين خلق‌هاي همجوار براساس احترام متقابل و تمايل صادقانه براي استقرار صلح، تقديم نمود.»به دنبال اين نشست صميمانه، روز پنج‌شنبه 26 اسفند 1361 «شوراي ملي مقاومت» كه رجوي رياست آن را عهده‌دار بود، طرح صلحي را اعلام كرد که اعلان فوري آتش‌بس، تشكيل كميسيون نظارت، عقب‌نشيني نيروها تا پشت مرزهاي زميني و رودخانه‌اي قرارداد 1975 (الجزاير)، مبادله‌ كليه اسرا، تعيين خسارت‌هاي جنگي و نحوه تأديه حقوق ايران در ديوان بين‌المللي لاهه، بازگشت پناهندگان و آوارگان، تنظيم قرارداد قطعی صلح، سرخط مهم‌ترين عناوين آن بود.اسناد گویای آن است که برای فرقه رجوی هیچ چیز به اندازه کسب قدرت و اعتبار اهمیت ندارد. آنها در این راه نه تنها به هموطنان خود در ایران خیانت می‌کردند بلکه همدست با صدامیان به کشتار مردم نیز می‌پرداختند.بنا بر یک سند، یکی از اعضای سازمان منافقین به عناصر امنیتی بعث، اطلاعات جنگی را لو می‌دهد.برگ‌هایی از خیانت‌ فرقه رجویداوری (یکی از اعضای سازمان منافقین): يك پل هست به نام پل &quot;بقیة الله&quot;اطلاعات بعث: سيستم ضدهوايي دارد يا نه؟داوري: گفتم كه شما بهتر مي‌دانيد، به نظر خودتان منطقه فعالي است و خيلي هم صاف است. فكر مي‌كنم تنها پل ثابت آنجاست.ابوزينب [از مسئولان سرويس كل اطلاعات بعث عراق]: البته اگر اين پل، پل ثابت باشد مانع حركت همه قايق‌ها و كشتي‌هايي كه از شمال به جنوب تردد دارند خواهد شد. به اصطلاح اين لوله‌ها نمي‌گذارند قايق‌ها به راحتي از روي آن پل دست‌ساز عبور كنند...داوري: اينور و آنور لوله‌ها را بسته‌اند و بعد مثل كشتي درست كرده و روي آن با پمپ [آسفالت] ريخته، يا به اصطلاح پايه‌هايي زده كه اين جسم حتماً از آب بالاتر است.داوري [با ارائه نقشه به افسران سرويس اطلاعات]: و اما اين يكي به اصطلاح پلي است به نام پل &quot;بقیة‌الله&quot;... اين پل قبل از عمليات والفجر8 ساخته شده و يكي از عوامل پيروزي رژيم [جمهوری اسلامی] در اين حمله بوده. اين پل روي رودخانه بهمنشير قرار گرفته و در شرق ستاد مركزي فرماندهي سپاه و محور عملياتي2 واقع شده است. اين محل در فاصله 5/3 كيلومتري و در غرب جاده منتهي به آل‌صابر است. جاده غرب پل است كه در ادامه پل تقاطع ايجاد كرده است. بعد منطقه سبز و درختكاري شده است و رودخانه بهمنشير هم هست.اطلاعات: سه تا علامتي كه شما روي كروكي ارائه داديد وجود دارد. هدف اصلي، پل &quot;بقیة الله&quot; است، دو علامت ديگر چيست؟ ممكن است دو علامت ديگر خارج از رودخانه باشد. اين سه تا شماره كه روي كروكي است يكي مربوط به خود هدف است و دو تاي ديگر به عنوان علائم مشخصه است جهت نزديك شدن به هدف. براي اينكه موضوع خلط نشود، هدفي را كه شما مشخص كرديد پل &quot;بقیة الله&quot; است. شما سه تا شماره روي كروكي مشخص كرديد ولي كدام شماره مربوط به پل است، واضح نيست.احمد افشار، [مترجم سازمان]: ما هم توضيح كافي راجع به هدف نوشتيم و همچنين علائم مشخصه هدف را روي كروكي نشان داديم.بدین ترتیب سازمان، اطلاعاتی را که حاصل جاسوسی‌هایش بود در اختیار بعثی‌ها قرار می‌داد. به علاوه در طول جنگ تحمیلی، منافقین در فرصت‌های مختلف، ضمن آگاهی از جنایت‌های شیمیایی صدامیان، برای انکار و سرپوش نهادن بر آن در مجامع جهانی تلاش می‌کردند.پروژه استاد علی اکبر حسنوندلیلا طهماسبی</description>
                <category>لیلا طهماسبی</category>
                <author>لیلا طهماسبی</author>
                <pubDate>Sun, 13 Nov 2022 13:43:16 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>گردان دژ خرمشهر</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14230443/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%DA%98-%D8%AE%D8%B1%D9%85%D8%B4%D9%87%D8%B1-eh4ybf5sxtjr</link>
                <description>&quot;گردان دژ خرمشهر&quot;گردان ۱۵۱ دژ گردان پیاده زیرمجموعه لشکر ۹۲ اهواز از نیروی زمینی ارتش ایران بود، که در خلال جنگ ایران و عراق وظیفه حفاظت ازجاده شلمچه به خرمشهر را بر عهده داشت و در نبرد خرمشهر به مدت ۳۰ روز در برابر نیروهای عراق ایستادگی کرد و از خرمشهر دفاع نمود.گردان ۱۵۱ دژ خرمشهر در سال ۱۳۴۹ تأسیس شد. این گردان شامل ۵ گروهان؛ ۴ گروهان تفنگدار و یک گروهان ارکان بود، که بخشی از پوشش نیروی زمینی ارتش از خط مرزی شلمچه تا طلائیه را برعهده داشت و برای انجام این مأموریت به ۳۲ پاسگاه تقسیم شده بود. مأموریت این گردان در زمان درگیری، انجام عملیات تأخیری و حفظ خطوط مرزی به مدت ۴۸ ساعت بودبرای کنترل مأموریت این گردان، دو پاسگاه یا دو دژ مرکزی در نظر گرفته شده بود، که یکی از آنها در شلمچه و دیگری در کوشک مستقر بود. فاصله دژهای ۳۲ گانه از یکدیگر، سه کیلومتر بوده است.ارتش عراق که در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ حمله خود را برای اشغال خرمشهر آغاز کرد، با دفاع شدید نیروهای گردان ۱۵۱ روبه‌رو شد. این دفاع یک ماه تمام ادامه یافت. گردان دژ که با حمله لشکر ۳ زرهی و تیپ ۳۳ نیروی مخصوص عراق روبه‌رو شده بود و همزمان با توپخانه و نیروی هوایی عراق، گلوله‌باران و بمباران می‌شد، ۳۰ شبانه روز در برابر نیروهای عراقی جنگید و از محدوده گسترده نوار مرزی و از جمله جاده ۱۷ کیلومتری شلمچه به خرمشهر دفاع کرد، تا مانع ورود نیروهای عراقی به خرمشهر شود.شدت درگیری گردان دژ با نیروهای عراقی در این ۳۰ روز چنان بود، که فقط در هفته اول جنگ، پنج بار فرماندهی این گردان به دلیل کشته یا مجروح شدن فرماندهان، تغییر کرد. نام آن پنج فرمانده که یکی پس از دیگری کشته یا مجروح شدند؛ سرهنگ جاموسی، سرگرد چهارمحالی، سرگرد شاهان، سروان کبریایی و ستوان گیوتاج بود، که این آخرین فرمانده در واقع پزشک گردان و افسر وظیفه بود، که در نبود فرماندهان بالاترش مجبور شد فرماندهی گردان را برعهده بگیرد. در این دفاع ۳۰ روزه از ۱۹ افسر گردان ۱۵۱ دژ، فقط یک افسر زنده ماند.سرهنگ جانباز علی قمری تنها بازمانده از ۱۹ نفر از افسران گردان دژ خرمشهر بودند که در آغاز تهاجم صدام علیه کشورمان به عنوان فرمانده دژ خرمشهر در کنار دیگر هم رزمان مشغول به دفاع از حریم کشور بودند.گردآورنده : لیلا طهماسبی استاد راهنما: استاد علی اکبر حسنوند</description>
                <category>لیلا طهماسبی</category>
                <author>لیلا طهماسبی</author>
                <pubDate>Thu, 20 Oct 2022 22:06:01 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>