<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های مووی</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_14715820</link>
        <description>مووی اولین پلتفرم ابری صوت و تصویر در کشور است که مجری سامانه‌های VOD مختلفی مانند تماشاخونه، آیو و غیره بوده است.</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-17 12:43:32</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/1634251/avatar/pVYFje.png?height=120&amp;width=120</url>
            <title>مووی</title>
            <link>https://virgool.io/@m_14715820</link>
        </image>

                    <item>
                <title>چگونه تلویزیون ترکیه جهان را تسخیر می‌کند؟</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14715820/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AA%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%DB%8C%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D8%B3%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF-mqesndxd6v37</link>
                <description>به‌لطف فروش بین‌المللی و بینندگان و مخاطبان فراوان جهانی به‌ویژه از کشورهای روسیه، چین، کره و آمریکای لاتین، تلویزیون ترکیه توانسته پس از ایالات‌متحده، رتبه‌ی دوم پخش برنامه در سرتاسر جهان را به خود اختصاص دهد. در حال حاضر، شیلی در رده‌ی نخست و مکزیک و آرژانتین در رده‌های بعدی پرداخت بیشترین هزینه برای خرید سریال‌های ترکیه‌ای قرار دارند. به گفته‌ی آرزو اوزتورکمن (Arzu Ozturkmen) مدرس تاریخ شفاهی در دانشگاه بوعازیچی (Boğaziçi University) استانبول، آنچه ترکیه برای تلویزیون تولید می‌کند، یک سری برنامه‌ی آبکی (Soap Operas)، تله‌نوولا (Telenovela) یا درام‌ تاریخی (Period Dramas) نیست بلکه سریال‌های تلوزیونی (Dizi) یا بهتر بگوییم ژانرهای در حال پیشرفت و منحصر‌به‌فردی‌ست که با تلفیق فضا و موسیقی به محبوبیت دست می‌یابند. لازم به ذکر است که تله‌نوولا به مجموعه‌های تلویزیونی محدود ولی محبوب در بین کشورهای آمریکای لاتین گفته می‌شود.سریال‌های تلویزیونی، نشأت گرفته از رویدادهای فراگیر و همه‌جانبه‌ای هستند که معمولاً طول هر قسمت آن‌ها دو ساعت یا بیشتر زمان می‌برد. زمان اختصاص یافته به تبلیغات در ترکیه ارزان است و سازمان نظارت بر پخش دولتی موظف است که در ازای هر ۲۰ دقیقه پخش محتوا، هفت دقیقه را هم به نمایش آگهی‌های تبلیغاتی اختصاص دهد. هر سریال تلوزیونی دارای موسیقی متن خاص خود است و می‌تواند تا ۵۰ شخصیت اصلی را شامل گردد. بیشتر این سریال‌ها معمولا در مکانی مانند قلب استانبول تاریخی فیلمبرداری می‌شوند و تنها در صورت ضرورت از استودیوها استفاده می‌کنند.10 سال پیش، صادرات برنامه‌های تلویزیونی ترکیه حدود 1.000.000 دلار در سال بود، اما طبق گزارش روزنامه‌ی دیلی صباح (Daily Sabah)، امروز این مبلغ به 350.000.000 دلار رسیده است و برنامه‌های تلویزیونی کشور ترکیه اکنون در بیش از 100 کشور دنیا پخش می‌شوند. این ارقام تکان‌دهنده نشان می‌دهند که ترکیه چگونه در تولید و توزیع‌ درام‌های تلویزیونی در سراسر جهان موفق عمل کرده است. کارشناسان این صنعت پیش‌بینی می‌کنند که درآمد حاصله از این تجارت تا سال آینده به 1.000.000.000 دلار برسد، زیرا برنامه‌های ترکیه هر روز توسط شرکت‌های پخش بیشتر و بیشتری در سراسر جهان مورد استقبال قرار می‌گیرند.مقاله کامل در www.muvi.ir</description>
                <category>مووی</category>
                <author>مووی</author>
                <pubDate>Tue, 23 Aug 2022 10:17:59 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>نسل آینده پخش آنلاین</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14715820/%D9%86%D8%B3%D9%84-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%BE%D8%AE%D8%B4-%D8%A2%D9%86%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%86-ton4ieuynhp2</link>
                <description>رشد بالای صنعت استریمینگ و رسانه‌های اجتماعی در سال‌های گذشته باعث شده کسب و کارهای زیادی وارد حوزه VOD و صنعت سرگرمی شوند. آوین انس هم یکی از همین کسب و کارهاست که تلاش کرده پلتفرمی برای پاسخگویی به نیازهای فنی در حوزه صوت و تصویر ایجاد کند. آوین‌انس هم از سال ۹۵ با توجه به بازار رو به رشد صنعت سرگرمی، توسعه پلتفرم بومی پخش صوت‌و‌تصویر در کشور را به عهده می‌گیرد و هم‌اکنون به سامانه‌هایی مثل تماشاخونه، تلویزیون اینترنتی آیو، کاناپه خدمات زیرساخت حوزه صوت و تصویر ارائه می‌دهد.یاشار دارابیان مدیر عامل آوین انس و آرش آرمون که حالا مشاور توسعه کسب و کار آوین‌انس هستند در ماهنامه شماره103 پیوست  از قصه آوین انس برایمان می‌گویند.«من و آرش آرمون از سال ۸۱ که رشته IT  در ایران در حال شکل‌گیری بود این رشته را برای تحصیل انتخاب کردیم و در همان سال اول تحصیلمان جایی نزدیک به دانشگاه پلی تکنیک امیرکبیر را برای دفتر کار دانشجویی انتخاب کردیم و به کمک پدرم «جلیل دارابیان» که بازنشسته مخابرات بود شرکتی به نام «توسعه فناوری اطلاعات سیب» را تاسیس کردیم. البته بعدها که روال کارمان تغییر کرد عنوان آن را آوین انس گذاشتیم. آرش آرمون در تکمیل صحبت‌های یاشار می‌گوید امروز در آوین‌انس تلاش کرده‌ایم اولین پلتفرم ابری صوت‌وتصویر را با نشان تجاری muvi.ir  ایجاد کنیم و در واقع از طریق پلتفرم muvi.ir  می‌خواهیم به کسب و کارها کمک کنیم تا بتوانند بدون هزینه سربار فنی اضافی نسبت به راه‌اندازی سامانه‌های صوتی و تصویری خود اقدام کنند. اما تا به امروز و رسیدن ما به آوین‌انس آنقدر راه پرپیچ و خمی را طی کرده‌ایم که شاید بد نباشد از روزهایی که پشت سر گذاشتیم صحبت کنیم.چند فرسخ تا آوین‌انسآرش و یاشار حوالی سال‌های ۸۲ و ۸۳ در کنار هم مدتی سرویس امداد کامپیوتر را راه‌اندازی می‌کنند و در آن سال‌ها که هنوز مشاغل حوزه IT و این صنعت جان نگرفته بود، در زمینه امدادرسانی‌های خدمات کامپیوتری کار می‌کنند و خدمت رسانی‌هایشان را با سرویس‌های ابتدایی مثل تعمیر کامپیوتر و تغییر ویندوز سیستم‌های کامپیوتری شکل می‌دهند؛ اما از آنجا که به قول هردویشان ژن B2C به قدر کافی در پوست و خونشان جاری نبود به کمک پدر یاشار وارد پروژه‌های پیمانکاری B2G مخابراتی می‌شوند.یاشار معتقد است حوالی سال‌های ۸۵ دوران طلایی مخابرات و رشد صنایع مخابراتی در ایران بوده است و آنها در همین سال‌ها وارد پروژه‌های GC (General Contractor) شدند و توانستند در شرکت زیمنس به عنوان بهترین پیمانکار انتخاب شوند؛ اما از سال ۸۶ که بحث خصوصی‌سازی صنعت مخابرات مطرح شد از پیمانکاری پروژه‌های اپراتوری به سمت زیرساخت می‌روند.در انتهای دولت محمود احمدی نژاد که مخابرات به بخش خصوصی واگذار می‌شود و بازیگران این حوزه تغییر می‌کنند، تیم فعلی آوین‌انس هم کار پیمانکاری را رها می‌کنند و به قول آرش آرمون جلیقه را رها کرده و می‌پرند در اقیانوسی که احتمالا با تجربیات سال‌های گذشته آنها بسیار فرق کند: «سال ۹۴ بود و دیگر پروژه‌های پیمانکاری با وجود تحریم‌ها، بالارفتن هزینه‌ها و زیاد شدن بازیگران بی‌تجربه صنعت، آورده‌ای کافی و وافی برای ما نداشت. با تحقیقاتی که در بازار کرده بودیم متوجه شدیم جریان رو به رشد و ترند در جهان، سرگرمی و محتوای تصویری است و ما دیگر آن همه تجربه در زمینه زیرساخت ارتباطی را کنار گذاشتیم و وارد اقیانوس محتوا شدیم.به خاطر یک مشت محتوااز سال ۹۴ با تغییراتی که در حوزه‌های مختلف تکنولوژی رخ می‌دهد یاشار و آرش به سمت سرگرمی و شبکه‌های اجتماعی می‌روند و جریان رو به رشد تصویر، ویدیو و شبکه‌های تصویری پرطرفدار مثل یوتیوب آنها را وسوسه می‌کند که وارد جهان محتواهای ویدیویی شوند. یاشار می‌گوید: «در پایان سال ۹۴ و از ماه‌های ابتدایی سال ۹۵ تسویه‌های پیمانکاری خود را انجام دادیم و سوار بر اسب مراد به سراغ علاقه اصلی‌مان برای خرید یک پلتفرم رفتیم.»آرش و یاشار زمانی که به سراغ آماده‌سازی پلتفرم‌هایی در حوزه صوت و تصویر می‌روند متوجه می‌شوند پلتفرم‌ها نمی‌توانند پاسخگوی نیازهای محتواهای ویدیویی ایرانی باشند و آنها برای اینکه بتوانند خواسته کارفرمایان را تامین کنند، به فکر ساخت پلتفرمی منحصر به فرد برای خودشان میفتند. یاشار در این باره می‌گوید: در ساخت پلتفرم VOD در ایران باید گاز و ترمز دست خودمان باشد و نمی‌توانیم فقط بنا به یک پلتفرم خارجی کار کنیم. تیم جمع کردیم و از آنجا که ژن B2C نداشتیم انتخاب ما این بود که با شرکت‌هایی مثل آسیاتک، تماشاخونه، آیو و فرابورس کار کنیم. اصراری هم به همکاری با بازیگران بزرگ حوزه ویدیو نداشتیم چون کاملا با سبقه آنها آشنا بودیم که هر کدام از آنها پشتشان به سلاطین حوزه فناوری گرم بود و در حوزه تک و زیرساخت نمی‌خواستیم وارد زمین بازی آنها شویم. آنقدر این بازار جای کار داشت که می‌توانستیم خلاهای دیگر بازار ویدیو را پر کنیم.»ناگهان دلاراز سال ۹۷ که دلار ۴ هزارتومنی به ۱۲هزار تومان می‌رسد و مجموعه‌ها در جنگ برای ارائه محتوایی بهتر روبه‌روی هم قرار می‌گیرند و نماوا و فیلیمو به شکلی جدی وارد صنعت VOD ایران می‌شوند، آوین انس هم سراغ سایر پلیرهای این حوزه می‌رود و دست می‌گذارد روی یکی از شرکت‌هایی که گمان می‌کند می‌تواند بازیگر نقش سوم این صنعت باشد. موضوعی که به گفته آرش آرمون آنقدر که باید و شاید از طرف سرمایه گذاران این شرکت حمایت نمی‌شود: «تماشاخونه آسیاتک می‌توانست از همان حوزه‌های درخشانی باشد که در کنار فیلیمو و نماوا عرض اندام کند، اما آنقدری که توقع می‌رفت آسیاتکی‌ها روی تماشاخونه سرمایه‌گذاری نکردند و به این شکل شد که تماشاخونه در جذب مخاطب موفق عمل نکرد چون کاربران فقط با بحث آرشیو روبه رو نیستند و مخاطبان محتواها، فیلم‌ها و سریال‌های جدید می‌خواهند.»تا اینکه آوین‌انس از سال ۹۹ در کنار ابرآروان قرار می‌گیرد و از شهریور دو سال قبل همکاری با آروان را آغاز می‌کند و اولین پلتفرم ابری صوت و تصویر یعنی مووی را راه‌اندازی می‌کنند. موضوعی که به گفته یاشار حالا آنقدر آنها را در این زمینه قدرتمند کرده که آوین‌انس با اعتماد به نفس بیشتری می‌تواند در برابر کسب و کارها قد علم کند و حرفی برای گفتن داشته باشد: «درست است که به قدر کافی اسکیل‌آپ نکرده‌ایم، اما توانایی ما در زمینه ارائه پلتفرم ابری ویدیویی تمایز ما را به کسب و کارها نشان داد و همین حالا بیزینس‌های زیادی تمایل دارند که از خدمات ما استفاده کنند.»ویدیو فقط VODنیستمدیر عامل آوین انس دیگر ویدیو را تنها محدود به VODها نمی‌داند و معتقد است در حال حاضر کسب و کار بی‌نیاز از ویدیو وجود ندارد یا تعداد آن بسیار محدود است و همین موضوع بهترین فرصت برای رشد در آوین انس است: «ویدیو فقط وی او دی نیست و ویدیو حالا چوب جادوی کسب و کارهاست و ما در muvi.ir تلاش کرده‌ایم مشاور خوبی برای کسب و کارها باشیم. تجربیاتمان را در اختیار بیزینس‌ها می‌گذاریم که مثلا روی چه لایه‌ای از بازار کار کنند و حتی از کجا کار را شروع کنند. در واقع کار ما همین است و مووی یک پلتفرم استریمینگ در حوزه VODIPTV است که هر آنچه کسب و کارها می‌خواهند را به صورت API در اختیار بیزینس‌ها و حتی افراد می‌گذارد و آن را سفارشی‌سازی می‌کند.»آرش آرمون اینجا توضیح یاشار را کامل می‌کند و می‌گوید: «در حقیقت کار آوین انس این است که هر حرفه و بیزینس و حتی هر فردی که می‌خواهد توانایی‌های خود را به کمک ویدیو عرضه کند، همراهی کنیم تا از طریق ویدیو بتوانند کسب و کار خود را بهتر ارتقا دهند.»یک ورودی بزرگ به نام اینستاگرامدر همین نقطه که آوین‌انسی‌ها ویدیو را بهترین راهکار برای ارتقای کسب و کارها عنوان می‌کنند اما تاثیر شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام را هم نادیده نمی‌گیرند و معتقدند شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام در حقیقت مدخل ورودی کسب و کارها هستند و کار آوین انس جذب مخاطبانی است که سعی در معرفی خدمات خود و سپس فروش خدمات و دوره‌های خود را دارند.آرش می‌گوید: «کار به شکلی است که افراد می‌توانند از مجرای ورودی اینستاگرام استفاده کنند اما پکیج اصلی و محتوای فروشی خود را در سایت، بفروشند و اینجاست که آوین‌انس می‌تواند کمک کننده باشد. مثلا یک مربی بدنسازی می‌تواند خدمات ورودی و جذاب خود را در اینستاگرام عرضه کند اما اموزش و فروش دوره‌های خود را در سایت ارائه دهد و کسب درآمد کند. در اینجاست که ما می‌توانیم زیر ساخت‌های لازم را به افراد و کسب و کارها ارائه دهیم و با چوب جادوی ویدیو به کسب و کارشان رنگ و لعاب بدهیم.»در واقع مدیران آوین انس روی این نقطه از نیاز بازار دست گذاشته‌اند که آنها عرضه کننده خدمات برای افرادی بشوند که می‌خواهند از محتوایشان درآمدسازی کنند. یاشار در این باره می‌گوید: «ما می‌خواهیم هر کسب و کار صدای منحصر به فرد خود را داشته باشد و ما به کمک ایجاد زیرساخت مناسب دغدغه هزینه‌های فنی آنها را کم کنیم. ما می‌خواهیم کسب و کارها را متوجه این نکته کنیم که اگر می‌خواهید از محتوا کسب درآمد کنید ما در کنار شماییم. ضمن اینکه ما در آوین تنوع دستگاه‌ها و نسل‌های مختلف دستگاه‌های هوشمند را هم مد نظر قرار داده‌ایم و به کمک بخش فنی در این زمینه نیز مناسب و کارگشا عمل کرده‌ایم تا تصاویر بدون ایراد و تاخیر از هر دستگاه هوشمندی قابل اجرا باشد و حالا پروژه‌های ریز و درشت بسیاری فعالیت‌های زیرساختی خود را به عهده ما گذاشته‌اند.»</description>
                <category>مووی</category>
                <author>مووی</author>
                <pubDate>Tue, 09 Aug 2022 10:39:51 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>جدال با مرگ</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14715820/%D8%AC%D8%AF%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%B1%DA%AF-bljrcov9yumt</link>
                <description>مقاله یاشار دارابیان مدیرعامل شرکت آوین‌انس در شماره101 مجله خبری پیوستآیا شرکت‌های پخش آنلاین شبیه تلویزیون هستند یا ویدئو کلوپ‌ها؟این پرسش که توسط آماندا لاتز، استاد دانشگاه کوئینزلند پرسیده شده است را می‌توان کلیدی‌ترین پرسش در حوزه‌ی تنظیم‌گری و قانون‌گذاری کسب و کارهای پخش آنلاین و پلتفرم‌های صوت و تصویر بر شمرد.قریب به یک دهه پیش و با آغاز به کار پخش آنلاین محتوا در ایران، کمتر کسی تصور می‌کرد که این صنعت منجر به لرزیدن پایه‌های صدا و سیما و سلطه ناشی از انحصار بی چون و چرای آن گردد. پلتفرم‌های صوت و تصویر همچنین تاثیر شگرفی بر صنعت سینما گذاشت، مرزهای بین فیلم و تلویزیون را از بین بُرد و تعادل تعاملات تجاری بین تولیدکنندگان و توزیع کنندگان محتوا را بر هم زد.به طور کلی دو رویکرد برای مواجهه با پلتفرم‌های پخش آنلاین صوت و تصویر در جهان وجود دارد. برخی دولت‌ها از کسب و کارهای پخش آنلاین صوت و تصویر به عنوان مولفه‌های فرهنگی یاد می‌کنند و در برخی دیگر، پلتفرم‌های صوت و تصویر زیر مجموعه‌ای از صنایع به شمار می‌آیند که مشمول سیاست‌های اشتغال‌زایی، مالیات و اخذ مجوزهای مربوطه می‌گردند. در ایران اگرچه نگاه در ابتدا از دریچه هنر و فرهنگ بوده است، اما حاکمیت در حال حاضر پلتفرم‌های صوت و تصویر را به عنوان یک صنعت مورد واکاوی قرارداده است. این مهم در مصاحبه میراحمد ذوالفقاری، اقتصاددانِ عضو هیات علمی دانشگاه امام صادق با نشریه پیوست نیز مورد تایید قرار گرفته است: «در حال حاضر در حوزه صوت‌وتصویر فراگیر با یک بازار (صنعت) مواجه هستیم. زمانی محتوای صوتی و تصویری یک هنر بود و صرفاً توسط بخش حاکمیتی و قسمتی هم توسط بخش خصوصی در سینما تولید می‌شد، اما الان بخش خصوصی حضوری جدی دارد.»تا پیش از این، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داعیه دار رسیدگی به تولیدات سینمایی و توزیع محتوای رسانه‌های خانگی بود و سازمان صدا و سیما وظیفه تنظیم‌گری در حوزه پخش تلویزیونی را عهده دار بود. اما بر هم خوردن تعادل این حوزه با حضور شرکت‌های پخش آنلاین و پلتفرم‌های صوت و تصویر، منجر به بهم‌ریختگی فضای تنظیم‌گری حاکم در کشور گردید؛ به نوعی که در تفسیر ابلاغیه‌ی سیاست‌های کلی نظام در رابطه با فضای مجازی توسط دفتر رهبری (شهریور ۱۳۹۴)، همزمان با راه‌اندازی سازمانی تحت عنوان «سازمان صوت و تصویر فراگیر – ساترا» زیر نظر صدا و سیمای کشور، وزیر فرهنگ و ارشاد وقت نیز اقدام به تدوین «طرح پروژه ملی سند» (سامانه‌ی نمایش درخواستی) نمود. دو اقدام موازی که در نهایت به فرمان‌روایی ساترا در این حوزه ختم شد.اهدای حکمرانی به نهاد زیر مجموعه صدا و سیما به عنوان تنظیم‌گر و قانون‌گذار این حوزه در کشور منجر به پیچیده‌تر شدن کلاف سر در گم قانون تسهیل رقابت و منع انحصار در این حوزه شده است. امروزه صدا و سیما که تمام قد از فرزندخوانده اخیر خود (تلوبیون) حمایت می کند، مسئول ممیزی، قانون‌گذاری و تنظیم بازار در همین صنعت شده است. چه بسا همین تعارض منافع هست که با وجود تدوین «دستورالعمل عدالت رسانه‌ای و حفاظت از رقابت در رسانه‌های صوت و تصویر فراگیر» توسط ساترا، بازیگران این عرصه را به اتحاد زیر پرچم انجمن صنفی شرکت‌های نمایش ویدئوی آنلاین در جدال با مرگ مجبور کرده است. این انجمن که فعالیت خود را از سال (۱۳۹۵) آغاز نموده است، اخیرا با معرفی محمدمهدی عسگرپور به عنوان دبیر خود، سعی در منسجم‌تر کردن اتحاد شرکت‌های عضو برای قد علم کردن در مقابل ساترا دارد.محمدمهدی عسگرپور که فارغ التحصیل رشته تولید فیلم از سازمان صدا و سیماست و عناوینی چون عضویت بخش فرهنگی بنیاد سینمایی فارابی و قائم مقامی مدیر شبکه (2) سیما را در پرونده خود دارد، در نشست اردیبهشت ماه این انجمن گفته است: «مهمترین موضوع در این مجموعه، تنظیم‌گیری و مقررات بود. این موضوع تقریبا مساله تمام موسساتی بود که با آنان جلسه داشتیم و برای ما هم قابل فهم بود. پدیده‌ی VoD که اصلا دلیل تشکیل این انجمن هم بوده، به نسبت پدیده‌ای نوظهور است و به همین اعتبار در حوزه تنظیم‌گیری مقررات سردرگمی وجود دارد. نقشی که ساترا هم در این میان برعهده گرفته در ایجاد سردرگمی بیشتر، پررنگ بوده است.»در این نشست مدیران عامل فیلیمو و نماوا (دو بازیگر اصلی فضای VoD در کشور)  نیز به رویارویی با شرایط حاکم امروز پرداخته‌اند و آن‌گونه که محمدحسن شانه‌ساززاده گفته است، ساترا با مسکوت نگاه داشتن تایید فیلمنامه‌ها، سدی در مقابل تولیداتشان ساخته است. «الان تقریبا هیچ فیلمنامه‌ای از مرحله تایید نمی‌گذرد و این‌ها [ساترا] می‌گویند اشتباه‌ شده و برخی فیلمنامه‌ها برای تولید رفته، حالا باید جلوی مشکل را بگیریم و فیلمنامه را تایید نکنیم تا تولید نشود.». محمدجواد شکوری مقدم نیز پذیرفتن ساترا را به عنوان رگولاتور از ابتدا اشتباه خوانده است و گفته است از نظر ساترا، امروز یک VoD خوب، یک VoD خاموش است.فعالیت‌های صنفی در کشور هرگز نمره‌ی قابل قبولی دریافت نکرده‌اند و این نهادها معمولا به جای توجه به منافع صنعت، با جهت‌گیری‌های خاص در صدد برآورده کردن خواسته‌های برخی اعضای خاص کوشیده‌اند، اما به نظر می‌رسد انجمن شرکت‌های نمایش ویدئوی آنلاین این بار راهی جز قدرت‌مندتر کردن اتحاد برای پیگیری امور خود در مقابل حاکمیت نداشته باشد. نظرات اعضای این انجمن گواه این است که گذر زمان، مرگ تدریجی را برای آنان به ارمغان خواهد داشت. در این وضعیت به نظر نمی‌رسد پیگیری درخواست‌ها از کانال‌های قانونی موجود -که همیشه با تاخیر مواجه هست- بتواند درمانی برای پیش‌گیری از این مرگ تدریجی باشد. تنها راه موجود شاید، بهره‌مندی از توان ترکیب هیات رئیسه فعلی انجمن برای پیگیری تمام عیار موضوع در تمام جبهه‌ها و به صورت هماهنگ باشد.بررسی دغدغه‌های فعالان این حوزه در نهایت دو خواسته کلیدی را در تقابل با ساترا نمایان می‌کند: یکم، استقلال نهاد تنظیم‌گر از صدا و سیما که محمد‌مهدی عسگرپور به درستی ساترا را همان صدا و سیما می‌داند و می‌گوید: اگر کسی صدا و سیما را بشناسد، متوجه می‌شود که رفتارهای ساترا «نه از ره کین است، که اقتضای طبعیتش این است» و دوم، فقدان قانون مدون برای صدور پروانه و ممیزی که با برخوردهای سلیقه‌ای سایه‌ی سیاهی بر سر تولیدات بخش خصوصی انداخته است.در خاتمه و با در نظر گرفتن اینکه سینمای ایران مورد توجه دیگر کشورها نیز هست، به نظر می‌رسد بازبینی در شیوه‌ی برخورد با تولیدات این حوزه و کاستن از حجم دخالت‌های حاکمیتی، می‌تواند بخش خصوصی را ترغیب به سرمایه‌گذاری بیشتر و استفاده از پتانسیل موجود برای ارز آوری به کشور نماید. روندی که ترکیه را در زمره‌ی کشور‌های پراهمیت سریال‌سازی در جهان قرارداده است و هر ساله صدها میلیون دلار درآمد به همراه دارد.منبع: https://pvst.ir/cfb</description>
                <category>مووی</category>
                <author>مووی</author>
                <pubDate>Mon, 30 May 2022 12:43:06 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>۳ ترند بزرگ استریم در فاصله‌ی سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14715820/%DB%B3-%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%A7%D8%B5%D9%84%D9%87-%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B2-%D8%AA%D8%A7-%DB%B2%DB%B0%DB%B2%DB%B5-daipnqbfap28</link>
                <description>باشگاه پرستاران بچهدر ابتدا، باید با مفهوم ترند آشنا شوید؛ ترند (Trend) به معنای فراگیر شدن و رواج یافتن، به هر چیزی که در یک بازه‌ی زمانی خاص مورد توجه جامعه قرار بگیرد، گفته می‌شود. شاید بهتر است بدانید که نتفلیکس (Netflix) به تنهایی بیش از 203.000.000 (دویست و سه میلیون) مشترک در سراسر جهان دارد. اما به عنوان یک صنعت جهانی 59.100.000.000 (پنجاه و نه میلیارد و صد میلیون) دلاری، استریمینگ یا همان پخش زنده‌ی صدا و تصویر (Streaming) و موارد مرتبط با سامانه‌ی نمایش ویدیویی (OTT) چیزی بسیار فراتر از این آمار بوده و با بیشتر شدن هر ساله‌ی خدمات، به سرعت در حال رشد و تغییر هستند.در اینجا، 3 ترند برتر پخش ویدیو که در سال‌های آینده، صنایع و موارد وابسته به آن از جمله، فن‌آوری جدید فشرده‌سازی (Compression Technology)، محتوای بین‌المللی و غیره را شکل خواهند داد، مورد بررسی قرار می‌دهیم:۱. کسب درآمد از نوستالژیاکنون که هزاره‌ها (نسل Y متولدین بین سال‌های 1982 تا 2004 میلادی)، سال‌های اولیه‌ی شکوفایی و رشد خود را سپری می‌کنند، انواع کسب‌وکارها با احیای دوباره‌ی دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی در حال کسب درآمد هستند.اما هیچ حوزه‌ای به اندازه‌ی پخش زنده‌ی محتوا در جهت تحقق این هدف صادق نبوده است.سریال کبرا کای (Cobra Kai)، بازسازی فیلم بچه کاراته‌باز و پرطرفدارترین سریال اورجینال سرویس «یوتیوب رِد (YouTube Red)»، نمونه‌ای عالی از این دست است.کبراکایکبرا کای نتفلیکس در ابتدا در یوتیوب به نمایش درآمد و این در حالی است که هولو (Hulu) یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین سرویس‌های (به صورت وب‌سایت) ارائه کننده‌ی آگهی، فیلم و کلیپ‌های تصویری نیز با بازسازی مجموعه‌ی تلویزیونی محبوب ورونیکا مارس (Veronica Mars) به خیل پیشتازان ترندهای استریمی ملحق شده است.بلوط های سرخآمازون نیز نوستالژی را با نتایج متفاوتی تؤام کرده و ارائه داده است. بازسازی دیگر پرایم ویدیوی (Prime Video) سریال «تیک (The Tick)»، طرفداران وفادار بسیاری را به سوی خود جلب کرد، اما پس از 2 فصل لغو شد. در حالتی مشابه، فیلم کمدی «بلوط‌‌های سرخ (Red Oaks)» اثر دهه‌ی 80 هم تا 3 فصل مستدام بود. بهتر است بدانید که پرایم ویدیو یک سرویس پخش ویدیویی قابل‌دسترس برای اعضای پرایم آمازون (Prime Amazon) است.خانم میزل شگفت انگیزمی‌توان استدلال کرد که یکی از موفق‌ترین نمایش‌های پرایم ویدیو تحت عنوان «خانم میزل شگفت‌انگیز (The Marvelous Mrs. Maisel)»، بخشی از موفقیت خود را مدیون عامل نوستالژی (این مجموعه‌ی تلویزیونی محصول دهه‌ی 50 است) است.در هر صورت، سلطان کسب درآمد از راه نوستالژی را باید نتفلیکس دانست، البته نه فقط برای پخش کبرا کای. سال گذشته، نتفلیکس، سریال «باشگاه پرستاران بچه (The Baby-Sitters Club)» را بر اساس مجموعه کتاب‌های محبوب اواخر دهه‌ی 80 و 90 منتشر کرد.2. حداکثر بهره‌وری از فرانچایزها (Franchises)بخشی از چیزی که باعث می‌شود تا نوستالژی به خوبی کار کرده و پولساز شود این است که بر روی فرانچایزهای در دسترس سرمایه‌گذاری می‌کند. فرانچایز یا همان «اعطای حق امتیاز»، امتیازی است که برای مدت محدود از سوی یک شرکت مشهور و موفق در ازای پرداخت مبالغی به یک فرد اعطاء می‌شود تا محصولات و یا خدمات آن شرکت را به فروش برساند. در اینجا، شرکت، فرانچایز‌دهنده و فرد، فرانچایز‌گیرنده است.برخی از بهترین برنامه‌ریزی‌های جدید صرفاً به این دلیل لغو می‌شوند که مدت جذب طرفداران آن‌ها به درازا می‌کشد.اما احیای آی‌پی‌های قدیمی به برنامه‌های نمایشی «جدید» اجازه می‌دهد تا به پایگاه طرفداران موجود خود دسترسی پیدا کنند.۳. رقابت با رسانه‌های اجتماعیسامانه نمایش ویدیوییویدیوها، 60٪ از کل ترافیک پایین دستی (میزان سرعت اتصال مودم در دریافت دیتا) اینترنت در سراسر جهان را به خود اختصاص می‌دهند. اما این تنها به پخش زنده محدود نمی‌شود. تماشای ویدیو یکی از رایج‌ترین کارهایی است که مردم در شبکه‌های اجتماعی انجام می‌دهند. در واقع، یوتیوب دومین وب‌سایت محبوب در جهان است که دارای کانال‌های فردی با بیش از 100.000.000 (صد میلیون) مشترک (Subscriber) است. سایر شبکه‌های اجتماعی نیز همتایان ویدئویی اختصاصی خود را راه‌اندازی کرده‌اند، مانند ساعت روبه‌فزونی ویدیوهای فیس‌بوک (و خواهر کوچک آن، IGTV در اینستاگرام). رشد انفجاری تماشای ویدیوها در تیک‌تاک (TikTok) هم نباید ناگفته بماند. این شبکه‌ی اجتماعی 100٪ مبتنی بر ویدئو، بیش از 1.000.000.000 (یک میلیارد) کاربر فعال ماهانه دارد...در مووی بیشتر بخوانید.</description>
                <category>مووی</category>
                <author>مووی</author>
                <pubDate>Mon, 23 May 2022 09:44:38 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>شهر فرنگ، صد سال پخش ویدئو در ایران</title>
                <link>https://virgool.io/@m_14715820/%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%B5%D8%AF-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%BE%D8%AE%D8%B4-%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A6%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-fxbrsynd0iyo</link>
                <description>گفت و گو یاشار داربیان در شماره 100 مجله پیوستیاشار دارابیان مدیرعامل شرکت آوین انس در گفت و گو شماره ۱۰۰ ماهنامه پیوست از تاریخچه VODها سخن گفت:کیمیاگران سال‌ها به دنبال اکسیر حیات و جاودانگی بوده‌اند و البته هنوز هم این جست‌وجو ادامه دارد و انسان در عطش جاودانگی است. اما اکسیر جاودانگی شاید سال‌ها پیش نه در شکلی که انسان در جست‌وجوی آن است، یافته و ساخته شده است. انسان با ضبط صدا و تصویر خود، سال‌هاست که جاودانه شده و ما امروز صداها و تصاویری داریم که ماندگار و جاودان مانده‌اند. در این مسیر، انسان فناوری و هنر (شاید امروز محتوا واژه‌ای بهتر باشد) را به‌ کار گرفته و علم کیمیاگری و شیمی تنها بخشی از این جاودانه‌ شدن بوده است. اگر بخواهیم به تاریخ فناوری در ارتباط با صوت و تصویر در جهان و در قرن اخیر بپردازیم، نه تنها این مطلب کوتاه بلکه شاید چندین و چند جلد کتاب هم کافی نباشد و در اندازه‌ این مطلب تنها می‌توان به مهم‌ترین اتفاقات اشاره کرد. در کشور ما هم در قرن اخیر بسیار اتفاقات در این زمینه افتاده است که در این مطلب سعی کرده‌ایم مهم‌ترین آنها را برشمریم. اتفاقاتی که از عشق و علاقه‌ پادشاهان به هنر و جلوه‌های ترقی فرنگ تا کشف نفت تا ممنوعیت و ممیزی، همه و همه را با هم دارد و از این چشم‌انداز شاید کمتر حوزه‌ای در فناوری تا این اندازه داستان برای گفتن داشته باشد. البته این عجیب نیست چراکه این فناوری بدون محتوا جایگاهی نداشته و محتوا یعنی تنیده شدن با فرهنگ و جامعه و همه‌ آنچه زندگی انسان به مثابه یک موجود اجتماعی دارد.معجزه اینترنتروزگاری بود که تماشای فیلم و ویدئو همچون آتشی افراد را گرد خود می‌آورد و خانواده‌ها برای دیدن فیلم یا قسمتی از یک برنامه تلویزیونی، دور هم جمع می‌شدند. این اتفاق منجر به پدید آمدن ویدئوکلوبی (!) به نام نت‎فلیکس در آمریکا شد که آثار تولیدی سینمای هالیوود را به وسیله پست در اختیار مشترکان خود قرار می‌داد. نت‌فلیکس در ابتدای سال ۲۰۰۰ ابتکار جالبی را رقم زد و شیوه درآمدزایی از اجاره عناوین را به پرداخت حق اشتراک ماهانه برای استفاده از تعداد نامحدودی فیلم در ماه تغییر داد. در این روش، مشترکان این شرکت با پرداخت حق اشتراک، اجازه استفاده از تمامی آثار مجموعه را داشتند. پیشگامی این شرکت در محدودیت‌های ناشی از فناوری و بلندپروازی بنیان‌گذاران آن، به راه‌اندازی خدمات استریم ویدئو در سال ۲۰۰۷ انجامید. از اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی شرکت‌های بزرگ فناوری نظیر مایکروسافت، اپل و سیسکو با سرمایه‌گذاری در زیرساخت فنی، قابلیت‌های خوبی برای پخش ویدئو بر بستر اینترنت فراهم آورده بودند.توسعه شبکه‌های دسترسی در ایران نیز از سال ۱۳۶۸ و با کوشش سیاوش شهشهانی و محمدجواد لاریجانی- رئیس وقت مرکز تحقیقات فیزیک نظری- آغاز و راه‌اندازی پروتکل اینترنت در سال ۱۳۷۲ با ظرفیت ۹.۸ کیلوبیت در ثانیه عملیاتی شد و با رشد فزاینده‌ای تا به امروز به ضریب نفوذ بیش از ۷۵ درصد اینترنت در بین خانوارهای ایرانی رسیده است. اگرچه سرویس‌ پخش آنلاین ویدئو در ایران طی سال‌های پایانی دهه ۱۳۸۰ در کشور وجود داشت، راه‌اندازی نخستین خدمت نمایش خانگی آنلاین کشور در بهمن‌ماه ۱۳۹۳ تحقق یافت. کسب‌وکارهایی که در کش‌وقوس ورود ماهواره‌ها به ایران جایگاه خود را حفظ کرده بودند، هرگز گمان نمی‌کردند که تغییرات ناشی از فناوری، چه سرانجام دشواری برایشان رقم خواهد زد.نسل بعدی فناوری پخش صوت‌وتصویر یا خدمات استریمینگ از سال‌های پایانی دهه ۱۳۸۰ در کشور مطرح شد. در زمستان ۱۳۹۳ صداوسیما طی فراخوانی از علاقه‌مندان برای دریافت پروانه‌ تلویزیون‌های اینترنتی دعوت کرد. ۱۳ شرکت برای حضور در این عرصه داوطلب شدند و آن‌گونه که مهدی اخوان‌بهابادی، قائم‌مقام وقت سازمان صداوسیما، در مهرماه ۱۳۹۴ گفته است، دارندگان این پروانه به عنوان نماینده صداوسیما در ارائه خدمات IPTV انتخاب شدند و در نهایت فراخوان به صدور مجوز برای پنج اپراتور تلویزیون اینترنتی آیو (فناپ)، لنز (ایرانسل)، فام (کنسرسیون اعتماد مبین)، تیوا (تراشه سبز) و آی‌سیما (توسعه بهنگام غدیر) منجر شد. همزمان اما تعدادی از شرکت‌ها به دلیل آنچه تعهد سنگین مالی در قرارداد‌های IPTV صداوسیما ذکر شد، اقدام به توسعه کسب‌وکار خود در زیرشاخه وزارت ارشاد کردند تا بدون دسترسی به پخش زنده و بدون استفاده از آرشیو صداوسیما، با میزبانی آثار نمایش خانگی، رقیب سرسختی برای سازمان صداوسیما باشند.ادامه مقاله https://muvi.ir/mv165</description>
                <category>مووی</category>
                <author>مووی</author>
                <pubDate>Tue, 17 May 2022 12:30:44 +0430</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>