https://virgool.io/feed/@m_15843491 fa 2026-06-17 12:57:23 https://files.virgool.io/upload/users/1692732/avatar/uiXz8J.jpeg?height=120&width=120 https://virgool.io/@m_15843491 https://virgool.io/@m_15843491/%DA%86%D9%88-%D8%AA%D8%AE%D8%AA%D9%87-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%AC-qkrpaaaunsr4 زمان‌هایی در زندگی هست که آدم در اقیانوسِ سرگردانی شناور است، از این سو به آن سو می‌رود و از سکون و ثبات فاصله می‌گیرد. زمان‌هایی هست که آدم فکر می‌کند یک آدم، یک ارتباطِ مشخص، یک اتفاق تمامِ مقصدِ اوست و اگر به آن برسد می‌تواند در اقیانوس خانه بسازد و آرام بگیرد؛ اما نه، گاهی باید ضربه‌ی موج‌ها را تاب آورد، دردِ سرگردانی را چشید و کم‌کم به سمت نقطه‌ی امن حرکت کرد.شروعِ نا‌گهانخانواده، روابط، عشق، تجربه‌های تازه؛ اواخر نوجوانی از عجیب‌ترین دورانی است که هرکس از سر می‌گذراند. آغازهای غافلگیرکننده‌ای رقم می‌خورند، چیزهایی که آدم حتی احتمال نمی‌داد تمام شوند به انتها می‌رسند و همه‌چیز شبیه تدارک برای یک سفرِ ناگهانی می‌شود؛ باید همه‌چیز را جمع کرد، نظمی نو به زندگی بخشید و برای سکونی نسبی آماده شد.بودن و بودن و همچنان بودن!کریستین، دختری که می‌خواهد لیدی‌برد باشد، عاشق باشد، در مرکز توجه باشد و "بودن" را با تک‌تکِ سلول‌هایش زندگی کند. کریستین که گاهی از هجومِ احساسات کلافه می‌شود و دلش می خواهد راهی پیدا کند تا گره‌های زندگی کم‌‌تر کور باشند. کریستین، آدمی که خیلی اوقات خودِ ماییم، ما با همان ترس‌ها و یأس‌ها و غم‌ها، ما با همان شوق‌ها و جنون‌ها و امیدها، ما که می‌افتیم و برمی‌خیزیم، ما که می‌میریم و زنده‌تر می‌شویم.سرگردان ولی ادامه‌دهندهگاهی گمان می‌کند می‌شود به‌سرعت از سطح به عمق رسید، می‌‌شود گلی را بو کرد و ریشه‌هایش را حس کرد، می‌شود کتابی را در دست گرفت و بی‌آنکه ورق بزند خواند! گاهی گمان می‌کند که گفت‌وگو، لمس و شتاب یعنی همه‌چیز و بعد از تمام‌شدنِ این‌ها، در خیابان، جشن، گوشه‌ی رخت‌خواب، به این می‌رسد که تا شناختِ اعماقِ هرچیزی فاصله هست، حتی شناختِ خودش.می‌رسیم، اگرچه سختقدم به قدم با او زندگی می‌کنیم، جلو می‌رویم و می‌رسیم به سکانس آخر، به جایی که کریستین کریستن‌بودن را دوست دارد و دیگر لیدی‌برد نیست، به جایی که دوست دارد خودش را بفهمد و احتمالاً متوجه شده که شرطِ اولیه‌ی این فهم، پذیرش است. می‌پذیرد و آسوده‌تر دوست می‌دارد، می‌پذیرد و گمشده‌ای را که خودش بود پیدا می‌کند تا به سفرِ بی‌انتهای زندگی ادامه دهد. هانیه عابدینی هانیه عابدینی Wed, 27 Jul 2022 00:49:15 +0430 https://virgool.io/@m_15843491/%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-ha4ds54dhgw2 این روزها رسانه شبیه سلاحی است که افراد برای رسیدن به اهداف و پیروزی بر آرمان‌هایشان از آن استفاده می‌کنند. کسی در توییتر از دغدغه‌اش می‌گوید، کسی در اینستاگرام از سوژه‌ی مورد نظرش عکس‌های جالب می‌گذارد و هزاران بستر دیگر و هزاران کار دیگر. در این میان پادکست را نباید از یاد برد؛ چیزی که چه هنگام خواب، غذا خوردن، پیاده‌روی و هر زمان و هر مکان می‌تواند دستمان را بگیرد و وقت و حوصله‌مان را نجات دهد. ادبیات را به رگ‌هایتان تزریق کنید.شنا در اقیانوس ادبیات کهناحتمالاً آدم وقتی ضخامت کلیات سعدی را می‌بیند، در برابرش احساس ناتوانی می‌کند و حس می‌کند هیچ‌گاه نمی‌تواند کامل بخواند و لذت فهمیدنش را تجربه کند؛ اما پادکست سعدی یک بلیت است به سوی همین مقصد دل‌انگیز و با لحن دلچسب محمدرضا طاهری، می‌شود دل به اشعار سعدی داد و بی‌هیچ سختی و پشت‌ گوش انداختن، وجب به وجب جهان سعدی را با اشتیاق گشت و لذت برد. در هر قسمت از این پادکست، شعرهایی خوانده شده و نکاتی راجع به آن‌ها گفته می‌شود. همین آقای طاهری عزیز، پادکست دیگری به نام نظامی گنجوی را ایجاد کرده و در آن به ‌مرور آثار نظامی می‌پردازد. هر قسمت از پادکست‌ها حدوداً چهل‌دقیقه الی یک‌ساعت می‌باشد.شعر، غریب آشناشعر مانند یک انسان هویت مشخصی دارد. شعر هم عاشق می‌شود، شکست می‌خورد، می‌ایستد و داستان زندگی خودش را دارد. در پادکست ری را پای قصه‌ی شعرها و شاعرهایشان می‌نشینیم و شعرها مهمانِ روشن‌ترین بخش‌های وجودمان می‌شوند. هر قسمت یک‌ربع الی نیم‌ساعت می‌باشد و آدم بعد از گوش سپردن به هر قسمت به اینکه هنوز زنده است و قدرت شنوایی دارد، احساس بهتری پیدا می‌کند.آغوشی به روی عاشقان سینماضیافت آشنایی فراتر با فیلم‌های محبوبدانستن اطلاعات تازه راجع به فیلم‌های موردعلاقه برای بیش‌تر افراد کیف خاصی دارد. معمولاً راجع به هر فیلم اطلاعات پراکنده‌ی تکراری همه‌جا یافت می‌شود، اما آن چیزهایی که تازه و بکر باشند، همانند در کم‌یاب هستند. در رادیو سانسور مخاطب از سرزمین تکرارها عبور می‌کند و مقصدش جایی جز تازگی و شگفتگی نیست و در هر قسمت اطلاعات تازه‌ای راجع به یک فیلم محبوب در اختیار مخاطب قرار می‌گیرد. هر قسمت یک‌ربع الی نیم‌ساعت می‌باشد و می‌تواند لذت سینما را برای مخاطب چند برابر کند.اکران فیلم موردعلاقه در سینمای خیالزمان‌هایی هست که آدم دلش می‌خواهد فیلمی را ببیند اما به هر دلیلی شرایطش را ندارد، در پادکست صندلی به داستان فیلم و جزئیات مهم آن پرداخته می‌شود و لحن راوی آن‌قدر مناسب است که آدم هم‌زمان صحنه‌های فیلم را در ذهنش بازسازی می‌کند و سینمای اختصاصی خودش را می‌سازد. حکایت همچنان باقیپادکست‌ها از برنامه‌های گوناگونی قابل دسترس می‌باشند؛ من کست‌باکس را برای دسترسی و استفاده‌ی آسان‌تر پیشنهاد می‌کنم. در این مقاله با چهار پادکست مفید در حوزه ادبیات و سینما آشنا شدیم و امید است که این آشنایی منجر به پیوندهای عمیق‌تر شود. خوشا به حال ما که در دورانی زندگی می‌کنیم که این‌قدر منظره‌ی دلچسب برای تماشا وجود دارد. هانیه عابدینی هانیه عابدینی Sat, 02 Jul 2022 21:03:18 +0430 https://virgool.io/@m_15843491/%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B4%D9%86%D9%88-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%88%D8%B1-cszunvgwpuqk نوشتن از کجا آغاز می‌شود؟ از ریشه‌های آدمی، از عمقِ آدمی، از جایی که انگار از کلمه می‌روید، از کلمه قد می‌کشد و بعضی از واژه‌ها آن‌قدر در رگ‌هایش می‌روند که دیگر با خون فرقی ندارند. آدمی نیاز دارد به کلمه، به گفتن، شنیدن، شنیده‌شدن و حتی گفته‌شدن. ای نامه که می‌روی به سویشگاهی همین کلمات به‌ظاهر معمولی، پل می‌شوند و ما را به جاهایی می‌رسانند که حتی فکرش را هم نمی‌کردیم. گاهی همین کلمات، عصا می‌شوند تا بتوانیم به کمکشان بلند شویم، آب می‌شوند تا پس از عطشِ سالیان کمی سیراب شویم. روزگاری همه‌چیز در کاغذ بود، آدم‌هایی با هزار شوق به اداره‌ی پست می‌رفتند و پاکت‌های پرعاطفه‌ی نامه را راهی می‌کردند؛ اما این روزها کمی متفاوت است، متفاوت و محو. همیشه راهی هست شاید با خودتان بگویید چه کسی حوصله‌ی نامه‌نگاری دارد؟ چه کسی وقت می‌کند برود اداره پست و منتظر نوبت بماند؟ می‌گویم. حالا که واقعیت زندگی ما به‌طور موازی در فضای مجازی در جریان است، چرا نامه‌های دوستانه نباید جایی برای خودشان داشته باشند، آواره‌ی برنامه‌های مختلف شوند یا به‌طور کل به فراموشی برسند؟ تولد نامه‌ها در جایی جز کاغذگرچه هیچ‌چیز جای بوی کاغذ را نمی‌گیرد. گرچه کلمات با کاغذها زنده‌تر به نظر می‌رسند، هیجانِ باز کردنِ پاکت نامه بی‌نظیر است، این که نامه را از دست پستچی بگیری کیف دیگری دارد؛ ولی حالا که جهان دارد به سمت و سوی تازه‌ای می‌رود، نیاز داریم بخشی از گذشته را کمی ساده‌سازی کنیم تا بتوانیم در چمدانِ تکنولوژی جایی برایش پیدا کنیم و با خودمان ببریم.دنیای slowlyاین روزها نامه‌های دوستانه در وطن اختصاصی خودشان رد و بدل می‌شوند. Slowly فضایی را فراهم کرده که افراد بتوانند از هرجای دنیا برای یکدیگر نامه بنویسند و دوست‌های نامه‌ای پیدا کنند. در این برنامه محدودیت جغرافیایی وجود ندارد و شما می‌توانید از هرجایی که هستید به هرجایی که می‌خواهید نامه ارسال کنید. در slowly چه می‌گذرد؟۱. راهی برای تقویت توانایی نوشتناگر در حال آموختن زبان خاصی هستید و می‌خواهد توانایی‌تان را در نوشتن به آن زبان تقویت کنید، در slowly فضای خوبی برای این کار فراهم است. در این برنامه افراد سطح زبان‌شان را در هر زبان تعیین می‌کنند و این مسئله سبب می‌شود بتوانید راحت‌تر و سازنده‌تر با سایر کاربران ارتباط برقرار کنید. ۲. گفت‌وگو از مباحث موردعلاقهدر این قسمت از برنامه می‌توانید علاقه‌مندی‌هایتان را انتخاب کنید؛ این قسمت برای سایر افراد قابل مشاهده است و باعث می‌شود افراد هم‌فکر و با علایق مشابه را پیدا کنید و نامه‌نگاری لذت‌بخش‌تری داشته باشید. ۳. آواتار محبوبتان را بسازید.در قسمت اطلاعات کاربری، علاوه بر اطلاعاتی مثل نام، سن و... قابلیتی وجود دارد که می‌توانید اجزای آواتار موردعلاقه‌تان را انتخاب کنید و تمام کاربران به این صورت مشاهده می‌شوند. قطره‌ای از دریادر بخش قبل به معرفی مختصری از slowly پرداختیم؛ اما معرفی کجا و تجربه‌ی شخصی کجا؟ بیایید گاهی فارغ از پیام‌های کوتاه، گفت‌وگوهای چند دقیقه‌ای و کم‌توجهی به واژه‌ها، کلمات را بفهمیم و برای هم بنویسیم، منسجم بنویسیم، طوری بنویسیم که انگار چیزی شبیه یک رگِ تازه از عمقِ هر واژه به وجودمان متصل می‌شود و حسی امن در آن جریان پیدا می‌کند. هانیه عابدینی هانیه عابدینی Wed, 29 Jun 2022 14:50:57 +0430 https://virgool.io/@m_15843491/%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-vfhakx8wxdlq شب شده، خسته از همه‌چیز جلوی آینه می روی، می‌ایستی، شروع می‌کنی به شستنِ صورت با شوینده‌ی مخصوص، بعد فلان کرم، بهمان ماسک و با خیالِ راحت و شادمان از توجه به سلامتی به رختخواب می‌روی و می‌دانی که تاثیرِ این فرآیند به‌تدریج خودش را نشان می‌دهد. ما معمولاً سریع‌تر متوجه آسیب‌ها و نیازهای بیرونی می‌شویم و اگر برای رفعِ آن‌ها قدمی برداریم، نتیجه‌اش برایمان محسوس‌تر است؛ اما در این جهان ساختمان‌هایی هستند که در مغزِ آدم ریزش می‌کنند، جنگل‌هایی که در قلب آدم آتش می‌گیرند و آرامش و امیدهایی که در توفان‌های فکری گم می‌شوند. پس باید مراقب جهان درون خودمان باشیم و از نوشتن که یکی از وفادارترین ناجی‌های ما در این مسیر است، کمک بگیریم. نوشتن خاطرات روزانه چگونه ما را نجات می‌دهد؟پاکسازی ذهنیهر روز از زندگی سرشار از اتفاقات درونی و بیرونی می‌باشد، در این میان فکر ما مثل آدمی که دائم در سفر است، هرشب سفری طولانی برمی‌گردد و نیاز دارد کوله‌بارش را گوشه‌ای بگذارد، استراحت کند و برای سفر بعدی آماده شود. نوشتن به ما کمک می‌کند که ذهن خود را سبک کنیم؛ این نوشته می‌تواند هرچیزی باشد، مثلاً یک خاطره‌ی خوش یا چند فحشِ رکیک به آدمی که از او متنفریم!ایده‌هایی برای روز مبادابرای همه‌ی ما پیش می‌آید که در طولِ روز به مسائل گوناگونی فکر کنیم و گاهی به ایده‌هایی برسیم که شگفت‌زده‌مان کند؛ در این مواقع بهتر است چنین ایده‌هایی را جایی ثبت کنیم تا فراموشی آن‌ها را از ما نگیرد و در زمانِ مناسب از آن‌ها بهره ببریم.عمق‌بخشی به آگاهی و تصمیم‌گیری بهترگاهی اوقات چیزی فکرمان را مشغول می‌کند اما نمی‌دانیم ریشه‌اش در کدام خاک است و از کدام چشمه آب می‌خورد، با نوشتن می‌توانیم راجع به مسائل عمیق‌تر شویم، چرایی‌های ضروری را پیدا کنیم و همین کار باعث می‌شود به مرور تصمیم‌های بهتری بگیریم و با ضعف در تفکر مبارزه کنیم. افزایش هوش هیجانیزمان‌هایی هست که چیزی ما را آزار می‌دهد و از قرارگیری در موقعیتی دچار اضطراب می‌شویم؛ نوشتن به ما کمک می‌کند که به مرور این موقعیت‌ها را شناسایی کنیم، دلایل آن‌ها را یادداشت کنیم و در زمان قرار گرفتن در چنین شرایطی، آگاهانه واکنش نشان دهیم.معرفی کتاب "خاطره‌درمانی" از علی شمیساآگاهی از میزان اهمیت هر کاری، سبب می‌شود دقیق‌تر به انجام آن بپردازیم و مطالعه‌ی این کتاب برای مخاطبی که می‌خواهد این کار را به‌طور جدی آغاز کند، خالی از لطف نیست. نویسنده در این کتاب مخاطب را با فواید خاطره‌نویسی هدفمند آشنا می‌کند و مقوله‌های گوناگون این مسئله می‌پردازد. "یادداشت‌های یک روان‌پزشک" از محمدرضا سرگلزاییکتاب مجموعه‌ای از یادداشت‌های گوناگون راجع به مسائل انسانی است که شامل تجربیات نویسنده و تحلیل‌های شخصی او از تجربیات می‌باشد. محمدرضا سرگلزایی در فصل پانزدهم این کتاب، خاطره‌نویسی و دلایل اهمیت آن را ذکر کرده است.پایانی برای شروعی روشندر زندگی دوره‌هایی هست که آدم به تصمیماتِ جدیدی نیاز دارد تا رشد کند و بهتر مسیر خود را ادامه دهد؛ خاطره‌نویسی می‌تواند همراهی باشد که کنارمان می‌ماند، در دل تاریکی‌های درونی راه را برایمان روشن می‌کند و به ما کمک می‌کند با آرامش بیش‌تری مسیر درست را پیدا کنیم و به سفرِ دائمیِ زندگی ادامه بدهیم. منابع:Www.skillsyouneed.comWww.forbes.com هانیه عابدینی هانیه عابدینی Mon, 27 Jun 2022 02:19:13 +0430