https://virgool.io/feed/@m_27240949 fa 2026-06-19 23:38:31 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@m_27240949 https://virgool.io/@m_27240949/%D8%AE%D8%B1%D9%88%D8%AC-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%82%D8%B7%D9%87-%D8%A7%D9%85%D9%86-jgorsyz9iszq فروردین ۱۴۰۲ با مشورت چند دوست قدیمی خانوادگی از ایران به همراه خواهرم به عمان سفر کردم.چند آشنای قدیمی تو عمان داشتیم می گفتند اینجا فرصت شغلی خیلی زیادی برای شما که هم تحصیلات دارید هم مهارت هایی مثل تسلط به زبان انگلیسی، وجود داره. چهار ماه موندم.پانسیونی گرفتیم که تقریبا همه بچه های علوم پزشکی بودند.یه خانم پرستار و فرزندش یه خانم پرستاردو پزشک و....تو اپلیکیشن‌های کاریابی رزومه گذاشتیمبه مدارس بیمارستان ها دانشگاه ها و نمایشگاه هاش رفتیمتو کانال های کاریابی عمان عضو شدیماز شرکتی دعوت به کار شدیم که هفته اول آزمایشی رفتیممصاحبه فارسی و انگلیسی خواستند و پس از یک هفته حضور متوجه شدیم شعبه عمانشون مجوز ندارهپیشنهاد شروع با ماهی 400ریال و دو سال اقامت کاری دادند که نپذیرفتیم.از نمایشگاه ها کارهای فریلنسری گرفتیم که درآمد رسوندنشون زمانی بود و هم زمان راههایی برای گرفتن فاند برای استارتاپ پیدا کردیم.بیمارستان ها گفتند بخشنامه داریم که نیروی مهندس پزشکی باید بومی باشه.از اهالی مسقط چیزی جز احترام ندیدیم.مزاحمت هم برامون ایجاد شد ولی خیلی خیلییی کم.کشور امن و امان.مرداد ماه به تبریز برگشتم.تا مهرماه تبریز موندم بعد به نمایشگاه تجهیزات پزشکی که در شهر آفتاب تهران برگزار شده بود رفتم.کارت شرکتها رو گرفتم فرم استخدام پر کردم.فکر می کردم با توجه به تیپ شخصیتی ام که درونگراست طبیعتاً استعدادی برای فروش ندارم.ولی از شرکتهای زیادی تماس گرفتند.چند ماه بیش از شصت شرکت رفتمیا برای من دور بود یا کوچک بود عمه ام می گفت بمون بالاخره جوینده یابنده است.تا اینکه از بخش زنان شرکتی دعوت به کار شدم.با ذوق تمام روزی چند ساعت سوار تاکسی و مترو می شدم که برم سرکار.تا اینکه مدیر فروش روز سوم گفت می فرستم برای تبریز.گفتم انشااللهاین خانم دهانی کج کرد و به یه خانم که نیروی فروش بودن پوزخندی زد و گفت انشاللهانشاالله گفتن همانا و فردا صبح زود اخراج شدن همانانیروی اچ ار شرکت فرداش صدام زد و گفت باید قطع همکاری کنیم گفتم چرا؟مشکلی بوده؟گفتن خیر!به هر حال هر شرکتی قوانینی! داره.پرسیدم می تونم خانم مدیر فروش رو ببینم.گفتن حتمارفتم با این خانم صحبت کردمو پیش خودم فکر کردم کدوم قانون رو رعایت نکردمفقط شلوار جین پوشیده بودم که تو فرم‌هایی که امضاء کرده بودم نوشته بود شلوار پارچه ایرفتم داخل اتاق ایشوناول خیلی گارد داشتندگفتم خواستم بپرسم نقطه ضعف من چه بودهگفتم اینجا میهمانان شما و پرسنل خانمید من راحتمگفتند عزیزم ما از خانم‌های محترم برای بخش فروش استفاده نمی کنیم!خیلی ناراحت شدم خیلیحد نداشتاز این خانم هم خیلی بدم اومدچقدر دختر بودن تو ایران سخته!چقدر چالش پیش روی تو ایجاد میشه!خلاصه اومدم بیروندیگه خسته شده بودم ولی عمه ام می گفت بمون و بگردحداقل شصت جا مصاحبه رفته بودم به هر چیزی دقت کرده بودماین نبود که تمامش رو رد شده باشم ولی من محیط امنی می خواستمتا اینکه اسفند ماه وارد شرکتی شدم که محیط و جو بسیار خوبی داشتمن رو یاد کشتیرانی می انداختاداره ای که پدرم اونجا بود و منو از بچگی می برد پیش خودشرفتم بالا و بالاخره مدیرعامل که فرد محترمی بودقبولم کردبرگشتم تبریز و کلی شاد شده بودم و انرژی گرفته بودمفکر می کردم این شرکت نمیتونه مثل شرکت قبلی باشه چون مدیرعاملم گفت ارتباط اونها کاری نبوده!و کلا خیلی خیلی اعتماد داشتم به جو اینجا.هر دو مدیر عامل شرکت انسانهای محترم و بسیار با دیسیپلینی بودندولی سرایدار و تمام مردان بخش فروش به جز یه آقا که استاد دانشگاه بود کم کم شروع کردن ایجاد مزاحمت برای منرفتارهاشون اینقدر عجیب و غریب به نظرم میومد که حد نداشتبه بچه های استیم اطلاع دادم که همگی گفتند اینها تکنیک های فروشه دارند از تکنیک کلافه سازی استفاده می کنندولی فقط این نبودکم کم متوجه شدم رفتار یکسانی رو بلدند به اسم منیپولیشناز تو اطلاعات جمع می کند و دیتای غلط به خوردت میدن که ما هم شبیه به تو هستیمرفتارهات زبانت بدنت رو تقلید می کنندو کلا دستور العملهای یه کتاب رو برای کلاهبرداری و غریب استفاده می کنند.کافیه یه دیتا ازت پیدا کنند تا به داستان فیک از اون دیتا بسازند.این رو تو نه روز مرخصی و خریدن کتابهای ترند فروش فهمیدم.وقتی برگشتم به یکی از خانمها اطلاع دادم که به چیزهایی فهمیدمکل شرکت شنود داشت و تا این به گوش مدیر فروش رسید شروع کرد داستان سرایی که این متوهمه!!!!زنی که مسئول فنی بود و کاملا از ظاهرش مشخص بود که آدم بی بند و باریه( با نیم تنه تشریف می‌آورد شرکت و رفتارهای اغواگرانه داشت) مدام بهم اتهام می زد در حالیکه مزاحمت‌ها من رو به شدت بیمار کرده بودقلبم حداقل از ماه چهارم حضورم تو شرکت درد عجیبی گرفته بودهر بار رنگ موهامو تیره تر می کردم که مزاحمتها تمام شده ولی بعداً فهمیدم این بی شرف تو شرکت پر کرده که اینها رفتند عمان برای تن فروشی!رنگی به روی من نبود تمام شرکت متوجه رنگ و روی پریده من بودند و تو شرکت هیچ بخشی نبود که مستقل از مزاحمان باشه که بشه چیزی رو گزارش داد.کم کم فهمیدم این خانم چو انداخته که چون یکی از مردان بالای چهل ساله روستایی شرکت ازدواج کرده این ناراحته!این زن هر روز به روز شایعه پراکنی می کردبه من افترا می زددر حالیکه پدرم من اهل تهرانه و امکان ندارد من با مرد غیر تهرانی ازدواج کنم چون من تو این خاک با این مردم رشد کردم.آزارها من رو کلافه کرده بود همسر این آقارو رو بردم آشپزخونه و مودبانه گفتم این آقا مثل برادر منه( در حالی که این آقا برای من مزاحمت ایجاد می کرد و من فقط به خاطر شرایط بد اون دختر خانم و اینکه آسیبی نبینه سکوت کرده بودم)از طرفی حتی گفتن چنین جمله ای برای من تحقیر آمیز بود چون من تو رابطه بودم و مرد مقابلم رو در حد پرستش دوست داشتم حتی اوایل که مزاحمت ها شروع شد و هنوز نمی دونستم بین چند زبان نفهم آزارگر سایکوپات منیپولیتر گیر افتادم( این رو ماهها بعد از خروجم و کلی مطالعه و ساعتها صحبت با روانشناس های مختلف متوجه شدم)من با دلیل می تونم بگم تک تک این آدمها چه رفتار سوئی داشتندمی تونم بگم این خانم مسئول فنی باند بازی و پاور هرسمنت می کرد و گویا پدر پر نفوذی داشت که به واسطه پدرش هر غلطی دلش می خواست می کرد.از رفتارهای اغواگرانه جنسی تا سواستفاده کاری از بچه ها و آدم فرستادن برای حرف بردن و آوردنتا منشی مدیرعامل به این خانم گزارش کارهای اداری ای که برای مدیر عامل کرده بود رو می داد!تمام وقت این خانم با صدای خیلی بلند حرفهای جنسی در مورد خودش می زد و از زیباییش می گفت و کلا شرمی از این موضوع نداشت.خلاصه اینکه وقتی من خواستم گزارش بدم مدیر عامل ترجیح داد من رو اخراج کنهمدام می گفت پراکنده حرف می زنید من نمی تونم قضاوت کنمدلیل پراکنده حرف زدم آسیب‌های روانی شدیدی که بعد از ماهها آزار مستمر دیده بودم بودکافی بود یه مشاور معتمد خانم یه روانشناس خانم تو اون شرکت مستقر می کردند و امثال خانم مسئول فنی که شرکت رو تحت کنترل داشت و خودش رو ملکه شرکت می دونست رو برکنار کنهاین نهایت بی وجدانی کاریه که زنی تو اون وضعیت که بارها به همه نیروها بی احترامی می کردمدیرعامل محترم هفتاد سالمون رو گاو خطاب می کردراحت تو شرکت بچرخه و کار کنهوقتی استعفاء نامه من رو نوشتم یکهو پای چپم گرفت و چشمهایم سیاهی رفتدختر مسئول گفت چیزی می خوای گفتم صندلیحتی مدیرعامل بیرون اومد و من که همیشه از بچگی احترام همه رو داشتم نتونستم بهشون سلام هم کنمگویا اون لحظه سکته خفیفی کرده بودمرسیدم خونه عمه ام و تا پنج عصر فرداش خواب بودم!یک هفته نتونستم از اتاق بیرون بیام بعد با حال خیلی بد جنازه ام رو بردم در شرکت که مثلاً اطلاع بدم همه چیوفکر می کنید چی شدتمام نگهبان ها خوب و محترم بودندولی یه آقایی رو نگهبان گذاشته بودند که من ندیده بودماین آقا موقع صحبت با من دستشون رو گذاشته بودند رفتار جنسی بسیار زشتی کردند من که حسابی معذب شده بودم واکنشی نشون ندادم و به روم نیاوردم بعد نامه دادم به مدیرعامل و همه چیز رو گفتم.ایشون به همون نگهبان آزارگر گفته بودن به من زنگ بزنن من رو تهدید کنند که دیگه در شرکت نرماون روز پنیک اتک کردم. دو ماه آخر شرکت قفسه سینه ام درد شدیدی داشت ماهها بدنم می لرزیدیه پزشک شریف خواست نامه بنویسم بدم مدیرعاملفقط خودم که نبودم کلی دختر اونجا تحت مدیریت اون مدیرفروش بودن اگر این آقایون به اون خانمها تجاوز هم می کردند می توانستند راحت بگن خودشون خواستندیه مدیر عامل خیلی باید وجدان رو در نظر بگیرهشما می تونید کسی که صداقت داره رو دیوانه و متوهم خطاب کنیدولی نمی تونید حقیقت آنچه اتفاق افتاده رو تغییر بدینمن شنیدم مدیرعامل اونجا دختر داره آیا اگر این اتفاق برای دختر خودشون هم می افتاد می تونستن تحمل کنن یا دختر مردمه که مهم نیست؟اگر مدیرعامل مدیر مستقیم نبودن خیلی راحته که به کل حقیقت گوش بدن نه اینکه حرف آدمهایی که به گفته خودشون یک عمر با گفتن دروغ کسب درآمد کردند رو گوش بده ماهها حالم بد بود خیلی بدطوری که نشه تصور کردکم کم اساتید قدیمی ام تشویقم کردند به صحبت کردنگفتن ما شما رو از قدیم می شناسیم و نترس حرف بزنمتاسفم واقعا برای خودم و هزاران دختر مثل من که گویا لبخندهامون رو در انتها باید به شرایط ببازیم.اگر مدیر من ناخواسته و نادانسته پشت این حیوانات ایستادند پشت لجن هایی که کتاب مقدسشون شیوه گرگ و روانشناسی تاریک ذهن و 48قانون قدرته اشکالی ندارهاگر می دونستند و با این حساب اجازه حضور این افراد تو محیط کارو دادند من هیچوقت ایشون رو نمی بخشم. چون من حسب جز احترام و محبتی مانند آنچه به پدرم داشتم به ایشون نداشتم.یادمه روز آخر موقع استعفاء حالم اینقدر بد شد که روی پله بیرون شرکت نشستم در همون حال هم یکی از نیروها مزاحمم شد.این رو هم بگم میشه حقیقت رو انکار کردولی نمیشه حقیقت رو تغییر دادبه ببه ایشون نداشتم. سپیده اردستانی سپیده اردستانی Fri, 12 Sep 2025 20:10:52 +0330