<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های Akram</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_27915648</link>
        <description>I&#039;m journalist, writer and reader</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-08 09:29:44</pubDate>
        <image>
            <url>https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg</url>
            <title>Akram</title>
            <link>https://virgool.io/@m_27915648</link>
        </image>

                    <item>
                <title>5 راز موفقیت در روابط عمومی</title>
                <link>https://virgool.io/@m_27915648/5-%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-mp64lnfd6fua</link>
                <description>در مطلبی که در ادامه می‌خوانید، با 5 راز موفقیت در حرفه روابط عمومی آشنا خواهید شد. به گفته نویسنده این مطلب، این رمز و رازها از گفت‌وگو با حرفه‌ای‌های این شغل استنتاج شده است. این مطلب را از سایت www.mediabistro.com برداشته و خلاصه‌ای از آن را ترجمه کرده‌ام.1-داشتن رابطه قوی با خبرنگارانبا رسانه‌ها جوری رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود. خبرنگاران و سردبیران و آثارشان را بشناسید. وقتی خبرنگاران را می‌بینید، به جای اینکه بگویید: «از ملاقات شما خوشوقتم» بگویید: «از دیدن شما خوشوقتم» زیرا این جمله نشان می‌دهد که دوباره دیدن آنها مساله مهمی است، هرچند ممکن است دیگر هیچ دیداری بین شما و آنها رخ ندهد. این طور می‌شود که خبرنگاران به خودشان لعت می‌فرستند که چرا شما را فراموش کرده‌اند، بعد هرچه بخواهید برایتان انجام می‌دهند!2-پس زده شدن را بپذیرید!یاد گرفتن اینکه چطور پس زده شدن و نادیده گرفته شدن را به عنوان راهی برای ارتقای رسانه خودتان و مهارت‌های مشتری‌هایتان در نظر بگیرید، روابط دوستی و شبکه کاری شما را تقویت خواهد کرد.3-از همکارانتان حمایت کنید.کار شما به عنوان یک عضو گروه این است که بخشی از بار هم‌تیمی‌های جدیدتان را بر عهده بگیرید. اگر وظایف هم‌تیمی‌های خود را بر عهده نمی‌گیرید، لازم نیست صبر کنید تا رئیستان عصبانی شود؛ اگر وزن شما کم باشد، احتمالا هم‌تیمی‌ها شما را به دریا می‌اندازند!4-قبول کنید که شما همه چیز را نمی‌دانید!نسبت به کارهایی که خوب انجام می‌دهید، اعتماد به نفس داشته باشید و این مساله را بپذیرید که درباره انجام برخی کارها، هیچ ایده‌ای ندارید. نشان دادن این مساله به مردم که تفاوت‌ها را می‌پذیرید، باعث میشود به اصول شما اطمینان کنند، آنوقت توانمندی‌های شما تبدیل به کارت ویزیتتان می‌شود و شما را ارزشمند می‌کند.موفق‌ترین آدم‌ها در روابط عمومی، کسانی هستند که ذهنی باز دارند. روابط عمومی هر روز با تکنیک‌ها و تکنولوژی‌های جدید در حال تغییر است، اگر این تغییرات را نپذیرید، خیلی دوام نخواهید آورد.5-تا جایی که می‌توانید یاد بگیرید.به یاد گرفتن، بسیار متعد باشید. حتما در یک زمینه نسبت به سایر زمینه‌ها بهتر خواهید بود (مثل رسانه، استراتژی یا روابط مشتری) اما متعهد شوید که مجموعه مهارت‌های روابط عمومی را توسعه دهید، این مساله، موفقیت را به دنبال خواهد داشت. روابط عمومی‌های خوب، برای خواندن و شناخت بازار و رسانه‌هایی که با آانها تعامل دارند، وقت می‌گذارند.بازار به کجا می‌رود؟ امروز چه چیزی ساخته می‌شود که دنیای فردا را شکل خواهد داد؟ یک ذهنیت آینده‌نگر شما را ترغیب می‌کند که همواره تفکر استراتژیک داشته باشید.سایت mediabistro.comعنوان مطلب: 5 secrets to success in public relations</description>
                <category>Akram</category>
                <author>Akram</author>
                <pubDate>Sat, 26 Jun 2021 00:19:42 +0430</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>بالاخره اصلا یا اصلن؟!</title>
                <link>https://virgool.io/@m_27915648/%D8%B5-%D8%AB-%DB%8C%D8%A7-%D8%B3-w4vvmsmpktll</link>
                <description>مساله یا مسئلهمستثنا یا مستثنیارتقا یا ارتقاءسال‌هاست با نوشتن سر و کار دارم و هر سایت و نشریه ای هم رسم الخط خودش و توجیه خودش رو داشته و البته این فقط مشکل شخص من نیست... هیچ دو کتاب، رسانه یا دو استاد و معلمی رو در ایران پیدا نمیکنید که بر سر نگارش این کلماتتوافق و تفاهم داشته باشند و همین باعث سردرگمی خیلیهایی میشه که میخوان درست و دقیق بنویسن...حالا البته فقط اینها نیست آنها یا آن‌ها، توفان یا طوفان، خرتوم یا خرطوم...اصلا کی گفته صابون درسته؟ چرا صد آره و سد نه؟ یا چرا صده نه و سده آره؟و اگه بخوایم پیشتر بریماصلن چرا اصلا آره و اصلن نه؟ مگه ما در گفتار فارسی، تنوین داریم؟س، ص، ثیاز، ض و ظتلفظ اینها اساسا در زبان فارسی چه فرقی با هم داره؟ پیشنهادی که من میخوام بدم چیز تازه ای نیست و قبلا هم پیشنهاد داده شدهاینکه الفبای فارسی کم بشه و به سمت یکسان نویسی بریمیعنی همون ز رو برای همه کلمات و به جای ض و ظ به کار ببریمیا ت یا س به جای ط و صاینطوری هم آموزش زبان فارسی به کودکان و غیرفارسی زبانان راحت تر میشههم از این همه تشتت در نوشتار زبان فارسی نجات پیدا میکنیمچیزی که حداقل برای من یکی خیلی آزاردهنده س...</description>
                <category>Akram</category>
                <author>Akram</author>
                <pubDate>Sat, 06 Mar 2021 23:18:35 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>6 نکته برای اینکه مصاحبه‌کننده بهتری باشیم</title>
                <link>https://virgool.io/@m_27915648/6-%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%85-rbrjs3v8yypk</link>
                <description>سوال پرسیدن و جواب شنیدن، ساده‌ترین تصوری است که می‌شود از یک مصاحبه داشت و عجیب آنکه بعضی مصاحبه‌ها نشان می‌دهد حتی خبرنگارها، نویسنده‌ها و کسانی که سروکارشان با مصاحبه است، هم همین نگاه را به مصاحبه دارند!نمی‌خواهم بگویم مصاحبه کردن یک هنر یا استعداد ذاتی است اما قطعا سوال پرسیدن و جواب شنیدن صرف هم نیست! به نظرم مصاحبه کردن یک مهارت است، مثل مهارت‌های دیگری که مطالعه، تکرار و جسارت را یکجا می‌خواهد.می‌خواهم چند نکته را که در کار رسانه یاد گرفته‌ام با شما به اشتراک بگذارم، شاید به کار کسی بیاید که قرار است جایی و زمانی، مصاحبه‌شونده باشد!1-موضوع مصاحبه را بشناسید، مطلع باشید و با ذهن خالی وارد مصاحبه نشوید. مهم نیست چه کسی مصاحبه‌شونده شما باشد، چه یک وزیر، چه یک کارشناس و چه کسی که در صف نانوایی ایستاده و اصلا شناختی از آن ندارید. اگر ذهنتان از موضوع خالی باشد، زود لو می‌روید و مصاحبه‌شونده را دلزده می‌کنید. هیچ چیز مثل یک خبرنگار نامطلع و بی‌خبر از همه جا که سوال‌های روتین از همه می‌پرسد، باعث آبروریزی رسانه و ضدتبلیغی برای آن نیست!2-نوشتن سوالات قبل از مصاحبه اصلا بد نیست اما خودتان را به آنها محدود نکنید. مهمترین سوالتان را ابتدا بپرسید و تا حد امکان، از صحبت‌های مصاحبه‌شونده، سوالات بعدی را دربیاورید. به این ترتیب هم مصاحبه چالشی‌تر و خواندنی‌تر می‌شود، هم اشتیاق مصاحبه‌شونده بیشتر، چون می‌فهمد که شما یک ماشین پرسش سوال و یک ریکوردر نیستید، بلکه شش دنگ حواستان به اوست! مصاحبه‌های چالشی از آسمان پایین نمی‌افتند، بلکه از دل اطلاعات مصاحبه‌کننده و تسلطش بر مصاحبه می‌آید، مصاحبه‌ای که افسار آن، دست مصاحبه‌شونده است!3- شاید بپرسید مگر افسار مصاحبه قرار است دست مصاحبه‌شونده باشد؟ بله، بعضی اوقات دقیقا همین اتفاق می‌افتد! مصاحبه‌شونده سوار موضوع میشود و بدون مانعی، می‌تازد، از بحث خارج می‌شود، جواب سربالا می‌دهد یا بعد از اینکه مدتی خارج از موضوع صحبت کرد، به بهانه کمبود وقت، مصاحبه‌شونده را با سوالاتش تنها می‌گذارد! اگر بخواهیم این اتفاق نیفتد، چند کار باید انجام دهیم. یکی اینکه همان اول کار تکلیفمان را با میزان وقتی که مصاحبه شونده برای ما کنار گذاشته، روشن کنیم تا حواسمان به اهمیت سوالاتی که می‌پرسیم باشد و بتوانیم مصاحبه را بهتر و بدون اضطراب اداره کنیم. دوم اینکه با داشتن اطلاعات قبلی وارد مصاحبه شویم تا متوجه حاشیه رفتن‌ها، جواب‌های پرت و سردواندن‌ها باشیم و بتوانیم به مصاحبه‌شونده یادآوری کنیم که از بحث خارج شده است. نکته دیگر این است که برای گرفتن جواب سوالمان، سمج باشیم...البته سمج، نه گستاخ!5-شناخته مصاحبه‌شونده هم بخش مهمی از کار است که می‌تواند مسیر مصاحبه را مشخص کند. اگر قرار است مصاحبه حضوری با یک نفر داشته باشید، مصاحبه‌های قبلی او را سرچ کنید. ببنید معمولا چه جواب‌هایی می‌دهد، به چه سوال‌هایی پاسخ شفاف نمی‌دهد، لحنش دوستانه است یا رسمی، کلی جواب می‌دهد یا جزئی و دقیق و...همه این موارد به شما در طراحی سوالات بهتر و اداره بهتر جلسه مصاحبه کمک می‌کند. فرض کنید اول سوالتان از کسی که مخالف افزایش سود بانکی است، این باشد: «مزیت‌های افزایش سود بانکی چیست؟»...نتیجه را خودتان می‌توانید حدس بزنید!6-گفتم سمج باشید نه گستاخ! این را هم می‌گویم که جسور باشید، نه بی‌ادب. خبرنگاران زیادی دیده‌ام که بی‌ادبی را با جسارت اشتباه گرفته‌اند و با ناراحت و عصبی کردن مصاحبه‌شونده، باعث شده‌اند گارد بگیرد و جواب ندهد، یا جواب درستی ندهد. با پنبه سر بریدن را برای ما خبرنگارها گفته‌اند، باید سر ببریم؛ البته با پنبه!</description>
                <category>Akram</category>
                <author>Akram</author>
                <pubDate>Wed, 20 Jan 2021 20:12:09 +0330</pubDate>
            </item>
                    <item>
                <title>هنر تبلیغاتی نوشتن</title>
                <link>https://virgool.io/@m_27915648/%D9%87%D9%86%D8%B1-%D8%AA%D8%A8%D9%84%DB%8C%D8%BA%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-k1iyowf4ntlf</link>
                <description>این روزها راه فراری از دست تبلیغات نداریم، از اینترنت و تلویزیون و روزنامه‌ها گرفته تا سایت‌های خبری و غیرخبری و پیج‌های اینستاگرام و کانال‌های تلگرام، همه پر از تبلیغات هستند و همه دارند تلاش می‌کنند ما دست در جیبمان کنیم و کالا یا خدمات آنها را بخریم.advertorial=advertisement+editorialهرچند اکثر آگهی‌ها، مستقیم سر اصل مطلب می‌روند و بی هیچ حاشیه‌ای، محصول خودشان را تبلیغ می‌کنند، تبلیغاتی هم هستند که آنقدرها «رو» نیستند و سعی می‌کنند زیرپوستی‌تر با مخاطب برخورد کنند، مخاطب را دست بالاتر بگیرند و با او، نه به عنوان یک «مشتری» که به عنوان یک «مخاطب» برخورد کنند.از رپرتاژها حرف می‌زنم. رپرتاژها هم مثل تبلیغات، می‌خواهند یک محصول، یک شرکت یا یک خدمت را به مخاطبان معرفی کنند و هدف نهایی آنها هم، فروش است، با این حال چند ویژگی آنها را از تبلیغات محض، منفک می‌کند که مهم‌ترین آنها از نظر من به شرح زیرند:1-رپرتاژها مستقیم سر اصل مطلب نمی‌روند و فقط روی معرفی محصول یا خدمات خود متمرکز نیستند و به مخاطب خود، درباره موضوع مدنظر تبلیغ، دانش و آگاهی می‌دهند. برخی می‌گویند 70 درصد یک رپرتاژ باید عمومی و 30 درصد آن، سهم برند (کالا یا خدمت) مدنظر باشد. از سوی دیگر وزنه اطلاعات و دانش در رپرتاژ باید به قدری سنگین باشد که با حذف نام برند، چیزی از ارزش مطلب کم نشود.2-رپرتاژ موفق، قبل از انتشار، رسانه و مخاطبان آن را شناسایی می‌کند و در هر رسانه‌ای منتشر نمی‌شود. مثلا رسانه تخصصی ورزشی، نمی‌تواند رپرتاژی درباره صنعت خودرو منتشر کند، اما می‌تواند تبلیغاتی از این صنف در معرض دید مخاطب قرار دهد. درواقع هرچه رسانه‌ای که رپرتاژ در آن منتشر می‌شود، تخصصی‌تر باشد، بیشتر می‌توان به نتیجه‌بخش بودن آن، امیدوار بود.3-هم تبلیغات و هم رپرتاژها، شکل و قالب‌های مختلفی از چاپی و مطبوعاتی تا ویدئویی و گرافیکی دارند، بنابراین هر دو نیازمند به‌کارگیری دانش‌هایی مثل نشانه‌شناسی، گرافیک، عکاسی و فیلمبرداری، سناریونویسی، تدوین و... هستند اما شاید نقطه تمایز این دو، تکیه رپرتاژنویسی بر دانش روزنامه‌نگاری باشد، درواقع اگرچه تبلیغات و آگهی‌های تجاری، نیازی به دانش روزنامه‌نگاری احساس نمی‌کنند، رپرتاژنویسی بدون چنین دانشی، از اساس شکل نخواهد گرفت. البته این سخن به معنی آن نیست که همه رپرتاژها را روزنامه‌نگاران می‌نویسند، همانطور که همه خبرها را این روزها خبرنگاران مخابره نمی‌کنند!</description>
                <category>Akram</category>
                <author>Akram</author>
                <pubDate>Wed, 13 Jan 2021 00:58:01 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>