<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>نوشته های پیام مفخم</title>
        <link>https://virgool.io/feed/@m_29880942</link>
        <description>موسیقی ، انیمیشن، ترانه ، فیلم ، خانواده ، ایران ، سفر ...</description>
        <language>fa</language>
        <pubDate>2026-06-16 15:50:22</pubDate>
        <image>
            <url>https://files.virgool.io/upload/users/4863384/avatar/kJrguD.jpg?height=120&amp;width=120</url>
            <title>پیام مفخم</title>
            <link>https://virgool.io/@m_29880942</link>
        </image>

                    <item>
                <title>تمشک</title>
                <link>https://virgool.io/@m_29880942/%D8%AA%D9%85%D8%B4%DA%A9-ibrzmaep4jv0</link>
                <description>این روزها کم نوشتن می تواند خود مزیتی باشد . انسانها مثل ام پی تری دایم درحال فشرده سازی فکر  و ذهن و بیان و ادا و اطوار هستند . در این میان چیزی مثل رسانه ویرگول راه جالبی را پیش گرفته است .یعنی به سیاق گذشته ما را تشویق می کند که بیشتر بنویسیم . وقتی خطی برایش نوشتم دیدم محدودیت حداقلی دارد یعنی باید نوشته ام از چیزی یا تعداد کاراکتری و کلماتی بیشتر باشد تا قابلیت انتشار داشته باشد . فکر نمی کنم در این دوران به زور بشود از زبان کسی حرف کشید . ما که هیچ ولی ای ویرگول اینقدر ملت را توی منگنه نگذار که حتما چیزی بنویسند . شاید عبارت و جمله ای که مقصود بوده اصالتاً قابلیت بسط و گسترش ندارد و زیبایی آن در رسایی و کوتاهی آن باشد . همه اینها رو گفتم که دل ویرگول رو برای انتشار اولین نوشته ام به دست بیارم .تمشک خوی وحشی خود از سرِ وجودش داردتوت فرنگی همه حال میل به سازش دارد</description>
                <category>پیام مفخم</category>
                <author>پیام مفخم</author>
                <pubDate>Sun, 10 May 2026 14:20:09 +0330</pubDate>
            </item>
            </channel>
</rss>