https://virgool.io/feed/@m_31314229 fa 2026-06-16 08:07:12 https://static.virgool.io/images/default-avatar.jpg https://virgool.io/@m_31314229 https://virgool.io/@m_31314229/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-zhk7bjyxeyhy نوشته های خوب و پر معنایی رو میشه این روز ها داخل ویرگول خواند و تحسین کرد ...صد ها کتاب میشه نوشت که ده سال بعد داخل کتاب های درسی ازش به عنوان ادبیات اعتراضی یاد بشه اما خب امروز سوالم اینه که برای که می‌نویسیم!چه کسی مخاطب نوشته های ما هست !این درد های یکسان ، این روان رنجور ما تماما یک زبان مشترک دارند .قلم های تلخ و طنز سیاسی تا درام های شکست خورده ،آرزو های بر باد رفته و حسرت های جوانی ...کمتر می‌شود در این کوچه های غم زده امید را جستجو کرد خیلی ها میپرسند امید کجاست ؟ نمیدانم ما اینترنتمان محدود است فقط میدانم ، آرزو مدت هاست رفته دنبال او ...بلکه پیدایش کند دوباره میپرسم ! برای که می‌نویسیم ؟ما که همه رنج های یکسان داریم و همه دردمندیمآنکه باید بداند هم که میداند ؛شهروندان درجه ۱ هم که متصل هستند ، توییتر و تلگرام دارند فقط ما می‌مانیم و تنهاییِ دست جمعی ...ایکاش آنها هم تجربه می‌کردند و میدیدند ؛ ولی خب ما ماندیم و درد های یکسان ...شاید درد هایمان جز نوشتن و شنیدن درمانی نداشته باشد ...اگر امید را پیدا کردید ازش سراغ نوید را بگیرید ...نوید از روز های خوب بیشتر میداند ...نمیدانم کنار خواهرش رویا بود ، داشتند دور میشدند ... رضا وکیل رضا وکیل Thu, 15 Jan 2026 23:45:29 +0330 https://virgool.io/@m_31314229/%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85-czqnb2ettbqe مدت ها بود که شکست ها و عدم موفقیت هارو به پای ناتوانی و کم تلاش کردن خودم مینوشتم و در ذهن خودم هر شکست یک خط قرمز رسم میشد .پس از سالها انبار کردن خط های قرمز ، روزی تصمیم گرفتم خط های قرمز رو بجای کنار هم قرار دادن ، به هم وصل کنم !خط قرمز پدید آمده رو دنبال کردم و از تمام شکست های گذشته عبور کردم ، چیز های زیادی فهمیدم که که دیدم این شکست ها در مجموع تجربه های من رو پدید میارن ، نه هویت من رو !حتی وقتی شکست های مختلف رو ،چه در بیزنس ، روابط احساسی و حتی در خواندن یک کتاب هفتصد صفحه ای مرور کردم متوجه شدم ، تمام این شکست ها تقصیر من نیست !نمی‌دونم چطور بگم ، اما وقتی در بالا آوردن چنل یوتیوب شکست خوردم و بعد از ۲۰۰ ویدیو و دوسال پیوستگی نتونستم مانیتایزش کنمو حتی خیلی از پست ها صفر ویو می‌گرفتفهمیدم مشکل از مبدا هست ! نه من !وقتی صرافی اکسکوینو بعد پنج ماه، پول خودم رو بهم نداد !فهمیدم مشکل از مبدا هست ! نه من !وقتی خواستم اکانت هوش مصنوعی بخرم و اون سایت واسط پولم رو خورد و اکانت رو ندادفهمیدم مشکل از مبدا هست ! نه من !وقتی پول هامو جمع کردم تا ساعتی که دوست داشتم رو بگیرم دیدم قیمتش یک و نیم برابر شده .فهمیدم مشکل از مبدا هست ! نه من !حتی وقتی در ایام جوانی ماشین ثبت نام میکردیم و هربار با کلی امید و انتظار منتظر می‌نشستیم و درنهایت بهمون میگفتن متاسفانه اینبار هم برنده نشدیفهمیدم که مشکل از من نیست ، از مبدابرگردیم عقب تر ؛ وقتی سال کنکور بعد اون همه تلاش و زحمت دیگه مطمن بودیم رشته مورد نظر رو میاریم و در نهایت نشد! حس میکردیم بازنده ایم ! حس میکردیم اندازه کافی تلاش نکردیم ...اما وقتی دیدیم همکلاسی عزیزی که نصف ما هم تلاش نکرده بود و با سهمیه قبول شده بود ؛ استایل موفقیت می‌گرفت و بهمون راز موفقیت خودش رو شرکت در آزمون های ماز و تلاش های شبانه خودش معرفی میکرد .فهمیدم مشکل از مبدا هست ! نه من !از یجایی دیگه فهمیدیم تلاش کردن همون شکست خوردنهولی ما بچه پررو تر بودیم و بیشتر کار کردیم .ما دویدیم و اون دوید ...و در نهایت در زمانی که می‌دویدیم تا برسیمرویا هامون رو سوار بر دلار صد تومنی دیدیم و دور و دور تر شدالان شنیدم ۱۵۰ شده و خب من خیلی وقت پیش دیگه ندیدمش ...حتما خیلی دور شده ...شای رضا وکیل رضا وکیل Tue, 13 Jan 2026 12:04:32 +0330